آیا دارو وسیله‌ای برای اعمال قدرت در کنترل جمعیت است؟
سلامت یا بیماری به‌عنوان سلاح؟ درمان پزشکی به‌عنوان تله مرگ؟
فلوریان ماخل از Report24 و مهمانش دکتر گِرد روئتر، پیشینهٔ پزشکی را در طول تاریخ به شیوه‌های گوناگون روشن ساختند.
اما خودتان گوش دهید که دکتر روئتر چگونه با دانش گسترده و دقیق پیوندها را آشکار می‌کند، چرا به نظر او حرص و
طمع محض برای سود توضیحی ناکافی است و شهرهای پانزده‌دقیقه‌ای چه ارتباطی با این موضوع دارند...
پشت آن چیست؟ دکتر گرد روئتر واکسیناسیون، قدرت و کنترل را تحلیل می‌کند
https://report24.news/what-is-behind-it-dr-gerd-reuther-ana lyses-vaccinations-power-and-control/] به گزارش24 خوش آمدید.
نام من فلوریان ماخل است و امروز در استودیوی ما سخنران، دکتر گِرد روتر، حضور دارد. خوش آمدید.
سلام.
دکتر روئتر، مدتی پیش شما کتابی بسیار موفق نوشتید که شما را، به اصطلاح، در جریان اصلی بسیار شناخته‌شده کرد.
آن روزگار بسیار متفاوت بود، آن زمان پیش از سال ۲۰۲۰ بود.
شاید بتوانیم از این کار شروع کنیم: چه چیزی شما را انگیزه داد و چه درسی می‌توان از آن آموخت؟
بله، آن «بیمار فریب‌خورده» بود، ۲۰۱۷، در زمانی که حتی یک ناشر جریان اصلی هنوز چنین دست‌نویس را می‌پذیرفت و می‌شد به‌طور
علنی از هر سو نظام پزشکی را نقد کرد تا حقیقت را آشکار سازند.
این کار اکنون به طور فزاینده‌ای دشوار شده است.
و دیگر تقریباً امکان رساندن این به مخاطبان گسترده وجود ندارد، زیرا به سادگی کانال‌های اطلاعاتی کمتری وجود دارند.
اما انگیزه‌ی من در آن زمان این بود که در طول سی سال زندگی حرفه‌ای‌ام دریافتم بخش زیادی از پزشکی
به‌سادگی اشتباه است یا، باید گفت، اساساً معیوب است.
زیرا سلامت در اولویت اول قرار دارد، اما در عمل برای آن برنامه‌ریزی نشده است، زیرا متأسفانه در چند صد سال
گذشته صنعت پزشکی به جای سلامت بر بیماری متمرکز بوده است.
ضرب‌المثلی معروف هست که فقط از بیماران می‌شود پول درآورد، نه از آدم‌های سالم، اگرچه ظاهراً قبلاً سیستم‌های دیگری هم وجود داشت.
گزارش‌ها از چین حاکی از آن است که زمانی اوضاع متفاوت بود.
شما به دکتر پول دادید تا سالم بمانید، که در واقع خیلی جذاب‌تر به نظر می‌رسد.
شما یک تاریخ‌شناس پزشکی هستید که وقت زیادی برای بررسی حقایق در اختیار دارید، و من احساس می‌کنم که اکنون امور بیش
از پیش در جهت نقد اجتماعی یا بررسی جامع جامعه حرکت می‌کنند، که در آن سلامت البته مسئله‌ای بسیار مهم است.
و ما قبلاً به‌طور مختصر صحبت کردیم؛ جهان در واقع در حال حاضر با وضعیت نسبتاً ناخوشایندی روبه‌رو است.
بله، درست است که علاقه‌مندی من به سلامت و اشتغال عمدتاً مرا به بررسی جنبه‌های اجتماعی سوق داده است.
از یک سو، این نگاهی به گذشته است که برای پزشکی اهمیت دارد و بدون در نظر گرفتن شرایط اجتماعی امکان‌پذیر نیست.
پس همسرم مورخ است، که این هم دلیل دیگری برای بررسی شرایط تاریخی بود.
اما این ارتباط تنگاتنگ میان پزشکی و تاریخ همواره وجود داشته است، و اکنون با کووید-۱۹ به‌ویژه آشکار شده است
که از کمپین‌های پزشکی برای کنترل جامعه استفاده می‌شود.
با این تفاوت که این اولین بار نبود، زیرا پزشکی در واقع در قرن سیزدهم به‌عنوان پزشکی
دانشگاهی معرفی شد تا بر شرایط اجتماعی تأثیر بگذارد.
در آن زمان، عمدتاً کلیسا بود که برای تأسیس این حرفهٔ پزشکی جدید تلاش می‌کرد.
و او برای چه پیش دکترها رفته بود؟
در نهایت، برای تشخیص اینکه چه کسی در جامعه بیمار است و چه کسی مشکل سلامتی دارد.
پس شما خیلی زود از افراد تأثیرگذار باخبر شدید.
و سپس موضوع بر سر قدرت بود، شاید ارث‌ها، بنابراین مردم می‌خواستند در مراحل اولیه مطلع شوند.
و با تدابیر پزشکی‌ای که در آن زمان به‌عنوان مفهومی درمانی تحت عنوان نظریهٔ مزاجی ارائه
می‌شد، می‌توانست سلامت مردم را عمداً مختل کرد.
بنابراین می‌توانست بیماری‌ها را ایجاد کرد. این نه تنها در زمان ما ممکن بوده، بلکه در آن زمان نیز ممکن بود.
برای مثال می‌توان از پمادهای جیوه‌ای استفاده کرد تا باعث بروز برخی جوش‌های پوستی شود. و
سپس مردم می‌گفتند که کسی مبتلا به جذام است.
و در آن زمان جذام تشخیصی بود که در اروپا به طرد اجتماعی می‌انجامید، اما در سایر کشورها چنین نبود.
در جامعهٔ اسلامی، فردی که به جذام مبتلا بود و علائم پوستی‌ای در او بروز می‌کرد که ممکن بود باعث از بین رفتن بخش‌هایی از
بینی یا گوش شود، می‌توانست به زندگی عادی خود در جامعه ادامه دهد.
اما در غرب مسیحی، کلیسا آن را به گونه‌ای تعریف کرده است که فرد باید جامعه را ترک کند و تمام دارایی‌هایش را با خود ببرد.
و سپس این ملک باید به مالکان جدید تقسیم مجدد می‌شد.
پس این یک روش بسیار عملی برای خلاص شدن از شر افراد ناخواسته بود.
قبل از آنکه مسیحیت به دین غالب در اروپا تبدیل شود، جذام وجود نداشت.
همیشه گفته شده است که این با جنگ‌های صلیبی به اینجا آورده شده است.
شاید یک یا دو بیماری جدید هم وجود داشت.
اما این الگو که از یک بیماری، یک بیماری آشکار، برای طرد کردن کسی از جامعه و خلاص شدن از دست او استفاده می‌شود.
پس کسی مثل دونالد ترامپ، برای مثال، اگر در آن دوران زندگی می‌کرد، امروز ممکن بود به جذام مبتلا شود.
