Baina gozatu dezagun une batez 'pandemia-akordioa' terminoa, mesedez, pandemia-akordioa!
Pandemiari buruzko kontratuak sinatzen ari dira. Ez da osasunari buruzkoa. Ez da gure bizitzak
gaizto, gaizto hiltzaileetatik babesteari buruzkoa.
Mesedez, Google-n bilatu: "Osasun-arrisku handien hamar" eta txertoen kritikaria aurkituko duzu
Orain abokatu Beate Bahnerrekin ari naiz hitz egiten. Eskerrik asko gurekin egoteko denbora hartzeagatik.
Bahner andreari, has gaitezen berehala galdera batekin.
Pandemia nazioarteko akordioari buruzko negoziazioek Genevan txanda berri bati ekin diote.
Munduko Osasun Erakundeko (MOE) 194 kide-estatuetako ordezkariek jada negoziazioen 11 itzulotan tratatu
zirriborroaren 37 artikuluetako asko amaitu dituzte.
Adituek, beraz, ziur daude hurrengo bi asteetan azkenean akordio batera irits daitekeela. Laburbilduz,
oso zabaliki esanda: oraindik ez da akordiorik lortu.
Abenduan ez da bozka berezirik izango; horren ordez, maiatzaren 25ean egingo den Osasun Asambleara arte akordio batera
iristeko ahaleginak egingo dira, bozka bat egin ahal izateko.
Eta, noski, honen zure balorazioan interesa dugu. Hori baieztatu al dezakezu? Nola doa guztia garatzen?
Azken finean, OMEren pandemiari buruzko ituna zure espezialitate-eremua da, ezta?
Hori da zehazki. Izan ere, azken urtean bi akordioen gainean oso intentsiboki lanean aritu naiz.
Zehazki, liburu honetan, "WHO Pandemic Agreement".
Hala ere, ez da soilik hitzarmen hau, baita Nazioarteko Osasun Araudi deiturikoak ere; denbora luzez indarrean egon diren
arren, pandemiaren garaian aplikagarriak izan ziren 2005ekoak.
Pandemiaren hasieratik eta ondoren, pandemiako ituna justifikatu zuten estatu nazionalek
koronabirusari aurre egiteko huts egin zutela esanez.
Jakina, erabat haserre nengoen – barkatu, maskak, konfinamenduak, gizarte-distantzia, isunak, txertoak, derrigorrezko
txertaketak... Hau guztia jasan dugu, eta ziurrenik mundu osoak ere bai, batzuek besteek baino gehiago, eta gero akordioak egin
zituztenek, esateko moduan, hain kontzientziarik gabeko, lotsagabe eta lotsarik gabeko jarreraz diote huts
egin dugula, eta gainera miseragarri huts egin dugula.
Hori izan zen bigarren zirriborroaren emaitza. Dirudienez, beste batzuek ere hainbeste suposizioagatik kexatu ziren.
Baina, mesedez, goza dezagun une batez 'pandemia-ituna' terminoa, pandemia-ituna!
Pandemiari buruzko kontratuak sinatzen ari dira. Eta, beraz, pandemiak benetan negozio ona dirudite.
Eta Alemaniak bakarrik 440 mila milioi euro gastatu ditu 2020tik 2023ra bitarteko pandemia-urteetan, ez milioika, baizik eta
mila milioika euro. Hori bai, 440 mila milioi euro hiru urtean!
Ziur aski, maskak baino hobeak izango liratekeen horiek; maskak, berriz, orain nonahi bota behar diren… erabilitakoak
eta erabili gabe daudenak, txertoak – milioika erabili gabe.
Baina etengabe jarraitzen du. Negozio handia da. Zenbait industriarentzat negozio handia da.
Farmazia-industriarentzat, jakina, negozio handia da. Datuen industriarentzat negozio izugarri handia
da, eta, beraz, industria militarrarentzat ere bai.
Eta badakigu horri buruz hitz egiten dugunean, ez dela osasunari buruz.
Ez da gure bizitzak babestea gaizto hiltzaileetatik, gure aurka hain hilgarri erasotzen gaituztenetatik.
Ez batere. Hauek lehenik laborategian sortzen dira.
