Sed ni gustumu la terminon 'pandemia interkonsento' dum momento, bonvolu, pandemia interkonsento!
Kontraktoj pri pandemioj estas subskribitaj. Ne temas pri sano. Ne temas pri protekti niajn
vivojn kontraŭ malbonaj, malbonaj murdantoj.
Bonvolu serĉi en Google: "La dek plej grandaj sanriskoj" kaj vi trovos la vakcinan kritikon
S-ino Beate Bahner, advokatino, estas nun ĉi tie kun mi por intervjuo. Multan dankon pro via tempo.
Sinjorino Bahner, ni komencu per rekta demando.
Intertraktadoj pri internacia pandemio-interkonsento eniris novan rondon en Ĝenevo.
La reprezentantoj de la 194 membroŝtatoj de la Monda Organizaĵo pri Sano (MOS) jam finis multajn el la 37 artikoloj
de la skizo de la traktato en 11 rondoj de intertraktadoj.
Spertuloj tial estas konvinkitaj, ke interkonsento finfine povas esti atingita en la venontaj du semajnoj. Por
tre ĝenerale resumi: ĝis nun ne atingiĝis interkonsento.
Ne estos speciala voĉdono en decembro; anstataŭe oni faros provojn atingi interkonsenton antaŭ la venonta San-Asembleo
la 25-an de majo, por ke voĉdono povu esti okazigita.
Kaj kompreneble ni interesiĝas pri via takso pri tio. Ĉu vi povas konfirmi tion? Kiel la tuta afero evoluas?
Post ĉio, la pandemio-traktato de la Monda Organizaĵo pri Sano estas via fako, ĉu ne?
Tio estas ĝuste tiel. Fakte, dum la pasinta jaro mi tre intense laboris pri du interkonsentoj.
Nome, en ĉi tiu libro, "WHO Pandemic Agreement".
Tamen, ne temas nur pri ĉi tiu traktato, sed ankaŭ pri la tiel nomataj Internaciaj Sanitaraj Regularoj, kiuj
ekzistas jam de sufiĉe longa tempo, sed kiuj estis aplikeblaj dum la pandemio estis tiuj de 2005.
Ekde la komenco de la pandemio kaj poste, la pandemia traktato estis pravigita sur la bazo ke naciaj registaroj
katastrofe malsukcesis en sia respondo al la koronaviruso.
Kompreneble mi estis tute indignigita, ĉar – pardonu, maskoj, enfermoj, socia distancigo, monpunoj, vakcinadoj, devigaj
vakcinadoj... Ni travivis ĉion ĉi, kaj verŝajne ankaŭ la tuta mondo, iuj pli ol aliaj, kaj tiam tiuj, kiuj faris la
interkonsentojn, tiel diri, asertas kun tia senhonesteco, senhonteco kaj senhonteco,
ke ni malsukcesis, kaj mizere malsukcesis.
Tio estas tio, kio rezultis el la dua skizo. Ŝajnas, ke ankaŭ aliaj plendis pri tia aroganteco.
Sed ni simple ĝuu la terminon 'pandemia traktato' dum momento, bonvolu, pandemia traktato!
Oni subskribas kontraktojn pri pandemioj. Kaj tial pandemioj ŝajnas esti vere bona komerco.
Kaj nur Germanio elspezis 440 miliardojn da eŭroj, ne milionojn, sed miliardojn, en la tri pandemiaj jaroj de 2020
ĝis 2023. Tio ĝustas: 440 mil milionoj da eŭroj en tri jaroj!
Ni certe estus pli bone for kun tiuj ol kun maskoj, kiujn, kie ajn oni nun devas forĵeti... la uzitajn kaj
la neuzitajn, la vakcinoj – milionoj da ili neuzitaj.
Sed ĝi simple daŭras. Ĝi estas granda komerco. Ĝi estas granda komerco por kelkaj industrioj.
Ĝi estas, kompreneble, granda komerco por la farmacia industrio. Ĝi estas nekredeble granda komerco por la
datuma industrio, kaj tial ankaŭ por la militindustrio.
Kaj ni scias, ke kiam ni parolas pri ĝi, ne temas pri sano.
Ne temas pri protekti niajn vivojn kontraŭ malbonaj murdantoj, kiuj tiel mortige atakas nin. Tute
ne. Ili estas unue produktitaj en la laboratorio.
