Një konferencë online 16-ditore për mbrojtjen e fëmijëve po zhvillohet që nga 29 janari 2025.
Me sloganin: "Ne ngrihemi. Së bashku për sigurinë e fëmijëve tanë. Sepse mbrojtja e fëmijëve nuk
negociohet!" ekipi i kongresit interviston folës të njohur mbi tema të ndryshme të mbrojtjes së fëmijëve.
Me dy objektiva: të mbrojë fëmijët dhe të fuqizojë prindërit.
Mirë se vini dhe faleminderit që na u bashkuat.
Kjo video është për të gjithë ata që duan të angazhohen në mbrojtjen e fëmijëve dhe në të ardhmen e fëmijëve tanë,
Çështjet që prej kohësh kanë qenë tabu ose të shtypura tani po dalin në dritë.
A e dinit se vetëm në Gjermani, më shumë se 100,000 fëmijë thjesht zhduken çdo vit?
... Numri i sëmundjeve mendore ose fizike te fëmijët po rritet me shpejtësi. […]
Është koha të thyejmë tabutë dhe të fillojmë një lëvizje që nuk mund të ndalet. […]
Një lëvizje e prindërve të vëmendshëm, me mendje të kthjellët dhe të guximshëm.
Sepse në lojë është as më pak as më shumë se e ardhmja e fëmijëve tanë, dhe kështu e ardhmja e njerëzimit në tërësi
Nuk është e lehtë të merresh me çështje të vështira si seksualizimi i hershëm, trafikimi i
fëmijëve, ngacmimi ose keqtrajtimi i fëmijëve.
Trafikimi i qenieve njerëzore tani gjeneron më shumë të ardhura se tregtia e drogës apo e armëve.
Gjëra të vështira, apo jo? Të gjitha gënjeshtrat dhe manipulimet në botë, dhe pse gjithë kjo? […]
Intervistat janë në dispozicion falas për 24 orë në ditën përkatëse të transmetimit dhe ofrojnë qasje të
ndryshme ndaj zgjidhjeve në fusha të ndryshme temash.
Me lejen e mirë të ekipit të konferencës, Kla.TV mund t'ju ofrojë një pasqyrë të vogël duke publikuar
ekskluzivisht intervistën e mëposhtme për ju gjatë konferencës:
Dr Michael Nehls mbi temën: "Gënjeshtra e litiumit".
Litiumi si element gjurmë mund të mbrojë kundër Alzheimerit, depresionit, etj.
Në Evropë është ndaluar si suplement ushqimor, megjithatë alumini toksik lejohet në
ëmbëlsirat e fëmijëve – çfarë po shkon keq këtu?
Mirë se vini, të dashur shikues, në Kongresin për Mbrojtjen e Fëmijëve.
Është fantastike që je përsëri me ne për këtë temë të rëndësishme, sepse së bashku qëndrojmë të
bashkuar për sigurinë dhe mbrojtjen e fëmijëve tanë.
Sot kam me vete një person shumë të veçantë.
Ndjehem vërtet i nderuar që ai mori kohë.
Ai aktualisht po shkruan një libër të ri dhe koha është shumë e kufizuar.
Dr Michael Nehls, mirë se vini.
Po, përshëndetje znj. Feist. Unë gjithashtu jam i kënaqur që më ftuat.
Unë gjithashtu ndihem i nderuar sepse besoj se ajo mbi të cilën po punoni është një çështje shumë, shumë e rëndësishme.
Dhe nëse mund të kontribuoj në këtë, edhe vetëm pak, atëherë jam shumë i lumtur.
Po, për pak njerëz që ende nuk ju njohin.
Ju jeni një mjek, një gjenetist molekular dhe një autor më i shitur.
Ndër të tjera, ata janë angazhuar intensivisht me funksionimin e trurit dhe me efektet e
ndikimeve moderne në shëndetin tonë mendor.
Ju shkruat librin "Truri i indoktrinuar", "Komploti i litiumit".
Dhe ju në thelb zbuloni se si manipulohet mënyra jonë e të menduarit dhe çfarë roli thelbësor luan
ky element gjurmë në qëndrueshmërinë tonë mendore.
Dhe në diskutimin tonë sot në konferencë, do të flasim për atë se çfarë nënkuptojnë këto gjetje për fëmijët tanë dhe
si mund t'i mbështesim më së miri ata në zhvillimin e tyre.
Faleminderit shumë që jeni këtu.
Po, faleminderit shumë përsëri për ftesën.
Pra, po, libri "Komploti i Litiumit" ende nuk është shkruar; aktualisht po punoj në të.
Unë ende nuk e kam publikuar atë.
Parashikohet të publikohet në mes të majit 2025.
Pra, kjo ende na pret, do të marrë pak kohë, disa muaj, por po shkruaj intensivisht.
Dhe tema kryesore e librit është se unë po përpiqem, ose më saktë jam i sigurt se mund ta provoj, në fakt e kam provuar
tashmë, se litiumi është thelbësor. Kapitulli përkatës është shkruar tashmë, ai është pothuajse 100 faqe i gjatë.
Dhe shpesh më pyesin për këtë gjatë ligjëratave, sepse kam mbajtur shumë ligjërata mbi këtë temë.
Dhe gjithmonë më pyesin: çfarë për fëmijët?
A është gjithashtu thelbësore për fëmijët?
Unë them, mirë, nuk është një lloj tjetër.
Pra, është thelbësore.
Dhe është interesante, në fakt, sepse kur them se vitamina C është thelbësore, askush nuk do
të mendonte të shtonte: "po, edhe për fëmijët."
Por litiumi është thjesht i ri, ideja se ai mund të jetë thelbësor dhe, siç tani e provoj në libër, është thelbësor.
Dhe gjithashtu do të shënojë një revolucion sepse është jashtëzakonisht i rëndësishëm për shëndetin mendor.
Fjala revolucion është gjithashtu emri, Lithium Revolution, i një serie ligjëratash që sapo kemi planifikuar.
Kështu, ne do të vizitojmë dhjetë qytete të mëdha pas pushimeve të Pashkëve në vitin 2025, diku në fund të
prillit, dhe do të shpallim këtë revolucion të litiumit.
Pra, ky është në thelb dita, ato janë ditët kur shpresoj që edhe libri im të jetë atje, me
gishtat e kryqëzuar që gjithçka të shkojë mirë.
Por bëhet fjalë për të treguar se litiumi është thelbësor.
Dhe me të vërtetë është një nga elementët që u krijuan pak pasi u krijua gjithçka.
Pra, qoftë se besoni në Big Bang apo jo, në një moment, bota u krijua, për të thënë kështu.
Dhe disa minuta pas krijimit, supozohet se, në mënyrë të pastër fizike, litiumi u krijua dhe përshkon tërë universin.
Është një nga pak elementët në trupat tanë që nuk vjen nga pluhuri yjor, por në fakt ka
ekzistuar që në fillim, madje edhe para yjeve.
Dhe gjithashtu ishte e rëndësishme për origjinën e jetës.
Pra, edhe përpara se të shfaqej jeta qelizore, kur ende flisnim për të ashtuquajturën botë RNA, ku në thelb kishte acide
bërthamore si ADN-ja, materiali ynë gjenetik, ekzistonte edhe RNA, të cilën e njohim, për shembull, nga SARS-CoV-2, nga
viruset RNA, të cilat kanë material gjenetik të përbërë nga RNA.
Dhe supozohet se ARN ishte njësia origjinale e informacionit, bartësi i informacionit për replikimin e
molekulave, i cili më pas, në një moment, u bë baza e jetës qelizore, për të thënë kështu.
Dhe thuhet se edhe litiumi ka luajtur një rol në këtë.
Prandaj ka qenë thelbësore që nga fillimi i jetës.
Dhe gjëja e çmendur është se njerëzit nuk e njohin këtë thelbëshmëri.