و سپس، بدون محاکمه، ناچار می‌شدند بگویند: آقای ترامپ، متأسفیم.
متأسفانه آن‌ها مجبور شده‌اند جامعه را ترک کنند و اکنون باید در یک مکان امن در حومه شهر زندگی کنند و دیگر اجازه اجرا ندارند.
پس آن چیزی که آن زمان معرفی شد، که با کووید دوباره مرتبط شده است، این بود که مردم می‌گفتند، بله، این‌ها افراد
بیمار هستند، باید برای مدت زمان محدودی ایزوله شوند. در مورد جذام، این ایزولاسیون فقط دائمی بود.
و در ادامهٔ روند رویدادها، استفاده از این اقدامات رادیکال نیز مطرح شد... – مقادیر زیادی مواد سمی تجویز شد،
چیزهایی که امروزه تصورشان دشوار است: آرسنیک، جیوه، آنتی‌مون.
در دوز مناسب، همه‌ی این‌ها مواد کشنده بودند.
این بدان معناست که هر بیماری پیش‌پاافتاده‌ای می‌تواند به یک تله مرگ تبدیل شود.
و این ناگهان برای ما اینجا هم آشنا به نظر می‌رسد. با کووید دوباره چطور شد؟
یک آنفولانزای معمولی و بی‌ضرری که کووید نامیده می‌شد. و با داروی مناسب، به‌ویژه در شمال ایتالیا، ناگهان
همه‌چیز برای بسیاری از سالمندان به یک تله مرگ تبدیل شد.
آن‌ها سپس به‌اصطلاح به آنفلوآنزا مردند، اگرچه در واقع بر اثر درمان‌ها جان باختند.
و این مفهوم قبلاً معرفی شده بود.
و اگر کسی فکر می‌کند آنچه می‌گویم اغراق‌آمیز است، یک راهب به نام ابراهیم آ سانتا کلارا نیز هست که در قرن
هجدهم، در گذر از قرن هفدهم به هجدهم، در این‌باره نوشت و گفت:
بله، حرفهٔ پزشکی مجوزی برای کشتن بدون مجازات است.
و او از افراد مطلع بود، بنابراین می‌دانست که پزشکی چه نقشی در جامعه ایفا می‌کند.
و حالا با همهٔ واکسیناسیون‌ها دوباره شاهد آن هستیم؛ این هم دستورکاری است که دربارهٔ سلامت نیست، بلکه کاملاً برعکس است.
و کل این «بازی»، این بازی شوم، از قرن سیزدهم به صورت موج‌هایی جریان داشته و هرگاه مشکلات اجتماعی وجود
دارد، به شکل بیماری‌های همه‌گیر بزرگ‌نمایی می‌شود.
اگر به کل ماجرا نیاز دارید، درست همان‌طور که اکنون کووید را با بحران مالی داریم، طاعون اول در قرن چهاردهم، در سال
۱۳۴۷، پس از یک بحران بانکی در فلورانس در آن زمان شیوع یافت.
پس این بدان معناست که همواره ارتباطی بسیار نزدیک میان سلامت و تحولات اجتماعی، یا دقیق‌تر، مشکلات
اجتماعی که نخبگان حاکم را تهدید می‌کنند، وجود دارد.
و آنجاست که از سلامت به‌عنوان سلاح استفاده می‌کنی.
پیش‌زمینهٔ این موضوع فوق‌العاده هیجان‌انگیز است.
البته، من معتقدم که همیشه مقدار زیادی شتاب در کار است.
وقتی درباره واکسیناسیون صحبت می‌کنیم، میلیاردها دلار قابل کسب است.
این یعنی به نظر من همیشه لازم نیست سوءنیت باشد. هنوز در این مورد نظر قطعی ندارم، اما همیشه لازم نیست سوءنیت باشد؛ ممکن
است صرفاً حرص و طمع باشد وقتی «دارویی» (در گیومه) تولید می‌کنید که در واقع هیچ اثری ندارد و حتی ممکن است مضر باشد.
و با آن می‌توانید میلیاردها درآمد کسب کنید و دولت‌ها را متقاعد سازید: این تا این حد مهم است، جان‌های
بسیاری را نجات می‌دهد، همه باید به آن دسترسی داشته باشند.
۱۲۳۴۳۲۱ می‌توانیم به آمریکا نگاه کنیم، برای مثال، جایی که بیش از ۷۰ واکسیناسیون از این دست
اکنون برای کودکان اجباری یا برنامه‌ریزی شده است.
نمی‌دانم این قانون در هر ایالت تا چه حد به‌طور دقیق اجرا می‌شود.
اما من از این واقعیت آگاه هستم که در حالی که چند دهه پیش حدود ده واکسیناسیون حفاظتی موسوم وجود داشت، اکنون تا
سن هجده سالگی تقریباً صد واکسیناسیون برنامه‌ریزی شده است.
و واضح است که این عمدتاً ناشی از انگیزه‌های سودجویی است، زیرا انسان‌ها میلیون‌ها سال است که وجود داشته‌اند و برای مدت
بسیار، بسیار طولانی بدون این واکسن‌ها به‌خوبی زندگی کرده‌اند.
اما بیایید نگاهی سریع به آمریکا بیندازیم.
خب، فکر می‌کنم منافع سوداگرانه با وجود همه‌چیز ناکافی هستند، چون اگر به این دستورکار نگاه کنیم،
منجر به ظهور بیماری‌های مزمن بسیار زیادی شده است.
عالی است که رابرت کندی جونیور اکنون یک کلیپ ویدیویی عمومی منتشر کرده و اشاره کرده است که اوضاع در ایالات متحده قبلاً
متفاوت بود – یعنی آمریکایی‌ها در مقایسه با سایر کشورها نه بیشتر بیمار بودند و نه عمر کوتاه‌تری داشتند.
و تمام این ماجرا تنها در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ شکل گرفت، هم‌زمان با این برنامهٔ واکسیناسیون و نیز هم‌زمان با
افزایش خمیر غذای بسیار فرآوری‌شده و هرچه بیشتر مصنوعی که مردم به اشکال گوناگون مصرف می‌کنند.
این‌ها تحولات کلیدی هستند که به وخامت روزافزون وضعیت سلامت منجر شده‌اند.
و اگر ببینید این امر در طول زمان رخ می‌دهد و هیچ مقررهٔ مقابله‌ای وجود ندارد، پس باید مفهومی پشت آن باشد.
زیرا آن‌وقت می‌فهمید که این روشِ بیمار کردن آدم‌های سالم از طریق داروهای بی‌فایده یا سبک زندگی
ناسالم، در واقع فقط برای مدت محدودی کار می‌کند.
زیرا در آن صورت افراد زیادی بیمار خواهند شد و دیگر کار نخواهد کرد.
برعکس، همیشه ممکن بوده است، همان‌طور که در دهه‌های اخیر در کشور ما نیز چنین بوده است، که به طور فزاینده‌ای
با افراد سالم معامله کرد بدون آنکه آن‌ها را بیمار سازد.
پس همه این آزمایش‌های غربالگری پیشگیرانه ممکن است هیچ ضرری نداشته باشند، اما با این حال به یک کسب‌وکار عظیم تبدیل شده‌اند.
