Isang 16-araw na online na kumperensya sa proteksyon ng bata ang isinasagawa mula pa noong 29 Enero 2025.
Sa slogan na: "Tumitindig tayo. Sama-sama para sa kaligtasan ng ating mga anak. Dahil hindi pinagtatalunan ang proteksyon ng mga
bata!" iniinterbyu ng pangkat ng kongreso ang mga kilalang tagapagsalita tungkol sa
iba't ibang paksa ng proteksyon ng mga bata.
May dalawang layunin: protektahan ang mga bata at bigyan ng kapangyarihan ang mga magulang.
Maligayang pagdating, at salamat sa pagsama sa amin.
Ang video na ito ay para sa lahat ng gustong makilahok sa proteksyon ng mga bata at sa kinabukasan ng ating mga anak,
Ang mga isyung matagal nang itinuturing na tabu o pinigilan ay ngayon ay lumilitaw na.
Alam mo ba na sa Alemanya lamang, mahigit 100,000 na mga bata ang nawawala bawat taon?
... Ang bilang ng mga sakit sa isip o pisikal na karamdaman sa mga bata ay mabilis na tumataas. […]
Panahon na para sirain ang mga tabu at simulan ang isang kilusang hindi mapipigilan. […]
Isang kilusan ng mga magulang na alerto, malinaw ang pag-iisip, at matapang.
Dahil walang iba kundi ang kinabukasan ng ating mga anak, at sa gayon ng buong sangkatauhan, ang nakataya
Hindi madaling harapin ang mga mahihirap na isyu tulad ng maagang sekswalisasyon, trafficking
ng mga bata, pambu-bully, o pang-aabuso sa bata.
Ngayon, ang human trafficking ay kumikita ng mas maraming pera kaysa sa kalakalan ng droga o armas.
Mabigat, hindi ba? Lahat ng kasinungalingan at manipulasyon sa mundo, at bakit nga ba lahat ng iyon?
Ang mga panayam ay inilalabas nang libre sa loob ng 24 na oras sa araw ng pagsasahimpapawid at nag-aalok ng
iba't ibang paraan ng paglutas sa iba't ibang larangan.
Sa mabuting pahintulot ng koponan ng kumperensya, nagagawa ng Kla.TV na magbigay sa inyo ng paunang sulyap
sa pamamagitan ng eksklusibong pagpapalabas ng sumusunod na panayam sa loob ng kumperensya:
Dr Michael Nehls sa paksa: "Ang kasinungalingan tungkol sa lithium".
Ang lithium bilang isang bakas na elemento ay maaaring magbigay ng proteksyon laban sa Alzheimer's, depresyon, atbp.
Sa Europa, ipinagbawal ito bilang suplemento sa pagkain, ngunit pinapayagan ang nakalalasong
aluminyo sa mga kendi ng mga bata – ano ang mali rito?
Maligayang pagdating, mga minamahal na manonood, sa Kongreso para sa Proteksyon ng Bata.
Maganda na nandito ka muli para sa mahalagang paksang ito, dahil magkakaisa tayong nagtataguyod
ng kaligtasan at proteksyon ng ating mga anak.
Ngayon, kasama ko ang isang napaka-espesyal na tao.
Talagang ikinararangal ko na naglaan siya ng oras.
Sa kasalukuyan ay nagsusulat siya ng bagong libro at napaka-limitado ng oras.
Dr Michael Nehls, maligayang pagdating.
Oo, kamusta, Gng. Feist. Natutuwa rin ako na inimbitahan mo ako.
Nararamdaman ko rin na ako'y pinarangalan dahil naniniwala ako na ang iyong pinagtatrabahuhan ay isang napakahalagang isyu.
At kung makakatulong ako rito, kahit kaunti lang, masaya na ako.
Oo, para sa iilan na hindi ka pa kilala.
Ikaw ay isang doktor, isang molekular na henetiko, at isang may-akda ng mga bestseller.
Kasama sa iba pang mga bagay, sila ay masigasig na nakatuon sa paggana ng utak at sa mga epekto ng
makabagong impluwensya sa ating kalusugang pangkaisipan.
Nakasulat mo ang aklat na "Ang Utak na Na-indoktrina," "Ang Konspirasyon ng Lithium."
At ipinapakita mo kung paano minamanipula ang ating pag-iisip at kung gaano kahalaga ang papel ng
elementong bakas na ito sa ating katatagan ng isip.
At sa ating talakayan ngayon sa kumperensya, tatalakayin natin kung ano ang ibig sabihin ng mga natuklasang ito
para sa ating mga anak at kung paano natin sila pinakamahusay na matutulungan sa kanilang pag-unlad.
Maraming salamat sa pagiging narito.
Oo, maraming salamat muli sa paanyaya.
Kaya oo, hindi pa nasusulat ang aklat na "The Lithium Conspiracy"; kasalukuyan ko itong sinusulat.
Hindi ko pa iyon nailalathala.
Nakaiskedyul itong ilabas sa kalagitnaan ng Mayo 2025.
Kaya't nandoon pa iyon sa hinaharap, aabutin pa ng ilang buwan, pero nagsusulat ako nang masidhi.
At ang pangunahing tema ng aklat ay sinusubukan ko, o mas tama, sigurado ako na kaya kong patunayan, at sa katunayan ay
napapatunayan ko na, na mahalaga ang lithium. Naipagsulat na ang kaukulang kabanata; halos 100 pahina na ang haba nito.
At madalas akong tanungin tungkol dito sa mga lektura, dahil marami na akong ibinigay na lektura tungkol sa paksang ito.
At palagi akong tinatanong, paano naman ang mga bata?
Mahalaga rin ba ito para sa mga bata?
Sabi ko, hindi naman ito ibang uri.
Kaya mahalaga ito.
At nakakatuwa nga, dahil kapag sinasabi kong mahalaga ang bitamina C, hindi iisipin ng
sinuman na idagdag, "oo, pati na para sa mga bata."
Ngunit bago pa lamang ang lithium, ang ideya na maaari itong maging mahalaga at, gaya ng
ipinapakita ko ngayon sa aklat, ay mahalaga nga.
At magbabalita rin ito ng isang rebolusyon dahil napakahalaga nito para sa kalusugang pangkaisipan.
Ang salitang rebolusyon ay pangalan din ng serye ng mga lektura na kakaplano lang namin, na tinatawag na Lithium Revolution.
Kaya bibisita kami sa sampung pangunahing lungsod pagkatapos ng bakasyon ng Pasko ng Pagkabuhay sa 2025, sa huling
bahagi ng Abril, at ipahayag ang rebolusyong lithium na ito.
Iyon nga ang araw; iyon ang mga araw na sana nandiyan na rin ang libro ko. Sana nga ay maging maayos ang lahat.
Ngunit tungkol ito sa pagpapakita na mahalaga ang lithium.
At talagang isa ito sa mga elemento na nabuo hindi nagtagal matapos ang paglikha.
Kaya, naniniwala ka man sa Big Bang o hindi, sa isang punto, nilikha ang mundo, gaya ng sinasabi.
At ilang minuto matapos ang paglikha, ipinagpapalagay na, sa purong pisikal na paraan, nabuo
ang lithium at kumakalat ito sa buong sansinukob.
Isa ito sa iilang elemento sa ating mga katawan na hindi nagmula sa alikabok ng mga bituin, kundi
umiiral na mula pa sa simula, bago pa man ang mga bituin.
At ito rin ay may kaugnayan sa pinagmulan ng buhay.
Kaya bago pa man lumitaw ang buhay na selular, noong pinag-uusapan pa natin ang tinatawag na RNA world, kung saan may
mga nucleic acid tulad ng DNA, ang ating materyal na genetiko, naroon din ang RNA, na kilala natin mula sa
SARS-CoV-2, halimbawa, mula sa mga RNA virus na ang materyal na genetiko ay binubuo ng RNA.
At ipinagpapalagay na ang RNA ang orihinal na yunit ng impormasyon, ang tagadala ng impormasyon para sa
replikasyon ng mga molekula, na kalaunan ay naging batayan ng buhay selular, gaya ng sinasabi.
At sinasabing nagkaroon din ng papel ang lithium rito.
Kaya't ito ay naging mahalaga mula pa sa simula ng buhay.
