Բայց եկեք մի պահ պարզապես վայելենք «պանդեմիկ համաձայնագիր» տերմինը, խնդրում եմ՝ պանդեմիկ համաձայնագիր!
Պանդեմիաների վերաբերյալ պայմանագրեր են ստորագրվում։ Սա առողջության մասին չէ։ Սա մեր կյանքը
չար, չար մարդասպաններից պաշտպանելու մասին չէ։
Խնդրում եմ Google-ում փնտրեք «Առողջության տասը ամենամեծ ռիսկերը» և կգտնեք պատվաստանյութերի քննադատին
Տիկին Բիատե Բահները, փաստաբան, այժմ ինձ հետ է հարցազրույցի համար։ Շատ շնորհակալ եմ, որ ժամանակ տրամադրեցիք։
Տիկին Բահներ, եկեք սկսենք ուղիղ հարցով։
Միջազգային պանդեմիկ համաձայնագրի շուրջ բանակցությունները Ժնևում մտել են նոր փուլ։
Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության (ԱՀԿ) 194 անդամ պետությունների ներկայացուցիչները 11 փուլ
բանակցությունների արդյունքում արդեն ավարտին են հասցրել նախագծային պայմանագրի 37 հոդվածներից շատերը։
Փորձագետները, հետևաբար, վստահ են, որ հաջորդ երկու շաբաթվա ընթացքում վերջապես հնարավոր կլինի համաձայնության գալ։ Շատ
ընդհանուր առմամբ՝ մինչ այժմ համաձայնություն չի ձեռք բերվել։
Դեկտեմբերին հատուկ քվեարկություն չի լինի; փոխարենը կձեռնարկվեն փորձեր մայիսի 25-ին կայանալիք հաջորդ
Առողջապահական Ասամբլեայի նախօրեին համաձայնության հասնելու համար, որպեսզի հնարավոր լինի քվեարկություն անցկացնել։
Եվ, իհարկե, մեզ հետաքրքրում է ձեր գնահատականը այս հարցի վերաբերյալ։ Կարո՞ղ եք դա
հաստատել։ Ինչպե՞ս է զարգանում ամբողջ իրավիճակը։
Վերջիվերջո, ԱՀԿ համաճարակային պայմանագիրը ձեր մասնագիտությունն է, չէ՞?
Դա ճիշտն է։ Իրականում վերջին մեկ տարվա ընթացքում ես շատ ինտենսիվորեն աշխատել եմ երկու համաձայնագրերի վրա։
Մասնավորապես՝ այս գրքում՝ «Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության համաճարակային համաձայնագիր»։
Այնուամենայնիվ, գործում են ոչ միայն այս պայմանագիրը, այլև այնպես կոչված Միջազգային առողջապահական կանոնակարգերը, որոնք
գոյություն ունեն արդեն բավական երկար ժամանակ, սակայն պանդեմիայի ընթացքում կիրառելի էին 2005 թվականին ընդունված դրույթները։
Պանդեմիայի պայմանագիրը համաճարակի սկզբից և դրանից հետո արդարացվում էր նրանով, որ ազգային կառավարությունները
կորոնավիրուսին արձագանքելիս աղետալիորեն ձախողվել էին։
Իհարկե, ես լիովին զայրացած էի, որովհետև — ներողություն՝ դիմակներ, լոքդաուններ, սոցիալական հեռավորություն, տուգանքներ,
պատվաստումներ, պարտադիր պատվաստումներ… Մենք անցել ենք այս ամենով, և, ամենայն հավանականությամբ, ամբողջ աշխարհն էլ է անցել, ոմանք
ավելի շատ, ոմանք պակաս, և հետո նրանք, ովքեր, կարելի է ասել, համաձայնագրեր են կնքել, նման անսկզբունքայնությամբ,
