Lobi-lobi kuat keur digawé teuas pikeun ngaleungitkeun artos tunai sacara tuntas.
Sapanjang Éropa jeung utamana di Uni Éropa.
Dinten ieu urang keur nyarita sareng saurang spesialis ngeunaan topik ieu anu keur ngalakukeun sagala daya pikeun ngajaga
Swiss tina nasib ieu sareng nyalametkeun bagian kabébasan urang.
Kami ngabagéakeun Richard Koller, delegasi "schweiz-macher" sareng présidén "Freiheitliche
Bewegung Schweiz" (Gerakan Kabébasan Swiss).
Wilujeng sonten, abdi bungah aya di dieu – di Gedong Parlemén – sareng abdi pikir bakal matak
pikabitaeun ngadangu naon anu bakal urang pelajari.
Kaseueuran jalma nyangka yén ngaleungitkeun artos tunai téh sabenerna mah teu aya di
Swiss. Naon pamadegan anjeun ngeunaan éta?
Muhun, éta sigana kasalahan.
Lamun urang henteu ngabenerkeun kasalahan éta, urang sigana bakal diajarna ku cara anu hésé.
Kusabab sabenerna, jalma-jalma henteu ngarasa yén artos tunai téh dihapus sacara langsung – sabab sanés politisi nu ngahapus artos
tunai; politisi mah saukur henteu ngalakukeun nanaon pikeun sabenerna ngajaga artos tunai, tapi
ékonomi sorangan nu keur usaha ngurangan artos tunai.
Urang geus ningali ieu di pasar Natal – jeung di pasar séjén ogé – urang ogé ningali ieu di pausahaan,
ranté toko roti, anu ujug-ujug teu nampa artos tunai deui.
Urang ningali ieu di réstoran anu ogé beroperasi tanpa tunai.
Lila-lila, ékonomi bakal ngurangan jeung ngaleungitkeun artos tunai, sarta ayeuna ieu keur kajadian
kalayan laju anu leuwih gancang dina angkutan umum, dimana artos tunai ogé henteu dipaké deui.
Ieu hartosna yén jalma anu mayar ku artos tunai moal tiasa mésér karcis di angkutan umum.
Ieu ngurangan cadangan artos kontan urang. Jeung urang kudu ngalawan éta.
Teras aya ogé kanyataan yén urang gaduh organisasi internasional, sapertos Better than Cash Alliance.
Ieu diadegkeun dina taun 2012 ku Bill & Melinda Gates Foundation, Ford Foundation, USAID
, jeung lembaga-lembaga gedé penting séjénna.
Sareng maranéhna geus netepkeun tujuan pikeun ngaleungitkeun artos tunai sacara bertahap di
sakuliah dunya sarta ngagentosna ku artos digital.
Éta matak pikaresepeun, sarta ngagambarkeun citra Swiss anu hadé, yén sanajan SECO urang – Sekretariat Nagara pikeun Urusan Ékonomi
– henteu aub dina ngadegkeun inisiatif éta taun 2012, éta mimiti mayar dua juta franc Swiss pikeun ngahapus pamakéan artos kontan
taun 2012 sarta ogé ditugaskeun pikeun mindahkeun sakabéh téknologi jeung kaahlian nu patali jeung
transfer artos digital, utamana ka ékonomi nu keur mekar.
Ieu sabenerna nunjukkeun yén ngaleungitkeun artos tunai téh hiji tujuan anu keur digawé ku Swiss di garis payun.
Kuring pikir éta rada polos mun percaya yén artos tunai moal dihapus di dieu di Swiss.
Ku kituna penting pisan sangkan urang tiasa ngalebetkeun artos kontan kana konstitusi.
Naha sabenerna artos tunai kedah dihapuskeun?
Nya, aya sababaraha alesan, tapi hiji anu kacida pentingna nyaéta kaayaan kauangan global.
Kaayaan kauanganana téh kieu, dunya sabenerna keur boga hutang.
Sacara husus, dina jumlah anu tilu kali lipat tina kapasitas taunan populasi pikeun
ngahasilkeunana. Jeung ieu teu bisa dibayar deui.
