پایان ژانویهٔ ۲۰۲۵: مناقشه در بوندستاگ آلمان بر سر رأی مشترک حزب دموکراتیک مسیحی، حزب دموکرات آزاد و حزب آلترناتیو برای آلمان!
جناح چپ خشمگین است. ده‌ها هزار نفر علیه جناح راست تظاهرات می‌کنند.
آیا دموکراسی پارلمانی در آلمان به پایان می‌رسد؟
۱۲۳۴۳۲۱ نگذار خودت گیج شوی.
اگر در این نمایش عروسکی، جایی که چپ و راست وجود دارد، یک قدم به عقب به درون سایه‌ها بروید،
می‌توانید ببینید که هر دو توسط همان دست‌ها کنترل می‌شوند.
به همین دلیل مهم نیست چه کسی در قدرت باشد – چپ یا راست – همان دستور کار برای بشریت آشکار است.
این چیزی است که دیوید آیک در بیستمین AZK گفت.
گوش کنید که چگونه او این رویارویی راست و چپ را افشا می‌کند.
می‌بینید، این همان فریب بزرگ است. در سیاست، «چپ» در برابر «راست» قرار دارد.
و در پس‌زمینه، همگی دوستان هستند.
منظورم این است که بعضی از آن‌ها ممکن است واقعاً مخالف باشند، اما بسیاری از آن‌ها، یعنی چهره‌های کلیدی، دوستان هستند.
وقتی دونالد ترامپ در سال ۲۰۱۶ در انتخابات پیروز شد، هر بار که روی صحنه می‌آمد، مردم اغلب
فریاد می‌زدند: «او را زندانی کن، او را زندانی کن!»
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ هیلاری کلینتون.
و او هم همراه شد: «هیلاری را زندانی کنید، هیلاری را زندانی کنید!» ۱۲۳۴۳۲۱۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ هیلاری کلینتون.
بلافاصله پس از پیروزی در انتخابات، از او پرسیده شد که آیا هیلاری کلینتون را به زندان خواهد انداخت.
و او گفت: «اوه نه، او فوق‌العاده است. ما باید به همه کارهایی که او برای این کشور انجام داده
احترام بگذاریم!» و این حرف‌ها. همه‌اش چرند است.
منظورم این است که کلینتون‌ها، وقتی در کاخ سفید به‌عنوان رؤسای‌جمهور دموکرات بودند، و بوش‌ها که قبل
و بعد از آن‌ها رئیس‌جمهور بودند، با هم دوست بودند.
منظورم این نیست که فقط دوستان باشند؛ آن‌ها بخشی از یک سازمان جنایی بودند، یک عملیات قاچاق مواد مخدر که از
فرودگاه مینا و دیگر مکان‌ها در آرکانزاس فعالیت می‌کرد، زمانی که کلینتون فرماندار آرکانزاس بود.
پس آنچه در سیاست می‌بینیم، «چپ» و «راست»، نمایش است. این تئاتر سرگرمی است، مگر نه؟
اما هدف آن این است که ما را به نظام سیاسی معتقد نگه دارد و با ملزم کردن ما به رأی دادن هر چهار یا پنج سال
یک‌بار، به نوعی کنترل را در اختیار ما قرار دهد تا تعیین کنیم چه کسی دولت را رهبری می‌کند.
اما اگر در این نمایش عروسکی، جایی که چپ و راست وجود دارد، یک قدم به عقب برداری و وارد سایه‌ها شوی،
می‌توانی ببینی که هر دو توسط همان دست‌ها کنترل می‌شوند.
به همین دلیل مهم نیست چه کسی در قدرت باشد، «چپ» یا «راست»، همان دستور کار برای بشریت آشکار است.
آیا این موضوع در مورد ایالات متحده و چین نیز صدق می‌کند؟ در سطح کشور چطور؟
بله. این یکی از مسائلی است که من دهه‌هاست دارم می‌گویم.
این فرقهٔ جهانی هیچ مرز ملی نمی‌شناسد.
آنها فقط آنجا هستند تا از جمعیت بهره‌کشی کنند.
او می‌خواهد شما باور کنید که کشورهای مختلفی با اهداف متفاوت وجود دارند.
اما این‌طور نیست. یک فرقهٔ جهانی وجود دارد که در تمام کشورها فعالیت می‌کند.