At ang nakakabaliw ay hindi kinikilala ng mga tao ang pagiging mahalaga nito.
Sa kabila ng malinaw na ebidensya, sa aking aklat lamang ay tinatayang isang libong pag-aaral na pang-agham na
nagpapatunay ng pagiging mahalaga nito, lalo na para sa utak.
At kapag tiningnan mo ang lahat ng mga sakit na dulot ng kakulangan sa lithium—ang tinutukoy kong lithium ay ang esensyal,
hindi yung ginagamit sa terapiya—naging sagabal ito sa pag-unawa, dahil ang alam mo lang ay ang pamamaraang terapeutiko gamit
ang lithium, karaniwang para sa tinatawag na bipolar disorder.
At ang mga dosis na ginagamit, ang mga medikal na dosis, ay napakataas na halos nasa antas na nakakalason na.
At iyon ang dahilan kung bakit kilala lamang ang lithium bilang isang lason.
Ngunit kapag nakita mo kung paano kahit ang pinakamaliit na dami, ang pinakamunting pagkakaiba sa tubig na iniinom, ay maaaring
magdulot ng epekto—halimbawa, kung masuwerte kang nakatira sa lugar na may kaunting lithium sa tubig na
iniinom, mas mababa ang posibilidad na magkaroon ng sakit sa pag-iisip ang mga batang lumalaki doon.
At talagang mula ito sa mga neurosis at mga karamdaman sa pagkabalisa hanggang sa bipolar disorder at schizophrenia.
At ang karaniwang denominador ng lahat ng mga sakit na ito ay isang tinatawag na neuroinflammation.
At ang neuroinflamasyong ito ay isang malaganap na penomenon sa halos lahat ng mga sakit na ito, na
nagsisimula sa autism at umaabot hanggang sa Alzheimer's, na sumasaklaw sa buong buhay ng tao.
At lahat ng mga karamdaman na ito na nakakaapekto sa ating kalusugang pangkaisipan at sa huli ay sa ating mental
immune system, gaya ng tawag ko rito, ibig sabihin, ang ating kakayahang harapin ang kapaligiran at umunlad at magmuni-muni.
Ang sistemang pangkaisipang pang-imyunidad—kapag nawawala ang tungkulin nito dahil sa kakulangan sa lithium, tinatawag
ko itong sindrom ng kakulangan sa pangkaisipang imyunidad.
At iyon ay isang pangkalahatang termino para sa isang buong hanay ng mga klinikal na
diagnosis, mula sa autism hanggang sa Alzheimer's.
Ngunit hindi lamang malinaw na sikyatriko o neurodegeneratibong sakit, kundi pati na rin mga
neurosis, mga sindrom ng pagkabalisa, halimbawa, o ADHD.
Hindi na sinasabing may ibang sanhi ang mga sakit na ito, ngunit ang kakulangan sa lithium ay lubos na
nagpapataas ng posibilidad na magkaroon ng mga ito.
Gayunpaman, alam mo rin gaya ko na kailangan natin ng sistematikong pamamaraan at hindi natin dapat
ituring ang lithium bilang lunas sa puntong ito.
Iyon ay magiging ganap na sakuna. Ilang doktor na ang nagsabi na ito sa akin.
Mahalaga ang lithium, at lalo itong kawili-wili dahil bago pa lamang ang pag-unawa rito,
na sinusubukan kong iparating sa buong mundo.
Ngunit ang masiglang euphoria na dulot ng lithium ay hindi dapat magtakip sa katotohanang hindi ito panacea.
Isa lamang itong karagdagang kakulangan na dinaranas ng mga tao.
At kung talagang gusto mong makamit ang makatuwirang epekto, kailangan mong tingnan ang lahat ng mga kakulangan.
At hindi lamang matatagpuan ang mga ito sa pagkain; matatagpuan din naman ang mga ito sa buong saklaw ng buhay,
maging ito man ay pakikipag-ugnayang panlipunan, ang kahulugan ng buhay, o pisikal na aktibidad.
Ang lahat ng ito ay may bahagi at lahat ay may kaugnayan pagdating sa neuroinflammation.
Oo, bumabalik muli sa lithium.
Well, ano ang naiisip mo... sumasagi sa isip ang konsepto ng paggalang, na kapag sinasabi mong talagang... ... lalo na kapag
iniisip mo ito nang sistemiko at ipinagpapalagay na isa ito sa mga unang elemento sa planetang ito, kapag inilipat mo
iyon, maaari mo nang maunawaan... aba, ang kahalagahan nito para sa buhay at para sa pag-unlad ng isang bata.
Dahil, gaya ng sinabi mo, talagang mahalaga ito.
At doon ito naiiba sa ibang mga elemento, dahil isa ito sa mga una, gaya ng pagsasabi.
Ibig sabihin, sa madaling salita, maaaring ipalagay na dahil ang kumperensya ay malawak
ding tumatalakay sa pagbubuntis at panganganak.
Ano ang maaari nating gawin upang matiyak na manganganak tayo ng malulusog na mga anak?
Ibig sabihin nito ay maaaring ipalagay na kung ang isang babae o ang mga magulang ay nais magbuntis at sila ay umiinom na ng
lithium sa napakaliit na bakas na dami, sa napakaliit na saklaw na ito, gaya ng sinabi mo, hindi ito nakalalason,
kundi napakaliit lang, ay maaaring maging kapaki-pakinabang para sa bata o sa hindi pa ipinapanganak na anak.
Maaari mo bang magkomento tungkol diyan?
Oo, gumagana ito nang direkta at hindi direkta.
Kaya siyempre mahalaga ito para sa bata dahil alam natin iyon, at iyon ang dahilan kung bakit
napakahalaga nito para sa mental na immune system.
Ang mental na immune system ay nakabatay sa kakayahan ng ating sentro ng autobiograpikal na alaala, gaya ng
aking inilarawan nang detalyado sa iba kong mga lektura at panayam sa halos lahat ng aking mga libro.
At ngayon muli, nakabatay ito sa kakayahan ng hippocampus, ang ating sentro ng autobiograpikal na
alaala, na lumikha ng mga bagong selula ng utak araw-araw.
Ito ang pangunahing mekanismo na nagpoprotekta sa atin mula sa Alzheimer's, ngunit nagbibigay din sa atin ng kakayahang
magmuni-muni, magkaroon ng mabuting memorya sa buong buhay, maging matatag, na napakahalaga rin para sa
pag-unlad ng bata, upang hindi tayo agad makabuo ng mga neuro-impormasyon kapag may stress kahit saan.
At siyempre, ang kuryosidad, na napakahalaga para sa atin upang matuto at naisin pang matuto sa simula pa lamang.
At ito ay naaangkop sa buong buhay natin, simula pagkabata, pati na rin bilang mga matatanda
at higit sa lahat bilang mga matatandang tao.
At ang kakayahang ito ng hippocampus na makabuo ng mga bagong selula, na kilala bilang pagdami ng mga bagong selula ng
nerbiyos, o pagmimultiplikar ng mga selula ng nerbiyos, ay nangangailangan ng tinatawag na aktibidad ng telomerase.
Ibig sabihin nito, sa tuwing nahahati ang isang selula, ang mga kromosoma ay bahagyang pumapaikli
dahil sa isang molekular na biyolohikal na mekanismo.
At kapag unti-unti nilang nawala ang kanilang pagkamaikli, o ang kanilang kahabaan, gaya ng pagsasabi,
dumarating ang tinatawag na Heflig minimum o maximum.
Ibig sabihin nito ay may uri ng panloob na orasan ang mga selula.
At kapag ang mga selula ay nakaranas na ng sapat na paghahati, gaya ng sinasabi, at hindi na patuloy na inaayos ang mga dulo,
nababawasan ang bilang ng mga siklo ng selula, gaya ng sinasabi, at sa huli ay nababawasan
ang kakayahan ng mga selulang ito na dumami.
Namatay pa nga sila dahil dito na humahantong sa hindi maayos na regulasyon ng mga mekanismo ng selula.
At ang telomerase, dahil ang telos ay nangangahulugang wakas at ang smeros ay ang bahagi at ang mga dulo, na nasa
sistema ng ating katawan, ibig sabihin, ang telomerase, at kaya nitong muling ayusin ang mga dulo.
At alam natin na naaapektuhan ang telomerase ng lithium.
