Ti taun 1945 nepi ka ayeuna, geus aya leuwih ti sarébu perang jeung pertempuran sarta rupa-rupa hal séjén.
Sareng abdi nyadar yén maranéhna waspada kana kecap perdamaian sabab maranéhna peryogi perang.
Sareng abdi hoyong janten présidén katengtreman.
Sareng rahayat Romania keur ngademostrasi di mana-mana, maranéhna keur ngabuktikeun ka sakuliah dunya yén ieu téh mungkin.
Kusabab sistem, henteu ngan di Romania tapi di mana waé, henteu ngartos, henteu ngaku, henteu
daék nampa yén rahayat miboga sora jeung kakawasaan.
Mungkin tiasa robah.
Eureun samentara pamilihan présidén di Romania:
Teu aya manipulasi atawa irregularities dina pamilihan, sarta itungan deui sora ngabenerkeun hasil babak kahiji.
Calon présidén mandiri Călin Georgescu miboga kasempetan anu hadé pikeun jadi présidén
anyar Romania dina pamilihan putaran kadua.
Hitung awal jeung proyéksi sigana ngabuktikeun tren ieu sacara écés pisan.
Tapi teras Mahkamah Konstitusi ngeureunkeun pamilihan jeung maréntahkeun pamilihan anyar.
Aya nu panasaran kunaon?
Naha aya kakuatan nu keur gawe di dieu nu kaganggu ku posisi Georgescu ngeunaan perang
jeung Rusia, koronavirus, atawa panipuan CO₂?
Pikeun masarakat Romania, panghentian pamilihan kontroversial ieu geus cukup alesan pikeun turun ka jalan salila
sababaraha minggu demi ngadukung calon maranéhna, Georgescu.
Salila kunjunganna ka Jérman dina 11 Januari 2025, calon présidén Călin Georgescu nyéépkeun waktos
pikeun ngajawab patarosan ti Kla.TV dina hiji wawancara.
Wilujeng sumping, Dr Georgescu, di Jerman sareng di Kla.TV.
Hatur nuhun parantos ngiringan kami.
Hatur nuhun pisan kana undangan pikeun televisi gratis, henteu ngan di Jérman, tapi sigana ogé di sakuliah Éropa.
Sumuhun, kami terang yén anjeun keur nyalon présidén di Romania sareng yén anjeun meunang babak
kahiji pamilihan dina awal Désémber 2024 taun kamari.
Tapi pamilihan ieu tuluy dibatalkeun ku pangadilan pangluhurna di Romania.
Dupi anjeun tiasa ngajelaskeun naon anu kajadian salila jeung sanggeus pamilihan sarta nempatkeunana kana kontéks sakedik?
Naon anu kajadian di dinya? Naon hubungan anu bisa diidentifikasi?
Saéstuna. Kahiji, enya, écés pisan yén pamilihan éta, hayu urang sebut, dibatalkeun sacara ilegal
jeung teu konstitusional dina tanggal 6 Désémber.
Sareng éta tangtosna kusabab sistem sieun kana parobahan ageung, kana transformasi.
Sareng di dieu urang gaduh dua hal anu kacida pentingna: présédén kahiji, tangtosna.
Preseden munggaran téh kacida écésna, preseden pikeun naon anu geus maranéhna lakukeun nepi ka
ayeuna – nya éta naon anu geus dilakukeun ku sistem.
Ieu tiasa kajadian di sakuliah Éropa jeung di sakuliah dunya.
Tapi ogé preseden kadua pikeun naon anu geus dipigawé ku jalma-jalma.
Kusabab sistem – sareng abdi hoyong nekenkeun ieu hal – kusabab sistem, henteu ngan di Romania tapi di mana
waé, henteu ngartos, henteu ngaku, henteu daék nampi yén rahayat gaduh sora sareng kakawasaan.
Sumuhun.
Sareng Romania jeung rahayat Romania nuju nunjukkeun di mana-mana, maranéhna nuju
nunjukkeun ka sakuliah dunya yén ieu téh mungkin.
Dina harti yén sora urang téh penting.
Sareng sora urang ogé penting.
Jadi maranéhna saukur némbongkeun di mana-mana yén rahayat boga kakuatan jeung sora.
Sareng abdi tangtos pisan bungah yén seueur nagara, malah sakumna dunya, parantos ngaku ieu.
Sareng ieu mangrupikeun pesen anu kacida pentingna ti rahayat Romania.
Kusabab preseden ogé lumaku kana sistem.
