Новыя рэкамендацыі для навучальных устаноў і г.д. пастаянна публікуюцца і становяцца даступнымі анлайн.
Існуюць рэкамендацыі, якія ахопліваюць усё: ад рамонту школ да сартавання смецця.
Аднак, здаецца, вельмі мала людзей, асабліва бацькоў, напрыклад, у Мюнхене, ведаюць, што існуе транс-гід для мюнхенскіх школ.
Дэпартамент адукацыі і спорту горада Мюнхен, які ўзначальвае палітык з Партыі зялёных Флорыян Краўс, у супрацоўніцтве, сярод
іншых, з «Каардынацыйным бюро па роўнасці ЛГБТІК*» апублікаваў дапаможнік пад назвай «Транс*,
інтэрсекс і небінарныя вучні ў мюнхенскіх школах».
Ад аб'яднанняў бацькоў не паступала ніякіх афіцыйных заяў, што выклікае пытанне: ці ўвогуле іх інфармавалі
пра палажэнні, якія змешчаны ў рэкамендацыях для ЛГБТІК?
У адрозненне ад іншых школьных кіраўніцтваў, такіх як «Кіраўніцтва па сартаванні і прадухіленні адходаў у
мюнхенскіх школах», гэтае кіраўніцтва не даступна анлайн.
Калі вы дакладна не ведаеце, што шукаеце, вы гэтага не знойдзеце.
Вось чаму грамадзянскі рух «Demo für Alle» апублікаваў на сваім сайце прасачанае кіраўніцтва для школ Мюнхена.
Што ёсць у кіраўніцтве?
Урокі павінны быць распрацаваны такім чынам, каб «адлюстроўваліся рэаліі жыцця і гісторыя транс*, інтэрсекс і небінарных людзей».
Імёны і займеннікі, абраныя самімі вучнямі, павінны выкарыстоўвацца ў паўсядзённым школьным
жыцці і ў дакументах, такіх як спісы класаў.
Выкладчыкі павінны ўказваць свае займеннікі ў відэаканферэнцыях і падпісах электронных лістоў.
Напрыклад, выкладчыкі павінны размясціць на дзвярах вясёлкавы сцяг, каб «спецыяльна
рэкламаваць свой прыём па пытаннях, звязаных з ЛГБТІК*».
Настаўнікі не павінны раскрываць ніякую інфармацыю пра тое, што вучань ідзець, нікому па-за межамі школы, у тым ліку
бацькам, і не павінны заахвочваць вучняў звяртацца ў ЛГБТ-кансультацыйныя цэнтры, пералічаныя ў канцы дапаможніка.
Вучням трэба дазволіць выбіраць, якія туалеты і пераапранальні яны хочуць выкарыстоўваць, на падставе сваёй «самавызначэння».
Школьная бібліятэка павінна ўтрымліваць «кваліфікаваны падбор кніг на тэму гендарнай разнастайнасці» і г.д.
Гэты дапаможнік рэвалюцыянізуе паўсядзённае школьнае жыццё ў адпаведнасці з рэкамендацыямі транс-лобі.
Сярод іншага, гэта азначае, што ўсё больш кніг, напісаных транс-аўтарамі або з транс-тэматыкай, з'явяцца ў школьных класах.
Бацькоў не будуць інфармаваць, калі іх дзіця захоча эксперыментаваць з супрацьлеглым полам, а туалеты і
распранальні, якія па праве былі строга аддзелены, у будучыні больш не дазволяць быць строга аддзеленымі.
І невялікае адхіленне ад тэмы наконт кансультацыйных цэнтраў, згаданых у дапаможніку, якія цяпер
вырастаюць як грыбы: «Strong!» — адзін з прыкладаў.
Яна выступае ў якасці цэнтра паведамленняў і кансультацый па пытаннях «нянавісці ў інтэрнэце».
Каб растлумачыць, што такое дыскрымінацыйныя сцэнарыі, спецыялізаванае падраздзяленне стварыла шэраг відэа, мэтай
якіх з'яўляецца паказаць, што ўяўляе сабой «трансфобія».
Тыя, каго гэта закранае, маюць магчымасць выказацца, напрыклад, трансгендарная жанчына (біялагічны мужчына),
якую «дыскрымінавалі» на вечарыне для лесбійскіх пар.
У гэтым выпадку лесбіянка дакранулася да горла чалавека і потым здзіўлена ўсклікнула,
што ў яго ёсць яблык Адама і таму ён мужчына.
Гэты сюрпрыз быў прызнаны трансфобным.
У іншым прыкладзе апісваецца іншая трансгендарная жанчына, г.зн. мужчына, які чакаў у чарзе каля жаночага
туалета, і яму сказалі, што гэтая чарга, верагодна, не для яго.
Таму будзьце асцярожныя з тым, што ўжо класіфікуецца як трансфобія і караецца!
Гэтыя і іншыя інфармацыйныя цэнтры фінансуюцца мільёнамі грошай падаткаплацельшчыкаў.
Але падмурак для гендарнай індукцыі быў закладзены не толькі ў Мюнхене ці Тюрынгіі; кантон Базель-Штадт таксама апублікаваў
трансгендарны дапаможнік для сваіх дэманстрацыйных школ.
Гэты дакумент дае настаўнікам інструкцыі па ідэалагічным выхаванні дзяцей і заахвочванні іх заяўляць пра сябе як трансгендарных.
Калі бацькі такога дзіцяці скептычна настроены, настаўнікі павінны паведаміць улады.