Ito ang dahilan kung bakit, halimbawa, ang pinakamataas na konsentrasyon ng lithium sa utak ay matatagpuan sa hippocampus.
Ang hippocampus ay ang bahagi ng utak na nagtitipon ng lithium.
Bakit? Dahil mayroon itong pool ng mga selula ng nerbiyos na kailangang patuloy na dumami upang
mapanatili natin ang ating kakayahang pangkaisipan.
At ang mekanismong ito, kung saan ang dumaraming tisyu ay may mataas na aktibidad ng telomerase ngunit nangangailangan din ng
maraming lithium upang mapanatili ito, ay hindi naaangkop sa mga matatanda, halimbawa sa hippocampus, ngunit sa mga
bata, sa mga batang lumalaki, naaangkop ito sa buong organismo.
Kaya 20 taon na ang nakalipas, 30 taon na ang nakalipas, napatunayan na ang konsentrasyon ng
lithium ay pinakamataas sa embryo at sa fetus.
Nagaganap ang akumulasyon ng lithium.
Ibig sabihin nito ay alam ng katawan na kailangang dumaan ang mga selula sa maraming paghahati, at walang embryo ang
lalago at magiging bata kung hindi gumana ang paghahating ito.
Halimbawa, sa mga eksperimento sa hayop – na sa katunayan ay maaari lamang isagawa nang etikal sa mga hayop, kung saan ito ay
makatuwiran, gaya ng sinasabi – 30 o 40 taon na ang nakalipas, ang dami ng lithium sa pagkain ng hayop ay simpleng binawasan.
At ang mga kuting... Ginawa nila iyon sa mga daga, sa mga ilaga, sa mga kambing, at ang bilang ng mga inahin ay mas kaunti nang
malaki, at ang mga ipinanganak na kuting ay mas maliit nang malaki, at ang posibilidad na mabuhay pa sila sa kanilang
unang taon ng buhay ay nabawasan ng 50, 60, sa ilang kaso 80, 90 porsyento, depende sa kung gaano karami ang nabawas na lithium.
Hindi ito nabawasan hanggang sa zero; teknikal na hindi iyon posible dahil may lithium kahit kaunti sa lahat ng lugar.
Ngunit napakalinaw ng pagbawas kaya't humantong ang pag-aaral na ito sa konklusyon na ito ay tiyak na mahalaga.
At walang anumang dahilan para ipalagay na hindi na ito mahalaga sa mga tao.
Ibig sabihin nito ay mahalaga rin ito para sa pag-unlad ng tao, kapwa sa sinapupunan at, siyempre, pagkatapos ipanganak ang bata.
Ano ang pangalawang dahilan kung bakit ito mahalaga? Sinabi ko nang direkta at hindi direkta, direkta
kanina lang... Sa sinapupunan, ngunit hindi direkta rin.
Dahil siyempre, para sa isang babaeng buntis, sa lahat ng pag-aalala kung magiging maayos ba ang lahat sa anak at
sa mga pagbabago sa karera, maaaring medyo iba ang buhay.
Siyempre, bago pa ito lahat, at upang aktibong maranasan ang mga bagong bagay nang may tapang,
kailangan mo ng malusog na mental na immune system.
At kung may kakulangan sa pagdami sa hippocampus, hindi lang lithium ang salik na gumaganap.
Nakasulat ko na ang isang buong aklat na pinamagatang Ang Rebolusyong Langis ng Algae.
Kung kulang ka sa omega-3, magkakaroon ka rin ng parehong problema.
Kaya walang mahahalagang sustansya na maaaring wala sa hippocampus.
Ngunit ang lithium ay isa sa mga ito. At ang lithium ay napakapundamental.
Kung wala iyon, magkakaroon tayo ng molekular na biyolohikal, paano ko ba sasabihin, disfunction sa hippocampus, na sa
isang banda ay nagpapababa ng pagdami ng mga selulang ito at sa kabilang banda ay nagpapataas ng neuroinflammation.
Ang isa ay, masasabi, ay nasa pre-inflammatory na kalagayan na, at kahit anong pangyayaring bahagyang nakaka-stress ay nagdudulot
ng sobrang pamamaga, na siya namang nagbubunsod ng paglabas ng mga sangkap na sa kasamaang-palad ay
napupunta lahat sa lumalaking bata sa pamamagitan ng inunan.
At saka, siyempre, tinitiyak din nito na napipigilan ang pagdami ng mga selula sa utak ng bata.
Ibig sabihin nito ay mayroon tayong dalawang masamang siklo dito, na sa katunayan ay madaling maputol, o mas
tama, ay maaaring maiwasan sa pamamagitan ng pagtiyak ng sapat na suplay ng lithium.
At ang sapat ay hindi naman talaga marami.
Sa aking aklat, ibinigay ko na ngayon ang mga pagtataya batay sa ipinahihiwatig ng kabuuang katawan ng pananaliksik.
At inaakala kong ang isang miligramo, na talagang isang libong bahagi ng isang gramo, ay magiging hindi
makikita sa isang kutsarita kung ito ay purong litiyum.
Mahirap makita sa hubad na mata. Hindi kasing laki ng butil ng asin.
Marahil ay sapat na ang isang miligramo.
Alam natin na ang dami sa mikrogramo, ibig sabihin ay isang libong bahagi ng halagang iyon, ay sapat na upang magdulot ng
epekto. Halimbawa, kung uminom ka ng isang litro lamang ng inuming tubig na naglalaman ng ilang mikrogramo na mas
mataas kaysa sa isa pang nayon kung saan, sa pagkakataon, ay marahil ay kaunti lamang ang lithium sa inuming tubig.
Ang pagkakaiba ay napakalaki, mula sa depresyon hanggang sa ADHD... Na nagiging hindi matatag ang iyong pag-iisip. Ang
agresyon sa mga kabataan, hanggang sa inaasahang haba ng buhay.
Ilang mikrogramo lang ang pinagkaiba.
Ibig sabihin, talagang pinag-uusapan natin ang napakaliit na dami na kilometro ang layo. Mayroon akong grap sa aking libro kung
saan ginagamit ko ang mga logaritmo upang ipakita ang distansya sa pagitan ng kinakailangang dosis at
ng terapeutikong dosis na kinatatakutan ng lahat.
At habang ang mahahalagang saklaw ay ilang sentimetro lamang ang lapad, gaya ng sinasabi, nasa saklaw ng dosis naman tayo nang
buo, oo, ayos lang ang lahat. Iyon ang kailangan natin. At para pagkatapos ay ma-mapa ang terapeutikong saklaw,
talagang nasa dalawang o tatlong kilometro ako sa kanan.
At dahil hindi tatlong kilometro ang lapad ng aking libro, kinailangan kong magtrabaho nang
loharytmo para mailagay lahat sa isang grap.
Ibig sabihin, milya-milya ang layo natin sa nakalalasong dosis.
At ang mga epekto para sa bata ay napakabuti, napakabuti, napakabuti.
Kapag sinabi mo nang ganoon, ang unang pumapasok sa isip ay napakakaunting tao ang may alam tungkol sa
pag-unlad ng selula o kung ano talaga ang mga selula.
Maaaring uso ang salitang mitochondria sa ngayon, ngunit sa huli ay halos walang nakakaalam kung ano ang ibig sabihin nito.
Walang nakakaalam tungkol sa telomerase rin.
Ito ay talagang mahalagang kaalaman para sa ating buhay, oo, mahalagang kaalaman.
Kaya, sa madaling sabi, hindi ito malawak na alam, at tiyak na hindi rin alam na, gaya ng sinasabi mo, naglalaman
din ito ng mga mahahalagang bakas na elemento, halimbawa, o, gaya ng sinasabi mo, mga mahahalagang sangkap.
Ano ang pumipigil dito?
Kaya bakit hindi magagamit ang kaalamang ito?
Pagkatapos ng lahat, lalo na kapag pinag-uusapan ang lithium, mangangahulugan ito ng napakalaking ginhawa at napakalaking
benepisyong pangkalusugan para sa buong sangkatauhan.
Oo, ganap. Ibig kong sabihin, si Ginoong Schellenberg, isang pedyatrisyan na si Christian Schellenberg, na
malamang ay lilitaw din sa kumperensya kasama mo, gaya ng sinasabi, bilang isang eksperto.
