ძლიერი ლობიები აქტიურად მუშაობენ ნაღდი ფულის სრულად აღსაფხვრელად.
მთელ ევროპაში და განსაკუთრებით ევროკავშირში.
დღეს ჩვენ ვესაუბრებით ამ თემის სპეციალისტს, რომელიც ყველაფერს აკეთებს, რათა დაიცვას შვეიცარია ამ
ბედისგან და გადაარჩინოს ჩვენი თავისუფლების ეს ნაწილი.
მოგესალმებით რიჩარდ კოლერს, "შვეიც-მახერის" დელეგატსა და "ფრაიჰაიტლიხე ბევეგუნგ შვეიცის"
(შვეიცარიის თავისუფლების მოძრაობა) პრეზიდენტს.
კარგი შუადღე, მოხარული ვარ, რომ აქ ვიმყოფები – პარლამენტის სახლებში – და ვფიქრობ, ძალიან
საინტერესო იქნება იმის მოსმენა, რასაც ახლა მოვისმენთ.
ბევრი ფიქრობს, რომ შვეიცარიაში ნაღდი ფულისგან გათავისუფლება შეუძლებელია. თქვენ რას ფიქრობთ ამაზე?
ისე, ეს ალბათ შეცდომაა.
თუ შეცდომას არ გამოვასწორებთ, ამას, დიდი ალბათობით, მწარე გამოცდილებით გავიგებთ.
რადგან ფაქტია, რომ ხალხს არ ჰგონია, თითქოს ნაღდი ფული პირდაპირ აუქმდება – რადგან ნაღდ ფულს პოლიტიკოსები არ აუქმებენ;
პოლიტიკოსები უბრალოდ არაფერს აკეთებენ მისი შესანარჩუნებლად, არამედ ეკონომიკა თავად უწყობს ხელს ნაღდი ფულის შემცირებას.
ჩვენ ამას უკვე ვხედავთ საშობაო ბაზრობებზე – და სხვა ბაზრობებზეც – ვხედავთ კომპანიებში, საცხობების
ქსელებში, რომლებიც მოულოდნელად აღარ იღებენ ნაღდ ფულს.
ჩვენ ამას ვხედავთ რესტორნებში, რომლებიც ასევე უნაღდო რეჟიმში მუშაობენ.
დროთა განმავლობაში ეკონომიკა ნაღდ ფულს შეამცირებს და გააუქმებს, და ეს ახლა დაჩქარებული ტემპით ხდება საზოგადოებრივ
ტრანსპორტშიც, სადაც ნაღდი ფული ასევე აღარ გამოიყენება.
ეს ნიშნავს, რომ ნაღდი ფულით გადახდის მსურველებს საზოგადოებრივ ტრანსპორტში ბილეთების შეძენა აღარ შეეძლებათ.
ეს ჩვენი ფულადი რეზერვების შემცირებას იწვევს. და ჩვენ ამის კომპენსირება უნდა მოვახდინოთ.
შემდეგ არის ის ფაქტი, რომ ჩვენ ასევე გვყავს საერთაშორისო ორგანიზაციები, როგორიცაა Better than Cash Alliance.
ისინი 2012 წელს დაარსდა ბილ და მელინდა გეიტსების ფონდის, ფორდის ფონდის, USAID-ის და
სხვა მნიშვნელოვანი, მსხვილი ინსტიტუტების მიერ.
და მათ დაისახეს მიზნად, რომ მთელ მსოფლიოში ეტაპობრივად გააუქმონ ნაღდი ფული და ჩაანაცვლონ ის ციფრული ფულით.
