Mula 1945 hanggang sa kasalukuyan, nagkaroon na ng mahigit isang libong digmaan at labanan at iba't ibang iba pang bagay.
Napansin ko na nag-iingat sila sa salitang kapayapaan dahil kailangan nila ng digmaan.
At gusto kong maging pangulo ng kapayapaan.
At ang mga mamamayan ng Romania ay nagpoprotesta sa lahat ng dako, ipinapakita nila sa buong mundo na posible ito.
Dahil ang sistema, hindi lamang sa Romania kundi sa buong mundo, ay hindi nauunawaan, hindi kinikilala, at ayaw
tanggapin na ang mga tao ay may tinig at kapangyarihan.
Posibleng magbago.
Pansamantalang paghinto sa halalang pampanguluhan sa Romania:
Walang manipulasyon o iregularidad sa halalan, at pinagtitibay ng muling pagbibilang ng mga boto ang resulta ng unang round.
May magandang tsansa si Călin Georgescu, isang independiyenteng kandidato sa pagkapangulo, na maging
bagong pangulo ng Romania sa ikalawang putaran ng halalan.
Ang paunang bilang at mga pagtataya ay tila malinaw na nagpapatunay sa tendensiyang ito.
Ngunit pagkatapos ay pinapatigil ng Hukuman Konstitusyonal ang halalan at inuutusan ang pagsasagawa ng bagong halalan.
Nagtatanong ang isa kung bakit?
May mga puwersang kumikilos ba rito na nababahala sa mga posisyon ni Georgescu tungkol sa digmaan sa
Russia, sa coronavirus, o sa panlilinlang sa CO₂?
Para sa populasyong Romanian, sapat na dahilan ang kontrobersyal na pagbabawal sa halalan na ito upang
maglunsad ng ilang linggong protesta sa kalsada bilang suporta sa kanilang kandidato na si Georgescu.
Sa kanyang pagbisita sa Alemanya noong 11 Enero 2025, naglaan ng oras si Călin Georgescu, kandidato sa pagkapangulo,
upang sagutin ang mga tanong mula sa Kla.TV sa isang panayam.
Maligayang pagdating, Dr. Georgescu, dito sa Alemanya at dito sa Kla.TV.
Salamat sa pagsama sa amin.
Maraming salamat sa paanyaya sa libreng telebisyon, hindi lamang sa Alemanya, kundi marahil sa buong Europa.
Oo, alam namin na tumatakbo ka para maging pangulo sa Romania at nanalo ka sa unang round ng halalan noong
unang bahagi ng Disyembre 2024 noong nakaraang taon.
Ngunit pagkatapos ay pinawalang-bisa ng pinakamataas na hukuman ng Romania ang halalang ito.
Maaari mo bang ipaliwanag kung ano ang nangyari sa panahon at pagkatapos ng halalan at ilagay ito sa konteksto nang kaunti?
Ano ang nangyari doon? Anong mga koneksyon ang maaaring matukoy?
Sa katunayan. Una sa lahat, oo, ganap na malinaw na ang halalan ay, sabihin nating, ilegal at labag sa
konstitusyon na pinawalang-bisa noong ika-6 ng Disyembre.
At iyon, siyempre, ay dahil natatakot ang sistema sa malalaking pagbabago, sa pagbabagong-anyo.
At narito ang dalawang bagay na napakahalaga: ang unang naunang halimbawa, siyempre.
Ang unang huwaran ay napakalinaw, ang huwaran para sa kanilang nagawa hanggang ngayon – iyon ay, kung ano ang nagawa ng sistema.
Maaaring mangyari ito sa buong Europa at sa buong mundo.
Ngunit pati na rin ang pangalawang halimbawa ng ginawa ng mga tao.
Dahil ang sistema – at nais kong bigyang-diin ang puntong ito – dahil ang sistema, hindi lamang sa Romania kundi kahit
saan, ay hindi nauunawaan, hindi kinikilala, at ayaw tanggapin na ang mga tao ay may tinig at kapangyarihan.
Oo.
At ang Romania at ang mga Rumano ay nagpapakita saanman, ipinapakita nila sa buong mundo na posible ito.
Sa diwa na mahalaga ang ating boses.
At mahalaga rin ang ating boses.
Kaya't ipinapakita nila sa lahat ng lugar na ang mga tao ay may kapangyarihan at tinig.