Ieu hartosna yén umat manusa kudu digawé salila tilu taun tanpa ngagunakeun sagala
sumberdaya atawa dahar pikeun mayar gunung hutang ieu.
Jeung éta sababna bakal aya ambrukna kauangan dina hiji mangsa di mangsa nu bakal datang.
Ieu lain deui patalékan naha, tapi iraha ieu bakal kajadian. Ieu bakal ambruk dina kaayaan kauangan global ayeuna.
Jeung éta, tangtu waé, mangrupa salah sahiji alesan kunaon para élit hayang ngaleungitkeun artos tunai, sangkan sanggeus ragragna
kauangan ieu, sanggeus sagalana ruksak, maranéhna bisa ngadalikeun rahayat jeung ngadalikeun sakabéh kaayaan
kauangan sangkan diwangun deui nurutkeun kapentingan maranéhna.
Lamun henteu kitu, tangtu waé lamun éta sadayana kajadian, jalma-jalma tangtu bakal ngahiji, kelompok-kelompok jeung
nagara-nagara ogé bakal ngahiji sarta ngawangunana sorangan.
Maranéhna moal resep éta. Maranéhna ogé keur dina prosés mésér sakabéh harta berharga atawa sumberdaya ieu.
Ieu hartosna yén sadaya tambang emas keur dipésér, emas keur dipésér, pérak keur dipésér, lahan tatanén keur dipésér.
Di Amérika, Bill Gates ayeuna jadi nu boga lahan tatanén panggedéna.
Jeung éta nunjukkeun yén gelembung kauangan ieu keur meletus.
Jeung ieu kudu dihindari ku sagala cara, sangkan artos tetep ngalir dina ahirna, ngamungkinkeun
jalma-jalma tetep bertindak mandiri jeung teu bisa dikontrol.
Sareng abdi mikir sabaraha parahna éta, anjeun tiasa ningali éta ayeuna di nagara-nagara sapertos Norwégia, Swédia,
sareng Dénmark, anu ayeuna henteu nganggo artos tunai deui.
Ogé mungkin pikeun ngayakeun perang ayeuna – contona Swédia, anu artos tunai nu masih ngurilingan kurang ti 10% –
salaku hiji nagara, anjeun malah teu kudu ngalaksanakeun invasi, anjeun cukup mareuman listrik atawa internétna.
Éta hartina dina dua atawa tilu minggu nagara éta bakal sujud – sacara ékonomi – sarta sigana bakal aya
perang saudara, sabab waktu éta mah ngeunaan sumberdaya, nyaéta kadaharan jeung sagalana.
Jeung éta nunjukkeun sabaraha pentingna ngawasaan téknologi digital, sarta artos tunai
pasti bakal jadi hal anu goréng dina hal éta.
Swédia jeung Norwégia ayeuna keur nyobian ngabalikeun tren ieu, sabab maranéhna geus sadar kana résiko anu keur ditanggung.
Tapi éta mah teu kajadian deui, sanajan ayeuna maranéhna nyebut yén usaha kudu nampa artos tunai deui.
Jalma-jalma teu boga artos tunai, jeung artos tunai teu deui dikumpulkeun, jadi
maranéhna ayeuna keur dina kaayaan anu hésé pisan.
Aya undang-undang anu mewajibkeun narima catetan jeung koin.
Naha artos tunai masih tiasa ditolak?
Di Swiss, undang-undang mata uang urang, WZG, sabenerna nyatakeun dina Pasal 3 yén sadayana kudu nampa lembaran
kertas duit anu diterbitkeun ku Bank Nasional, tanpa watesan.
Najan kitu, artikel ieu sifatna diskresioner, hartina ngan dilarapkeun lamun aya tindakan hukum anu dilakukeun.
Contona, lamun hiji toko roti nulis, "Kami henteu nampi artos tunai," jeung aya palanggan nu datang hayang mésér hiji hal sarta
nyaho yén toko roti éta henteu nampi artos tunai, mangka moal aya kontrak nu kabentuk, hartina moal aya transaksi nu lumangsung.