Kaj parto de la pandemia interkonsento – kaj cetere unu el la ĉefaj kontestpunktoj – estas la komercigo de ĝuste ĉi
tiu "esplorado pri funkcia plibonigo", el kiu devenis kaj el kiu eskapis la koronaviruso, kiel ajn tio estu.
Kaj la interŝanĝo de ĉi tiuj patogenoj kaj la komercigo, financigo, tio estas unu el la ĉefaj
punktoj pri kiuj ankoraŭ ne atingita interkonsento.
"Gain-of-function" estas tio, kion oni nomas funkcia esplorado. Depende de la celo, por kiu ĝi estas farata, ĝi ankaŭ povas esti
priskribita kiel esplorado pri biologiaj armiloj, kiu fakte estas malpermesita kaj devus esti malpermesita, kaj kiu apartenas
al la Konvencio pri biologiaj armiloj, kiu ja ekzistas.
Sed ĉi tie ĝi fakte estas promociata kaj financata, tiel diri. Kaj tio estas tute nekomprenebla.
Ĉi tiu interkonsento – la pandemia interkonsento – vere transrompas ĉiujn limojn, ĉiujn ruĝajn liniojn.
Tio estas granda komerco! Ĝi estas nenio alia; fakte, ĝi finfine servas monon, potencon kaj kontrolon, kompreneble.
Kontrolo, ekzemple, mi deklaras pandemion, do ekvalidiĝas la krizostato – ni scias ĉion pri tio el Germanio.
La normalaj leĝaj reguloj ne validas. Ni ne plu rajtas fari ion ajn. Oni, tiel diri, deklaris medicinan militleĝon.
Kaj ĉar ni mortus, ĉar ni ne havas naturan imunecon kontraŭ ĉiuj ĉi tiuj teruraj, teruraj mortigaj virusoj, ni bezonas vakcinon.
Sed ĉi tiu vakcino kompreneble ne povas esti evoluigita dum dek jaroj.
Do, kompreneble, ni devas suspendi ĉiujn ĉi sekurecajn reguligojn laŭ la farmacia juro, nome laŭ la germana, eŭropa kaj
internacia juro, ĉar ni havas teruran, teruran pandemion – diras iu SPD-politikisto, kies nomon mi konstante forgesas.
Mi ankaŭ ne povas pensi pri io ajn.
Sed ni havas krizajn povojn, tiel diri. Ni havas krizan aprobon, kiel ĉe la KOVIM-vakcinoj – la kvar el ili.
Ni suspendis ĉiujn sekurecajn antaŭzorgojn kaj sekurecajn kontrolojn, ĉar la ĝenerala direktoro de la Monda Organizaĵo
pri Sano denove ludis la 'pandemian' karton, tiel diri.
Kaj kio estas la magia vorto? 'Publika san-krizo de internacia zorgo', PHEIC. Kiel oni diras ĝin? Falsa! Bone? Bone?
Ĉi tiu ambigueco eble eĉ estas intenca, ni ne scias.
Do, jen la planoj, kaj ĉi tiuj Internaciaj Sanitaraj Regularoj ĉiam provizis rimedojn kiel kvaranteno kaj testado, kaj ankaŭ
devigajn rimedojn – ĉi tiuj nun efektive estis efektivigitaj responde al la kronviruso, kaj oni sentas,
ke la regularoj ankoraŭ ne estas sufiĉe adekvataj, do ekzistas planoj plue streĉi ilin.
Rein envenas, vi kaj mi, kiuj eble kritike rigardas ĉi tion, estas sanrisko laŭ la Monda Organizaĵo pri Sano.
La vakcinkritikisto estas unu el la dek plej grandaj minacoj al la Monda Organizaĵo pri Sano.
Bonvolu serĉi en Google "La dek plej grandaj sanriskoj" kaj vi trovos la kritikiston pri vakcinado, kiu estas kaj estos
krimigita, kiun homoj volas silentigi, kiun homoj esence ankaŭ... nu, Interpol jam starigis ian "ciberespacon" .
Se ni publikigas rilatajn informojn, kiuj ne kongruas kun la rakonto de la Monda
Organizaĵo pri Sano, ni povus esti ciberkrimuloj.
Do ĉi tiuj du planoj, la IHR (Internaciaj Sanitaraj Regularoj) kaj la pandemio-traktato, ne celas ion bonan.
