Nýjar leiðbeiningar fyrir menntastofnanir o.s.frv. eru stöðugt gefnar út og gerðar aðgengilegar á netinu.
Það eru leiðbeiningar sem ná yfir allt frá skólaviðgerðum til úrgangsflokkunar.
Hins vegar virðast mjög fáir, sérstaklega foreldrar, til dæmis í München, gera sér grein fyrir því að til
er leiðarvísir fyrir trans fólk í skólum í München.
Menntunar- og íþróttadeild borgarinnar München, undir forystu græningjapólitíksins Florian Kraus, hefur gefið út leiðbeiningar
sem ber titilinn "Trans*, intersex og non-binary nemendur í skólum í München" í samvinnu við meðal
annars Samhæfingarskrifstofu um jafnrétti LGBTIQ*.
Ekki hefur borist nein opinber yfirlýsing frá foreldrasamtökum, sem vekur spurninguna: voru þau yfir höfuð
upplýst um ákvæðin sem kveðið er á um í LGBTIQ-leiðbeiningunum?
Ólíkt öðrum skólanum leiðbeiningum, svo sem "Leiðbeiningum um úrgangsflokkun og úrgangsforvarnir í
skólum í München", er þessi ekki aðgengileg á netinu.
Ef þú veist ekki nákvæmlega hvað þú ert að leita að, munt þú ekki finna það.
Þess vegna hefur borgaralegi hreyfingin "Demo für Alle" birt á vefsíðu sinni lekaða leiðbeiningu fyrir skóla í München.
Hvað er í leiðbeiningunum?
Kennslustundir ættu að vera hannaðar þannig að raunveruleiki lífsins og saga trans*,
intersex- og ekki-tvíkynja fólks séu sýndar.
Nöfn og fornafnin sem nemendurnir sjálfir hafa valið skulu notuð í daglegu skólastarfi og í skjölum eins og bekkjarlistum.
Kennarar ættu að tilgreina fornafnin sín í fjarfundum og í undirskriftum tölvupósta.
Kennarar ættu til dæmis að nota regnbogafánann á hurðinni til að auglýsa sérstaklega viðtalstímana sína um málefni LGBTIQ*.
Kennarar ættu ekki að afhenda neinum utan skólans, þar með talið foreldrum, upplýsingar um það þegar nemandi kemur út úr skápnum,
og ættu ekki að hvetja nemendur til að nota LGBT-ráðgjafamiðstöðvarnar sem
taldar eru upp í lok leiðbeininganna.
Nemendum ætti að vera heimilt að velja hvaða salerni og búningsklefa þeir vilja nota byggt á eigin sjálfsákvörðun.
Skólabókasafnið ætti að innihalda "hæfilega úrvalið af bókum um málefni kynjamisréttis," o.s.frv.
Þessi leiðarvísir byltir daglegu skólastarfi í samræmi við leiðbeiningar trans-lobbýsins.
Meðal annars þýðir þetta að sífellt fleiri bækur eftir transfólk eða með transfólksþemu
muni finna leið sína inn í kennslustofuna.
Foreldrar verða ekki upplýstir ef barnið þeirra vill prófa kynlíf með gagnstæðu kyni, og salerni og búningsherbergi,
sem réttilega eru skýrlega aðskilin, verða ekki lengur leyfð að vera skýrlega aðskilin í framtíðinni.
Og stutt útúrdúr um ráðgjafarstöðvarnar sem nefndar eru í leiðbeiningunum og eru nú að
spretta eins og sveppar: Strong! er eitt dæmi.
Það starfar sem tilkynninga- og ráðgjafamiðstöð fyrir hatur á netinu.
Til að útskýra hvað felst í mismununaraðstæðum hefur sérfræðideildin framleitt nokkur myndbönd
sem miða að því að sýna hvað telst "transfóbía".
Þeir sem málið varðar fá að segja sína sögu, til dæmis transkona (líffræðilegur karlmaður) sem
var mismunun á partíi fyrir samkynhneigðar konur.
Í þessu tilfelli snerti lesbísk kona háls hins viðkomandi og hrópaði þá undrandi að
hann hefði Adams-eplið og væri því karlmaður.
Þessi óvænting var talin transfóbísk.
Annað dæmi lýsir annarri transkonu, þ.e. karlmanni, sem beið í röð fyrir framan kvennaherbergið og
var sagt að þessi röð væri líklega ekki ætluð honum.
Vertu því varkár með það sem þegar er flokkað sem transfóbía og refsað!
Þessi og önnur tilkynningarmiðstöðvar eru fjármagnaðar með milljónum úr skattfé.
En ekki er það einungis í München og Þúríngíu sem grunnurinn að kynfræðsluaðlögun hefur verið lagður;
kantóninn Basel-Stadt hefur einnig gefið út leiðarvísi um transfólk fyrir sýningarskóla sína.
Þetta skjal kveður á um að kennarar skuli innræta börnum og hvetja þau til að lýsa sér sem transfólk.
Ef foreldrar slíks barns eru tortryggnir, ættu kennarar að láta yfirvöld vita.
Í íþrótta- og sundkennslu, og jafnvel á skólabúðum, ætti svokallað transbarn að fá að
velja hvaða sturtur og búningsklefa það notar.
