2025 թվականի հունվարի վերջին. Գերմանիայի Բունդեսթագում վեճ է բռնկվել CDU-ի, FDP-ի և AFD-ի համատեղ քվեարկության շուրջ։
Ձախերը բուռն բողոքի մեջ են։ Տասնյակ հազարավոր մարդիկ ցույց են անցկացնում աջերի դեմ։
Գերմանիայում խորհրդարանական ժողովրդավարությունը ավարտվո՞ւմ է։
Մի թույլ տուր, որ շփոթվես։
Եթե այս տիկնիկային ներկայացման ստվերում մի քայլ ետ անես, որտեղ կա ձախ և աջ, կտեսնես, որ երկուսն էլ նույն ձեռքերով են կառավարվում։
Դրա համար չի կարևոր, թե ով է իշխանության մեջ՝ ձախ թե աջ, մարդկության համար նույն օրակարգն ակնհայտ է։
Սա այն է, ինչ Դեյվիդ Այքը ասաց 20-րդ AZK-ում։
Լսեք, թե ինչպես է նա բացահայտում այս աջ-ձախ դիմակայությունը։
Դուք տեսնում եք, սա մեծ խաբեություն է։ Քաղաքականության մեջ կա «ձախ» և «աջ»։
Եվ ֆոնում նրանք բոլորը ընկերներ են։
Ես նկատի ունեմ, նրանցից ոմանք կարող են իսկապես անհամաձայն լինել, բայց նրանցից շատերը, առանցքային դեմքերը, ընկերներ են։
Երբ Դոնալդ Թրամփը 2016 թվականին ընտրություններում հաղթեց, ամեն անգամ, երբ նա բեմ բարձրանում էր, մարդիկ
հաճախ գոռում էին՝ «Նրան բանտարկեք, նրան բանտարկեք!»
Հիլարի Քլինթոն։
Եվ նա միացավ՝ «Կալանավորեք Հիլարիին, կալանավորեք Հիլարիին!» Հիլարի Քլինթոն։
Ընտրական հաղթանակից անմիջապես հետո նրան հարցրին, թե արդյոք կուղարկի Հիլարի Քլինթոնին բանտ։
Եվ նա ասաց. «Օ՛, ոչ, նա հրաշալի է։ Մենք պետք է հարգենք այս երկրի համար նրա արած բոլոր բաները», և
այդ բոլոր բաները։ Դա ամբողջությամբ անհեթեթություն է։
Ես նկատի ունեմ, որ Քլինթոնները, երբ նրանք Սպիտակ տանը դեմոկրատ նախագահներ էին, և Բուշերը, որոնք
նրանցից առաջ և հետո նախագահել են, ընկերներ էին։
Ես նկատի ունեմ՝ ոչ միայն ընկերներ, նրանք հանցավոր կազմակերպության՝ թմրանյութերի մատակարարման ցանցի
անդամներ էին, որը գործում էր Մենա օդանավակայանից և Արկանսասի այլ վայրերից, երբ Քլինթոնը Արկանսասի նահանգապետն էր։
Այսինքն՝ քաղաքականության մեջ «ձախ» և «աջ» տեսածը թատրոն է։ Դա ժամանցային թատրոն է, չէ՞։
Բայց դրա նպատակը մեզ քաղաքական համակարգին հավատալու մեջ պահելն է և, յուրաքանչյուր չորս-հինգ տարին մեկ անգամ
քվեարկելու պարտադրանքով, ինչ-որ կերպ մեզ հնարավորություն տալն է վերահսկելու, թե ով է կառավարությունը ղեկավարում։
Բայց եթե այս տիկնիկային ներկայացման մեջ, որտեղ կա ձախ և աջ, մի քայլ ետ անես և մտնես ստվերների մեջ,
կտեսնես, որ երկուսն էլ նույն ձեռքերով են կառավարվում։