საინტერესოა და შვეიცარიის სახელს კარგად ასახელებს ის ფაქტი, რომ მიუხედავად იმისა, რომ ჩვენი SECO – ეკონომიკურ საქმეთა სახელმწიფო
მდივნობა – 2012 წელს ინიციატივის დაარსებაში არ მონაწილეობდა, მან სწორედ 2012 წელს დაიწყო ორი მილიონი შვეიცარიული ფრანკის გადახდა
ნაღდი ფულის გაუქმებისკენ და ასევე დაევალა ციფრული ფულადი გზავნილების ყველა ტექნოლოგიისა და
გამოცდილების გადაცემა, განსაკუთრებით განვითარებად ეკონომიკებს.
ეს, ფაქტობრივად, აჩვენებს, რომ ნაღდი ფულის გაუქმება არის მიზანი, რომლისკენაც შვეიცარია წინა ხაზზე მიისწრაფვის.
ვფიქრობ, ცოტა наивური იქნება იმის დაჯერება, რომ შვეიცარიაში ნაღდი ფული არ გაუქმდება.
სწორედ ამიტომ არის მნიშვნელოვანი, რომ ჩვენ შევძლოთ კონსტიტუციაში ფულადი სახსრების დაფიქსირება.
რატომ უნდა გაუქმდეს ნაღდი ფული?
კარგი, რამდენიმე მიზეზი არსებობს, მაგრამ ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესია გლობალური ფინანსური მდგომარეობა.
ფინანსური მდგომარეობა ისეთია, რომ მსოფლიო, ფაქტობრივად, ვალშია.
კონკრეტულად, ისეთი რაოდენობით, რომელიც სამჯერ აღემატება მოსახლეობის მიერ მისი გენერირების
წლიურ შესაძლებლობას. და ამის დაფარვა შეუძლებელია.
ეს ნიშნავს, რომ კაცობრიობას ამ ვალების მთის გასასტუმრებლად სამი წელი მოუწევს იმუშაოს ისე, რომ
არანაირ რესურსს არ მოიხმაროს და არაფერი შეჭამოს.
და სწორედ ამიტომ მომავალში, გარკვეულ ეტაპზე, ფინანსური კოლაფსი მოხდება.
ახლა საკითხი იმის შესახებ კი აღარ არის, მოხდება თუ არა ეს, არამედ მხოლოდ იმის, თუ როდის. ის
ამჟამინდელ გლობალურ ფინანსურ ვითარებაში ჩამოინგრევა.
და ეს, რა თქმა უნდა, ერთ-ერთი მიზეზია, რის გამოც ელიტებს სურთ ნაღდი ფულის გაუქმება, რათა ამ ფინანსური კოლაფსის შემდეგ, როდესაც
ყველაფერი დაინგრევა, მათ შეძლონ ხალხისა და მთლიანად ფინანსური სიტუაციის ისე
გაკონტროლება, რომ ყველაფერი მათ ინტერესებში აშენდეს.
სხვა შემთხვევაში, რა თქმა უნდა, თუ ეს ყველაფერი მოხდება, გარკვეული ადამიანები ძალებს გააერთიანებენ,
ჯგუფები და ქვეყნები გაერთიანდებიან და ამას თავად ააშენებენ.
ეს მათ არ მოეწონებათ. ისინი ასევე ამ ყველაფერი ძვირფასეულობისა და რესურსების შესყიდვის პროცესში არიან.
ეს ნიშნავს, რომ ყიდულობენ ყველა ოქროს მაღაროს, ყიდულობენ ოქროს, ყიდულობენ ვერცხლს, ყიდულობენ სასოფლო-სამეურნეო მიწებს.
ამერიკაში ბილ გეიტსი ახლა ყველაზე დიდი სოფლის მეურნეობის მიწათმფლობელია.
და ეს აჩვენებს, რომ ეს ფინანსური ბუშტუკი სკდება.
და ამას ყოველგვარი საფასურით უნდა მოვერიდოთ, რათა საბოლოოდ ნაღდი ფული მიმოქცევაში დარჩეს, რაც ადამიანებს
საშუალებას მისცემს, განაგრძონ დამოუკიდებლად მოქმედება და შეინარჩუნონ უკონტროლო მდგომარეობა.
