Նոր ուղեցույցներ կրթական հաստատությունների և այլնի համար անընդհատ հրապարակվում և առցանց հասանելի են դառնում։
Կան ուղեցույցներ, որոնք ընդգրկում են ամեն ինչ՝ դպրոցների վերանորոգումից մինչև աղբի տարբերակումը։
Այնուամենայնիվ, շատ քիչ մարդիկ, հատկապես ծնողները, օրինակ Մյունխենում, կարծես թե տեղյակ չեն, որ
Մյունխենի դպրոցների համար գոյություն ունի տրանս ուղեցույց։
Մյունխենի քաղաքի Կրթության և սպորտի վարչությունը, որը գլխավորում է «Կանաչներ» կուսակցության քաղաքական գործիչ Ֆլորիան Կրաուսը,
հրապարակել է «Թրանս*, ինտերսեքս և ոչ բինար աշակերտներ Մյունխենի դպրոցներում» վերնագրով ուղեցույց՝ «LGBTIQ* հավասարության
համակարգող գրասենյակի» և այլոց հետ համագործակցությամբ։
Ծնողական միություններից պաշտոնական հայտարարություն չի հնչել, ինչը հարց է առաջացնում՝ արդյոք նրանց ընդհանրապես
տեղեկացրել են LGBTIQ ուղեցույցներում ներառված դրույթների մասին։
Մյուս դպրոցական ուղեցույցներից, օրինակ՝ «Մյունխենի դպրոցներում աղբի տեսակավորման և աղբի
կանխարգելման ուղեցույց», այս մեկը առցանց հասանելի չէ։
Եթե ճշգրիտ չգիտեք, թե ինչ եք փնտրում, դուք այն չեք գտնի։
Դրա համար քաղաքացիների շարժումը «Demo für Alle» իր կայքում հրապարակել է Մյունխենի դպրոցների համար արտահոսած ուղեցույցը։
Ի՞նչ կա ուղեցույցում?
Դասերը պետք է կազմվեն այնպես, որ «կյանքի իրականությունները և տրանս*, ինտերսեքս և ոչ
բինար մարդկանց պատմությունը ներկայացված լինեն»։
Ուսանողների կողմից ինքնուրույն ընտրված անուններն ու դերանունները պետք է օգտագործվեն առօրյա դպրոցական
կյանքում և փաստաթղթերում, ինչպիսիք են դասարանային ցուցակները։
Ուսուցիչները պետք է նշեն իրենց անձնական դերանունները վիդեոհաղորդակցություններում և էլփոստի ստորագրություններում։
Օրինակ, ուսուցիչները պետք է դռան վրա կախեն գունավոր անձրևանոցի դրոշը՝ «հատուկ գովազդելու
իրենց խորհրդատվական ժամերը LGBTIQ* թեմայով»։
Ուսուցիչները չպետք է դպրոցից դուրս որևէ մեկին, այդ թվում՝ ծնողներին, հայտնեն աշակերտի սեռական կողմնորոշման
բացահայտման մասին և չպետք է խրախուսեն աշակերտներին օգտվել ուղեցույցի վերջում նշված ԼԳԲՏ խորհրդատվական կենտրոններից։
Ուսանողներին պետք է թույլ տալ ընտրել, թե որ զուգարաններն ու փոխարանման սենյակները ցանկանում են
օգտագործել՝ հիմնվելով իրենց «ինքնորոշման» վրա։
Դպրոցական գրադարանը պետք է պարունակի «գենդերային բազմազանության թեմայով որակյալ ընտրանի գրքերի» և այլն։
Այս ուղեցույցը հեղափոխություն է բերում առօրյա դպրոցական կյանքում՝ համաձայն տրանս լոբբիի ուղեցույցների։
Մյուս բաների թվում սա նշանակում է, որ ավելի ու ավելի շատ գիրքեր՝ գրված տրանս հեղինակների կողմից
կամ տրանս թեմաներով, կհայտնվեն դասասենյակներում։
Ծնողներին չեն տեղեկացնի, եթե իրենց երեխան ցանկանա փորձարկել հակառակ սեռի հետ, իսկ զուգարաններն ու հագուստի
փոփոխման սենյակները, որոնք արդարացիորեն հստակ առանձնացված են, ապագայում այլևս թույլ չեն տա հստակ առանձնացնել։
Եվ մի կարճ շեղում ուղեցույցում նշված խորհրդատվական կենտրոնների մասին, որոնք այժմ սունկի պես են
բազմապատկվում. «Strong!»-ը դրանցից մեկ օրինակն է։