Դրա համար չի կարևոր, թե ով է իշխանության մեջ՝ «ձախ» թե «աջ», մարդկության համար նույն օրակարգն ակնհայտ է։
Դա վերաբերու՞մ է նաև ԱՄՆ-ին և Չինաստանին։ Երկրի մակարդակում դա ինչպես է գործում։
Այո։ Դա այն բաներից մեկն է, որ ես տասնամյակներ շարունակ ասում եմ։
Այս համաշխարհային սեկտան չի ճանաչում ազգային սահմաններ։
Նրանք այնտեղ են միայն բնակչությունից շահարկելու համար։
Նա ուզում է, որ դուք հավատաք, որ գոյություն ունեն տարբեր երկրներ՝ տարբեր նպատակներով։
Բայց դա այդպես չէ։ Կա համաշխարհային մի սեկտա, որը գործում է բոլոր երկրներում։
Չինաստանը, սակայն, հետաքրքիր դեպք է, քանի որ ես մի քանի գրքերում մանրամասն գրել եմ այնտեղ տեղի ունեցող իրադարձությունների մասին։
Մաոյի հեղափոխությունը համաշխարհային սեկտայի հեղափոխություն էր։
Մաոն համաշխարհային կուլտային գործակալ էր։
Եվ այս հեղափոխության պատճառը փակ հասարակության ստեղծումն էր, որը երկար ժամանակ այդպիսին էլ մնաց։
Մինչև որոշ չափով դա դեռ այդպես է, բայց ոչ այնքան, որքան նախկինում էր։
Սա հնարավոր դարձրեց մշակել մի կառուցվածք, մի համակարգ, որը, ոչ պակաս արհեստական բանականության կիրառման
շնորհիվ, թույլ է տալիս ամբողջությամբ վերահսկել մարդկանց։
Եվ երբ դու այն կատարյալ ես դարձնում և Չինաստանում կիրառում, ապա այն ամբողջ աշխարհում կիրառում ես, չէ՞?
Ուստի ոչ պատահական է, որ, ըստ պաշտոնական պատմության, Կովիդը ծագել է Չինաստանում։
Եվ այնուհետև Արևմուտքը տեխնոլոգիական վերահսկողության և հարկադրող միջոցառումների առումով ավելի ու ավելի է նմանվում Չինաստանին։
Կովիդից առաջ և դրա ընթացքում այլընտրանքային լրատվամիջոցների բազմաթիվ ներկայացուցիչներ նկատեցին, որ սա ձախի և աջի տիկնիկային
ներկայացում է և որ երկուսի միջոցով էլ գործում է նույն ուժը։
Այս ներթափանցման արդյունքում այլընտրանքային մեդիայի միջուկը, որը X-ում և նման կայքերում ստանում է բոլոր
ալգորիթմային գովազդները և ապահովում է իր ամբողջ ֆինանսավորումը, կրկին վերածվել է տիկնիկային թատրոնի։
Այսպիսով, եթե նայեք հիմնական այլընտրանքային լրատվամիջոցներին, դրանք այժմ «աջակողմյան քաղաքականություն» են։ Դա հենց դա է։
Եվ «աջակողմյան քաղաքականություն», որը ասում է, որ մենք ունենք փրկիչ։
Այս դեպքում դա Թրամփն է, ճիշտ է՞ Նա պատրաստվում է չորացնել ճահճավայրը։
Ներեցեք՞ Մարդը, ով ողջ կյանքում լողացել է դրա մեջ, հիմա ուզում է այն չորացնել՞ Ի՞նչ?
