Медицината како средство за моќ за контрола на населението?
Здравје или болест како оружје? Медицинско лекување како смртна замка?
Флоријан Махл од Report24 и неговиот гостин д-р Герд Реутер фрлија светлина врз историскиот развој
на медицината низ историјата на различни начини.
Но слушнете сами како д-р Ројтер ги открива врските со обемно и детално знаење, зошто според него чистото алчност за
профит изгледа како недоволно објаснување и што имаат заедничко градовите од 15 минути со оваа тема...
Што стои зад тоа? Д-р Герд Реутер ги анализира вакцинациите, моќта и контролата
https://report24.news/what-is-behind-it-dr-gerd-reuther-analys es-vaccinations-power-and-control/] Добредојдовте во Report24.
Се викам Флоријан Махл, и денес во нашето студио ни е предавач д-р Герд Ројтер. Добредојдовте.
Здраво.
Д-р Реутер, пред некое време напишавте многу успешна книга, која ве направи многу познати во мејнстримот, така да се каже.
Тоа беа многу различни времиња, тоа беше пред 2020-та.
Можеби можеме да започнеме со оваа работа, што ве мотивираше и што може да се научи од неа.
Да, тоа беше "Измамениот пациент", 2017 година, во време кога дури и главен издавач би го прифатил таков ракопис и
кога беше можно отворено да се критикува медицинскиот систем во сите правци за да се открие вистината.
Ова сега станува сè потешко.
И, исто така, веќе е речиси невозможно ова да се донесе до широка публика, бидејќи едноставно има помалку информациски канали.
Но мојата мотивација во тоа време беше што поминав 30 години од мојот професионален живот сфаќајќи дека многу во медицината
едноставно е погрешно или, мора да се каже, суштински неисправно.
Бидејќи здравјето е врвен приоритет, но всушност не е планирано, бидејќи, за жал, веќе неколку стотици
години медицината се заснова на принципот дека болеста е вистинскиот бизнис, а не здравјето.
Постои добро позната изрека дека пари може да се заработат само од болни луѓе, а не од здрави,
иако очигледно порано постоеле и други системи.
Извештаите од Кина сугерираат дека некогаш работите биле поинакви.
Плативте на докторот за да останете здрави, што навистина звучи многу попривлечно.
Вие сте историчар на медицината, што ви дава многу време да ги разгледате фактите, и имам чувство дека работите сега сè повеќе
се движат во насока на општествена критика или разгледување на општеството како целина, за
кое здравјето, секако, е многу важно прашање.
И претходно кратко разговаравме; светот всушност во моментов се соочува со прилично непријатна ситуација.
Да, точно е дека мојот интерес за здравјето и вработувањето првенствено ме наведе да ги разгледам социјалните аспекти.
Од една страна, ова е поглед кон историјата, што е важно за медицината и не може да се
направи без да се земат предвид социјалните услови.
Тогаш мојата сопруга е историчарка, што беше уште една причина да ги испитам историските околности.
Но оваа тесна поврзаност помеѓу медицината и историјата секогаш постоела, и сега со Ковид-19 стана особено очигледно дека
медицинските кампањи се користат за контрола на општеството.
Освен што ова не беше првпат, бидејќи медицината всушност беше воведена во 13 век како академска
универзитетска медицина со цел да влијае на социјалните услови.
Во тоа време, првенствено Црквата се обидуваше да ја воспостави оваа нова медицинска професија.
А за што ѝ беа потребни лекарите?
На крајот, за да се утврди кој во општеството е болен, кој има здравствен проблем.
Значи, ти брзо дозна за влијателните луѓе.
И потоа стануваше збор за моќ, можеби за наследства, па луѓето сакаа да бидат информирани во рана фаза.
И со медицинските мерки кои тогаш беа претставени како концепт за лекување познат како хуморална теорија, исто
така беше можно намерно да се оштети здравјето на луѓето.
Значи, беше можно да се предизвикаат болести. Ова не беше можно само во нашето време, туку и тогаш.
На пример, масти на база на жива може да се користат за да предизвикаат одредени осипи на
кожата. И потоа луѓето би рекле дека некој има лепра.
И лепрата беше дијагноза во тоа време што водеше до социјално исклучување во Европа, но не и во другите земји.
Во исламското општество, лице кое страда од лепра и кај кое се појавиле кожни симптоми што можеле да
предизвикаат одземање на делови од носот или увото, можело да продолжи да живее нормално во општеството.
Но во христијанскиот Запад, Црквата го дефинирала на таков начин што лицето мора да го напушти
општеството – земајќи ги со себе сите свои имоти.
И оваа сопственост потоа требаше да се прераспредели на нови сопственици.
Значи, тоа беше многу практичен начин да се ослободите од непожелни луѓе.
Лепра не постоеше пред христијанството да стане доминантна религија во Европа.
Секогаш се велело дека ова било донесено со крстоносните походи.
Можеби имаше и една или две нови болести.