At siyempre, lubos akong nasisiyahan na maraming bansa, pati na ang buong mundo, ang nakilala ito.
At ito ay isang napakahalagang mensahe mula sa mga Romanian.
Dahil ang naunang pasiya ay naaangkop din sa sistema.
Dahil ang nangyayari sa Romania, ang kanilang ipinapataw sa pamamagitan ng Korte Konstitusyonal
ng Romania, ay maaaring mangyari sa anumang bansa.
At siyempre, napakadelikado rin nito.
Ito ang pinsalang nagawa hanggang ngayon.
At siyempre, hindi ko pa nakita ang masyadong maraming reaksyon mula sa ibang bansa.
Alam nang mabuti ng mga Romanian na ito ay isang kudeta na inutos ng mga dayuhang
kapangyarihan at isinagawa ng sistemang oligarkiko.
Palagi kong sinasabi na tutol ako sa oligarkikong sistema, tutol ako sa OAK (Bukas na
Pag-access sa Kaalaman) at tutol ako sa LGBTQ.
Nasa panig ako ng Romania. Nasa panig ako ng aking bansa.
At iyan ang kasarinlan na dapat nating lahat bigyang-pansin.
At iyan ang nangyari. Hanggang ngayon.
Kaya may dalawang sorpresa.
Nagulat kami na lantaran nilang binaliwala ang konstitusyon at pinawalang-bisa ang boto.
Ngunit nagulat din sila na naging napakatapat ng mga tao.
Iyon ang pinakamalaking sorpresa, dahil hindi nila inakala na talagang mangyayari iyon. At nangyari nga.
Sa totoo lang, noong simula, ipinakita ng mga survey na mas mababa sa 1% ang suporta para sa
akin bilang isang independiyenteng kandidato.
At kahit sa huling sandali, hindi sila nagsabi ng kahit ano.
Ibig kong sabihin, mula lang, sabihin nating, sa mas mababa sa 1% hanggang 3%. At pagkatapos noon (ayon sa media) medyo
tumaas pa hanggang 5%, hanggang 6%, 8%. Pero hindi na higit pa.
At sa huli, ito ay... Sa tingin ko, ito ay (ayon sa media) mga 23 o 24 porsyento.
Ang tiyak na gusto kong sabihin ay karaniwang nagmamadali ang mga kasinungalingan.
Ang katotohanan ay naghihintay. Kaya naghihintay tayo.
Sapagkat ang katotohanan ay naghihintay na halos 2,000 taon.
At panahon na. Panahon na para sa pagbabago.
At hindi nila nakikita na mangyayari ito sa lahat ng lugar.
Ang mga tao, mga nilalang na tao, ay dapat malaya, ayon sa layunin – sila ay ipinanganak ng Diyos.
At hindi nila maisip iyon, ang sistema.
At mahalaga – na ang nangyayari ngayon, sa ating panahon, dahil nakikita natin ito ng ating sariling mga mata – tulad ng sa
"pandemya", ano man iyon – tawagin na lang nating "sitwasyong COVID". Nakikita natin kung
ano ang totoo at kung ano ang kasinungalingan.
At maaari nating ikumpara sa ating sariling mga mata ang nangyayari.
(Mm-hmm.) Kaya narito tayo – sigurado ako rito – sa isang kahanga-hangang sandali, sa isang kahanga-hangang panahon.
Panahon na ito para sa malalaking pagbabago. Lalo na sa ating sariling buhay.
Dahil, gaya ng sinabi ko sa aking kampanya, nagsisimula tayo sa maliit na pamilya na ating lahat at
sumusulong tayo sa malaking pamilya na siyang bansa.
At pareho lang ang pamamahala sa sitwasyon. Alam mo 'yan, di ba?
Inalagaan mo ang sarili mong pamilya. Kailangan mong alagaan ang sarili mong bansa.
Iyon lang ang mga bagay na kailangan mong gawin. Wala nang iba.
Oo. Napakabuti. Ang pagkakaisang ito ay dapat talagang ipagtanggol sa parehong antas.
Paano naman ang sistemang nagbabanta?
Maaari ka bang magsalita ng ilang salita tungkol sa kung saan nanggagaling ang banta, o tungkol sa mga lumabag
sa batas sa Romania noong unang bahagi ng Disyembre . . .
Oo, siyempre. Tulad ng sinabi ko, likas na alam ng mga Romanian na ito ay resulta ng isang desisyong ginawa sa
ibang bansa at ipinatupad ng oligarkikong sistema sa Romania.