Pavarësisht dëshmive të qarta, vetëm në librin tim kam vlerësuar një mijë studime shkencore që
provojnë thelbësinë e tij, veçanërisht për trurin.
Dhe kur shikon të gjitha sëmundjet që shkaktohen nga mungesa e litiumit, po flas për litiumin esencial këtu, jo llojin që
përdoret për terapi, në fakt ka qenë një disavantazh për kuptimin, sepse atëherë njeh vetëm këtë masë terapeutike me
litium, kryesisht për atë që njihet si çrregullim bipolar.
Dhe dozat që përdoren, dozat mjekësore, janë kaq jashtëzakonisht të larta sa që në thelb tashmë janë në rangun toksik.
Dhe për këtë arsye, litiumi njihet vetëm si një toksinë.
Por kur sheh se si edhe sasi të vogla, ndryshime të lehta në ujin e pijshëm, mund të kenë një efekt—për shembull, nëse je me fat të
banojë në një vend ku ka pak më shumë litium në ujin e pijshëm, fëmijët që rriten atje kanë shumë më pak gjasa të
zhvillojnë një sëmundje mendore në një moment të caktuar.
Dhe kjo me të vërtetë shtrihet nga nevrozat dhe çrregullimet e ankthit deri te çrregullimi bipolar dhe skizofrenia.
Dhe përbashkuesi i përbashkët i të gjitha këtyre sëmundjeve është diçka që quhet neuroinflamacion.
Dhe ky neuroinflamacion është një fenomen i përhapur në thelb në të gjitha këto sëmundje, të cilat në të vërtetë
variojnë nga autizmi te sëmundja e Alzheimerit, duke mbuluar thelbësisht të gjithë jetën e njeriut.
Dhe të gjitha këto sëmundje që ndikojnë në shëndetin tonë mendor dhe, në fund të fundit, në sistemin tonë imunitar
mendor, siç e quaj unë, domethënë aftësinë tonë për t'u përballur me mjedisin dhe për të zhvilluar e reflektuar.
Sistemi imunitar mendor—kur humb funksionin për shkak të mungesës së litiumit, unë e
quaj atë sindromë e imunodeficiencës mendore.
Dhe kjo është në thelb një term kolektiv për një gamë të tërë diagnozash klinike, nga autizmi te sëmundja e Alzheimerit.
Por jo vetëm sëmundje të qarta psikiatrike ose neurodegjenerative, por edhe nevrozat,
sindromat e ankthit, për shembull, ose ADHD.
Jo se këto sëmundje kanë shkaqe të tjera, por mungesa e litiumit rrit ndjeshëm mundësinë e zhvillimit të tyre.
Megjithatë, ti e di po aq mirë sa unë që na duhet një qasje sistemike dhe nuk duhet ta
konsiderojmë litin si një kurë në këtë pikë.
Kjo do të ishte absolutisht katastrofike. Disa mjekë tashmë më kanë treguar këtë.
Litiumi është i rëndësishëm, dhe është veçanërisht interesant pikërisht sepse është i ri në
kuptimin e tij, të cilin po përpiqem ta përcjell botës.
Por kjo eufori e jashtëzakonshme që vjen me litiumin nuk duhet të errësojë faktin se ai nuk është një panace.
Është thjesht një mangësi tjetër nga e cila vuajnë njerëzit.
Dhe nëse me të vërtetë dëshironi të arrini një efekt të arsyeshëm, duhet të merrni parasysh të gjitha mangësitë.
Dhe këto nuk gjenden vetëm në ushqim, por natyrisht gjenden në të gjithë spektrin e jetës, qoftë
ndërveprimi social, kuptimi i jetës apo aktiviteti fizik.
Të gjitha këto gjëra luajnë një rol dhe gjithçka është e rëndësishme kur bëhet fjalë për neuroinflamacionin.
Po, duke u kthyer sërish te litiumi.
Epo, çfarë më vjen në mendje... më vjen në mendje koncepti i admirimit, në atë kuptim që kur thua se litiumi me të vërtetë...
... veçanërisht kur e mendon në mënyrë sistemike dhe supozon se ishte një nga elementët e parë në këtë planet, nëse e transferon
këtë, mund të kuptosh thelbësisht... mirë, në thelb të kuptosh rëndësinë e tij, çfarë do të
thotë për jetën dhe për zhvillimin e një fëmije.
Sepse, siç thatë, me të vërtetë është thelbësore.
Dhe këtu ndryshon nga elementët e tjerë, sepse është një nga të parët, për të thënë kështu.
Kjo do të thotë, në thelb, se mund të supozohet që, sepse konferenca gjithashtu merret
shumë me shtatzëninë dhe lindjen e fëmijëve.
Çfarë mund të bëjmë për t'u siguruar që të lindim fëmijë të shëndetshëm?
Kjo do të thotë se mund të supozohet se nëse një grua ose prindërit duan të mbesin shtatzënë dhe ata tashmë po marrin
litium, duke e konsumuar atë në këto sasi të gjurmës, në këtë gamë shumë të vogël, siç thoni, jo toksike, por vërtet të vogla, kjo
mund të jetë e dobishme për fëmijën ose për fëmijën e palindur.
A mund të komentoni për këtë?
Po, funksionon si drejtpërdrejt ashtu edhe tërthorazi.
Pra, natyrisht, është e rëndësishme për fëmijën sepse e dimë këtë, dhe për këtë arsye është
kaq e rëndësishme për sistemin imunitar mendor.
Sistemi imunitar mendor bazohet në aftësinë e qendrës sonë të kujtesës autobiografike, siç e kam përshkruar në
detaje në ligjërata dhe intervista të tjera, në të gjitha librat e mi, pothuajse në të gjithë ta.
Dhe përsëri, kjo bazohet në aftësinë e hipokampit, qendrës sonë të memories autobiografike,
për të prodhuar çdo ditë qeliza të reja truri.
Ky është mekanizmi themelor që na mbron nga Alzheimer-i, por gjithashtu na jep aftësinë për të reflektuar, për të pasur një
kujtesë të mirë gjatë gjithë jetës sonë, për të qenë rezilientë, gjë që është shumë e rëndësishme edhe për
zhvillimin e fëmijëve, në mënyrë që të mos zhvillojmë neuroinformacion kaq shpejt kur përjetojmë stres.
Dhe, natyrisht, kureshtja, e cila është shumë e rëndësishme për ne që të mësojmë dhe të duam të mësojmë në radhë të parë.
Dhe kjo vlen gjatë gjithë jetës sonë, duke filluar që në fëmijëri, por edhe si të rritur dhe, mbi të gjitha, si të moshuar.
Dhe kjo aftësi e hipokampit për të prodhuar qeliza të reja, e njohur si proliferimi i qelizave të reja nervore, shumëfishimi i
qelizave nervore, kërkon diçka që quhet aktivitet i telomerazës.
Kjo do të thotë se sa herë që një qelizë ndahet, kromozomet bëhen pak më të shkurtra si
rezultat i një mekanizmi molekular biologjik.
Dhe kur ata gradualisht humbasin shkurtësinë e tyre, ose gjatësinë, për të thënë kështu, vjen një
pikë e quajtur minimumi ose maksimumi i Hefligut.
Kjo do të thotë që qelizat kanë një lloj ore të brendshme.
Dhe kur qelizat kanë kaluar një ndarje të mjaftueshme, për të thënë kështu, dhe skajet nuk riparohen vazhdimisht, kjo
zvogëlon numrin e cikleve qelizore, për të thënë kështu, dhe në fund zvogëlon aftësinë e këtyre qelizave për t'u shumuar.
Ato madje vdesin sepse kjo çon në një çrregullim të mekanizmave qelizorë.
Dhe telomeraza, sepse telos do të thotë fund dhe smeros është pjesa dhe grimcat e fundit, të cilat janë në
sistemin e trupit tonë, domethënë telomeraza, dhe ajo mund t'i ripërmirësojë këto skaje përsëri.