Sareng upami teu aya transaksi nu kungsi lumangsung, anjeun moal tiasa ngagugat dumasar kana undang-undang ieu.
Sareng éta masalahna dina undang-undang diskresionér: anjeun teu tiasa ngalakukeun tindakan hukum ngalawan éta, nu
hartosna yén ékonomi boga kakawasaan pikeun mutuskeun sorangan naha rék nampa artos tunai atawa henteu.
Inisiatif populér "Cash is freedom" geus nampi usulan balasan ti Déwan Federal. Naon bédana antara duanana?
Janten, kami di Volksinitiative nuntut yén pamaréntah féderal kudu salawasna nyayogikeun jumlah koin jeung banknote anu cukup.
Sareng usulan balikan Déwan Federal ayeuna nyatakeun yén Bank Nasional tanggung jawab pikeun
mastikeun yén artos tunai ngalir dina peredaran.
Sareng éta tangtosna hiji bédana anu gedé pisan – éta téh trik leutik ti pamaréntah – sabab masalah anu ayeuna
timbul nyaéta yén henteu sadaya artos tunai téh sarua.
Kusabab ku "mayar kontan" sabenerna maksudna mah henteu mayar ku kiridit, nya éta henteu dina rekening atawa ku surat
janji mayar atawa naon waé, tapi abdi mayar ku artos tunai.
Jeung dina pamakean basa Perancis-Italia, "je paie cash" hartina "abdi mayar kontan", tapi
éta ogé hartina abdi tiasa mayar ku kartu debit .
Ku kituna pamaréntah féderal tiasa netepkeun yén Bank Nasional kudu ngajamin kasadiaan artos kontan,
sahingga éta tiasa nyayogikeun artos éléktronik tanpa bertentangan jeung Konstitusi Federal.
Ku kituna, kami teu tiasa nampi usulan balikan langsung pamaréntah féderal sakumaha ayana
ayeuna – kami masih gaduh pamilihan dina Maret.
Kumaha kira-kira mata uang digital di mangsa nu bakal datang?
Mata uang digital di mangsa nu bakal datang sigana bakal jadi campuran cryptocurrency jeung Twint.
Janten éta ngan bakal jalan ngaliwatan alat digital. Ayeuna, urang geus biasa jeung ieu tina telepon sélulér.
Ieu mangrupikeun terminal digital, sarta mata uangna, nyaéta sakabéh prosés transaksi pamayaran, bakal diurus
ngaliwatan nu disebut dompét – nyaéta bursa, kantong, atawa dompét – anu bakal aya dina terminal digital ieu.
Sareng terminal digital ieu bakal komunikasi sareng Bank Nasional Swiss, saur abdi.
Sakabéh jalma engkéna ngan boga hiji rekening wungkul – moal aya deui bank.
Ieu hartosna yén lamun urang hayang mésér hiji hal, prosésna merlukeun urang heula aya di lokasi anu geus disatujuan.
Kadua, yén urang tiasa mésér naon waé anu masih aya pikeun urang – atawa naon waé anu aya pikeun urang – sarta ngan
ukur pikeun jumlah anu dileupaskeun ka urang, tangtosna.
Jadi urang bakal sagemblengna tunduk kana kontrol.
Sumuhun, anjeun parantos nyarioskeun éta – nu hoyong abdi tanyakeun salajengna nyaéta: Naon waé
bahaya anu sabenerna urang hadapi tanpa artos tunai?
Leres, aya seueur bahaya. Pikeun abdi, bahaya panggedéna nyaéta ekspropriasi ngaliwatan suku bunga négatif – atawa...
Christine Lagarde nyarios dina taun 2016 – nurutkeun Blick , abdi yakin éta dina tanggal
14 April, sakumaha dilaporkeun ku Blick – yén:
Hiji-hijina alesan kunaon suku bunga négatif teu jalan téh sabab urang masih kénéh boga artos kontan anu ngurilingan.