და ვფიქრობ, რა ცუდია ეს, რასაც ახლა ხედავთ ისეთ ქვეყნებში, როგორიცაა ნორვეგია, შვედეთი
და დანია, სადაც ფულადი ნაღდი აღარ არსებობს.
დღეს ომის წარმოება ასევე შესაძლებელია – მაგალითად, შვედეთს, რომლის ნაღდი ფულიც ბრუნვაში 10%-ზე ნაკლებია,
როგორც ქვეყანას, შეჭრაც კი არ დაგჭირდებათ, შეგიძლიათ უბრალოდ გაუთიშოთ ელექტროენერგია ან ინტერნეტი.
ეს ნიშნავს, რომ ორ-სამ კვირაში ქვეყანა ეკონომიკურად მუხლებზე დაეცემა და, სავარაუდოდ, სამოქალაქო ომშიც ჩაებმება, რადგან
მაშინ ყველაფერი რესურსებზე, ანუ საკვებზე იქნება დამოკიდებული.
და ეს გვიჩვენებს, თუ რამდენად მნიშვნელოვანია ციფრული ტექნოლოგიების დაუფლება, და ამ მხრივ ნაღდი ფული ნამდვილად ცუდი რამ იქნებოდა.
შვედეთი და ნორვეგია ახლა ცდილობენ ამ ტენდენციის შებრუნებას, რადგან გააცნობიერეს რისკზე, რომელშიც შედიან.
მაგრამ ეს აღარ ხდება, მიუხედავად იმისა, რომ ახლა ამბობენ, რომ ბიზნესებმა კვლავ უნდა მიიღონ ნაღდი ფული.
ხალხს ფული არ აქვს და ფულადი სახსრებიც აღარ გროვდება, ასე რომ, ისინი ახლა მართლაც რთულ მდგომარეობაში არიან.
არსებობს კანონი, რომელიც მოითხოვს ბანკნოტებისა და მონეტების მიღებას.
რატომ შეიძლება კვლავ უარი ითქვას ნაღდ ფულზე?
ისე, შვეიცარიაში, ჩვენი ვალუტის კანონი, WZG, მე-3 მუხლში პირდაპირ აღნიშნავს, რომ ყველას უნდა მიიღოს ეროვნული ბანკის
მიერ გამოშვებული ბანკნოტები ყოველგვარი შეზღუდვის გარეშე.
თუმცა, ეს მუხლი დისკრეციულია, რაც ნიშნავს, რომ ის მხოლოდ სამართლებრივი ქმედების განხორციელების შემთხვევაში გამოიყენება.
მაგალითად, თუ საცხობი აწერს, "ჩვენ არ ვიღებთ ნაღდ ფულს", და შემოდის მომხმარებელი, რომელსაც რაიმეს ყიდვა სურს და იცის,
რომ საცხობი არ იღებს ნაღდ ფულს, მაშინ არასდროს დაიდება კონტრაქტი, რაც ნიშნავს, რომ ტრანზაქცია არასდროს განხორციელდება.
და თუ გარიგება არასდროს შედგა, მაშინ ამ კანონის საფუძველზე სარჩელს ვერ შეიტანთ.
და სწორედ ეს არის დისკრეციული კანონმდებლობის პრობლემა: მის წინააღმდეგ სამართლებრივი დავის აღძვრა
შეუძლებელია, რაც იმას ნიშნავს, რომ ეკონომიკას თავად აქვს ძალა გადაწყვიტოს, სურს თუ არა ნაღდი ფულის მიღება.
პოპულარულ ინიციატივას "ნაღდი ფულია თავისუფლება" ფედერალურმა საბჭომ საპასუხო წინადადება წარუდგინა. რა განსხვავებაა მათ შორის?
ასე რომ, ჩვენ, პოპულარული ინიციატივიდან, ვითხოვთ, რომ ფედერალურმა მთავრობამ ყოველთვის
უზრუნველყოს მონეტებისა და ბანკნოტების საკმარისი რაოდენობა.