Dhe ne e dimë se telomeraza ndikohet nga litiumi.
Prandaj, për shembull, përqendrimi më i lartë i litiumit në tru gjendet në hipokamp.
Hipurkampu është rajoni i trurit që grumbullon litiumin.
Pse? Sepse ka një rezervë qelizash nervore që duhet të shumëzohen vazhdimisht që ne të ruajmë kapacitetin tonë mendor.
Dhe ky mekanizëm, përmes të cilit indi që proliferon ka aktivitet të lartë të telomerazës, por gjithashtu ka nevojë për shumë
litium për ta ruajtur atë, nuk zbatohet te të rriturit, për shembull në hipokamp, por te fëmijët, te
fëmijët në rritje, zbatohet për të gjithë organizmin.
Pra, 20 vjet më parë, 30 vjet më parë, ishte tashmë e vërtetuar se përqendrimi i litiumit është më i lartë në embrion, në fetus.
Ndodh akumulimi i litiumit.
Kjo do të thotë që trupi e di se qelizat tani duhet të kalojnë nëpër një sasi të madhe ndarjeje qelizore, dhe
asnjë embrion nuk do të rritej në një fëmijë nëse kjo ndarje qelizore nuk do të funksiononte.
Për shembull, në eksperimentet me kafshë – të cilat, në të vërtetë, mund të kryhen etikisht vetëm mbi kafshët, kur kjo është
e justifikueshme, për të thënë kështu – 30 ose 40 vjet më parë, sasia e litiumit në ushqimin e kafshëve thjesht u reduktua.
Dhe tek fëmijët që... Pra, tek lindjet, kjo u bë me minj, me mi, me dhi, dhe lindjet ishin dukshëm më të vogla, dhe të vegjlit që
lindën ishin dukshëm më të vegjël, dhe probabiliteti që të mbijetonin vitin e parë të jetës u reduktua me
50, 60, në disa raste 80, 90 për qind, në varësi të shkallës së reduktimit të sasisë së litiumit.
Nuk u reduktua në zero; teknikisht, kjo nuk ishte e mundur sepse litiumi gjendet kudo në sasi të vogla.
Por reduktimi ishte kaq i qartë sa ky studim çoi në përfundimin se ai është padyshim thelbësor.
Dhe nuk ka absolutisht asnjë arsye për të supozuar se ai pushon së qeni thelbësor te njerëzit.
Kjo do të thotë se është gjithashtu thelbësore për zhvillimin e njeriut, si në mitër,
ashtu edhe, natyrisht, pasi foshnja të lindë.
Cili është arsyeja e dytë pse është thelbësore? E thashë drejtpërdrejt dhe tërthorazi,
drejtpërdrejt sapo tani... Në mitër, por edhe tërthorazi.
Sepse, natyrisht, për një grua shtatzënë, me të gjitha shqetësimet nëse gjithçka do të shkojë mirë me fëmijën
dhe ndryshimet në karrierë, jeta mund të jetë pak ndryshe.
Sigurisht, kjo është e gjitha e re, dhe për të përjetuar gjëra të reja në mënyrë proaktive dhe me
guxim, ju duhet një sistem imunitar mendor i shëndetshëm.
Dhe nëse ka mungesë proliferimi në hipokamp, litiumi nuk është faktori i vetëm në lojë.
Kam shkruar një libër të tërë me titull Revolucioni i Vajit të Algave.
Nëse të mungon omega-3, do të kesh të njëjtin problem.
Pra, nuk ka asnjë lëndë ushqyese thelbësore pa të cilën hipokampusi mund të funksionojë.
Por litiumi është një prej tyre. Dhe litiumi është shumë themelor.
Nëse kjo mungon, atëherë kemi një disfunksion molekular biologjik, si ta them, në hipokamp, i cili nga
njëra anë redukton proliferimin e këtyre qelizave dhe nga ana tjetër rrit neuroinflamacionin.
Njëri është, për të thënë kështu, tashmë para-inflamator, dhe çdo ngjarje që është edhe pak stresuese shkakton hiperinflamacion, i
cili, nga ana tjetër, çon në lirimin e substancave që, fatkeqësisht, të gjitha
arrijnë tek fëmija në rritje përmes placentës.
Dhe pastaj, natyrisht, siguron gjithashtu që proliferimi i qelizave të pengohet në trurin e fëmijës.
Kjo do të thotë se kemi këtu dy rrethe të liga, të cilat në fakt mund të thyhen mjaft lehtë, ose më saktë, mund të parandalohen
duke siguruar një furnizim të mjaftueshëm me litium.
Dhe mjaftueshëm në të vërtetë nuk është shumë.
Në librin tim, tani kam ofruar vlerësime bazuar në atë që sugjeron e gjithë korpus i kërkimeve.
Dhe supozoj se një miligram, domethënë një mijëta e një grami, do të ishte i padukshëm në
një lugë çaji nëse do të ishte litium i pastër.
E vështirë për t'u parë me sy të lirë. Më pak si një kokërr kripë.
Një miligram ndoshta është i mjaftueshëm.
Ne e dimë se sasi në mikrogramë, domethënë një mijëta e asaj sasie, janë të mjaftueshme për të shkaktuar një efekt. Për
shembull, nëse pini vetëm një litër ujë të pijshëm që përmban disa mikrogramë më shumë se në një fshat tjetër ku,
rastësisht, ndoshta ka pak më pak litium në ujin e pijshëm.
Dallimi është i jashtëzakonshëm, nga depresioni te ADHD... që bëhesh mendërisht i paqëndrueshëm.
Agresiviteti mes të rinjve, madje deri te pritshmëria e jetës.
Vetëm një ndryshim prej disa mikrogramësh.
Kjo do të thotë që në të vërtetë po flasim për sasi minimale që janë kilometra larg. Unë në fakt kam një grafik në librin tim
ku përdor logaritmet për të ilustruar distancën midis dozës thelbësore dhe dozës terapeutike nga e cila të gjithë kanë frikë.
Dhe ndërsa diapazoni thelbësor është vetëm disa centimetra i gjerë, për të thënë kështu, diapazoni i dozës është aty ku jemi
plotësisht brenda, po, gjithçka është në rregull. Kjo është ajo që na nevojitet. Pastaj, për të përcaktuar diapazonin terapeutik,
unë jam me të vërtetë dy ose tre kilometra më djathtas.
Dhe sepse libri im nuk është tre kilometra i gjerë, duhej të punoja në mënyrë logaritmike vetëm
për t'i vendosur të gjitha në një grafik të vetëm.
Kjo do të thotë që jemi shumë larg një doze toksike.
Dhe efektet për fëmijën janë shumë, shumë, shumë të dobishme.
Kur e thoni kështu, gjëja e parë që më vjen në mendje është se shumë pak njerëz dinë diçka për zhvillimin
e qelizave ose se çfarë janë në të vërtetë qelizat.
Mitokondritë mund të jenë një fjalë e modës në këtë moment, por në fund të fundit pothuajse askush nuk di se çfarë do të thotë.
Asnjë nuk di asgjë për telomerazën.
Kjo është në të vërtetë njohuri thelbësore për jetët tona, po, njohuri thelbësore.
Pra, në thelb, kjo nuk dihet gjerësisht, dhe sigurisht jo fakti që, siç thoni, ajo gjithashtu përmban këto elementë gjurmë
thelbësorë, për shembull, ose, siç thoni, substanca jetike.
Çfarë e pengon atë?
Pra, pse ky njohuri nuk është i disponueshëm?
Më në fund të fundit, veçanërisht kur flasim për litiumin, kjo do të thotë një lehtësim i jashtëzakonshëm dhe
përfitime të mëdha shëndetësore për të gjithë njerëzimin.
