Но ајде само да уживаме во терминот "пандемиски договор" за момент, ве молам, пандемиски договор!
Се потпишуваат договори за пандемии. Не станува збор за здравје. Не станува збор за заштита на нашите животи од зли, зли убијци.
Ве молам пребарајте на Google: "Десетте најголеми здравствени ризици" и ќе го најдете критичарот на вакцинацијата
Сега зборувам со адвокатката Биате Бахнер. Многу ви благодарам што одвоивте време да ни се придружите.
Г-ѓа Бахнер, ајде да почнеме со директно прашање.
Преговорите за меѓународен договор за пандемија влегоа во нов круг во Женева.
Претставниците на 194-те држави членки на Светската здравствена организација (СЗО) веќе ги заокружија многу
од 37-те члена на нацрт-договорот во 11 рунди преговори.
Експертите затоа се уверени дека конечно може да се постигне договор во следните две недели. За да
сумираме многу грубо: досега не е постигнат договор.
Нема да има посебно гласање во декември; наместо тоа, ќе се обидат да постигнат договор до следната
Собрание за здравје на 25 мај за да може да се одржи гласање.
И секако, нè интересира вашата проценка за ова. Можете ли да го потврдите ова? Како се развива целата работа?
На крајот на краиштата, договорот за пандемија на СЗО е ваша област на стручност, нели?
Точно така. Всушност, во текот на изминатата година работев многу интензивно на два договори.
Имено, во оваа книга "Договор за пандемија на СЗО".
Сепак, не е само овој договор, туку и таканаречените Меѓународни здравствени прописи, кои постојат веќе подолго време, но кои
беа применливи за време на пандемијата, беа оние од 2005 година.
Веднаш од почетокот на пандемијата и потоа, пандемискиот договор беше оправдуван со образложение дека националните влади
катастрофално не успеале во својот одговор на коронавирусот.
Се разбира, бев целосно бесен, бидејќи – извинете, маски, карантини, социјално дистанцирање, казни, вакцинации,
задолжителни вакцинации... Ние го поминавме сето ова, и најверојатно целиот свет исто така, некои повеќе, некои помалку,
а потоа оние што ги склучија договорите, така да се каже, тврдат со таква безскрупулозност, дрскост и
бесрамност дека ние не успеавме, и тоа катастрофално.
Тоа е она што произлезе од вториот нацрт. Се чини дека и други се пожалиле на таква ароганција.
Но ајде само да го вкусиме терминот "пандемиски договор" за момент, ве молам, пандемиски договор!
Се потпишуваат договори за пандемии. И така, пандемиите навистина изгледаат како добар бизнис.
И само Германија потроши 440 милијарди, не милиони, туку милијарди евра во трите пандемиски години од 2020 до 2023
година. Точно така, 440 илјади милиони евра за три години!
Сигурно ќе ни беше подобро со нив отколку со маските, кои, каде и да треба сега да се фрлат... и употребените и
неупотребените, вакцините – милиони од нив неискористени.
Но тоа само продолжува. Тоа е голем бизнис. Тоа е голем бизнис за неколку индустрии.
Тоа е, секако, голем бизнис за фармацевтската индустрија. Тоа е неверојатно голем бизнис за
индустријата за податоци, а со тоа и за воената индустрија.
И знаеме дека кога зборуваме за тоа, не станува збор за здравје.
Не станува збор за заштита на нашите животи од зли убијци кои нè напаѓаат толку фатално.
Воопшто не. Тие прво се произведуваат во лабораторија.
И дел од договорот за пандемијата – и, инцидентно, една од главните точки на спорот – е комерцијализацијата
токму на ова "истражување за зголемување на функцијата", од кое потекна и избега коронавирусот, како и да е.
И размената на овие патогени и комерцијализацијата, финансијализацијата, тоа е една од клучните
точки за кои сè уште не е постигната согласност.
"Зголемување на функцијата" е она што е познато како функционално истражување. Во зависност од целта за која се спроведува, може да
се опише и како истражување на биолошко оружје, што е всушност забрането и треба да се забрани, и спаѓа под
Конвенцијата за биолошко оружје, која навистина постои.
Но тука тоа всушност се промовира и финансира, така да се каже. И тоа е апсолутно неразбирливо.
Овој договор – договорот за пандемијата – навистина ги пробива сите граници, сите црвени линии.
Ова е голем бизнис! Ништо друго; всушност, на крајот служи на пари, моќ и контрола, секако.
Контрола, на пример, јас прогласувам пандемија, па стапува во сила режимот на вонредна состојба – за ова знаеме сè од Германија.
Обичните правни правила не важат. Повеќе не сме дозволени да правиме ништо. Како да е прогласена медицинска воена состојба.
