1945 թվականից մինչև մեր օրերը եղել են ավելի քան հազար պատերազմներ, ճակատամարտեր և այլ տարբեր իրադարձություններ։
Ես նկատում եմ, որ նրանք զգուշանում են «խաղաղություն» բառից, որովհետև նրանց պատերազմ է պետք։
Եվ ես ուզում եմ լինել խաղաղության նախագահ։
Եվ ռումինացի ժողովուրդը ամենուր ցույցեր է անում, ցույց տալով ողջ աշխարհին, որ սա հնարավոր է։
Քանի որ համակարգը, ոչ միայն Ռումինիայում, այլ ամենուր, չի հասկանում, չի ճանաչում և չի ուզում
ընդունել, որ մարդիկ ունեն և՛ ձայն, և՛ իշխանություն։
Կարելի է փոխվել։
Ռումինիայում նախագահական ընտրությունների ժամանակավոր դադարեցում:
Ընտրությունների որևէ մանիպուլյացիա կամ խախտում չի եղել, և ձայների կրկնահաշվարկը հաստատում է առաջին փուլի արդյունքը։
Անկախ նախագահական թեկնածու Կալին Ջորջեսկուն երկրորդ փուլի ընտրություններում լավ
հնարավորություն ուներ դառնալ Ռումինիայի նոր նախագահը։
Նախնական հաշվարկներն ու կանխատեսումները կարծես շատ հստակ հաստատում են այս միտումը։
Բայց հետո Սահմանադրական դատարանը դադարեցնում է ընտրությունները և հրամայում է անցկացնել նոր ընտրություններ։
Մարդը զարմանում է՝ ինչու՞
Արդյո՞ք այստեղ գործում են ուժեր, որոնք դժգոհ են Ջորջեսկուի դիրքորոշումներից Ռուսաստանի հետ
պատերազմի, կորոնավիրուսի կամ CO₂-ի խարդախության վերաբերյալ։
Ռումինական բնակչության համար այս վիճահարույց ընտրությունների դադարեցումը բավարար պատճառ է, որ նրանք շաբաթներ շարունակ
դուրս գան փողոցներ՝ իրենց թեկնածու Ջորջեսկուի աջակցության համար։
2025 թվականի հունվարի 11-ին Գերմանիայում իր այցի ընթացքում նախագահական թեկնածու Կալին Ջորջեսկուն հարցազրույցում
ժամանակ հատկացրեց Kla.TV-ի հարցերին պատասխանելու համար։
Բարի գալուստ, դոկտոր Ժորժեսկու, այստեղ Գերմանիայում և Kla.TV-ում։
Շնորհակալություն, որ միացաք մեզ։
Շատ շնորհակալ եմ հրավերի համար ազատ հեռուստատեսության, ոչ միայն Գերմանիայում, այլև, հավանաբար, ամբողջ Եվրոպայում։
Այո, մենք գիտենք, որ դուք առաջադրված եք Ռումինիայի նախագահի պաշտոնում և անցյալ տարվա 2024
թ. դեկտեմբերի սկզբին հաղթել եք առաջին փուլում։
Բայց հետո այս ընտրությունները չեղյալ հայտարարվեցին Ռումինիայի բարձրագույն դատարանի կողմից։
Կարո՞ղ եք բացատրել, թե ընտրությունների ընթացքում և դրանցից հետո ինչ տեղի ունեցավ և մի փոքր համատեքստավորել։
Այնտեղ ինչ տեղի ունեցավ՞ Ի՞նչ կապեր կարելի է հայտնաբերել՞
Իրոք։ Նախ և առաջ՝ այո, ամբողջովին պարզ է, որ ընտրությունները, ասենք, ապօրինի և սահմանադրությանը