۱۲۳۴۳۲۱ چین، با این حال، موردی جالب است، زیرا من در چندین کتاب به تفصیل دربارهٔ آنچه در آنجا رخ می‌دهد نوشته‌ام.
انقلاب مائو انقلابی بود از سوی فرقه‌ی جهانی.
مائو یک مأمور فرقه‌ای جهانی بود.
و دلیل این انقلاب، ایجاد یک جامعه بسته بود که برای مدت بسیار طولانی باقی ماند.
تا حدی هنوز هم هست، اما نه به اندازه‌ای که قبلاً بود.
این امر امکان طراحی ساختاری را فراهم کرد؛ سیستمی که به‌ویژه با بهره‌گیری از هوش مصنوعی، کنترل کامل بر مردم را ممکن می‌سازد.
و وقتی آن را به کمال رساندی و در سطح چین آن را به ثمر رساندی، بعد آن را در سراسر جهان اجرا می‌کنی، درست است؟
بنابراین این تصادفی نیست که، طبق روایت رسمی، کووید منشأ آن چین بوده است.
و از آن زمان، غرب از نظر کنترل فناوری و اقدامات اجباری، روزبه‌روز شبیه چین شده است.
قبل و در طول کووید، بسیاری از افراد در رسانه‌های جایگزین تشخیص دادند که این یک نمایش عروسکی چپ و
راست بود و همان قدرت بود که از طریق هر دو عمل می‌کرد.
در نتیجه این نفوذ، هستهٔ رسانه‌های جایگزین که تمام تبلیغات مبتنی بر الگوریتم در ایکس و سایت‌های مشابه را
دریافت می‌کند و تمام بودجهٔ خود را تأمین می‌نماید، بار دیگر به یک تئاتر عروسکی تنزل یافته است.
پس اگر به رسانه‌های جایگزین جریان اصلی نگاه کنید، حالا این «سیاست راست‌گرا» است. همین است.
و «سیاست راست‌گرا» که می‌گوید ما یک منجی داریم.
در این مورد، ترامپ است، درست؟ او قرار است باتلاق را خشک کند.
ببخشید؟ مردی که تمام عمرش در آن شنا کرده حالا می‌خواهد آن را تخلیه کند؟ چی؟
بله، اما سیاست برای چیست؟
اگر به این سطح، به «چپ» و «راست» بازگردی، پس از قبل رشتهٔ بحث را از دست داده‌ای.
مدت‌ها فرقه از سلطنت به‌عنوان یک مرجع کنترل‌کننده استفاده می‌کرد.
این برای او بسیار مناسب بود، زیرا افرادی بودند که به‌خاطر تبارشان رهبر و حاکم بودند.
و تنها یک حاکم بود. بنابراین لازم نبود برای ادارهٔ امور بر تعداد زیادی از مردم کنترل داشته باشی.
اما سپس بشریت به نقطه‌ای از بلوغ رسید، می‌توان گفت، که دیگر حاضر نبود این را تحمل کند.
و بدین ترتیب انتقال از کنترل سلطنتی، هرچند هنوز در کشورهایی مانند بریتانیای کبیر پابرجاست، به کنترل سیاسی صورت گرفت.
کنترل سیاسی چیست؟ اگر به یک حزب سیاسی نگاه کنید، آن یک هرم است.
در رأس، عده‌ای اندک هستند که تصمیم‌گیری می‌کنند و هرم را دیکته می‌کنند.
سپس همه اعضای حزب، از نمایندگان مجلس تا فعالان، هستند که در سطوح مختلف هرم قرار دارند.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ خوب. پس شما می‌خواهید نماینده مجلس شوید. خوب.
در این کشور، شما باید توسط حزب حوزه انتخابیه محلی انتخاب شوید.
این موضوع در مورد همه احزاب سیاسی صادق است. بنابراین، شما باید در طول مصاحبه خود به خط مشی حزب پایبند باشید.
شما باید بیان کنید که حزب بر اساس سلسله‌مراتب در این مقطع زمانی چه مواضعی را نمایندگی می‌کند.
اگر می‌خواهید به مجلس قانون‌گذاری راه پیدا کنید، اگر می‌خواهید در نردبان شغلی بالا بروید و وزیر یا نخست‌وزیر
یا هر مقام دیگری شوید، باید قبل از هر چیز بی‌رحم باشید.
