Ubar salaku sarana kakawasaan pikeun ngadalikeun populasi?
Kaséhatan atawa panyakit salaku pakarang? Pangubaran médis salaku jebakan maot?
Florian Machl ti Report24 jeung tamu na, Dr. Gerd Reuther, ngajelaskeun latar tukang élmu
kedokteran sapanjang sajarah ku rupa-rupa cara.
Tapi dengekeun sorangan kumaha Dr Reuther ngungkabkeun hubungan-hubungan éta kalayan élmu anu jembar tur jéntré, kunaon
dina panempoan anjeunna serakah murni pikeun kauntungan katingalina henteu cukup janten katerangan,
jeung naon anu dipiboga kota 15 menit jeung topik ieu...
Naon anu aya di balikna? Dr Gerd Reuther nganalisis vaksinasi, kakawasaan jeung kontrol
https://report24.news/what-is-behind-it-dr-gerd-reuther-analyse s-vaccinations-power-and-control/] Wilujeng sumping di Report24.
Nami abdi Florian Machl, sareng dinten ieu urang gaduh dosen Dr Gerd Reuter di studio urang. Wilujeng sumping.
Halo.
Dr Reuther, sababaraha waktos ka tukang anjeun nyerat hiji buku anu kacida suksésna, anu ngajadikeun
anjeun kacida kasohorna di arus utama, kitu cenah.
Mangsa harita mah béda pisan, éta mah saméméh taun 2020.
Meureun urang tiasa ngamimitian ku karya ieu, naon anu nyurung anjeun sareng naon anu tiasa diajar tina éta.
Leres, éta téh "Pasien Anu Dirobohkeun", taun 2017, dina mangsa nalika sanajan penerbit arus utama masih nampi naskah sapertos
kitu sarta mungkin pikeun sacara terbuka ngkritik sistem médis ti sagala rupa sudut sangkan kabeneran bisa katingali.
Ieu ayeuna beuki hese.
Sareng ogé ampir teu mungkin deui pikeun nganteurkeun ieu ka balaréa anu lega, saukur
kusabab saluran informasi anu beuki saeutik.
Tapi motivasi abdi dina waktos éta nyaéta abdi parantos nyéépkeun 30 taun dina kahirupan profesional abdi pikeun
nyadar yén loba pisan dina widang kedokteran téh saukur salah atawa, kedah disebutkeun, cacad sacara dasarna.
Kusabab kasehatan téh prioritas utama, tapi sabenerna tacan direncanakeun, sabab hanjakalna salila
sababaraha ratus taun ka tukang industri médis geus leuwih museur kana panyakit tibatan kasehatan.
Aya paribasa anu kasohor yén anjeun ngan bisa meunangkeun artos ti jalma anu gering, lain ti jalma anu séhat,
sanajan sigana baheula aya sistem séjén anu diterapkeun.
Laporan ti Cina nunjukkeun yén baheula kaayaanana béda.
Anjeun mayar ka dokter pikeun tetep séhat, anu sabenerna karasa leuwih pikaresepeun.
Anjeun téh saurang sajarahwan médis, nu masihan anjeun loba waktos pikeun nalungtik fakta, sareng abdi ngarasa yén ayeuna
hal-hal beuki ngalir kana arah kritik sosial atawa pertimbangan masarakat sacara gembleng, dimana
kasehatan tangtosna janten isu anu kacida pentingna.
Sareng kami parantos ngobrol sakedap saméméhna; dunya sabenerna keur nyanghareupan kaayaan anu rada teu pikaresepeun ayeuna.
Leres, éta leres yén minat abdi kana kasehatan jeung pagawean utamina nyababkeun abdi mertimbangkeun aspék sosial.
Di hiji sisi, ieu mangrupa tinjauan balik kana sajarah, anu penting pikeun kadokteran jeung teu
bisa dilakukeun tanpa mertimbangkeun kaayaan sosial.
Teras pamajikan abdi téh saurang ahli sajarah, anu janten alesan séjén pikeun nalungtik kaayaan sajarah.
Tapi hubungan raket antara kedokteran jeung sajarah geus aya ti baheula, jeung ayeuna jadi leuwih katingali jeung Covid-19
yén kampanye médis keur dipaké pikeun ngadalikeun masarakat.
Kacuali ieu sanés anu munggaran, sabab kedokteran sabenerna geus diwanohkeun dina abad ka-13 minangka kedokteran
akademik di universitas pikeun mangaruhan kaayaan sosial.
Dina waktos éta, utamina Garéja anu usaha pikeun ngadegkeun profési médis anyar ieu.
Sareng naon anu diperlukeun ku manehna ti dokter-dokter éta?
Pamustunganana, pikeun mastikeun saha di masarakat anu gering, saha anu gaduh masalah kaséhatan.
Jadi anjeun gancang apal ngeunaan jalma-jalma anu berpengaruh.
Teras éta ngeunaan kakawasaan, meureun ngeunaan warisan, jadi jalma-jalma hayang dibéjaan ti mimiti.
Sareng ku ukuran médis anu dina waktos éta diajukeun salaku konsép pangubaran anu disebut téori humor, ogé
mungkin pikeun sacara sengaja ngaruksak kaséhatan jalma.
Janten éta mungkin nyababkeun panyakit. Ieu henteu ngan ukur mungkin dina jaman urang, tapi ogé dina jaman baheula.
Contona, salep dumasar merkuri bisa dipaké pikeun nyababkeun ruam kulit tinangtu. Teras
jalma-jalma bakal nyebut yén aya nu kaserang kusta.
Sareng kusta téh hiji diagnosis dina mangsa éta anu nyababkeun pangucilan sosial di Éropa, tapi henteu di nagara séjén.
Dina masarakat Islam, jalma anu kaserang kusta, anu ngalaman gejala dina kulit anu bisa ngaruksak bagian
irung atawa ceuli, tiasa tetep hirup normal di masarakat.
Tapi di Kulon Kristen, Garéja geus nangtukeunana ku cara anu ngajadikeun jalma kudu ninggalkeun
masarakat – mawa sakabéh harta banda maranéhna.
Sareng harta ieu teras kedah disalurkeun deui ka pamilik anyar.
Jadi éta téh cara anu kacida praktisna pikeun ngaleungitkeun jalma-jalma anu teu dihoyongkeun.
Kusta henteu aya saméméh agama Kristen jadi agama dominan di Éropa.
Salawasna disebut yén ieu dibawa ku Perang Salib.
