סוף יאַנואַר 2025: מחלוקת אין דעם דײַטשן בונדעסטאַג וועגן דעם געמיינזאַמען שטיממען פֿון דער CDU, FDP און AFD!
די לינקע זענען אין כּעס. צען טויזנטער מענטשן דעמאָנסטרירן קעגן די רעכטע.
צי קומט די פּאַרלאַמענטאַרישע דעמאָקראַטיע אין דײַטשלאַנד צו אַ סוף?
לאָז זיך נישט פֿאַרווירערן.
אויב דו נעמסט אַ שריט צוריק אין די שאָטן אין דער פּופּעט־שאָו, וווּ עס זענען לינקס און רעכטס, קענסטו
זען אַז ביידע ווערן קאָנטראָלירט פֿון די זעלבע הענט.
דערפֿאַר איז עס נישט וויכטיק ווער עס האָט די מאַכט – לינקס אָדער רעכטס – די זעלבע אַגענדע פֿאַר דער מענטשהייט איז קלאָר.
דאָס איז וואָס דוד אייק האָט געזאָגט בײַם 20סטן AZK.
הער ווי ער אַנטפּלעקט דעם רעכט-לינקן קאָנפליקט.
David Icke:] זעסטו, דאָס איז דער גרויסער שווינדל. אין פּאָליטיק איז "לינקס" קעגן "רעכטס".
און אין דער הינטערגרונט זענען זיי אַלע פֿרײַנד.
איך מיין, עטלעכע פֿון זיי קענען טאַקע נישט מסכים זײַן, אָבער פילע פֿון זיי, די הויפּט־פֿיגורן, זענען פֿרײַנד.
ווען דאָנאַלד טראמפ האָט געווינען די וואַלן אין 2016, יעדעס מאָל ווען ער איז אַרויף אויף דער בינע, האָבן
מענטשן אָפֿט גערופֿן: "שלאָס זי אַרײַן, שלאָס זי אַרײַן!"
הילאַרי קלינטאָן.
און ער האָט זיך אָנגעשלאָסן: "שפּערט הילאַרי אַרײַן, שפּערט הילאַרי אַרײַן!" הילאַרי קלינטאָן.
גלײַך נאָך זײַן וואַל־זיג איז ער געפרעגט געוואָרן, צי ער וואָלט שיקן הילאַרי קלינטאָן אין טורמע.
און ער האָט געזאָגט: "אוי, ניין, זי איז ווונדערלעך. מיר זאָלן רעספּעקטירן אַלע זאַכן וואָס זי האָט געטאָן פֿאַר דעם
לאַנד!" און אַלע אַזעלכע זאַכן. דאָס איז אַלע נאַרישקייט.
איך מיין, די קלינטאָנס, ווען זיי זענען געווען די דעמאָקראַטישע פּרעזידענטן אין דער ווייסער הויז, און די בושעס, וואָס ביידע
זענען געווען פּרעזידענטן איידער און נאָך זיי, זענען געווען חברים.
איך מיין, נישט נאָר חברים; זיי זענען געווען טייל פֿון אַ קרימינעלער אָרגאַניזאַציע, אַ דרוג־טראַפיקיר־אָפּעראַציע, וואָס
האָט אָפּערירט פֿון מענאַ אינטערמאַונטעין מוניציפּאַלער לופטפֿעלד (אַ מוניציפּאַלער, פֿאַר דער ציבור באַנוצטער לופטפֿעלד, דרום־מזרח
פֿון מענאַ, אַ שטאָט אין פּאָלק קאונטי, אַרקאַנסאַס, USA) און אַנדערע ערטער אין אַרקאַנסאַס, ווען
קלינטאָן איז געווען גאַווערנאָר פֿון אַרקאַנסאַס.
אַזוי וואָס מיר זעען אין פּאָליטיק, "לינקס" און "רעכטס", איז טעאַטער. דאָס איז אַ פאַרוויילונג־טעאַטער, נישט אַזוי?
אָבער דאָס איז געמיינט צו האַלטן אונדז גלייבן אין דעם פּאָליטישן סיסטעם און, דורך דעם וואָס מיר מוזן שטימען יעדע פיר אָדער פינף
יאָר, עפּעס געבן אונדז קאָנטראָל איבער ווער פֿירט די רעגירונג.
אָבער אויב דו נעמסט אַ שריט צוריק אין דער פּופּעט־שאָו, וווּ עס זענען לינקס און רעכטס, און טרעטסט אין די שאָטן,
קענסטו זען אַז ביידע ווערן קאָנטראָלירט פֿון די זעלבע הענט.
דערפֿאַר איז עס נישט וויכטיק ווער איז אין מאַכט, "לינקס" אָדער "רעכטס", די זעלבע אַגענדע פֿאַר דער מענטשהייט איז קלאָר.
צי געלט דאָס אויך פֿאַר די פֿאַראייניקטע שטאַטן און כינע? און ווי איז דאָס אויף לאַנד־ניבו?