Isang napakabuting kaibigan ko, na gumagamit din ng lithium sa mga bata, ay nagsasabi na ang
mga epekto na nakikita niya ay kamangha-mangha.
At hindi niya iniinom ang lithium dito bilang isang terapeutikong hakbang; sinusubukan lang niyang maitama ang kakulangan.
At sapat na iyon upang makamit ang napakalaking epekto.
At pareho naming sinasang-ayunan na hindi lamang ito mahalaga para sa mga batang kasalukuyang nagpapakita ng mga suliranin sa
pag-uugali, kundi ito rin ay nakapagbabago ng buhay para sa lahat, kabilang ang mga
batang hindi pa nagpapakita ng anumang problema.
Mayroon din siyang napakagandang parabula, na ngayon ay isinama ko na sa aklat, siyempre, sa kanyang pahintulot.
Sabi niya... Parang pagsakay sa bisikleta na may patag na gulong, o mas tama, halos patag na gulong.
Praktikal ka... Ganyan mo nabubuhay, pero ikaw lang... Medyo mas nakakapagod lang. At gumagana naman.
Oo nga, pero ang problema ay kapag may lubak sa kalsada, napupunta ang bisikleta mo doon, at alam ko ito dahil madalas
akong magbisikleta, at doon ka nakakakuha ng tinatawag na 'snake bite' dahil tumama ito sa rim. Pagkatapos, napapatok ang gulong.
Sa pinakamalalang sitwasyon, baka matumba ka pa at mabangga ang ulo mo.
Sa madaling sabi, kung iisipin mo ito bilang isang metapora, bigla na lang may sandali—isang pangyayari sa buhay
mo—na hindi mo na kayang magpatuloy nang may patag na gulong, kung saan sobra na ang stress at bumabagsak ka.
Pagkatapos ay nagkakaroon ka ng sindromang pagkabalisa, nagkakaroon ka ng depresyon o kahit, kung
mabagsak ka, sa metaporikal na pagsasalita lamang, ng post-traumatic stress disorder.
At iyon ang dahilan kung bakit tiyak na hindi malusog na mabuhay nang may mga kakulangang ito, kahit hindi ka pa malubhang
may sakit at hindi ka pa nakapunta sa doktor, gaya ng sinasabi. Naniniwala ako na makikinabang dito ang bawat bata.
Bibigyan, siyempre, kung ito ay namumuhay sa kalagayan ng kawalan.
Ngunit napakataas ng posibilidad na hindi mo ito nakokonsumo kung hindi ka nakatira sa Andes, sa hilagang Chile o hilagang
Argentina, kung saan talagang nakakakonsumo ka ng apat, lima, hanggang sampung miligramo ng lithium bawat araw, na mas mataas
nang malaki kaysa sa kinakailangan, dahil ito ay isang bulkanikong lugar at hindi pa nahuhugasan ang lithium sa loob ng
milyun-milyon o bilyun-bilyong taon ng kasaysayan ng Daigdig.
Ngunit sa mga rehiyon tulad ng Europa, halimbawa, halos walang rehiyong mayaman sa lithium, maliban kung ibilang mo ang
Tenerife, na hindi ko matiyak kung kabilang pa ba ito sa Europa. Sa Kapuluang Kanaryo, napakataas ng antas ng lithium
sa pagkain at inuming tubig dahil sa aktibidad ng bulkan.
Oo.
Binanggit mo ang katatagan at ngayon ay tinukoy mo ang metapora na ito, nang hindi sinasabi, gaya ng sinabi mo rin, na ang
lithium ay panulid ng lahat ng bagay. Maiisip ba natin na kapag umiinom tayo ng lithium, bukod sa iba pa – binanggit mo rin ang
omega-3, halimbawa – may iba pang mga salik, ngunit kapag iniinom natin ito, pinapabuti nito ang ating kakayahang harapin ang mga
hadlang at problema at, gaya ng iyong nabanggit, ang post-traumatic stress disorder, halimbawa, kaya kahit sa
napakahirap na sitwasyon o sa kanilang mga epekto, kapag tayo ay nasa mga ito, talagang nagbibigay ang lithium ng
pundasyon, bukod sa iba pa, na nagpapahintulot sa atin na mas mahusay na makayanan ang lahat, ang mga unos ng buhay?
Oo, ganap. Ang lithium ay talaga namang... Kakagawa ko lang ng isang kabanata at tinatawag ko ang
lithium na vagus nerve sa hanay ng mga bakas na elemento.
Sa prinsipyo, ang buong sistema namin ay bahagyang pinapahina ng lithium.
Ngunit isang sobrang aktibong sistema, at hindi lamang ngayon sa larangang sikolohikal, kundi hanggang sa antas molekular.
Kaya ang mga molekula, ang mga molekulang nagsi-signal sa ating mga selula, na kinokontrol ng lithium kapag sobra silang aktibo,
ay ang mga molekulang ito na tinatawag ko ring mga target ng lithium, ibig sabihin, ang mga molekulang pinagtutuunan ng
lithium. Ang "target" ay ang layunin, at kinikilala ng lithium ang mga ito,
nakikipag-ugnayan dito at binabago ang kanilang tungkulin.
At kapag wala ang lithium, nagiging sobrang aktibo sila.
At kapag sila ay sobrang aktibo, nagdudulot sila, halimbawa, ng neuroinflammation, isang unti-unting pamamaga sa buong
katawan, kabilang ang utak, ngunit sa huli ay sa buong katawan.
At ang neuroinflammation o sobrang aktibidad ng mga target na ito—babanggitin ko ang isa sa kanila na tinatawag na GSK3; hindi
mahalaga ang pangalan—ngunit kapag sobrang aktibo ang GSK3, malamang ito ang sentral na molekula sa hyperactive na
estado nito para sa lahat ng sakit na kaugnay ng pamumuhay.
Kaya naman ito rin ang pangunahing target ng industriya ng parmasyutiko.
Pero ayaw na nilang barilin ang target gamit ang lithium ngayon, dahil masyado itong mura at hindi maaaring ma-patent.
Gusto nilang barilin ang target na ito gamit ang kanilang mahiwagang bala.
Ang magic bullets ay talagang isang termino para sa mga gamot na napakaepektibo.
Matagumpay sila sa diwa na hindi naman sila agad gumagaling ngayon, na iilan lamang sa kanila ang ganoon, kundi
dahil nakakalikha sila ng pinakamataas na benta sa marketing.
Ito ang mga mahiwagang bala, at ang mga mahiwagang bala na ito ay nilalayong barilin ang mga target na lithium.
At ang mga pangunahing target ng industriya ng parmasyutiko ay nasa metabolismo o sa landas ng
pagsi-signal na ito, na kinokontrol ng lithium.
At ang landas ng pagsi-signal na ito nang walang lithium ay humahantong sa lahat ng uri ng mga talamak na sakit,
pati na rin sa mga sakit na dulot ng pamumuhay, ngunit nangyayari lamang ito kapag may kakulangan sa lithium.
Ibig sabihin nito, kapag nalutas na ang kakulangan sa lithium, mawawala ang kahalagahan ng
mga target para sa industriya ng parmasyutiko.
At iyon ang isa sa mga paliwanag kung bakit hindi kinikilala ang lithium A bilang isang mahalagang bakas na elemento.
At mas masahol pa, hindi ito pinapayagan na ibenta bilang pandiyeta na suplemento sa Europa, halimbawa.
Kaya maaari mo itong i-import, pero hindi mo ito maaaring ibenta nang opisyal.
Ayon sa mga direktiba ng EU, ipinagbabawal na i-market ang lithium bilang pandiyeta na suplemento.
Hindi ibig sabihin na hindi ito ginagawa ng ilang tao.
Kaya hindi ko kailangan ng 100 liham o 1,000 sagot na nagsasabing, Ginoong Nehls, nakita ko ito sa internet.
Opisyal nang pinapayagan ito, pero gumawa ako ng video nito.
Pwede mo rin itong panoorin sa aking channel, by the way.
Sa isang abogado na dalubhasa sa mga usaping ito.
At sinabi niya na, sa prinsipyo, nabuo na doon ang isang itim na pamilihan. At ito ay talagang mapaminsala.
Ito ay isang hindi kontroladong itim na pamilihan na ngayon ay halos kumakatawan sa lithium.