Այո, բայց քաղաքականությունը ինչի՞ համար է։
Եթե դուք վերադառնաք այս մակարդակին՝ «ձախ» և «աջ», ապա արդեն կորցրել եք թելը։
Շատ երկար ժամանակ սեկտան օգտագործում էր միապետությունը որպես վերահսկող իշխանություն։
Սա նրան շատ հարմար էր, քանի որ կային մարդիկ, ովքեր իրենց ծագումով առաջնորդներ և իշխաններ էին։
Եվ կար միայն մեկ իշխան։ Այսպիսով, ներկայացումը ղեկավարելու համար քեզ հարկավոր չէր վերահսկել շատ մարդկանց։
Բայց հետո մարդկությունը հասավ այնպիսի հասունության մի կետի, կարելի է ասել, որ այլևս չէր պատրաստվում դրան հանդուրժել։
Եվ այդպիսով տեղի ունեցավ անցում թագավորական վերահսկողությունից, թեև այն դեռևս պահպանվում է Մեծ
Բրիտանիայի նման երկրներում, քաղաքական վերահսկողությանը։
Ի՞նչ է քաղաքական վերահսկողությունը։ Եթե նայեք քաղաքական կուսակցությանը, դա պիրամիդ է։
Վերևում կան մի քանի հոգի, որոնք ընդունում են որոշումները և կառավարում են պիրամիդը։
Այնուհետև կան կուսակցության բոլոր անդամները՝ պատգամավորներից մինչև ակտիվիստներ, որոնք գտնվում են պիրամիդի տարբեր մակարդակներում։
Լավ։ Ուրեմն ուզում ես դառնալ խորհրդարանի անդամ։ Լավ։
Այս երկրում դուք պետք է ընտրվեք տեղական ընտրատարածքային կուսակցության կողմից։
Սա վերաբերում է բոլոր քաղաքական կուսակցություններին։ Ուստի հարցազրույցի ընթացքում դուք պետք է հետևեք կուսակցության գծին։
Դուք պետք է նշեք, թե ինչի է կուսակցությունը ձգտում ըստ հիերարխիայի այս պահին։
Եթե ուզում ես ընտրվել խորհրդարանում, եթե ուզում ես կարիերայի աստիճաններով բարձրանալ և դառնալ նախարար, վարչապետ կամ
ինչ-որ պաշտոնյա, ապա առաջին հերթին պետք է լինես անողմնակալ։
Բայց երկրորդ հերթին դուք պետք է հետևեք կուսակցության գծին։
Քանի որ ապստամբները պարզապես ոչ մի տեղ չեն հասնում, չէ՞: Ուստի դուք ունեք երկու հիերարխիա։
Ենթադրենք, որ ունեք երկու կուսակցություն՝ օրինակ՝ Հանրապետականներ և Դեմոկրատներ։ Ունեք երկու հիերարխիա։
Եվ վերևում շատ փոքր թվով մարդիկ են, որոնք ղեկավարում են երկու պիրամիդաներն էլ։
Եվ եթե մի քայլ ավելի խորանաս ստվերների մեջ, կտեսնես, որ երկու հիերարխիաներն էլ, այսինքն՝ երկու
կուսակցություններն էլ, վերահսկվում են նույն մարդկանց կողմից։
Անկախ նրանից՝ ով է իշխանության մեջ՝ մեկը, թե մյուսը, էականորեն միշտ նույն օրակարգն է առաջ մղվում։
Այսպիսով նրանք ստեղծել են այն պատրանքը, թե մենք անցել ենք բնակչության վերահսկողությունից զուրկ թագավորական
դիկտատուրայից դեպի մի քաղաքական համակարգ, որտեղ բնակչությունն է վերահսկում քաղաքական համակարգը։
Բայց դա այդպես չէ։ Դա այդպես չէ, որովհետև, ի վերջո, բոլոր այս կուսակցությունները վերահսկվում են նույն մարդկանց կողմից։
Եվ նույնիսկ եթե կան մեկ կամ երկու, իսկ ավելի փոքր, իսկապես ազնիվ կուսակցություններ, համակարգը
սկզբնական շրջանում ապահովում է, որ դրանք իշխանության չգան։
Եվ նույնիսկ եթե նրանք իշխանության գան, համակարգը ապահովում է, որ բնակչության բարօրության
համար նրանց ցանկացած ցանկություն անհնարին դառնա։