Kusabab naon anu keur kajadian di Romania, naon anu maranéhna paréntahkeun ngaliwatan Pangadilan
Konstitusional Romania, bisa kajadian di mana waé.
Sareng tangtosna, éta ogé pisan bahaya.
Ieu karuksakan anu geus kajadian nepi ka ayeuna.
Sareng tangtosna, abdi tacan ningali seueur réaksi ti luar negeri.
Rakyat Romania sadar pisan yén ieu téh kudéta anu diarahkeun ku kakuatan asing jeung dilaksanakeun ku sistem oligarki.
Kuring salawasna nyarios yén kuring nentang sistem oligarki, kuring nentang OAK (Akses
Terbuka kana Pangaweruh) jeung kuring nentang LGBTQ.
Abdi pikeun Romania. Abdi pikeun nagara abdi.
Sareng éta kedaulatan anu kedah urang sadayana perhatikeun.
Sareng éta anu parantos kajadian. Nepi ka ayeuna.
Janten aya dua kejutan.
Kami kaget yén maranéhna sacara terang-terangan ngabaékeun konstitusi jeung ngabatalkeun pamilihan.
Tapi maranéhna ogé kaget yén jalma-jalma éta geus kacida lugasna.
Éta téh kaget panggedéna, sabab maranéhna teu nyaho yén éta sabenerna bisa kajadian. Jeung éta kajadian.
Ngomong-ngomong, di awal, jajak pendapat nunjukkeun dukungan pikeun kuring salaku calon independen kurang ti 1%.
Jeung sanajan dina momen panungtung, maranéhna teu nyarita nanaon.
Hartina mah ngan ti, misalna, kurang ti 1% nepi ka 3%. Teras sanggeus éta (numutkeun média) rada
naék nepi ka 5%, 6%, 8%. Tapi teu leuwih ti éta.
Jeung dina ahirna éta mah... Kuring pikir éta mah (numutkeun média) sakitar 23 atawa 24 persén.
Anu pasti hayang ku kuring carioskeun nyaéta yén bohong biasana buru-buru.
Kanyataan keur ngantosan. Janten urang ngantosan.
Sabab kabeneran geus ngantosan ampir 2.000 taun.
Sareng waktuna. Waktuna pikeun parobahan.
Sareng maranéhna teu tiasa ningali yén ieu bakal kajadian di mana-mana.
Jalma, mahluk manusa, kudu bébas, sakumaha anu dihaja – maranéhna lahir ti Gusti.
Sareng maranéhna teu tiasa nyadar éta, sistemna.
Jeung éta penting – naon anu keur kajadian ayeuna, dina jaman urang, sabab urang bisa ningali ku panon urang sorangan – siga
dina "pandemi", naon waé éta – hayu urang sebut éta "kaayaan COVID". Urang bisa ningali naon anu leres jeung naon anu bohong.
Sareng urang tiasa ngabandingkeun naon anu keur lumangsung ku panon urang sorangan.
(Mm-hmm.) Janten urang mendakan diri – abdi yakin kana ieu – dina momen anu éndah, dina waktos anu éndah.
Ieu mangsa pikeun parobahan gedé. Utamana pikeun kahirupan urang sorangan.
Kusabab, sakumaha abdi parantos nyarios dina kampanye abdi, urang ngamimitian ti kulawarga leutik anu urang sadayana
gaduh, teras ngaléngkah ka kulawarga ageung anu nyaéta nagara.
Sarua ogé cara ngatur kaayaanana. Anjeun terang éta, nya?
Anjeun ngurus kulawarga anjeun sorangan. Anjeun kudu ngurus nagara anjeun sorangan.
Éta waé nu kudu anjeun lakukeun. Teu aya deui.
Sumuhun. Saé pisan. Kasatuan ieu memang kedah dibela dina dua tingkatan.
Kumaha ngeunaan sistem anu ngancam?
Dupi anjeun tiasa nyarios sababaraha kecap ngeunaan ti mana ancaman éta asalna, atanapi ngeunaan jalma-jalma
anu ngalanggar hukum di Romania dina awal Désémber . . .
Sumuhun, tangtos. Sakumaha abdi parantos nyarios, rahayat Romania sacara alami sadar yén ieu mangrupikeun hasil
tina kaputusan anu dijieun di luar negeri sareng dilaksanakeun ku sistem oligarki di Romania.
Nu ku abdi hartoskeun téh, di Éropa hésé nyebut yén urang gaduh pamimpin.
