Ngunit namnamin muna natin sandali ang terminong 'kasunduan sa pandemya', pakisabi, kasunduan sa pandemya!
May mga kontratang pinipirmahan tungkol sa mga pandemya. Hindi ito tungkol sa kalusugan. Hindi ito tungkol sa pagprotekta
sa ating buhay mula sa masasamang, masasamang mamamatay-tao.
Mangyaring i-Google: "Ten biggest health risks" at makikita mo ang kritiko ng pagbabakuna
Nasa tabi ko ngayon si Gng. Beate Bahner, abogado, para sa isang panayam. Maraming salamat sa paglaan ng oras.
Ms Bahner, magsimula tayo sa isang direktang tanong.
Ang mga negosasyon para sa isang pandaigdigang kasunduan sa pandemya ay pumasok na sa isang bagong yugto sa Geneva.
Ang mga kinatawan ng 194 na estadong kasapi ng World Health Organisation (WHO) ay nakapagtapos na ng marami sa 37
artikulo ng panukalang kasunduan sa 11 round ng negosasyon.
Kaya't kumpiyansa ang mga eksperto na sa wakas ay makakamit ang isang kasunduan sa susunod na dalawang linggo. Sa
pangkalahatan: wala pang kasunduan ang naabot hanggang ngayon.
Walang espesyal na botohan sa Disyembre; sa halip, susubukan na makipagkasundo bago ang susunod na Health
Assembly sa ika-25 ng Mayo upang maisagawa ang botohan.
At siyempre, interesado kami sa iyong pagtatasa nito. Maaari mo bang kumpirmahin ito? Paano umuunlad ang buong bagay?
Pagkatapos ng lahat, ang kasunduan sa pandemya ng WHO ang iyong larangan ng kadalubhasaan, hindi ba?
Tama ka diyan. Sa katunayan, nakatuon ako nang husto sa dalawang kasunduan sa nakalipas na taon. Ibig
sabihin, sa aklat na ito, "WHO Pandemic Agreement."
Gayunpaman, hindi lamang ang kasunduang ito, kundi pati na rin ang tinatawag na Pandaigdigang Regulasyon sa
Kalusugan, na matagal nang umiiral, ngunit ang kasalukuyang ipinatutupad noong pandemya ay ang bersyon ng 2005.
Mula pa sa simula ng pandemya at pagkatapos nito, ipinagtanggol ang kasunduan sa pandemya sa pamamagitan ng pagsasabing ang mga
pambansang estado ay lubos na nabigo sa pagharap sa coronavirus.
Siyempre, lubos akong nagalit dahil – pasensya na, mga maskara, mga lockdown, pag-iwas sa pakikipaglapit, mga multa, pagbabakuna,
sapilitang pagbabakuna... Dinalan na tayo sa lahat ng ito, at malamang pati ang buong mundo rin, may iba na mas matindi kaysa
sa iba, at saka ang mga gumawa ng mga kasunduan, gaya ng sinasabi nila, nang walang konsensya, kapal ng mukha
at kahihiyan, na tayo raw ay nabigo, at lubos na nabigo.
Iyon ang lumabas sa ikalawang burador. Mukhang nagreklamo rin ang iba tungkol sa ganitong kayabangan.
Ngunit tamasahin muna natin sandali ang terminong 'kasunduan sa pandemya', pakisabi, kasunduan sa pandemya!
May mga kontratang pinapirmahan tungkol sa mga pandemya. Kaya't tila napakagandang negosyo ang mga pandemya.
At nagastos lamang ng Alemanya ang 440 bilyon, hindi milyon, kundi bilyong euro sa tatlong taon ng pandemya mula 2020 hanggang
2023. Tama, 440 libong milyon na euro sa loob ng tatlong taon!
Tiyak na mas makabubuti sana sa atin ang mga iyon kaysa sa mga maskara, na kung saan man ngayon kailangang itapon…
ang mga nagamit at ang mga hindi nagamit, pati na ang mga bakuna – milyon-milyon sa mga ito ang hindi nagamit.
Pero tuloy-tuloy lang ito. Malaking negosyo ito. Malaking negosyo ito para sa ilang industriya.
Ito ay, siyempre, malaking negosyo para sa industriya ng parmasyutiko. Ito ay isang napakalaking negosyo para sa industriya
ng datos, at samakatuwid din para sa industriya ng militar.
At alam natin na kapag pinag-uusapan natin ito, hindi ito tungkol sa kalusugan.
Hindi ito tungkol sa pagprotekta ng ating buhay mula sa masasamang mamamatay-tao na sumasalakay sa atin nang
nakamamatay. Hindi talaga. Una silang nililikha sa laboratoryo.