Do, por tiuj, kiuj ankoraŭ ne ricevis Kristnaskan donacon – jen mallonga komerca paŭzo – mi rekomendas ĉi tiun libron. Jes, mi
vere verkis ĝin... ĝi estis mia plej malfacila libro, mia sepa.
Estis malfacile. Mi provis verki ĝin tiel, ke ĝi estu vere facila por legi.
Sur ĉiu paĝo estas titolo, ĉapitro. Ili estas mallongaj ĉapitroj.
Vi ankaŭ povas simple foliumi ĝin. Sed vi akiras impreson pri kiom multe oni mensogis al ni kaj trompis nin.
Mi ŝatus vidi ĉi tiun libron pruntata kaj donata, denove kaj denove, kun unu kondiĉo: pasigu ĝin plu post unu
semajno! Ĉar la informoj devas disvastiĝi tra la mondo.
Revenante al ĉi tiu nuna evoluo: En Ĝenevo – la 1-an de junio 2024, ni, grupo de internaciaj juristoj,
okazigis tie manifestacion – nu, ne mi, ne la juristoj, sed unue, manifestacio estis organizita.
Tamen ni ankaŭ okazigis internacian gazetaran konferencon, ĉar tie oni devis decidi pri la IGT kaj la pandemia traktato, kio
fakte kontraŭas la proprajn regulojn de la Monda Organizaĵo pri Sano, ĉar la fina projekto devas esti disponebla kvar
monatojn anticipe por voĉdono de la 194 membroŝtatoj de la Monda Asembleo pri Sano. Ili estis disponeblaj nur du tagojn antaŭe!
Mi kredas, ke tiuj membroj, se ili ankoraŭ estus tie, verŝajne estus enfermita ĉe la Monda Organizaĵo pri Sano
en Ĝenevo kaj ne estus liberigitaj ĝis ili subskribis ion. Estas tre dubinde, kiel tio okazis.
Ĉiuokaze, ili faris masivajn ŝanĝojn al la IGV sen observi ĉi tiun kvar-monatan periodon, kaj ili ŝovis grandan
parton de la pandemia traktato, kiu postulas du-trian plimulton, en la IGV, kiu postulas nur simplan plimulton.
Estis granda kaoso, kaj mi konfesas, ke ni esperis, ke ili ne estos aprobitaj, sed la sekvan
matenon ni eksciis, ke ili fakte traŝovis ion. Dubinda!
Ĝi vere estas ŝajnigo de la regado de la juro, kaj mi konfesas, ke mi vere estis deprimita pri tio en junio.
Nun ĝi daŭras, ili daŭre negocas la pandemian traktaton de la Monda Organizaĵo pri Sano.
Ĉio temas pri mono. Evoluantaj landoj volas pli da mono, dum industriigitaj landoj ne volas rezigni pri siaj patentoj.
Ĉiuj ĉi estas legitimaj disputoj, sed ni malkonsentas pri esplorado pri funkcia plibonigo, t.e. ĉi tiu funkcia esplorado,
ĉi tiuj modifitaj virusoj, kiuj supozeble necesas por kontraŭstari atakon per biologiaj armiloj de
teroristoj kaj por evoluigi vakcinojn... Stultaĵo, ili mem evoluigas ilin por poste evoluigi la vakcinon.
Mi rekomendas la James Bond-filmon Spectre el 2015, kie ĝi estas mirinde priskribita.
Jes, do la pandemio-traktato fakte ankoraŭ ne estas finpretigita, sed ĝi devus esti decidita kaj verŝajne estos
decidita ĉe la venonta Monda Asembleo pri Sano en Ĝenevo fine de majo. Mi esperas, ke ne.
Aliflanke, ĝi estas nur papero, do ni devas vidi, kiel aferoj evoluis en la mondo, kiel konscio kreskis, ekzemple per Kla.TV
kaj ni ĉiuj, kaj ni devas diri al niaj registaroj... nu, Germanio, Germanio estas la mova
forto malantaŭ la pandemio-traktato, ĉu ne?
En Germanio ni ne devas zorgi pri la registaro... ni ne povas atendi multe dum ĉi tiu registaro estas ĉe la potenco, kiu ankaŭ
donas tiom da mono al la Monda Organizaĵo pri Sano, kiu, cetere, ankaŭ estas forte implikita en la farmacia kaj datumkomerco.