خب، این قطعاً همیشه در تمام آماده‌سازی‌هایی که به بازار عرضه می‌شوند، نقش دارد.
اما بدون این دستورکار مضر، فکر نمی‌کنم هیچ توضیحی برای همه این واکسیناسیون‌ها وجود داشته باشد.
از همان ابتدا، با تمرکز بر این بیماری‌های بسیار نادر که هرگز یک مشکل اجتماعی نبوده‌اند، آغاز شد.
پس حالا سرخک و اوریون همیشه در هر جامعه‌ای تعدادشان بسیار کم بوده است.
و تلاش وسواس‌گونه برای جلوگیری از این با کاهش دادن آن به صفر، که در هر فرآیند زیستی کاملاً بی‌معنی و غیرممکن است،
مفهومی است که نمی‌تواند برای مدت طولانی از نظر تجاری پایدار بماند، زیرا به‌سرعت آشکار خواهد شد که دارای نقص است.
بسیاری می‌گویند که پشت این موضوع تنها صنعت داروسازی نیست، بلکه کاهش جمعیت نیز هست.
و این موضوع به‌طور علنی بیان شده است – باشگاه رم، ظاهراً ما در این دنیا بیش از حد زیاد هستیم.
حال، البته یک نکته باید گفته شود: این واکسیناسیون‌های گسترده و سایر مداخلات پزشکی عمدتاً بر کشورهایی تأثیر
می‌گذارند که نرخ تولد در آن‌ها چندان بالا نیست و گفته می‌شود جمعیتشان در واقع در حال کاهش است.
حال، به‌عنوان یک استدلال متقابل باید فرض کرد: چرا چنین آزمایش‌های پزشکی، اگر بخواهیم آن‌ها را
این‌گونه بنامیم، برای مثال در آفریقا انجام نمی‌شوند؟
یا در آسیا، جایی که کشورهای عظیمی داریم. خوب، جمعیت چین در حال کاهش است.
با این حال، هند دقیقاً برعکس به نظر می‌رسد. ما در آنجا بیش از یک میلیارد نفر داریم که بسیار مشتاق تولیدمثل
هستند، همان‌طور که اغلب در فرهنگ‌های فقیرتر دیده می‌شود.
پس چرا چنین چیزهایی اینجا این‌قدر شدیداً اجرا می‌شوند و ظاهراً آنجا اصلاً اجرا نمی‌شوند؟
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ خب، عمدتاً آنجا انجام شد.
اگر به چند دههٔ اخیر نگاه کنیم، این آزمایش‌های واکسیناسیون با نیت آشکار برای آسیب‌رساندن به جمعیت
و عقیم‌سازی آن‌ها در آفریقا و هند انجام شده‌اند.
تا جایی که می‌دانم، در این زمینه چند دادخواست علیه بیل گیتس در هند نیز در جریان است.
و در آفریقا نیز این کمپین بزرگ وجود داشت که در آن واکسیناسیون علیه کزاز انجام می‌شد، که به باور من باید هر شش ماه
یک‌بار تکرار شود، و حتی حامیان واکسیناسیون را نیز گیج کرده بود.
و جایی که فعالان درون کلیسای کاتولیک کشف کردند که حاوی موادی است که برای ایجاد ناباروری طراحی شده‌اند.
تمام ماجرا بعدش متوقف شد، البته.
پس از آنکه فاش شد، دیگر پایدار نبود.
و تردید نسبت به واکسن، به تعبیر ملایم، اکنون در این کشورهای به‌اصطلاح در حال توسعه بسیار بالاست.
پس این یعنی فقط دیدن یک تیم واکسیناسیون متشکل از سفیدپوستان برایشان کافی است.
تیم‌های واکسیناسیون نیز بارها مورد ضرب و شتم قرار گرفته و دست خالی بازگشته‌اند.
من فکر می‌کنم که در چند دههٔ گذشته، پذیرش در میان مردم عملاً به صفر رسیده است.
۱۲۳۴۳۲۱ اکنون روشن است که چنین کارزار واکسیناسیون کاملاً بی‌فایده‌ای مانند آنچه در غزه انجام شد، تنها تحت
این شرایط کاملاً مضحک در طول آتش‌بس – زمانی که مردم عملاً قادر به فرار نبودند – می‌توانست اجرا شود.
و شاید این آتش‌بس فرصت دیگری به او داد تا نفسی تازه کند یا دوباره غذا و آب تازه به دست آورد.
اما به شرطی که از این فرصت برای واکسیناسیون فرزندانشان نیز استفاده کنند.
پس واضح بود که این تنها تحت این شرایط اجباری ممکن بود، زیرا در کشورهای دیگری که مردم هنوز
می‌توانند فرار کنند، آنها فوراً فرار می‌کردند.
همین موضوع بود که توجه مرا جلب کرد، اگر اجازه دهید مختصراً قطع کنم، در غزه – این در واقع موضوعی بود که می‌خواستم به آن بازگردم.
خیلی تعجب کردم وقتی دیدم چرا آنها اکنون در غرب خود را به‌عنوان خیرخواهان بزرگی معرفی
می‌کنند که این کودکان فقیر را واکسینه‌ می‌کنند.
آن واکسیناسیون کدام بود؟ و آیا هیچ مبنایی وجود دارد که بگوییم این واکسیناسیون برای مردم مفید است؟
بله، این فلج اطفال است که کاملاً مسخره است.
نخست، برخلاف این ادعای مداوم جریان اصلی، فلج اطفال نه یک بیماری واگیردار است و نه یک بیماری ویروسی.
در واقع، فلج اطفال یک نشانه است، یعنی فلج شل، که در اثر تأثیر سموم ایجاد می‌شود.
در آن زمان، در نیمهٔ اول قرن بیستم، این آفت‌کش‌ها در کشاورزی استفاده می‌شدند؛ ابتدا بر پایهٔ آرسنیک و سپس دی‌دی‌تی.
با این حال، سموم دیگر نیز می‌توانند در هر سنی باعث فلج شل شوند، زیرا سموم مورد استفاده معمولاً همگی از آن
دسته سموم هستند که بر سلول‌های عصبی تأثیر می‌گذارند.
و البته هرچه کودک کوچکتر باشد، یعنی سن فرد کمتر باشد، حجم توزیع کمتری دارد و این مواد سمی‌تر هستند.
و به همین دلیل فلج اطفال عمدتاً کودکان را در آن زمان درگیر می‌کرد، هرچند همیشه بزرگسالان بیمار نیز وجود داشتند.
در هر صورت، فلج اطفال بی‌معنی است چون مسمومیت را هیچ واکسینی نمی‌تواند پیشگیری کند؛ این اصلاً ممکن نیست.
و نکته دوم این است که، البته، برخی بیماری‌ها در مناطق اضطراری رخ می‌دهند؛ بیماری‌های عفونی ناشی از
آلودگی آب که در نتیجه کمبود غذا به وجود می‌آیند.
سپس آنفلوآنزا، همهٔ بیماری‌های اسهالی، همهٔ این بیماری‌ها؛ فقط به وبا و تیفوس فکر کنید، این‌ها در واقع همان بیماری‌هایی
هستند که وقتی در جایی جنگ باشد، خطر اپیدمی را به همراه دارند.