На занятках спортам і плаваннем, і нават у школьных лагерах, так званаму дзіцяці-трансгендру трэба дазволіць
выбіраць, якія душавыя і распранальні выкарыстоўваць.
Згодна з рэкамендацыямі, меркаванні іншых дзяцей варта ўлічваць, але іх насамрэч не пытаюцца.
На практыцы гэта азначае, што шаснаццацігадовых дзяўчат могуць прымусіць пераапранацца перад хлопцамі.
Па сутнасці, гэта тыя ж прынцыпы, што і ў Мюнхене.
Дапаможнік падрабязна прытрымліваецца прынцыпаў транс-лобі, згодна з якімі адвольная «самавызначэнне» гендару непаўналетніх
не павінна ставіцца пад сумнеў, а павінна быць цалкам прынята, нават калі гэта прыводзіць да негатыўных
наступстваў для самога дзіцяці або яго аднакласнікаў.
Больш за тое, ад настаўнікаў нават чакаюць, што яны будуць актыўна прасоўваць трансідэнтычнасць дзіцяці,
напрыклад, рэкамендуючы ЛГБТ-кансультацыйныя цэнтры.
Калі бацькі скептычна ставяцца, настаўнік павінен прыцягнуць школьную службу псіхолага і
Швейцарскі орган па ахове дзяцей і дарослых (KESB).
KESB – пра гэта ўжо паведамляў Kla.TV – як цэнтральны орган улады, далёкі ад народа,
спажывае велізарныя сумы грошай падаткаплацельшчыкаў.
Напрыклад, дзяцей забіраюць з цэлых сем'яў на падставе сумнеўных паведамленняў пра небяспеку, а размяшчэнне ў
прыёмных сем'ях разглядаецца як фінансавы бізнес-мадэль!
Такім чынам, Кіраўніцтвы Базельскага трансу падрываюць права бацькоў выхоўваць сваіх дзяцей.
Бацькоў не павінны прымушаць, пад пагрозай страты апекі, выконваць рэкамендацыі квір-актывістаў і выхоўваць
сваё дзіця як «трансвестыта», не толькі ў Швейцарыі.
Бацькам, якія не згодзяцца і не будуць з усім згаджацца, напрыклад, скасуюць дагаворы
аб навучанні іх дзяцей у прыватнай школе.
А цяпер давайце разгледзім кейс-стады з Германіі:
Актуальны кейс-стады:
Калі бацькі даведаліся пра выкарыстанне на ўроку кнігі, якую яны лічылі маніпулятыўнай і індактрынальнай, і папрасілі, каб іх
дзецям дазволілі чытаць іншую кнігу ў гэты час, сітуацыя скончылася скасаваннем школьнага кантракта —
хоць бацькі ўсяго толькі выказалі свае асцярогі, што іх дзяцей навучаць фальшывай ідэалогіі.
Быў спрэчка наконт кнігі «Рафі і яго ружовы ту-ту».
Гэта таксама проста пытанне таго, каб сказаць: «Добра, дзяцей вучаць, што ў прынцыпе змяніць свой пол лёгка».
У рэшце рэшт, гэта таксама вобраз Рыкарда Сайманэці, аўтара кнігі.
А тут гэта падаецца дзецям так, быццам можна сёння надзець сінія штаны, а заўтра — чорныя. Але гэта зусім не так.
Гэтае пытанне зводзіцца да банальнасці або проста замоўчваецца.
А за гэтым стаяць вельмі сур'ёзныя наступствы, калі дзіця потым сапраўды вырашыць змяніць
пол, такія як гарманальная тэрапія і гэтак далей.
І гэта проста мае наступствы для здароўя.
Бацькі проста хацелі, каб да іх паставіліся з такой жа талерантнасцю, якую з такім запалам праяўляюць да ЛГБТК-лобі.
На жаль, аднак, спыненне школьнага кантракта, здаецца, на дадзены момант з'яўляецца найменш шкодным варыянтам.
У праграме Kla.TV «Дзеці — ахвяры транскультуры» мы ўжо абмяркоўвалі, як бацькі таксама пазбаўляюцца апекі
над сваімі дзецьмі, таму што проста хацелі папярэдзіць іх аб прыняцці паспешлівых і жыццёва важных рашэнняў.
Увогуле, у падлеткаў ідэнтычнасць моцна хістаецца, а транс-гіпею, якую ўжо падсілкоўваюць сацыяльныя сеткі,
падбухторваюць яшчэ больш — са згубнымі наступствамі для псіхічнага і фізічнага здароўя вучняў.
Здаецца, што чыста адукацыйная місія школ даўно стала ахвярай разнастайных лабісцкіх груп.
Дырэктары, настаўнікі і выхавальнікі дазваляюць сабе выкарыстоўвацца для прасоўвання ідэалогій, а ад
бацькоў чакаюць, што яны пакорліва застануцца ўбаку.
... Калі такая далёкасяжная дырэктыва будзе паспяхова рэалізавана, гэтыя спробы
індактрынацыі будуць распаўсюджаны на ўсе астатнія школы.
Вось чаму мы павінны зараз прыняць меры для абароны дзяцей!
Калі вы даведаецеся пра такія трансгендарныя рэкамендацыі і іншыя гендарныя планы ў вашай мясцовай школе, заклікайце мэраў, школьныя
ўлады, бацькоўскія саветы або, у Швейцарыі, школьныя рады адклікаць і забараніць гэтыя планы, пакуль яны не замацаваліся!