יאָ. דאָס איז איינער פֿון די זאַכן וואָס איך האָב שוין דעקאַדעס געזאָגט.
די גלאבאַלע סעקטע קען נישט דערקענען קיין נאציאנאלע גרעניצן.
זיי זענען דאָרט נאָר צו אויסנוצן די באַפעלקערונג.
זי וויל אַז איר גלייבט אַז עס זענען פֿאַרשידענע לענדער מיט פֿאַרשידענע צילן.
אָבער דאָס איז נישט דער פאַל. עס איז אַ גלאבאַלע סעקטע וואָס אַרבעט אין אַלע לענדער.
כינע, אָבער, איז אַ אינטערעסאַנטער פאַל, ווײַל איך האָב אין עטלעכע ביכער ברייט געשריבן וועגן וואָס דאָרט פּאַסירט.
די מאַאָ־רעוואָלוציע איז געווען אַ רעוואָלוציע פֿון דער גלאבאַלער סעקטע.
מאָו איז געווען אַ גלאבאלער קולט־אַגענט.
און דער סיבה פֿאַר דער רעוואָלוציע איז געווען די שאַפֿונג פֿון אַ פֿאַרשלאָסענער געזעלשאַפֿט, וואָס
זי איז געבליבן אַזוי פֿאַר אַ זייער לאַנגע צײַט.
אין אַ געוויסן מאָס איז עס נאָך, אָבער נישט אַזוי פיל ווי עס איז געווען.
דאָס האָט מעגלעך געמאַכט צו אַנטוויקלען אַ סטרוקטור, אַ סיסטעם וואָס, ניט ווייניקסטנס דורך דער נוצן פֿון
קינסטלעכער אינטעליגענץ, ערלויבט גאַנץ קאָנטראָל איבער מענטשן.
און אַמאָל דו האָסט עס פּערפעקטירט און עס אויסגעברואָכט אויף כינעזישן מדרגה, דאַן
פֿירסטו עס איבער דער גאַנצער וועלט, נישט אַזוי?
עס איז דעריבער נישט קיין צופֿאַל, אַז לויט דער אָפֿיציעלער געשיכטע, האָט קאָוויד זײַן אָנהייב געהאַט אין כינע.
און זינט דעמאָלט איז דער מערב געוואָרן מער און מער ווי כינע אין טערמינען פֿון טעכנאָלאָגישער קאָנטראָל און קאָערוסיווע מיטלען.
פֿאַר און בעת קאָוויד, האָבן אַ סך מענטשן אין די אַלטערנאַטיווע מעדיע פֿאַרשטאַנען, אַז דאָס איז געווען אַ
לינקס-רעכטס פּופּעט-פֿאָרשטעלונג און אַז דאָס איז געווען די זעלבע מאַכט וואָס האָט געהאַנדלט דורך ביידע.
אלס רעזולטאַט פֿון דער אינפֿילטראַציע איז דער קערן פֿון די אַלטערנאַטיווע מעדיע, וואָס באַקומען אַלע אַלגאָריטמיש־געטריבענע
רעקלאַמעס אויף X און אַזעלכע זייטלעך און שאַפֿן אַלע זייערע פינאַנציעלע מיטלען, צוריקגעפֿאַלן צו אַ פּופּעט־טעאַטער.
אַזוי, אויב איר קוקט אויף די הויפּט־שטראם אַלטערנאַטיווע מעדיע, איז דאָס איצט "רעכט־ווינג־פּאָליטיק". דאָס איז וואָס עס איז.
און "רעכט־ווינג־פּאָליטיק" וואָס זאָגט אַז מיר האָבן אַ גואל.
אין דעם פאַל איז דאָס טראמפ, ריכטיק? ער וועט אויסטריקענען דעם סווואַם.
אנטשולדיקט? אַ מאַן וואָס האָט זיך געשוווּמען אין דעם זײַן גאַנץ לעבן, וועט איצט אים אָפּלאָזן? וואָס?
יאָ, אָבער וואָס איז פּאָליטיק פֿאַר?
אויב דו פֿאַלסט צוריק צו דעם מדרגה, צו "לינקס" און "רעכטס", האָסטו שוין פאַרלוירן דעם פֿאָדעם.
פֿאַר אַ לאַנגער צײַט האָט די סעקטע גענוצט די מאָנאַרכיע ווי אַ קאָנטראָלירנדיקע אויטאָריטעט.
דאָס האָט איר זייער גוט געפּאַסט, ווײַל עס זענען געווען מענטשן וואָס זענען געווען פֿירער און הערשער צוליב זייער אָפּשטאַם.
און עס איז געווען נאָר איין הערשער. אַזוי האָסטו נישט געדאַרפֿט קאָנטראָלירן זייער פיל מענטשן צו פירן די זאַך.
אָבער דאַן האָט די מענטשלעכקייט דערגרייכט אַ מדרגה פֿון רײַפֿקייט, מע קען זאָגן, וווּ זי איז ניט מער געווען גרייט דאָס צו טראָגן.