Meureun aya ogé hiji atawa dua panyakit anyar.
Tapi modél ieu ngagunakeun panyakit, panyakit anu katingali, pikeun ngecualikeun batur
tina masarakat, pikeun ngaleungitkeun maranéhna.
Jadi jalma saperti Donald Trump, contona, bisa waé katarajang kusta ayeuna lamun manéhna hirup dina jaman éta.
Sareng teras, tanpa sidang, urang bakal kudu nyarios: Pak Trump, hampura urang.
Hanjakalna, maranéhna kudu ninggalkeun masarakat jeung ayeuna kudu cicing di tempat anu aman di
pinggiran kota sarta teu diidinan deui pikeun tampil.
Jadi éta nu diwanohkeun baheula, nu ayeuna jadi relevan deui jeung Covid, yén jalma-jalma nyebut, enya, ieu mah
jalma nu gering, maranéhna kudu diisolasi salila waktos nu diwatesan. Jeung kusta mah, éta mah permanén.
Sareng dina salajengna kajadian, éta ogé janten urusan ngagunakeun léngkah-léngkah radikal ieu ... – Loba
pisan zat toksik anu dipasihkeun, hal-hal anu hésé dibayangkeun ayeuna: arsenik, merkuri, antimon.
Dina dosis anu pas, ieu sadayana mangrupa zat anu maéhan.
Ieu hartina yén sagala panyakit remeh bisa dirobah jadi jebakan maot.
Jeung éta ujug-ujug karasa wawuh pikeun urang di dieu ogé. Kumaha jalanna deui jeung Covid?
Hiji flu biasa anu teu ngabahayakeun anu disebut Covid. Jeung ku pangobatan anu pas, abdi mikir utamana di Italia kalér,
sakabéhna ujug-ujug jadi jebakan maot pikeun loba jalma sepuh.
Maranehna tuluy maot disangka flu, padahal sabenerna maranehna maot alatan pangobatan.
Sareng konsépna geus diwanohkeun ti harita.
Sareng upami aya nu nyangka naon anu ku abdi diomongkeun téh dilebih-lebikeun, aya ogé saurang biksu, Abraham a
Santa Clara, anu nyerat ngeunaan ieu dina abad ka-18, dina peralihan abad ka-17 ka abad ka-18, sarta nyarios:
Sumuhun, profési médis téh lisénsi pikeun maéhan tanpa dihukum.
Jeung éta mah jalma jero, jadi manéhna nyaho naon peran ubar dina masarakat.
Sareng ayeuna urang ningali deui ieu kalayan sakabéh vaksinasi; éta ogé hiji agenda anu
lain ngeunaan kasehatan, tapi sabalikna pisan.
Jeung sakabéh 'game', dina tanda petik "game", ieu game jahat, sabenerna geus lumangsung dina gelombang ti
abad ka-13 sarta tuluy dipake khususna salaku panyakit epidemi nalika aya masalah sosial.
Lamun anjeun peryogi sakabéhna, sakumaha ayeuna anjeun peryogi Covid jeung krisis kauangan, wabah munggaran
meletus dina abad ka-14, taun 1347, sanggeus krisis perbankan di Florence dina mangsa éta.
Janten éta hartosna aya hubungan anu kacida raketna antara kasehatan jeung kamekaran sosial, atawa leuwih
tepatna, masalah sosial anu ngancam élit pangawasa.
Sareng éta waktos anjeun ngagunakeun kasehatan salaku pakarang.
Latar tukangna ieu kacida matak pikabitaeun.
Tangtosna, abdi yakin yén sok aya loba pisan momentum anu kalibet.
Lamun urang ngobrolkeun vaksinasi, aya milyaran nu bisa dihasilkeun.
Hartina, nurutkeun pendapat abdi, teu salawasna kudu niat jahat. Abdi can ngabentuk pendapat anu pasti ngeunaan ieu, tapi teu
salawasna kudu niat jahat. Éta bisa waé ngan serakah nalika anjeun ngembangkeun "obat" dina tanda petik
anu sabenerna teu aya gunana, malah bisa ngabahayakeun.
Sareng ku éta anjeun tiasa meunangkeun milyaran sareng ngayakinkeun pamaréntah: éta kacida pentingna,
nyalametkeun loba pisan nyawa, sadayana kedah gaduhna.
Urang tiasa ningali ka Amérika, contona, dimana leuwih ti 70 vaksinasi sapertos kitu ayeuna
geus wajib atawa direncanakeun pikeun barudak.
Abdi teu terang sabaraha ketat ieu dilaksanakeun di unggal nagara bagian.
Tapi abdi sadar yén sababaraha dasawarsa ka tukang aya sakitar sapuluh vaksinasi anu disebut panyalindung, ayeuna ampir
aya saratus anu dijadwalkeun dugi ka umur dalapan belas taun.
Jeung écés yén ieu utamana didorong ku motif kauntungan, sabab manusa geus aya jutaan taun katukang jeung geus sanggup
hirup tanpa vaksinasi ieu salila waktu anu kacida lila pisan.
Tapi hayu urang tingali sakedap ka Amérika.
Nya, abdi pikir kapentingan kauntungan gagal sanajan sagalana, sabab lamun urang ningali kana agenda ieu,
éta geus nyababkeun munculna loba pisan panyakit kronis.
Saé pisan yén Robert Kennedy Junior ayeuna parantos nyieun klip vidéo umum anu nunjukkeun yén kaayaan di Amérika Sarikat
baheula béda – nya éta, dibandingkeun jeung nagara séjén, urang Amérika henteu leuwih gering jeung henteu hirup leuwih pondok.
Sareng sakabéhna ngan ukur mekar dina taun 1980-an jeung 1990-an, sajajar jeung agenda vaksinasi ieu sarta sajajar ogé
jeung naékna pulp kadaharan anu kacida diolahna, beuki sintétis, anu dikonsumsi ku jalma dina rupa-rupa wangun.
Ieu mangrupikeun pamekaran konci anu parantos nyababkeun karuksakan kaséhatan anu beuki parah.
Sareng upami anjeun ningali ieu kajadian sapanjang waktos sareng teu aya régulasi lawan, mangka pasti aya konsép di balikna.
Kusabab ku kituna anjeun terang yén cara ngajadikeun jalma séhat jadi gering ku pangobatan anu teu aya gunana atawa gaya hirup
anu teu séhat ngan saukur jalan salila sawatara waktos wungkul.
Sabab engké loba teuing jalma nu bakal gering jeung éta moal jalan deui.