At palagi kang may isang paa sa bilangguan.
Kung mayroon man, sinabi pa niya sa akin na kung nasa Estados Unidos ako, halimbawa, na siyang nag-iisang
bansa na alam kong opisyal at malayang mabebenta ito.
Kung mag-o-order ako nang maramihan para sa buong pamilya ko, halos dealer na ako.
Oo, dahil ito ay itim na pamilihan, ilegal ito.
At iyon ang talagang nakakabaliw: ang isang bagay na mabuti para sa utak ay talagang mahalaga para sa kalusugan nito.
Hindi lamang ito kinikilala bilang mahalaga, kundi ipinagbabawal pa nga ito.
Kaya't ang aklat ay pinamagatang Ang Konspirasyon ng Lithium.
At ang mas malupit pa rito ay pinapayagan ang aluminyo, halimbawa, bilang pandagdag sa pagkain kahit na nakalalason ito sa utak.
Oo, well, bahagi rin ito ng lahat ng mga bakunang ibinibigay sa mga bata.
Kaya mahigit 50 porsyento ng mga bakuna ay naglalaman ng aluminyo, at napupunta ito sa utak.
At nagdudulot ang aluminyo ng neuroinflammation sa utak.
Kaya pinapayagan ang mga bakas na elemento na nagdudulot ng neuroinflammation.
Naniniwala ako na may labindalawang E-numbers, lalo na sa mga matatamis para sa mga bata.
Naglalaman sila ng aluminyo.
Mayroon aluminum sa lahat ng mga syringe na ibinebenta bilang mga bakuna.
At pinapayagan ang lahat ng iyon.
Ngunit ang mahalagang bakas na elemento, na maaaring ituring na antido, kung baga, ay hindi pa
kinikilala bilang ganoon at ipinagbabawal pa nga.
At talagang nakabaliw iyon, pero ipinapakita rin nito kung gaano kasuklam-suklam na istrukturang makapangyarihan ang nasa likod
nito, na may interes na tiyakin na—well, ibig kong sabihin, lohikal naman—ang isang industriyang umuunlad dahil sa
pagkakasakit ng mga tao ay may lahat ng paraan at interes, pati na rin ang pinansiyal na yaman, ang impluwensiyang
pampulitika at, siyempre, ang impluwensiya sa media, upang masiguro na hindi talaga malalantad ang ganitong bagay.
At ang pag-uusap na ginagawa natin dito ngayon ay malamang na hindi sasaklawin ng anumang pangunahing midya; walang ARD o
ZDF sa Alemanya ang magsasagawa ng ganitong pag-uusap sa akin.
Iyon ay imposible. Hindi ko nga ito maisip.
May isang pamamaraan na tinatawag na Seven Layers Deep, na kinapapalooban ng pagpasok
nang pitong antas. At napaka-interesante nito.
Ang lahat ng sinasabi mo ay sa esensya nagbabatay sa katotohanang patuloy ang pananaliksik.
Kaya, halimbawa, inireseta sa akin ng doktor ang isang gamot.
Bakit ako nireresetahan nito? Kaya palagi mong tinatanong, bakit? Bakit ako nireresetahan nito?
Ano ang nasa likod nito? Ano ang nasa likod nito?
At sa tingin ko, kapag pinag-uusapan mo ang lahat ng ito, kusang napapasok ka sa antas molekular.
Binanggit mo rin ang mga molekulang senyales, na sa katunayan ay na-kondisyon tayo na
palaging tumingin sa labas para sa lahat ng bagay.
At sa laki at sa lahat ng bagay na malaki, na makapangyarihan, na ipinapakita sa atin sa patalastas, iyon ang dapat makatulong.
Ngunit tingnan natin kung ano ang nasa likod nito, at sa likod pa nito, at sa likod pa nito.
At kapag pumasok ka sa maliit na saklaw, kawili-wili ring napapasok ka pati sa aktwal na saklaw, sa mga miligramo.
Sa totoo lang, nasa molekular na antas talaga ito kapag sinabi mong napakaliit na butil ng asin ng
lithium ay napakakapaki-pakinabang sa inuming tubig.
Oo, hindi kapani-paniwala.
Kaya, ang sinabi mo tungkol sa pitong patong... Hindi ako pamilyar sa terminong iyon, pero akmang-akma ito sa sarili kong
kuwento, dahil ang pinakaunang librong naisulat ko, "The Methuselah Strategy," ay tungkol nga diyan; ang pangunahing
tema ay hindi ka dapat tumigil sa pagtatanong ng "bakit".
Kaya, iyon ang pangunahing tema ng aklat na ito, kapwa sa sikolohikal at pilosopikal na aspeto.
At saka tinanong ko sa sarili ko kung bakit lithium, dahil natagpuan ko ang lithium sa pananaliksik sa Alzheimer's, dahil
ang mga taong may bipolar disorder ay may anim na beses na mas mataas na panganib na magkaroon ng
Alzheimer's maliban kung sila ay ginagamot ng lithium.
At ang paggamot ng lithium ay hindi binabago ang proseso ng sakit, dahil ito ay isang paggamot, hindi isang terapiya, ngunit
ang posibilidad na magkaroon ka ng Alzheimer's ay bumabalik sa normal na antas, kahit na hindi ito
malusog, ngunit sa normal na karaniwang antas sa populasyon.
At sa isang punto, natuklasan na makakamit ang parehong epekto gamit lamang ang isang libong bahagi ng dosis.
At bigla na lang kaming nag-uusap tungkol sa microdosed na lithium.
At ganoon ko natuklasan ang lithium, saka tinanong ko sa sarili ko: bakit?
Oo, kaya bakit hindi ito pinapayagan, bakit hindi ito idinadagdag sa inuming tubig?
Dahil sa tubig na iniinom, alam natin na kung masuwerte akong manirahan sa lugar na may mas mataas na antas ng lithium dito—at
talagang mikro-dami lang ang pinag-uusapan—mas mababa ang panganib kong magkaroon ng
Alzheimer's at mas mababa rin ang panganib ng depresyon.
At bakit hindi iyon posible?
Kaya bakit? At saka, bakit ito ipinagbabawal?
At ang tanong kung bakit, gaya ng sinabi ko, ay nagbalik sa akin sa Big Bang, talaga namang sa simula ng buhay.
At dahil dito, ang paglalakbay na ito na aking tinahak sa pamamagitan ng aking aklat ay napaka-kapana-panabik.
Ngunit maaari mong buuin muli ang buong bagay mula sa simula, gaya ng sinasabi, at lumikha ng bagong mundo para sa iyong sarili.
Kaya, kapag lubus mong sinaliksik nang malalim hanggang sa pinakapagsimula, gaya ng sinasabi, hanggang hindi na makahulugan
ang tanong na 'bakit' dahil hindi mo na ito maaaring itanong nang mas malalim, sapagkat ang
susunod na tanong ay, bakit umiiral ang sansinukob?
Pero hindi ko maibibigay ang sagot, pero maaari kang bumaling at sabihin, sige, batay doon,
gagawa ako ng bagong mundo na naglalaman ng lithium.
At kapag iniisip ko ang mundong ito, nakikita ko ang rebolusyon sa medisina, ngunit nakikita ko
rin ang rebolusyon sa pakikipag-ugnayan ng tao.
Noong Abril 2024, inimbitahan ako ng Ministri ng Ugnayang Panlabas ng Switzerland na dumalo sa isang malaking kumperensya na
dinaluhan ng mahigit 1,500 kinatawan mula sa higit sa 100 bansa.
At dapat sana ay ako ang magbigay ng pangunahing talumpati at, sa loob ng 15 minuto, sagutin ang tanong kung
ano ang kailangan ng utak upang makapag-isip nang payapa.
Ito ay isang kumperensya para sa kapayapaan, at inaasahan na sasagutin ko iyon sa loob ng 15 minuto.
Ipinaliwanag ko ang mental na immune system, siyempre, at pagkatapos ay ipinakita ko rin sa huling imahe na ang
lithium ang susi na molekula para sa mapayapang pag-iisip.
Dahil iyan mismo ang nagpapahintulot sa atin na magmuni-muni at maging medyo mas kalmado kapag may mga alitan.