Ang ibig kong sabihin noon ay mahirap sabihin na mayroon tayong mga pinuno sa Europa.
Mayroon tayong mga taong nasa kapangyarihan o mga puppet – gaya sa Romania, mga puppet.
Siyempre, hindi lang ito naaangkop sa Romania, ngunit sa pangkalahatan, oo.
Napagtanto na ito ng mga tao, at nasa mga kalye na sila mula pa noong simula, mula pa noong ika-6 ng Disyembre.
Oo. Ang mga Rumanong tao ay nasa mga kalye.
Ngunit hindi lamang sa Romania. Nakita ko rin ito sa Pransya, sa maraming lugar, at pati na rin sa Alemanya, sa lahat ng dako.
Alam mo kung ano ang pinag-uusapan ko.
At nakapagpapasigla iyon, at napakahalaga rin para sa amin na sabihin na lalo pang lumalaki ang alon na ito.
Parang epekto ng umuusbong na bola ng niyebe. At iyan ang naunang halimbawa na tinutukoy ko.
Hindi lang tungkol sa sistema ito. Ang pinakamahalagang salik na pinag-uusapan natin ay ang mga tao.
At nakita na ng lahat sa buong mundo na posible ito.
Posible itong baguhin. Ano ang babaguhin?
Upang tunay na mabago ang katotohanang kailangan muna nating alagaan ang ating pamilya.
At iyan ang kasarinlan.
At kung pamilya mo ito, ganoon din sa malawak na pamilya, sa bansa, hindi ba?
At lahat sila ay may kamalayan dito.
At napagtatanto nating lahat na tunay na posible ito.
Kaya naniniwala ako na binubuksan ng mga Romanian ang mga pintuan ng kalayaan. Iyon ang aking posisyon.
Bukod dito, ang isa pang dahilan kung bakit sila palaging natatakot ay dahil sinasabi ko na
mula pa noong una: pinag-uusapan ko ang kapayapaan.
At napapansin kong nag-iingat sila sa salitang kapayapaan dahil kailangan nila ng digmaan.
At gusto kong maging pangulo ng kapayapaan. Punto!
At natatakot sila rito dahil kailangan nila ang digmaan.
At dahil sa sitwasyong ito, nabunyag ang korapsyon saanman.
At ipinapamahagi namin ang alon ng dangal at karangalan, mga salitang wala sa diksyunaryo ng sistemang ito.
Wala silang mga salitang ito. Ngunit mayroon kaming mga salitang ito.
At dahil mayroon tayong mga salitang ito. Matibay ang aming paniniwala sa mga ito.
Alam mo ba kung ano ang nagpapalihis?
Ang pagkakaiba ay: Matibay ang aking paniniwala sa sinasabi ko.
Hindi nila pinaniniwalaan ang sinasabi nila. Isang kasinungalingan lang iyon.
At pinag-uusapan natin ang mga tunay na mananampalataya (mga taong may paninindigan). At nariyan
sila saanman ngayon. Mga tunay na mananampalataya.
Ang eksaktong ginawa namin sa Romania ay tiyak na mangyayari sa lahat ng lugar sa lalong
madaling panahon, at talagang natatakot sila rito.
Matinding takot.
Kaya ngayon ay maaaring maging nangunguna ang Romania sa pag-unlad na ito.
At ano ang iyong mga layunin para sa pagkapangulo sa Romania?
Ano ang iyong mga pag-asa at ano ang iyong pananaw para sa Romania?
Una sa lahat, ito ay kapayapaan. Ang kapayapaan ay nagmumula sa atin muna at higit sa lahat.
Oo, napakahalagang paksa iyan.
Napakahalaga nito! Kapayapaan!
Alam mo, halos 17 taon na akong naglilingkod sa United Nations, at sa lahat ng mga kumperensya, pagpupulong, o
kung ano pa man na aking dinaluhan, ang tema ay kapayapaan.
Kailangan lang niyang manatili sa sulok at maghintay na kausapin siya, pero hindi siya kausapin.
Pinag-uusapan ng mga tao ang kapayapaan, ngunit sa katotohanan ay hindi ito tungkol sa kapayapaan.
At ang kapayapaan, gaya ng sinabi ko, ay pinilit lamang manatili sa sulok at maghintay, at walang
sinuman ang nagsabi sa kanya, "Pakiusap, magsalita ka!"