Sabalikna, salawasna mungkin, sakumaha anu geus kajadian di nagara urang dina sababaraha dekade ka tukang,
pikeun beuki sering ngalakukeun bisnis jeung jalma séhat tanpa ngajadikeun maranéhna gering.
Janten sakabéh tés saringan pencegahan ieu, sanajan sigana henteu ngabahayakeun, tapi tetep waé geus jadi bisnis anu gedé pisan.
Nya, éta tangtu waé salawasna maénkeun peran dina sagala persiapan anu dibawa ka pasar.
Tapi tanpa agenda ngarugikeun ieu, abdi teu nyangka aya katerangan pikeun sakabéh vaksinasi ieu.
Éta dimimitian ti mimiti, kalayan fokus kana panyakit anu kacida langkana anu tacan kungsi jadi masalah sosial.
Jadi ayeuna campak jeung gondongan ieu salawasna jumlahna pisan saeutik di unggal masarakat.
Sareng usaha sacara kompulsif pikeun nyegah ieu ku cara nguranganana nepi ka nol, anu sakabéhna teu masuk akal jeung
mustahil dina sagala prosés biologis, mangrupa hiji konsép anu teu bisa dikomersialkeun sacara lestari dina jangka
panjang sabab éta bakal gancang kabuktian boga kalemahan.
Loba nu nyebutkeun yén ieu henteu ngan industri farmasi nu aya di balikna, tapi ogé pangurangan populasi.
Sareng ieu geus diungkab sacara terbuka – Club of Rome, ceuk maranéhna, jalma di dunya ieu teuing loba.
Ayeuna, tangtu waé, hiji hal kudu disebutkeun: vaksinasi masal ieu jeung intervensi médis séjénna utamana mangaruhan
nagara-nagara anu tingkat kalahiranana henteu luhur pisan, dimana disebutkeun yén populasina sabenerna keur ngirangan.
Ayeuna, urang kudu nganggap minangka argumen sabalikna: kunaon ékspérimén médis sapertos kitu, lamun urang hayang
nyebutna kitu, henteu dilaksanakeun di Afrika, contona?
Atawa di Asia, dimana urang boga nagara-nagara anu gedé pisan. Tah, populasi Cina keur ngirangan.
India, kumaha ogé, katingalina sabalikna pisan. Di dinya aya leuwih ti hiji milyar jalma anu kacida
hayangna pikeun ngabogaan turunan, saperti nu mindeng kajadian dina budaya anu leuwih miskin.
Jadi kunaon hal-hal sapertos kieu diterapkeun di dieu kalayan tegas pisan, tapi sigana mah henteu diterapkeun pisan di dinya?
Tah, éta mah utamana dilakukeun di dinya.
Lamun urang ningali sababaraha dasawarsa ka tukang, ékspérimén vaksinasi ieu, kalayan niat jelas pikeun
ngarugikeun populasi jeung ngajadikeun maranéhna mandul, geus lumangsung di Afrika jeung India.
Numutkeun pangaweruh abdi, aya ogé sababaraha gugatan hukum anu keur diajukeun ka Bill Gates di India dina hal ieu.
Jeung di Afrika ogé aya kampanye gedé anu maranéhna masihan vaksinasi tetanus, anu kuring yakin kudu
diulang unggal genep bulan, anu komo ku para pendukung vaksinasi ogé dianggap teu kaharti.
Sareng di mana para aktivis di jero Garéja Katolik manggihan yén éta ngandung zat-zat anu dirancang pikeun nyababkeun mandul.
Sagala éta tuluy dieureunkeun, tangtu waé.
Éta teu tiasa diteraskeun deui sanggeus éta kabuka.
Jeung skeptisisme ngeunaan vaksinasi, mun disebatkeun sacara lemes, ayeuna kacida luhurna
di nagara-nagara nu disebut nagara berkembang.
Janten éta hartosna ngan ku ningali tim vaksinasi jalma bodas datang geus cukup pikeun maranéhna.
Tim vaksinasi ogé geus sababaraha kali dipukuli sarta balik kalawan leungeun kosong.
Kuring pikir yén salila sababaraha dasawarsa ka tukang, panarimaan di kalangan masarakat sabenerna geus turun nepi ka ampir nol.
Ayeuna écés yén kampanye vaksinasi anu bener-bener teu aya gunana saperti di Gaza ngan bisa dilaksanakeun dina
kaayaan anu kacida ngerakeun salila gencatan senjata – nalika jalma-jalma sacara efektif teu bisa kabur.
Sareng meureun gencatan ieu masihan anjeunna kasempetan deui pikeun ngambekan, atawa
pikeun meunangkeun deui tuangeun jeung cai seger.
Tapi kalayan sarat yén maranéhna ogé ngamangpaatkeun kasempetan pikeun ngavaksin barudakna.
Janten jelas éta ngan mungkin dina kaayaan paksaan sapertos kieu, sabab di nagara séjén dimana
masarakatna masih bisa kabur, maranéhna bakal langsung kabur.
Éta nu nyentuh kuring, upami abdi meunang nyelap sakedap, di Gaza – éta sabenerna topik nu rék abdi balikan deui.
Abdi kacida kagetna ningali kunaon ayeuna maranéhna nampilkeun diri di Kulon salaku dermawan agung
anu keur nyuntikkeun vaksin ka barudak miskin ieu.
Vaksinasi naon éta? Sareng naha aya dasar pikeun nyebut yén vaksinasi ieu mangpaat pikeun jalma?
Enya, éta polio, anu bener-bener teu masuk akal.
Kahiji, sabalikna tina klaim arus utama anu terus-terusan, polio sanés panyakit menular, ogé sanés panyakit virus.
Sabalikna, polio téh gejala, nyaéta kelumpuhan lemes, anu kajadian alatan pangaruh racun.
Dina waktos éta, dina satengah munggaran abad ka-20, pestisida ieu dipaké dina tatanén,
heula dumasar kana arsenik, teras engkéna DDT.
Sanajan kitu, racun séjén ogé tiasa nyababkeun lumpuh lemes dina umur naon waé, sabab racun
anu dipaké biasana sadayana mangaruhan sél saraf.
Sareng tangtosna, beuki leutik budakna, nyaéta beuki ngora jalma éta, beuki saeutik
volume distribusina, beuki toksik zat-zat ieu.
Jeung éta sababna polio utamana mangaruhan barudak dina mangsa éta, sanajan sok aya ogé déwasa anu gering.