און אַזוי איז דער איבערגאַנג פֿון מלכותדיקער קאָנטראָל, כאָטש ער נאָך בלײַבט אין לענדער ווי
גרויס־בריטאַניע, צו פּאָליטישער קאָנטראָל פּאַסירט.
וואָס איז פּאָליטישע קאָנטראָל? אויב מען קוקט אויף אַ פּאָליטישע פּאַרטיי, איז זי אַ פּיראַמיד.
אויבן זענען אַ פּאָר וואָס באַשטימען די זאַכן און באַפֿעלן די פּיראַמיד.
דערנאָך זענען דאָ אַלע מיטגלידער פֿון דער פּאַרטיי, פֿון די פּאַרלאַמענט־מיטגלידער ביז די אַקטיוויסטן, וואָס
געפֿינען זיך אויף פֿאַרשיידענע ניוואָען פֿון דער פּיראַמיד.
אָקעי. אַזוי דו ווילסט ווערן אַ מיטגליד פֿון פּאַרלאַמענט. גוט.
אין דעם לאַנד מוז מען אײַך אויסקלײַבן דורך אַ לאָקאַלע קאָנסטיטוציענץ־פּאַרטיי.
דאָס איז דער פאַל מיט אַלע פּאָליטישע פּאַרטייען. דעריבער מוזט איר האַלטן די פּאַרטיי־ליניע בעת אייער אינטערוויו.
איר מוזט אויסדריקן וואָס די פּאַרטיי שטייט פֿאַר לויט דער היראַרכיע אין דעם מאָמענט.
אויב דו ווילסט ווערן געוויילט אין פּאַרלאַמענט, אויב דו ווילסט קליימען די קאַריערע־לעטער און ווערן אַ
מיניסטער אָדער פּרעמיער־מיניסטער אָדער וואָס עס זאָל זײַן, מוזסטו קודם־כּל זײַן אומבאַמערבייט.
אָבער צווייטנס, דו מוזט זיך האַלטן צו דער פּאַרטיי־ליניע.
ווייל רעבעלן פשוט קומען נישט ווײַטער, נישט אַזוי? אַזוי האָסטו צוויי היראַרכיעס.
לאמיר אָננעמען אַז איר האָט צוויי פּאַרטייען, ווי למשל די רעפּובליקאַנער און די דעמאָקראַטן. איר האָט צוויי היראַרכיעס.
און אויבן, אַ זייער קליינע צאָל מענטשן פירן ביידע פּיראַמידן.
און אויב דו נעמסט דעמאָלט אַ שריט ווייטער אין די שאָטן, וועסטו זען אַז ביידע היראַרכיעס, דאָס הייסט ביידע
פּאַרטייען, ווערן קאָנטראָלירט פֿון די זעלבע מענטשן.
אומאָפּהענגיק פֿון דעם צי איינער צי דער צווייטער איז בײַ דער מאַכט, ווערט אין דער עיקר שטענדיק די זעלבע אַגענדע נאָכגעגאַנגען.
אַזוי האָבן זיי געשאַפֿן די אילוזיע אַז מיר האָבן זיך אַריבערגערוקט פֿון אַ מלכותדיקער דיקטאַטור אָן
באַפעלקערונג־קאָנטראָל צו אַ פּאָליטישן סיסטעם אין וועלכן די באַפעלקערונג קאָנטראָלירט דעם פּאָליטישן סיסטעם.
אָבער דאָס איז נישט דער פאַל. דאָס איז נישט דער פאַל, ווײַל לעסאָף ווערן אַלע די פּאַרטייען קאָנטראָלירט פֿון די זעלבע מענטשן.
און אפילו אויב עס זענען איין אָדער צוויי, קלענערע פּאַרטייען וואָס זענען אמתדיקע, דער סיסטעם
פֿאַרזיכערט אין אָנהייב אַז זיי קומען נישט צו מאַכט.
און אפילו אויב זיי קומען צו מאַכט, פֿאַרזיכערט דער סיסטעם אַז אַלץ וואָס זיי וואָלטן געוואָלט טאָן פֿאַר
דער גוטסקייט פֿון דער באַפעלקערונג, ווערט אוממעגלעך.
איך מיין, איך זאָג נישט אַז דאָס איז וואָס זי האָט געוואָלט, אָבער מיר האָבן געהאַט אַ ווונדערלעכן בײַשפּיל.
ווען באָריס דזשאָנסאָן איז אָפּגעזעצט געוואָרן בשעת ער נאָך האָט געדינט ווי בריטישער פּרעמיער־מיניסטער, האָט די קאָנסערוואַטיווע
פּאַרטיי דורכגעפֿירט אַ מיטגלידער־שטימונג צו באַשליסן ווער זאָל ווערן דער נײַער פֿירער פֿון דער קאָנסערוואַטיווער פּאַרטיי.