Ես նկատի ունեմ, ես չեմ ասում, թե դա էր նրա ուզածը, բայց մենք ունեինք հրաշալի օրինակ։
Երբ Բորիս Ջոնսոնը, դեռևս զբաղեցնելով Մեծ Բրիտանիայի վարչապետի պաշտոնը, պաշտոնանկ արվեց, Կոնսերվատիվ
կուսակցությունը անցկացրեց անդամների քվեարկություն՝ որոշելու, թե ով պետք է դառնա կուսակցության նոր առաջնորդը։
Սահմանմամբ, այս անձը դառնում է վարչապետը, չընտրված վարչապետը։
Եվ նրանք քվեարկեցին Լիզ Թրաս անունով կնոջ օգտին։
Լիզ Թրասը սեկտի ընտրությունը չէր։ Սեկտը ուզում էր Ռիշի Սունակին։
Լավ։ Այսպիսով, Լիզ Թրասը եկավ, և նա պատմության մեջ ամենակարճ պաշտոնավարած վարչապետն էր, քանի որ նրանք ֆինանսական
ճգնաժամ առաջացրին ֆոնդային շուկայում և Լոնդոնի Սիթիում։
Եվ նա ստիպված եղավ հրաժարական տալ, քանի որ ֆինանսական խառնաշփոթ էր։
Եվ նրանք ասացին. «Ի՞նչ անենք հիմա։ Օ՛, Ռիշի Սունակ»։ Եվ սեկտան գերիշխեց։
Այսպիսով, եթե դուք վերահսկում եք համակարգը, կարող եք նույնիսկ խոչընդոտել անկեղծ մարդկանց անել այն, ինչ նրանք կցանկանային անել։
Եվ ահա դա է իրավիճակը, և հենց դրա մասին է քաղաքականությունը։
Ընտրությունների ժամանակ ժողովուրդը ասում է. «Ես քեզ ընտրում եմ։ Դու արա դա։»
Եվ հաջորդ չորս-հինգ տարիների ընթացքում դու նստած ես ու հույս ունես, որ նրանք դա կանեն։
Բայց նրանք դա չեն անում, որովհետև չկա որևէ պայմանագիր, որը հաստատի, որ նրանք կանեն այն, ինչ ասում են։
Կամ որ նրանք իշխանության մեջ գտնվելիս իրականում չեն անի այն, ինչ ասում են, որ չեն անի։
Մի անգամ ներս մտնելով, նրանք պարզապես անում են, ինչ ուզում են։
Չկա պատասխանատվություն։
Այո։ Պատասխանատվություն չկա։
Որովհետև մարդիկ ասում են՝ «Ի՞նչ կարող ես անել?» Լավ, եկեք պարզապես դրան նայենք։ Դա մաքուր մաթեմատիկա է։
Երբ ասում են, որ աշխարհում ութ միլիարդ մարդ կա, ճիշտ է՞
Այն մարդկանց թիվը, ովքեր հստակ գիտեն, թե ինչ են անում՝ այս գլոբալ դիստոպիան ստեղծելու համար,
ութ միլիարդից ընդամենը շատ փոքր, փոքր մասն է։
Ութ միլիարդ մարդ չի կարող վերահսկվել առանց նրանց համագործակցության և առանց նրանց համաձայնության։
Դա անհնար է։ Ուստի նրանք ստեղծում են քաղաքական կուսակցություններ, որպեսզի տիկնիկային
ներկայացման մարդիկ կարողանան միմյանց հետ վիճել։
Նրանք ստեղծում են տարբեր համոզմունքային համակարգեր, որոնք կարող են միմյանց հետ մրցակցել գերակայության համար։
Եվ նրանք կարող են մեզ բաժանել և իշխել։
Այսպիսով մենք միմյանց հետ կռվում ենք՝ չնայելով վերև և չտեսնելով, որ նույն ձեռքն է քաշում բոլոր այս տարբեր խմբավորումների թելերը։
Եվ եթե մենք պարզապես ասեինք՝ «Գիտեք, գուցե դուք ինձնից այլ բան եք հավատում», ի՞նչ խնդիր կա դրա մեջ։
Խնդիրը առաջանում է միայն այն ժամանակ, երբ դու փորձում ես քո համոզմունքները պարտադրել ինձ, իսկ ես փորձում եմ իմ համոզմունքները
պարտադրել քեզ։ Միայն այդ ժամանակ է, որ խնդիրը առաջանում է։
Հակառակ դեպքում կարող ենք ասել՝ «Լավ, ես այս կետում քեզ հետ չեմ համաձայնում, դու էլ այն կետում
ինձ հետ չես համաձայնում, բայց եկեք գարեջուր խմենք։»