Dina sagala hal, polio mah teu masuk akal sabab keracunan teu bisa dicegah ku vaksin naon waé; éta mah teu mungkin.
Jeung hal kadua nyaéta, tangtu waé, aya sababaraha panyakit nu kajadian di daérah bencana, panyakit menular nu
disababkeun ku kontaminasi cai jeung kakurangan kadaharan.
Teras aya influenza, sakabéh panyakit diare, sakabéh panyakit ieu, cobian bayangkeun kolera jeung tipus, éta
sabenerna nu – atawa disentri, nu ngabahayakeun nalika aya perang di mana waé, résiko epidemi.
Tapi polio mah teu kajadian iwal lamun, contona, gas racun dipaké.
Lamun gas racun dipaké, tangtu ogé bakal aya keracunan saraf jeung kelumpuhan nu saluyu, nu teras sacara
alami bisa disangka polio ku nyebut yén tanda-tanda poliovirus kapanggih di mana waé dina limbah.
Tapi sacara dasarna, salila abad-abad, sakumaha urang sadayana terang tina zona perang, teu kungsi aya
wabah lumpuh polio nu patali jeung operasi tempur.
Janten ieu nunjukkeun sakali deui sacara écés yén aya agenda anu béda pisan nu keur digawé di dieu, sarta urang kudu
nganggap yén aya agenda pikeun nyababkeun cilaka, hiji agenda pikeun nyababkeun mandul di kalangan masarakat.
Naha anjeun parantos maca sacara tuntas argumén-argumén pikeun divaksin ngalawan polio di zona perang anu khusus ieu?
Sareng abdi ogé ngarasa éta pisan anéh. Tangtosna kedah aya sababaraha angka anu nunjukkeun yén
kasus sapertos kitu sabenerna lumangsung di dinya.
Leres, salami abdi terang, aya omongan ngeunaan hiji kasus anu kajadian, kumaha ogé paralisis ieu disababkeun.
Sareng kasus tunggal ieu bakal ngancam wabah masal langsung.
Ayeuna mah urang teu peryogi loba. Ieu kawas karung béas kasohor anu ragrag di mana waé, teras saréréa langsung ngaréspon.
Éta téh paripolah khas Organisasi Kaséhatan Dunia, yén sabenerna euweuh nanaon anu kudu dipigawé.
Urang terang tina kasus tés Covid-19 yén aya sakitar 7.000 tés positip nalika pandemi diumumkeun di sakuliah dunya,
tapi urang teu nyaho naha aya di antarana anu sabenerna gering.
Sareng éta, contona, aya laporan anu kakara diterbitkeun deui anu nyatakeun yén kasus
campak geus naék 20 persén di sakuliah dunya.
Najan kitu, lamun anjeun maca publikasi Organisasi Kaséhatan Dunia, anjeun bakal ningali yén éta dumasar
kana simulasi jeung teu aya angka nyata di balikna.
Jeung malah geus disebutkeun dina makalah ieu – sabab angka observasi sabenerna anu dilaporkeun di sakuliah dunya
sabenerna bakal ngajadikeun skénario éta teuing handap, nyaéta ngirangan perkiraanna – yén proyéksi geus dilakukeun.
Janten éta hartos kadua tina kecap proyéksi, nyaéta modél simulasi ayeuna parantos ngahasilkeun angka-angka
anu mustahil akurat. Teras anjeun tiasa mertimbangkeun unggal nagara sarta ogé jumlah korban maot.
Ieu henteu saluyu pisan jeung data anu diterbitkeun salami sababaraha dekade ka tukang, dimana ngan aya
sababaraha ratus kasus. Kudu aya puluhan rébu kasus unggal taun supaya aya bahaya pikeun populasi.
Janten urang tiasa ningali yén henteu paduli naha hiji hal sabenerna kajadian atanapi henteu; anjeun
ngan saukur ngadamelna teras ngaku yén éta kajadian.
Sareng lamun maranéhna ngalakukeun tés naon waé anu teu nyaritakeun nanaon ka urang – saperti anu urang terang
ngeunaan Covid, tés PCR – maranéhna bisa langsung nerbitkeun kasus anu disebut-sebut aya tapi sabenerna teu kungsi aya.
Teras éta aya dina sakabéh koran di sakuliah dunya, musibah kajadian – sarta sieun nyerang.
Ku kituna urang nyebatkeun ieu dina sajarah epidemi urang dina buku "Hauptsache Panik" (Nu
Utama mah Panik); éta nu jadi inti pentingna.
Jalma-jalma sok nyobian nyebarkeun sieun sabab sieun nyegah jalma mikir sacara jelas.
Jeung ayeuna, sieun bisa dihasilkeun sacara pisan éféktif dina média ku nerbitkeun angka-angka, bahaya ageung
jeung résiko poténsial, sanajan euweuh nu di lapangan nu sabenerna bisa mariksa naha éta aya.
Sareng nalika aya nu ngalakukeunana, maranéhna sadar yén éta mah euweuh nanaon pisan.
Masalahna sok siga aya di tempat anjeun henteu aya.
Masalahna sigana mah kaulinan matematika ieu, anu urang tingali salila pandemi Covid, nu disebut kitu.
Tapi urang ningali hal anu sarua dina parobahan iklim, dimana rasa panik ogé dihasilkeun ku
itungan-itungan anu sabenerna teu katingali dina prakna.
Sareng éta ogé dimanipulasi dina unggal léngkah, kaasup dina titik-titik asup.
Contona, abdi henteu percanten pisan kana ukuran-ukuran ieu dina cai limbah lamun ngeunaan urusan pandemi ieu.
Kuring kungsi ngitung ieu sacara fisik ogé.
Éta bakal siga miceun kristal gula kana kolam renang teras ngukurana di sisi séjén, anu teu tiasa kuring lakukeun.
Sababaraha élmuwan ogé parantos mastikeun ieu ka kuring.
Nya, kuring pikir éta sadayana téh hocus-pocus.
Hal anu sarua ogé lumaku dina nangtukeun suhu ku 20 stasiun pangukuran di sagara jeung nyebut yén
urang terang kumaha kaayaanana 100.000 taun ka tukang.
Jadi sakabéh ukuran ieu mah teu aya hartina. Sugan urang tiasa balik deui kana topik campak.
Ieu ayeuna jadi masalah anu terus-terusan di Jérman, dimana ketegangan keur luhur sabab
sabenerna aya sarat vaksinasi sacara teu langsung.