Այն ծառայում է որպես «հատոնտերնետում» հաղորդման և խորհրդատվության կենտրոն։
Պարզաբանելու համար, թե ինչ են խտրական սցենարները, մասնագիտական ստորաբաժանումը պատրաստել է մի շարք տեսանյութեր,
որոնք նպատակ ունեն ցույց տալ, թե ինչ է կազմում «տրանսֆոբիան»։
Տուժածները արտահայտում են իրենց տեսակետը, օրինակ՝ որպես տրանսգենդեր կին (բիոլոգիական տղամարդ), որը ենթարկվել է խտրական
վերաբերմունքի լեսբի զույգերի համար կազմակերպված երեկույթում։
Այս դեպքում մի լեսբի կին հպվեց տուժած անձի կոկորդին և ապա զարմանքով բացականչեց, որ
նա ունի Ադամի խնձոր և, հետևաբար, տղամարդ է։
Այս անակնկալը համարվեց տրանսֆոբիկ։
Մեկ այլ օրինակն նկարագրում է մեկ այլ տրանսգենդեր կնոջ, այսինքն՝ տղամարդու, որը կանգնած էր կանանց զուգարանի առջև հերթում,
և նրան ասացին, որ այս հերթը, հավանաբար, նրա համար հարմար չէ։
Ուստի զգույշ եղեք այն բանի հանդեպ, ինչը արդեն դասակարգված է որպես տրանսֆոբիա և պատժվում է։
Այս և այլ հաշվետվական կենտրոնները ֆինանսավորվում են հարկատուների միլիոնավոր գումարներով։
Բայց ոչ միայն Մյունխենում և Թյուրինգիայում են գենդերային ինդոկտրինացիայի հիմքը դրվել. Բազել-Շտադտի
կանտոնը նույնպես հրապարակել է իր ցուցադրական դպրոցների համար տրանսգենդերների ուղեցույց։
Այս փաստաթուղթը ուսուցիչներին հրահրում է երեխաներին գաղափարախոսական դաստիարակություն տալ և
խրախուսել նրանց հայտարարել, որ իրենք տրանսգենդեր են։
Եթե նման երեխայի ծնողները կասկածամիտ են, ուսուցիչները պետք է ներգրավեն համապատասխան մարմիններին։
Մարզական և լողի դասերի, նույնիսկ դպրոցական ճամբարների համար, այսպես կոչված տրանս երեխային պետք է թույլ տալ ինքնուրույն
ընտրել, թե որ ցնցուղներն ու հագնվելու սենյակները օգտագործի։
Ուղեցույցների համաձայն՝ մյուս երեխաների կարծիքները պետք է հաշվի առնել, սակայն նրանց իրականում չեն հարցնում։
Գործնականում սա նշանակում է, որ տասնվեց տարեկան աղջիկներին կարող են ստիպել հագուստ փոխել տղաների առջև։ Ի
սկզբունք, սրանք նույն ուղեցույցներն են, ինչ Մյունխենում։
Ձեռնարկը մանրամասնորեն հետևում է տրանս լոբբիի ուղեցույցներին, որոնց համաձայն անչափահասների կամայական սեռային «ինքնորոշումը» չի
կարելի հարցականի տակ դնել, այլ պետք է լիովին ընդունել, նույնիսկ եթե դա բացասական հետևանքներ
ունենա տվյալ երեխայի կամ նրա դասընկերների համար։
Բացի այդ, ուսուցիչներից նույնիսկ ակնկալվում է, որ նրանք ակտիվորեն խրախուսեն երեխայի տրանսգենդերական
ինքնությունը, օրինակ՝ առաջարկելով ԼԳԲՏ խորհրդատվական կենտրոններ։
Եթե ծնողները կասկածանքով են վերաբերվում, ուսուցիչը պետք է կապ հաստատի դպրոցի հոգեբանական ծառայության և Շվեյցարիայի
երեխաների և մեծահասակների պաշտպանության մարմնի (KESB) հետ։
KESB-ը, ինչպես արդեն հաղորդել է Kla.TV-ն, որպես հանրությունից հեռու գտնվող կենտրոնական մարմին,
ծախսում է հարկատուների գումարների հսկայական չափեր։
Օրինակ՝ երեխաներին վերցնում են ամբողջական ընտանիքներից՝ հիմնվելով կասկածելի վտանգի մասին հաղորդագրությունների
վրա, իսկ խնամակալական հոգածության մեջ տեղավորելը դիտվում է որպես ֆինանսական բիզնես մոդել։
Այսպիսով, Բազելի փոխադրման ուղեցույցները խարխլում են ծնողների իրավունքը՝ իրենց երեխաներին կրթելու։