Po, absolutisht. Me fjalë të tjera, zoti Schellenberg, ai është pediatër, Christian Schellenberg, i cili ndoshta gjithashtu do të
paraqitet në konferencë me ju, për të thënë kështu, si ekspert.
Një mik shumë i mirë im, i cili gjithashtu përdor litium te fëmijët, thotë se efektet që sheh janë të pabesueshme.
Dhe ai nuk po merr litium këtu si masë terapeutike, ai thjesht po përpiqet të kompensojë mungesën.
Dhe vetëm kjo mjafton për të arritur efekte të jashtëzakonshme.
Dhe të dy pajtohemi që kjo nuk është vetëm e rëndësishme për fëmijët që aktualisht shfaqin probleme sjelljeje,
por është ndryshuese për jetën e të gjithëve, përfshirë edhe fëmijët që ende nuk shfaqin asnjë problem.
Ai gjithashtu ka një parabël kaq të bukur, të cilën e kam përfshirë tani në libër, natyrisht me lejen e tij.
Ai thotë... Është si të ngasësh një biçikletë me gomë të shpuar, ose më saktë, me një gomë thuajse të shpuar.
Je praktik... Kështu kalon nëpër jetë, por ti je thjesht... Është pak më lodhëse. Dhe funksionon.
Po, por problemi është se, nëse diku ka një gropë, ti nget biçikletën brenda saj, dhe e di vetë këtë sepse vozis
shumë me biçikletë, dhe pastaj të ndodh ajo që quhet "pickim gjarpëri" sepse godet felgun. Pastaj goma mbetet pa ajër.
Në skenarin më të keq, mund të biesh madje dhe të godasësh kokën.
Pra, në thelb, nëse e merr si metaforë, papritmas vjen një moment, ndonjë ngjarje në jetën tënde, kur
nuk mund të vazhdosh më me një gomë të shpuara, kur stresi bëhet tepër i madh dhe ti thyhesh.
Pastaj zhvilloni një sindromë ankthi, zhvilloni depresion ose madje, nëse rrëzoheni, thjesht në
kuptim metaforik, çrregullim të stresit pas-traumatik.
Dhe për këtë arsye, me siguri nuk është e shëndetshme të kalosh jetën me këto mungesa, edhe nëse ende nuk je i
sëmurë rëndë dhe nuk ke parë një mjek, për të thënë kështu. Besoj se çdo fëmijë do të përfitonte nga kjo.
Me kusht, natyrisht, që jeton në një gjendje privimi.
Por kjo është shumë, shumë e mundshme nëse nuk jetoni në Ande, në veri të Kilit ose në veri të Argjentinës, ku konsumoni me të
vërtetë katër, pesë, deri në dhjetë miligramë litium në ditë, që është ndjeshëm më shumë se sa është e nevojshme, sepse
është një zonë vullkanike dhe litiumi ende nuk është larë jashtë gjatë miliona apo miliarda vjetëve të historisë së Tokës.
Por në rajone si Europa, për shembull, pothuajse nuk ka zona të pasura me litium, përveç nëse, për shembull, e llogaritësh
Tenerife-n, për të cilën nuk jam i sigurt nëse mund ta konsiderosh fare pjesë të Evropës. Në Ishujt
Kanarie, nivelet e litiumit në ushqim dhe ujë të pijshëm janë shumë të larta për shkak të aktivitetit vullkanik.
Po.
Ju përmendët rezistencën dhe tani iu referuat kësaj metafore, pa thënë se, siç thatë edhe ju, litiumi është panacea për gjithçka.
A mund ta imagjinojmë që kur marrim litium, ndër të tjera – ju përmendët edhe omega-3, për shembull – ka faktorë të tjerë, por
kur e marrim, ai përmirëson aftësinë tonë për t'u përballur me pengesa dhe probleme dhe gjithashtu, siç sapo përmende, me
çrregullimin e stresit pas-traumatik, për shembull, kështu që edhe në situata shumë, shumë të vështira ose në pasojat e tyre,
kur gjendemi aty, litiumi me të vërtetë ofron një themel, ndër të tjera, që na mundëson të
përballemi më mirë me gjithçka, me stuhitë e jetës?
Po, absolutisht. Litiumi është me të vërtetë... Sapo kam përfunduar një kapitull dhe e quaj
litiumin nervin vagus ndër elementët gjurmë.
Në parim, i gjithë sistemi ynë është disi i zbutur nga litiumi.
Por një sistem hiperaktiv, dhe jo vetëm tani në fushën psikologjike, por deri në nivelin molekular.
Pra, molekulat, molekulat sinjalizuese në qelizat tona, të cilat rregullohen nga litiumi kur janë hiperaktive, janë këto molekula
që unë gjithashtu i quaj objektiva të litiumit, dmth molekulat-synim të litiumit. Objektiva do të
thotë qëllim, dhe litiumi i njeh këto objektiva, ndërvepron me to dhe ndryshon funksionin e tyre.
Dhe kur mungon litiumi, ata bëhen hiperaktivë.
Dhe kur janë hiperaktive, ato shkaktojnë, për shembull, neuroinflamacion, një inflamacion që përhapet
ngadalë në të gjithë trupin, përfshirë trurin, por në fund të fundit në të gjithë trupin.
Dhe neuroinflamacioni ose hiperaktiviteti i këtyre synimeve, do të përmend njërën prej tyre, të quajtur GSK3, emri nuk ka
rëndësi, por kur GSK3 është hiperaktiv, ai është ndoshta molekula qendrore në gjendjen e tij
hiperaktive për të gjitha sëmundjet e stilit të jetesës.
Prandaj ai është gjithashtu objektivi kryesor i industrisë farmaceutike.
Por ata tani nuk duan të qëllojnë në shënjestër me litium, sepse është shumë i lirë dhe nuk mund të patentohet.
Ata duan të qëllojnë në këtë shënjestër me plumbat e tyre magjikë.
Plumbat magjikë në të vërtetë janë një term për ilaçe shumë efektive.
Kaq të suksesshme në kuptimin që ato nuk shërohen domosdoshmërisht tani, gjë që vlen për shumë pak prej tyre, por
përkundrazi kanë shitjet më të larta në aspektin e marketingut.
Këto janë plumbat magjikë, dhe këta plumbat magjikë janë të destinuar të qëllohen ndaj këtyre objektivave të litiumit.
Dhe objektivat kryesore të industrisë farmaceutike janë të gjitha në këtë metabolizëm ose në këtë
rrugë sinjalizimi, e cila kontrollohet nga litiumi.
Dhe kjo rrugë sinjalizimi pa litium çon në të gjitha llojet e sëmundjeve kronike, të gjitha sëmundjet e stilit
të jetesës, por vetëm në rastin e mungesës së litiumit.
Kjo do të thotë se sapo të zgjidhet mungesa e litit, objektivat do të humbasin rëndësinë e tyre për industrinë farmaceutike.
Dhe kjo është një nga shpjegimet pse litiumi A nuk njihet si një element gjurmë thelbësor.
Dhe çfarë është edhe më keq, për shembull, nuk lejohet të shitet as si suplement dietik në Evropë.
Pra, mund ta importosh, por nuk mund ta shesësh zyrtarisht.
Sipas direktivave të BE-së, është e ndaluar të tregtohet litiumi si suplement ushqimor.
Kjo nuk do të thotë që disa njerëz nuk e bëjnë.
Pra, nuk kam nevojë për 100 apo 1,000 përgjigje që thonë: "Zoti Nehls, e gjeta në internet."
Është zyrtarisht e lejuar, por unë bëra një video për të.
Mund ta shikoni gjithashtu në kanalin tim, përndryshe.
Me një avokat që specializohet në këto çështje.
Dhe ajo tha se, në parim, atje është zhvilluar një treg i zi. Dhe kjo është thjesht katastrofike.