Sareng aya hiji hal anu matak pikaresepeun pikeun abdi. Sigana abdi kantos ngadangu éta ti anjeun dina acara MWGFD:
Panyakit barudak ieu sabenerna bisa boga pangaruh positif ka jalma. Naha éta leres?
Leres, masalah tumbuh huntu geus aya ti jaman catetan sajarah anu aya.
Aranjeunna geus aya salawasna, sarta béda jeung jaman urang ayeuna, maranéhna teu kungsi dianggep masalah.
Urang gaduh katerangan ngeunaan campak, cacar, demam scarlet, jeung rubéola ti abad kapengker, tina éta
urang tiasa nyimpulkeun yén éta téh panyakit nu dimaksud.
Tapi kahiji, disebutkeun yén ieu téh masalah mimiti jeung yén barudak bakal salamet tina sakabéhna.
Sareng ngan di dieu maranéhna nyarios, enya, déwasa ogé aya dina résiko.
Sareng kadua, yén kamampuhan maéhan éta geus pasti.
Jadi, ayeuna geus aya omongan anu teu masuk akal ngeunaan campak dina kontéks ayeuna, saperti yén hiji tina 100
jalma anu katarajang campak bakal maot, padahal salila mangtaun-taun angka éta sok hiji tina 1.000.
Tapi ieu geus teu leres deui pikeun nagara-nagara industri. Pikeun anu panghadéna, éta hiji tina 5.000, anu lamun aya 50 kasus
campak di Jérman, hartina hiji pati kajadian unggal 100 taun.
Sareng teras aya patalékan gedé naha maot ieu sabenerna disababkeun ku panyakit.
Kusabab anjeun ngan bisa nyarios kitu lamun panyakitna teu diubaran. Jeung lamun teu diubaran, aya jalma anu tilar dunya.
Tapi saha anu tetep teu diubaran? Di nagara-nagara industri, euweuh.
Éta hartosna pangubaran dilaksanakeun. Sareng sadaya pangubaran ieu ngabogaan résiko.
Jeung dina kasus campak hususna, aya sababaraha panalungtikan anu mendakan yén panas anu kacida luhur, anu bisa samentara
ngahontal nepi ka 41 derajat, téh mangrupa réspon panyageur anu kacida pentingna pikeun jalma anu keur gering.
Sareng sanggeus panas ieu leungit, panyakitna geus leungit jeung anjeun salamet tina sakabéhna. Sareng
éta geus réngsé jeung anjeun gaduh imunitas salamina.
Sanajan kitu, salila sababaraha generasi, kedokteran teu boga tujuan séjén iwal pikeun ngaleungitkeun gejala, kaasup panas.
Ieu hartosna yén sanajan suhu awak 38,5 derajat ayeuna ogé diubaran pikeun nurunkeun panas.
Ieu ogé ngaganggu mékanisme panyembuhan awak, jadi urang kudu nganggap yén sababaraha pati anu
kajadian téh sabenerna alatan perlakuan goréng éta.
Teu kudu disebatkeun deui yén narkoba séjén keur dipaké sacara ékspérimén, anu bisa
ngabahayakeun komo nepi ka maot, utamana keur barudak.
Tapi anjeun kudu ningali éta dina kontéksna.
Kuring nyaho sababaraha pati anu di Jerman salami 20 taun ka tukang diklaim disababkeun ku campak dina déwasa. Ieu téh
kasus-kasus di mana, kusabab sieun katarajang campak lantaran budakna geus gering, para
déwasa divaksinasi tuluy maot teu lila sanggeusna.
Di mana urang kudu nyebut, enya, naha éta campak anu can aya acan? Atawa naha éta vaksinasi?
Janten éta ampir pasti vaksinasi, anu ogé dilarang nurutkeun kedokteran konvensional. Lamun aya wabah, lamun
aya kamungkinan inféksi di imah, anjeun teu kedah divaksinasi, sanajan anjeun yakin kana vaksinasi.
Sareng éta ayeuna parantos dilakukeun deui ku Covid-19.
Pandemi global diaku sarta kampanye vaksinasi dilaksanakeun.
Ieu ngalawan aturan kedokteran konvensional, anu geus ngamajukeun vaksinasi ieu salila 300 taun.
Loba hal nu ngagerakkeun jalma miboga carita anu pikaresepeun pisan di balikna.
Sareng carita di balikna – sabab vaksinasi kadéngé alus, nya?
Anjeun divaksinasi ku jumlah leutik hiji zat, teras anjeun tiasa kéngingkeun kekebalan nu tangtu.
Anu matak kuring heran, jeung anu tacan cukup dibahas, nyaéta kanyataan yén jalma-jalma poho kumaha panyakit asup kana awak.
Panyakit-panyakit éta henteu asup ngaliwatan suntikan kana otot mana waé atawa kana aliran darah, tapi asup ngaliwatan irung,
ngaliwatan sungut, ngaliwatan selaput lendir, di mana waé.
Sareng di dieu patarosanna nyaéta naha vaksin anu mujarab, upami aya kitu, henteu langkung saé dimimitian ti dinya.
Leres, éta téh poin anu kacida pentingna anu anjeun ajukeun.
Kusabab éta téh bener-bener teu alami ngenalkeun sagala rupa zat racun kana awak, naha ku péso atawa ku jarum.
Éta téh serangan fisik wungkul jeung euweuh deui. Jeung éta téh kaayaan alarm pikeun awak.
Kitu ogé, lamun urang ragrag tina sapédah, dengkul urang kasérét, tuluy aya kotoran tina jalan asup kana
jaringan, sistem imun kudu ngaréspon sabisa-bisa kuatna.
Tapi éta sanés kaayaan alami dina panyakit menular.
Panyakit menular éta, sakumaha anjeun nyarios leres, entah kumaha diserep ngaliwatan kulit jeung selaput lendir.
Loba mékanisme nu nepi ka ayeuna tacan kajelaskeun. Jeung aya mékanisme pertahanan nu keur jalan di dinya.
Biologi urang, jeung biologi mamalia séjén di planét ieu, husus pikeun ieu.
Sareng upami ayeuna abdi nyuntikkeun hiji zat kana jaringan otot taktak anu sabenerna tiasa memicu mékanisme anu mangpaat
dina sistem imun, éta henteu salawasna hartosna yén aya hal anu sabenerna bakal kajadian di tempat asup normal.
Ieu teras diaku, sanajan telat pisan, ku apologis vaksin Amérika, Bapak Fauci, anu nyarios yén éta sabenerna teu aya hartina.