Но овој модел на користење болест, видлива болест, за да се исклучи некој од општеството, да се ослободат од него.
Значи, некој како Доналд Трамп, на пример, денес би можел да биде погоден од лепра ако живеел во тие времиња.
И потоа, без судење, ќе требаше да се каже: Господине Трамп, жалиме.
За жал, тие мора да го напуштат општеството и сега мора да живеат на безбедна локација овде во
предградијата и повеќе не им е дозволено да настапуваат.
Значи, тоа е она што беше воведено тогаш, а што повторно стана релевантно со Ковид, кога луѓето велеа: да, ова се
болни луѓе, треба да бидат изолирани за ограничен временски период. Кај лепрозата, тоа беше само трајно.
И во понатамошниот тек на настаните, исто така беше прашање за примена на овие радикални мерки ... – беа дадени
голем број токсични супстанции, работи што денес е тешко да се замислат: арсен, жива, антимон.
Во соодветна доза, сите овие беа смртоносни супстанции.
Ова значи дека секоја тривијална болест може да се претвори во смртоносна замка.
И тоа одеднаш ни изгледа познато и овде. Како пак функционираше со Ковид?
Нормален, безопасен грип кој го нарекоа Ковид. А со соодветната терапија, особено во северна Италија, целата
работа одеднаш стана смртоносна замка за многу постари луѓе.
Потоа умреа од наводен грип, иако всушност умреа од третманите.
И концептот веќе беше воведен тогаш.
И ако некој мисли дека она што го велам е преувеличено, постои и еден монах, Абрахам од Санта Клара, кој за ова
пишувал во 18 век, на преминот од 17 во 18 век, и рекол:
Да, медицинската професија е лиценца за убивање со неказнивост.
И тоа беше инсајдер, па тој знаеше каква улога игра медицината во општеството.
И сега повторно го гледаме тоа со сите вакцинации; тоа е исто така агенда која не е за здравје, туку сосема спротивно.
И целата игра, во наводници "игра", оваа злобна игра, во основа се одвива во бранови уште од 13-тиот век и потоа особено се
поттикнува како епидемиски болести кога има социјални проблеми.
Ако ви треба целата приказна, исто како што сега ви треба Ковид со финансиската криза, првата чума избувна во 14-тиот век,
во 1347 година, по банкарската криза во Фиренца во тоа време.
Тоа значи дека секогаш постои многу тесна врска помеѓу здравствените и социјалните случувања, или поточно,
социјалните проблеми кои ја загрозуваат владејачката елита.
И тогаш ја користиш здравјето како оружје.
Позадината на ова е исклучително возбудлива.
Секако, верувам дека секогаш е вклучен голем замав.
Кога зборуваме за вакцинации, може да се заработат милијарди.
Тоа значи, според мене, дека не мора секогаш да е злонамерност, сè уште немам дефинитивен став за ова, но не мора секогаш да е
злонамерност, може едноставно да е алчност кога развиваш "лекот" во наводници што всушност
не прави ништо, а може дури и да биде штетен.
И со кое можете да заработите милијарди и да ги убедите владите: толку е важно, спасува толку многу животи, секој мора да го има.
Можеме да ја погледнеме Америка, на пример, каде што повеќе од 70 такви вакцинации сега се задолжителни или се планирани за деца.
Не знам колку строго ова се спроведува во секоја држава.
Но барем сум свесен за фактот дека, додека пред неколку децении имаше околу 10 таканаречени заштитни
вакцини, сега се предвидени речиси 100 до навршени 18 години.
И е јасно дека ова главно се поттикнува од профитни мотиви, бидејќи луѓето постојат милиони години и
многу, многу долго време успеваа без овие вакцини.
Но ајде да фрлиме брз поглед на Америка.
Па, мислам дека профитните интереси не ја објаснуваат целата приказна, бидејќи ако ја погледнеме оваа
агенда, таа доведе до појава на голем број хронични болести.
Прекрасно е што Роберт Кенеди Џуниор сега објави јавен видео-клип во кој укажува дека порано во САД работите беа
поинакви – имено, дека Американците не беа поболни и не живееја пократко отколку луѓето во другите земји.
И целата таа работа се разви дури во 1980-тите и 1990-тите години, паралелно со оваа агенда за вакцинација и исто така
паралелно со зголемувањето на високо преработената, сè по-синтетичка храна што луѓето ја консумираат во различни форми.
Ова се клучните случувања што доведоа до сѐ поголемо влошување на здравјето.
И ако со текот на времето го забележувате ова и нема спротивна регулација, тогаш зад тоа мора да постои концепт.
Затоа знаете дека овој начин да ги направите здравите луѓе на некој начин болни преку бесмислени лекови или нездрав
начин на живот навистина функционира само за одредено време.
Затоа што тогаш премногу луѓе ќе бидат болни и тоа повеќе нема да функционира.
Напротив, секогаш било можно, како што беше случај во нашата земја во последните децении, сè повеќе
да се води бизнис со здрави луѓе без да ги разболи.