Urang gaduh jalma anu boga kakawasaan atawa boneka – saperti di Romania, boneka.
Tangtosna, ieu henteu ngan ukur lumaku di Romania, tapi sacara umum, enya.
Jalma-jalma geus nyadar ieu, sarta maranéhna geus aya di jalan ti mimiti, ti tanggal 6 Désémber.
Sumuhun. Rahayat Romania keur di jalan.
Tapi henteu ngan di Romania. Kuring ogé kungsi ningali éta di Perancis, di loba tempat, ogé di Jérman, di mana-mana.
Anjeun terang naon anu ku abdi diomongkeun.
Sareng éta matak nyemangatan, sarta ogé pisan penting pikeun urang nyarios yén gelombang ieu beuki gedé sareng beuki gedé.
Ieu mangrupa épék bal salju. Jeung éta téh présédén anu keur ku abdi omongkeun.
Henteu ngan ukur ngeunaan sistem. Faktor anu paling penting anu urang bahas nyaéta jalma.
Sarerea di sakuliah dunya geus ningali yén éta téh mungkin.
Éta mungkin pikeun ngarobah. Naon anu kudu dirobah?
Pikeun sabenerna ngarobah kanyataan yén urang kudu ngurus kulawarga heula.
Sareng éta kedaulatan.
Sareng upami éta kulawarga anjeun, mangka hal anu sami ogé lumaku pikeun kulawarga gedé, nagara, nya?
Sarerea sadar kana ieu.
Sareng urang sadayana sadar yén ieu sabenerna mungkin.
Janten abdi yakin yén rahayat Romania keur muka gerbang kabébasan. Éta téh posisi abdi.
Salajengna, alesan séjén naha maranéhna terus-terusan sieun téh sabab kuring geus ti heula
nyarios: kuring geus nyarita ngeunaan karapihan.
Sareng abdi nyadar yén maranéhna waspada kana kecap 'damai' sabab maranéhna peryogi perang.
Sareng abdi hoyong janten présidén katengtreman. Titik!
Sareng maranéhna sieun kana éta sabab maranéhna peryogi perang.
Sareng ku kaayaan ieu, korupsi kabuka di mana-mana.
Sareng urang nyebarkeun gelombang martabat jeung kahormatan, kecap-kecap anu teu aya dina kamus sistem ieu.
Maranéhna teu boga kecap-kecap ieu. Tapi urang boga kecap-kecap ieu.
Sareng sabab urang gaduh kecap-kecap ieu. Urang yakin pisan kana éta.
Naha anjeun terang naon anu ngabédakeun?
Bédana téh: abdi yakin pisan kana naon anu abdi carioskeun.
Maranéhna teu percaya kana naon anu maranéhna carioskeun. Éta saukur bohong.
Sareng urang keur nyarita ngeunaan jalma nu bener-bener percaya (jalma anu boga kayakinan). Sareng maranéhna
aya di mana-mana ayeuna. Jalma nu bener-bener percaya.
Persis naon anu urang lakukeun di Romania pasti bakal kajadian di mana-mana geuwat, sarta maranéhna pisan sieun kana éta.
Kasieun pisan.
Janten Romania ayeuna tiasa janten pelopor dina pamekaran ieu.
Sareng naon tujuan anjeun pikeun présidén di Romania?
Naon harepan anjeun sareng naon visi anjeun pikeun Romania?
Kahiji jeung pangpentingna, éta téh karapihan. Karapihan kahiji jeung pangpentingna asalna ti urang.
Leres, éta téh topik anu kacida pentingna.
Ieu pisan pentingna! Karapihan!
Anjeun terang, abdi parantos ngaladénan di Perserikatan Bangsa-Bangsa ampir 17 taun ayeuna, sareng dina
sagala konferénsi atawa rapat atawa naon waé anu kantos abdi hadiri, éta salawasna ngeunaan perdamaian.
Manéhna ngan kudu cicing di pojok jeung ngantosan diajak nyarita, tapi manéhna henteu diajak.
Jalma-jalma ngobrolkeun karapihan, tapi sabenerna mah éta lain ngeunaan karapihan.
Sareng karapihan, sakumaha abdi parantos nyarios, ngan dipaksa cicing di pojok sareng ngantosan, sareng
teu aya nu nyarios ka anjeunna, "Mangga, nyarita!"
Jeung éta sok kajadian.
Salajengna, dina taun 1945, Perserikatan Bangsa-Bangsa diadegkeun kalayan tujuan basajan: karapihan.