Ang kapayapaan ay hindi kawalan ng digmaan, kundi ang kakayahang mag-isip nang payapa, tiisin ang mga alitan,
talakayin ang mga ito, ilagay ang sarili sa posisyon ng iba, sa madaling salita, baguhin ang pananaw.
At sinasaklaw ko ang lahat ng ito sa ilalim ng terminong 'mental immune system'.
At ang lithium ay eksaktong susing molekula para sa mental na immune system, kaya lalong
mapanlinlang na hindi ito ibinibigay sa atin.
Ngayon, may isa pa akong tanong, at masasabi kong uso ito sa kasalukuyan.
Kaya saan ka man makarinig tungkol sa mabibigat na metal, pagkalason sa mabibigat na metal, at kung titingin ka sa paligid
at magiging maingat ka, agad mong mapagtatanto – makikita mo na tayo ay tinatamaan ng lason sa lahat ng antas, hindi lamang
pisikal kundi pati na rin mental, gaya ng iyong ipinaliwanag.
At anong papel ang maaaring gampanan ng lithium dito?
Ayaw kong sabihing detoxification, dahil uso iyon ngayon, kundi na ang mga mabibigat na metal
sa katawan ay nababawasan o nawawalan ng bisa.
Pareho. May mga pag-aaral na nagpapakita, halimbawa, na tumataas ang pagtatabi ng merkuryo kapag ibinibigay ang litiyum.
Karamihan sa mga mabibigat na metal, pati na rin ang plastik at iba pa, ay pumipigil sa neurogenesis sa hippocampus, ibig
sabihin, ang pagbuo ng mga bagong selula ng utak, na nagpaparalisa sa prinsipyo ng ating mental na immune system.
Sa ganitong konteksto, ang neuroinflammation ang susi, at nakakatulong dito ang lithium.
Mayroon ding iba pang mga substansiya, kaya anumang nakakapagpahina sa pagganap ng isip, ibig
sabihin ay sa mental na immune system, ay problematiko.
At bibigyan kita ng isang halimbawa, hindi mula sa konteksto ng lithium, kundi mula rin
sa aking aklat na The Algae Oil Revolution.
Nakakatuwa, natuklasan ko na ang mga Inuit, na pangunahing kumakain ng isda, ay natural na nakakakonsumo ng
maraming mabibigat na metal dahil naroroon ang mga ito sa isda.
Kaya sinuri ko ang posibilidad ng pagkakaroon ng Alzheimer's, dahil nagdudulot ng Alzheimer's ang mabibigat na metal.
Ngunit ang kakulangan ng mahahalagang bakas na elemento at mahahalagang sangkap na matatagpuan
sa isda ay nagdudulot din ng sakit na Alzheimer.
Paano ito gumagana laban sa isa't isa?
Ano ang mangyayari ngayon kung kakainin ko ang isang bagay na mahalaga sa mahahalagang sustansya, ngunit kasabay nito
ay kakainin ko rin ang isang bagay na nakasasama sa akin?
At ang kamangha-mangha ay nananaig ang mga mahahalagang sangkap.
Ibig sabihin nito, ang mga Inuit, na may pinakamababang panganib ng Alzheimer's—ibig sabihin, namamatay sila nang may kaunti o
walang palatandaan ng Alzheimer's—ay kawili-wiling may pinakamataas na
konsentrasyon ng mabibigat na metal sa kanilang utak.
Ngunit hindi pa sila nagkakaroon ng Alzheimer's dahil sila rin ang may pinakamataas na
konsentrasyon ng mahahalagang sangkap sa utak.
Ibig sabihin nito, hindi kayang punan ng ating katawan ang mga kakulangan, gaya ng sinasabi.
Ngunit kung tutugunan natin ang mga kakulangang ito sa ating sarili sa pamamagitan ng makatwirang diyeta, magiging mas
matiisin tayo, hindi lamang sa mga panlabas na panganib, digmaan at kapayapaan, mga talakayan, at panlipunang stress.
Mas matatag din kami sa mga lason.
Hindi ibig sabihin na mabuti ang mga lason, at hindi iyon problema.
Ngunit, siyempre, mas magiging mabuti kung walang mga lason, puro mahahalagang sangkap lamang.
Ngunit ang pagsasama ng dalawa, at sa aking bagong aklat tinatawag ko itong pagpapanatili ng homeostasis, gaya
ng pagsasabi, iyon ang paksa, ang balanse ng mga puwersa.
At mayroon akong dalawang batas. Tinatawag kong unang kabanata ang batas na "Ang mga batas ng
kalikasan kaugnay ng mental na immune system."
At ang mga batas ng kalikasan ay ang batas ng pinakamababa at ang batas ng pinakamataas.
Ang maximum ay, sa madaling salita, ang pinakamataas na dami na kaya kong ubusin bago talaga itong magsimulang
makaapekto sa akin nang masama. Kaya, pagdating sa mga lason.
Kasama rito ang mabibigat na metal, siyempre, ngunit pati na rin ang asukal at alkohol. Kaya kong mag-sobra sa lahat.
Kaya't sa huli, nagiging lason ang lahat. Kasama na rin siyempre ang lithium.
At sa kabilang banda, ang batas ng minimum. Kaya, ano ang pinakamaliit na kailangan ko para maging malusog?
Lahat ito ay tungkol sa mga mahahalagang sangkap.
Ngunit hindi lang iyon, pati na rin ang paggalaw, mga ugnayang panlipunan at iba pa.
At sa pagitan ng batas ng minimum at batas ng maximum, may homeostasis.
Ngunit habang mas marami akong mahahalagang sangkap, mas kaya kong tiisin.
Kaya't napapanatili ang balanse ng mga puwersa, hindi tulad ng kapag kulang ang mahahalagang sangkap.
Doon ko lang may kotse. Kaya ko itong labisang pasanin, na hindi maganda para sa kotse.
Ngunit kung wala ang isang mahalagang sangkap, hindi talaga ito gagana.
Oo, marahil ganoon mo ito maiisip.
Kaya kaya kong tiisin nang higit pa.
Kaya kong magdala ng mas marami sa aking buhay.
Kaya ko pang tiisin.
Ngunit ang pinakamababa ang nangungunang batas sa dalawa.
Napaka-nakapagpapalakas-loob na balita ang iyong ibinabahagi.
Dahil ang madalas nating naririnig ay... Aba, ang mga mabibigat na metal at ang pag-detox o pagkalason. Sobrang...
Kasalukuyan itong nakakarating sa mga pamilya. At ang mga pamilya o magulang ay minsan
madaling mag-panic o maging nababahala o nag-aalala.
At ngayon, lahat ng tao, o kahit maraming tao, ay sabik mag-detox, mag-detox, mag-detox.
Ngunit maraming maaaring pumalya.
Oo, maaari rin nitong ilabas ang maraming mahahalagang sangkap. At doon, nakamit mo ang kabaligtaran.
Kaya hindi talaga ako tagahanga nito.
Ang isa pang bagay ay... Hayaan mong magbigay ako ng halimbawa ng balanse na ito mula sa paksa
ng aking pinakabagong aklat, Indoctrinated Brain.
Ang punto ay, sa prinsipyo, ang virus, na idinisenyo bilang isang biyolohikal na sandata ngunit kasabay na inihatid bilang
mRNA, na sa prinsipyo ay naglalaman ng sangkap ng biyolohikal na sandata, ang spike protein na nagbabago rito.
At ang spike protein na ito, na binago, ay nagpapasigla ng neuroinflammation sa utak.
At ito ay nakakalason sa hippocampus.
At saka paulit-ulit akong tinatanong ng mga tao, "Delikado ba ang bakuna o ito ba ang virus?"
Sinasabi kong hindi, hindi lang kasing delikado ang virus, kundi delikado rin dahil iyan mismo ang laman nito.
Pero oo, masama ba kung makuha mo iyon?
Sabi ko, hindi, nagka-Covid din ako, sigurado ako.
Sinubukan ko rin ito nang paitaas at pababa gamit ang mga antibodies, at para rin sa katiyakan, upang
masabi ko sa mga awtoridad, "Tingnan ninyo, handa na ako para sa susunod na impeksyon."
Pero palagi kong sinasabi na hindi ako natatakot na maaapektuhan nito ang aking utak ngayon.
Dahil tinitiyak kong gumagana nang maayos ang aking utak sa pamamagitan ng pagkuha ng
mahahalagang sustansya, sa pagkakaalam ko.