հակասող կերպով չեղյալ հայտարարվեցին դեկտեմբերի 6-ին։
Եվ դա, իհարկե, այն պատճառով է, որ համակարգը վախենում է մեծ փոփոխությունից, վերափոխումից։
Եվ այստեղ մենք ունենք երկու շատ կարևոր բան՝ առաջինն, իհարկե, նախադեպը։
Առաջին նախադեպը շատ հստակ է՝ այն նախադեպը, որը հիմք է ծառայել նրանց մինչև այժմ արածի համար, այսինքն՝ այն, ինչ արել է համակարգը։
Սա կարող է տեղի ունենալ ամբողջ Եվրոպայում և ամբողջ աշխարհում։
Բայց նաև մարդկանց արարքների երկրորդ նախադեպը։
Քանի որ համակարգը — և ես ուզում եմ հատկապես ընդգծել այս կետը — քանի որ համակարգը, ոչ միայն Ռումինիայում, այլ
ամենուր, չի հասկանում, չի ճանաչում և չի ուզում ընդունել, որ մարդիկ ունեն և՛ ձայն, և՛ իշխանություն։
Այո։
Ռումինիան և ռումինացի ժողովուրդը ամենուր ցույց են տալիս, որ ամբողջ աշխարհին ցույց են տալիս, որ սա հնարավոր է։
այն իմաստով, որ մեր ձայնը կարևոր է։
Եվ մեր ձայնն էլ կարևոր է։
Այսպիսով, նրանք պարզապես ցույց են տալիս ամենուր, որ ժողովուրդը ունի իշխանություն և ձայն։
Եվ ես, իհարկե, շատ ուրախ եմ, որ բազմաթիվ երկրներ, իսկապես ողջ աշխարհը, դա ճանաչել են։
Եվ սա ռումինացի ժողովրդի շատ կարևոր հաղորդագրությունն է։
Քանի որ նախադեպը նույնպես կիրառելի է համակարգի նկատմամբ։
Քանի որ այն, ինչ տեղի է ունենում Ռումինիայում, այն, ինչ նրանք պարտադրում են Ռումինիայի Սահմանադրական
դատարանի միջոցով, կարող է տեղի ունենալ ցանկացած երկրում։
Եվ, իհարկե, դա նույնպես շատ վտանգավոր է։
Սա մինչև այժմ պատճառված վնասն է։
Եվ, իհարկե, ես արտերկրից շատ արձագանքներ չեմ տեսել։
Ռումինիայի ժողովուրդը լավ գիտակցում է, որ սա օտար ուժերի հրամանով կազմակերպված պետական հեղաշրջում
է, որը իրականացվում է օլիգարխիկ համակարգի կողմից։
Ես միշտ ասել եմ, որ ես դեմ եմ օլիգարխիկ համակարգին, դեմ եմ OAK-ին (Գիտելիքների ազատ մուտք) և դեմ եմ LGBTQ-ին։
Ես Ռումինիայի կողմնակից եմ։ Ես իմ երկրի կողմնակից եմ։
Եվ հենց դա է այն ինքնիշխանությունը, որին մենք բոլորս պետք է ուշադրություն դարձնենք։
Եվ ահա ինչ է տեղի ունեցել։ Մինչև հիմա։
Այսպիսով, եղան երկու անակնկալ։
Մենք զարմացած էինք, որ նրանք բացահայտ անտեսեցին սահմանադրությունը և չեղյալ հայտարարեցին քվեն։
Բայց նրանք նույնպես զարմացած էին, որ մարդիկ այդքան ուղղամիտ էին։
Դա ամենամեծ անակնկալն էր, որովհետև նրանք չէին հավատում, որ դա իսկապես կարող է տեղի ունենալ։ Եվ դա իսկապես տեղի ունեցավ։
Ի դեպ, սկզբում հարցումները ցույց էին տալիս, որ ինձ՝ որպես անկախ թեկնածու, աջակցում է 1%-ից պակաս։