اما فلج اطفال رخ نمی‌دهد مگر اینکه، برای مثال، گاز سمی استفاده شود.
اگر از گاز سمی استفاده می‌شد، طبیعتاً مسمومیت عصبی و فلج متناظر نیز رخ می‌داد که می‌توانست به‌سادگی به فلج
اطفال نسبت داده شود، با این توجیه که نشانگرهای ویروس فلج اطفال در جایی از فاضلاب یافت شده‌اند.
اما اساساً در طول قرن‌ها، همان‌طور که همه ما از مناطق جنگی می‌دانیم، هرگز هیچ همه‌گیری فلج
اطفال در ارتباط با عملیات‌های رزمی رخ نداده است.
پس این بار دیگر کاملاً روشن می‌شود که یک دستورکار کاملاً متفاوت در کار است و باید فرض کنیم که دستورکاری برای وارد کردن
آسیب و دستورکاری برای ایجاد ناباروری در میان جمعیت وجود دارد.
آیا شما استدلال‌های مربوط به واکسیناسیون علیه فلج اطفال در این منطقهٔ جنگی خاص را به‌طور کامل مطالعه کرده‌اید؟
و من هم این را خیلی عجیب می‌دانم. ۱۲۳۴۳۲۱ حتماً باید ارقامی وجود داشته باشد که نشان دهد چنین مواردی واقعاً در آنجا رخ می‌دهند.
بله، تا جایی که می‌دانم، صحبت از یک مورد واحد شده است که رخ داده بود، اما علت این فلج مشخص نیست.
و این یک مورد به تنهایی تهدید یک همه‌گیری فوری و گسترده را به همراه خواهد داشت.
این روزها به چیز زیادی نیاز نداریم. مثل همان کیسهٔ برنج معروف است که جایی می‌افتد و همه بلافاصله واکنش نشان می‌دهند.
این رفتار سازمان جهانی بهداشت است که عملاً نیازی به انجام هیچ کاری نیست.
ما از روی نمونه‌های آزمایش کووید-۱۹ می‌دانیم که زمانی همه‌گیری در سراسر جهان اعلام شد، حدود ۷۰۰۰ آزمایش مثبت
وجود داشت، اما نمی‌دانیم که آیا هیچ‌کدام از این موارد واقعاً بیمار بوده‌اند یا خیر.
و اینکه، برای مثال، اخیراً گزارشی منتشر شده است که نشان می‌دهد موارد سرخک در سراسر جهان ۲۰ درصد افزایش یافته است.
با این حال، اگر نشریه سازمان جهانی بهداشت را بخوانید، خواهید دید که بر اساس شبیه‌سازی‌ها است و هیچ آمار واقعی پشت آن وجود ندارد.
و حتی در این مقاله ذکر شده است – زیرا ارقام واقعی مشاهدات گزارش‌شده در سراسر جهان در واقع سناریو را بسیار پایین می‌آورد،
یعنی آن را دست‌کم می‌گیرد – که پیش‌بینی‌هایی انجام شده است.
پس این معنای دوم واژهٔ «پروجکشن» است، یعنی مدل‌های شبیه‌سازی اکنون ارقامی تولید کرده‌اند که به‌هیچ‌وجه
نمی‌توانند دقیق باشند. و سپس می‌توانید کشورهای مختلف و همچنین تعداد مرگ‌ومیر را در نظر بگیرید.
این اصلاً با داده‌های منتشرشده در چند دههٔ گذشته مطابقت ندارد، جایی که حداکثر چند صد مورد گزارش شده است. برای اینکه این موضوع
تهدیدی برای جمعیت محسوب شود، باید هر سال ده‌ها هزار مورد رخ دهد.
پس می‌بینیم که فرقی نمی‌کند این رویدادها واقعاً رخ داده باشند یا نه؛ تو فقط آن‌ها را می‌سازی و ادعا می‌کنی که رخ داده‌اند.
و اگر آزمایشی انجام دهند که هیچ چیز به ما نگوید – همان‌طور که در مورد کووید با آزمایش PCR می‌دانیم – آنها می‌توانند فوراً مواردی
را که ظاهراً وجود دارند اما هرگز وجود نداشته‌اند، منتشر کنند.
و بعد در تمام روزنامه‌های سراسر جهان منتشر می‌شود و فاجعه‌ای رخ می‌دهد – و ترس سراغ آدم می‌آید.
به همین دلیل ما این را در تاریخ اپیدمی‌های خود در کتاب «Hauptsache Panik» (مهم‌ترین چیز وحشت است) ذکر کردیم؛ این نکتهٔ حیاتی است.
مردم همیشه سعی می‌کنند ترس را القا کنند زیرا ترس مانع از تفکر واضح می‌شود.
و امروز می‌توان ترس را در رسانه‌ها به‌طور بسیار مؤثری با انتشار ارقام، خطرات عظیم و ریسک‌های بالقوه ایجاد کرد، حتی اگر هیچ‌کس
در میدان نتواند واقعاً تأیید کند که آیا آن‌ها وجود دارند یا خیر.
و وقتی کسی این کار را انجام می‌دهد، درمی‌یابد که اصلاً هیچ چیز نیست.
مشکل همیشه به نظر می‌رسد جایی باشد که شما نیستید.
به نظر می‌رسد مشکلات همین بازی‌های ریاضی باشند که در جریان همه‌گیری کووید، همان‌طور که می‌بینید، شاهدشان بودیم.
اما ما همین موضوع را در مورد تغییرات اقلیمی می‌بینیم، جایی که هراس نیز توسط محاسباتی
ایجاد می‌شود که اصلاً در عمل قابل مشاهده نیستند.
و همچنین در هر مرحله دستکاری می‌شود، از جمله در نقاط ورود.
برای مثال، وقتی صحبت از این ماجرای همه‌گیری به میان می‌آید، من اصلاً به این اندازه‌گیری‌ها در فاضلاب اعتماد ندارم.
من یک‌بار این را به‌صورت فیزیکی محاسبه کردم.
مثل این است که یک کریستال شکر را داخل استخر بیندازیم و بعد بخواهیم آن را در آن سوی استخر اندازه‌گیری کنیم – من نمی‌توانم این
کار را انجام دهم. چند دانشمند نیز این را برایم تأیید کرده‌اند.
خب، فکر می‌کنم همه‌اش شعبده‌بازی و چرند است.
همین امر در مورد تعیین دما با ۲۰ ایستگاه اندازه‌گیری در دریا و ادعای اینکه می‌دانیم
۱۰۰٬۰۰۰ سال پیش چگونه بوده است نیز صدق می‌کند.
پس این اندازه‌گیری‌ها همه‌شان بی‌معنی هستند. ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ شاید بتوانیم به موضوع سرخک بازگردیم.
این در حال حاضر یک مسئله مکرر در آلمان است، جایی که تنش‌ها بالا است زیرا عملاً یک الزام تلویحی برای واکسیناسیون وجود دارد.
و یک چیز هست که برایم جالب است. فکر می‌کنم آن را از شما در یک رویداد MWGFD شنیدم:
این بیماری‌های دوران کودکی در واقع می‌توانند تأثیر مثبتی بر افراد داشته باشند. آیا این درست است؟
بله، مشکلات دندان‌درآوردن به قدمتی برمی‌گردند که اسناد تاریخی اجازه می‌دهند بدانیم.