לויט דער דעפֿיניציע ווערט דער מענטש דער פּרעמיער־מיניסטער, דער ניט־געקליבענער פּרעמיער־מיניסטער.
און זיי האָבן געשטימט פֿאַר אַ פֿרוי מיטן נאָמען ליז טראס.
ליז טראס איז נישט געווען די ברירה פֿון דער סעקטע. די סעקטע האָט געוואָלט רישי סונאַק.
אקעי. אזוי איז ליז טראס געקומען, און זי איז געווען די קורצסטע דינענדיקע פּריים־מיניסטערין אין דער געשיכטע,
ווײַל זיי האָבן אויסגעלייזט אַ פינאַנציעלע קריזיס אויף דער בורסע און אין דער סיטי פֿון לאָנדאָן.
און זי האָט געמוזט רעזיגנירן, ווײַל עס איז געווען פינאַנציעלער כאַאָס.
און זיי האָבן געזאָגט: "וואָס זאָלן מיר איצט טאָן? אוי, רישי סונאַק." און די סעקטע האָט געווינען.
אַזוי, אויב דו קאָנטראָלירסט דעם סיסטעם, קענסטו אפילו פאַרהיטן ערלעכע מענטשן צו טאָן וואָס זיי וואָלטן געוואָלט טאָן.
און דאָס איז די סיטואַציע, און דאָס איז וואָס פּאָליטיק איז אַלע וועגן.
אין אַ וואַל זאָגט די באַפעלקערונג: "איך קלײַב דיך. דו טוסט עס!"
און פֿאַר די קומענדיקע פֿיר אָדער פֿינף יאָר, זיצט איר דאָרט און האָפֿט אַז זיי וועלן דאָס טאָן.
אָבער זיי טאָן עס נישט, ווײַל עס איז נישטאָ קיין קאָנטראַקט וואָס באַשטימט אַז זיי וועלן טאָן וואָס זיי זאָגן.
אָדער אַז זיי וועלן טאַקע נישט טאָן וואָס זיי זאָגן אַז זיי וועלן נישט טאָן ווען זיי וועלן זײַן אין מאַכט.
ווען זיי זענען אַרײַן, טוען זיי פשוט וואָס זיי ווילן.
קיין אחריות.
יאָ. עס איז נישט קיין אחריות.
ווייל מענטשן זאָגן, "וואָס קען מען טאָן?" נו, לאָמיר פשוט קוקן אויף דעם. דאָס איז ריין מתמטיק.
ווען זיי זאָגן אַז אין דער וועלט זענען אַכט ביליאָן מענטשן, רעכט?
די צאָל מענטשן וואָס וויסן פּונקט וואָס זיי טאָן צו שאַפֿן די גלאבאַלע דיסטאָפּיע, איז אַ
קליינטשיקער, קליינטשיקער טייל פֿון די אַכט ביליאָן.
אַכט ביליאָן מענטשן קענען נישט ווערן קאָנטראָלירט אָן די קאָאָפּעראַציע פֿון די אַכט
ביליאָן, אָן די צוזימונג פֿון די אַכט ביליאָן.
דאָס איז נישט מעגלעך. דערפֿאַר גרינדן זיי פּאָליטישע פּאַרטייען, אַז די מענטשן אין דער
פּופּעט־שאָו קענען זיך מיט איינאנדער ארגומענטירן.
זיי שאַפֿן פֿאַרשיידענע גלויבנס־סיסטעמען וואָס קענען קאָנקורירן איינער מיטן אַנדערן פֿאַר העכערקייט.
און זיי קענען אונדז צעטיילן און הערשן.
אַזוי מיר קעמפן איינער קעגן דעם אַנדערן אָן אויפצוקוקן און זען אַז די זעלבע האַנט ציט די
שטריקן פֿון אַלע די פֿאַרשיידענע פֿראַקציעס.
און אויב מיר פשוט זאָגן: "דו ווייסט, אפֿשר גלייבסטו עפּעס אַנדערש ווי איך." וואָס איז דער פּראָבלעם דערמיט?
דער פּראָבלעם קומט נאָר אויפֿן וועג ווען איר פּרוּווט אײַערע גלויבנס אויפֿצוּצווינגען אויף מיר און איך
פּרוּוו מײַנע גלויבנס אויפֿצוּצווינגען אויף אײַך. נאָר דעמאָלט קומט דער פּראָבלעם אויפֿן וועג.
ווײַל אַנדערש קען מען זאָגן: "נו, איך בין נישט מסכים מיט דיר אויף דעם פּונקט און דו ביסט נישט מסכים מיט
מיר אויף דעם פּונקט, אָבער לאָמיר טרינקען אַ ביר."
דאָס איז קיין פּראָבלעם. און מיר וועלן דערפֿון רעדן.
אולי וועסטו מיך איבערצײַגן. אולי וועל איך דיך איבערצײַגן.
אָבער דאָס איז נישט קיין פּראָבלעם. עס איז גאָרנישט צו ארגומענטירן.