անպարկեշտությամբ և ամոթախնդրությամբ պնդում են, որ մենք ձախողվել ենք, և դա արել ենք աղետալի ձախողմամբ։
Սա երկրորդ նախագծից դուրս եկավ։ Թվում է, որ մյուսներն էլ բողոքել են նման ինքնավստահությունից։
Բայց եկեք մի պահ պարզապես վայելենք «պանդեմիկ համաձայնագիր» տերմինը, խնդրում եմ՝ «պանդեմիկ համաձայնագիր»։
Պանդեմիաների վերաբերյալ պայմանագրեր են ստորագրվում։ Ուստի պանդեմիաները, թվում է, իսկապես լավ բիզնես են։
Եվ միայն Գերմանիան 2020-ից 2023 թվականների համաճարակային երեք տարիների ընթացքում ծախսել է ոչ թե միլիոններ, այլ միլիարդավոր
եվրոներ՝ 440 միլիարդ։ Այո՛, երեք տարում՝ 440 հազար միլիոն եվրո։
Մենք անշուշտ ավելի լավ վիճակում կլինեինք դրանցով, քան դիմակներով, որոնք այժմ, որտեղ էլ լինի, ստիպված են նետել… օգտագործվածներն
ու չօգտագործվածները, պատվաստանյութերը՝ միլիոնավոր չօգտագործված։
Բայց դա պարզապես շարունակվում է։ Դա մեծ բիզնես է։ Դա մի քանի արդյունաբերությունների համար մեծ բիզնես է։
Դա, իհարկե, մեծ բիզնես է դեղագործական արդյունաբերության համար։ Դա տվյալների արդյունաբերության համար անհավանական մեծ
բիզնես է, և, հետևաբար, նաև ռազմական արդյունաբերության համար։
Եվ մենք գիտենք, որ երբ դրա մասին խոսում ենք, դա առողջության մասին չէ։
Սա չի վերաբերում մեր կյանքի պաշտպանությանը չար մարդասպաններից, որոնք մեզ վրա հարձակվում են մահացու կերպով։ Չի վերաբերում
ընդհանրապես։ Նրանք առաջին հերթին ստեղծվում են լաբորատորիայում։
Եվ համաճարակային համաձայնագրի մի մասը՝ և, ի դեպ, վեճերի հիմնական կետերից մեկը, հենց այս «ֆունկցիայի բարելավման
հետազոտության» առևտրայնացումն է , որի արդյունքում առաջացավ և փախավ կորոնավիրուսը, ինչպիսին էլ որ եղել են հանգամանքները։
Եվ այս պաթոգենների փոխանակումը, առևտրայնացումը և ֆինանսականացումը հանդիսանում են այն հիմնական
կետերից մեկը, որոնց շուրջ դեռևս համաձայնության չեն եկել։
«Գեյն-օֆ-ֆունկցիոն» տերմինը, որը հայտնի է որպես ֆունկցիոնալ հետազոտություն։ Այն, կախված նրանից, թե ինչ նպատակով է
իրականացվում, կարելի է բնութագրել նաև որպես կենսաբանական զենքի հետազոտություն, որը իրականում արգելված է և պետք է արգելվի, և այն
ենթակա է Կենսաբանական զենքի կոնվենցիային, որը գոյություն ունի։
Բայց այստեղ, կարելի է ասել, այն իրականում խթանվում և ֆինանսավորվում է։ Եվ դա ամբողջովին անհասկանալի է։
Այս համաձայնագիրը՝ համաճարակային համաձայնագիրը, իսկապես ճեղքում է բոլոր սահմանները, բոլոր կարմիր գծերը։
Սա մեծ բիզնես է։ Այն ոչինչ այլ չէ; իրականում, ի վերջո, իհարկե, ծառայում է փողին, իշխանությանն ու վերահսկողությանը։