Դա խնդիր չէ։ Եվ մենք դրա մասին կխոսենք։
Միգուցե դու ինձ կհամոզես։ Միգուցե ես քեզ կհամոզեմ։
Բայց դա խնդիր չէ։ Վիճելու ոչինչ չկա։
Եվ եթե մենք պարզապես դադարեինք միմյանց հետ կռվել և հարգեինք, որ ուրիշները ունեն տարբեր տեսակետներ և կենսակերպ, քան մենք…
Իմ կյանքի փիլիսոփայությունը շատ պարզ է։ Արա՛ այն, ինչ ուզում ես, եթե միայն դա ոչ ոքի չես պարտադրում։
Ոչ հոգեբանորեն, ոչ էլ ֆիզիկապես։ Լավ է՞
Եթե դուք, մարդիկ, ուզում եք այսպես վարվել և բոլորը համաձայն են, որ դուք այսպես ապրել եք ուզում, ապա ապրեք այսպես։
Բայց երբ մարդիկ սկսում են ուրիշներին ասել, թե ինչպես պետք է ապրեն իրենց կյանքը, հենց այդ
ժամանակ ես սկսում եմ ուշադրություն դարձնել։
Եվ պատճառը, որ ես անում եմ այն, ինչ անում եմ, ոչ թե այն է, որ մարդիկ պետք է ապրեն այնպես, ինչպես ուզում են։
Դա այն պատճառով է, որ այն պարտադրվում է մարդկանց, ովքեր չեն ուզում այդպես ապրել։
Երբ ճանապարհորդում ես աշխարհով մեկ՝ Հարավային Ամերիկա, Կենտրոնական Ամերիկա, Ասիայի որոշ շրջաններ և այլն, կամ
Աֆրիկա, հանդիպում ես շատ մարդկանց, որոնք բարեկեցիկ չեն։
Նրանք պարզապես փորձում են մեկ օր էլ գոյատևել։ Պետք չէ, որ այսպես լինի։ Պետք չէ, որ այսպես լինի։ Բայց
«բաժանիր և տիրիր» քաղաքականության պատճառով այսպես է։
Եվ այս «բաժանիր և իշխիր» խաղի ու այս հավատալիքային համակարգերի մասին խոսելիս՝ կասե՞ք, որ դրանք
կառուցվում, իսկապես ֆինանսավորվում և սնուցվում են։
Եվ եթե այդպես է, ո՞վ է դա անում, հատկապես այս «ձախ-աջ» պարադիգմայով։
Ձեզ այնտեղ պարզապես պետք են մարդիկ, որոնց դուք լայնածավալ կերպով առաջխաղացնում եք, որոնց հավատալիքների համակարգն ու
աշխարհայացքը այն է, որ քաղաքականությունն է ամենակարևորը։
Քաղաքականությունն է պատասխանը։
Եվ երբ Թրամփին բերես, ամեն ինչ փոխվում է և այդ բոլոր բաները։
Այնտեղ գործակալների կարիք չկա, թեև կան մի քանիսը։ Եկեք ինքներս մեզ չխաբենք։
Բայց ընդհանուր առմամբ, ձեզ ոչ մի բան էլ պետք չէ։
Դուք պարզապես աշխատանքի եք ընդունում մարդկանց, որոնք ունեն որոշակի համոզմունքային համակարգ,
անչափ գովազդում նրանց, և նրանք ենթարկվում են։
Նրանք պահպանում են գիծը, որովհետև չեն հավատում, որ դրա այն կողմում ինչ-որ բան կա։ Եվ հենց դա էլ տեղի ունեցավ։
Այսպիսով, կան այդ մարդիկ։ Նրանք ստանում են բոլոր ֆինանսավորումները։
Բայց նրանց շուրջ ստվերում կա մեկ այլ խումբ։
Սրանք միլիարդավոր դոլարների տեխնոլոգիական գործակալներ են, որոնք ֆինանսավորում և կազմակերպում են ընդհանուր համատեքստի ճնշումը։
Նրանք փոքրիկ հատվածին են կպչում, որովհետև դա ծառայում է իրենց օրակարգին։
Այսպիսով, մենք գործ ունենք մի խումբ միլիարդատերերի հետ, որոնք գործում են ետնաբեմում, և նրանք տեխնոլոգիական միլիարդատերեր
են։ Նրանք արհեստական բանականության միլիարդատերեր են։
Եվ նրանք ստեղծում են մի իրավիճակ, որի արդյունքում կառավարությունը նրանց այնքան են վերահսկում, որ ստանում են այն,
ինչ ուզում են՝ արհեստական բանականության ներդրման առումով։