Është një treg i zi i pakontrolluar që tani praktikisht përfaqëson litin.
Dhe ti vazhdimisht ke një këmbë në burg.
Pra, nëse ka diçka, ajo madje më tha se, nëse unë do të isha në Shtetet e Bashkuara, për shembull, që është i
vetmi vend që di ku mund të shitet lirshëm, zyrtarisht.
Nëse bëj një porosi me shumicë për të gjithë familjen time, atëherë praktikisht jam një shitës.
Po, sepse është një treg i zi, është i paligjshëm.
Dhe kjo është krejtësisht e çmendur, që diçka që është e shëndetshme për trurin është
në të vërtetë thelbësore për shëndetin e tij.
Jo vetëm që nuk njihet si thelbësore, por në të vërtetë është e ndaluar.
Prandaj libri quhet Konspiracioni i Litiumit.
Dhe ajo që është edhe më perfide është se alumini, për shembull, lejohet si suplement ushqimor edhe pse është toksik për trurin.
Po, mirë, është gjithashtu pjesë e të gjitha këtyre vaksinimeve që u jepen fëmijëve.
Pra, mbi 50 për qind e vaksinave përmbajnë alumin, dhe ai depërton në tru.
Dhe alumini shkakton neuroinflamacion në tru.
Pra, elementët gjurmë që shkaktojnë neuroinflamacion janë të lejuar.
Besoj se ka një duzinë numrash E, veçanërisht për ëmbëlsirat e fëmijëve.
Ato përmbajnë alumin.
Alumini është i pranishëm në të gjitha shiringat që tregtohen si vaksina.
Dhe e gjithë kjo lejohet.
Por elementi gjurmë thelbësor, i cili, të paktën, do të ishte antidoti, në njëfarë mënyre, ende
nuk njihet si i tillë dhe madje është i ndaluar.
Dhe kjo është krejtësisht e çmendur, por gjithashtu tregon se pas saj duhet të qëndrojë një strukturë pushteti perfide, e cila ka
interes të sigurojë që, mirë, dua të them, është logjike, një industri që lulëzon nga njerëzit e sëmurë natyrisht ka të gjitha
mjetet dhe interesat, si dhe burimet financiare, ndikimin politik dhe, natyrisht, ndikimin mediatik për të
siguruar që diçka e tillë të mos bëhet me të vërtetë e njohur.
Dhe biseda që po zhvillojmë këtu tani me shumë gjasa nuk do të mbulojë asnjë medium kryesor; as ARD e as ZDF në
Gjermani nuk do të zhvillojnë një bisedë të tillë me mua.
Kjo do të ishte e pamundur. Nuk mund ta imagjinoj fare.
Ekziston një metodë e quajtur "Shtatë Shtresa të Thella", e cila përfshin depërtimin shtatë
shtresa të thella. Dhe kjo është shumë interesante.
Të gjitha ato që po thua në thelb përmbledhen në faktin se kërkimet janë në vazhdim.
Pra, për shembull, mjeku im më përshkruan një ilaç.
Pse po më përshkruhet kjo? Pra, gjithmonë pyesni, pse? Pse po më përshkruhet kjo?
Çfarë qëndron pas saj? Çfarë qëndron pas saj?
Dhe kështu më duket se kur flet për të gjitha këto gjëra, automatikisht hyn në këtë nivel molekular.
Ju gjithashtu përmendët molekulat e sinjalit, që në të vërtetë jemi kushtëzuar t'i kërkojmë gjithmonë jashtë për gjithçka.
Dhe sa i përket madhësisë dhe gjithçkaje që është e madhe, e fuqishme dhe na shfaqet
në reklama, pikërisht kjo duhet të ndihmojë.
Por le të shohim se çfarë fshihet pas tij, pas tij dhe pas tij.
Dhe futesh në diapazonin e vogël, mjaft interesant edhe në atë të vërtetë, në miligramë.
Epo, me të vërtetë është në nivel molekular kur thua se një kokërr kaq e vogël kripë litiumi
do të ishte shumë e dobishme në ujin e pijshëm.
Po, është e pabesueshme.
Pra, ajo që sapo thatë për shtatë shtresat... Nuk jam i njohur me atë term, por përshtatet shumë mirë me historinë time, sepse
libri im i parë që kam shkruar ndonjëherë, "Strategjia Methuselah", në thelb flet për këtë; tema qendrore
është se nuk duhet kurrë të ndalosh së bërë pyetjen "pse".
Pra, kjo është tema qendrore e këtij libri, si nga ana psikologjike ashtu edhe nga ajo filozofike.
Dhe pastaj e pyeta veten pse litiumi, sepse hasa litiumin në kërkimet për Alzheimerin, sepse njerëzit me
çrregullim bipolar kanë gjashtë herë më shumë rrezik për të zhvilluar Alzheimerin nëse nuk trajtohen me litium.
Dhe trajtimi me litium nuk ndryshon procesin e sëmundjes, pasi është një trajtim, jo një terapi, por probabiliteti që të
zhvilloni Alzheimer kthehet në nivele normale, megjithëse nuk është i shëndetshëm, por në nivelin mesatar normal në popullatë.
Dhe në një moment u zbulua se i njëjti efekt mund të arrihej me vetëm një mijë të dozës.
Dhe pastaj papritmas po flisnim për litiumin e mikrodozuar.
Dhe kështu u njoha me litiumin, pastaj i bëra vetes pyetjen: pse?
Po, pra pse nuk lejohet, pse nuk i shtohet ujit të pijshëm?
Sepse, në ujin e pijshëm, dimë se nëse jam me fat të jetoj në një vend ku ka më shumë litium në të, dhe këtu po flasim
vërtet për sasi mikro, atëherë kam një rrezik më të ulët për Alzheimer dhe një rrezik më të ulët për depresion.
Dhe pse nuk është e mundur?
Pra, pse? Dhe pastaj, pse është e ndaluar?
Dhe pyetja pse, siç thashë, madje më çoi prapa te Big Bang-u, në të vërtetë te fillimi i jetës.
Dhe kjo e bën këtë udhëtim që kam ndërmarrë tani përmes librit tim jashtëzakonisht emocionues.
Por pastaj mund ta rindërtosh tërë gjënë nga themeli, për të thënë kështu, dhe të krijosh një botë të re për veten tënde.
Pra, kur ke zhytur thellë deri në vetë fillimin, për të thënë kështu, derisa pyetja 'pse' nuk ka më kuptim
sepse nuk mund ta pyesësh më thellë, sepse pyetja tjetër do të ishte: pse ekziston universi?
Por atëherë nuk mund të jap më një përgjigje, por ti mund të kthehesh dhe të thuash: mirë, duke u bazuar në këtë,
tani do të ndërtoj për vete një botë të re që përmban litium.
Dhe kur e imagjinoj këtë botë, shoh një revolucion në mjekësi, por gjithashtu shoh një revolucion në ndërveprimin njerëzor.
Në prill 2024, u ftova nga Ministria e Jashtme e Zvicrës për të marrë pjesë në një konferencë të madhe ku morën
pjesë më shumë se 1,500 përfaqësues nga më shumë se 100 vende.
Dhe unë duhej të mbaja fjalimin kryesor dhe, brenda 15 minutash, të përgjigjesha pyetjes se çfarë i
nevojitet trurit për të qenë në gjendje të mendojë në paqe.
Ishte një konferencë paqeje, dhe duhej ta përgjigjesha për 15 minuta.
Sigurisht që shpjegova sistemin imunitar mendor, dhe më pas në një imazh përmbyllës tregova se litiumi
është molekula kyçe për të menduar në mënyrë paqësore.
Sepse pikërisht kjo na lejon të reflektojmë dhe të jemi pak më të relaksuar kur lindin konflikte.