Marahil may kulang pa, ngunit ang sa tingin kong kinakailangan ay malinaw na nakasaad sa
aking mga libro. At sinusunod din namin ito.
At iyan ang dahilan kung bakit sinabi kong hindi ako natatakot na makaranas ng pangmatagalang pinsala mula sa impeksyon ng COVID.
Gayunpaman, kung may kulang, kung ang aking immune system at ang aking kalusugang pangkaisipan ay nasira na, kung mayroon na akong
neuroinflammation, halimbawa dahil sa kakulangan sa lithium, tiyak na mataas ang panganib
na tuluyang mapahina ako ng ganitong impeksyon.
At hindi lang pansamantala, na magkakaroon ako ng impeksyon at magdurusa rito nang isa o dalawang linggo, kundi dahil talagang
nagkakaroon ako ng pangmatagalang Covid, talamak na pagkapagod, o, noong bata pa ako, iba't ibang problema, kabilang ang autism.
Ang autism ay sa huli ay bunga ng neuroinflammation, lalo na sa mahihinang yugto ng pag-unlad ng hippocampus,
ibig sabihin ay sa unang at ikalawang taon ng buhay.
Ang hippocampus ay umuunlad hanggang sa ganap na pagkahinog.
Kung magkakaroon ka ng matinding neuroinflammation sa yugtong ito, napakataas ang posibilidad na magkaroon ka ng autism, ibig
sabihin ay dysfunction ng hippocampus, sa yugtong ito ng buhay, na maaaring magpatuloy hanggang sa katapusan ng iyong buhay.
At isa sa mga pangunahing sanhi, halimbawa, ay ang mga iniksyon na naglalaman ng aluminyo.
Kaya dapat mong iwasan ang mga ito, ang batas ng pinakamataas.
Sa kabilang banda, may probisyon na hindi nangyayari ang neuroinflammation.
Ang batas ng pinakamaliit, ibig sabihin ay lithium, ngunit pati na rin ang mga omega-3 na matataba na nasa
tubig, na binabanggit ko lamang dahil ang diyeta na sagana sa isda ay hindi ganoon kagandang ideya.
At ang tanging pinagkukunan, ang tanging makatuwirang pinagkukunan ng mga omega-3 na mataba sa tubig, kung hindi opsyon
ang mga produktong isda, ay ang mga produktong langis ng algae.
Kaya kapag nag-uulat ka nang ganito, gamit ang lahat ng alam mo, masasabi kong dapat talagang
magkaroon ng asignaturang tinatawag na NEHLS sa paaralan.
Hindi, dapat nakasulat ang "estilo ng pamumuhay na angkop sa uri ng species".
Oo, ngunit sa kasamaang palad, bihira itong naiulat dahil sa komplikadong kalikasan nito, gaya ng iyong sinabi, kaya nga.
Oo, well, narinig ito ng asawa ko kahapon sa Deutschlandfunk, binugbog ako nang todo, hindi ko alam eksakto kung saan.
Pero sa tingin ko ito ay isang istasyon ng radyo, maaaring Deutschlandfunk o kung ano pa man.
Tungkol ito kay Kennedy, si Robert F. Kennedy, na nominado bilang Kalihim ng Kalusugan, kaya't ini-record pa rin namin ito bago pa
man siya makakuha ng posisyon, gaya ng sinasabi, kung makukuha niya ito, kung makakakuha siya ng pag-apruba ng Parlamento doon.
Ngunit tinawag siyang mandaraya dahil iginiit niya na mahalaga ang malusog na pagkain.
Kaya ikaw ay isang teoryang konspirasyonista kung sasabihin mong mahalaga ang malusog na
pagkain, at nakikita kong lubos itong nakakagulat, oo.
Gayunpaman, iniisip ng asawa ko na, batay sa narinig niya, ito ay isinulat ng isang uri ng AI.
Oo, gayunpaman, ngayon na nabanggit mo ito, may kasalukuyang ulat tungkol dito sa pampublikong media sa Alemanya.
Kung saan talagang inaangkin na ang lahat ng usaping ito tungkol sa mga pandagdag sa pagkain, bakas na elemento, bitamina at iba
pa ay kalokohan, dahil napakaliit lang ng kailangan ng katawan para rito na kahit ... – nabanggit nga iyon sa
ulat – kaya sa bitamina C, halimbawa, ang bitamina C na makukuha mo sa chips ay lubos nang sapat.
Kaya maaari mong sabihin nang ligtas, "Iiwan ko na ang lahat ng iba pa, pati na ang prutas at gulay. Hindi pa ito napatunayan."
Kumain ka lang ng chips, at makukuha mo ang iyong araw-araw na dosis ng bitamina C.
Oo, oo, hindi naman iyon malayo sa katotohanan.
Nanirahan ako sa Estados Unidos nang ilang taon, dalawang beses kasama ang aking pamilya, at ilang taon din.
Kaya lumipat kami sa Estados Unidos nang dalawang beses, bumalik muli, at pagkatapos ay bumalik muli.
Sa anumang kaso, nandoon din sila sa paaralan.
At naroroon nga ang piramide ng pagkain.
At hindi ko kailanman makakalimutan nang umuwi ang aking mga anak na may dala-dalang guhit ng piramide ng pagkain.
Kaya, ang pyramid: kung ano ang mahalaga at kung ano ang hindi gaanong mahalaga. At katabi nito ay isang hamburger.
At ipinakita rin ng hamburger na may mga pana na sakop ang lahat, gaya ng sinasabi.
Kaya, ang pagkain ng hamburger araw-araw ay sapat na, gaya ng sinasabi, upang mapanatili ang isang
diyeta na angkop ayon sa pinakabagong agham medikal.
At sa pagkakaalam ko, ang nutrisyon at edukasyon ay nasa kamay rin ng McDonald's at Co.
Kaya, lahat ay pinopondohan ng malalaking organisasyon, korporasyon, lahat sa Estados Unidos.
Ngunit sa huli, hindi ito gaanong naiiba rito, dahil may impluwensya rin sila sa politika at pangangalagang pangkalusugan.
At sa aking bagong aklat, inilalarawan ko nang detalyado kung paano naganap ang pag-uga na ito.
Kaya, sa isang paraan ng pagsasalita, tinanggal din sa kurikulum ng edukasyong medikal ang pamumuhay na angkop sa uri ng species.
Bakit hindi naaangkop dito ang batas ng minimum.
Ang pangunahing batas ng buhay ay matatagpuan sa medisina …, ngunit hindi itinuturo sa medisina.
Imposibleng isipin.
Iyon ay... ibig kong sabihin, alam ng bawat mekaniko ng kotse, nang hindi naglalait, na kapag
nasira ang kotse, may ilang dahilan kung bakit.
Ngunit sa medikal na pagsasanay, kapag huminto na ang kotse, gaya ng sinasabi, kapag na-diagnose akong may
depresyon, ang tanging opsyon ay mga antidepressant.
Walang sistematikong mga tanong: Oo, bakit nabuo ang depresyon?
Bakit nabuo ang mga batang may ATHS? Bakit nagkakaroon ng autism?
At mula lamang nang ibigay ang mga iniksyon laban sa mga sakit sa pagkabata, na hindi naman talaga kinakailangan.
At iyan ang dahilan kung bakit ang isyu ay kailangan nating itanong ang tanong na 'bakit'.
At marahil ay nasagot na natin nang mabuti ang ilang tanong na "bakit."
Maraming salamat po talaga.
Oo, iyon ay... well, napakaraming bagay ang nabanggit mo, kaya ito ay talagang isang ganap na bagong larangan sa detalye.
Doon din maraming magulang ang lubos na nawawalan ng pag-asa.
Bakit umiiral ang autism? Bakit umiiral ang ADHD, at iba pa?
Iyon ay, siyempre, lampas sa saklaw ng talakayang ito.
Ngunit baka maimbitahan kita.
Bilang A, siyempre, ang bagong aklat ko ang magbibigay ng mga sagot.
Pero hindi ko naman puwedeng pilitin ang sinuman, gaya ng sinasabi, at ayokong pilitin ang sinuman na
bilhin ang aking libro. Sa halip, gusto kong… gusto kong turuan ang mga tao sa lahat ng antas.