და ფედერალური საბჭოს კონტრპროპოზიტში ახლა ნათქვამია, რომ ეროვნული ბანკი პასუხისმგებელია ნაღდი ფულის მიმოქცევის უზრუნველყოფაზე.
და ეს, რა თქმა უნდა, უზარმაზარი შეუსაბამობაა – მთავრობის მცირე ხრიკი – რადგან ახლა
პრობლემა ისაა, რომ ყველა ფული ერთნაირი არ არის.
რადგან "ნაღდი ანგარიშსწორებით" სინამდვილეში იმას ვგულისხმობ, რომ არ ვიხდი კრედიტით, ანუ არა ანგარიშზე,
ან რაიმე სავალო წერილობით, არამედ ნაღდი ფულით ვიხდი.
ხოლო ფრანგულ-იტალიურ ენებში "je paie cash" ნიშნავს "მე ფულად ვიხდი", მაგრამ ეს ასევე
ნიშნავს, რომ შემიძლია გადავიხადო სადებეტო ბარათით .
სწორედ ამიტომ, ფედერალურ მთავრობას შეუძლია დააწესოს, რომ ეროვნულმა ბანკმა უნდა უზრუნველყოს ნაღდი ფულის
ხელმისაწვდომობა, რითაც შესაძლებელი ხდება ელექტრონული ნაღდი ფულის მიწოდება ფედერალურ კონსტიტუციასთან შეუთანხმებლობის გარეშე.
ამიტომ, ჩვენ ვერ დავთანხმდებით ფედერალური მთავრობის დღევანდელ პირდაპირ კონტრპროპოზიტს – მარტში კენჭისყრა მაინც გაიმართება.
როგორი იქნება მომავლის ციფრული ვალუტა?
მომავლის ციფრული ვალუტა, სავარაუდოდ, კრიპტოვალუტის და Twint-ის ნაზავი იქნება.
ეს ნიშნავს, რომ ის მხოლოდ ციფრული მოწყობილობის მეშვეობით იმუშავებდა. დღეს ჩვენ ამას მობილური ტელეფონებიდან ვიცნობთ.
ეს ციფრული ტერმინალია და ვალუტა, ანუ მთელი გადახდის ტრანზაქციების პროცესი, იმართება ეგრეთ წოდებული საფულის
მეშვეობით — ანუ ბირჟის, საფულის, ჯიბის მეშვეობით — რომელიც ამ ციფრულ ტერმინალზე იქნება განთავსებული.
და, ვფიქრობ, ეს ციფრული ტერმინალი შვეიცარიის ეროვნულ ბანკთან დაამყარებდა კავშირს.
მაშინ ყველას მხოლოდ ერთი ანგარიში ექნებოდა – ბანკები აღარ იარსებებდნენ.
ეს ნიშნავს, რომ თუ რაიმეს ყიდვა გვსურს, პროცესი მოითხოვს, რომ პირველ რიგში დამტკიცებულ ადგილას ვიყოთ.
მეორე, რომ შეგვიძლია ვიყიდოთ ყველაფერი, რაც ჯერ კიდევ ხელმისაწვდომია ჩვენთვის – ან რაც საერთოდ
ხელმისაწვდომია – და, რა თქმა უნდა, მხოლოდ იმ თანხის ფარგლებში, რომელიც ჩვენთვის არის გამოყოფილი.
ასე რომ, ჩვენ სრულად დაქვემდებარებულნი ვიქნებოდით კონტროლს.
დიახ, ამაზე უკვე ისაუბრეთ – რაც მინდოდა მეკითხა, არის შემდეგი: რა საფრთხეების წინაშე
ვდგავართ სინამდვილეში უნაღდო ანგარიშსწორებისას?
დიახ, ბევრი საფრთხე არსებობს. ჩემთვის უდიდესი საფრთხეა ექსპროპრიაცია უარყოფითი საპროცენტო განაკვეთების მეშვეობით – ან...
