Дар васоити ахбори омма манипулятсияи обу ҳаво одатан ҳамчун назарияи аблаҳонаи табаддулот тасвир карда мешавад.
Аммо чаро дар давоми сад соли охир идораҳои патентӣ тавонистанд ин қадар патентҳоро барои тағйир додани обу ҳаво доданд?
Барои равшан кардани далелҳо аз аввали кор:
Патент ҳуқуқи моликияти саноатӣ барои ихтирои техникӣ мебошад, ки ба соҳиби он ҳуқуқи истисноӣ барои истеҳсоли
маҳсулот ё анҷом додани равандро ба муддати 20 сол медиҳад.
Барои он ки ҳуқуқи моликият дода шавад, аввал функсионалии он санҷида мешавад.
Ҳарчанд қонуни патентии Амрико дар чанд ҷиҳати асосӣ аз қонуни Аврупо фарқ мекунад, ҳарду
ба функсионалӣ будан аҳамияти калон медиҳанд.
Ин маълумоти асосӣ дар бораи патентҳо ва, дар натиҷа, патентҳои обу ҳаворо дар бар мегирад.
Дар ин барнома мо яке аз қадимтарин патентҳои обуҳаворо, ки то ҳол ҳам аҳамият дорад, муаррифӣ мекунем: .
Ду сол пас аз Ҷанги якуми ҷаҳон, беш аз 100 сол пеш, патенти US1338343A ба номи Жюль Вердие,
муҳандисе, ки дар Фаронса зиндагӣ мекард, сабт шуд.
Раванде, ки ӯ таҳия кард, имкон дод, ки абрҳои сунъӣ, туман ё ғубор тавассути атомизатсияи хлоридҳои беоб,
ба монанди хлориди титан ё хлориди олово, эҷод шаванд.
Дар солҳои 1924, 1936, 1937 ва 1941 патентҳои иловагӣ барои тавлид ва паҳнсозии туман ва буғҳо сабт шуданд.
Вақте ки аввалин патент барои эҷоди туман пешниҳод шуд, эҳтимол мардум дар назар манфиатҳои дигар доштанд.
Имрӯз, бо далелҳои эҳтимолии экологӣ, таваҷҷӯҳ ба торик кардани офтоб барои коҳиш додани гармшавии глобалӣ ва ҳамчунин
ба эҷоди абрҳои сунъӣ ё ҳатто туман ва ғубор вуҷуд дорад.
Ҳатто дар солҳои 1930-ум, солҳои буҳрони ҷаҳонии иқтисодӣ, шаҳрванди оддӣ эҳтимолан фикр ҳам
намекард, ки кӯшиш кунад туманро назорат кунад.
Аммо роҳбарияти низомии як кишвар ё саноати силоҳсозӣ, ки мехоҳад ҷанги дигареро оғоз кунад, инро чӣ гуна мебинад?
Ҳар касе, ки метавонад тумани сунъӣ эҷод кунад ва онро дубора нопадид созад, силоҳи пурқувват дорад,
бартарие, ки метавонад дар ҷанг нақши ҳалкунанда бозад.
Созмони Милали Муттаҳид ин навъи силоҳро хеле ҷиддӣ гирифт ва бо Конвенсияи тағйири муҳити зист посух дод.
Ин ҷангҳоро тавассути тағйироти муҳити зист манъ мекунад ва аз соли 1978 ба иҷро даромадааст.
Албатта, ин маънои онро надорад, ки ин манипулятсияҳо дигар истифода намешаванд.
Баръакс: пас аз қабул шудани ин конвенсияи СММ патентҳо барои тағйир додани обу ҳаво то ҳол дода мешуданд.
Дар барномаи «Ҳавои шадид дар Испания: Овозҳо бар зидди силоҳҳои обуҳавоӣ ва Агендаи 2030» Kla.TV шарҳ дод, ки ҳарчанд
сиёсатмадорон ва ВАО-и асосӣ зуд тағйирёбии иқлимро, ки аз фаъолияти инсон сарчашма мегирад, барои ин фалокат
айбдор карданд, фаъолони иқлим ва қисми меафзояндаи аҳолӣ бовар доштанд, ки силоҳҳои обуҳавоӣ истифода шудаанд.
Дар ҳама ҳолатҳои офатҳои шадиди обу ҳаво бояд робита бо силоҳҳои обу ҳаворо дар назар дошт ва онро бодиққат таҳқиқ кард.