At nangyayari iyon palagi.
Higit pa rito, itinatag ang Mga Nagkakaisang Bansa noong 1945 na may simpleng layunin: kapayapaan.
Iyon ay pagkatapos ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig, na alam ng lahat – alam natin iyon.
At mula noong 1945 hanggang ngayon, habang isinasagawa namin ang panayam na ito, nagkaroon na ng mahigit isang
libong digmaan at labanan at iba't ibang iba pang mga bagay.
At hindi ko nakita ang mga Nagkakaisang Bansa na naroroon sa Moscow, Kiev, o Washington upang pag-usapan ang kapayapaan.
Dahil iyon ang kanyang tema, kapayapaan.
At nag-ambag tayo rito – tayong lahat, ikaw at ako.
Dahil nag-ambag ang ating mga bansa at palagi silang nag-ambag sa kapayapaan, ngunit hindi na ito ang kaso.
Tingnan mo kung ano ang nangyayari sa Aprika, sa Asya, sa buong mundo, hindi lang sa Ukraine.
At siyempre, kung… at sa pandaigdigang antas – sa katunayan, tinanong ako ng pangunahing media: Ano ang
gagawin mo bilang pangulo sa pagsuporta sa Ukraine?
Sinabi kong titigil na akong sumuporta sa Ukraine dahil uunahin ko munang alagaan ang aking pamilya.
Bakit ko dapat pakialaman ang iba? Hindi naman talaga ito ang digmaan ko.
At sila ay desperado tungkol dito. Kaya iyon ang numero uno: kapayapaan.
Ang numero dos ay medyo simple lang: ang ekonomiks sa pangkalahatan ay hindi naman – paano ko
ba sasabihin – masyadong kumplikado at mahirap.
Kailangan mo lang gawin ang ginawa mo na at ipagpatuloy ito kasama ang iyong sariling pamilya.
Una mong alagaan ang iyong pamilya, huwag kang mag-alala sa iyong mga kapitbahay, pero una mong alagaan ang
iyong pamilya, saka ang iyong mga kapitbahay, ang iyong mga kapitbahay, ano pa man iyon.
Kaya kailangan nating alagaan ang ating sarili; gamitin ang lahat ng ating mayroon para sa ating sariling
layunin at pangangailangan, at kapag umuunlad ang ekonomiya, maaari na tayong tumulong sa iba.
Tama? (Oo.) At saka maaari kang magbigay ng something sa iba, pero hindi – hindi dapat may mga estranghero na kailangang
kontrolin ang aking ekonomiya, ang aking pamilya. Hindi.
Ibig kong sabihin, may taong galing sa labas na pumapasok sa bahay ko at sinasabihan akong alagaan ang pamilya mo.
Paano iyon posible? Hindi, hindi iyon posible.
Kaya sinabi ng mga Rumanong tao, "Tigil."
Kaya ito ang ginagawa ko: kapayapaan at pamilya – inaalagaan namin ang aming sariling pamilya.
Tungkol sa tanong ng kapayapaan: Paano naman ang presensya ng NATO sa Constanta at Deveselu – ano ang
palagay mo sa mga posibleng sentrong punto na ito?
Oo, naiintindihan ko ang tanong.
Ikinagagalak naming maging bahagi ng NATO at ng European Union, sapagkat ang NATO, lalo na, ay isang
organisasyong pangdepensa – ibig sabihin, sa diwa ng "natural, upang protektahan ang ating sarili."
Hindi ko nakita ang NATO bilang isang "mapang-atake" na organisasyon sa konstitusyon.
Kung ito ay "mapang-atake", inaatake tayo nito. At hindi iyon tama!
At tungkol sa himpilan militar, kailangan nating suriin ito.
Marahil kailangan nating pagandahin pa ang mga ito, marahil kailangan natin ng higit pa.
Hindi ko alam, pero kailangan nating suriin kung ano ang naroon.
Kailangan nating, paano ko ba sasabihin, maging mulat na ang Romania ang una.
Ang aming pamilya ang una.
Mula ngayon, kailangan nating talakayin ang lahat ng iba pa.
Hindi lang ang mga base militar ng NATO na ito. Lahat ng bagay. Kaya narito tayo.
At batay doon, sa tingin ko ay dapat gawin din ng bawat bansa, bawat bansa, ang parehong bagay.
Ibig kong sabihin, wala nang iba pang nagdidikta kung ano ang kailangan mong gawin.