Ծնողներին, անգամ ոչ միայն Շվեյցարիայում, չպետք է ստիպեն՝ երեխայի խնամակալությունը կորցնելու սպառնալիքի տակ
հետևել քուիր ակտիվիստների առաջարկություններին և դաստիարակել իրենց երեխային որպես «տրանսսեքսուալ»:
Օրինակ, ծնողները, որոնք չեն համաձայնում և չեն ենթարկվում ամեն ինչին, կորցնում են իրենց երեխաների մասնավոր դպրոցի պայմանագրերը։
Եվ հիմա եկեք նայենք Գերմանիայից մի դեպքի ուսումնասիրությանը:
Ընթացիկ դեպքի ուսումնասիրություն:
Երբ ծնողները իմացան, որ դասարանում օգտագործվում է գիրք, որը նրանք համարում էին մանիպուլյատիվ և ինդոկտրինացնող, և խնդրեցին, որ իրենց
երեխաներին այդ ընթացքում թույլատրվի կարդալ այլ գիրք, իրավիճակը ավարտվեց դպրոցի հետ կնքված պայմանագրի լուծմամբ՝
չնայած ծնողները ընդամենը արտահայտել էին իրենց վախը, որ իրենց երեխաներին կսովորեցնեն կեղծ գաղափարախոսություն։
Գրքի՝ «Ռաֆֆի և նրա վարդագույն տուտու»-ի շուրջ վեճ ծագեց։
Սա պարզապես նշանակում է ասել՝ լավ, երեխաներին սովորեցնում են, որ սկզբունքորեն սեռը փոխելը հեշտ է։
Վերջիվերջո, դա նույնպես գրքի հեղինակ Ռիկարդո Սիմոնետիի կերպարն է։
Եվ այստեղ այն երեխաներին ներկայացվում է այնպես, կարծես թե այսօր կարելի է կապույտ տաբատ հագնել, իսկ վաղը՝ սև։ Իրականում
դա այդպես չէ։ Այն պարզապես նվազագնահատվում կամ անտեսվում է։
Եվ դրա հետևանքով կարող են առաջանալ շատ լուրջ հետևանքներ, եթե երեխան իսկապես որոշի փոխել սեռը՝ օրինակ՝ հորմոնալ բուժում և այլն։
Եվ դա պարզապես ունի առողջական հետևանքներ։
Ծնողները պարզապես ուզում էին, որ իրենց նկատմամբ ցուցաբերվի նույն հանդուրժողականությունը,
որը վճռականորեն ցուցաբերվում է ԼԳԲՏՔ+ լոբբիին։
Ցավոք, սակայն, այս պահին դպրոցի պայմանագիրը լուծելը թվում է ամենաքիչ վնասակար տարբերակը։
Kla.TV-ի «Մանկիկներ՝ տրանսկուլտուրայի զոհեր» ծրագրում մենք արդեն քննարկել ենք, թե ինչպես են ծնողները զրկվում իրենց երեխաների
խնամակալությունից, քանի որ նրանք պարզապես ցանկանում էին զգուշացնել նրանց՝ չշտապելու և կյանքը փոխող որոշումներ չկայացնելու համար։
Ընդհանուր առմամբ, դեռահասների ինքնությունը խիստ անհանգստացած է, և սոցիալական ցանցերով արդեն հրահրված տրանս-հայփը
ավելի է բորբոքվում՝ ուսանողների հոգեկան և ֆիզիկական առողջության համար մահացու հետևանքներով։
Թվում է, որ դպրոցների մաքուր կրթական առաքելությունը վաղուց զոհ է դարձել բազմաթիվ լոբբիների։
Դպրոցների տնօրենները, ուսուցիչներն ու կրթիչները թույլ են տալիս, որ իրենց շահագործեն գաղափարախոսություններ պարտադրելու համար,
իսկ ծնողներից ակնկալվում է, որ նրանք ենթարկված մնան կողքից։
... Եթե նման լայնածավալ ուղեցույցը հաջողությամբ կիրականացվի, ապա այս ինդոկտրինացիայի
փորձերը կկիրառվեն նաև բոլոր մյուս դպրոցներում։
Դրա համար հիմա մենք պետք է գործողություններ ձեռնարկենք երեխաներին պաշտպանելու համար։
Եթե ձեր տեղական դպրոցում լսեք նման տրանս ուղեցույցների և այլ գենդերային պլանների մասին, կոչ արեք քաղաքապետերին, դպրոցի
ղեկավարներին, ծնողական խորհուրդներին կամ Շվեյցարիայում՝ դպրոցական խորհուրդներին հետ վերցնել
և արգելել այդ պլանները, մինչ դրանք տարածվեն։