At bahagi ng kasunduan sa pandemya – at sa totoo lang, isa sa mga pangunahing pinagtatalunan – ay ang komersyalisasyon ng
mismong "gain-of-function research" na ito, kung saan nagmula at nakatakas ang coronavirus, kung paano man iyon nangyari.
At ang pagpapalitan ng mga pathogen na ito at ang komersyalisasyon at pinansyalisasyon nito ay isa sa
mga pangunahing punto na hindi pa napagkakasunduan.
Ang "gain-of-function" ay tinatawag na functional research. Depende sa layunin kung bakit ito isinasagawa, maaari rin itong
ilarawan bilang pananaliksik sa mga biyolohikal na sandata, na ipinagbabawal at dapat ipagbawal, at sakop
ng Biological Weapons Convention na tunay na umiiral.
Ngunit dito ay aktwal na ito'y itinataguyod at pinondohan, gaya ng sinasabi. At ito ay talagang hindi maintindihan.
Ang kasunduang ito – ang kasunduan sa pandemya – ay tunay na nalalampasan ang lahat ng hangganan, lahat ng pulang linya.
Malaking negosyo ito! Wala nang iba pa; sa katunayan, sa huli ay nagsisilbi ito sa pera, kapangyarihan, at kontrol, siyempre.
Kontrol, halimbawa, ipinapahayag ko ang isang pandemya, kaya nagkakaroon ng rehimen ng
emerhensiya – alam na natin ito mula sa Alemanya.
Hindi na naaangkop ang karaniwang mga legal na patakaran. Hindi na kami pinapayagang gumawa ng anumang bagay.
Maaaring sabihin na idineklara na ang medikal na batas militar.
At dahil mamamatay tayo, dahil wala tayong likas na resistensya laban sa lahat ng nakakatakot na
virus na ito na pumapatay, kailangan natin ng bakuna.
Ngunit siyempre, hindi maaaring mabuo ang bakunang ito sa loob ng sampung taon.
Kaya, siyempre, kailangan nating ipagpaliban ang lahat ng mga regulasyong pangkaligtasan sa ilalim ng batas ng parmasyutiko,
partikular na ng Aleman, Europeo, at internasyonal na batas, dahil mayroon tayong napakasamang, napakasamang pandemya – sabi ng
isang politiko ng SPD na palagi kong nakakalimutan ang pangalan.
Wala rin akong maisip.
Ngunit mayroon kaming mga kapangyarihang pang-emergency, gaya ng pagsasabing. Mayroon kaming emergency
approval, tulad ng sa mga bakunang COVID – ang apat na iyon.
Pinigil namin ang lahat ng mga hakbang pangkaligtasan at pagsusuri sa kaligtasan dahil muling ginamit ng Direktor-Heneral
ng WHO ang tinatawag na 'pandemic card', gaya ng sabi.
At ano ang salitang mahika? 'Public Health Emergency of International Concern', PHEIC.
Paano mo ito binibigkas? Fake! Okay? All right?
Maaaring sinadya pa nga ang kalabuan na ito, hindi natin alam.
Kaya, iyon ang mga plano, at ang mga Pandaigdigang Regulasyon sa Kalusugan ay matagal nang naglalaan ng mga hakbang tulad ng
pagkuarentena at pagsusuri, pati na rin ng mga mapilit na hakbang – ito ay ipinatupad na bilang tugon sa
coronavirus, at nararamdaman na hindi pa rin sapat ang mga regulasyon, kaya may mga plano na higpitan pa ito.
Papasok si Rein, ikaw at ako, na maaaring tingnan ito nang kritikal, ay panganib sa kalusugan ayon sa WHO.
Ang kritiko ng bakuna ay isa sa sampung pinakamalaking banta sa WHO.
Pakigugle: "Ten biggest health risks" at makikita mo ang kritiko ng pagbabakuna na kriminalisado na at kriminalisado pa rin sa
hinaharap, na gustong patahimikin ng mga tao, na sa esensya ay gusto rin nilang… well, mayroon nang
pasilidad ng Interpol na tinatawag na "Cyber-space" .
Kung maglalathala kami ng may-kaugnayang impormasyon na hindi tumutugma sa naratibo ng
WHO, maaari kaming maging mga cyber kriminal.
Kaya ang dalawang planong ito, ang IHR (International Health Regulations) at ang
kasunduan sa pandemya, ay walang mabuti sa isip.
Kaya, para sa mga wala pang regalo sa Pasko – isang maliit na patalastas lang ito – inirerekomenda ko ang
librong ito. Oo, ako nga talaga ang sumulat nito... ito ang pinakamahirap kong libro, ang ikapito ko.