Lamun anjeun rék ngalakukeunana, anjeun bakal ngalakukeunana ngaliwatan selaput
lendir irung, maké semprot atawa hal anu sarupa.
Tapi jelas éta teu mungkin. Nepi ka ayeuna ogé éta teu mungkin. Éta teu jalan.
Teu aya bukti yén ukuran-ukuran ieu sabenerna masuk akal. Sareng kira-kira 250 taun ka tukang, aya saurang ahli bedah Inggris anu
ngabuktikeun ieu dina waktos éta ku vaksinasi cacar ku cara nyuntikkeun substrat cacar, nanah
cacar, kana kulit tanpa nyababkeun pendarahan.
Atawa malah leuwih jero di handapeun kulit nepi ka otot-otot, tuluy manehna niténan naon anu kajadian.
Sareng réaksi anu dipikahoyong, nyaéta munculna cacar tina vaksin ieu, ngan lumangsung nalika
anjeunna nempatkeunana kana kulit, tapi henteu jero.
Ti ieu, manéhna nyimpulkeun dina waktos éta yén vaksinasi cacar ngan ngahasilkeun réspon imun anu
dipikahoyong sarta henteu ngabahayakeun sabab tetep aya dina kulit jeung teu aya getih anu ngalir.
Sareng éta mangrupikeun pamahaman dasar, sabab nu ngagerakkeun réspon imun dina urang nyaéta kulit atawa selaput
lendir. Tapi lain jaringan gajih subkutan jeung lain otot.
Jeung abdi wani nyarios yén lamun naon anu disebut vaksinasi Covid éta disuntikkeun ayeuna ngan saukur kana kulit tanpa
aya kontak jeung getih, urang moal ningali aya mangpaatna.
Tapi sigana mah urang moal ningali aya jalma nu paéh atawa nu gering.
Karugianana sigana bakal kirang, enya.
Perjangjian éta bisa waé geus réngsé.
Ieu ngabalikeun urang ka titik awal diskusi urang, nya éta écés yén ieu henteu ngan ukur ngeunaan bisnis.
Kusabab lamun anjeun ngan hayang meunangkeun artos tina vaksinasi Covid-19, anjeun
sabenerna tiasa waé ngagunakeun larutan saline.
Teras éta ogé bakal hasil saé pisan. Moal aya pagawéan pamekaran.
Moal aya karugian anu kajadian. Sarerea bakal wareg.
Bisa waé aya nu geus ngamimitian tindakan salajengna.
Saéstuna mah éta bakal katingali.
Tangtosna, kedah diarepkeun yén aya batur di sawatara laboratorium nu keur ngalaksanakeun panalungtikan.
Tapi butuh waktos anu lami pikeun sababaraha hal kaluar.
Jeung cukup loba tina batch-batch ieu jelas placebo, sakumaha studi éta nunjukkeun. Teu aya nu paduli.
Sareng upami dina ahirna teu aya karuksakan nu kajadian – urang tiasa ningali éta, ganti rugi, sadaya hal ieu.
Jadi anjeun tiasa ngalakukeun hiji perjangjian anu saé pisan tanpa aya kamungkinan karuksakan.
Jeung éta sababna bisnis wungkul mah henteu janten katerangan.
Anu sacara alami nunjukkeun yén aya hal anu leuwih serius nu keur kajadian nyaéta kalibetna militér.
Para jenderal aktip di mana-mana, di Amérika ogé di Jérman jeung Austria.
Éta sabenerna patarosan: kunaon agén kaséhatan jadi masalah militér dina skala sapertos kieu?
Éta ogé tiasa dijelaskeun ku cara anu masuk akal, sabab éta téh ancaman anu kacida gedéna, bahaya anu kacida gedéna.
Tapi urang geus ningali dua hal, sarta urang tiasa balik deui ka éta engké.
Kahiji, panyakit Covid anu disebut-sebut ieu, anu sabenerna mah teu boga pangaruh gedé pisan.
Jalma-jalma teu maot; teu aya kaleuwihan angka pupus di mana waé. Éta hiji sisi tina carita.
Nanging, sisi séjén tina koin téh, sarta di dieu urang sigana rada ngalawan argumén urang sorangan:
Vaksinasi ieu, anu urang terang teu aya gunana, teu ngahasilkeun pangaruh anu dijangjikeun
ka urang, tapi sabenerna ampir teu aya nu paéh.
Anjeun kudu nyariosna kalayan provokatif pisan. Teuing saeutik jalma anu maot tina éta.
Tangtu waé éta pikasieuneun, dimimitian ku paéhna anu kahiji, korban kahiji. Éta écés pisan.
Sareng teu aya nagara anu boga hak pikeun maéhan atawa nyilakakeun saha waé sacara sewenang-wenang.
Tapi sabenerna, naon anu urang sieun, naon anu dipikasieun ku para pamikir hébat saperti Profesor Bhakdi, yén
jalma bakal maot siga lalat, yén satengah tina anu divaksin bakal rubuh maot, éta henteu kajadian.
Leres, tapi abdi henteu nyangka éta kusabab vaksinasi ieu.
Sababaraha dijieun salaku plasebo, nu séjénna jelas dijieun kalayan dosis anu kacida handapna anu ngan
boga poténsi karuksakan anu kawates, tapi loba vaksinasi henteu dilaksanakeun dina harti éta.
Kahiji-tama, aya statistik nu nunjukkeun yén karuksakan vaksin jauh leuwih handap di
nagara-nagara panas dimana ranté tiis teu bisa dijaga.
Éta sanés rencanana. Lamun kitu mah bakal kajadian leuwih seueur deui.
Sareng hal séjénna nyaéta poténsi karuksakan can réngsé.
Sabab urang masih kénéh tiasa ningali yén paéhna terus lumangsung jeung mandulna ogé terus lumangsung.
Tingkat kalahiran masih kénéh di dasar pisan.
Janten éta hartosna yén ieu mangrupikeun pangaruh jangka panjang pisan anu parantos direncanakeun.
Jeung leuwih ti éta, tangtu waé, nya éta kanyataan yén geus loba vaksinasi palsu.
Di Jérman, perkiraanna nyaéta 10 nepi ka 15 juta.
Meureun aya deui sertipikat vaksinasi palsu ti jalma-jalma anu sabenerna teu kungsi nampi vaksin naon waé.
Sareng éta, tangtosna, ngajelaskeun kunaon karuksakanna henteu langkung parah.