Եվ անգամ վերջին պահին նրանք ոչինչ չասացին։
Ես նկատի ունեմ՝ միայն, ասենք, 1%-ից մինչև 3%-ը։ Իսկ դրանից հետո (ԶԼՄ-ների համաձայն) մի
փոքր՝ մինչև 5%, մինչև 6%, մինչև 8%։ Բայց ոչ ավել։
Եվ վերջում դա կազմեց… կարծում եմ՝ (մեդիայի պնդմամբ) մոտ 23 կամ 24 տոկոս։
Ես անշուշտ ուզում եմ ասել, որ ստերը, որպես կանոն, շտապված են։
Ճշմարտությունը սպասում է։ Ուստի մենք սպասում ենք։
Իրականությունը գրեթե 2000 տարի է սպասում։
Եվ ժամանակն է։ Ժամանակն է փոփոխության։
Եվ նրանք չեն կարող տեսնել, որ սա տեղի կունենա ամենուր։
Մարդիկ, մարդկային արարածներ, պետք է ազատ լինեն, ինչպես նախատեսված է՝ նրանք ծնվել են Աստծուց։
Եվ նրանք չեն կարող դա հասկանալ, համակարգը։
Եվ կարևոր է, որ այն, ինչ տեղի է ունենում այսօր, մեր օրերում, մենք կարող ենք մեր աչքերով տեսնել՝ ինչպես «պանդեմիայի» դեպքում,
ինչ էլ որ դա լինի, անվանենք այն «COVID-ի իրավիճակ»։ Մենք կարող ենք տեսնել, թե ինչն է ճշմարտություն և ինչն է ստախոսություն։
Եվ մենք կարող ենք մեր սեփական աչքերով համեմատել, թե ինչ է տեղի ունենում։
(Մմ-հմմ.) Այսպիսով, մենք գտնվում ենք – ես դրա մեջ վստահ եմ – հրաշալի պահի, հրաշալի ժամանակի մեջ։
Սա մեծ փոփոխությունների ժամանակն է։ Հատկապես մեր սեփական կյանքի համար։
Քանի որ, ինչպես ասացի իմ քարոզարշավում, մենք սկսում ենք այն փոքր ընտանիքից, որը բոլորիս է,
և անցնում ենք այն մեծ ընտանիքին, որը երկիրն է։
Եվ դա նույն իրավիճակի կառավարումն է։ Դու դա գիտես, չէ՞։
Դու հոգ ես տանում քո սեփական ընտանիքի մասին։ Դու պետք է հոգ տանես քո սեփական երկրի մասին։
Դրանք են միակ բաները, որոնք դու պետք է անես։ Ոչինչ ավել։
Այո։ Շատ լավ։ Այս միասնությունը իսկապես պետք է պաշտպանվի երկու մակարդակներում։
Իսկ սպառնացող համակարգի մասին ի՞նչ կասեք։
Կարո՞ղ եք մի քանի բառ ասել, թե որտեղից է գալիս սպառնալիքը, կամ նրանց մասին, ովքեր
դեկտեմբերի սկզբին Ռումինիայում օրենքը խախտեցին…
Այո, իհարկե։ Ինչպես ասացի, ռումինացի ժողովուրդը բնականաբար գիտակցում է, որ սա արտերկրում կայացված որոշման արդյունքն է,
որը Ռումինիայում իրականացվել է օլիգարխիկ համակարգի կողմից։
Իմ ասածը այն է, որ Եվրոպայում դժվար է ասել, որ մենք ունենք առաջնորդներ։
Մեր իշխանության մեջ կան մարդիկ կամ տիկնիկներ՝ ինչպես Ռումինիայում, տիկնիկներ։
Իհարկե, սա վերաբերում է ոչ միայն Ռումինիային, այլ ընդհանրապես, այո։
Մարդիկ դա գիտակցել են և դուրս են եկել փողոցներ սկզբից՝ դեկտեմբերի 6-ից։