Eta pandemiaren akordioaren zati bat – eta, gainera, gatazka-puntu nagusietako bat – zehazki "funtzioaren irabaziaren
ikerketaren" merkataritzatzea da, ikerketa horretatik sortu eta ihes egin baitzuen koronabirusak, nola edo hala.
Eta patogeno hauen trukea eta merkantilizazioa, finantzializazioa; oraindik adostasunik lortu ez den gako puntuetako bat da.
"Gain-of-function" funtzional-ikerketatzat ezagutzen dena da. Helburuaren arabera, arma biologikoen ikerketa gisa ere deskriba
daiteke; hori, egiazki, debekatuta dago eta debekatu beharko litzateke, eta Arma Biologikoen
Hitzarmenaren barruan sartzen da, zeina egiazki existitzen den.
Baina hemen, esan genezakeen moduan, benetan sustatu eta finantzatu egiten ari da. Eta hori guztiz ulergaitza da.
Akordio honek – pandemiako akordioak – benetan hautsi egiten ditu muga guztiak, lerro gorri guztiak.
Hau negozio handia da! Beste ezer ez da; egiaz, azken batean dirua, boterea eta kontrola zerbitzatzen ditu, noski.
Kontrol, adibidez, pandemia bat deklaratzen dut, eta horrela larrialdi-erregimena martxan
jartzen da – hori guztia Alemaniatik ondo dakigu.
Ohiko lege-arauak ez dira aplikatzen. Ez gaituzte ezer egiteko baimenik ematen.
Mediku-martzial-legea deklaratu dute, esateko moduan.
Eta hilko ginatekeelako, birus hilgarri izugarri hauei guztiei aurre egiteko immunitate
naturalik ez dugulako, txerto bat behar dugu.
Baina, jakina, ezin da txerto hau hamar urteko epean garatu.
Beraz, noski, farmazia-legearen baitan dauden segurtasun-araudi guztiak bertan behera utzi behar ditugu, hau da, alemaniar,
europar eta nazioarteko legeak, izugarri, izugarri pandemiaren bat dugulako – dio SPDko
politikari batek, izena etengabe ahazten zaidana.
Ni ere ez dut ezer bururatzen.
Baina, esateko moduan, larrialdi-ahalmenak ditugu. Larrialdiko onespena dugu, COVID txertoekin bezala – lau horiekin.
Segurtasun-neurri eta egiaztapen guztiak bertan behera utzi ditugu, WHOko zuzendari nagusiak berriro
ere, esateko moduan, "pandemia" txartela atera duelako.
Eta zein da hitz magikoa? 'Nazioarteko kezka sortzen duen osasun publikoaren larrialdia',
PHEIC. Nola ahoskatzen da? Fake! Ados? Ondo?
Ambiguotasun hau agian asmozko ere izan daiteke, ez dakigu.
Beraz, horiek dira planak, eta Osasunaren Nazioarteko Araudi hauek beti aurreikusi dituzte neurriak, hala nola karrantena eta
probak, baita neurrien behartze-neurriak ere – neurri horiek orain koronabirusari dagokionez benetan ezarri
dira, eta iruditzen da oraindik ez dagoela nahikoa araututa, beraz, neurriak are gehiago gogortu nahi dira.
Rein sartzen da, zuk eta nik, hau kritiko ikus dezakegunok, Osasunaren Mundu Erakundearen arabera osasun-arriskua gara.
Txertoen kritikaria Osasunaren Mundu Erakundearen hamar mehatxu handienenetako bat da.
Mesedez, Google-n bilatu "Osasunaren hamar arrisku handienak" eta aurkituko duzu kriminalizatu nahi duten eta jendeak geldiarazi
nahi duen txertaketaren kritikoa, zeina, oinarrizkoan, nahi duten… Beno, Interpolek jada
"ziberespazio" (espazio birtual) moduko bat ezarri du.
Munduko Osasun Erakundearen narrazioarekin bat ez datorren informazio garrantzitsua
argitaratzen badugu, ziber-delinkuenteak izan gaitezke.
Beraz, bi plan hauek, IHR (Nazioarteko Osasun Araudiak) eta pandemiari buruzko itunak, ez dute ezer onik asmoan.
Beraz, oraindik Gabonetako oparirik ez dutenentzat – iragarki komertzial txiki bat da hau – liburu hau
gomendatzen dut. Bai, benetan nik idatzi nuen... nire zailena izan zen, nire zazpigarrena.