Lamun ieu geus dilaksanakeun, hartina sadayana sabenerna geus nampi suntikan ieu, sanajan aya komponén plasebo nu tangtu,
mangka urang bakal boga tingkat kasawatian nu béda pisan.
Sareng éta geus direncanakeun, sarta sakuduna diteruskeun dina sababaraha wangun sangkan
suntikan sapertos kitu lumangsung terus-terusan.
Sakumaha ceuk batur, anjeun kedah divaksin ngalawan panyakit pernapasan sapertos kieu sahenteuna sakali sataun.
Sareng teras, tangtosna, poténsi karuksakan ieu ningkat sacara éksponénsial.
Urang ogé geus ningali yén dua, tilu, atawa opat suntikan langsung nyababkeun paningkatan éksponénsial dina panyakit, anu
teras – kalayan gambaran kronis campuran tina rupa-rupa panyakit anu nyababkeun gejala béda-béda alatan
karuksakan pembuluh darah di rupa-rupa organ – moal tiasa disababkeun deui kana hiji panyabab husus.
Jeung éta pasti hal anu penting ngeunaan prinsip karuksakan, yén anjeun teu bisa saukur nempatkeunana kana mékanisme anu jelas
kalayan gambaran klinis, tapi dina ahirna anjeun bisa nyarios:
Nya, urang masih kénéh katarajang panyakit-panyakit anu geus urang terang ti baheula, saperti sawatara jinis kanker,
serangan jantung, jeung stroke, anu ngan saukur rada leuwih ilahar, tapi éta mah masih kénéh panyakit anu sarua.
Naon patalina éta jeung suntikan urang?
Nyumputkeun téh hal anu kacida pentingna di dieu.
Nu sabenerna anéh pisan ngeunaan sakabéh kaayaan ieu nyaéta teu aya ragu yén sadayana kudu divaksinasi.
Peluncuran ieu ka milyaran jalma moal tiasa dijelaskeun deui ku logika.
Sareng ogé pisan hésé, upami henteu mustahil, pikeun ngajelaskeun kunaon sadayana ilubiung maén.
Kuring pikir éta nu dipikiran ku loba jalma dina sababaraha bulan munggaran pandemi ieu.
Kumaha bisa sakabéh blok kakuatan musuhan nyarios, "Hore, urang geus asup, urang keur
nyuntikkeun populasi urang ku rupa-rupa zat."
Tapi sanajan kitu, ampir sadayana maén babarengan.
Waktos urang parantos kacida majuna.
Abdi masih kénéh kabetot kana topik anu geus urang bahas saméméhna.
Ieu keur ngaléngkah kana arah kabijakan sosial. Kamana masarakat nuju?
Sareng anjeun parantos nyieun perbandingan anu kacida pikaresepeunana jeung jaman baheula, nyarios yén kota pinter anu
ayeuna keur dirarancang, nyaéta kota 15 menit, sanés konsép anyar, tapi sabenerna geus kungsi katingali dina jaman pertengahan.
Leres, jadi kabébasan gerak anu geus jadi kabiasaan urang salila sababaraha dasawarsa ka tukang, dimana urang henteu ngan saukur
bisa gerak bébas ka sagala arah iraha waé sacara lokal, tapi ogé bisa gampang naék moda angkutan
jeung indit ka buana séjén, henteu salawasna aya.
Sareng henteu ngan kusabab lalampahan téh kacida mahalna jeung sarana angkutan anu diperlukeun
henteu aya, tapi saukur kusabab éta henteu diidinan.
Dina waktu éta, utamana di Jérman, aya loba kadipatan leutik anu diadegkeun salaku wewengkon kakawasaan kira-kira 1.000 taun ka
tukang sanggeus ksatria jeung biksu Skandinavia ngawasaan Éropa.
Ieu téh wewengkon, kira-kira 10 atawa 20 kilométer diaméterna, anu ngawengku sakabéh wilayah dina kakawasaan maranéhna.
Sareng ngan golongan bangsawan, nyaéta golongan luhur anu bébas gerak-gerik, anu diidinan angkat.
Tapi warga biasa, patani, jeung anu cicing di pemukiman kota ngan diidinan ngalakukeun éta kalayan idin sacara tegas.
Lamun henteu kitu, maranéhna bakal langsung dikirim ka panjara.
Aya ogé kajadian anu kasohor anu ngalibetkeun komposer Johann Sebastian Bach, anu ogé
kungsi pindah ti kadipatan Weimar dina hiji mangsa.
Teras manéhna ngan saukur diasupkeun kana liang salila opat minggu, sarta pamajikanna teu nyaho di mana
sabenerna manéhna aya atawa naha manéhna bakal balik deui. Jadi éta mah kaayaan anu biasa.
Sareng utamina jalma-jalma anu cicing di kota-kota nu dibentengi miboga témbok kota pikeun perlindungan –
sakumaha ayeuna urang dijangjikeun perlindungan di mana-mana – sangkan musuh teu bisa asup.
Tapi lamun asupna hese, kaluarna ogé hese.
Ieu hartosna yén gapura kota ieu ogé ditutup peuting. Teu aya nu bisa kaluar.
Janten éta hartosna yén, dina kaayaan pangalusna, anjeun tiasa kaluar salila siang, sareng sanajan
kitu ogé henteu gampang pisan pikeun obah bébas.
Anjeun kudu boga alesan anu sah pikeun ninggalkeun kota.
Lamun aya nu boga lahan di luar pikeun ditanem, éta alesan anu sah.
Ieu ngingetkeun kuring kana jaman Covid, basa maranéhna nyebut... Kuring masih émut mantan Kanselir Kurz nu keur ngafilsafat
naha indit leumpang téh alesan anu cukup pikeun kaluar ti imah.
Tangtosna, di dinya mah salawasna sarua.
Hartina, kota-kota éta sadayana leutik pisan – ngan ukur 5.000 jiwa – sarta diurilingan
ku témbok – sakumaha anjeun tiasa bayangkeun.
Éta téh 15 menit kasohor anu ayeuna deui ditawarkeun ka masarakat.
Anjeun tangtu tiasa gerak-gerik nepi ka sawatara wates, tapi henteu saluareun éta.
Sareng éta téh persis kontrol gerakan ieu, hiji unsur anu kacida pentingna dina masarakat otoriter.
Jeung éta wungkul nunjukkeun ka mana sakabéhna nuju.
Ieu sanés ngeunaan ngajaga jalma, tapi ngeunaan kontrol.