И бидејќи би умреле, бидејќи немаме природен имунитет против сите овие ужасни, ужасни вируси-убијци, ни треба вакцина.
Но, се разбира, оваа вакцина не може да се развие за период од 10 години.
Значи, секако, мораме да ги суспендираме сите овие безбедносни регулативи според фармацевтското право, имено германското,
европското и меѓународното право, затоа што имаме ужасна, ужасна пандемија – вели некој
политичар од СДП чие име постојано го заборавам.
Ни јас не можам да се сетам на ништо.
Но, ние имаме вонредни овластувања, така да се каже. Имаме вонредно одобрување, како со вакцините против КОВИД – четирите.
Ги суспендиравме сите безбедносни мерки и проверки затоа што генералниот директор на СЗО повторно ја
искористи "картичката пандемија", така да се каже.
А кој е волшебниот збор? "Јавноздравствена вонредна состојба од меѓународна загриженост",
PHEIC. Како се изговара? Фејк! Океј? Добро?
Оваа двосмисленост може дури да е намерна, не знаеме.
Значи, тоа се плановите, а овие Меѓународни здравствени прописи секогаш предвидувале мерки како карантин и тестирање, како и
принудни мерки – истите сега се спроведени во врска со коронавирусот, и се смета дека сè уште не е доволно регулирано,
па постои желба правилата да се заострат уште повеќе.
Кога Реин влегува, ти и јас, кои можеби ова критички го гледаме, според СЗО претставуваме опасност по здравјето.
Критичарот на вакцините е една од десетте најголеми закани на СЗО.
Ве молам пребарајте на Google: "Десетте најголеми здравствени ризици" и ќе го најдете критичарот на вакцинацијата кој се
криминализира и ќе биде криминализиран, кој се замолчува, кој во суштина е исто така... па, веќе
постои Интерполска единица наречена "Кибер-простор" .
Ако објавиме релевантни информации кои не се совпаѓаат со наративот на СЗО, може да бидеме сајбер-криминалци.
Значи, овие два плана, IHR (Меѓународните здравствени прописи) и договорот за пандемија, немаат ништо добро на ум.
Па, за оние кои сè уште немаат божиќен подарок – ова е мала комерцијална пауза – ја препорачувам оваа книга. Да, навистина
ја напишав... тоа беше мојата најтешка книга, мојата седма.
Беше тешко. Се обидов да го напишам на начин што навистина е лесен за читање.
На секоја страница има заглавје, односно поглавје. Тие се кратки поглавја.
Можете исто така само да прелистувате низ него. Но добивате впечаток колку многу ни лажеле и ни измамувале.
Би сакал да ја видам оваа книга позајмувана и подарувана, повторно и повторно, со едно единствено услове: предајте ја по
една недела! Затоа што информациите треба да излезат во светот.
Да се вратиме на овој тековен развој: Во Женева – на 1 јуни 2024 година, бевме во Женева, каде што ние, група
меѓународни правници, одржавме демонстрација – не јас, не адвокатите, туку пред сè, беше организирана демонстрација.
Сепак, ние исто така одржавме меѓународна прес-конференција, бидејќи таму требаше да се одлучува за IGT и за пандемискиот
договор, што всушност е во спротивност со сопствените регулативи на СЗО, бидејќи конечниот нацрт мора да биде достапен четири
месеци однапред за гласање од страна на 194-те држави членки на Светската здравствена
асамблеја. Тие не беа достапни сè до два дена пред!
Верувам дека тие членови, ако сè уште беа таму, веројатно беа заклучени во СЗО во Женева и не им беше дозволено да излезат
додека не потпишат нешто. Многу е сомнително како се случи ова.
Во секој случај, тие направија огромни промени во IGV без да го почитуваат овој четиримесечен период и префрлија
голем дел од договорот за пандемија, кој бара двотретинско мнозинство, во IGV, кој бара само просто мнозинство.
Имаше голем неред, и признавам дека се надевавме дека нема да ги усвојат, но следното утро
дознавме дека всушност протуркале нешто. Сомнително!
Навистина е само привид на владеење на правото, и признавам дека во јуни навистина бев депресивен поради тоа.
Сега продолжува, тие продолжуваат да преговараат за договорот за пандемија на СЗО.
Сè е за пари. Земјите во развој сакаат повеќе пари, додека индустријализираните земји
не сакаат да се откажат од своите патенти.
Сите овие се легитимни спорови, но ние се расправаме за истражувањата за зголемување на функцијата, односно за ова
функционално истражување, за овие модифицирани вируси кои наводно се потребни за да се спречи напад со биолошко оружје од
страна на терористи и за развој на вакцини... Глупости, тие самите ги развиваат за потоа да ја развијат вакцината.