Կառավարություն, օրինակ, ես հայտարարում եմ համաճարակ, և այդպես գործում է արտակարգ դրության
ռեժիմը – մենք այս ամենը գերմանացիներից լավ գիտենք։
Սովորական իրավական կանոնները չեն կիրառվում։ Մեզ այլևս ոչինչ անելու թույլտվություն չկա։ Դա
կարծես բժշկական ռազմական դրություն հայտարարված լինի։
Եվ քանի որ մենք կմահանայինք, քանի որ չունենք բնական իմունիտետ այս բոլոր սարսափելի, սարսափելի մահացու
վիրուսների նկատմամբ, մեզ անհրաժեշտ է պատվաստանյութ։
Բայց, իհարկե, այս պատվաստանյութը չի կարող մշակվել տասը տարվա ընթացքում։
Այսպիսով, իհարկե, մենք պետք է կասեցնենք դեղագործական օրենսդրության բոլոր այս անվտանգության կանոնակարգերը՝ գերմանական,
եվրոպական և միջազգային օրենսդրության համաձայն, որովհետև ունենք սարսափելի, սարսափելի պանդեմիա, – ասում է մի
SPD քաղաքական գործիչ, որի անունը ես անընդհատ մոռանում եմ։
Ես էլ ոչինչ չեմ կարող մտածել։
Բայց, կարելի է ասել, մենք ունենք արտակարգ լիազորություններ։ Մենք ունենք արտակարգ հաստատում,
ինչպես COVID-ի չորս պատվաստանյութերի դեպքում։
Մենք դադարեցրել ենք բոլոր անվտանգության միջոցառումները և ստուգումները, քանի որ Առողջապահության
համաշխարհային կազմակերպության գլխավոր տնօրենը, կարելի է ասել, կրկին «պանդեմիա» քարտը քաշեց։
Իսկ ինչ է կախարդական բառը? «Միջազգային մտահոգություն առաջացնող հանրային առողջապահական արտակարգ իրավիճակ»,
PHEIC։ Ինչպես ես դա արտասանում? Ֆեյք! Լավ? Համաձայն?
Այս երկիմաստությունը նույնիսկ կարող է դիտավորյալ լինել, մենք չգիտենք։
Այսպիսով, սրանք են պլանները, և այս Միջազգային առողջապահական կանոնակարգերը միշտ էլ նախատեսել են այնպիսի միջոցառումներ,
ինչպիսիք են կարանտինն ու թեստավորումը, ինչպես նաև հարկադրող միջոցներ. դրանք այժմ իրականում կիրառվել են կորոնավիրուսի
դեպքում, և կարծում են, որ ամեն ինչ դեռ բավարար չափով կարգավորված չէ, ուստի կա ցանկություն կանոնները ևս ավելի խիստացնել։
Rein-ը գալիս է, դու և ես, ովքեր կարող են այսը քննադատորեն դիտարկել, Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության
(ԱՀԿ) համաձայն առողջության համար վտանգ ենք ներկայացնում։
Վակցինայի քննադատը Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության տասը ամենամեծ սպառնալիքներից մեկն է։
Խնդրում եմ Google-ում փնտրեք «Ten biggest health risks» և կգտնեք պատվաստումների քննադատին, ում արդեն և ով հետագայում քրեականացվելու
է, ում մարդիկ ուզում են լռեցնել, ում մարդիկ, կարելի է ասել, նաև… Ինտերպոլը արդեն ստեղծել է մի տեսակ «կիբեռաշխարհ» .