Mayroon ding mga panayam tungkol sa paksang ito, siyempre. Kamakailan lang ay sumagot ako sa mga tanong sa
isang kumperensya tungkol sa autism, at malalathala ito sa aking channel sa lalong madaling panahon.
Gayunpaman, bago ang kumperensya, ginugol ko ang maraming oras sa paghahanda sa sarili sa pamamagitan ng masusing pagsusuri sa
isang sistematikong pamamaraan para sa pag-iwas at paggamot ng autism, at pagkatapos ay sinama-sama ko ang lahat ng mga pag-aaral
na siyentipiko sa isang dokumento na ilang pahina ang haba.
At makikita mo ang lahat ng ito sa aking website.
Kaya pumunta ka lang sa aking website na www.michael-nehls.de, at sa ilalim ng Info, makikita mo ang lahat ng kaugnay na impormasyon
tungkol sa mga paksang ito, pati na rin ang angkop na suporta.
Ibig sabihin hindi mo kailangang bumili ng libro sa akin ngayon; sapat na na silipin mo lang at kumuha ng ilang ideya.
Mayroon akong isang huling maikling tanong.
Ikaw mismo ay isang ama, at taglay mo ang lahat ng kaalaman at lahat ng pananaw.
At kung maaari mo na ngayong sabihin sa amin ang tatlong pinakamahalagang punto, dahil
sinabi mo kanina na naninindigan din kami rito.
Ano ang tatlong pinakamahalagang punto na masasabi mong mahalaga para sa atin bilang pamilya at para sa ating mga anak?
Iniiwan natin iyon nang buo, o nabubuhay tayo nang ganoon, o tayo ang nagdudulot nito, tayo
ang nagpapalaganap nito. Ano ang masasabi mo?
Kaya, sa unang pagkakataon, manatiling ganap na kalmado.
Kaya, sa anumang kaso, huwag kang mahulog sa bitag ng pag-iisip na kailangang perpekto ang lahat ngayon.
Sa totoo lang, napagtanto ko lang ito mga 20 o 22 taon na ang nakalipas.
Inabot ako ng 10 hanggang 15 taon matapos kong makumpleto ang aking pag-aaral sa medisina bago ko pa man lang maunawaan
kung paano ako na-indoktrina, gaya ng sinasabi, at na kailangan kong buuin muli nang lubusan ang aking pag-unawa sa medisina.
At sa panahong iyon, lumaki rin ang aking mga anak at umabot na sila sa kanilang pagiging tinedyer.
Ibig sabihin hindi namin inilapat ang lahat ng alam ko ngayon.
At kung magkakaroon ako ng mga apo, malamang mas gagaling ako, o kahit papaano makapagbibigay ako ng mas mabuting payo.
Pero hindi ko iyon kailangan, dahil sa pansamantala ay natutunan na rin ng aking mga anak kung ano ang mahalaga kasama ako.
Ngunit dahil alam ko na ngayon na hindi naman talaga ito lubos na mapaminsala kung hindi mo magawa nang perpekto ang
lahat, at kabaliktaran, maaari pa nga itong maging mapaminsala kung susubukan mong gawin nang perpekto ang lahat.
Nakaka-stress din iyon, dahil mabilis kang mapupunta sa isang kalagayan ng—ano nga ba ang salita, hindi normorexia, mayroon
ngang salita para dito, hindi anorexia, kundi itong…—kung saan sinusubukan mong gawing
perpekto ang lahat sa iyong diyeta at pag-uugali.
At pagkatapos ay hindi na masaya ang buhay.
At iyon nga ang pinakamahalagang bagay sa buhay: na ito'y masaya, oo, na masulit mong ikasiya ang sarili hangga't maaari.
At kapag may masamang nangyari, malalampasan mo lang ito, matututo ka rito, at muling makakahanap ka ng kagalakan.
At iyon ang dahilan kung bakit napakahalaga talagang manatiling kalmado, napakahalaga talaga,
ibig kong sabihin, talagang, talagang napakahalaga.
May ilang bagay na talagang mahalaga at hindi mo makukuha mula sa karaniwang pagkain.
Siyempre, nasa mesa namin ang mga ito, at patuloy akong nagsasalita tungkol sa omega-3, bitamina D, at litiyo.
At saka talagang may sapat kang suplay, kung, siyempre, ngayon… depende sa iyong diyeta, maaari
ka pa ring kulang sa selenium at sink, siyempre.
Pero ganoon lang talaga ang takbo ng mga bagay.
At siyempre, ang nangingibabaw ay ang tinatawag kong Estratehiya ni Methuselah, na nangangahulugang alam
kong hindi lamang nutrisyon ang mahalaga para sa atin.
Kailangan mo ring isaalang-alang ang pakikipag-ugnayang panlipunan, kung paano ginagamot ng mga tao ang isa't isa ... .
Ngunit mas nagiging madali ito kapag wala kang anumang kakulangan, dahil mas nakakarelaks ka sa iyong pakikipag-ugnayan sa iba.
Hindi ka agad nai-stress kapag may iba ang opinyon ng iba.
At nangangahulugan iyon na napakahalaga ng pakikipag-ugnayan sa lipunan, na harapin mo ang mga isyu,
talakayin ang mga ito at huwag mo lamang silang balewalain.
At oo, lahat tayo ay nag-e-ehersisyo nang kaunti at sinisikap manatiling pisikal na aktibo.
At dahil ang mundo ay napakasakit at nais nating maging kaunti itong mas mabuti, likas na mayroon tayong layunin sa buhay.
At napakahalaga rin na laging may gawain.
Maraming salamat po talaga.
Kaya, salamat sa pagsama sa amin sa iyong kapanapanabik na paglalakbay, gaya ng sinabi mo
mismo, at sa pagpapaliwanag ng napakarami rito.
Maraming salamat sa iyong oras.
Oo, salamat.
Ang tinutukoy ko ay ang kumperensya na inyong inorganisa.
Aaminin ko, nang marinig ko iyon, agad akong pumayag, kahit na kasalukuyan kong tinatanggihan ang
lahat ng iba pa dahil kailangan kong isulat ang libro.
Ngunit lubos kong iginagalang ang ginagawa mo, at umaasa ako na sa pamamagitan ng aking mga
tagasubaybay, mailalathala rin namin ito sa aking site.
Na makakuha tayo ng maraming tao hangga't maaari na sasabing, "Oo, pupunta ako roon, sasabihin ko ito sa
iba," at sana'y ang buong mundo ay manonood sa inyo.
Maraming salamat po, talaga.
At pinakamainit na pagbati sa iyong asawa, lalo na ngayong araw.
Maraming salamat.
Salamat.
Kapag rumaragas ang bagyo sa paligid natin at sumisibol ang mga pag-aalinlangan, mahigpit
tayong kumapit at humahanap ng lakas sa buhay.
Hinihinga namin ang pag-asa, nagtatayo kami ng mga tulay ng pag-ibig, hinuhubog namin
ang hinaharap, isang mundong walang digmaan.
Nagsusulat kami ng mga reseta, at nakasulat dito: buhay, pag-ibig, kalayaan, iyon lang ang mahalaga.
Magagawa lamang ito nang magkakasama, bilang isang koponan.
Ang mga mabubuting kaluluwa ay mahiwagang naaakit sa isa't isa.
Magagawa lamang ito nang magkakasama, bilang isang koponan.
Sa pag-ibig at kapayapaan, magkahawak-kamay.
Kapag hinahamon tayo ng mundo, tayo'y tumatayo nang may tapang sa ating mga puso at pananampalataya rito.
Ang mga ilaw sa anino ay nagpapakita sa atin ng paraan upang baguhin ang mundo; hindi kailanman huli para rito.
Ang mga mahiwagang nilalang ay nagpapagaling sa pagdurusa.
Magkakasama ngayon at magpakailanman, tayong lahat ay handa na.
Nagsusulat kami ng mga reseta, at nakasulat dito: buhay, pag-ibig, kalayaan – iyon lang ang mahalaga.
Magagawa lang natin ito nang magkakasama, bilang isang koponan.
Ang mga mabubuting kaluluwa ay mahiwagang naaakit sa isa't isa.
Magagawa lamang ito nang magkakasama, bilang isang koponan.
Sa pag-ibig at kapayapaan, magkahawak-kamay.