Paqja nuk është mungesa e luftës, por aftësia për të menduar në mënyrë paqësore, për të përballuar konfliktet, për
të diskutuar mbi to, për të marrë qëndrimin e tjetrit, me fjalë të tjera, për të ndryshuar perspektivën.
Dhe unë e përmbledh të gjithë këtë nën termin 'sistemi imunitar mendor'.
Dhe litiumi është pikërisht molekula kyçe për sistemin imunitar mendor, gjë që e bën edhe më perfide që na mohohet.
Tani kam edhe një pyetje, dhe mendoj se aktualisht është shumë në modë.
Pra, kudo dëgjon për metale të rënda, helmim nga metalet e rënda, dhe, nëse shikon rreth e rrotull dhe je pak i vëmendshëm, e kupton
menjëherë – thjesht sheh që po helmohemi në të gjitha nivelet, jo vetëm fizikisht, por edhe mendërisht, siç sapo e shpjegove.
Dhe çfarë roli mund të luajë... mund të luajë edhe litiumi këtu?
Nuk dua të them detoksifikim, sepse tani është kaq në modë, por më tepër që metalet e rënda në
trup të reduktohen ose të humbasin fuqinë e tyre.
Të dyja. Ekzistojnë studime që tregojnë, për shembull, se ekskretimi i merkurit rritet kur administrohet litiumi.
Shumica e metaleve të rënda, si dhe plastika e kështu me radhë, pengojnë neurogjenizën në hipokamp,
domethënë formimin e qelizave të reja të trurit, gjë që paralizon sistemin tonë imunitar mendor.
Në këtë drejtim, neuroinflamacioni është çelësi, dhe litiumi ndihmon këtu.
Ekzistojnë edhe substanca të tjera, kështu që çdo gjë që dobëson performancën mendore, dmth
sistemin imunitar mendor, është problematike.
Dhe do t'ju jap një shembull, jo nga konteksti i litiumit, por edhe nga libri im Revolucioni i Vajit të Algave.
Është interesante, zbulova se Inuitët, të cilët kryesisht hanë peshk, natyrisht konsumojnë
shumë metale të rënda sepse ato gjenden në peshk.
Dhe kështu hulumtova mundësinë e sëmundjes së Alzheimerit, sepse metalet e rënda shkaktojnë Alzheimerin.
Por mungesa e elementeve gjurmë thelbësore dhe substancave jetike që gjenden në peshk
gjithashtu shkakton sëmundjen e Alzheimerit.
Pra, si funksionon kundër njëri-tjetrit?
Pra, çfarë ndodh tani nëse unë konsumoj diçka që është thelbësore për substancat jetike, por
njëkohësisht konsumoj diçka që është e dëmshme për mua?
Dhe gjëja e mahnitshme është se substancat jetike po fitojnë.
Kjo do të thotë se njerëzit, Inuitët, të cilët kanë rrezikun më të ulët për Alzheimer, dmth. që vdesin me pak ose
pa Alzheimer, kanë në mënyrë interesante përqendrimet më të larta të metaleve të rënda në trurin e tyre.
Por ata nuk kanë zhvilluar Alzheimerin sepse gjithashtu kanë përqendrimin më të lartë të substancave jetike në tru.
Kjo do të thotë se trupi ynë nuk mund të kompensojë mangësitë, për të thënë kështu.
Por nëse vetë kompensojmë këto mangësi përmes një diete të arsyeshme, atëherë jemi shumë më tolerantë,
jo vetëm ndaj rreziqeve të jashtme, luftës dhe paqes, diskutimeve, stresit shoqëror.
Ne gjithashtu jemi më tolerantë ndaj toksinave.
Kjo nuk do të thotë që toksinat janë të mira, dhe kjo nuk është fare problem.
Por, natyrisht, do të ishte edhe më mirë të mos kishte toksina, vetëm substanca jetësore.
Por kombinimi i të dyjave, dhe në librin tim të ri e quaj ruajtjen e homeostazës, për të
thënë kështu, kjo është tema, ekuilibri i forcave.
Dhe kam dy ligje. Kapitullin e parë e quaj ligjin "Ligjet e natyrës në lidhje me sistemin imunitar mendor".
Dhe këto ligje të natyrës janë ligji i minimumit dhe ligji i maksimumit.
Maksimumi është, për të thënë kështu, sasia më e madhe që mund të konsumoj para se të fillojë
vërtet të më ndikojë keq. Pra, në aspektin e toksinave.
Kjo përfshin metale të rënda, natyrisht, por edhe sheqer dhe alkool. Mund të teproni me gjithçka.
Pra, gjithçka bëhet helm në një moment. Edhe litiumi, natyrisht.
Dhe nga ana tjetër, ligji i minimumit. Pra, çfarë më nevojitet të paktën për të qenë i shëndetshëm?
Të gjitha kanë të bëjnë me substancat jetësore.
Por jo vetëm kaq, edhe lëvizja, kontaktet sociale e kështu me radhë.
Dhe midis ligjit të minimumit dhe ligjit të maksimumit ekziston homeostaza.
Por sa më shumë substanca jetike të kem, aq më shumë mund të duroj.
Kështu ruhet ekuilibri i forcave, në vend që të mungojnë substancat jetësore.
Atëherë kur kam një makinë. Mund ta mbingarkoj, gjë që nuk është e mirë për makinën.
Por nëse mungon një substancë jetike, atëherë thjesht nuk funksionon fare.
Po, ndoshta kështu mund ta imagjinoni.
Kështu mund të duroj më shumë.
Unë mund të mbaj më shumë me vete në jetën time.
Mund të marr më shumë.
Por minimumi është ligji kryesor i të dyjave.
Kjo është një lajm shumë inkurajues që po ndan.
Sepse ajo që dëgjojmë shpesh është se... Epo, këto metale të rënda dhe detoksifikimi ose helmimi. Kjo është kaq...
Kjo aktualisht po depërton në familje. Dhe familjet ose prindërit ndonjëherë panikojnë
lehtë ose bëhen të shqetësuar ose të merakosur.
Dhe tani të gjithë, ose të paktën shumë njerëz, janë të etur për detoks, detoks, detoks.
Por ka shumë gjëra që mund të shkojnë keq.
Po, kjo gjithashtu mund të nxjerrë jashtë shumë substanca jetike. Dhe atëherë keni arritur pikërisht të kundërtën.
Prandaj nuk jam vërtet tifoz i tij.
Gjithashtu, një gjë tjetër... Le të të jap një shembull të këtij ekuilibri nga tema e
librit tim më të fundit, Indoctrinated Brain.
Pika është se, në parim, virusi, i cili u projektua si armë biologjike, por njëkohësisht administrohet edhe
si mRNA, që në parim përmban komponentin e armës biologjike, proteinën spike që e modifikon atë.
Dhe kjo proteinë spike, e cila është modifikuar, aktivizon neuroinflamacionin në tru.
Dhe kjo është neurotoksike për hipokampin.
Dhe pastaj njerëzit vazhdimisht më pyetnin: mirë, a është injeksioni i rrezikshëm apo është virusi?
Unë them jo, virusi nuk është vetëm po aq i rrezikshëm, por është gjithashtu i rrezikshëm sepse pikërisht këtë përmban.
Por po, a është keq nëse e merr?
Po them, jo, edhe unë kam pasur Covid, jam mjaft i sigurt.
Unë gjithashtu e kam testuar me antitrupa lart e poshtë, dhe gjithashtu për hir të sigurtësisë, në mënyrë
që t'u them autoriteteve: "Shikoni, jam mirë i përgatitur për infeksionin e ardhshëm."
Por gjithmonë kam thënë se nuk kam frikë që tani do të ndikojë në trurin tim.
Sepse, sa di unë, sigurohem që truri im të funksionojë siç duhet duke marrë lëndë ushqyese jetike.
Ndoshta diçka ende mungon, por ajo që besoj se është e nevojshme është përshkruar mirë në
librat e mi. Dhe ne jetojmë sipas saj gjithashtu.