კრისტინ ლაგარდმა 2016 წელს განაცხადა – Blick-ის თანახმად, მგონი, ეს 14 აპრილს იყო, როგორც იუწყებოდა Blick – რომ:
უარყოფითი საპროცენტო განაკვეთების არამუშაობის ერთადერთი მიზეზი ისაა, რომ ჩვენთან ჯერ კიდევ მოძრაობს ნაღდი ფული.
რა თქმა უნდა, თუ მიმოქცევაში ნაღდი ფული აღარ იქნებოდა, ეს ნიშნავდა, რომ ხალხი სრულიად დაუცველი დარჩებოდა, თუ ეროვნული ბანკი
მოულოდნელად გამოაცხადებდა: "ჩვენ ახლა ყველა ანგარიშიდან წლიურად 10%-ს ვაკლებთ, რადგან ეს ადმინისტრაციული მიზნებისთვის გვჭირდება".
თქვენ ვეღარ შეძლებთ ნივთების ნაღდი ფულით შეძენას სხვა მეთოდების გამოყენებით.
ეს მაშინ მხოლოდ ციფრული ვალუტის მეშვეობით იქნებოდა შესაძლებელი. და ეს ჩემთვის უდიდესი საფრთხეა.
ასე რომ, ვფიქრობ, დადგება უარყოფითი საპროცენტო განაკვეთები და ქონების ჩამორთმევა.
შემდეგ, რა თქმა უნდა, არსებობს სხვა საფრთხეებიც.
ასე რომ, რა თქმა უნდა, ერთ-ერთი მთავარი რისკი არის დამოკიდებულება — როგორც ადრე ვთქვი — ელექტროენერგიასა და ინტერნეტზე.
ასე რომ, თუ რამე გაფუჭდება, გადახდების განხორციელება დაუყოვნებლივ შეუძლებელი ხდება.
შემდეგი ფაქტია, რომ ჩვენ ვეღარ შევძლებთ კრიზისისადმი მდგრადობის შენარჩუნებას .
ეს ნიშნავს, რომ კრიზისების დროს – როგორიცაა ის, რასაც ამჟამად ნორვეგიასა და შვედეთში აწყდებიან – ფულის მასის
დაკარგვის გამო სამუშაოს გაგრძელება შეუძლებელი გახდება.
ეს ნიშნავს, რომ ინტერნეტი რომ არ გვქონდეს, ეკონომიკა გაჩერდებოდა. ის შეწყვეტდა ფუნქციონირებას და ვეღარ იმუშავებდა.
თუმცა, ნაღდი ფულით ჩვენ მაინც შევძლებდით გადახდების გაგრძელებას, ანუ ეკონომიკა გააგრძელებდა არსებობას
და თავიდან იქნებოდა აცილებული ყველაზე დიდი ზიანი.
ეს კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი საკითხია.
სულ გვესმის, რომ ეს ციფრული ფული ჩვენს სრულად მიკვლევადს ხდის. ეს სიმართლეა?
დიახ, ეს ნამდვილად ასეა.
ასე რომ, ეს ცენტრალური ბანკის ციფრული ვალუტები , რა თქმა უნდა, საკმაოდ მძლავრია იმით, რომ ისინი ციფრულ
მოწყობილობებში, საფულეებში ინახება და შესაძლებელია იმის მონიტორინგი, თუ სად იმყოფებით, რას ყიდულობთ და რამდენს ხარჯავთ.
და ეს გამოიწვევდა იმას, რომ ადამიანები სრულად მართვადი გახდებოდნენ.
იმდენად მსგავსი სოციალური საკრედიტო სისტემის, როგორიც ჩინეთიდან ვიცით – ან.
ამ პერსპექტივიდან, ეს, რა თქმა უნდა, ძალიან დიდი საფრთხეა.
მაგრამ, ვფიქრობ, ეს უკვე საკმაოდ ცნობილია საზოგადოებისთვის, რომ ასეთი რამ შეიძლება მოხდეს.