Այո։ Ռումինացի ժողովուրդը դուրս է եկել փողոցներ։
Բայց ոչ միայն Ռումինիայում։ Ես այն տեսել եմ նաև Ֆրանսիայում, բազմաթիվ վայրերում, և Գերմանիայում էլ՝ ամենուր։
Դու գիտես, ինչի մասին եմ խոսում։
Եվ դա ոգեշնչող է, և մեզ համար շատ կարևոր է նաև նշել, որ այս ալիքը գնալով մեծանում է։
Սա ձնագնդի էֆեկտ է։ Եվ հենց դա է այն նախադեպը, որի մասին ես խոսում եմ։
Խնդիրը միայն համակարգը չէ։ Մենք խոսում ենք մարդկանց մասին, և նրանք են ամենակարևոր գործոնը։
Եվ ամբողջ աշխարհում բոլորը տեսել են, որ դա հնարավոր է։
Դա հնարավոր է փոխել։ Ի՞նչ փոխել։
Իրականում փոխել այն փաստը, որ մենք պետք է առաջին հերթին հոգ տանք մեր ընտանիքի մասին։
Եվ դա ինքնիշխանությունն է։
Եվ եթե դա ձեր ընտանիքն է, ապա նույնը վերաբերում է նաև ընդլայնված ընտանիքին, երկիրը, չէ՞։
Եվ նրանք բոլորը դրա մասին տեղյակ են։
Եվ մենք բոլորս գիտակցում ենք, որ սա իսկապես հնարավոր է։
Ես հավատում եմ, որ ռումինացի ժողովուրդը բացում է ազատության դարպասները։ Սա իմ դիրքորոշումն է։
Բացի այդ, նրանց մշտական վախի մյուս պատճառը այն է, որ ես սկզբից ի վեր ասել եմ՝ ես խոսել եմ խաղաղության մասին։
Եվ ես նկատում եմ, որ նրանք զգուշանում են «խաղաղություն» բառից, քանի որ նրանց պատերազմ է պետք։
Եվ ես ուզում եմ լինել խաղաղության նախագահ։ Վերջ։
Եվ նրանք վախենում են դրանից, որովհետև նրանց պատերազմն անհրաժեշտ է։
Եվ այս իրավիճակում կոռուպցիան ամենուր բացահայտվեց։
Եվ մենք տարածում ենք այս արժանապատվության ու պատվի ալիքը՝ բառեր, որոնք այս համակարգի բառարանում չկան։
Նրանք այս բառերը չունեն։ Բայց մենք այս բառերը ունենք։
Եվ քանի որ մենք ունենք այս բառերը։ Մենք դրանցում ամուր հավատում ենք։
Գիտե՞ս, թե ինչն է տարբերությունը։
Տարբերությունն այն է, որ ես ամուր հավատում եմ այն, ինչ ասում եմ։
Նրանք չեն հավատում իրենց ասածին։ Դա պարզապես ստախոսություն է։
Եվ մենք խոսում ենք իսկական հավատացյալների (համոզմունքներ ունեցող մարդկանց) մասին։ Եվ
նրանք այսօր ամենուր են։ Իսկական հավատացյալներ։
Հենց այն, ինչ մենք արեցինք Ռումինիայում, անշուշտ շատ շուտով տեղի կունենա ամենուր, և նրանք դրանից շատ են վախենում։
Ահավոր վախ
Այսպիսով, Ռումինիան այժմ կարող է լինել այս զարգացման մեջ առաջատար։
Իսկ որոնք են ձեր նպատակները Ռումինիայի նախագահի պաշտոնում:
Որոնք են ձեր հույսերը և ինչ տեսլական ունեք Ռումինիայի համար?
Առաջին հերթին դա խաղաղությունն է։ Խաղաղությունը առաջին հերթին գալիս է մեզանից։
Այո, դա շատ կարևոր թեմա է։
Սա շատ կարևոր է! Խաղաղություն!