آن‌ها همیشه وجود داشته‌اند و برخلاف زمان ما، هرگز به‌عنوان یک مشکل اعلام نشده‌اند.
ما توصیف‌هایی از سرخک، آبله، تب سرخ و سرخجه از قرن‌های گذشته داریم که از آن‌ها می‌توان
نتیجه گرفت این‌ها بیماری‌های مورد نظر بوده‌اند.
اما اولاً گفته شد که این‌ها مشکلات ابتدایی هستند و بچه‌ها از این ماجرا جان سالم به در خواهند برد.
و تنها در اینجا بود که گفتند: بله، بزرگسالان نیز در معرض خطر هستند.
و دوم اینکه، کشندگی یک امر مسلم خواهد بود.
بنابراین، در زمینهٔ کنونی اوریون، اظهارات مضحکی مطرح شده است، مانند اینکه یک نفر از هر صد نفری که به اوریون
مبتلا می‌شود، خواهد مرد، در حالی که سال‌هاست این رقم همیشه یک نفر از هر هزار نفر بوده است.
اما این دیگر برای کشورهای صنعتی صادق نیست. در بهترین حالت، این نسبت یک به ۵۰۰۰ است که به این معنی است که با
۵۰ مورد سرخک در آلمان، هر ۱۰۰ سال یک مرگ رخ خواهد داد.
و سپس این سؤال بزرگ مطرح می‌شود که آیا این مرگ واقعاً ناشی از بیماری بوده است یا خیر.
زیرا شما فقط در صورتی می‌توانستید این را بگویید که بیماری درمان نشده باقی می‌ماند. و اگر درمان نمی‌شد، کسی می‌مرد.
اما چه کسی درمان‌نشده باقی می‌ماند؟ در کشورهای صنعتی، هیچ‌کس.
این بدان معناست که درمان‌ها انجام می‌شوند. و همه این درمان‌ها ریسک‌هایی به همراه دارند.
و به‌ویژه در مورد سرخک، چند مطالعه نشان داده‌اند که این تب بسیار بالا، که می‌تواند برای مدت کوتاهی تا ۴۱ درجه
سانتی‌گراد برسد، یک پاسخ شفابخش بسیار مهم برای بیمار است.
و وقتی این تب فروکش کند، بیماری از بین می‌رود و تو از همهٔ ماجرا جان سالم به در می‌بری. و همه‌چیز
تمام می‌شود و تو برای همیشه در برابر آن مصون می‌مانی.
۱۲۳۴۳۲۱ با این حال، برای نسل‌های متمادی، پزشکی هیچ هدف دیگری جز از بین بردن علائم، از جمله تب، نداشته است.
این بدان معناست که حتی دمای بدن ۳۸.۵ درجه نیز اکنون برای کاهش تب درمان می‌شود.
این امر همچنین سازوکارهای ترمیم بدن را مختل می‌کند، بنابراین باید فرض کرد که آن چند مورد مرگ
رخ‌داده در واقع ناشی از چنین بدرفتاری‌ای هستند.
لازم به ذکر است که سایر داروها نیز به‌صورت تجربی مورد استفاده قرار می‌گیرند که می‌تواند عواقب
مضر و حتی مرگبار داشته باشد، به‌ویژه در کودکان.
اما شما باید آن را در زمینه ببینید.
من از برخی از مرگ‌هایی که در بیست سال گذشته در آلمان ادعا شده ناشی از سرخک در بزرگسالان بوده است، آگاه هستم. این‌ها
مواردی بودند که بزرگسالان از ترس ابتلا به سرخک، چون کودک بیمار شده بود، واکسینه شدند و سپس اندکی بعد درگذشتند.
جایی که باید گفت: بله، آیا آن سرخکه‌ای نبود که هنوز نیامده بود؟ یا واکسیناسیون بود؟
پس تقریباً به‌طور قطع واکسیناسیون بود که طبق طب متعارف نیز منع مصرف دارد. اگر همه‌گیری وجود داشته باشد یا
احتمال آلودگی در خانه باشد، نباید واکسیناسیون انجام دهید، حتی اگر به واکسیناسیون اعتقاد داشته باشید.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ و این حالا با کووید-۱۹ دوباره انجام شده است.
یک همه‌گیری جهانی ادعا می‌شود و یک کمپین واکسیناسیون انجام می‌شود.
این برخلاف قوانین پزشکی متعارف است که به مدت ۳۰۰ سال این واکسیناسیون‌ها را ترویج کرده است.
بسیاری از چیزهایی که مردم را به حرکت درمی‌آورند، داستان بسیار زیبایی پشت سرشان دارند.
و داستان پشت آن – چون واکسیناسیون شنیدنی به نظر می‌رسد، این‌طور نیست؟
شما با مقدار کمی از یک ماده واکسینه‌می‌شوید و سپس می‌توانید ایمنی خاصی کسب کنید.
آنچه برایم شگفت‌آور است و به اندازه کافی مورد بحث قرار نگرفته، این واقعیت است که مردم
فراموش می‌کنند بیماری‌ها چگونه وارد بدن می‌شوند.
این بیماری‌ها از طریق تزریق به هیچ عضله‌ای یا وارد شدن به جریان خون منتقل نمی‌شوند، بلکه از راه بینی،
دهان و غشاهای مخاطی، هر جا که باشد، منتقل می‌شوند.
و اینجا سؤال این است که آیا یک واکسن مؤثر، اگر چنین چیزی وجود داشته باشد، نباید به جای آن از آنجا شروع شود؟
بله، این نکته‌ای بسیار مهم است که شما مطرح می‌کنید.
زیرا وارد کردن هر نوع ماده سمی به بدن، چه با چاقو و چه با سوزن، کاملاً غیرطبیعی است.
این فقط حملهٔ فیزیکی است و هیچ چیز دیگری نیست. و این یک وضعیت هشدار برای بدن است.
به همین ترتیب، اگر از دوچرخه‌مان بیفتیم، زانوی‌مان خراش بردارد و سپس مقداری خاک از جاده وارد بافت
شود، سیستم ایمنی باید تا حد امکان قوی واکنش نشان دهد.
اما این وضعیت طبیعی در مورد یک بیماری عفونی نیست.
بیماری عفونی، همان‌طور که شما درست گفتید، به نحوی از طریق پوست و غشاهای مخاطی جذب می‌شود.
بسیاری از سازوکارها تا به امروز توضیح داده نشده‌اند. و در آنجا سازوکارهای دفاعی در کار هستند.
زیست‌شناسی ما و زیست‌شناسی سایر پستانداران روی این سیاره برای این کار تخصص یافته است.
و اگر اکنون ماده‌ای را به بافت عضلهٔ شانه تزریق کنم که در واقع می‌تواند مکانیزم مفیدی را در سیستم ایمنی تحریک کند، این
لزوماً به معنای آن نیست که حتماً چیزی در محل ورود طبیعی رخ دهد.
این موضوع سپس، هرچند بسیار دیرهنگام، توسط مدافع واکسن آمریکایی، آقای فاوچی، پذیرفته شد که گفت در واقع هیچ معنایی ندارد.