Zaila izan zen. Benetan erraz irakurtzeko moduan idazteko saiatu nintzen.
Orrialde bakoitzean atal-izenburu bat dago, kapitulu bat. Kapitulu laburrak dira.
Gainera, azkar begiratu besterik ez duzu egin behar. Baina horrek erakusten du
zenbateraino gezurrak esan eta engainatu gaituzten.
Liburu hau maileguan emanda eta oparitan emanda ikusi nahiko nuke, behin eta berriro, baldintza batekin: astebete
igaro ondoren pasatu! Informazioa mundura iritsi behar delako.
Oraingo garapen honetara itzulita: 2024ko ekainaren 1ean Genevan ginen; nazioarteko abokatu-talde bat ginen, eta han
manifestazio bat egin genuen – bueno, ez ni, ez abokatuak, baizik eta, lehenik eta behin, manifestazio bat antolatu zuten.
Hala ere, nazioarteko prentsaurreko bat ere egin genuen, IGTari eta pandemiari buruzko ituna han erabakiko zirelako; hori, egiaz,
Osasunaren Mundu Erakundearen arauei kontra doa, azken zirriborroa Osasunaren Mundu Biltzarraren 194 kide-estatuentzat
bozketa baino lau hilabete lehenago eskuragarri egon behar baita. Bi egun lehenago arte ez zeuden eskuragarri!
Uste dut kide horiek, oraindik han egongo balira, ziurrenik Genevako Osasunaren Mundu Erakundean giltzapeturik
egongo liratekeela eta zerbait sinatu arte ez zituztela askatuko. Oso zalantzagarria da nola gertatu den hau.
Edonola ere, lau hilabeteko epe hori errespetatu gabe IGVn aldaketa masiboak egin dituzte, eta pandemiaren itunetik
–bi hereneko gehiengoa eskatzen duena– IGVra asko aldendu dira; IGVk gehiengo sinplea besterik ez du eskatzen.
Nahasketa handia izan zen, eta aitortzen dut espero genuela ez zituztela onartuko, baina hurrengo goizean jakin
genuen benetan zerbait aurrera atera zutela. Zalantzazkoa!
Benetan legearen nagusitasunaren itxurazko erakustaldia da, eta onartzen dut ekainean horregatik oso deprimituta nengoela.
Orain jarraitzen du, Munduko Osasun Erakundearen pandemiari buruzko hitzarmena negoziatzen jarraitzen dute.
Dena diruari buruzkoa da. Garapen-bidean dauden herrialdeek diru gehiago nahi dute,
industrializatuek, berriz, beren patenteak utzi nahi ez dituzte.
Hauek guztiak eztabaida zilegiak dira, baina ez gaude ados funtzioaren irabaziaren ikerketarekin, hau da, ikerketa
funtzional honekin, birus moldatu hauekin, ustez terroristek biogaitako eraso bat saihesteko eta txertoak
garatzeko beharrezkoak direnak... Txorakeriak, beraiek garatzen dituzte, eta gero txertoa garatzeko.
2015eko James Bonden 'Spectre' filma gomendatzen dut, non bikain deskribatzen den.
Bai, beraz, pandemiari buruzko ituna oraindik ez da benetan amaitu, baina maiatzaren amaieran Genevan egingo den
Osasun Mundu Biltzarrean erabakiko dela espero da eta ziurrenik bertan amaituko da. Ez nintzateke nahi.
Bestalde, paper hutsa besterik ez da, beraz, ikusi behar dugu nola garatu diren gauzak munduan, nola handitu den kontzientzia,
adibidez Kla.TV eta gure guztion bitartez, eta gure gobernuei esan behar diegu... ba, Alemania, Alemania da
pandemiari buruzko itunaren indar bultzatzailea, ezta?
Alemanian ez dugu gobernuaz kezkatu behar... gobernu hau agintean dagoen bitartean ez dugu asko espero behar, eta gobernu honek
Osasunaren Mundu Erakundeari diru asko ematen dio, eta, gainera, erakunde hori farmazeutika
eta datu negozioetan ere sakonki murgilduta dago.
Irabazten dute eta irabazi nahi dute. Hori eginez, gure osasuna eta gure bizitzak arriskuan
jartzen dituzte. Hori oso delitu larria dela uste dut!