און אויב מיר וואָלטן פשוט אויפהערן צו קעמפן איינער קעגן דעם אַנדערן און רעספּעקטירן אַז אַנדערע
האָבן אַנדערע מיינונגען און לעבנסשטיל ווי מיר…
מײַן פֿילאָסאָפֿיע פֿון לעבן איז זייער פּשוט. טאָן וואָס דו ווילסט, אַזוי לאַנג דו צווינגסט עס נישט אויף קיין אַנדערן.
ניט פּסיכאָלאָגיש און ניט פֿיזיש. אָקעי?
אויב איר מענטשן ווילט זיך אַזוי אויפֿפֿירן און אַלע מסכּים זענען אַז איר ווילט אַזוי לעבן, דאַן לעבט אַזוי.
אָבער ווען מענטשן הייבן אָן צו זאָגן אַנדערע ווי זיי זאָלן לעבן, דאַן ווער איך אויפמערקזאַם.
און דער גרונד פֿאַר וואָס איך טו וואָס איך טו איז נישט ווײַל מענטשן מוזן לעבן ווי זיי ווילן.
עס איז ווײַל עס ווערט אויפגעצווינגען אויף מענטשן וואָס ווילן נישט לעבן אַזוי.
ווען מען רייזט אַרום דער וועלט, קיין דרום־אַמעריקע, צענטראל־אַמעריקע און טיילן פֿון אַזיע אאז״וו, אָדער
אַפֿריקע, טרעפֿט מען אַ סך מענטשן וואָס זענען נישט רײַך.
זיי פּרוּוון פשוט נאָך אַ טאָג איבערלעבן. עס דאַרף נישט אַזוי זײַן. עס דאַרף בכלל נישט
זײַן. אָבער צוליב "טייל און הערשן" איז עס אַזוי.
און בשעת מיר רעדן וועגן דעם שפּיל פֿון אָפּטיילן און הערשן און די גלויבנס־סיסטעמען, וואָלט איר געזאָגט אַז
זיי ווערן געבויט און טאַקע פינאַנצירט און אָנגעטריבן?
און אויב אַזוי, ווער טוט דאָס, ספּעציעל מיט דעם "לינקס-רעכטס" פּאַראַדיגם?
דו דאַרפֿסט דאָרט נאָר מענטשן וואָס דו שטאַרק פּראָמאָטסט, וועלכע גלייבן אַז פּאָליטיק איז וואָס ציילט.
אַז פּאָליטיק איז דער ענטפֿער.
און ווען מען שטעלט טראמפ אַרײַן, טוישן זיך די זאַכן און אַלע יענע זאַכן.
דו דאַרפֿסט נישט קיין אַגענטן דאָרט, כאָטש עס זענען עטלעכע. לאָמיר זיך נישט באַטײַשן.
אָבער בכלל, דו דאַרפֿסט נישט קיין.
איר נעמט פשוט מענטשן מיט אַ באַשטימטן גלויבנס־סיסטעם און פּראָמאָווירט זיי ווי משוגע, און זיי האַלטן זיך בײַ דער שורה.
זיי האַלטן זיך צו דער שורה, ווײַל זיי גלייבן נישט אַז עס איז עפּעס דערנאָך. און דאָס איז פּונקט וואָס איז געשען.
אַזוי זענען דאָ די מענטשן. זיי באַקומען אַלע די שטיצע.
אָבער דאַן איז דאָ נאָך אַ גרופּע אין די שאָטנס אַרום זיי.
דאָס זענען טעק־אַגענטן, ווערט ביליאָנען, וואָס פינאַנצירן און אָרקעסטרירן די אונטערדרוקן פֿון דעם גאַנצן קאָנטעקסט.
זיי האַלטן זיך בײַם קליינעם אויסצוג, ווײַל עס פּאַסט צו זייער אַגענדע.
אַזוי האַנדלען מיר מיט אַ גרופּע ביליאָנערן וואָס אַרבעטן הינטער די קוליסן, און זיי זענען
טעק־ביליאָנערן. זיי זענען ביליאָנערן פֿון קינסטלעכע אינטעליגענץ.
און וואָס זיי טאָן איז שאַפֿן אַ סיטואַציע, אין וועלכער זיי קאָנטראָלירן די רעגירונג אַזוי שטאַרק, אַז
זיי באַקומען וואָס זיי ווילן אין טערמינען פֿון דער אַרײַנפֿירונג פֿון קינסטלעכע אינטעליגענץ.
איר האָט איצט 35 יאָר דערפֿאַרונג אין קעגן דעם הויפּטשטראם.
וואָס מיינט איר איז דער שליסל וואָס איר וואָלט געגעבן אונדזערע צוהערער, כדי זיי קענען פֿאַרשטיין די גלאבאַלע קאָנספּיראַציעס?
און וואָס וואָלט געווען דער שליסל צו השׂכּלה, צו זען אונדזער וועלט ווי זי טאַקע איז?