Գիտեք, ես Միացյալ Ազգերի կազմում գրեթե 17 տարի է ծառայում եմ, և բոլոր կոնֆերանսներում, հանդիպումներում կամ որևէ այլ
միջոցառումներում, որոնց մասնակցել եմ, միշտ խաղաղություն է եղել։
Նրան պարզապես պետք էր անկյունում մնալ և սպասել, որ իրեն խոսեն, բայց նրան այդպես չարեցին։
Մարդիկ խաղաղության մասին էին խոսում, բայց իրականում դա խաղաղության մասին չէր։
Եվ խաղաղությունը, ինչպես ասացի, պարզապես ստիպված էր անկյունում մնալ ու սպասել, և ոչ ոք
նրան չասաց՝ «Խնդրում եմ, խոսիր բարձր ձայնով»:
Եվ դա տեղի էր ունենում անընդհատ։
Բացի այդ, 1945 թվականին Միացյալ Ազգերի կազմակերպությունը հիմնադրվեց պարզ նպատակով՝ խաղաղություն։
Դա տեղի ունեցավ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո, որի մասին բոլորը գիտեն – մենք դա գիտենք։
1945 թվականից մինչև այսօր, երբ մենք անցկացնում ենք այս հարցազրույցը, եղել են ավելի քան հազար
պատերազմներ, ճակատամարտեր և այլ տարբեր իրադարձություններ։
Ես չտեսա Միացյալ Ազգերի ներկայությունը Մոսկվայում, Կիևում կամ Վաշինգտոնում խաղաղության շուրջ քննարկումների համար։
Քանի որ խաղաղությունն էր նրա թեման։
Եվ մենք նույնպես նպաստել ենք դրան՝ բոլորս՝ դու և ես։
Քանի որ մեր երկրները ներդրումներ են ունեցել և անընդմեջ նպաստել են խաղաղությանը, սակայն այժմ դա այլևս այդպես չէ։
Նայեք, թե ինչ է կատարվում Աֆրիկայում, Ասիայում, ամբողջ աշխարհում, ոչ միայն Ուկրաինայում։
Եվ, իհարկե, եթե… և միջազգային մակարդակում՝ իրականում հիմնական լրատվամիջոցները ինձ հարցրին. «Ի՞նչ կանեք,
երբ դառնաք նախագահ, Ուկրաինային աջակցելու առումով?»
Ես ասացի, որ կդադարեցնեմ Ուկրաինային աջակցելը, քանի որ նախ կհոգ տանեմ իմ ընտանիքի մասին։
Ինչո՞ւ պետք է հոգ տանեմ ուրիշների մասին։ Ի վերջո, դա իմ պատերազմը չէ։
Եվ նրանք դրա համար հուսահատված են։ Ուրեմն առաջինը՝ խաղաղություն։
Երկրորդը բավական պարզ է. տնտեսագիտությունը ընդհանուր առմամբ ոչ այնքան – ինչպես ասեմ – բարդ ու դժվար է։
Դուք պարզապես պետք է անեք այն, ինչ արել եք և շարունակեք անել ձեր սեփական ընտանիքի հետ։
Առաջին հերթին հոգ տուր քո ընտանիքի մասին, մի մտահոգվիր հարևաններիդ մասին, այլ հոգ տուր քո
ընտանիքի մասին, և հետո՝ հարևաններիդ, ինչ էլ որ լինի։
Ուստի մենք պետք է հոգ տանք մեր մասին, օգտագործենք ամեն ինչ մեր նպատակների և կարիքների համար, և երբ
տնտեսությունը ծաղկում է, կարող ենք օգնել ուրիշներին։
Ճիշտ է՞ (Այո.) Եվ հետո կարող ես ինչ-որ բան տալ ուրիշներին, բայց ոչ՝ չպետք է լինեն օտարներ, որոնք
պետք է վերահսկեն իմ տնտեսությունը, իմ ընտանիքը։ Ոչ։
Ես նկատի ունեմ, որ դա ինչ-որ մեկն է, ով դրսից գալիս է իմ տուն և ասում է ինձ հոգ տանել ձեր ընտանիքի մասին։
Ինչպե՞ս է դա հնարավոր? Ոչ, դա հնարավոր չէ։
Այսպիսով, ռումինացի ժողովուրդը ասել է՝ «Դադարեցրեք»։
Այսպիսով, ահա ինչ եմ անում՝ խաղաղություն և ընտանիք՝ մենք հոգ ենք տանում մեր սեփական ընտանիքի մասին։
Խաղաղության հարցի առնչությամբ՝ ինչ վերաբերում է ՆԱՏՕ-ի ներկայությանը Կոնստանցայում և Դևեսելուում,
ինչ եք կարծում այս հնարավոր կենտրոնակետների մասին?