Kailangan mong malaman nang mas mahusay kaysa sa kanila kung ano ang gagawin.
Sa pangkalahatan, kaya tiyak na kayang tustusan ng mundo at ng planetang ito ang lahat ng ating pangangailangan.
Ngunit hindi rin nito mapupusok ang ating kasakiman.
Iyon ay imposible. At kailangan nating alisin ang kasakiman na ito.
Sapagkat may sandali na mayroon kang relasyon sa Diyos, at sapat na iyon upang maunawaan ang iyong layunin sa buhay na ito.
Oo. At kaugnay ng pinakabagong pandemya ng coronavirus, maraming nagkamali.
Ano sa palagay mo ang dapat gawin tungkol dito?
Ano ang angkop na paraan upang harapin ang mga pangyayaring ito?
Hindi ko sinasabing kaganapan.
Marahil ito ay isang krimen laban sa sangkatauhan.
Ngunit sa anumang kaso, kailangang suriin ito nang mahigpit, dahil tapos na ang
sitwasyon sa diwa na walang nagtanong tungkol dito.
Ngunit maraming bagay ang kailangang mabigyan ng napakataas na pagtatasa.
At higit sa lahat, sino ang dapat magpatupad nito.
Dahil malinaw na maraming problema sa lahat ng lugar at maraming negatibong puna para sa maraming tao.
Sa anumang kaso, ipinapakita rin sa atin ng sitwasyon – ang sitwasyon ng pandemya ng coronavirus – ang positibong
bahagi, sa diwa na... nakita natin na nabunyag ang korapsyon.
Tama
At alam ng mga tao kung ano ang kayang gawin ng mga pamahalaan at kung gaano kaloko ang agham kapag nakikinig ito sa mga pamahalaan
o sa oligarkikong sistema sa halip na magmalasakit sa mga tao.
Oo, siyempre.
Kaya usapin na lang ng panahon.
Ngunit sa anumang kaso, mayroon tayong mga bayani na, gaya ng sinabi ko, ay nawalan ng buhay dahil sa kriminal na gawa ng iba.
Para lahat ay pinag-uusapan ito, pero walang sinuman ang may lakas ng loob na aminin na ito ay nangyari.
Kaya dapat nating linawin na ito ay para sa ating sariling layunin, para sa hinaharap, upang mas maunawaan natin kung sino
tayo at kung sino ang kumokontrol o nagtatakda ng ating buhay.
Dapat nating tukuyin ang ating sariling buhay, hindi ang ng iba.
Mahalagang punto iyon sa sitwasyong ito, oo.
Kaya't nahukay rito ang isang krimen, at natututo ang mga tao mula rito.
Natuto ka rito – ito ay isang aral, iyon ang aking opinyon tungkol dito.
Ngunit bukod doon, marami kaming naranasang drama, at siyempre dapat nating malaman na may mga taong umalis sa
buhay na ito – dahil lamang sa mga desisyong pampulitika.
Oo. Isang huling tanong.
Ano ang nakikita mong susunod na hakbang para sa iyong kampanyang pang-pangulo at para sa iyong mga layunin?
Una sa lahat, malinaw sa amin, siyempre, na nais nilang magtatag ng isang panahon ng diktadura.
At siyempre, kailangan nating ipaglaban ang ating mga karapatan, ang ating kalayaan, at ang ating
demokrasya sa pinaka-disenteng paraan na posible.
Hindi namin matatanggap na kanselahin ang ikalawang balota, kaya't naghahangad kami ng
ikalawang balota sa pamamagitan ng legal na paraan.
At siyempre, pinagkakatiwalaan namin ang aming mga karapatan para sa hinaharap, gaya ng sinabi ko.
Kaya... ang nangyayari sa Romania, na para bang nasa panahon ng diktadura, ay maaaring mangyari sa anumang ibang bansa.
Ang susunod na hakbang – at tayo na ngayon – at eksakto ang ating nagawa na ngayon, at ang kailangan nating gawin, ay:
Sa balangkas ng sistemang hudisyal, nakikipaglaban kami hindi lamang sa mga hukuman sa Romania, kundi
pati na rin sa mga internasyonal na hukuman sa Europa.
Kaya't magpatuloy tayo nang ganito at maghintay – gaya ng sinabi ko, "maghihintay ang katotohanan."