დიახ, კარგი, მადლობა ამისთვის. რა მივაღწიეთ სინამდვილეში შვეიცარიაში ამ სფეროში?
ისე, შვეიცარიაში ჩვენ დიდი გზა გავიარეთ, რადგან, იმის წყალობით, რომ პოპულარული ინიციატივები წამოვიწყეთ – ანუ "ნაღდი
ფული თავისუფლებაა" – ახლა იმ ეტაპზე ვართ, როდესაც ვწყვეტთ, კონსტიტუციაში ფულის დაცვის რომელი ვერსია შევა.
რა თქმა უნდა, ვიბრძოლებთ იმისთვის, რომ ეს ჩვენი ვერსია იყოს — მონეტებითა და ბანკნოტებით — რათა დარწმუნებულები
ვიყოთ, რომ ბოლოს რაიმე ხრიკით მას გვერდს ვერ აუვლიან.
ჩვენ დანარჩენ ევროპაზე ბევრად წინ ვართ და ეს, რა თქმა უნდა, თავად ევროპისთვისაც მნიშვნელოვანია.
რადგან თუ ჩვენ შევძლებთ ამის კონსტიტუციაში შეტანას შვეიცარიაში, მაშინ ევროპაში ნაღდი ფულის გაუქმება ასე მარტივი აღარ იქნება,
რადგან დაუყოვნებლივ დაიწყება კაპიტალის გაქცევა შვეიცარიისკენ.
გერმანიას რომ ეთქვა: "ჩვენ აღარ გვაქვს ნაღდი ფული", ყველა მაშინვე გამოიტანდა თავის ნაღდ ფულს და
შვეიცარიაში წაიღებდა, რადგან იქ ის უსაფრთხოდ იქნებოდა.
ასე რომ, რა თქმა უნდა, სხვა ქვეყნებთან შედარებით, შვეიცარიაში კომფორტულ მდგომარეობაში ვართ.
და საკმარისია თუ არა ეს შვეიცარიაში ფულის შესანახად?
არა, რა თქმა უნდა, ეს საკმარისი არ არის, მხოლოდ კონსტიტუცია.
როგორც თავიდან ვთქვი, ეკონომიკა ნაღდ ფულს გააუქმებს, და ამის თავიდან ასაცილებლად ჩვენ, ადამიანებმა, სწორედ ნაღდი ფულით
უნდა გადავიხადოთ, რათა ეკონომიკამ მისი გაუქმება ვეღარ შეძლოს.
ასე რომ, მიგროსმა და კუპმა უცებ არ უნდა დაიწყონ მხოლოდ ამ თვითმომსახურების ტერმინალების — ან როგორც არ უნდა ჰქვიოდეს —
დადგმა, სადაც ყველას ციფრულად უწევს გადახდა, მაშინ, როცა ჩვენ ჯერ კიდევ უამრავ რამეს ნაღდი ფულით ვხდით, რესტორნებსა და
ყველგან სხვაგან, რის გამოც ნაღდი ფულის მოცულობა მაღალი რჩება.
თორსტენ ჰენსმა, ფინანსურმა ეკონომისტმა და ციურიხის უნივერსიტეტის პროფესორმა, ნათლად განაცხადა, რომ "იმის
გათვალისწინებით, რომ ნაღდი ფული ყველა ფინანსური ტრანზაქციის 15%-ს შეადგენს, ნაღდი ფული გადასარჩენად აღარ არის".
მან ეს 2020 წელს SRF-თან ინტერვიუში განაცხადა, რაც გვიჩვენებს, რომ დღეს – 25%-ით – ჩვენ უკვე ძალიან ახლოს ვართ ამ
ზღვართან და მის თავიდან ასაცილებლად ზომები უნდა მივიღოთ.
მაშ, მიხარია, რომ ხალხი ახლა ისევ ნაღდი ფულით იწყებს გადახდას.