Éta téh sanggeus Perang Dunya Kadua, anu sadayana terang – urang terang éta.
Ti taun 1945 nepi ka ayeuna, nalika urang keur ngalaksanakeun wawancara ieu, geus aya leuwih ti sarébu
perang jeung pertempuran sarta rupa-rupa hal séjén.
Sareng abdi henteu ningali Perserikatan Bangsa-Bangsa hadir di Moskow atanapi di Kiev
atanapi di Washington pikeun ngabahas perdamaian.
Kusabab éta téh téma manéhna, katengtreman.
Sareng urang sadayana geus nyumbang kana ieu – anjeun jeung abdi.
Kusabab nagara-nagara urang geus nyumbang jeung salawasna nyumbang kana katengtreman, tapi ayeuna éta geus teu kitu deui.
Tingali naon anu keur kajadian di Afrika, di Asia, di sakuliah dunya, henteu ngan di Ukraina.
Sareng tangtosna, upami... sareng sacara internasional – sabenerna, média arus utama naros ka abdi:
Naon anu bakal anjeun lakukeun nalika anjeun janten présidén dina hal ngadukung Ukraina?
Kuring nyarios yén kuring moal deui ngadukung Ukraina sabab kuring bakal ngurus kulawarga kuring heula.
Naha kuring kudu paduli ka batur? Ieu mah sanés perang kuring, nya.
Sareng maranéhna kacida putus asana ngeunaan éta. Janten éta nomer hiji: karapihan.
Nomer dua mah cukup basajan: ékonomi sacara umum mah lain hal – kumaha carana nyebutkeun – anu kacida rumitna jeung héséna.
Anjeun ngan saukur kudu ngalakukeun naon anu geus anjeun lakukeun sarta neruskeun ngalakukeunana jeung kulawarga anjeun sorangan.
urus kulawarga anjeun heula, ulah hariwang ngeunaan tatangga anjeun, tapi urus kulawarga anjeun heula
teras tatangga anjeun, tatangga anjeun, naon waé anu aya.
Janten urang kedah ngurus diri sorangan; ngagunakeun sagala anu urang gaduh pikeun kapentingan jeung kabutuhan urang,
sarta nalika ékonomi keur mekar, urang tiasa ngabantosan batur.
Leres? (Sumuhun.) Teras anjeun tiasa masihan hiji hal ka batur, tapi henteu – teu aya jalma asing anu
kedah ngadalikeun ékonomi abdi, kulawarga abdi. Henteu.
Hartina mah aya batur ti luar nu asup ka imah kuring tuluy nyuruh kuring ngurus kulawarga anjeun.
Kumaha éta bisa? Henteu, éta teu mungkin.
Jadi rahayat Romania geus nyarios, "Eureun."
Jadi kitu nu kuring lakukeun: karapihan jeung kulawarga – urang ngurus kulawarga sorangan.
Ngeunaan patarosan perdamaian: Kumaha ngeunaan ayana NATO di Constanta jeung Deveselu – naon
pamadegan anjeun ngeunaan titik fokus anu mungkin ieu?
Sumuhun, abdi ngartos patarosanna.
Kami bungah janten bagian tina NATO jeung Uni Éropa, sabab NATO sacara husus mangrupakeun organisasi pertahanan – nya éta
dina harti 'sacara alami pikeun ngajaga diri urang sorangan'.
Abdi henteu ningali NATO salaku organisasi "ofensif" dina konstitusi.
Lamun éta "agresif", éta nyerang urang. Jeung éta teu leres!
Sareng pikeun markas militer, urang kedah meunteun éta.
Meureun urang kudu ngaronjatkeun éta, meureun urang peryogi sakedik deui.
Abdi teu terang, tapi urang kedah meunteun naon anu aya.
Urang kudu, kumaha carana nyarioskeunana, urang kudu sadar yén Romania anu pangheulana.
Kulawarga urang anu pangheulana.
Ti ayeuna, urang kudu ngabahas sagala hal séjén.
Henteu ngan ukur markas militer NATO ieu. Sagala-galana. Jadi kieu urang aya di dieu.
Sareng dumasar kana éta, abdi nyangka yén unggal nagara, unggal nagara, kedah ngalakukeun hal anu sami.
Hartina mah, teu aya batur séjén anu maréntahkeun naon anu kudu anjeun lakukeun.
Anjeun kudu nyaho naon anu kudu dilakukeun leuwih hadé tibatan maranéhna.