Значи, сите овие превентивни скрининг-тестови можеби не штетат, но сепак станаа огромен бизнис.
Па, тоа сигурно секогаш игра улога во сите подготовки што се пласираат на пазарот.
Но без оваа агенда на штета, не мислам дека постои начин да се објаснат сите овие вакцинации.
Почна уште на почетокот, со фокус на овие многу, многу ретки болести кои никогаш не биле општествен проблем.
Значи сега морбилите и заушките секогаш биле многу ретки во секое општество.
А да се обидеме компулсивно да го спречиме ова со тоа што ќе се обидеме да го сведеме на нула, што е целосно бесмислено и
невозможно во кој било биолошки процес, е концепт што не може да биде комерцијално одржлив на
долг рок, бидејќи брзо ќе се покаже како неисправен.
Многумина велат дека зад ова не стои само фармацевтската индустрија, туку и намалувањето на населението.
И ова е отворено изјавено – Клубот на Рим, наводно сме премногу луѓе на овој свет.
Сега, се разбира, мора да се каже едно нешто: овие масовни вакцинации и други медицински интервенции главно ги
засегаат земјите кои немаат многу високи стапки на раѓање, каде што се вели дека населението всушност се намалува.
Сега, како контрааргумент, би требало да се претпостави: Зошто такви медицински експерименти, ако сакаме така
да ги наречеме, не се спроведуваат во Африка, на пример?
Или во Азија, каде што имаме огромни земји. Па, населението на Кина се намалува.
Сепак, Индија изгледа токму спротивно. Таму имаме над милијарда луѓе кои многу сакаат да се
размножуваат, како што често е случај со посиромашните култури.
Па зошто такви работи се спроведуваат толку строго овде, а таму очигледно воопшто не?
Па, тоа главно беше направено таму.
Ако ги погледнеме последните неколку децении, овие експерименти со вакцини, со јасна намера да ѝ наштетат на популацијата
и да ја направат неплодна, се спроведуваа во Африка и Индија.
Колку што знам, против Бил Гејтс во Индија во врска со ова исто така има неколку тужби во тек.
И во Африка, исто така, имаше голема кампања во која спроведоа вакцинации против тетанус, кои, според мене, треба
да се повторуваат на секои шест месеци, што дури и поборниците за вакцинација го сметаа за неразбирливо.
И каде што активисти во рамките на Католичката црква открија дека таа содржи супстанции дизајнирани да предизвикаат неплодност.
Целата работа потоа, се разбира, беше запрена.
По откривањето, тоа повеќе не беше одржливо.
И скептицизмот кон вакцинацијата, благо кажано, сега е исклучително висок во овие таканаречени земји во развој.
Тоа значи дека само тоа што ќе видат дека пристигнува тим за вакцинација составен од бели луѓе им е доволно.
Тимовите за вакцинација исто така беа повеќепати претепани и се вратија со празни раце.
Мислам дека во последните неколку децении прифаќањето меѓу општата јавност всушност падна на речиси нула.
Сега е јасно дека толку целосно бесмислена кампања за вакцинација како онаа во Газа можеше да се спроведе само под
овие апсолутно гротескни услови за време на прекинот на огнот – кога луѓето практично не можеа да побегнат.
И можеби оваа прекин му даде уште една шанса да земе здив, или повторно да добие храна и свежа вода.
Но под услов дека исто така ќе ја искористат можноста да ги вакцинираат своите деца.
Значи, тоа очигледно беше можно само под овие принудни услови, бидејќи во други земји каде што
населението сè уште може да побегне, тие веднаш би побегнале.
Тоа ме натера да размислувам, ако можам накратко да прекинам, за Газа – тоа всушност беше тема на која сакав да се вратам.
Многу се изненадив кога видов зошто сега на Запад се претставуваат како големи добротвори кои ги вакцинираат овие сиромашни деца.
Која вакцинација беше тоа? И дали постои некаква основа да се каже дека оваа вакцинација е корисна за луѓето?
Да, тоа е полио, што е сосема апсурдно.
Прво, спротивно на ова постојано тврдење на мејнстримот, полиото не е заразно заболување, ниту пак вирусно заболување.
Полио е всушност симптом, имено флацидна парализа, која се јавува поради влијанието на токсини.
Во тоа време, во првата половина на 20 век, овие пестициди се користеа во земјоделството, прво на база на арсен, а подоцна ДДТ.
Сепак, и други токсини можат да предизвикаат флацидна парализа во која било возраст, бидејќи токсините што се
користат обично се сите токсини кои влијаат на нервните клетки.
И, секако, колку е помало детето, односно помлад е човекот, толку помал волумен на
распределба има, толку потоксични се овие супстанции.
И затоа полиото главно ги погодуваше децата во тоа време, иако секогаш имаше и болни возрасни.
Во секој случај, полиото нема смисла, бидејќи труењето не може да се спречи со никаква вакцинација; тоа едноставно не е можно.