که اگر بخواهید این کار را انجام دهید، آن را از طریق غشای مخاطی بینی، با استفاده از اسپری یا چیزی مشابه انجام خواهید داد.
اما واضح است که این امکان‌پذیر نبود. هنوز هم امروز امکان‌پذیر نیست. این کار نمی‌کند.
به سادگی هیچ مدرکی وجود ندارد که این اقدامات واقعاً منطقی باشند. ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ و حدود ۲۵۰ سال پیش، یک جراح انگلیسی بود که در آن
زمان با این واکسیناسیون‌های آبله، با تزریق این سوبسترای آبله، این چرک آبله، به زیر پوست
بدون ایجاد هیچ خونریزی، این موضوع را اثبات کرد.
یا حتی عمیق‌تر زیر پوست و درون عضلات، و سپس او مشاهده کرد چه اتفاقی افتاد.
و واکنش مطلوب، یعنی ظاهر شدن این تاول‌های واکسن، تنها زمانی رخ داد که آن‌ها را در پوست قرار داد، اما نه خیلی عمیق.
از این رو، او در آن زمان نتیجه گرفت که واکسیناسیون آبله تنها پاسخ ایمنی مطلوب را ایجاد می‌کند و خطرناک
نیست، زیرا در پوست باقی می‌ماند و هیچ خونی جاری نمی‌شود.
و این یک بینش بنیادین است، زیرا آنچه پاسخ ایمنی را در ما تحریک می‌کند پوست یا غشای مخاطی است، اما بافت چربی زیرپوستی و عضلات نه.
و جرأت می‌کنم بگویم اگر آنچه آنها واکسیناسیون کووید می‌نامند، امروز صرفاً با تزریق به پوست و بدون هیچ
تماسی با خون انجام می‌شد، هیچ فایده‌ای نمی‌دیدیم.
اما احتمالاً هیچ آدم مرده یا مریضی را نمی‌دیدیم.
خسارت احتمالاً کمتر می‌شد، بله.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ معامله می‌توانست انجام شود.
این ما را به نقطهٔ آغازین بحث‌مان بازمی‌گرداند، یعنی اینکه واضح است که این صرفاً یک مسئلهٔ تجاری نیست.
زیرا اگر فقط می‌خواستید از واکسیناسیون کووید-۱۹ پول دربیاورید، می‌توانستید به سادگی از محلول‌های نمکی استفاده کنید.
در آن صورت هم خیلی خوب پیش می‌رفت. هیچ کار توسعه‌ای انجام نمی‌شد.
هیچ آسیبی رخ نمی‌داد. و همه راضی می‌شدند.
می‌شد اقدام بعدی را آغاز کرد.
راستش را بخواهید، این قابل‌توجه بود.
البته باید انتظار داشت که کسی در آزمایشگاهی در حال انجام تحقیق باشد.
اما مدت زیادی طول کشید تا برخی چیزها آشکار شوند.
و همان‌طور که مطالعه نشان داد، تعداد قابل‌توجهی از این دسته‌ها به‌وضوح دارونما بودند. هیچ‌کس از این موضوع ناراحت نشد.
و اگر در نهایت هیچ آسیبی اصلاً رخ نداده باشد – ما می‌توانیم این موارد، از جمله جبران خسارت را ببینیم.
پس می‌توانستید معامله‌ای بسیار خوب انجام دهید بدون هیچ‌گونه احتمال خسارت.
و به همین دلیل، کسب‌وکار به تنهایی توضیح کافی نیست.
آنچه به‌طور طبیعی نشان می‌دهد که چیزی جدی‌تر در حال رخ دادن است، دخالت نظامی است.
ژنرال‌ها در همه‌جا فعال بودند، چه در آمریکا و چه در آلمان و اتریش.
این واقعاً همان سؤال است: چرا عوامل بهداشتی در این مقیاس چنین مسئله‌ای نظامی هستند؟
آن هم می‌تواند به گونه‌ای توضیح داده شود که منطقی باشد، زیرا تهدیدی بسیار بزرگ و خطری بسیار عظیم بود.
اما ما دو چیز را دیده‌ایم و ممکن است بعداً به آن‌ها بازگردیم.
اولاً، این بیماری کووید ادعایی که در نهایت اصلاً تأثیر چندانی نداشت.
مردم نمرده‌اند؛ هیچ مرگ و میر اضافی واقعی در هیچ‌جا وجود ندارد. این یک روی سکه است.
با این حال، روی دیگر سکه این است، و در اینجا ممکن است تا حدی با استدلال خودمان در تضاد باشیم که:
این واکسن‌ها که می‌دانیم بی‌اثرند، اثری را که به ما وعده داده بودند ایجاد نمی‌کنند، اما در واقع به سختی کسی را می‌کشند.
تو باید این‌قدر تحریک‌آمیز بگویی. خیلی کم آدم از آن می‌میرد.
البته وحشتناک است، از همان مرگ اول، اولین قربانی. این کاملاً واضح است.
و هیچ دولتی حق ندارد به طور خودسرانه کسی را بکشد یا مجروح کند.
اما حقیقت این است که آنچه ما از آن می‌ترسیدیم، آنچه ذهن‌های بزرگی مانند پروفسور باخدی از آن می‌ترسیدند—اینکه مردم مثل مگس‌ها بمیرند،
اینکه نیمی از واکسینه‌شدگان ناگهان از پای درآیند—رخ نداده است.
بله، اما فکر نمی‌کنم این به خاطر این واکسیناسیون‌ها باشد.
برخی به‌عنوان دارونما انجام شدند، برخی دیگر آشکارا با دوزهای بسیار کم که تنها پتانسیل محدودی برای آسیب داشتند انجام
شدند، اما بسیاری از واکسیناسیون‌ها از این نظر انجام نشدند.
اول از همه، آماری وجود دارد که نشان می‌دهد آسیب واکسن در کشورهای گرمسیری که زنجیره سرد نتوانسته است حفظ شود، بسیار کمتر است.
این برنامه نبود. در غیر این صورت، اتفاقات خیلی بیشتری رخ می‌داد.
و نکتهٔ دیگر این است که احتمال آسیب هنوز تمام نشده است.
زیرا ما هنوز می‌توانیم ببینیم که مرگ‌ومیر ادامه دارد و ناباروری نیز ادامه دارد.
نرخ تولد هنوز در پایین‌ترین حد خود است.
پس این بدان معناست که این یک اثر بسیار بلندمدت است که برنامه‌ریزی شده است.
و البته باید این را هم اضافه کرد که واکسیناسیون‌های جعلی زیادی انجام شده است.
در آلمان، تخمین بین ۱۰ تا ۱۵ میلیون است.
شاید حتی گواهی‌های واکسیناسیون جعلی بیشتری از افرادی وجود داشته باشد که اصلاً هیچ واکسنی دریافت نکرده‌اند.
و این، البته، توضیح می‌دهد که چرا خسارت حتی بیشتر نیست.
اگر این کار انجام شده بود، یعنی همه واقعاً این واکسن‌ها را دریافت کرده بودند، حتی با وجود یک
مؤلفهٔ دارونما، نرخ مرگ‌ومیر ما کاملاً متفاوت می‌بود.