Դուք այժմ ունեք 35 տարվա փորձ հիմնական հոսանքին հակադրվելու մեջ։
Ինչ կարծում եք, ինչ բանալի կտայիք մեր լսարանին՝ այս գլոբալ դավադրությունները հասկանալու համար։
Եվ ի՞նչն է լինելու խտրողականության բանալին՝ մեր աշխարհը տեսնելու այնպես, ինչպես այն իրականում է։
Լավ։ Սա վերաբերում է այն բանին, որ աշխարհը իրադարձությունների առումով կարծես բաժանված լինի։
Դրվագները թվում են պատահական, սակայն դրանք պատահական չեն։
Ես չեմ ասում, որ մարդիկ ասում են՝ «Դուք հավատո՞ւմ եք պատմության դավադրության տեսությանը, թե՞ մարդկային սխալին»:
Եվ կարծես թե դա միմյանց բացառող լիներ։ Դա այդպես չէ։
Որոշ սխալներ, որոնք պատահում են, պարզապես այն մարդկանց գործն են, ովքեր այնքան խելացի չեն և անում են հիմար բաներ։
Իմ ասածը հասարակությունը փոխող իրադարձություններն են։
Նրանք են, ովքեր որոշում են մարդկային հասարակության ուղղությունը։
Դրանք պատահական չեն։ Դրանք հաշվարկված են։ Երբ սկսեցի, մտածեցի՝ լավ, տեսնում եմ, որ մի քանի մարդիկ են վերահսկում աշխարհը։
Իմ հարցն է՝ նրանք դա ինչպես են անում?
Պետք է լինի կառուցվածք։ Հակառակ դեպքում ամեն ինչ պարզապես խառնաշփոթ կլիներ։
Այսպիսով, շատ վաղուց ես հղացա հետևյալ գաղափարը։
Պատկերացրեք, որ ամբողջ աշխարհը շրջապատված է սարդի ցանցով, և ցանցի յուրաքանչյուր թելը գաղտնի կամ կիսագաղտնի խումբ է։
Եվ ցանցի արտաքին եզրում կա կառավարություն, կառավարական գործակալություն, ընկերություն կամ ԿՀՎ։
Եվ վեբի մեջտեղում է սարդը։
Մյուս հարցազրույցում մենք կքննարկենք, թե ինչ է սարդը։
Հիմա հետաքրքիր է դառնում։
Դա այն պահն է, երբ ամբողջ աշխարհը իսկապես բացվում է, երբ դու հասկանում ես, թե ինչ է սարդը։
Սա է «այստեղ մինչև այստեղ, ոչ ավելի» ասույթի ամբողջ իմաստը։
Մի թող նրանք իմանան, թե ինչ է սարդը, ճիշտ չէ՞?
Այսպիսով, դուք ունեք սարդը, և սարդը վերահսկում է համաշխարհային օրակարգը։
Պայսի շուրջը թելերը, որոնք շրջապատում են նրան, նրանք են, ովքեր իսկապես գիտեն ամբողջ օրակարգը։
Եվ նրանց մեծ մասը անգամ անուն չունի, քանի որ դա նրանց հետևելը դժվարացնում է։ Նրանք իսկապես բացառիկ են։
Որքան ավելի հեռու ես հեռանում սարդից, այնքան ավելի ես մտնում գաղտնի հասարակությունների աշխարհ, որոնց մասին մենք գիտենք։
Մենք չգիտենք, թե նրանք ինչ են անում կամ ինչ են որոշում, բայց գիտենք, որ նրանք գոյություն ունեն։
Սրանք ֆրիմեյսոններն են, և ես նկատի ունեմ ֆրիմեյսոնների ներքին միջուկը, ոչ թե Բիլին ու Ջոյին տեղական լոջայում։
Ես նկատի ունեմ Մալթայի ասպետներին, Տեմպլիերների ասպետներին, Օպուս Դեին, Յեզուիտական կարգի ներքին շրջանակը և այլն։
Եվ դա դեռևս թաքնված է։ Եվ այս բոլոր կազմակերպությունները խիստ բաժանված են բաժինների։
Այսպիսով, այս կազմակերպություններից մեկի վերին օղակում միայն մի քանիսն են, ովքեր
ամբողջական պատկերացում ունեն իրական օրակարգի մասին։
Մնացածները ճնշված են իրենց գիտելիքների առումով՝ կախված նրանից, թե որքան ներքև են նրանք գտնվում պիրամիդայում։