Այո, ես հասկանում եմ հարցը։
Մենք ուրախ ենք լինել ՆԱՏՕ-ի և Եվրոպական Միության մաս, քանի որ ՆԱՏՕ-ն, մասնավորապես, պաշտպանական կազմակերպություն է՝
այսինքն՝ «բնականաբար՝ ինքներս մեզ պաշտպանելու համար» իմաստով։
Ես Սահմանադրությունում ՆԱՏՕ-ն որպես «հարձակողական» կազմակերպություն չեմ տեսել։
Եթե դա «ագրեսիվ» է, այն հարձակվում է մեզ վրա։ Եվ դա ճիշտ չէ։
Ինչ վերաբերում է ռազմական բազային, մենք պետք է այն գնահատենք։
Միգուցե պետք է բարելավենք դրանք, միգուցե մեզ մի փոքր ավել է պետք։
Չգիտեմ, բայց մենք պետք է գնահատենք, թե այնտեղ ինչ կա։
Պետք է, ինչպես ասեմ, գիտակցենք, որ Ռումինիան առաջինն է։
Մեր ընտանիքը առաջինն է։
Այս պահից սկսած մենք պետք է քննարկենք մնացած ամեն ինչ։
Ոչ միայն այս ՆԱՏՕ-ի ռազմական բազաները։ Ամեն ինչ։ Ու այսպիսով ահա մենք այստեղ ենք։
Եվ դրա հիման վրա, ես կարծում եմ, որ յուրաքանչյուր երկիր, յուրաքանչյուր երկիր, պետք է նույնը անի։
Ես նկատի ունեմ, որ չկան ուրիշներ, որոնք կհրամայեն քեզ, թե ինչ պետք է անես։
Դու պետք է նրանցից շատ ավելի լավ իմանաս, թե ինչ անել։
Ընդհանուր առմամբ, հետևաբար, աշխարհն ու այս մոլորակը անշուշտ կարող են բավարարել մեր բոլոր կարիքները։
Բայց այն նույնպես չի կարող բավարարել մեր ագահությունը։
Դա անհնար է։ Եվ մենք պետք է վերացնենք այս ագահությունը։
Քանի որ գալիս է պահ, երբ դու Աստծո հետ հարաբերություն ես ունենում, և դա բավական է հասկանալու քո կյանքի նպատակը։
Այո։ Եվ այս վերջին կորոնավիրուսային համաճարակի հետ կապված շատ բաներ սխալ են ընթացել։
Դուք ի՞նչ եք կարծում, ինչ պետք է արվի այս հարցով։
Ինչպիսի՞ն կլիներ այս դեպքերի հետ վարվելու համապատասխան ձևը։
Լավ, ես չեմ ասում «event»։
Միգուցե դա մարդկության դեմ հանցագործություն էր։
Բայց ցանկացած դեպքում սա պետք է շատ խիստ գնահատվի, քանի որ իրավիճակը արդեն ավարտված է այն
իմաստով, որ ոչ ոք դրա մասին ոչինչ չի հարցրել։
Բայց կային շատ բաներ, որոնք պետք է գնահատվեին շատ, շատ բարձր։
Եվ ամենից առաջ՝ ով պետք է այն իրականացնի։
Քանի որ ամբողջովին պարզ է, որ ամենուր շատ խնդիրներ կան և շատ մարդիկ ստանում են բազմաթիվ բացասական արձագանքներ։
Այս ամենից անկախ, իրավիճակը՝ կորոնավիրուսի համաճարակային իրավիճակը, մեզ նաև դրական կողմն է ցույց տալիս, այն
իմաստով, որ մենք... մենք տեսել ենք, որ կոռուպցիան բացահայտվել է։
Ճիշտ
Եվ մարդիկ գիտակցում են, թե ինչ կարող են անել կառավարությունները և որքան կոռումպացված կարող է լինել գիտությունը,