و به هر حال از قبل برنامه‌ریزی شده بود و باید به شکلی ادامه یابد که چنین تزریق‌هایی مکرراً انجام شوند.
همان‌طور که می‌گویند، باید حداقل سالی یک‌بار علیه بیماری‌های تنفسی این‌چنینی واکسینه شوید.
و سپس، البته، این پتانسیل آسیب به‌طور نمایی افزایش می‌یابد.
ما همچنین دیده‌ایم که دو، سه یا چهار تزریق بلافاصله منجر به افزایش نمایی بیماری‌ها می‌شود که سپس – با چنین تصویر مزمن و
ترکیبی از بیماری‌های گوناگون که به‌دلیل آسیب عروقی در اندام‌های مختلف علایم متفاوتی ایجاد
می‌کنند – دیگر نمی‌توان آن را به یک علت مشخص نسبت داد.
و این قطعاً نکتهٔ مهم در اصل آسیب بود، که نمی‌توان آن را صرفاً به یک مکانیسم واضح با یک
تصویر بالینی نسبت داد، بلکه در نهایت می‌توان گفت:
خب، ما هنوز به بیماری‌هایی که قبلاً می‌شناختیم دچار می‌شویم؛ انواع خاصی از سرطان، حملات قلبی و سکته‌های مغزی که
فقط کمی شایع‌تر شده‌اند، اما هنوز همان بیماری‌ها هستند.
این چه ربطی به تزریق‌های ما دارد؟
پوشش‌دهی در اینجا یک نکته بسیار مهم است.
عجیب‌ترین نکتهٔ کل ماجرا بدون شک این است که همه واقعاً باید واکسینه شوند.
این گسترش در میان میلیاردها نفر دیگر با منطق قابل توضیح نیست.
و همچنین توضیح اینکه چرا همه همراهی کردند، بسیار دشوار، اگر نگوییم غیرممکن است.
من معتقدم که این چیزی بود که بسیاری از مردم در ماه‌های اول این همه‌گیری به آن فکر می‌کردند.
چطور ممکن است که تمام بلوک‌های قدرت خصمانه دارند می‌گویند: «هورا، ما وارد شدیم، داریم به جمعیت‌مان مواد مختلفی تزریق می‌کنیم.»
۱۲۳۴۳۲۱ اما با این حال، اساساً همه همراهی کردند.
زمان ما قبلاً خیلی جلو رفته است.
من همچنان به موضوعی که قبلاً درباره‌اش صحبت کرده بودیم علاقه‌مند خواهم بود.
این در جهت سیاست اجتماعی حرکت می‌کند. جامعه به کدام سو می‌رود؟
و شما مقایسه‌ای بسیار جالب با گذشته انجام دادید و گفتید که این شهرهای هوشمند که اکنون در حال برنامه‌ریزی هستند،
یعنی شهرهای پانزده‌دقیقه‌ای، مفهوم جدیدی نیستند، بلکه در واقع می‌توان آن‌ها را از قرون وسطی مشاهده کرد.
بله، آزادی رفت‌وآمدی که در دهه‌های اخیر با آن آشنا شده‌ایم، جایی که نه تنها می‌توانیم آزادانه در هر زمان و هر جهتی در محل
حرکت کنیم، بلکه می‌توانیم به‌سادگی سوار یک وسیلهٔ حمل‌ونقل شویم و به قاره‌های دیگر سفر کنیم، همیشه وجود نداشته است.
و نه تنها به این دلیل که سفر بسیار گران بود و وسایل حمل‌ونقل لازم در دسترس نبودند، بلکه صرفاً به این دلیل که اجازه داده نمی‌شد.
در آن زمان، به‌ویژه در آلمان، ایالت‌های کوچک بسیاری وجود داشت که حدود هزار سال پیش، پس از آنکه شوالیه‌ها و راهبان اسکاندیناوی
بر اروپا مسلط شدند، به‌عنوان قلمروهای قدرت شکل گرفته بودند.
این‌ها مناطقی بودند، شاید با قطر حدود ده یا بیست کیلومتر، که کل قلمرو تحت حکومت آن‌ها را تشکیل می‌دادند.
و تنها اشراف، یعنی نجیب‌زادگان، که آزاد بودند در رفت‌وآمد، اجازه داشتند خارج شوند.
اما شهروندان عادی، کشاورزان و کسانی که در سکونتگاه‌های شهری زندگی می‌کردند، تنها با اجازه صریح مجاز به انجام این
کار بودند. در غیر این صورت، فوراً به زندان فرستاده می‌شدند.
همچنین حادثهٔ مشهور مربوط به آهنگساز یوهان سباستین باخ نیز وجود دارد که او نیز از دوک‌نشین وایمار خود کوچ کرد.
و سپس او را به سادگی به مدت چهار هفته در چاله انداختند و همسرش نمی‌دانست واقعاً کجاست یا آیا
اصلاً بازخواهد گشت. بنابراین این وضعیت عادی بود.
و به‌ویژه کسانی که در شهرهای مستحکم زندگی می‌کردند، دیوارهای شهر برای حفاظت داشتند – درست همان‌طور که اکنون به همهٔ ما وعدهٔ
حفاظت در همه‌جا داده شده است – تا دشمنان نتوانند وارد شوند.
اما جایی که ورودش آسان نیست، خروجش هم آسان نیست.
این بدان معناست که این دروازه‌های شهر در شب نیز بسته می‌شدند. هیچ‌کس نمی‌توانست خارج شود.
پس این یعنی که در بهترین حالت می‌توانستی روزها بیرون بروی، و حتی آن موقع هم آزادانه حرکت کردن چندان آسان نبود.
شما باید دلیل موجهی برای ترک شهر داشته باشید.
اگر کسی زمینی برای کشت در بیرون داشت، این یک دلیل موجه بود.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ این مرا به یاد دوران کووید می‌اندازد، وقتی که می‌گفتند... هنوز به یاد دارم که صدراعظم سابق
کورز درباره‌ی اینکه آیا پیاده‌روی کردن دلیل کافی برای خروج از خانه است، فلسفه‌بافی می‌کرد.
البته، آنجا همیشه شبیه همین بوده است.
یعنی شهرها همگی بسیار کوچک بودند – حدود ۵۰۰۰ نفر جمعیت داشتند و با نوعی دیوار احاطه شده بودند – همان‌طور که می‌توانید تصور کنید.
آن‌ها همان ۱۵ دقیقهٔ مشهور بودند که اکنون بار دیگر به مردم عرضه می‌شوند.
شما قطعاً تا حدی می‌توانید حرکت کنید، اما نه بیش از آن.
و دقیقاً همین کنترل حرکت، عنصری بسیار اساسی در جوامع اقتدارگرا است.
و همین به تنهایی نشان می‌دهد که کل ماجرا به کدام سو می‌رود.
این موضوع دربارهٔ محافظت از مردم نیست، بلکه دربارهٔ کنترل است.
و اگر دوباره به سال ۱۹۸۹ بازگردیم، زمانی که دیوار برلین در آلمان، در جمهوری دموکراتیک آلمان فرو ریخت.