Sareng upami urang balik deui ka taun 1989, nalika Témbok Berlin ragrag di Jérman, di GDR.
Salah sahiji alesan utama dina waktos éta nyaéta kabébasan gerak anu diwatesan.
Kabébasan lalampahan téh alesan utama anu tungtungna nyababkeun kaayaan ieu ngahontal puncakna.
Henteu ngeunaan kurangna kabébasan atawa masalah séjén anu leuwih abstrak, tapi leuwih ka kahayang pikeun lalampahan
henteu ngan ka nagara-nagara Blok Wétan séjén, tapi ogé ka Kulon, ka Sababaraha Laut Kidul atawa ka mana waé.
Jalma-jalma pasti geus ningali kalayan sirik ka Kulon, dimana kabébasan pikeun pindah
diidinan salila sawatara waktos pondok harita.
Ayeuna beuki saeutik, sabab perjalanan ku pesawat kudu eureun.
Tapi GDR téh topik anu saé pisan. Sugan urang bakal ngalakukeun éta sacara singket.
Urang sok dijangjikeun yén maranéhna hayang ngajaga urang.
Maranéhna hayang ngajaga urang tina parobahan iklim jeung virus jeung sagala rupa hal.
Urang téh jalma anu kacida miskinna anu teu bisa nanaon sorangan, sarta urang peryogi nagara pikeun ngajaga urang.
Sareng éta ceuk béja kumaha diktator GDR diadegkeun.
Nya éta, latar tukang sababaraha pausahaan diprivatisasi – atawa sakabéhna, atawa disita, kedah
disebutkeun – ogé ku ayana diktator kabersihan di dinya.
Janten beuki loba hal nu geus dimekarkeun jeung ditemukeun nu kudu diperhatikeun ku
pangusaha, sarta maranéhna kudu nanem modal kana éta.
Jeung sanajan harita ogé, sagalana mah ngeunaan ngajaga jalma jeung ngajaga kasehatanna.
Anu anjeun carioskeun téh bener pisan.
Baheula di GDR, nalika maranéhna hayang nyieun nagara sosialis modél ieu, kaayaanana sarupa jeung di Kulon sanggeus perang,
sabab masih aya usaha swasta boh dina tatanén, dina padika kaahlian, boh dina industri, anu maranéhna hayang dinasionalkeun.
Sareng di dinya ogé, tangtosna, tiasa ngalakukeun paksa, sareng dina sababaraha kasus éta parantos dilakukeun.
Janten di zona wates jeung Jerman Kulon, jalma-jalma saukur dideportasi sarta modal gawéna ogé saukur disita.
Tapi sajaba ti éta, masarakat sacara gembleng henteu hayang jeung henteu bisa ngajadikeunana gampang kitu.
Teras anjeun ngan kudu manggihan alesan.
Sakumaha ayeuna hiji jalma tiasa manggihan alesan pikeun nyarios:
Sumuhun, kami henteu hoyong ngalakukeun nanaon anu goréng ka anjeun pisan, tapi ieu pikeun kahadéan anjeun sorangan.
Jeung kasehatan sok jadi alesan anu hadé pikeun ieu.
Nagara ngurus kasehatan – vaksinasi téh kasehatan, tés saringan ogé kasehatan, jeung sagala hal ieu – sanajan
pamustunganana ngan ukur pikeun tujuan kontrol jeung pangawasan.
Janten, harita di GDR, sakabéhna geus disalahgunakeun. Peraturan higiéna dijieun anu beuki hese dipenuhan, saperti
anu ayeuna urang tingali dina usaha leutik jeung sedeng.
Henteu ngan kaséhatan, tapi pikirkeun ogé sakabéh sertifikasi kualitas.
Ayeuna, contona, urang bahas kaamanan produk. Sarat-sarat anu beuki loba jeung beuki
teu masuk akal. Kuring geus ningali ayeuna:
Ayeuna, lamun aya nu ngajual CD musik, maranéhna ogé kudu boga gambar di handapeun katalog online
maranéhna nu némbongkeun kotak CD jeung CD-na sorangan.
Éta persis sarua pikeun unggal CD, tapi teu masalah; éta kudu dipidangkeun.
Ieu hartosna yén léngkah tambahan kudu dilakukeun.
Pedaran kudu dimekarkeun. Sadayana ieu merlukeun artos – sarta teu ngahasilkeun nanaon.
Perusahaan badag masih tiasa ngatur ieu di mana waé dina kauntunganana.
Aranjeunna ogé biasana gaduh sumber daya manusa anu cukup.
Tapi sabenerna pausahaan leutik anu boga tilu, opat, lima, atawa sapuluh pagawé, anu geus aya dina
ambang, anu teu bisa deui ngungkulanana, tuluy kudu tutup.
Oke. Teras aya sababaraha perusahaan deui anu geus tutup.
Sareng kitu cara maranéhna ngungkulan éta di GDR baheula.
Janten ayeuna urang ningali hiji "konsolidasi" – dina tanda petik – tina usaha leutik jeung sedeng di masarakat urang ogé.
Jeung ubar, hususna, sok dianggap salaku ukuran leuwih gampang tibatan hal-hal séjén.
Kusabab sadayana langsung nyarios – ningali kumaha masarakat ayeuna geus kacida medisna: "Sumuhun, lamun éta
hadé pikeun kasehatan urang, mangka urang kudu nurut."
Yén éta teras ngarugikeun panghasilan mah urusan séjén.
Teras abdi hoyong ngabéréskeun ku catetan:
Dr Reuther parantos nyerat seueur buku anu pikaresepeun.
Anjeun tiasa manggihan dimana anjeun tiasa mésérna dina artikel kami, atanapi di internét
atanapi di Amazon. Tapi kuring pikir éta pantes.
Urang meunang gambaran singket ngeunaan sabaraha loba topik anu pantes dipikanyaho ngeunaan kedokteran.
Jeung sacara pribadi, abdi sok hayang deui basa ngadangukeun anjeun.
Sumuhun, abdi bungah ngadangu éta. Hatur nuhun parantos nyarita ka abdi.
Hatur nuhun.
Jurnalistik anu bener-bener mandiri ngan bisa kalaksana ku dukungan anjeun.
Langkah-langkah anu teu demokratis anu diangkat ngalawan Report24 sacara terus-terusan ngawengku panutupan akun.
Mangga salawasna pariksa detil bank kami anu ayeuna di report24.news//unterstuetzen. Hatur nuhun pisan.