اما دوم اینکه، شما باید از خط حزب پیروی کنید.
چون شورشی‌ها به هیچ‌جا نمی‌رسند، درست است؟ پس دو سلسله‌مراتب دارید.
فرض کنید شما دو حزب دارید، مانند جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها. شما دو سلسله‌مراتب دارید.
و در رأس، تعداد بسیار اندکی از افراد هر دو هرم را اداره می‌کنند.
و اگر یک قدم دیگر به درون سایه‌ها برداری، خواهی دید که هر دو سلسله‌مراتب، یعنی هر دو حزب، توسط همان افراد کنترل می‌شوند.
صرف‌نظر از اینکه کدام یک از این دو در قدرت باشد، اساساً همیشه همان دستور کار دنبال می‌شود.
پس آن‌ها این توهم را ایجاد کرده‌اند که ما از یک دیکتاتوری سلطنتی بدون کنترل جمعیت به نظامی سیاسی
منتقل شده‌ایم که در آن مردم بر نظام سیاسی کنترل دارند.
اما این‌طور نیست. این‌طور نیست چون در نهایت همه این احزاب تحت کنترل همان افراد هستند.
و حتی اگر یک یا دو حزب کوچک واقعی وجود داشته باشند، نظام در ابتدا تضمین می‌کند که آن‌ها به قدرت نرسند.
و حتی اگر به قدرت برسند، نظام تضمین می‌کند که هر کاری را که ممکن بود برای خیر مردم انجام دهند، غیرممکن سازد.
منظورم این نیست که او دقیقاً همین را می‌خواست، اما ما یک مثال فوق‌العاده داشتیم.
وقتی بوریس جانسون در حالی که هنوز نخست‌وزیر بریتانیا بود برکنار شد، حزب محافظه‌کار رأی‌گیری اعضا برگزار کرد
تا مشخص شود چه کسی باید رهبر جدید حزب محافظه‌کار شود.
به تعریف، این شخص نخست‌وزیر می‌شود، نخست‌وزیر غیرمنتخب.
و آنها به زنی به نام لیز تراس رأی دادند.
لیز تراس انتخاب این فرقه نبود. این فرقه ریشی سوناک را می‌خواست.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ باشه. ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ پس لیز تراس آمد و کوتاه‌ترین دوره نخست‌وزیری در تاریخ را داشت، چون
آن‌ها بحران مالی را در بازار سهام و شهر لندن به راه انداختند.
و او مجبور شد استعفا دهد زیرا آشفتگی مالی وجود داشت.
و گفتند: «حالا چه کنیم؟ ای ریشی سوناک.» و فرقه پیروز شد.
پس اگر شما کنترل سیستم را در دست داشته باشید، حتی می‌توانید مانع از انجام کاری شوید که افراد صادق می‌خواهند انجام دهند.
و این است وضعیت، و سیاست همین است.
در یک انتخابات، مردم می‌گویند: «من تو را انتخاب می‌کنم. تو انجامش بده!»
و برای چهار یا پنج سال آینده، شما آنجا می‌نشینید و امیدوارید که آنها این کار را انجام دهند.
اما آنها این کار را انجام نمی‌دهند چون قراردادی وجود ندارد که بگوید آنچه را می‌گویند انجام خواهند داد.
یا اینکه وقتی به قدرت برسند، واقعاً کاری را که می‌گویند انجام نخواهند داد، انجام ندهند.
وقتی وارد شوند، به سادگی هر کاری که بخواهند انجام می‌دهند.
هیچ مسئولیتی نیست.
بله. هیچ پاسخگویی‌ای وجود ندارد.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ چون مردم می‌گویند: «چه کاری می‌توانی بکنی؟» خب، بیایید فقط به آن نگاه کنیم. این ریاضیات محض است.
وقتی می‌گویند در جهان هشت میلیارد نفر وجود دارد، درست است؟
تعداد افرادی که دقیقاً می‌دانند برای ایجاد این دیستوپیای جهانی چه می‌کنند، بخش بسیار کوچکی از هشت میلیارد نفر است.
نمی‌توان هشت میلیارد نفر را بدون همکاری و بدون رضایت خودشان کنترل کرد.