Gelditu egin behar dugu, eta geldituko dugu.
Geldiaraziko dugu! Guk egin dezakegu, orain izena gogoratzen ez dudan norbaitek esandakoa aipatuz.
Baina oso laburki, Bahner andreari: giltza, esateko moduan, gizarte argitua izango litzateke?
Esan nahi dudana da: aditu gisa, abokatu gisa, nolabait esateko, gu zure ondoan gaudela eta zure mezua helarazten
laguntzen dugula. Abokatu gehienek ezin dute ezer modu horretan komunikatu, ni bezalako herritar arruntek ulertzeko moduan.
Baina zuk egin dezakezu, mezua helarazi dezakezu, eta guk herriarengana eramango dugu.
Baina uste dut argitutako gizartea dela justizia-sistemaren funtzionamendua berreskuratzeko gakoa, ezta?
Zu, abokatu gisa, berriro behar bezala lan egin dezakezu, benetan objektiboa den epaile bat bertan eserita dagoelako, ezta?
Ba, hezkuntza eta informazioa, eta norberak bere burua informatzea nahi izatea, lehen urratsa da.
Orduan, pertsona hauek ahaldundu behar dira ezetz esateko, gelditu esateko eta ekintza hartzeko ausardia izan dezaten.
Beraz, ausardia hau bigarren urratsa izango litzateke.
Lana galtzeko beldurra, gizartean baztertua izatearen beldurra eta abar... Denak onartzen ditugu, jada familia handi bat gara,
badakigu zer den, badakigu nola sentitzen den jazarrita, baztertuta, engainatuta edo edozer,
bat-batean gauza guztietarako izendatuta egotea.
Jakina, pozik gaude gurekin bezala legearen nagusitasunean, demokrazian eta gure interes onen alde diharduen estatu
batean sinetsi duten ausart arima guztiak ongietorria emateaz.
Txorakeria, engainatu gintuzten, baina orain hobeto dakigu: hezkuntza da lehenengo urratsa – beraz, zuri ere eskerrik asko!
Eskerrik asko. Azken galdera bat, bai?
Une hauetan, webguneen, Telegramen, YouTuben, hainbat kanal eta abar bidez informazio asko eskaintzen dugu.
Zentsura aurrera jarraitzen badu, gauza asko ezinezko bihurtuko dira, eta krisi baten kasuan, jende askok bakarrik
geratuko da, beti Bahner abokatuaren ekarpenetan fidatu direlako baina inoiz ez dutelako eskualdeka harreman-sarea eraiki.
Uste al duzu gaur egungo munduan ere faktore gako bat dela jendeak tokian tokian elkar ezagutzea, anonimotasunetik
ateratzea eta eskualdeka harreman-sarea sortzea?
Hori da, egiaz, eraikinean bertan, kalean eta auzoan neurri garrantzitsuenetako bat.
Eta hartu kontuan zure ondoan bizi diren pertsonak eta haien helbideak – joan eta bisitatu haiek!
Batzuetan kanpoan edo jatetxeetan bakarrik elkartu izan zarete, beraz autoz edo oinez joan zaitezke han, eta
nik, egiazki, sarekintzako muga honela ezarriko nuke: nondik oinez joan naiteke oraindik?
Ordu batean bost kilometro egin ditzaket, ezta?
Beraz, 5 kilometroko zirkulu honetan, zalantzarik gabe, tokiko sarekuntza da laguntza emateko garrantzitsuena,
medikalki eta, noski, ur hornidura, nutrizioa eta medikamentuen aldetik – eta, jakina, elkarri laguntzeko ere.
Agian berriro beharko dugu hau. Bai, ohar garrantzitsua, neurri garrantzitsua!
Eskerrik asko, Beate Bahner andreari, elkarrizketa honengatik.
Zure hezkuntza-lan etengabean arrakasta guztiak opa dizkizugu.
Uste dut jada deskribatu duzula: batzuetan puntu baxu batera iristen zara, eta
pentsatzen duzu: "Ai ene, nola gaindituko dut hau?"
Baina itxaropena eta konfiantza isurtzen dituzu – uste dut bikaina dela! Ikusleei hori bidal dezakegu? Ados, eskerrik asko.