Sacara umum, dunya jeung planét ieu tangtu bisa nyumponan sagala kabutuhan urang.
Tapi éta ogé teu bisa nyugemakeun serakah urang.
Éta teu mungkin. Sareng urang kedah ngaleungitkeun kaserakahan ieu.
Sabab aya hiji momen nalika anjeun gaduh hubungan sareng Gusti, sareng éta parantos cukup pikeun ngartos tujuan hirup anjeun.
Sumuhun. Sareng patali jeung pandemi coronavirus panganyarna ieu, seueur pisan anu salah.
Naon anu anjeun pikir kudu dilakukeun ngeunaan ieu?
Naon cara anu pantes pikeun ngungkulan kajadian-kajadian ieu?
Nya, abdi henteu nyarios acara.
Meureun éta téh kajahatan ngalawan kemanusiaan.
Tapi dina sagala hal, ieu kudu dinilai pisan sacara ketat, kaayaan anu geus réngsé dina
harti yén euweuh nu nanya nanaon ngeunaan éta.
Tapi aya loba pisan hal anu kudu dinilai kacida pisan luhurna.
Sareng di luhur sagalana, saha anu kedah ngalaksanakeunana.
Kusabab écés pisan yén aya loba masalah di mana-mana jeung loba tanggapan négatif pikeun loba jalma.
Dina sagala hal, kaayaan ieu – kaayaan pandemi coronavirus – ogé némbongkeun sisi positifna, dina harti yén
urang... urang geus ningali yén korupsi geus kabuka.
Leres
Sareng jalma-jalma sadar naon anu bisa dipigawé ku pamaréntah jeung sabaraha korupna élmu lamun nurut ka
pamaréntah atawa ka sistem oligarki tibatan merhatikeun rahayat.
Sumuhun, tangtos.
Janten ieu ngan ukur masalah waktos.
Tapi dina sagala hal, urang gaduh pahlawan anu, sakumaha kuring parantos nyarios,
kaleungitan hirupna alatan lampah kriminal batur.
Supaya sadayana ngobrolkeun éta, tapi euweuh nu wani nyebutkeun yén éta geus kajadian.
Janten urang kedah écés yén ieu pikeun kapentingan urang sorangan, pikeun mangsa nu bakal datang, sangkan
urang tiasa langkung ngartos saha urang sabenerna jeung saha anu ngadalikeun atawa nangtukeun kahirupan urang.
Urang kudu ngadalikeun kahirupan urang sorangan, lain kahirupan batur.
Éta téh hal anu penting dina kaayaan ieu, nya.
Janten aya kajahatan anu kapanggih di dieu, sareng jalma-jalma keur diajar tina éta.
Anjeun diajar tina éta – éta mangrupa palajaran, éta pamadegan abdi ngeunaan éta.
Tapi sajaba ti éta, urang geus ngalaman loba drama, sarta tangtu urang kudu sadar yén aya jalma-jalma anu geus
ninggalkeun kahirupan ieu – ngan kusabab kaputusan pulitik.
Sumuhun. Aya hiji patarosan panungtung.
Naon anu anjeun bayangkeun salaku léngkah salajengna pikeun kampanye présidén anjeun jeung pikeun tujuan anjeun?
Kahiji-tama, jelas ka kami, tangtosna, yén maranéhna hayang ngadegkeun jaman diktator.
Sareng tangtosna, urang kedah merjuangkeun hak-hak urang, kabébasan urang, sareng
démokrasi urang ku cara anu paling sopan anu mungkin.
Urang teu tiasa nampi yén surat sora kadua dibatalkeun, janten urang keur milarian surat sora kadua ngaliwatan cara hukum.
Sareng tangtosna, urang percaya kana hak-hak urang pikeun mangsa nu bakal datang, sakumaha anu parantos ku abdi carioskeun.
Jadi... naon anu keur kajadian di Romania, siga dina jaman diktator, bisa waé kajadian di nagara séjén.
Léngkah salajengna – sareng ayeuna urang aya di dieu – sareng persis naon anu parantos urang lakukeun
ayeuna, sareng naon anu kedah urang lakukeun, nyaéta:
Dina kerangka sistem peradilan, urang henteu ngan ukur ngalawan di pangadilan Romania,
tapi ogé di pangadilan Éropa internasional.
Jadi hayu urang neruskeun siga kieu jeung ngantosan – sakumaha nu ku kuring disebutkeun, "kanyataan bakal ngantosan".
Janten éta mah henteu janten masalah pisan (écés) yén parobahan bakal lumangsung pas pisan.