Lamun tangtu teu aya deui artos tunai nu ngalir, éta bakal hartosna yén jalma-jalma bakal sagemblengna teu boga daya lamun
bank nasional ujug-ujug ngumumkeun, "Ayeuna kami ngurangan 10% sataun tina unggal rekening sabab
kami peryogi éta pikeun kapentingan administrasi."
Anjeun moal tiasa deui mésér barang ku artos kontan ngagunakeun cara séjén.
Éta ngan ukur bisa kalayan mata uang digital. Jeung éta anu paling ngabahayakeun pikeun kuring.
Janten abdi pikir suku bunga négatif jeung ekspropriasi bakal kajadian.
Teras, tangtosna, aya bahaya séjén.
Janten tangtosna, hiji résiko utama nyaéta gumantung – sakumaha anu parantos ku abdi
carioskeun tadi – kana listrik jeung internét.
Jadi lamun aya nu ruksak, transaksi mayar langsung moal mungkin deui.
Teras aya kanyataan yén urang moal tiasa deui ngajaga daya tahan krisis .
Ieu hartosna yén dina kaayaan krisis – sapertos anu ayeuna keur dialaman di Norwégia jeung Swédia – moal mungkin
deui pikeun neruskeun damel alatan kaleungitan artos tunai.
Éta hartina lamun urang teu boga internét, ékonomi bakal mandeg total. Éta bakal eureun jeung moal jalan deui.
Sanajan kitu, kalayan artos kontan, sahenteuna urang tiasa teras mayar, atanapi enya, ékonomi tiasa teras
aya sareng karusakan anu paling parah tiasa dicegah.
Éta mangrupa poin penting séjén.
Urang terus ngadéngé yén duit digital ieu ngajadikeun urang bisa dilacak sacara lengkep. Naha éta leres?
Leres, éta tangtu kitu.
Jadi, mata uang digital bank sentral ieu tangtu pisan kuat sabab disimpen dina alat digital dina dompét digital, sarta
bisa dipantau dimana anjeun aya, naon anu anjeun mésér, jeung sabaraha anu anjeun mayar pikeun hiji hal.
Sareng éta bakal nyababkeun jalma-jalma jadi bisa dikontrol sacara lengkep.
Sakumaha sarupa jeung sistem kiridit sosial, sakumaha urang terang ti Cina – atawa.
Ti sudut pandang ieu, éta tangtosna mangrupikeun bahaya anu ageung pisan.
Tapi éta téh hal anu kuring pikir geus cukup dipikanyaho ku masarakat umum yén ieu bisa kajadian.
Sumuhun, saé, hatur nuhun pikeun éta. Naon anu sabenerna geus dihontal di Swiss dina widang ieu?
Di Swiss urang geus ngalakukeun loba kamajuan sabab, hatur nuhun kana peluncuran inisiatif populér – nya éta "Cash is freedom" –
ayeuna urang geus nepi ka titik dimana urang mutuskeun versi perlindungan artos tunai
mana anu bakal dilebetkeun kana konstitusi.
Tangtosna urang bakal tarung pikeun mastikeun yén éta téh vérsi urang – kalayan koin jeung catetan – sangkan urang yakin
yén éta moal bisa dihindari ku trik naon waé di tungtungna.
Urang geus jauh leuwih maju tibatan sésa Éropa, sarta éta tangtu ogé penting pikeun Éropa.
Sabab lamun urang hasil ngasupkeun éta kana konstitusi di Swiss, moal gampang ngaleungitkeun artos tunai di
Éropa, sabab bakal langsung aya kabur modal ka Swiss.
Lamun Jerman nyarios, "Urang teu boga artos tunai deui," sadayana bakal langsung narik artosna teras
mawa ka Swiss, sabab di dinya artosna bakal aman.
Janten tangtosna urang aya dina kaayaan anu nyaman di Swiss dibandingkeun sareng nagara-nagara séjén.
Sareng naha éta cukup pikeun nyimpen artos di Swiss?
Henteu, tangtos éta henteu cukup, ngan ukur konstitusi.