این امکان‌پذیر نیست. بنابراین آن‌ها احزاب سیاسی تشکیل می‌دهند تا افراد حاضر در نمایش عروسکی بتوانند با یکدیگر بحث کنند.
آنها نظام‌های اعتقادی متفاوتی ایجاد می‌کنند که می‌توانند برای برتری با یکدیگر رقابت کنند.
و آنها می‌توانند ما را تقسیم کرده و بر ما حکومت کنند.
پس ما بدون آنکه سرمان را بلند کنیم و ببینیم که همان دست، عروسک‌خوراکه‌ی تمام این
فرقه‌های مختلف را می‌رقصاند، با یکدیگر می‌جنگیم.
و اگر ما صرفاً می‌گفتیم: «می‌دانی، شاید تو چیزی متفاوت از من باور داشته باشی.» مشکلش چیست؟
مشکل تنها زمانی پیش می‌آید که شما بخواهید باورهایتان را بر من تحمیل کنید و من هم بخواهم باورهایم را بر
شما تحمیل کنم. تنها در آن صورت است که مشکل پیش می‌آید.
در غیر این صورت می‌توانیم بگوییم: «خب، من در این مورد با تو موافق نیستم و تو هم در آن مورد
با من موافق نیستی، اما بیاییم یک آبجو بنوشیم.»
مشکلی نیست. و درباره‌اش صحبت خواهیم کرد.
شاید تو مرا متقاعد کنی. شاید من تو را متقاعد کنم.
اما این مشکلی نیست. چیزی برای بحث وجود ندارد.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ و اگر فقط دست از مبارزه با یکدیگر برداریم و به این احترام بگذاریم که دیگران
دیدگاه‌ها و سبک‌های زندگی متفاوتی نسبت به ما دارند...
فلسفهٔ زندگی من بسیار ساده است. هر کاری که می‌خواهی انجام بده، تا زمانی که آن را به دیگران تحمیل نکنی.
نه از نظر روانی و نه از نظر جسمی. باشه؟
اگر شما انسان‌ها می‌خواهید این‌گونه رفتار کنید و همه موافق‌اند که می‌خواهید این‌گونه زندگی کنید، پس این‌گونه زندگی کنید.
اما وقتی مردم شروع می‌کنند به دیگران بگویند چگونه باید زندگی کنند، آنجاست که گوش‌هایم تیز می‌شود.
و دلیل اینکه من کاری را که انجام می‌دهم انجام می‌دهم این نیست که مردم مجبور باشند آن‌طور که می‌خواهند زندگی کنند.
این به این دلیل است که بر کسانی تحمیل می‌شود که نمی‌خواهند به این شکل زندگی کنند.
هنگام سفر به سراسر جهان، به آمریکای جنوبی، آمریکای مرکزی و بخش‌هایی از آسیا و غیره یا آفریقا، با
افراد زیادی مواجه می‌شویم که وضعیت مالی خوبی ندارند.
آنها صرفاً تلاش می‌کنند یک روز دیگر زنده بمانند. لازم نیست این‌طور باشد. لازم نیست این‌طور باشد.
اما به‌خاطر «تفرقه بینداز و حکومت کن»، همین‌طور است.
و با توجه به این بازی «تفرقه بینداز و حکومت کن» و این نظام‌های اعتقادی، آیا می‌توان گفت که آن‌ها در
حال ساختن هستند و در واقع تأمین مالی و تغذیه می‌شوند؟
و اگر چنین است، چه کسی این کار را انجام می‌دهد، به‌ویژه با این پارادایم «چپ-راست»؟
شما فقط به افرادی نیاز دارید که آن‌ها را به‌شدت ترویج کنید، کسانی که نظام اعتقادی و
جهان‌بینی‌شان بر این است که سیاست مهم‌ترین چیز است.
سیاست پاسخ است.
و وقتی ترامپ را وارد می‌کنی، اوضاع تغییر می‌کند و این چیزها.
در آنجا نیازی به نماینده ندارید، هرچند تعدادی هم هستند. بیایید خودمان را گول نزنیم.
اما در کل، شما به هیچ‌کدام نیاز ندارید.