אָקעי. עס גייט וועגן צו זען אַז די וועלט זעט אויס צו זײַן צעטיילט אין טערמינען פֿון געשעענישן.
די געשעענישן זעען אויס צו זײַן צופאַלדיק, אָבער זיי זענען נישט.
איך זאָג נישט אַז מענטשן זאָגן: צי גלייבסטו אין דער קאָנספּיראַציע־טעאָריע פֿון דער געשיכטע אָדער אין מענטשלעכע טעות?
און ווי אויב דאָס וואָלט געווען קעגנזייטיק אויסשליסנדיק. עס איז נישט.
עטלעכע זאַכן וואָס גייען שלעכט, זענען נאָר די אַרבעט פֿון מענטשן וואָס זענען נישט זייער קלוג און טאָן נאַרישע זאַכן.
וואָס איך מײן זענען די געשעענישן וואָס טוישן די געזעלשאַפֿט.
זיי זענען די וואָס באַשטימען די ריכטונג פֿון דער מענטשלעכער געזעלשאַפֿט.
זיי זענען נישט צופאַלדיק. זיי זענען אויסגערעכנט. ווען איך האָב אָנגעהויבן, האָב איך געמיינט: אקעי, איך
קען זען אַז אַ פּאָר מענטשן קאָנטראָלירן די וועלט.
מײַן פֿראַגע איז: ווי טאָן זיי דאָס?
עס מוז זײַן אַ סטרוקטור. אַנדערש וואָלט אַלץ פשוט געווען כאַאָס.
אַזוי, לאַנג צוריק, האָב איך אויסגעטראַכט דעם פֿאָלגנדיקן געדאַנק.
שטעלט אייך פאָר אַ שפּינען־נעץ אַרום דער וועלט, און יעדער פֿאָדעם פֿון דעם נעץ איז אַ
געהיימע געזעלשאַפֿט אָדער אַ האַלב־געהיימע גרופּע.
און אויף דער אויסערער גרענעץ פֿון דער נעץ איז אַ רעגירונג, אָדער אַ רעגירונגס־אַגענטור, אָדער אַ פֿירמע, אָדער די CIA.
און אין מיטן פֿון דער וועב איז דער שפּינע.
אין אַן אַנדערן אינטערוויו וועלן מיר דיסקוטירן וואָס דער שפּינע איז.
איצט ווערט עס אינטערעסאַנט.
דאָס איז דער מאָמענט ווען די גאַנצע וועלט טאַקע עפֿנט זיך, ווען דו פֿאַרשטייסט וואָס דער שפּינע איז.
דאָס איז דער גאַנצער תּוכן פֿון "ביז דאָ און נישט ווײַטער".
זיי זאָלן נישט וויסן וואָס דער שפּינע איז, רעכט?
אַזוי האָסטו דעם שפּינע, און דער שפּינע קאָנטראָלירט די גלאבאַלע אַגענדע.
די פֿאַדן אין דער נעץ אַרום דעם שפּינע זענען די וואָס טאַקע וויסן די גאַנצע אַגענדע.
און די מערהייט פֿון זיי האָבן אפילו נישט קיין נאָמען, ווײַל דאָס מאַכט זיי שווערער צו נאָכגיין. זיי זענען טאַקע אויסשליסלעך.
ווי ווייטער דו גייסט אַוועק פֿון דער שפּינע, אַזוי מער טרעטסטו אַרײַן אין דעם געביט פֿון
געהיימע געזעלשאַפֿטן, וועגן וועלכע מיר ווייסן.
מיר ווייסן נישט וואָס זיי טאָן אָדער באַשליסן, אָבער מיר ווייסן אַז זיי עקזיסטירן.
דאָס זענען די פֿרימאַסאָנען, און איך מײן דעם אינערלעכן קערן פֿון די פֿרימאַסאָנען, נישט ביל און דזשאָו אין דער אָרטיקער לאָדזש.
איך מײן די ריטער פֿון מאַלטאַ, די טעמפּלאַר־ריטער, אָפּוס דעי, דעם אינערן קרײַז פֿון דער יעזויטישער אָרדענונג, אאז״וו.
און דאָס איז נאָך פאַרבאָרגן. און אַלע די אָרגאַניזאַציעס זענען שטרענג צעטיילט אין אָפּטיילונגען.
אַזוי, נאָר אַ פּאָר מענטשן אויפֿן שפּיץ פֿון איינער פֿון די אָרגאַניזאַציעס האָבן אַן איבערבליק פֿון דער אמתער אַגענדע.
די אַנדערע ווערן אונטערדרוקט לויט זייער וויסן, אָפּהענגיק פֿון ווי ווײַט זיי זענען אַראָפּ אין דער פּיראַמיד.
אין גרונט רופֿט מען דאָס דער גראַד פֿון וויסן. און ווען דו גייסט ווייטער, נאָך שטענדיק
אין סוד, דערגרייכסטו וואָס איך רוף דעם שפּיץ.