Dhe për këtë arsye thashë se nuk kam frikë të pësoj dëmtime të përhershme nga një infeksion me COVID.
Megjithatë, nëse diçka mungon, nëse sistemi im imunitar dhe shëndeti im mendor janë tashmë të komprometuar, nëse kam tashmë
neuroinflamacion, për shembull për shkak të mungesës së litiumit, atëherë natyrisht ekziston një
rrezik i lartë që një infeksion i tillë të më rrëzojë.
Dhe jo vetëm në mënyrë të mprehtë, pra kur marr infeksionin dhe vuaj prej tij për ndoshta një ose dy javë, por që unë në të
vërtetë zhvilloj Covid të zgjatur, lodhje kronike, ose, si fëmijë, të gjitha llojet e problemeve, përfshirë autizmin.
Autizmi në fund të fundit është një pasojë e neuroinflamacionit, veçanërisht gjatë fazës së ndjeshme të zhvillimit të
hipokampit, dmth gjatë viteve të para dhe të dyta të jetës.
Hipokampusi zhvillohet plotësisht.
Nëse gjatë kësaj faze zhvilloni neuroinflamacion të rëndë, ekziston një probabilitet jashtëzakonisht i lartë që të zhvilloni
autizëm, dmth një disfunksion të hipokampit, gjatë kësaj periudhe të jetës, i cili më pas mund të zgjasë për gjithë jetën tuaj.
Dhe një nga shkaktarët kryesorë, siç e dimë, janë injeksionet që përmbajnë alumin, për shembull.
Prandaj duhet t'i shmangni ato, ligji i maksimumit.
Nga ana tjetër, ekziston dispozita që neuroinflamacioni nuk ndodh fare.
Ligji i minimumit, dmth. litiumi, por edhe acidet yndyrore omega-3 ujore, të cilat i përmend vetëm sepse
një dietë e pasur me peshk nuk është një ide kaq e mirë.
Dhe burimi i vetëm, burimi i vetëm i arsyeshëm i acideve yndyrore omega-3 ujore, nëse produktet e peshkut
nuk janë një mundësi, janë produktet me vaj algash.
Pra, kur raportoni kështu, me gjithçka që dini, pothuajse do të thoja se në shkollë duhet të ketë një lëndë të quajtur NEHLS.
Jo, duhet të thuhet "mënyrë jetese e përshtatshme për speciet".
Po, por fatkeqësisht, kompleksiteti i kësaj rrallë raportohet, ashtu siç sapo thatë, dhe pikërisht për këtë arsye.
Po, mirë, gruaja ime e dëgjoi dje në Deutschlandfunk, më rrahu për vdekje, nuk e di saktësisht ku.
Por mendoj se ishte ndonjë stacion radiofonik, mund të ketë qenë Deutschlandfunk ose diçka e tillë.
Ishte për Kennedy, Robert F. Kennedy, i cili është nominuar si ministër i Shëndetësisë, kështu që ne ende po e
regjistrojmë para se ai ta marrë detyrën, për të thënë kështu, nëse e merr, nëse merr miratimin e Parlamentit atje.
Por atëherë e etiketuan si charlatan sepse ai pretendonte se ushqyerja e shëndetshme ishte e rëndësishme.
Pra, je teoricien i konspiracionit nëse pretendon se ushqyerja e shëndetshme është e rëndësishme,
dhe unë e gjej këtë jashtëzakonisht skandaloze, po.
Megjithatë, gruaja ime mendon se, nga ajo që ka dëgjuar, është shkruar nga ndonjë lloj inteligjence artificiale.
Po, megjithatë, tani që e përmendni, aktualisht ka një raport për këtë në mediat publike në Gjermani.
Ku pretendohet se e gjithë kjo bisedë për suplementet dietike, elementët gjurmë, vitaminat e kështu me radhë është në të vërtetë
budallallëk, sepse trupi ka nevojë për kaq pak prej tyre që edhe ... – kjo u përmend në raport – kështu që me
vitaminën C, për shembull, vitamina C që gjendet në patatinat është plotësisht e mjaftueshme.
Pra, mund të thuash me siguri: "Po heq dorë nga gjithçka tjetër, përfshirë frutat dhe perimet. Kjo fare nuk është vërtetuar."
Vetëm ha patatina dhe do të marrësh dozën tënde ditore të vitaminës C.
Po, po, kjo nuk është kaq e pabesueshme.
Kam jetuar në Shtetet e Bashkuara për disa vjet, dy herë me familjen time, madje edhe për disa vjet.
Kështu që u zhvendosëm në SHBA dy herë, u kthyem prapë, dhe pastaj u kthyem prapë.
Në çdo rast, ata gjithashtu ishin në shkollë.
Dhe me të vërtetë ishte piramida ushqimore.
Dhe unë kurrë nuk do ta harroj kur fëmijët e mi erdhën në shtëpi me një vizatim të piramidës ushqimore.
Pra, piramida: çfarë është e rëndësishme, çfarë nuk është aq e rëndësishme. Dhe pranë saj ishte një hamburger.
Dhe hamburgeri me shigjeta gjithashtu tregoi se gjithçka është mbuluar, për të thënë kështu.
Pra, të hash një hamburger çdo ditë do të ishte i mjaftueshëm, për të thënë kështu, për t'u ushqyer
siç duhet sipas shkencës mjekësore më të fundit.
Dhe sa unë di, ushqimi dhe arsimi gjithashtu janë në duart e McDonald's dhe Co.
Pra, gjithçka financohet nga organizata të mëdha, korporata, gjithçka në SHBA.
Por në fund të fundit, këtu nuk është shumë ndryshe, sepse ata gjithashtu kanë ndikim në politikë dhe në kujdesin shëndetësor.
Dhe në librin tim të ri, përshkruaj në detaje të mëdha se si ndodhi kjo trazirë, për shembull.
Pra, në njëfarë mënyre, një mënyrë jetese e përshtatshme për speciet është hequr nga
kurrikula, madje edhe nga trajnimi mjekësor.
Pse ligji i minimumit nuk zbatohet këtu.
Ligji themelor i jetës gjendet në mjekësi ... por nuk mësohet në mjekësi.
Është e pamundur ta imagjinosh.
Kjo është... dua të them, çdo mekanik makinash, pa dëshirë të ofendojë, e di që kur një makinë prishet, ka disa arsye për këtë.
Por në trajnimin mjekësor, kur makina ndalon, për të thënë kështu, kur më diagnostikojnë me
depresion, e vetmja mundësi janë antidepresantët.
Nuk ka pyetje sistemike: Po, pse u zhvillua depresioni?
Pse u zhvilluan fëmijët – ATHS? Pse ndodh autizmi?
Dhe vetëm që nga kur janë dhënë këto injeksione kundër sëmundjeve të fëmijërisë, të cilat nuk janë fare të nevojshme.
Dhe për këtë arsye çështja është se duhet të pyesim pyetjen 'pse'.
Dhe ndoshta tani kemi përgjigjur mjaft mirë disa pyetjeve "pse".
Faleminderit shumë, me të vërtetë.
Po, kjo është... mirë, ke prekur kaq shumë gjëra, që në fakt është një fushë krejt e re në detaje.
Atje janë gjithashtu shumë prindër që janë shumë të dëshpëruar.
Pse ekziston autizmi? Pse ekziston ADHD-ja, e kështu me radhë?
Kjo, natyrisht, është jashtë fushës së kësaj diskutimi.
Por mund të jem në gjendje t'ju ftoj.
Si A, natyrisht, libri im i ri do të japë përgjigjet.
Por nuk mund të detyroj askënd, për të thënë kështu, dhe nuk dua të detyroj askënd të blejë librin tim. Në vend të
kësaj, dua të... dua të edukoj njerëzit në të gjitha nivelet.