شما صرفاً افرادی را با یک نظام اعتقادی مشخص استخدام می‌کنید و مثل دیوانه‌ها آن‌ها را ترفیع
می‌دهید، و آن‌ها هم از خط قرمزها عبور نمی‌کنند.
آنها به خط چسبیده‌اند چون باور ندارند چیزی فراتر از آن وجود داشته باشد. و دقیقاً همین اتفاق افتاد. ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱
پس این آدم‌ها هستند. آنها تمام بودجه را دریافت می‌کنند.
اما سپس گروه دیگری در سایه‌ها اطرافشان وجود دارد.
این‌ها نمایندگان فناوری هستند که میلیاردها دلار ارزش دارند و سرکوب کل زمینه را تأمین مالی و سازماندهی می‌کنند.
آنها به آن قطعهٔ کوتاه چسبیده‌اند چون با دستورکارشان سازگار است. ۱۲۳۴۳۲۱
پس ما با گروهی از میلیاردرها سروکار داریم که پشت‌صحنه فعالیت می‌کنند و آن‌ها میلیاردرهای
فناوری هستند. آن‌ها میلیاردرهای هوش مصنوعی هستند.
و کاری که آنها انجام می‌دهند ایجاد وضعیتی است که در آن دولت را تا حدی کنترل می‌کنند که آنچه را در زمینهٔ
معرفی هوش مصنوعی می‌خواهند به دست آورند. ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱
۱۲۳۴۳۲۱ شما اکنون ۳۵ سال تجربه در مخالفت با جریان اصلی دارید.
به نظر شما کلیدی که برای درک این توطئه‌های جهانی به مخاطبان‌مان می‌دهید چیست؟
و کلید تشخیص، برای دیدن جهان ما چنان‌که هست، چیست؟
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ خوب. مسئله این است که به نظر می‌رسد جهان از نظر رویدادها پراکنده باشد.
رویدادها به نظر تصادفی می‌آیند، اما چنین نیستند.
من نمی‌گویم که مردم می‌گویند: «آیا به نظریه توطئه در تاریخ اعتقاد دارید یا به خطای انسانی؟»
و گویی این دو با هم ناسازگارند. این‌طور نیست.
برخی از کارهایی که اشتباه پیش می‌روند، صرفاً کار افرادی هستند که چندان باهوش نیستند و کارهای احمقانه انجام می‌دهند.
منظور من رویدادهایی است که جامعه را تغییر می‌دهند.
آنها کسانی هستند که جهت‌گیری جامعهٔ بشری را تعیین می‌کنند.
آن‌ها تصادفی نیستند. آن‌ها حساب‌شده‌اند. ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ پس وقتی شروع کردم، فکر کردم:
باشه، می‌بینم که چند نفر دنیا را کنترل می‌کنند.
سؤال من این است: آنها چگونه این کار را انجام می‌دهند؟
باید یک ساختار وجود داشته باشد. در غیر این صورت، همه‌چیز فقط هرج‌ومرج خواهد بود.
پس، مدت‌ها پیش، من به ایدهٔ زیر رسیدم.
یک تار عنکبوت را تصور کنید که جهان را فرا گرفته است و هر رشته از آن یک انجمن مخفی یا گروه نیمه‌مخفی است.
و در لبهٔ بیرونی شبکه یک دولت یا یک سازمان دولتی یا یک شرکت یا سیا قرار دارد.
و در وسط تار عنکبوت، عنکبوت است.
در مصاحبه‌ای دیگر، دربارهٔ اینکه عنکبوت چیست، بحث خواهیم کرد.
حالا جالب می‌شود.
آن لحظه‌ای است که کل جهان واقعاً باز می‌شود، وقتی می‌فهمی عنکبوت چیست.
همین است معنای «تا اینجا و نه بیشتر».
نذار بفهمن عنکبوت چیه، مگه نه؟
پس شما عنکبوت را دارید، و عنکبوت بر دستورکار جهانی کنترل دارد.
رشته‌های تار عنکبوت که دور عنکبوت پیچیده‌اند، کسانی هستند که واقعاً کل برنامه را می‌دانند.
و بیشترشان حتی نامی ندارند، چون این کار ردیابی‌شان را دشوارتر می‌کند. آن‌ها واقعاً منحصربه‌فرد هستند.