דער אַפּעקס איז דער אָרט, וווּ די אַגענדע, וואָס קומט פֿון די פאַרבאָרגענע סוד־געזעלשאַפֿטן, דערגרייכט דעם פּונקט, פֿון וווּ זי
ווערט דורכגעפֿירט אין דער גאַנצער וועלט דורך רעגירונגען, רעגירונג־אַגענטורן, סוד־דינסטן, ניט־רעגירונג־אָרגאַניזאַציעס,
פּענטאַגאָנען און אַלע אַזעלכע זאַכן.
איצט וועט איר געפֿינען דעם וועלט־עקאָנאָמישן פֿאָרום. דאָ וועט איר געפֿינען די בילדערבערג־גרופּע.
דאָ וועט איר אויך געפֿינען די דאָזיקע עקספּלאָזיע פֿון ניט-רעגירונגס-אָרגאַניזאַציעס ,
וואָס ווערן אָפֿט פֿינאַנצירט דורך סאָראָס.
דאָ וועט איר געפֿינען די טיןק־טאַנקס, ווי מען רופֿט זיי, און זייער אַרבעט.
און ווידער זענען זיי צעטיילט אין אָפּטיילונגען, אַזוי אַז די מערהייט פֿון מענטשן אויף די נידעריקערע לעוועלס
האָבן נישט קיין געדאַנק צו וועלכער אָפּטיילונג זיי געהערן.
זייער אויפֿגאַבע איז צו ברענגען די אַגענדע אַרויס פֿון די שאָטנס און אין דעם ציבורדיקן בליק דורך השפּעה אויף
רעגירונגס־פּאָליטיק, פֿירמע־פּאָליטיק און די פּאָליטיק פֿון ציבורדיקע אויטאָריטעטן בכלל.
און דאָס איז וואָס דער וועלט־עקאָנאָמישער פֿאָרום טוט בעסטער, נישט אַזוי?
דאָס איז וואָס די בילדערבערג־גרופּע טוט. אַזוי, אַלץ איז דאָ פֿאַרבונדן.
ווען מען טרעט אַרײַן אין דער וועלט פֿון דער סצענע, זעט עס אויס פֿאַר דער באַפעלקערונג ווי אויב עס זײַנען
צופאַלדיקע פֿירמעס, צופאַלדיקע אָרגאַניזאַציעס, צופאַלדיקע רעגירונגען און אַלע מינים זאַכן, נישט אַזוי?
אָבער אויב איר ווייסט עפּעס וועגן שפּינען־נעצן, פֿאַרשטייט איר אַז זיי זענען בכלל נישט צופאַלדיק.
יעדע אָרגאַניזאַציע, צי עס איז די וועלט־געזונטהייט־אָרגאַניזאַציע, פֿייסבוק, טוויטער אָדער וואָס עס זאָל זײַן, וועט
זיך פֿאַרבינדן מיטן שפּינע־נעץ אויב מען גראָבט גענוג טיף.
דו וועסט דערגרייכן דעם פּונקט אין דער אָרגאַניזאַציע, וווּ זי פֿאַרבינדט זיך מיטן שפּינען־נעץ.
און אין דעם מאָמענט, אויף דעם מדרגה, זענען זיי אַלע די זעלבע אָרגאַניזאַציע.
אַזוי האָט די וועלט־געזונטהייט־אָרגאַניזאַציע געזאָגט, "דאָס איז וואָס איר מוזט גלייבן וועגן קאָוויד!", ריכטיק?
און גלײַך האָבן סיליקאָן־וואַלי קאָרפּאָראַציעס אַזוינע ווי פֿייסבוק און יוטוב געזאָגט: "מיר וועלן צענזורירן
יעדן איינעם וואָס איז אין סתּירה מיט דער ווערסיע פֿון דער וועלט־געזונט־אָרגאַניזאַציע וועגן קאָוויד."
אויב דו ווייסט נישט די נעץ, איז עס אַ ביסל פֿאַרווירערנדיק, און דו מיינסט צו זיך:
אָבער איר זאָלט זײַן דער ציבורדיקער פּלאַץ. איר זאָלט זײַן דער אָרט, וווּ דיבאַטעס און מיינונגען ווערן אויסגעטוישט.
אָבער זיי האָבן נישט. זיי האָבן געזאָגט: "מיר וועלן צענזורירן אַלץ וואָס שטייט אין סתּירה צו דער ווערסיע פֿון דער
וועלט־געזונט־אָרגאַניזאַציע וועגן קאָוויד." פֿאַר וואָס איז דאָס?
אין אַ גענוג טיפֿן ניוואָ פֿון דער וועלט־געזונטהייט־אָרגאַניזאַציע, וואָס למעשה ווערט
געפֿירט דורך גייטס, וואָס איז אַ ראָקפֿעלער־באָט.
און די ראָקעפֿעלערס זענען געווען די גרינדערס פֿון דער וועלט־געזונטהייט־אָרגאַניזאַציע אין 1948.