Իրականում սա կոչվում է գիտելիքի աստիճան։ Եվ երբ դուք ավելի խորանալով, դեռ գաղտնի,
հասնում եք այն, ինչ ես կոչում եմ գագաթնակետ։
Ապեքսը այն կետն է, որտեղ օրակարգը, որը գալիս է թաքնված գաղտնի հասարակություններից, հասնում է այս կետին, որտեղից այն
կառավարությունների, պետական գործակալությունների, գաղտնի ծառայությունների, ոչ կառավարական
կազմակերպությունների, Պենտագոնների և այս բոլոր կառույցների միջոցով տարածվում է ամբողջ աշխարհում։
Այս պահին դուք կգտնեք Համաշխարհային տնտեսական ֆորումը։ Այստեղ դուք կգտնեք Բիլդերբերգի խումբը։
Այստեղ դուք կգտնեք նաև այս ոչ կառավարական կազմակերպությունների (ՆԿՕ-ներ) բազմությունը ,
որոնք հաճախ ֆինանսավորվում են Սորոսի կողմից։
Այստեղ դուք կգտնեք այն, ինչը կոչվում է «մտքի կենտրոններ», և դրանց աշխատանքը։
Եվ կրկին դրանք բաժանված են բաժինների, ուստի ստորին օղակներում գտնվող մարդկանց
մեծամասնությունը չի իմանում, թե որտեղ են պատկանում։
Նրանց առաջադրանքն է օրակարգը ստվերից դուրս բերել և հանրային ուշադրության կենտրոնում դնել՝ ազդելով կառավարության,
կորպորատիվ և հանրային իշխանությունների քաղաքականությունների վրա։
Եվ հենց դա է այն, ինչում Համաշխարհային տնտեսական ֆորումը լավագույնն է, չէ՞։
Սա է այն, ինչ անում է Բիլդերբերգի խումբը։ Այսպիսով, այստեղ ամեն ինչ կապված է։
Այսպիսով, երբ դուք մտնում եք այս տեսարանի աշխարհը, բնակչությանը թվում է, թե կա պատահական ընկերություններ,
պատահական կազմակերպություններ, պատահական կառավարություններ և ամեն տեսակի այլ բաներ, չէ՞։
Բայց եթե դուք գիտեք սարդի ցանցերի մասին, կհասկանաք, որ դրանք ոչ մի կերպ պատահական չեն։
Յուրաքանչյուր կազմակերպություն՝ լինի Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը, Facebook-ը, Twitter-ը կամ ցանկացած
այլ, եթե բավականաչափ խորը փորփրես, կհայտնվի սարդի ցանցում։
Դուք կհասնեք կազմակերպության այն կետին, որտեղ այն միանում է սարդի ցանցին։
Եվ այս պահին, այս մակարդակում, նրանք բոլորը նույն կազմակերպությունն են։
Այսինքն՝ Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը ասաց՝ «Սա է այն, ինչ դուք պետք է հավատաք COVID-ի մասին», ճիշտ է՞
Եվ անմիջապես Սիլիկոնյան հովտի ընկերություններ, ինչպիսիք են Facebook-ը և YouTube-ը, հայտարարեցին. «Մենք կսահմանափակենք
ցանկացած անձի, ով հակասում է Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության COVID-ի վերաբերյալ ներկայացված տարբերակին»:
Եթե չգիտես ցանցը, դա մի տեսակ շփոթեցնող է, և դու մտածում ես ինքդ քեզ հետ՝
Բայց դու պետք է լինես հանրային տարածք։ Դու պետք է լինես այն վայրը, որտեղ բանավեճեր և կարծիքներ են փոխանակվում։
Բայց նրանք չարեցին։ Նրանք ասացին. «Մենք կզտենք ամեն ինչ, որը հակասում է Առողջապահության համաշխարհային
կազմակերպության COVID-ի վերաբերյալ տեսակետին»։ Ինչու՞։
Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության բավականաչափ խորը մակարդակում, որը, ըստ էության, ղեկավարվում է
Գեյթսի կողմից, ով Ռոքֆելլերի հանձնարարությամբ գործող մարդ է։