Եթե մենք հրապարակենք համապատասխան տեղեկատվություն, որը չի համապատասխանում Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության
պատմվածքին, մենք կարող ենք դառնալ կիբերհանցագործներ։
Այս երկու պլանները՝ IHR-ը (Միջազգային առողջապահական կանոնակարգ) և Պանդեմիայի պայմանագիրը, ոչ մի լավ բան չեն հետապնդում։
Ուրեմն, նրանց համար, ովքեր դեռ չեն ստացել Սուրբ Ծննդյան նվեր, – սա փոքրիկ գովազդային ընդմիջում է – ես
խորհուրդ եմ տալիս այս գիրքը։ Այո, ես իսկապես գրել եմ այն… դա իմ ամենաբարդ գիրքն էր, իմ յոթերորդը։
Դա դժվար էր։ Ես փորձեցի այն գրել այնպես, որ այն իսկապես հեշտ լինի կարդալ։
Յուրաքանչյուր էջի վերևում կա վերնագիր՝ գլուխ։ Դրանք կարճ գլուխներ են։
Դուք կարող եք նաև պարզապես արագ թերթել այն։ Բայց ստանում եք տպավորություն, թե որքան շատ են մեզ ստել և խաբել։
Ես կցանկանայի, որ այս գիրքը կրկին ու կրկին փոխառությամբ տրվի և նվիրվի, մի պայմանով՝ մեկ շաբաթ անց փոխանցեք այն մեկ
ուրիշին։ Որովհետև տեղեկատվությունը պետք է հասնի աշխարհին։
Վերադառնանք այս ընթացիկ զարգացումներին։ Ժնևում՝ 2024 թ. հունիսի 1-ին, մենք՝ միջազգային իրավաբանների մի խումբ,
անցկացրինք ցույց։ Չէի ասի՝ դա ես էի կամ իրավաբանները, այլ, առաջին հերթին, կազմակերպվել էր ցույց։
Այնուամենայնիվ, մենք նույնպես անցկացրինք միջազգային մամուլի ասուլիս, քանի որ այնտեղ պետք է որոշվեին IGT-ն և համաճարակային
պայմանագիրը, ինչը, փաստորեն, հակասում է Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության սեփական կանոնակարգերին, քանի որ
վերջնական նախագիծը պետք է մատչելի լինի քվեարկության համար Առողջապահության համաշխարհային ժողովի 194 անդամ պետությունների
համար չորս ամիս առաջ: Դրանք մատչելի դարձան միայն երկու օր առաջ:
Ես կարծում եմ, որ այդ անդամները, եթե նրանք դեռ այնտեղ լինեին, հավանաբար բանտարկված կլինեին Ժնևում՝ Առողջապահության
համաշխարհային կազմակերպությունում, և նրանց չէին թույլատրի դուրս գալ, մինչև նրանք ինչ-որ փաստաթուղթ
ստորագրեին։ Շատ կասկածելի է, թե ինչպես դա տեղի ունեցավ։
Այնուամենայնիվ, նրանք IGV-ում կատարել են զանգվածային փոփոխություններ՝ չպահպանելով այս չորսամսյա ժամկետը, և մեծ չափով
շեղվել են համաճարակային պայմանագրից, որը պահանջում է երկու երրորդ մեծամասնություն, դեպի
IGV, որը պահանջում է միայն պարզ մեծամասնություն։
Մեծ խառնաշփոթ էր, և ընդունում եմ, որ մենք հույս ունեինք, որ դրանք չեն ընդունվի, բայց հաջորդ առավոտ պարզեցինք,
որ նրանք իրականում ինչ-որ բան են անցկացրել։ Կասկածելի է։
Դա իսկապես իրավունքի գերակայության կեղծիք է, և ես ընդունում եմ, որ հունիսին դրանից իսկապես ընկճված էի։
Հիմա դա շարունակվում է, նրանք շարունակում են բանակցել Առողջապահության համաշխարհային