Sumuhun, urang bakal neruskeun, urang bakal neruskeun.
Éta jawaban anu paling penting pikeun patarosan anjeun – urang bakal terus waspada kana kaayaan jeung hak-hak urang.
Urang tetep yakin kana ajén diri urang, kana kahormatan urang salaku manusa, sarta
urang yakin kana nagara urang jeung ka Gusti.
Sumuhun, sareng naon peran anu bakal dipigawé ku jalma-jalma dina léngkah-léngkah anu bakal datang?
Pikeun jadi jalma nu bener-bener percaya: heula percaya diri sacara teguh, sarta nalika anjeun geus
percaya diri jeung miboga sikap ieu, anjeun bisa nyebarkeunana ka mana-mana – prinsip hirup.
Kusabab nalika anjeun ngadéngé ti batur naon anu kudu anjeun lakukeun, éta teu aya pangaruhna.
Anjeun kudu yakin pisan ka diri sorangan, sarta hubungan anjeun jeung Gusti téh bagian anu paling penting.
Kalayan naon anu keur kajadian di Romania, urang nuju nunjukkeun yén urang henteu keur maén-maén!
Urang yakin pisan kana kahirupan urang jeung kana nagara urang, anu henteu urang tampi ti Brussels, henteu ti
Washington, tapi ti Gusti, anu mangrupa sumanget kanyaah.
Urang kudu percaya kana cinta! Urang kudu percaya ka Gusti, sarta urang kudu percaya ka diri sorangan.
Éta téh hal anu paling penting – upami henteu kitu urang moal bisa ngalakukeun nanaon!
Ku kituna, jalma-jalma kudu sadar saha maranéhna.
Naon peran urang? Naon anu bisa urang capai ayeuna?
Naon anu kudu urang lakukeun? Naon tujuan urang dina kahirupan ieu?
Sareng ieu sanés ngeunaan sistem, tapi ngeunaan urang.
Karapihan, atawa nyumbang kana karapihan di dunya, asalna tina karapihan batin, jadi hayu urang heula ngabahas "teknik batin".
Janten rahayat bakal – atawa anjeun ngajak rahayat pikeun... Kahiji pikeun percaya ka dirina
sorangan – ka dirina sorangan, kana kakuatan batinna
... Sareng maranéhna geus ngabuktikeun ieu, dina tingkat anu cukup alus... Tangtu waé!
Anjeun kedah ngartos yén urang henteu keur ngabahas gaji di dieu, urang henteu keur ngabahas pensiun, urang henteu keur ngabahas
rumah sakit anu leuwih hadé atawa jalan anu leuwih hadé.
Urang ngabahas jiwa urang, ajén diri urang salaku manusa, urang ngabahas kulawarga urang, urang ngabahas
kahormatan, sarta éta leuwih penting tibatan sagala hal séjén.
Jadi kieu urang ayeuna. Nya, abdi... abdi yakin pisan, sareng abdi nyarankeun ka sadayana, yén
anjeun kedah percanten ka diri sorangan heula.
Anu sering urang bahas – jeung anu urang lakukeun – nyaéta, contona, jalma-jalma kumpul pikeun aksi,
maranéhna nyebarkeun warta – warta anu teu disensor, maranéhna sadar kana sagala hal jeung teu kagoda.
... Leres pisan! Jadi kieu urang aya di dieu:
Pas jalma-jalma sadar kana 'diri jero' maranéhna, sakumaha kuring nyarios, 'teknik jero' maranéhna, sagalana jadi béda pisan.
Hartina mah, kamatangan téh lain batur nu nyaritakeun naon anu kudu dipigawé; anjeun kudu apal heula naon anu kudu dipigawé.
Hebat! Hatur nuhun. Hatur nuhun. Sumuhun, hatur nuhun pisan pikeun wawancara anu jero ieu,
sareng kami ngaharepkeun anu pangsaéna pikeun anjeun!
Kami ngaharepkeun anu panghadéna pikeun kampanye anjeun anu keur lumangsung, sakabéh prosésna, jeung léngkah-léngkah salajengna.
Hayu urang ucapkeun babarengan, lain ngan keur kuring wungkul.
Hatur nuhun pikeun éta, tapi urang kudu babarengan.
Ieu pikeun tujuan anu sarua! Hatur nuhun.
Sumuhun! Hatur nuhun pisan. Hatur nuhun, abdi ngahargaan pisan. Hatur nuhun pisan.