И втората работа е дека, секако, во поплавените подрачја се јавуваат одредени болести, заразни болести
предизвикани од загадување на водата и недостиг на храна.
Потоа има грип, сите дијареални болести, сите овие болести, само помислете на колера и тифус, тоа всушност е она
што – или дизентерија, која претставува опасност кога некаде има војна, ризикот од епидемии.
Но полио не се јавува освен ако, на пример, не се користи отровен гас.
Ако беше употребен отровен гас, тогаш секако би имало и нервно труење и соодветна парализа, што потоа би можело
природно да се припише на полио, велејќи дека некаде во канализацијата биле пронајдени маркери на полиовирусот.
Но, во суштина, низ вековите, како што сите знаеме од воените зони, никогаш не е имало епидемија
на парализа од полио во врска со борбени операции.
Ова уште еднаш јасно покажува дека овде делува сосема поинаква агенда и дека мораме да претпоставиме дека
постои агенда за нанесување штета, агенда за предизвикување неплодност кај населението.
Дали темелно ги прочитавте аргументите за вакцинирање против полио во оваа конкретна воена зона?
И јас го наоѓам тоа многу чудно. Мора да има некои бројки кои покажуваат дека такви случаи навистина се случуваат таму.
Да, колку што знам, се зборуваше за еден случај што се случи, меѓутоа оваа парализа беше предизвикана.
И овој единствен случај би претставувал закана од непосредна масовна епидемија.
Во денешно време не ни треба многу. Тоа е како онаа позната вреќа ориз што паѓа некаде и сите веднаш реагираат.
Тоа е типично однесување за Светската здравствена организација, дека навистина не треба да се прави ништо.
Знаеме од податоците за тестирањето за Ковид-19 дека имаше околу 7.000 позитивни тестови кога пандемијата
беше прогласена ширум светот, но не знаеме дали некои од овие случаи биле навистина болни.
И тоа, на пример, неодамна беше објавен извештај во кој се наведува дека случаите на
сипаници се зголемиле за 20 проценти ширум светот.
Сепак, ако ја прочитате публикацијата на Светската здравствена организација, ќе видите дека таа се
заснова на симулации и дека зад неа нема реални бројки.
И дури во овој труд е наведено – бидејќи реалните набљудувани бројки пријавени ширум светот всушност би
го потцениле сценариото – дека се направени проекции.
Значи, тоа е второто значење на зборот "проекција", дека моделите за симулација сега генерираат бројки кои не можат
да бидат точни. И потоа можете да ги разгледате поединечните земји, како и бројот на смртни случаи.
Ова воопшто не се совпаѓа со податоците објавени во последните неколку децении, каде што имало најмногу неколку стотици
случаи. Би требало да има десетици илјади случаи секоја година за ова да претставува каква било закана за населението.
Значи, можеме да видиме дека не е важно дали овие настани навистина се случиле или не; вие
само ги измислувате и тврдите дека се случиле.
А ако направат каков било тест што ништо не ни кажува – како што знаеме кај Ковид, ПЦР-тестот – тие можат веднаш да
објават случаи кои наводно постојат, но никогаш не постоеле.
И потоа тоа се појавува во сите весници низ целиот свет и настанува катастрофа – и се шири страв.
Затоа го споменавме ова во нашата историја на епидемии во книгата "Hauptsache Panik" (Главно е паника); тоа е клучната точка.
Тие секогаш се обидуваат да всадат страв, бидејќи стравот ги спречува луѓето да размислуваат јасно.
И денес стравот може многу ефикасно да се создаде во медиумите преку објавување бројки, огромни опасности и
потенцијални ризици, иако никој на терен всушност не може да потврди дали тие постојат.
И кога некој ќе го направи тоа, сфаќа дека тоа воопшто не е ништо.
Проблемот секогаш изгледа да е таму каде што не си.
Проблемите изгледа дека се овие математички игри, кои ги видовме за време на Ковид-пандемијата, таканаречената.
Но го гледаме истото и со климатските промени, каде што паниката исто така се создава преку
пресметки кои воопшто не се видливи во пракса.
И исто така се манипулира на секој чекор, вклучувајќи ги и влезните точки.
На пример, воопшто не им верувам на овие мерења во отпадните води кога станува збор за оваа пандемија.
Јас еднаш и физички го пресметав ова.
Тоа би било како да фрлите кристал шеќер во базен и потоа да се обидете да го измерите на другата страна, што не можам да
го направам. Неколку научници исто така ми го потврдија ова.
Па, мислам дека сето тоа е хocus-pocus.
Истото важи и за утврдувањето на температурата со 20 мерни станици во морето и тврдењето
дека знаеме каква била пред 100.000 години.
Значи, сите овие мерења се бесмислици. Можеби можеме да се вратиме на темата за морбили.
Ова во моментов е повторувачки проблем во Германија, каде што тензиите се високи затоа што
всушност постои индиректна обврска за вакцинација.