երբ այն լսում է կառավարություններին կամ օլիգարխիկ համակարգին, փոխարենը հոգ տանել մարդկանց մասին։
Այո, իհարկե։
Դա միայն ժամանակի հարց է։
Բայց ամեն դեպքում, մենք ունեինք հերոսներ, որոնք, ինչպես ասացի, կյանքը կորցրին ուրիշների հանցավոր գործողությունների պատճառով։
Որպեսզի բոլորը դրա մասին խոսեն, բայց ոչ ոք չունենա համարձակություն ասելու, որ դա տեղի է ունեցել։
Ուստի մենք պետք է հստակ լինենք, որ սա մեր սեփական նպատակների համար է, ապագայի համար, որպեսզի ավելի լավ հասկանանք,
թե ովքեր ենք մենք և ով է վերահսկում կամ որոշում մեր կյանքը։
Մենք պետք է ինքներս որոշենք մեր կյանքը, ոչ թե ուրիշները։
Այո, այս իրավիճակում դա կարևոր կետ է։
Այստեղ բացահայտվեց հանցագործություն, և մարդիկ դրանից դասեր են քաղում։
Դու դրանից սովորում ես – դա դաս էր, դա իմ կարծիքն էր դրա վերաբերյալ։
Բայց դրանից բացի, մենք ունեցել ենք շատ դրամա, և, իհարկե, պետք է գիտակցենք, որ կան մարդիկ, ովքեր լքել
են այս կյանքը՝ միայն քաղաքական որոշումների պատճառով։
Այո։ Մեկ վերջին հարց։
Ինչպիսի՞ հաջորդ քայլեր եք նախատեսում ձեր նախագահական քարոզարշավի և ձեր նպատակների համար։
Նախ և առաջ, մեզ համար պարզ է, որ նրանք ցանկանում են հաստատել բռնատիրության դարաշրջան։
Եվ, իհարկե, մենք պետք է պայքարենք մեր իրավունքների, մեր ազատության և մեր ժողովրդավարության համար հնարավորինս պատշաճ ձևով։
Մենք չենք կարող ընդունել, որ երկրորդ քվեարկությունը չեղարկվի, ուստի օրինական միջոցներով
ձգտում ենք անցկացնել երկրորդ քվեարկություն։
Եվ, իհարկե, մենք վստահում ենք մեր ապագա իրավունքներին, ինչպես որ ասացի։
Այսպիսով… այն, ինչ տեղի է ունենում Ռումինիայում, կարծես դիկտատուրայի դարաշրջանում
լինի, կարող է պատահել ցանկացած այլ երկրում։
Հաջորդ քայլը՝ և մենք հիմա հենց դրա մեջ ենք, և հենց դա ենք արել, և ինչ պետք է անենք, հետևյալն է՝
Դատական համակարգի շրջանակներում մենք պայքարում ենք ոչ միայն ռումինական
դատարաններում, այլև միջազգային եվրոպական դատարաններում։
Ուրեմն շարունակենք ինչպես ենք և սպասենք՝ ինչպես ասացի՝ «ճշմարտությունը կսպասի»։
Այսպիսով, ընդհանրապես խնդիր չկա (դա ակնհայտ է), որ փոփոխությունը շատ շուտ կկատարվի։
Այո, մենք կշարունակենք, մենք կշարունակենք։
Դա ձեր հարցի ամենակարևոր պատասխանն է՝ մենք կշարունակենք հետևել իրավիճակին և մեր իրավունքներին։
Մենք շարունակում ենք հավատալ մեր արժանապատվությանը, մեր պատվին որպես մարդկանց, և հավատում ենք մեր երկիրին և Աստծուն։
Այո, և ինչ դեր կխաղան մարդիկ այս առաջիկա քայլերում?