Kaya hindi ito problema sa lahat (malinaw na) na mangyayari ang pagbabago sa lalong madaling panahon.
Oo, magpapatuloy tayo, magpapatuloy tayo.
Iyon ang pinakamahalagang sagot sa iyong tanong – patuloy kaming magiging mulat sa sitwasyon at sa aming mga karapatan.
Patuloy naming pinaniniwalaan ang aming dangal, ang aming karangalan bilang mga tao, at
pinaniniwalaan namin ang aming bansa at ang Diyos.
Oo, at anong papel ang gagampanan ng mga tao sa mga nalalapit na hakbang?
Upang maging tunay na mananampalataya: una, maniwala kang matatag sa iyong sarili, at kapag naniwala ka sa
iyong sarili at may ganitong saloobin, maaari mo itong ikalat saanman – ang prinsipyo ng buhay.
Dahil kapag naririnig mo mula sa iba kung ano ang dapat mong gawin, wala itong epekto.
Kailangan mong maniwala nang matatag sa iyong sarili, at ang iyong relasyon sa Diyos ang pinakamahalagang bahagi.
Sa nangyayari sa Romania, ipinapakita namin na hindi kami naglalaro!
Matibay ang aming paniniwala sa aming buhay at sa aming bansa, na hindi namin natanggap mula sa Brussels o sa
Washington, kundi mula sa Diyos, na isang diwa ng pag-ibig.
Dapat tayong maniwala sa pag-ibig! Dapat tayong maniwala sa Diyos, at dapat tayong maniwala sa ating sarili.
Iyon ang pinakamahalagang punto – kung hindi, wala tayong magagawa!
Kaya't dapat maging mulat ang mga tao kung sino sila.
Ano ang aming papel? Ano ang maaari naming makamit ngayon?
Ano ang kailangan nating gawin? Ano ang ating layunin sa buhay na ito?
At hindi ito tungkol sa sistema, kundi tungkol sa atin.
Ang kapayapaan, o ang pag-aambag sa kapayapaan sa mundo, ay nagmumula sa panloob na kapayapaan,
kaya't pag-usapan muna natin ang "panloob na teknik."
Kaya't ang mga tao ay – o hinihikayat mo ang mga tao na... Una, maniwala sa kanilang sarili –
sa kanilang sarili, sa kanilang panloob na lakas
... At ipinakita na nila ito, sa medyo mataas na antas... Siyempre!
Dapat mong maunawaan na hindi natin pinag-uusapan dito ang mga sahod, hindi natin pinag-uusapan ang mga
pensiyon, hindi natin pinag-uusapan ang mas magagandang ospital o mas magagandang kalsada.
Pinag-uusapan natin ang ating kaluluwa, ang ating dangal bilang mga tao, pinag-uusapan natin ang ating mga
pamilya, pinag-uusapan natin ang karangalan, at iyon ang mas mahalaga kaysa sa anumang bagay.
Narito tayo ngayon. Well, ako... Matibay ang paniniwala ko, at inirerekomenda ko sa lahat,
na dapat mong unahin ang pagtitiwala sa sarili.
Ang madalas naming pinag-uusapan – at ang aming ginagawa – ay, halimbawa, ang pagtitipon ng mga tao para sa mga rally,
ang pagpapasa ng balita – walang sensurang balita, ang pagiging may alam sa mga bagay-bagay at hindi maliligaw.
... Tama! Kaya narito na tayo:
Sa sandaling maging mulat ang mga tao sa kanilang "panloob na sarili", gaya ng sinabi ko, sa kanilang
"panloob na teknik", ganap nang nagbabago ang lahat.
Ibig kong sabihin, ang pagiging mature ay hindi nangangahulugang may nagsasabi sa'yo kung ano ang
gagawin; kailangan mong malaman muna kung ano ang gagawin.
Napakahusay! Salamat. Salamat. Oo, maraming salamat sa makabuluhang panayam na ito, at
hinihiling namin ang lahat ng pinakamabuti para sa iyo!
Nais namin sa inyo ang lahat ng pinakamabuti para sa inyong kasalukuyang kampanya, sa
lahat ng pagdinig, at sa mga susunod na hakbang.
Sabihin natin nang magkakasama, hindi lang para sa akin.
Salamat diyan, pero kailangan tayong magkasama.
Para ito sa isang karaniwang layunin! Salamat.
Oo! Maraming salamat. Salamat, pinahahalagahan ko ito. Maraming salamat.