И има една работа што ме интересира. Мислам дека го слушнав тоа од тебе на настан на MWGFD:
Овие детски болести всушност би можеле да имаат позитивен ефект врз луѓето. Дали е тоа вистина?
Да, проблемите со никнувањето на забите се толку стари колку што ни дозволуваат историските записи да знаеме.
Тие секогаш постоеле и, за разлика од нашето време, никогаш не биле прогласени за проблем.
Имаме описи на сипаници, мали сипа, скарлатина и рубеола од претходните векови, од кои можеме да
заклучиме дека тоа беа болестите за кои станува збор.
Но, прво беше кажано дека ова се проблеми при никнување на забите и дека децата ќе го преживеат сето тоа.
И само тука рекоа: да, возрасните исто така се изложени на ризик.
И второ, дека смртноста би била дадена.
Значи, сега за морбилите во сегашниот контекст се кажаа апсурдни работи, како на пример дека еден од 100 луѓе
кои ќе се заразат со морбили ќе умре, иако со години бројката секогаш беше еден од 1.000.
Но ова повеќе не важи за индустријализираните земји. Во најдобар случај, стапката е еден на 5.000, што, со 50
случаи на морбили во Германија, би значело дека една смрт се случува на секои 100 години.
И потоа се поставува големото прашање дали оваа смрт навистина била предизвикана од болеста.
Бидејќи тоа можеше да се каже само ако болеста останеше нелечена. И ако, оставена без третман, некој почина.
Но кој останува нелечен? Во индустријализираните земји, никој.
Тоа значи дека се спроведуваат третмани. И сите овие третмани носат ризици.
А особено во случајот со морбили, постојат неколку студии кои откриле дека оваа исклучително висока
температура, која накратко може да достигне и до 41 степен, е многу важен исцелувачки одговор за болните.
И штом оваа треска ќе помине, болеста исчезнува и ти го преживуваш сето тоа. И сè е готово и имаш доживотен имунитет.
Сепак, со многу генерации, медицината немала друга цел освен да ги елиминира симптомите, вклучувајќи ја и треската.
Ова значи дека дури и телесна температура од 38,5 степени сега се третира за намалување на треската.
Ова исто така ги нарушува механизмите на заздравување на телото, па мора да се претпостави дека неколкуте смртни случаи што
се случуваат всушност се должат на таквото лошо постапување.
Да не спомнуваме дека други лекови се користат експериментално, што може да има штетни, па
дури и фатални последици, особено кај децата.
Но мораш да го видиш тоа во контекст.
Знам за некои од смртните случаи кои во Германија во последните 20 години се припишуваат на морбили кај возрасни. Тоа беа случаи
каде што, поради страв од инфекција со морбили, бидејќи детето било болно, возрасните беа вакцинирани и потоа набргу починаа.
Каде што човек мора да каже "да", дали тоа беше морбилите што сè уште не постоеја? Или беше вакцинацијата?
Значи, речиси сигурно беше вакцинацијата, која според конвенционалната медицина е исто така контраиндицирана. Ако
има епидемија, ако во домот постои можност за инфекција, тогаш не треба да се вакцинирате, дури и ако верувате во вакцинации.
И тоа сега е повторно направено со Ковид-19.
Се тврди дека е глобална пандемија и се спроведува кампања за вакцинација.
Ова е во спротивност со правилата на конвенционалната медицина, која веќе 300 години ги промовира овие вакцинации.
Многу од работите што ги движат луѓето имаат многу убава приказна зад нив.
И приказната зад тоа – затоа што вакцинациите звучат убаво, нели?
Ви се дава мала количина на супстанца, и потоа можете да стекнете одреден имунитет.
Она што ме зачудува, и што не се дискутира доволно, е фактот дека луѓето забораваат како болестите влегуваат во телото.
Болестите не се пренесуваат преку инјекции во кој било мускул или во крвотокот, туку преку носот,
преку устата, преку мукозните мембрани, каде било.
И тука прашањето е дали една ефикасна вакцина, ако такво нешто постои, не би требало токму таму да започне.
Да, тоа е многу важна точка што ја покренувате.
Зашто е сосема неприродно да се внесуваат какви било токсични супстанции во телото, било со нож или со игла.
Тоа е физички напад и ништо друго. И тоа е сигнална состојба за телото.
Слично, ако паднеме од велосипедот, го изгребеме коленото и потоа малку кал од патот навлезе во ткивото,
имунолошкиот систем мора да реагира што е можно посилно.
Но тоа не е природна ситуација кај заразно заболување.
Инфективната болест, како што точно кажавте, некако се апсорбира преку кожата и мукозните мембрани.
Многу механизми до ден-денес остануваат необјаснети. И таму делуваат механизми на одбрана.
Нашата биологија, и онаа на другите цицачи на оваа планета, е специјализирана за ова.
И ако сега вбризгам супстанца во ткивото на рамото што навистина може да активира корисен механизам во
имунолошкиот систем, тоа не значи дека нешто навистина ќе се случи на вообичаеното место на влез.