ეს გვაქცევს შემდეგ კითხვას: რა შეუძლია მოსახლეობას, კიდევ რა უნდა გაკეთდეს და რა შეგვიძლია ჩვენ?
ასე რომ, ეს, ალბათ, ორი-სამი საკითხია, რომელიც ამჟამად არსებითად მნიშვნელოვანია.
ასე რომ, არსებითად, მარტში ეროვნულ საბჭოში კიდევ ერთი დებატები გაიმართება თომას ბურგჰერის წინადადებაზე.
ჩვენი პოპულარული ინიციატივის გარდა, მას ასევე სურს ეკონომიკაში აღიარება – ანუ, არა სავალდებულო აღიარება, არამედ
ზოგადი აღიარება – რაც მას კონსტიტუციაში უნდა გაიწეროს.
ჩვენ ახლა მათ მხარს დავუჭერთ. როგორც "შვეიც-მახერები", ჩვენ შევქმენით პეტიცია,
რომელსაც ახლა ბევრ ადამიანს შეუძლია ხელი მოაწეროს.
გირჩევთ ამ ბმულს – www.schweiz-macher.ch – სადაც შეგიძლიათ პეტიციას მოაწეროთ ხელი.
ჩვენ ასევე დავარწმუნეთ ხანდაზმულთა ასოციაციები – დიდი, 280,000 წევრის მქონე – რომ მხარი დაგვიჭირონ ამ
წინადადების ეროვნული საბჭოსა და შტატების საბჭოს მიერ მიღებაში.
შემდეგ, რა თქმა უნდა, არის ის ფაქტი, რომ ჩვენ არჩევნებზე უნდა მივიდეთ.
ამიტომ, ძალიან ბედნიერები ვიქნებოდით, თუ ახლა რაიმე ფინანსურ მხარდაჭერას მივიღებდით, რადგან ფინანსების გარეშე ეს შეუძლებელია.
სხვებს მილიარდები აქვთ – ასე რომ, კენჭისყრაში შანსის მისაღებად ნამდვილად გვჭირდება ბევრი ფული, მაგრამ ყველაზე
მნიშვნელოვანი ისაა, რომ მოსახლეობა რეალურად გავიდეს გარეთ, თან ფული ატაროს და გადახდები ნაღდი ფულით განახორციელოს.
დიახ, ჩემი მხრიდან, ნამდვილად მინდა, ამ შესაძლებლობით ვისარგებლო და ჩვენს ყველა მოქალაქეს ვთხოვო, მომავალში რაც შეიძლება ხშირად
გადაიხადონ ნაღდი ფულით – შესაძლოა, უპირატესობა მიანიჭონ იმ მაღაზიებსაც, რომლებიც ჯერ კიდევ იღებენ ნაღდ ფულს, იმ მაღაზიების
ნაცვლად, რომლებიც აღარ იღებენ, რადგან ეს საკითხი ძალიან, ძალიან, ძალიან მნიშვნელოვანია იმისთვის,
რომ შვეიცარიაში ნაღდი ფულის შენარჩუნება შევძლოთ.
ჩვენთვის და ჩვენი შვილებისთვის მნიშვნელოვანია, რომ თავისუფლად ცხოვრების გაგრძელების უფლება გვქონდეს. უღრმესი მადლობა!
მადლობა, ბატონო კოლერ, თქვენ დამაჯერეთ.
მე კვლავ ფულით გადავიხდი, რადგან მინდა, რომ ნაღდი ფული შევინარჩუნო და დავრწმუნდე, რომ ის ჩვენთვის ხელმისაწვდომი იქნება.
დიდი მადლობა თქვენი ერთგულებისთვის, ბატონო კოლერ. გისურვებთ ყოველივე საუკეთესოს მომავალი საქმიანობისთვის.
მადლობა ძალიან და გისურვებთ წარმატების გაგრძელებას თქვენს საქმიანობაში. მადლობა.