Եվ Ռոքֆելերները 1948 թվականին Համաշխարհային առողջապահական կազմակերպության հիմնադիրներն էին։
Եվ այս սեկտի մակարդակը, Facebook-ի ցանցային մակարդակը, նույն կազմակերպությունն է։
Այսպիսով, սարդոստայնի անունով նրանք կամ զտում են, կամ պաշտպանում են Առողջապահության
համաշխարհային կազմակերպության առաջարկած օրակարգը։
Այնուհետև կան կազմակերպություններ, որոնք պետք է պաշտպանեն բնակչությանը մեծ ֆարմացևտիկական կարտելի վտանգներից, օրինակ՝
CDC-ն և FDA-նՄիացյալ Նահանգներում, կամ Մեծ Բրիտանիայի համարժեքը՝ MHRA (Medicines and Healthcare products Regulatory Agency)։
Յուրաքանչյուր երկիր կունենա իր սեփական հաստատությունը, որը կհամոզի, որ բնակչությունը
պաշտպանված լինի «Մեծ Ֆարմա» կարտելի վտանգներից, չէ՞։
Համոզվելով, որ իրենց թողարկած ամեն ինչ ապահով է։
Բայց երբ նայում ես Pfizer-ի կեղծ Covid-պատվաստանյութին, որը, ի դեպ, Pfizer-ի, BioNTech-ի և Moderna-ի ռազմական օպերացիա էր։
Նրանք գնացին այդ կազմակերպությունների կամ առողջապահական կազմակերպությունների և ասացին:
Մենք ուզում ենք այս կեղծ պատվաստանյութը կիրառել շատ մարդկանց վրա և շարունակել իջեցնել
տարիքային շեմը, մինչև այն հնարավոր լինի տալ երեխաներին։
Մենք դեռ չենք փորձարկել այն, և նույնիսկ մեր փորձերը այնքան էլ լավ չէին։
Դուք կմտածեիք, որ հանրային առողջապահական կազմակերպությունները, ինչպիսիք են CDC-ն, կասեին. «ԴԱՐՁԵ՛Ք! Դուք լուրջ չեք
կարող լինել, տղե՛րք։ Դուք չափազանց մոտենում եք բնակչությանը!»
Բայց նրանք դա չարեցին։ Եվ նրանք դա ոչ մի տեղ չարեցին։
Դուք նրանց թույլտվություն տվեցիք։ Ինչու՞
Քանի որ սեկտային ցանցը տիրապետում է հանրային պաշտպանության կազմակերպություններին և դեղագործական արդյունաբերությանը։
Իրականում նրանք Ռոկֆելերների, Ջ. Դ. Ռոկֆելերի և նման մարդկանց միջոցով ստեղծեցին դեղագործական արդյունաբերությունը։
Եվ եթե նայեք, թե ինչպես է այն գործում, տեղի է ունենում հետևյալը:
Սեկտը գնում է սեկտի մոտ և խնդրում է թույլտվություն՝ սեկտի օրակարգը իրականացնելու համար։
Այսպես է դա գործում։ Եվ, ցավոք, այլընտրանքային լրատվամիջոցների հիմնական հոսքը հետընթաց է ապրել այն աստիճան,
որ այլևս չի հասկանում դա այնպես, ինչպես նախկինում էր։
Եվ այդպիսով այն կարող է բնակչությանը տարել այլ ճանապարհով, սակայն անխուսափելիորեն նրանց հասցնում է նույն ժայռի եզրին։
Եթե չափն անցնես, կստանաս խիստ ստվերային արգելափակում ։ Եվ ես գիտեմ, թե ինչ է դա։
Դուք կարող եք ունենալ 640 000 հետեւորդ ձեր էջում, բայց նրանց մեծ մասը չի տեսնում ձեր հրապարակումները։ Այդպես է աշխատում։
Եվ անկախ նրանից, թե ինչ վիրավորանքներ կստանամ այլընտրանքային հիմնական լրատվամիջոցներից և նրանց աջակիցներից, ես
շարունակելու եմ դատապարտել նրանց, քանի որ շատ կարևոր է, որ մենք ճանաչենք, որ քաղաքականությունից դուրս...
Օ, շատ շնորհակալություն։
Քաղաքական բարիկադից այն կողմ է, որտեղ գտնվում են պատասխանները, և հենց դրա համար նրանք չեն ուզում, որ մենք այնտեղ գնանք։