هرچه از عنکبوت دورتر می‌شوید، بیشتر وارد قلمرو انجمن‌های سری می‌شوید که ما درباره‌شان می‌دانیم. ۱۲۳۴۳۲۱
ما نمی‌دانیم آن‌ها چه می‌کنند یا چه تصمیمی می‌گیرند، اما می‌دانیم که آن‌ها وجود دارند.
اینها فراماسونرها هستند و منظورم حلقهٔ درونی فراماسونرهاست، نه بیل و جو در لژ محلی.
منظورم شوالیه‌های مالت، شوالیه‌های معبد، اُپوس دِی، حلقهٔ درونی فرقهٔ یسوعیان و غیره است.
و آن هنوز پنهان است. و همهٔ این سازمان‌ها به‌طور سختگیرانه به بخش‌ها تقسیم شده‌اند.
بنابراین، تنها تعداد اندکی در رأس یکی از این سازمان‌ها از برنامه واقعی مطلع هستند.
سایرین از نظر دانش سرکوب می‌شوند، بسته به اینکه در چه نقطه‌ای از هرم قرار دارند.
در اصل، این را درجهٔ دانش می‌نامند. و وقتی در خفا پیش‌تر می‌روی، به آنچه من آن را اوج می‌نامم می‌رسی.
اوج جایی است که دستورکار، که از انجمن‌های مخفی پنهان سرچشمه می‌گیرد، به نقطه‌ای می‌رسد که از آنجا توسط دولت‌ها،
سازمان‌های دولتی، سرویس‌های مخفی، سازمان‌های غیردولتی، پنتاگون‌ها و همه این‌ها در سراسر جهان اجرا می‌شود.
در این نقطه، اکنون مجمع جهانی اقتصاد را خواهید یافت. در اینجا گروه بیلدربرگ را خواهید یافت.
در اینجا همچنین این انفجار سازمان‌های غیردولتی را خواهید یافت که اغلب توسط سوروس تأمین مالی می‌شوند.
در اینجا اندیشکده‌ها، همان‌طور که نامیده می‌شوند، و کارهایشان را خواهید یافت.
و بار دیگر، آن‌ها به بخش‌ها تقسیم شده‌اند، بنابراین بیشتر افراد در سطوح پایین‌تر هیچ ایده‌ای ندارند که به کدام بخش تعلق دارند.
وظیفهٔ آن‌ها این است که دستورکار را از سایه‌ها بیرون آورده و با تأثیرگذاری بر سیاست‌های دولتی، سیاست‌های شرکتی و سیاست‌های
نهادهای عمومی به‌طور کلی، آن را در معرض دید عموم قرار دهند.
و این همان کاری است که مجمع جهانی اقتصاد بهترینش را انجام می‌دهد، مگر نه؟
این کاری است که گروه بیلدربرگ انجام می‌دهد. ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ پس، همه‌چیز اینجا به هم متصل است.
پس وقتی وارد دنیای این صحنه می‌شوی، برای مردم انگار شرکت‌های تصادفی، سازمان‌های تصادفی، دولت‌های
تصادفی و انواع و اقسام چیزهای دیگر وجود دارند، درست است؟
اما اگر دربارهٔ تارهای عنکبوت بدانید، متوجه می‌شوید که آن‌ها به هیچ وجه تصادفی نیستند.
هر سازمانی، چه سازمان جهانی بهداشت باشد، چه فیسبوک، توییتر یا هر چیز دیگری، اگر به اندازه
کافی عمیق کاوش کنید، به تار عنکبوت متصل می‌شود.
شما به نقطه‌ای در سازمان خواهید رسید که به تار عنکبوت متصل می‌شود.
و در این نقطه، در این سطح، همگی یک سازمان واحد هستند.
پس سازمان جهانی بهداشت گفت: «این چیزی است که باید در مورد کووید به آن باور داشته باشید!»، درست است؟
و بلافاصله، شرکت‌های سیلیکون‌ولی مانند فیسبوک و یوتیوب اعلام کردند: «ما هر کسی را که با روایت سازمان
جهانی بهداشت از کووید مخالف باشد، سانسور خواهیم کرد.»
اگر شبکه را نشناسید، کمی گیج‌کننده است و با خودتان فکر می‌کنید:
اما تو باید فضای عمومی باشی. تو باید جایی باشی که در آن بحث‌ها و نظرات مبادله می‌شوند.