Samkvæmt leiðbeiningunum ætti að taka tillit til þess sem hin börnin hafa að segja um þetta, en það er í raun ekki spurt.
Í framkvæmd þýðir þetta að sextán ára stúlkur geti verið neyddar til að klæða sig fyrir framan stráka. Í
meginatriðum eru þetta sömu leiðbeiningar og í München.
Leiðbeiningarnar fylgja leiðbeiningum Trans Lobby-hópsins til hins ítrasta, samkvæmt þeim má ekki efast um hvatvísa
kynsjálfsákvörðun ólögráða barna heldur verður hún samþykkt í heild, jafnvel þó það hafi neikvæðar
afleiðingar fyrir viðkomandi barn eða samnemendur þess.
Enn fremur er gert ráð fyrir að kennarar virki stuðli að kynvitundarbreytingu barnsins, til dæmis með
því að mæla með ráðgjafarstöðvum fyrir LGBT-fólk.
Ef foreldrar eru tortryggnir ætti kennarinn að láta skólasálfræðideildina og Svissnesku barnaverndar-
og fullorðinsverndaryfirvaldið (KESB) koma að málinu.
KESB – Kla.TV hefur þegar greint frá þessu – sem miðlægur aðili sem er fjarlægur almenningi,
eyðir hann gríðarlegum fjármunum skattborgaranna.
Til dæmis eru börn tekin frá óskertum fjölskyldum á grundvelli vafasamra skýrslna um hættu, og
vistun í fóstur er talin fjárhagslegt viðskiptalíkan!
Basel Trans-leiðbeiningarnar grafa þannig undan rétt foreldra til að mennta börn sín.
Foreldrar ættu ekki að vera neyddir, undir hótun um að missa forsjá, til að fylgja tillögum hinseginbaráttufólks og
ala upp barn sitt sem "transseksúal", ekki einungis í Sviss.
Foreldrar sem ekki eru sammála og fylgja ekki öllu munu til dæmis fá samninga barna sinna um einkaskólagöngu sagt upp.
Og nú skulum við skoða tilviksrannsókn frá Þýskalandi:
Núverandi tilfellisrannsókn:
Þegar foreldrar komust að því að í kennslustofunni væri notuð bók sem þeir töldu blekkjandi og hugsið til að innræta ákveðnar
skoðanir, og báðu um að börnum þeirra yrði leyft að lesa aðra bók á þeim tíma, lauk atburðarásinni með því að skólasamningi
var sagt upp – þrátt fyrir að foreldrar hefðu einungis lýst ótta sínum um að börnum þeirra yrði kennd röng hugmyndafræði.
Það var deilt um bókina "Raffi og hans bleiki tutu".
Það er líka einfaldlega spurning um að segja: "okay, börnum er kennt að í meginatriðum sé auðvelt að breyta kyni sínu."
Eftir allt saman er það líka ímynd Riccardo Simonetti, höfundar bókarinnar.
Og hér er þetta kynnt fyrir börnum eins og maður væri að klæðast bláum buxum í dag og svörtum buxum á morgun. Og svo er einfaldlega
ekki raunin. Þetta er einfaldað eða einfaldlega horft framhjá.
Og á bak við það liggja mjög alvarlegar afleiðingar ef barnið ákveður síðan í raun að skipta
um kyn, svo sem hormónameðferð og svo framvegis.
Og það hefur einfaldlega heilsufarslegar afleiðingar.
Foreldrar vildu einfaldlega að þeim yrði sýnd sú sama þolinmæði og LGBTQ-baráttuhópnum er af fullum krafti veitt.
Því miður virðist það þó vera að segja upp skólasamningi minnsti skaði valkostanna á þessu stigi.
Í Kla.TV-þættinum "Börn fórnarlömb þvermenningar" höfum við þegar rætt um hvernig foreldrar eru einnig sviptir forsjá yfir
börnum sínum vegna þess að þeir vildu einfaldlega vara þau við því að taka fljótfærar og lífsbreytandi ákvarðanir.
Almennt eru unglingar gerðir ákaflega óöruggir um sjálfsmynd sína, og trans-hypið sem samfélagsmiðlar þegar eru
að ýta undir er enn frekar magnað – með banvænum afleiðingum fyrir andlega og líkamlega heilsu skólabarna.
Það virðist sem hreina fræðslumarkmið skóla hafi fyrir löngu orðið fórnarlamb fjölbreyttra hagsmunahópa.
Skólastjórar, kennarar og uppalendur láta sig vera misnotaða til að þröngva fram hugmyndafræði, og
foreldrum er ætlast til að halda sig utan við það.
... Ef slík víðtæk leiðbeinandi regla verður farsællega innleidd, munu þessar tilraunir til
hugþvotta verða útvíkkaðar til allra annarra skóla.
Þess vegna verðum við nú að grípa til aðgerða til að vernda börn!
Ef þú heyrir af slíkum leiðbeiningum fyrir trans fólk og öðrum kynskipulagsáætlunum í skólanum í þínu nærumhverfi, hvetðu
borgarstjóra, skólayfirvöld, foreldraráð eða, í Sviss, skólaráð til að draga þessar áætlanir
til baka og banna þær áður en þær ná fótfestu!