Ова потоа беше признаено, иако многу доцна, од американскиот апологет на вакцини, г-дин Фаучи,
кој рече дека тоа всушност нема никаква смисла.
Ако би го направил тоа, би го направил преку назалните мукозни мембрани, користејќи спреј или нешто слично.
Но очигледно тоа не беше можно. Сè уште не е можно ни денес. Не функционира.
Едноставно нема докази дека овие мерки навистина имаат смисла. И пред околу 250 години имаше еден англиски хирург кој тогаш го
докажа ова со вакцинациите против мали сипаници, вбризгувајќи го овој субстрат од мали сипаници, овој гној од
мали сипаници, во кожата без да предизвика никакво крвавење.
Или дури подлабоко под кожата и во мускулите, а потоа тој набљудуваше што се случи.
И посакуваната реакција, појавата на овие вакцинални осипи, се случи само кога ги вбризга во кожата, но не многу длабоко.
Од ова тој тогаш заклучи дека вакцинацијата против сипаници предизвикува само посакуван имунолошки одговор и не е
опасна, бидејќи останува на кожата и не се влева во крвта.
И тоа е основен увид, бидејќи она што го поттикнува имунолошкиот одговор кај нас е кожата или
слузокожата. Но не поткожното масно ткиво и не мускулите.
И се осмелувам да кажам дека ако таканаречените Ковид-вакцини беа дадени денес, едноставно со инјектирање во кожата
без никаков контакт со крв, немаше да видиме никаква корист.
Но веројатно не би виделе ниту еден мртов или болен човек.
Штетата веројатно би била помала, да.
Договорот можеше да биде склучен.
Ова нè враќа на почетната точка на нашата дискусија, имено дека очигледно не станува збор само за бизнис.
Бидејќи ако само сакавте да заработите од вакцинациите против Ковид-19, можевте едноставно да користите физиолошки раствори.
Тогаш и тоа би поминало многу добро. Немаше да има никаква развојна работа.
Немаше да биде нанесена никаква штета. И сите ќе беа задоволни.
Можеше да се започне следната акција.
Ако сме искрени, тоа ќе беше забележано.
Се разбира, треба да се очекува дека некој во некоја лабораторија спроведува истражување.
Но, требаше долго време за некои работи да излезат.
И доста од овие серии очигледно беа плацебо, како што покажа студијата. Никој не се загрижи за тоа.
И ако, на крајот, воопшто не е настаната никаква штета – можеме да го видиме тоа, обештетувањето, сите тие работи.
Значи, можеше да се направи многу добра зделка без никаква можност за штета.
И затоа само бизнисот не е објаснување.
Она што природно сугерира дека нешто посериозно не е во ред е вмешаноста на војската.
Генералите беа активни насекаде, во Америка, како и во Германија и Австрија.
Тоа навистина е прашањето: зошто здравствените агенти се толку голем воен проблем на оваа скала?
И тоа може да се објасни на начин што има смисла, бидејќи беше толку голема закана, толку голема опасност.
Но ние видовме две работи и можеме да се вратиме на нив подоцна.
Прво, оваа наводна Ковид болест, која на крајот сепак немаше толку големо влијание.
Луѓето не умреа; никаде нема вистински вишок на смртност. Тоа е едната страна од монетата.
Сепак, другата страна на монетата е, и овде можеби малку си противречиме на сопствениот аргумент, дека:
Овие вакцини, за кои знаеме дека не функционираат, не го даваат ефектот што ни беше
ветен, туку всушност речиси никого не убиваат.
Мораш да го кажеш толку провокативно. Премногу малку луѓе умираат од тоа.
Се разбира дека е ужасно, почнувајќи од првата смрт, првата жртва. Тоа е сосема јасно.
И ниедна држава нема право произволно да убие или да повреди никого.
Но вистината е дека она што го стравувавме, она што го стравуваа големи умови како професор Бхакди, дека
луѓето ќе умираат како муви, дека половина од вакцинираните ќе паднат мртви, тоа не се случи.
Да, но не мислам дека тоа е поради овие вакцинации.
Некои беа направени како плацебо, други очигледно беа направени со многу ниски дози кои имаа само ограничен потенцијал
за штета, но многу вакцинации во тој поглед не се спроведоа.
Прво, постојат статистики кои покажуваат дека штетите од вакцините се многу помали во топлите
земји каде што не можеше да се одржи ладниот ланец.
Тоа не беше планот. Тогаш би се случило многу повеќе.
И другата работа е дека потенцијалот за штета сè уште не е завршен.
Зашто сè уште можеме да видиме дека умирањето продолжува и неплодноста продолжува.
Стапките на раѓање сè уште се на историски минимум.
Тоа значи дека ова е многу долгорочен ефект што е планиран.
И што е уште поважно, секако, е фактот дека имало многу лажни вакцинации.
Во Германија, проценката е од 10 до 15 милиони.
Можеби има дури и повеќе лажни сертификати за вакцинација од луѓе кои воопшто не примиле никаква вакцина.