Ili profitas kaj ili volas profiti. Farante tion, ili riskas nian sanon kaj niajn vivojn. Mi konsideras tion tre krima!
Ni devas haltigi ĝin, kaj ni haltigos ĝin.
Ni haltigos ĝin! Ni povas fari ĝin, por citi iun, kies nomon mi nun ne memoras.
Sed tre mallonge, sinjorino Bahner: Ĉu la ŝlosilo tiam estus, tiel diri, iluminita socio?
Mi volas diri, ke ni subtenas kaj helpas transdoni tion, kion vi, kiel fakulo, kiel advokato, tiel diri... Plej
multaj advokatoj ne kapablas komuniki ion tiel, ke ordinaraj civitanoj, kiel mi, povas kompreni ĝin.
Sed vi povas fari ĝin, vi povas transdoni la mesaĝon, ni transdonos ĝin al la homoj.
Sed mi kredas, ke klerigita socio estas la ŝlosilo por restarigi la funkciadon de la justica sistemo, ĉu ne?
Ke vi, kiel advokato, povas denove labori ĝuste, ĉar tie sidas vere objektiva juĝisto, ĉu ne?
Nu, edukado kaj informoj, kaj la volo informiĝi, estas la unua paŝo.
Tiam ĉi tiuj homoj devas esti povigitaj havi la kuraĝon diri ne, diri ĉesu, agi.
Do ĉi tiu kuraĝo estus la dua paŝo.
Ĉar la timo perdi vian laboron, esti socie ostracizita kaj tiel plu... Ni ĉiujn akceptas, ni jam estas unu granda familio, ni
scias, kiel tio estas, ni scias, kiel oni sentas sin persekutata, ostracizita, kio ajn, falsakuzita, subite esti ĉiuspecaj aferoj.
Ni kompreneble ĝojas bonvenigi ĉiujn tiujn kuraĝajn animojn, kiuj, kiel ni, kredis je la superregado de la juro, je demokratio,
je ŝtato, kiu havas niajn plej bonajn interesojn en la koro.
Sensencaĵo, ni falis en ĝin, sed nun ni scias pli bone: edukado estas la unua paŝo – do ankaŭ al vi multan dankon!
Multan dankon. Unu lasta demando, jes?
Dum ĉi tiuj tempoj, ni provizas multajn informojn per retejoj, Telegram, YouTube, diversaj kanaloj, ktp.
Se cenzuro daŭre progresos, multaj aferoj ne plu estos eblaj, kaj en kazo de krizo multaj homoj restos solaj,
ĉar ili ĉiam fidis je la kontribuoj de advokato Bahner sed neniam regionale interkonektiĝis.
Ĉu vi opinias, ke tio ankaŭ estas ŝlosila faktoro en la hodiaŭa mondo, ke homoj konatiĝas unu kun la alia lokale,
ke ili eliras el anonimeco kaj regionale interkonektiĝas?
Tio estas unu el la plej gravaj rimedoj, vere, en la konstruaĵo mem, en la strato, en la kvartalo.
Kaj notu la homojn, kiuj loĝas proksime al vi, iliajn adresojn – iru viziti ilin!
Foje vi eble renkontiĝis nur ekstere aŭ en restoracioj, do vi povas veturi aŭ piediri tien, kaj mi fakte starigus
la limon por retkonektado: kien mi ankoraŭ povas piediri?
Mi povas kovri kvin kilometrojn en unu horo, ĉu ne?
Do ĉi tiu kvin-kilometra cirklo, tute, loka retkonektado estas la plej grava afero por subteno, medicinale kaj
kompreneble rilate al akvoprovizado, nutrado, medikamentoj – kaj kompreneble ankaŭ por helpi unu la alian.
Ni eble denove bezonos ĉi tion. Jes, grava noto, grava mezuro!
Multan dankon, sinjorino Beate Bahner, pro ĉi tiu intervjuo.
Ni deziras al vi ĉian sukceson en via daŭra eduka laboro.
Mi pensas, ke vi jam priskribis ĝin: foje vi atingas ioman malaltan punkton, kiam vi pensas: "Ho ve, kio okazos poste?"
Sed vi radiadas esperon, vi radiadas konfidon – mi pensas, ke tio estas bonega! Ĉu ni
povas sendi tion al la spektantoj? Bone, dankon.