یکی از دلایل اصلی در آن زمان، محدودیت آزادی رفت‌وآمد بود.
آزادی سفر دلیل اصلی بود که در نهایت باعث شد این وضعیت به اوج برسد.
موضوع به نبود آزادی یا مسائل انتزاعی دیگر مربوط نبود، بلکه تمایل به سفر نه تنها به کشورهای بلوک شرق، بلکه
به غرب، جایی در اقیانوس‌های جنوبی یا هر جای دیگری بود.
مردم حتماً با حسادت به غرب نگاه می‌کردند، جایی که در آن زمان برای مدت کوتاهی آزادی رفت‌وآمد مجاز بود.
اکنون که قرار است سفرهای هوایی متوقف شوند، این اتفاق روزبه‌روز کمتر و کمتر رخ می‌دهد.
اما جمهوری دموکراتیک آلمان موضوع بسیار خوبی است. شاید آن را به‌طور مختصر مطرح کنیم.
همیشه به ما قول داده می‌شود که آن‌ها می‌خواهند از ما محافظت کنند.
آنها می‌خواهند ما را از تغییرات اقلیمی و ویروس‌ها و انواع چیزها محافظت کنند.
ما مردم بسیار فقیری هستیم که به تنهایی هیچ کاری از دستمان برنمی‌آید و به دولتی نیاز داریم تا از ما محافظت کند.
و ظاهراً به این ترتیب بود که دیکتاتوری جمهوری دموکراتیک آلمان تأسیس شد.
به عبارت دیگر، پیش‌زمینه خصوصی‌سازی بسیاری از شرکت‌ها – یا حتی همهٔ آن‌ها، یا باید گفت
مصادرهٔ آن‌ها – دیکتاتوری بهداشتی آنجا نیز بود.
بنابراین، روزبه‌روز چیزهای بیشتری توسعه یافته و اختراع شده‌اند که کارآفرینان باید به
آن‌ها توجه کنند و در آن‌ها سرمایه‌گذاری نمایند.
و حتی آن زمان هم، همه‌چیز دربارهٔ محافظت از مردم و سالم نگه‌داشتن آن‌ها بود.
آنچه می‌گویید کاملاً درست است.
در آن زمان در جمهوری دموکراتیک آلمان، وقتی می‌خواستند این مدل دولت سوسیالیستی را ایجاد کنند، شرایط مشابه شرایط غرب پس از
جنگ بود، به این معنی که هنوز کسب‌وکارهای خصوصی در کشاورزی، صنایع دستی و صنعت وجود داشت که می‌خواستند ملی‌سازی کنند.
و در آنجا نیز، البته، می‌توانست به زور عمل کرد و در برخی موارد این کار انجام شد.
پس در منطقه مرزی با آلمان غربی، مردم به‌سادگی اخراج می‌شدند و سرمایهٔ کاری به‌سادگی مصادره می‌شد.
اما در غیر این صورت، جامعه به‌طور کلی نمی‌خواست و نمی‌توانست آن را این‌قدر آسان کند.
و بعد فقط باید بهانه‌هایی پیدا کنی.
همان‌طور که اکنون می‌توان دلایل برای گفتن یافت:
بله، ما اصلاً نمی‌خواهیم هیچ کار بدی به تو بکنیم، اما این به نفع خودت است.
و سلامتی همیشه استدلال خوبی برای این است.
دولت به سلامت رسیدگی می‌کند – واکسیناسیون جزو خدمات سلامت است، معاینات غربالگری هم جزو خدمات سلامت است، و همه این
موارد – اگرچه در نهایت تنها برای کنترل و نظارت به کار می‌آید.
و بنابراین، در آن زمان در جمهوری دموکراتیک آلمان، کل ماجرا از قبل مورد سوءاستفاده قرار گرفته بود. مقررات بهداشتی‌ای وضع
شد که رعایت آن‌ها روزبه‌روز دشوارتر می‌شد، همان‌طور که اکنون در مورد کسب‌وکارهای کوچک و متوسط شاهد آن هستیم.
نه فقط سلامت، بلکه به همه گواهی‌های کیفیت هم فکر کنید.
حالا به‌عنوان مثال ایمنی محصولات را در نظر بگیرید. الزامات روزبه‌روز فزاینده‌ای که هرچه بیشتر مضحک می‌شوند. حالا دیده‌ام:
اکنون، هرگاه کسی یک سی‌دی موسیقی می‌فروشد، باید در پایین کاتالوگ آنلاین خود تصویری
داشته باشد که قاب سی‌دی و خود سی‌دی را نشان دهد.
برای هر سی‌دی دقیقاً یکسان است، اما مهم نیست؛ باید نمایش داده شود.
این بدان معناست که باید اقدامات بیشتری انجام شود.
توضیحات باید گسترش یابند. تمام این‌ها هزینه دارد – و هیچ نتیجه‌ای ندارد.
شرکت‌های بزرگ هنوز هم می‌توانند این را از محل سود خود تأمین کنند.
آنها همچنین معمولاً منابع انسانی کافی دارند.
اما دقیقاً همان شرکت کوچک با سه، چهار، پنج یا ده کارمند است که از قبل در آستانه سقوط قرار دارد، دیگر توان
ادامه کار را ندارد و در نهایت مجبور به تعطیلی می‌شود.
خب. و بعد چند شرکت دیگر هم از بین رفتند.
و اینگونه در جمهوری دموکراتیک آلمان آن زمان با آن برخورد کردند.
و بنابراین اکنون شاهد «همگرایی» – داخل گیومه – این بنگاه‌های کوچک و متوسط در جامعه خود نیز هستیم.
و به‌ویژه پزشکی همواره چیزی است که حتی آسان‌تر از سایر امور به‌عنوان یک «معیار» در نظر گرفته می‌شود.
چون همه بلافاصله می‌گویند – با توجه به پزشکی‌شدن جامعه: «بله، اگر برای سلامتی‌مان خوب باشد، باید با آن همراهی کنیم.»
اینکه بعداً معیشت انسان را به خطر می‌اندازد، موضوع دیگری است.
سپس می‌خواهم با یک نکته به پایان برسم:
دکتر رویتر کتاب‌های متعددی و جذاب نوشته است.
می‌توانید در مقاله‌ی ما، یا در اینترنت یا در آمازون بفهمید که از کجا می‌توانید آن‌ها را تهیه کنید. اما فکر می‌کنم ارزشش را دارد.
ما بینشی کوتاه دربارهٔ تعداد موضوعاتی که دانستن آن‌ها در زمینهٔ پزشکی ارزشمند است، به دست آوردیم.
و شخصاً هر وقت به تو گوش می‌دهم، همیشه هوس چیز بیشتری می‌کنم.
بله، خوشحالم که این را می‌شنوم. از اینکه با من صحبت کردید سپاسگزارم.
متشکرم.
روزنامه‌نگاری واقعاً مستقل تنها با حمایت شما ممکن است.
اقدامات غیردموکراتیکی که بارها علیه Report24 اتخاذ شده است، شامل تعطیلی حساب‌ها می‌شود.
لطفاً همیشه جزئیات حساب بانکی فعلی ما را در report24.news//unterstuetzen بررسی کنید. بسیار سپاسگزاریم.