Mahirap talaga iyon. Sinubukan kong isulat ito sa paraang napakadaling basahin.
May pamagat sa bawat pahina, isang kabanata. Maikli ang mga kabanata.
Maaari mo rin itong i-browse nang mabilis. Pero makakakuha ka ng impresyon kung gaano tayo kasinungalingan at niloko.
Nais kong makita ang librong ito na hiniram at ipinamimigay nang paulit-ulit, na may isang kondisyon: ipasa ito
pagkalipas ng isang linggo! Dahil kailangang makarating ang impormasyong ito sa buong mundo.
Balik sa kasalukuyang pangyayaring ito: Sa Geneva – noong 1 Hunyo 2024, nandoon kami, isang grupo ng mga internasyonal na abogado,
at nagsagawa kami ng demonstrasyon doon – aba, hindi ako, hindi ang mga abogado, kundi una
sa lahat, isang demonstrasyon ang inorganisa.
Gayunpaman, nagsagawa rin kami ng pandaigdigang press conference dahil doon dapat pagdesisyunan ang IGT at ang kasunduan sa
pandemya, na taliwas naman sa sariling regulasyon ng WHO, dahil dapat makuha ang huling burador apat na buwan nang maaga para
maboto ito ng 194 na estadong kasapi ng World Health Assembly. Hindi ito naging available hanggang dalawang araw bago!
Naniniwala ako na ang mga miyembrong iyon, kung nandiyan pa rin sila, ay malamang nakakulong sa WHO sa Geneva at
hindi pinapalabas hanggang sa pumirma sila ng isang dokumento. Lubhang kaduda-duda kung paano ito nangyari.
Sa anumang kaso, gumawa sila ng malalaking pagbabago sa IGV nang hindi inobserbahan ang apat na buwang panahong ito, at inilipat
nila nang malaki mula sa kasunduan sa pandemya, na nangangailangan ng dalawang-katlong mayorya, patungo
sa IGV, na nangangailangan lamang ng simpleng mayorya.
May malaking gulo, at aaminin kong umaasa kami na hindi ito maipapasa, pero kinabukasan ay
nalaman naming talagang may naipasa sila. Kaduda-duda!
Talagang isang pagpapanggap lamang ito ng pamamahala ng batas, at inaamin kong talagang nalungkot ako tungkol dito noong Hunyo.
Ngayon ay nagpapatuloy ito, patuloy silang nakikipagkasundo tungkol sa kasunduan sa pandemya ng WHO.
Lahat ito ay tungkol sa pera. Nais ng mga umuunlad na bansa ng mas maraming pera, habang ayaw namang isuko ng
mga industriyalisadong bansa ang kanilang mga patente.
Lahat ng ito ay lehitimong pagtatalo, ngunit hindi kami sumasang-ayon na ang pananaliksik na gain-of-function, ibig
sabihin nito ay ang ganitong functional na pananaliksik, ang mga binagong virus na diumano'y kailangan upang maprotektahan laban
sa pag-atake ng teroristang armas biyolohikal at upang makabuo ng mga bakuna… Kalokohan, sila mismo ang
gumagawa nito para pagkatapos ay makabuo ng bakuna.
Inirerekomenda ko ang pelikulang Spectre ng James Bond noong 2015, kung saan ito ay kamangha-manghang inilalarawan.
Oo, hindi pa nga opisyal na napagtatapos ang kasunduan sa pandemya, pero dapat at malamang na
mapagpasyahan ito sa susunod na World Health Assembly sa Geneva sa katapusan ng Mayo. Sana hindi.
Sa kabilang banda, papel lang naman ito, kaya kailangan nating makita kung paano na umunlad ang mga bagay sa mundo, kung paano
lumago ang kamalayan, halimbawa sa pamamagitan ng Kla.TV at sa ating lahat, at kailangan nating sabihin sa ating mga
pamahalaan... aba, ang Alemanya, ang Alemanya ang pangunahing puwersa sa likod ng kasunduan sa pandemya, hindi ba?
Sa Alemanya, hindi natin kailangang mag-alala tungkol sa gobyerno... hindi tayo dapat mag-asang marami hangga't nasa
kapangyarihan ang gobyernong ito, na nagbibigay din ng napakaraming pera sa WHO, na, sa totoo lang, ay malalim ding
sangkot sa industriya ng parmasyutiko at negosyo ng datos.
Naglalabas sila ng tubo at gusto pa nilang kumita. Sa paggawa nito, inilalagay nila sa panganib ang ating
kalusugan at buhay. Itinuturing kong lubhang kriminal iyon!
Kailangan nating pigilin ito, at pipigilin natin ito.