Sakumaha abdi parantos nyarios ti mimiti, ékonomi bakal ngaleungitkeun artos tunai, sareng pikeun éta
kajadian, urang manusa kedah mayar nganggo artos tunai supados ékonomi henteu tiasa ngaleungitkeunana.
Jadi, Migros jeung Coop ulah ujug-ujug masang ngan mesin self-checkout ieu – atawa naon waé ngaranna – dimana sadayana
kudu mayar sacara digital, padahal urang masih kénéh kudu mayar loba ku artos kontan, komo di réstoran jeung
di mana waé, sahingga jumlah artos kontan tetep loba.
Thorsten Hens, ahli ékonomi kauangan jeung profesor di Universitas Zurich, geus nyatakeun sacara écés yén
"kalayan artos tunai nyusun 15% tina sakabéh transaksi kauangan, artos tunai geus teu bisa disalametkeun deui".
Manéhna nyarios ieu dina wawancara sareng SRF taun 2020, sareng éta nunjukkeun yén ayeuna – di 25% – urang
parantos caket pisan kana ambang éta, sareng urang kedah ngalakukeun tindakan pikeun nyegahna.
Janten abdi bungah yén jalma-jalma ayeuna bener-bener mimiti mayar deui ku artos tunai.
Ieu nganteurkeun urang kana patarosan salajengna: naon anu bisa dipigawé ku populasi, naon deui anu
kudu dipigawé, jeung naon anu bisa urang lakukeun?
Janten, éta panginten dua atawa tilu poin anu sacara dasarna penting ayeuna.
Jadi sacara dasarna, bakal aya deui debat di Déwan Nasional dina Maret ngeunaan usulan Thomas Burgherr.
Salian ti inisiatif populér kami, manéhna ogé hoyong pangakuan dina ékonomi – nya éta lain pangakuan wajib, tapi
pangakuan umum – anu manéhna hoyong kacatet dina konstitusi.
Ayeuna urang bakal ngadukung ieu. Salaku "schweiz-macher", urang parantos nyieun petisi anu
ayeuna bisa ditandatanganan ku seueur jalma.
Abdi nyarankeun ieu – www.schweiz-macher.ch – dimana anjeun tiasa nandatanganan petisi.
Kami ogé parantos ngayakinkeun asosiasi warga sepuh – anu gedéna miboga 280.000 anggota – pikeun ngadukung kami
sangkan usulan ieu ditampi ku Déwan Nasional jeung Déwan Nagara.
Teras, tangtosna, aya kanyataan yén urang kedah angkat ka tempat pamilihan.
Janten kami bakal bungah pisan upami ayeuna kami tiasa nampi sababaraha dukungan finansial, sabab éta teu mungkin tanpa dana.
Nu séjén boga milyaran – jadi urang bener-bener peryogi loba pisan duit supaya boga kasempetan dina pamilihan,
tapi nu paling penting mah nyaéta masarakat sabenerna kaluar, mawa duit tunai, jeung mayar maké duit tunai.
Sumuhun, pikeun abdi, abdi bener-bener hoyong ngamangpaatkeun kasempetan ieu pikeun nyuhunkeun ka sadaya warga urang supaya
mayar ku artos tunai sabisa-bisa dina mangsa nu bakal datang – meureun malah milih toko anu masih nampi artos tunai tibatan
anu henteu deui, sabab masalah ieu kacida pisan pentingna pikeun ngajamin yén urang tiasa ngajaga artos tunai di Swiss.
Penting pikeun barudak urang jeung pikeun urang sorangan sangkan urang diidinan neruskeun
hirup kalayan kabébasan. Hatur nuhun pisan!
Hatur nuhun pisan, Pak Koller, anjeun parantos ngayakinkeun abdi.
Abdi bakal teras mayar ku artos tunai sabab abdi hoyong ngajaga artos tunai sareng mastikeun yén éta tetep aya pikeun urang.
Hatur nuhun pisan kana komitmen anjeun, Bapak Koller. Kami ngadoakeun anu pangsaéna
pikeun karya anjeun di mangsa nu bakal datang.
Hatur nuhun pisan, sareng mugia anjeun terus suksés dina padamelan anjeun. Hatur nuhun.