И тоа, секако, објаснува зошто штетата не е уште поголема.
Ако ова беше спроведено, што значи дека навистина сите ги примиле овие инјекции, дури и со одредена плацебо
компонента, тогаш би имале сосема поинаква стапка на смртност.
Инаку, тоа беше планирано и треба да продолжи да се спроведува во некаква форма, односно
таквите инјекции да се даваат повторно и повторно.
Како што велат, треба да се вакцинирате против вакви респираторни болести најмалку еднаш годишно.
И потоа, се разбира, овој потенцијал за штета се зголемува експоненцијално.
Исто така, видовме дека две, три или четири инјекции веднаш доведуваат до експоненцијален пораст на болести, кои потоа – со
таква мешана хронична слика на различни болести што предизвикуваат различни симптоми поради васкуларно оштетување во различни органи
– повеќе не можат да се припишат на некоја конкретна причина.
И тоа навистина беше најважното кај принципот на оштетување, дека не можете едноставно да го поврзете со јасен механизам
со клиничка слика, туку дека на крајот можете да кажете:
Па, сè уште ги добиваме болестите што ги знаевме порано, одредени видови рак, срцеви напади и мозочни удари,
кои се само малку почести, но сепак се истите болести.
Што има тоа врска со нашите инјекции?
Сокривањето е многу важна точка овде.
Навистина чудното во целата работа е несомнено тоа што навистина сите треба да бидат вакцинирани.
Оваа имплементација кај милијарди луѓе повеќе не може да се објасни со логика.
И исто така е многу тешко, ако не и невозможно, да се објасни зошто сите играа заедно.
Верувам дека тоа е она што многу луѓе го мислеа во првите неколку месеци од оваа пандемија.
Како е можно непријателските моќни блокови сите да велат: "Јуху, ние сме вклучени,
вбризгуваме разни супстанции во нашето население."
Но сепак, практично сите играа заедно.
Нашето време веќе е многу напреднато.
Сè уште би ме интересирала тема за која претходно разговаравме.
Ова се движи во насока на социјалната политика. Кон каде се движи општеството?
И направивте многу интересна споредба со минатото, велејќи дека овие паметни градови што сега се планираат,
15-минутни градови, не се нов концепт, туку дека всушност веќе можеле да се видат во Средниот век.
Да, така што слободата на движење на која сме навикнале во последните неколку децении, каде што не само што можеме слободно
да се движиме во која било насока во секое време локално, туку можеме дури и едноставно да се качиме во некој превоз
и да патуваме на други континенти, не секогаш била таква.
И не само затоа што патувањето беше многу скапо и потребните превозни средства не беа достапни,
туку едноставно затоа што тоа не беше дозволено.
Во тоа време, особено во Германија, имаше многу мали кнежевства, кои беа создадени како домени на моќ пред околу 1.000 години,
откако скандинавските витези и монаси ја презедоа Европа.
Тоа беа области, можеби со дијаметар од 10 или 20 километри, кои ја сочинуваа целата територија под нивно владеење.
И само благородниците, односно аристократијата, кои беа слободни да се движат, беа дозволени да заминат.
Но обичните граѓани, земјоделците и оние што живееја во урбани населби беа дозволени да го прават тоа само со изречна
дозвола. Во спротивно, веднаш ќе беа испратени во затвор.
Исто така, постои добро познат инцидент што го вклучува композиторот Јохан Себастијан Бах, кој во еден
момент исто така се иселил од своето војводство Вајмар.
И потоа едноставно го ставија во дупка на четири недели, а неговата сопруга не знаеше каде точно е или дали
некогаш ќе се врати. Значи, тоа беше вообичаениот случај.
А особено оние што живееја во утврдени градови имаа градски ѕидини за заштита – исто како што сега ни е ветена
заштита насекаде – за непријателите да не можат да влезат.
Но каде што не е толку лесно да се влезе, исто така не е толку лесно да се излезе.
Ова значи дека овие градски порти беа затворени и ноќе. Никој не можеше да излезе.
Тоа значи дека, во најдобар случај, можеше да излезеш преку ден, и дури и тогаш не беше толку лесно слободно да се движиш.
Мораше да имаш валидна причина за напуштање на градот.
Ако некој имаше поле за обработка надвор, тоа беше валидна причина.
Ме потсетува на периодот на Ковид, кога велеа... Сè уште се сеќавам како поранешниот канцелар Курц филозофираше
дали прошетката е доволна причина за да се излезе од дома.
Секако, таму секогаш било слично.
Тоа значи дека градовите беа многу мали – по 5.000 жители и опкружени со некаков ѕид – како што можете да замислите.
Тоа беа тие познати 15 минути кои сега повторно им се нудат на населението.
Сигурно можеше да се движиш до одредена мера, но не и повеќе од тоа.
И токму таа контрола на движењето е многу суштински елемент на авторитарните општества.
И само тоа покажува каде се движи целата работа.
Не станува збор за заштита на луѓето, туку за контрола.