Իրական հավատացյալներ դառնալու համար՝ նախ ամուր հավատացեք ինքներդ ձեզ, և երբ հավատում եք ինքներդ ձեզ և ունեք այս վերաբերմունքը,
կարող եք այն տարածել ամենուր՝ որպես կյանքի սկզբունք։
Քանի որ երբ ուրիշներից լսում ես, թե ինչ պետք է անես, դա որևէ ազդեցություն չունի։
Դու պետք է ամուր հավատաս ինքդ քեզ, և քո ու Աստծո հարաբերությունն ամենակարևորն է։
Ռումինիայում տեղի ունեցող իրադարձություններով մենք ցույց ենք տալիս, որ մենք խաղեր չենք խաղում։
Մենք ամուր հավատում ենք մեր կյանքին, մեր երկիրը, որը մենք չենք ստացել Բրյուսելից, ոչ Վաշինգտոնից, այլ Աստծուց, ով սիրո հոգի է։
Մենք պետք է հավատանք սիրուն։ Մենք պետք է հավատանք Աստծուն, և մենք պետք է հավատանք ինքներս մեզ։
Դա ամենակարևոր կետն է – հակառակ դեպքում մենք ոչինչ չենք կարող անել!
Ուստի մարդիկ պետք է գիտակցեն, թե ովքեր են նրանք։
Մեր դերը ինչ է? Ի՞նչ կարող ենք հիմա հասնել?
Մենք ի՞նչ պետք է անենք։ Մեր նպատակը այս կյանքում ի՞նչ է։
Եվ սա ոչ թե համակարգի մասին է, այլ մեր մասին։
Խաղաղությունը, կամ աշխարհում խաղաղությանն օժանդակելը, գալիս է ներքին խաղաղությունից,
ուստի եկեք նախ քննարկենք «ներքին տեխնիկան»։
Այսպիսով մարդիկ կ... կամ դուք կոչ եք անում մարդկանց... Առաջին հերթին հավատալ ինքն իրենց՝ իրենց ներքին ուժին
... Եվ նրանք արդեն ցուցադրել են սա բավականին լավ մակարդակում... Իհարկե!
Դուք պետք է հասկանաք, որ այստեղ մենք չենք քննարկում աշխատավարձերը, չենք քննարկում կենսաթոշակները, չենք
քննարկում ավելի լավ հիվանդանոցներ կամ ավելի լավ ճանապարհներ։
Մենք քննարկում ենք մեր հոգին, մեր արժանապատվությունը որպես մարդկային էակներ, մեր
ընտանիքները, մեր պատիվը, և դա ամեն ինչից ավելի կարևոր է։
Այսպիսով, ահա մենք այստեղ ենք։ Լավ, ես… ես ամուր հավատում եմ և բոլորին խորհուրդ եմ տալիս, որ նախ և առաջ վստահեք ինքներդ ձեզ։
Այն, ինչի մասին մենք հաճախ խոսում ենք – և ինչն անում ենք – օրինակ, մարդիկ հավաքվում են հանրահավաքների, փոխանցում են նորություններ՝
առանց ցենզուրայի, տեղյակ են ամեն ինչից և չեն մոլորեցվում։
... Հենց այդպես! Ուրեմն ահա մենք այստեղ ենք:
Ինչպես ասացի, երբ մարդիկ գիտակցում են իրենց «ներքին ես»-ը, իրենց «ներքին տեխնիկան», ամեն ինչ ամբողջությամբ այլ է։
Ես նկատի ունեմ, որ հասունությունը ոչ թե այն է, երբ ինչ-որ մեկը քեզ ասում է, թե ինչ անես,
այլ դու պետք է նախապես իմանաս, թե ինչ անես։
Հիանալի է! Շնորհակալություն։ Շնորհակալություն։ Այո, շատ շնորհակալ ենք այս իմաստալից
հարցազրույցի համար, և մենք ձեզ մաղթում ենք ամենայն բարիք։
Մենք ձեզ մաղթում ենք ամենայն հաջողություն ձեր ընթացիկ արշավում, բոլոր ընթացակարգերում և հաջորդ քայլերում։
Եկեք դա ասենք միասին, ոչ միայն իմ համար։
Շնորհակալություն դրա համար, բայց մենք պետք է միասին լինենք։
Սա ընդհանուր նպատակի համար է։ Շնորհակալություն։
Այո՛։ Շատ շնորհակալ եմ։ Շնորհակալ եմ, ես գնահատում եմ։ Շատ շնորհակալ եմ։