Pipigilin natin ito! Kaya natin ito, para banggitin ang isang tao na hindi ko matandaan ang pangalan ngayon.
Ngunit sa madaling sabi, Gng. Bahner: Ang susi ba, gaya ng sinasabi, ay isang liwanag na lipunan?
Ibig kong sabihin, sinusuportahan at tinutulungan naming iparating ang iyong sinasabi bilang isang eksperto, bilang isang
solicitor, ika nga... Karamihan sa mga solicitor ay hindi kayang iparating ang isang bagay sa paraang
maiintindihan ng mga karaniwang mamamayan, tulad ko.
Pero kaya mo 'yan, kaya mong iparating ang mensahe, ipapababatid namin ito sa mga tao.
Ngunit naniniwala ako na ang isang maaliwalas na lipunan ang susi para muling gumana ang sistema ng hustisya, hindi ba?
Na ikaw, bilang isang solicitor, ay makakapagtrabaho nang maayos muli dahil mayroon kang tunay
na obhetibong hukom na nakaupo roon, hindi ba?
Ang edukasyon at impormasyon, pati na ang kagustuhang mag-imporma sa sarili, ang unang hakbang.
Kaya kailangang bigyan ng kapangyarihan ang mga taong ito upang magkaroon ng lakas ng loob na
magsabi ng hindi, magsabi ng tumigil, at kumilos.
Kaya ang tapang na ito ang magiging ikalawang hakbang.
Dahil sa takot na mawalan ng trabaho, ma-ostrakisa sa lipunan, at iba pa... Tinatanggap namin ang lahat ng iyon, isa na kaming
malaking pamilya, alam namin kung ano ang pakiramdam, alam namin kung ano ang maramdaman kapag pinag-uusig ka,
iniiwasan ka, ano pa man, kapag pinaparatangan ka, at biglang tinuturing kang iba't ibang uri ng tao.
Kami ay, siyempre, masaya na tanggapin ang lahat ng matatapang na kaluluwang, tulad namin, ay naniwala sa
pamamahala ng batas, sa demokrasya, at sa isang estadong may malasakit sa aming kapakanan.
Kalokohan, nabiktima kami noon, pero ngayon alam na namin: ang edukasyon ang unang hakbang – kaya maraming salamat din sa iyo!
Maraming salamat. Isang huling tanong, oo?
Sa mga panahong ito, nagbibigay kami ng maraming impormasyon sa pamamagitan ng mga website,
Telegram, YouTube, iba't ibang mga channel, atbp.
Kung patuloy na lalaganap ang sensura, maraming bagay ang hindi na magiging posible, at sa kaganapan ng krisis, maraming tao ang
matutuyo sa sarili nilang kalagayan dahil palagi silang umaasa sa mga kontribusyon ni solicitor Bahner
ngunit hindi kailanman nakipag-ugnayan sa iba sa rehiyon.
Sa tingin mo ba na isa rin itong mahalagang salik sa mundo ngayon, na nakikilala ng mga tao ang isa't isa sa
kanilang lokal na komunidad, na lumalabas sila sa kawalang-kilala at nakikipag-ugnayan sa iba sa rehiyon?
Isa iyon sa pinakamahalagang hakbang, talaga, sa mismong gusali, sa kalye, sa kapitbahayan.
At tandaan mo ang mga taong nakatira malapit sa iyo, pati ang kanilang mga tirahan – bisitahin mo sila!
Minsan, baka nagkita na lang kayo sa labas o sa mga restawran, kaya puwede kang magmaneho o maglakad papunta
roon, at talagang itatakda ko ang hangganan para sa networking: Saan pa ako puwedeng lakaran?
Kayang-kaya kong tumakbo ng limang kilometro sa loob ng isang oras, di ba?
Kaya sa bilog na ito na limang kilometro, tiyak na ang lokal na pakikipag-ugnayan ang pinakamahalaga para sa
suporta, medikal at siyempre sa suplay ng tubig, nutrisyon, gamot – at siyempre rin para sa pagtutulungan.
Maaaring kailanganin natin ito muli. Oo, mahalagang paalala, mahalagang hakbang!
Maraming salamat, Gng. Beate Bahner, sa panayam na ito.
Nais namin sa iyo ang lubos na tagumpay sa iyong patuloy na gawain sa edukasyon.
Sa tingin ko, naipaliwanag mo na ito: minsan ay napapasok ka sa isang mababang punto kapag
naiisip mo, "Naku, ano kaya ang mangyayari ngayon?"
Ngunit sumisiklab ka ng pag-asa, sumisiklab ka ng kumpiyansa – sa tingin ko ay kahanga-hanga iyan! Maaari ba
nating iparating iyon sa mga manonood? Sige, salamat.