И ако се вратиме повторно во 1989 година, кога падна Берлинскиот ѕид во Германија, во ГДР.
Една од главните причини во тоа време беше ограничената слобода на движење.
Слободата на патување беше главната причина што на крајот доведе до тоа оваа ситуација да кулминира.
Не се работеше за недостаток на слобода или за некои други поапстрактни прашања, туку за желбата да се патува
не само во другите земји на Источниот блок, туку и на Запад, некаде во Јужните Мори или каде било друго.
Луѓето сигурно со завист гледале кон Западот, каде што тогаш за кратко време беше дозволена слобода на движење.
Се случува сè поретко сега кога воздушниот сообраќај треба да запре.
Но ГДР е многу добра тема. Можеби ќе го направиме тоа накратко.
Ние секогаш ни е ветено дека тие сакаат да нè заштитат.
Тие сакаат да нè заштитат од климатските промени и вирусите и од секакви други работи.
Ние сме толку бедни луѓе што не можеме ништо сами да направиме и ни треба држава што ќе нè заштити.
И тоа наводно е како што била воспоставена диктатурата на ГДР.
Имено, позадината на приватизацијата на многу компании – или на сите, или, треба да се каже, на
експропријацијата – беше и таму хигиенската диктатура.
Значи, сè повеќе и повеќе работи се развиваат и измислуваат на кои претприемачите треба да
обрнат внимание и во кои треба да инвестираат.
И дури тогаш, сè беше за заштита на луѓето и за нивно одржување здрави.
Она што го кажувате е апсолутно точно.
Тогаш во ГДР, кога сакаа да создадат овој модел на социјалистичка држава, условите беа слични на оние на Западот по војната,
бидејќи сè уште постоеја приватни претпријатија, како во земјоделството, така и во занаетчиството
и индустријата, кои сакаа да ги национализираат.
И таму, исто така, секако, беше можно да се дејствува присилно, и во некои случаи тоа беше направено.
Така, во пограничната зона со Западна Германија, луѓето едноставно беа депортирани, а работната
капитална опрема едноставно беше експроприрана.
Но инаку, општеството како целина не сакаше и не можеше да го направи тоа толку лесно.
И потоа само треба да најдеш причини.
Токму како што сега може да се најдат причини да се каже:
Да, не сакаме да ти направиме ништо лошо, тоа е за твое добро.
И здравјето секогаш е добар аргумент за ова.
Државата се грижи за здравјето – вакцинациите би биле за здравје, скрининг-прегледите би биле за здравје, и сите тие
работи – иако на крајот тоа служи само за контрола и надзор.
И така, тогаш во ГДР целата работа веќе беше злоупотребувана. Се донесоа хигиенски прописи кои стануваа сè потешки за исполнување,
како што сега гледаме кај малите и средните претпријатија.
Не само за здравјето, туку размислете за сите сертификати за квалитет.
Сега земете ја безбедноста на производите, на пример. Сè поголеми барања кои стануваат сè поапсурдни. Сега го видов тоа:
Сега, кога некој продава музички ЦД, тој мора да има и слика на дното од својот онлајн каталог
која ја прикажува кутијата на ЦД-то и самото ЦД.
Тоа е точно исто за секој ЦД, но не е важно; мора да се прикаже.
Ова значи дека треба да се преземат дополнителни чекори.
Описите треба да се прошират. Сето ова чини пари – и не носи никакви придобивки.
Големите компании сè уште можат да го покријат ова некаде во рамките на нивните профити.
Тие исто така обично имаат доволно човечки ресурси.
Но токму малата компанија со три, четири, пет, десет вработени, која веќе е на работ, која
повеќе не може да се справи и потоа мора да затвори.
Добро. И потоа уште неколку компании исчезнаа.
И така се справуваа со тоа во ГДР тогаш.
И така сега гледаме "консолидација" – во наводници – на овие мали и средни претпријатија и во нашето општество.
А медицината, особено, секогаш се смета дури и полесно отколку другите работи за "мера".
Затоа што сите веднаш велат – со оглед на тоа колку е медицински медикализирано општеството – "Да, ако е добро
за нашето здравје, тогаш мораме да се согласиме со тоа."
Тоа што потоа чини за егзистенцијата е друга работа.
Потоа би сакал да завршам со една забелешка:
Д-р Ројтер има напишано бројни фасцинантни книги.
Можете да дознаете каде да ги набавите во нашата статија, на интернет или на Амазон. Но мислам дека вреди.
Добивме краток увид во тоа колку теми вреди да се знаат за медицината.
И лично, секогаш сакам повеќе кога те слушам.
Да, ми е драго што го слушам тоа. Ви благодарам што разговарате со мене.
Ви благодарам.
Навистина независно новинарство е можно само со вашата поддршка.
Недемократските мерки преземени против Report24 повторно вклучуваат затворање на сметки.
Ве молиме секогаш проверувајте ги нашите тековни банкарски податоци на report24.news//unterstuetzen. Ви благодариме многу.