Ka gjithashtu intervista mbi këtë temë, natyrisht. Së fundmi kam përgjigjur pyetjeve në një konferencë për
autizmin, dhe kjo së shpejti do të shfaqet në kanalin tim.
Megjithatë, në prag të konferencës, kalova shumë kohë duke u përgatitur me studimin e një qasjeje sistemike ndaj
parandalimit dhe trajtimit të autizmit, dhe më pas përmbledha të gjitha studimet shkencore në një dokument disa faqesh.
Dhe mund ta gjeni të gjitha këto në faqen time të internetit.
Thjesht shkoni në faqen time të internetit, www.michael-nehls.de, dhe më pas në seksionin Info do të gjeni të gjitha informacionet
e nevojshme mbi këto tema, si dhe mbështetjen e duhur.
Kjo do të thotë që nuk ke nevojë të blesh një libër nga unë tani; mjafton vetëm të hedhësh një sy dhe të marrësh disa ide.
Kam një pyetje të fundit të shkurtër.
Ti je vetë baba, ke gjithë njohuritë, gjithë njohjet e thella.
Dhe nëse tani mund të na thoni tre pikat më të rëndësishme, sepse më parë thatë se edhe ne jetojmë sipas tyre.
Cilat janë tre pikat më të rëndësishme që do të thoshe se janë thelbësore për ne si familje, për fëmijët tanë?
Ne e lëmë atë krejtësisht jashtë, ose jetojmë në atë mënyrë, ose e sjellim atë, e promovojmë atë. Çfarë do të thoje për këtë?
Pra, herën e parë, qëndro krejtësisht i relaksuar.
Pra, në çdo rast, mos bjer në kurthin e të menduarit se gjithçka duhet të jetë e përsosur.
Për të qenë plotësisht i sinqertë, e kuptova këtë vetëm rreth 20 ose 22 vjet më parë.
Më duhen 10 deri në 15 vjet pas përfundimit të studimeve të mia mjekësore që të filloja të kuptoja se si kisha qenë
indoktrinuar, për të thënë kështu, dhe se duhej të rindërtoja plotësisht kuptimin tim për mjekësinë.
Dhe gjatë asaj kohe, fëmijët e mi gjithashtu u rritën dhe arritën adoleshencën.
Kjo do të thotë që nuk zbatuam gjithçka që di sot.
Dhe nëse do të kisha nipër e mbesa, ndoshta do të veproja më mirë, ose të paktën do të jepja këshilla më të mira.
Por nuk kam nevojë për këtë, sepse ndërkohë fëmijët e mi gjithashtu kanë mësuar çfarë ka rëndësi së bashku me mua.
Por tani që e di këtë, natyrisht... po, që nuk është absolutisht fatale nëse nuk bën gjithçka në mënyrë të
përsosur, dhe, anasjelltas, mund të jetë madje fatale nëse përpiqesh të bësh gjithçka në mënyrë të përsosur.
Kjo është gjithashtu mjaft stresuese, sepse shpejt përfundon në një gjendje – si e quajnë përsëri, jo normoreksi, ka
një fjalë për të, jo anoreksi, por kjo... – ku përpiqesh të përmirësosh çdo gjë në dietën dhe sjelljen tënde.
Dhe pastaj jeta nuk është më e këndshme.
Dhe kjo është në të vërtetë gjëja më e rëndësishme në jetë, që të jetë argëtuese, po,
që të kënaqesh sa më shumë të jetë e mundur.
Dhe kur ndodh diçka e keqe, thjesht e kalon, mëson prej saj dhe gjen përsëri gëzim.
Dhe për këtë arsye është vërtet e rëndësishme të qëndrosh i relaksuar, vërtet e
rëndësishme, me të vërtetë, vërtet e rëndësishme.
Pastaj ka disa gjëra që janë absolutisht thelbësore dhe që thjesht nuk mund t'i marrësh nga ushqimi normal.
Sigurisht që janë në tryezën tonë, dhe unë vazhdoj të flas për omega-3, vitaminën D dhe litiumin.
Dhe pastaj në të vërtetë je mjaft mirë i furnizuar, nëse, natyrisht, tani... në varësi të dietës tënde, mund
të kesh ende mungesë seleni, mungesë zinku, natyrisht.
Por kështu janë gjërat.
Dhe, natyrisht, ajo që mbizotëron është ajo që unë e quaj strategjia Methuselah, që do të thotë se e di
që ushqyerja nuk është e vetmja gjë që na intereson.
Ju gjithashtu duhet të merrni parasysh ndërveprimin social, njerëzit trajtojnë njëri-tjetrin ... .
Por kjo bëhet më e lehtë kur nuk keni asnjë mangësi, sepse jeni thjesht më të relaksuar në ndërveprimet tuaja me njëri-tjetrin.
Nuk stresoheni menjëherë kur dikush ka një mendim tjetër.
Dhe kjo do të thotë se ndërveprimi social është jashtëzakonisht i rëndësishëm, që t'i adresoni
çështjet, t'i diskutoni dhe të mos i injoroni thjesht.
Dhe po, të gjithë bëjmë pak sport dhe përpiqemi të qëndrojmë fizikisht aktivë.
Dhe meqë bota është kaq e sëmurë dhe ne duam ta bëjmë pak më të mirë, natyrisht kemi një qëllim në jetë.
Dhe gjithashtu është shumë e rëndësishme të kesh gjithmonë diçka për të bërë.
Faleminderit shumë, me të vërtetë.
Pra, faleminderit që na morët me vete në udhëtimin tuaj emocionues, siç e thatë vetë, dhe që na shpjeguat kaq shumë këtu.
Faleminderit shumë për kohën tuaj.
Po, faleminderit.
Kam parasysh konferencën që po organizoni.
Duhet ta pranoj, kur e dëgjova, u pajtova menjëherë, edhe pse aktualisht po refuzoj
gjithçka tjetër sepse duhet të shkruaj librin.
Por kam respektin më të madh për atë që po bën, dhe shpresoj që përmes abonentëve të mi ta publikojmë gjithashtu në faqen time.
Që të kemi sa më shumë njerëz të jetë e mundur që të thonë: "Po, do të shkoj atje, do t'u flas të tjerëve për
këtë" dhe, me shpresë, e gjithë bota do t'ju shikojë.
Faleminderit shumë, me të vërtetë.
Dhe përshëndetje të përzemërta për gruan tuaj, veçanërisht sot.
Faleminderit shumë.
Faleminderit.
Kur stuhia shpërthen rreth nesh dhe lindin dyshimet, ne qëndrojmë të fortë dhe gjejmë forcë në jetë.
Ne marrim frymë shpresë, ndërtojmë ura dashurie, formësojmë të ardhmen, një botë pa luftra.
Ne shkruajmë receta, dhe mbi to shkruan: jeta, dashuria, liria, kjo është e vetmja gjë që ka rëndësi.
Mund të bëhet vetëm së bashku, si një ekip.
Shpirtrat e mirë tërhiqen magjikisht nga njëri-tjetri.
Mund të bëhet vetëm së bashku, si një ekip.
në dashuri dhe paqe, dorë për dore.
Kur bota na sfidon, ne ngrihemi me guxim në zemrat tona dhe me besim në të.
Dritat në hije na tregojnë rrugën për të ndryshuar botën; kurrë nuk është tepër vonë për këtë.
Qenie magjike shërojnë vuajtjet.
Së bashku tani dhe përgjithmonë, ne të gjithë jemi gati.
Ne shkruajmë receta, dhe mbi to shkruan: Jeta, dashuria, liria – kjo është e vetmja gjë që ka rëndësi.
Ne mund ta bëjmë vetëm së bashku, si një ekip.
Shpirtrat e mirë tërhiqen magjikisht nga njëri-tjetri.
Mund të bëhet vetëm së bashku, si një ekip.
në dashuri dhe paqe, dorë për dore.