կազմակերպության պանդեմիայի պայմանագրի շուրջ։
Ամեն ինչ փողի մասին է։ Զարգացող երկրները ցանկանում են ավելի շատ փող, իսկ արդյունաբերական
երկրները չեն ուզում հրաժարվել իրենց արտոնագրերից։
Սրանք բոլորը օրինական վեճեր են, սակայն մենք չենք համաձայնվում, որ ֆունկցիայի ավելացման հետազոտությունները, այսինքն՝ այս ֆունկցիոնալ
հետազոտությունները և այս փոփոխված վիրուսները, իբր անհրաժեշտ են ահաբեկիչների կենսաբանական զենքի հարձակման դեմ պաշտպանվելու և
պատվաստանյութեր մշակելու համար… Անիմաստություն է, նրանք դրանք հենց ինքներս են մշակում, որպեսզի հետո պատվաստանյութ մշակեն։
Ես խորհուրդ եմ տալիս 2015 թվականի Ջեյմս Բոնդի «Սպեկտր» ֆիլմը, որտեղ այն հրաշալի կերպով է նկարագրված։
Այո, այնպես որ համաճարակային պայմանագիրը դեռևս վերջնականապես չի հաստատվել, սակայն, ամենայն հավանականությամբ, այն
կքննարկվի և կհաստատվի մայիսի վերջին Ժնևում կայանալիք Առողջապահության համաշխարհային ժողովում։ Հուսով եմ՝ ոչ։
Մյուս կողմից, դա ընդամենը թուղթ է, ուստի մենք պետք է տեսնենք, թե ինչպես են աշխարհում զարգացել իրադարձությունները, ինչպես է աճել
իրազեկվածությունը, օրինակ՝ Kla.TV-ի և մեր բոլորի շնորհիվ, և մենք պետք է ասենք մեր կառավարություններին… լավ, Գերմանիան,
Գերմանիան է համաճարակային պայմանագրի շարժիչ ուժը, չէ՞։
Գերմանիայում մենք չենք պետք է անհանգստանանք կառավարության մասին… մենք մեծ ակնկալիքներ չենք կարող ունենալ այնքան ժամանակ, քանի դեռ
այս կառավարությունն իշխանության մեջ է, որը այդքան շատ գումար է տրամադրում Առողջապահության համաշխարհային
կազմակերպությանը, որը, ի դեպ, նույնպես խիստ ներգրավված է դեղագործական և տվյալների բիզնեսում։
Նրանք շահույթ են ստանում և ցանկանում են շարունակել շահույթ ստանալ։ Դա անելով՝ նրանք վտանգի տակ են դնում մեր առողջությունն
ու մեր կյանքը։ Ես դա համարում եմ չափազանց հանցավոր։
Մենք պետք է դա դադարեցնենք, և մենք դա կդադարեցնենք։
Մենք կդադարեցնենք դա! Մենք կարող ենք դա անել, մեջբերելով մեկի, որի անունը հիմա չեմ հիշում։
Բայց շատ կարճ, տիկին Բահներ՝ արդյո՞ք այդ դեպքում բանալին, կարելի է ասել, լուսավորված հասարակությունն է՞
Ես նկատի ունեմ, որ մենք աջակցում և օգնում ենք փոխանցել այն, ինչ դուք, որպես փորձագետ, այսպես ասած՝ փաստաբան, կարող եք ներկայացնել…
Փաստաբանների մեծամասնությունը չի կարողանում այնպես հաղորդել, որ սովորական քաղաքացիները, ինչպես ես, կարողանան հասկանալ։
Բայց դու կարող ես դա անել, կարող ես հաղորդագրությունը հասցնել, մենք այն կհաղորդենք մարդկանց։
Բայց, իմ կարծիքով, լուսավորված հասարակությունն է բանալին, որպեսզի արդարադատության համակարգը նորից սկսի աշխատել, չէ՞։
Դու, որպես փաստաբան, նորից կարող ես ճիշտ աշխատել, որովհետև այնտեղ նստած է իսկապես օբյեկտիվ դատավոր, չէ՞?