اما نکردند. آنها گفتند: «هر چیزی که با روایت سازمان جهانی بهداشت از کووید در تضاد باشد، سانسور خواهیم کرد.» چرا؟
در سطحی به اندازه کافی عمیق از سازمان جهانی بهداشت، که اساساً توسط گیتس اداره می‌شود، کسی که نوکر راکفلر است.
و راکفلرها در سال ۱۹۴۸ بنیان‌گذاران سازمان جهانی بهداشت بودند.
و این سطح فرقه، سطح شبکه‌ای فیسبوک، همان سازمان است.
پس، به نام تار عنکبوت، آنها دستورکار را سانسور می‌کنند یا از دستورکاری که سازمان جهانی بهداشت ارائه کرده است، محافظت می‌کنند.
سپس سازمان‌هایی هستند که قرار است از جمعیت در برابر کارتل بزرگ داروسازی محافظت کنند، مانند CDC و FDAدر ایالات
متحده، یا MHRA (سازمان تنظیم مقررات داروها و محصولات مراقبت‌های بهداشتی)، نسخه بریتانیایی آن.
هر کشور نهاد مخصوص به خود را خواهد داشت تا مطمئن شود جمعیت در برابر کارتل شرکت‌های بزرگ داروسازی محافظت می‌شوند، مگر نه؟
با اطمینان از اینکه هر چیزی که منتشر می‌کنند امن است.
اما وقتی به واکسن تقلبی کووید فایزر نگاه می‌کنید، که اتفاقاً یک عملیات نظامی توسط فایزر، بایونتک و مدرنا بود.
آنها به این سازمان‌ها یا سازمان‌های بهداشتی مراجعه کردند و گفتند:
ما می‌خواهیم از این واکسن تقلبی روی تعداد زیادی از مردم استفاده کنیم و می‌خواهیم سن دریافت آن را
پایین بیاوریم تا بتوانیم آن را به نوزادان تزریق کنیم.
ما آن را آزمایش نکرده‌ایم و حتی تلاش‌هایی که انجام دادیم چندان خوب نبودند.
پس فکر می‌کنید سازمان‌های بهداشت عمومی مثل CDC بگویند: «ایست! مگه جدی هستید بچه‌ها؟ دارید بیش از حد به جمعیت نزدیک می‌شید!»
اما آنها این کار را نکردند. و آنها آن را هیچ‌جا انجام ندادند.
تو به آنها اجازه دادی. چرا؟
چون شبکه فرقه‌ای سازمان‌های حفاظت عمومی را در اختیار دارد و صنعت داروسازی نیز متعلق به آن است.
در واقع، آن‌ها صنعت داروسازی را از طریق راکفلرها، جی. دی. راکفلر و افرادی مانند او ایجاد کردند.
و اگر به نحوهٔ کارکرد آن نگاه کنید، اتفاق زیر رخ می‌دهد:
فرقه به فرقه می‌رود و برای اجرای دستورکار فرقه‌ای از آن اجازه می‌خواهد.
به این صورت کار می‌کند. و متأسفانه بخش جریان اصلی رسانه‌های جایگزین به حدی پسرفت کرده
است که دیگر مثل گذشته این را درک نمی‌کند.
و بنابراین ممکن است جمعیت را به مسیری متفاوت هدایت کند، اما آن‌ها را ناگزیر به همان لبهٔ همان پرتگاه می‌رساند. ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱
اگر زیاده‌روی کنی، دچار یک ممنوعیت سایه‌ای سخت می‌شوی . و من می‌دانم این چه حسی دارد.
ممکن است ۶۴۰٬۰۰۰ دنبال‌کننده در صفحه‌تان داشته باشید، اما بیشتر آن‌ها پست‌های شما را نمی‌بینند. این‌طور کار می‌کند.
و مهم نیست چه توهین‌هایی از رسانه‌های جریان اصلی جایگزین و حامیانشان دریافت کنم، من به محکوم کردن آنها ادامه
خواهم داد زیرا بسیار مهم است که دریابیم فراتر از سیاست...
اوه، خیلی ممنون. ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱
فراتر از باریکاد سیاسی، آنجا پاسخ‌ها نهفته است، و به همین دلیل آنها نمی‌خواهند ما به آنجا برویم.