און דער סעקט־לעוועל, דער נעצווערק־לעוועל פֿון פֿייסבוק, איז די זעלבע אָרגאַניזאַציע.
אַזוי, אין נאָמען פֿון דער שפּינע־נעץ, איר צענזורירט די אַגענדע אָדער באַשיצט די אַגענדע וואָס ווערט
פֿאַרשפּרייט דורך די וועלט־געזונטהייט־אָרגאַניזאַציע.
דערנאָך זענען דאָ אָרגאַניזאַציעס וואָס זאָלן באַשיצן די באַפעלקערונג פֿון דעם גרויסן פֿאַרמאַצעווטישן קאַרטעל, אַזוי ווי
די CDC און די FDAאין די פֿאַראייניקטע שטאַטן, אָדער די MHRA (מעדיקאַמענטן און געזונטהייט־פּראָדוקטן
רעגולאַטאָרישע אַגענטור), די בריטישע ווערסיע.
יעדער לאַנד וועט האָבן זײַן אייגענע אינסטיטוציע צו פֿאַרזיכערן אַז די באַפעלקערונג איז
באַשיצט פֿון דעם ביג־פֿאַרמאַ־קאַרטעל, נישט אַזוי?
דורך צו פֿאַרזיכערן אַז אַלץ וואָס זיי אַרויסגעבן איז זיכער.
אָבער ווען מען קוקט אויף די פאַלשע קאָוויד־וואַקצין פֿון פֿײַזער, וואָס, בײַ דער געלעגנהייט, איז געווען אַ
מיליטערישע אָפּעראַציע פֿון פֿײַזער, BioNTech און מאָדערנאַ.
זיי זענען געגאנגען צו די אָרגאַניזאַציעס אָדער געזונטהייט־אָרגאַניזאַציעס און האָבן געזאָגט:
מיר ווילן ניצן דעם פאַלשן וואַקסין אויף אַ סך מענטשן, און מיר ווילן ווייטער נידערן די עלטער ביז מיר קענען עס געבן צו בייביז.
מיר האָבן עס נישט פּרובירט, און אפילו די פּרוּוון וואָס מיר האָבן געמאכט זענען נישט געווען זייער גוט.
אַזוי וואָלט מען געמיינט אַז ציבור־געזונטהייט־אָרגאַניזאַציעס ווי די CDC וואָלטן געזאָגט: "שטעלט אָפּ! איר קענט נישט
זײַן ערנסט, חברים. איר קומט צו נאָענט צו דער באַפעלקערונג!"
אָבער זיי האָבן דאָס נישט געטאָן. און זיי האָבן עס נישט געטאָן אין קיין אָרט.
דו האָסט זיי דערלויבעניש געגעבן. פארוואס?
ווײַל די סעקט־נעץ באַזיצט די ציבור־שוץ־אָרגאַניזאַציעס, און זי באַזיצט די פֿאַרמאַסיוטישע אינדוסטריע.
אין פאַקט האָבן זיי געשאַפֿן די פֿאַרמאַסיוטישע אינדוסטריע דורך די ראָקעפֿעלערס, דזשיי. די. ראָקעפֿעלער און מענטשן ווי ער.
און אויב איר קוקט ווי עס אַרבעט, פּאַסירט דאָס פֿאָלגנדיקע:
די סעקט גייט צו דער סעקט און בעט דערלויבעניש דורכצופירן אַ סעקט־אַגענדע.
אַזוי אַרבעט עס. און ליידער איז דער הויפּטשטראם־אָפּטייל פֿון די אַלטערנאַטיווע מעדיע צוריקגעפֿאַלן ביז
דעם פּונקט, וווּ ער עס ניט מער פֿאַרשטייט ווי פריער.
און אַזוי קען עס פֿירן די באַפעלקערונג אויף אַ אַנדערן וועג, אָבער עס פֿירט זיי
אומפֿאַרמיידלעך צו דער זעלבער קאַנט פֿון דער זעלבער קליף.
אויב דו גייסט צו ווייַט, וועסטו באַקומען אַ שווערן שאָטן־באַן . און איך ווייס, ווי דאָס איז.
איר קענט האָבן 640,000 פֿאָלגערס אויף אייער בלאַט, אָבער די מערהייט פֿון זיי זעען נישט אייערע פּאָסטן. אַזוי אַרבעט עס.
און נישט געקוקט אויף וועלכע באַליידיקונגען איך באַקום פֿון די אַלטערנאַטיווע הויפּטשטראם־מעדיע און זייערע שטיצער,
וועל איך ווײַטער זיי פֿאַרדאַמען, ווײַל עס איז אַזוי וויכטיק אַז מיר דערקענען אַז ווײַטער פֿון פּאָליטיק...
אָ, אַ גרויסן דאַנק.
הינטער דער פּאָליטישער באַריקאַדע ליגן די ענטפֿערס, און דערפֿאַר ווילן זיי נישט אַז מיר זאָלן דאָרט גיין.