Լավ, կրթությունն ու տեղեկատվությունը, ինչպես նաև ինքնուրույն տեղեկանալու ցանկությունը, առաջին քայլն են։
Այդ դեպքում այս մարդկանց պետք է հզորացնել, որպեսզի նրանք ունենան համարձակություն ասելու
«ոչ», «դադարեցրու» և ձեռնարկելու գործողություններ։
Այսպիսով, այս խիզախությունը կլինի երկրորդ քայլը։
Քանի որ կա աշխատանքը կորցնելու վախ, հասարակական մերժվածություն և այլն… Մենք բոլորին ընդունում ենք, մենք արդեն մեկ մեծ ընտանիք ենք,
գիտենք, թե ինչ է դա, գիտենք, թե ինչ է զգացվում, երբ քեզ հետապնդում են, մերժում, մեղադրում, ինչ-որ բան կեղծում են
քո դեմ, կամ հանկարծ դառնում ես ամեն տեսակ բաների առարկա։
Մենք, իհարկե, ուրախ ենք ողջունել բոլոր այն քաջ մարդկանց, որոնք, ինչպես մենք, հավատացել են օրենքի գերակայությանը,
ժողովրդավարությանը և այնպիսի պետության գոյությանը, որը հոգ է տանում մեր լավագույն շահերի համար։
Բալթեր են, մենք դրա վրա ընկանք, բայց հիմա ավելի լավ գիտենք՝ կրթությունն առաջին քայլն
է – այնպես որ քեզ էլ շատ շնորհակալություն!
Շատ շնորհակալություն։ Վերջին մեկ հարց, այո՞
Այս օրերին մենք մեծ քանակությամբ տեղեկատվություն ենք տրամադրում կայքերի, Telegram-ի, YouTube-ի, տարբեր ալիքների և այլն միջոցով։
Եթե ցենզուրան շարունակի առաջընթացը, շատ բաներ այլևս հնարավոր չեն լինի, և ճգնաժամի դեպքում շատ մարդիկ կմնան միայնակ, քանի
որ նրանք միշտ հույս են դրել փաստաբան Բահների ներդրումների վրա, սակայն երբեք չեն ստեղծել տարածաշրջանային կապեր։
Դուք կարծում եք, որ այսօր աշխարհում նույնպես կարևոր գործոն է, որ մարդիկ տեղական մակարդակում ծանոթանան միմյանց հետ,
դուրս գան անանունությունից և տարածաշրջանային ցանցավորվեն՞
Դա, իրոք, ամենակարևոր միջոցառումներից մեկն է՝ թե՛ շենքում, թե՛ փողոցում, թե՛ թաղամասում։
Եվ նշեք ձեր հարևանների անունները, նրանց հասցեները՝ գնացեք այցելեք նրանց։
Երբեմն դուք կարող եք միայն դրսում կամ ռեստորաններում հանդիպել, այնպես որ կարող եք այնտեղ մեքենայով կամ ոտքով գնալ, և ես իրականում
կսահմանեի շփումների շրջանակը՝ «Ուր կարող եմ դեռ ոտքով հասնել?»
Ես կարող եմ մեկ ժամում 5 կիլոմետր անցնել, ճիշտ չէ՞?
Այս 5 կիլոմետրանոց շրջանակում անշուշտ տեղական համագործակցությունն է ամենակարևորը աջակցության համար՝ բժշկական
առումով և, իհարկե, ջրամատակարարման, սննդի, դեղորայքի հարցերում, ինչպես նաև միմյանց օգնելու համար։
Դա մեզ կարող է նորից պետք գալ։ Այո, կարևոր նշում, կարևոր միջոցառում։
Շատ շնորհակալություն, տիկին Բեատե Բահներ, այս հարցազրույցի համար։
Մենք ձեզ մաղթում ենք ամենայն հաջողություն ձեր ընթացիկ կրթական աշխատանքում։
Կարծում եմ՝ դու դա արդեն նկարագրել ես. երբեմն հասնում ես մի փոքր ցածր կետի, երբ մտածում
ես. «Օ՛, մարդ, ինչպես եմ սա հաղթահարելու?»
Բայց դուք ճառագում եք հույսով, ճառագում եք ինքնավստահությամբ – ես կարծում եմ, որ դա հիանալի է! Կարո՞ղ
ենք դա փոխանցել դիտողներին: Լավ, շնորհակալություն։