Го препорачувам филмот за Џејмс Бонд "Спектр" од 2015 година, каде што е прекрасно опишано.
Да, така што пандемискиот договор всушност сè уште не е финализиран, но би требало и веројатно ќе се одлучи
на следната Собрание на Светската здравствена организација во Женева на крајот на мај. Се надевам дека не.
Од друга страна, тоа е само хартија, па мораме да видиме како работите се развиле во светот, како растела свеста, на пример
преку Kla.TV и сите нас, и мораме да им кажеме на нашите влади... па, Германија, Германија е
движечката сила зад договорот за пандемија, нели?
Во Германија не мораме да се грижиме за владата... не можеме да очекуваме многу додека оваа влада е на власт, која ѝ
дава толку многу пари на СЗО, која, инаку, е исто така силно вклучена во фармацевтскиот и бизнисот со податоци.
Тие профитираат и сакаат да профитираат. Со тоа го ризикуваат нашето здравје и нашите
животи. Јас тоа го сметам за многу криминално!
Мораме да го запреме, и ќе го запреме.
Ќе го запреме! Можеме да го направиме тоа, да го цитирам некој чие име сега не можам да се сетам.
Но многу накратко, г-ѓа Бахнер: дали клучот тогаш би бил, така да се каже, просветлено општество?
Мислам, ние го поддржуваме и помагаме да го пренесеме она што вие, како експерт, како адвокат, така да се каже...
Повеќето адвокати не можат да соопштат нешто на таков начин што обичните граѓани, како мене, можат да го разберат.
Но ти можеш да го направиш тоа, можеш да ја пренесеш пораката, ние ќе ја пренесеме до луѓето.
Но јас верувам дека просветленото општество е клучот за обновување на функционирањето на правосудниот систем, нели?
Дека вие, како адвокат, можете повторно да работите како што треба, затоа што таму седи навистина објективен судија, нели?
Па, образованието и информациите, како и волјата да се информирате, се првиот чекор.
Тогаш овие луѓе треба да бидат зајакнати да имаат храброст да кажат "не", да кажат "престани" и да преземат акција.
Значи, оваа храброст би бил вториот чекор.
Затоа што стравот од губење на работата, од социјално отфрлање и така натаму... Ние ги прифаќаме сите, веќе сме едно големо
семејство, знаеме како е, знаеме како се чувствува да се биде прогонуван, отфрлен, што и да е, да те обвинат,
да те наклеветат, одеднаш да станеш цел вид разни работи.
Ние, секако, со задоволство ги пречекуваме сите тие храбри души кои, како и ние, веруваа во владеењето на
правото, во демократијата, во држава која ги има нашите најдобри интереси на ум.
Глупости, паднавме на тоа, но сега знаеме подобро: образованието е првиот чекор – па многу ви благодариме и вам!
Многу ви благодарам. Уште едно последно прашање, да?
Во овие времиња, обезбедуваме голема количина информации преку веб-страници, Telegram, YouTube, различни канали итн.
Ако цензурата продолжи да напредува, многу работи повеќе нема да бидат можни, а во случај на криза многу луѓе ќе останат
сами, бидејќи секогаш се потпирале на придонесите на адвокатот Бахнер, но никогаш не воспоставиле регионални контакти.
Дали мислите дека ова е исто така клучен фактор во денешниот свет, дека луѓето се запознаваат локално, дека
излегуваат од анонимност и воспоставуваат регионални мрежи?
Тоа е навистина една од најважните мерки, во самата зграда, на улицата, во соседството.
И запишете ги луѓето што живеат во ваша близина, нивните адреси – отидете и посетете ги!
Понекогаш можеби сте се сретнале само надвор или во ресторани, па можете да отидете таму со автомобил или пеш,
и јас навистина би го поставил лимитот за вмрежување: До каде сè уште можам да стигнам пеш?
Можам да поминам 5 километри за еден час, нели?
Значи, овој петкилометарски круг, апсолутно, локалното вмрежување е најважно за поддршка, медицинска и,
секако, во однос на снабдувањето со вода, храна, лекови – и, секако, за меѓусебна помош.
Можеби повторно ќе ни треба ова. Да, важна забелешка, важна мерка!
Ви благодарам многу, г-ѓа Биате Бахнер, за ова интервју.
Ви посакуваме секој успех во вашата тековна образовна работа.
Мислам дека веќе го опиша: понекогаш доаѓаш до еден мал пад кога си мислиш: "О, човече, како ќе го преживеам ова?"
Но ти зрачиш со надеж, ти зрачиш со самодоверба – мислам дека тоа е одлично! Можеме ли да го
испратиме тоа до гледачите? Океј, благодарам.