Пачатак ЕС адносіцца да 1950-х гадоў.
9 мая 1950 года тагачасны міністр замежных спраў Францыі Робер Шуман прадставіў ідэю аб аб'яднанні французскай і нямецкай
вытворчасці вугалю і сталі пад кіраванне агульнага органа.
Гэта ўвайшло ў гісторыю як «План Шумана» і прывяло да стварэння Еўрапейскай вугальнай і
сталявой супольнасці ў красавіку 1951 года.
Таму ЕС штогод святкуе Дзень Еўропы 9 мая.
У 1957 годзе Рымскі дагавор заснаваў Еўрапейскую эканамічную супольнасць, у якую ўваходзілі Бельгія, Францыя, Італія,
Люксембург, Нідэрланды і Федэральная Рэспубліка Германія.
З цягам часу ЕС усё больш ператвараецца ў палітычны саюз, які набыў уплыў і палітычную ўладу над сваімі дзяржавамі-членамі.
… У 1987 годзе супольнасць, якая да таго часу была сканцэнтравана на эканамічным
супрацоўніцтве, была ператворана ў палітычны саюз.
Маастрыхцкі дагавор 1992 года пашырыў Саюз, уключыўшы ў яго агульную знешнюю палітыку і палітыку бяспекі.
У наступных дагаворах аб рэформе палітычныя наднацыянальныя паўнамоцтвы ЕС пастаянна пашыраліся, а
нацыянальныя ўрады пазбаўляліся сваіх паўнамоцтваў.
У некалькіх дагаворах аб рэформе, апошнім з якіх быў Лісабонскі дагавор 2009 года,
наддзяржаўныя паўнамоцтвы ЕС паступова пашыраліся.
У выніку прыкладна 90% заканадаўства ў дзяржавах-членах ЕС сёння тычыцца ўкаранення законаў ЕС.
Гэта ўяўляе сабой велізарнае абмежаванне суверэнітэту дзяржавы-члена ЕС і дэманструе велізарны ўплыў на заканадаўства.
Мабыць, невыпадкова, што суверэнітэт усіх нацыянальных дзяржаў усё часцей даводзіцца
перадаваць вышэйшай уладзе — у гэтым выпадку ЕС.
Выказванне Жоржа Бертоэн, які быў начальнікам штаба Жана Моне, аднаго з бацькоў-заснавальнікаў
ЕС, дае ўяўленне пра тое, што стаіць за гэтым:
Бертоэн сказаў у інтэрв'ю ў 2010 годзе: «Тое, чаго дасягнулі ў Еўропе, аднойчы будзе прымяняльна на ўзроўні сусветнага ўрада».
Акрамя Роберта Шумана, Рыхарда Кудэнхове-Калергі, Жана Моне, Поля-Анры Спаака, Уолтэра Хальштэйна і Юзэфа Рэтынгера
ўваходзяць у лік найважнейшых бацькоў-заснавальнікаў ЕС.
1. Рычард Кудэнхоў-Калергі
Пасля Першай сусветнай вайны рабілася шмат розных спробаў аб'яднаць еўрапейскія нацыі ў адну дзяржаву.
Адным з іх з'яўляецца Панэўрапейскі саюз, заснаваны ў 1922 годзе аўстрыйцам Рыхардам Кудэнхове-Калергі.
Барон Луі Ротшыльд падтрымліваў пан'еўрапейскі рух.
У 1946 годзе брытанскі прэм'ер-міністр і масон Уінстан Чэрчыль выступіў у Цюрыху з прамовай, напісанай Кудэнхове-Калергі.
У ім ён заклікаў да стварэння «Злучаных Штатаў Еўропы».
Кудэнхове-Калергі сам быў масон і ў 1947 годзе заснаваў Масонскую Вялікую Ложу ПАН-ЕЎРОПА.
2. Жан Моне і Робер Шуман
Масон Жан Моне склаў гістарычную дэкларацыю, з якой Роберт Шуман, тагачасны міністр замежных спраў Францыі, 9 мая 1950 года
абвясціў пра стварэнне Еўрапейскай супольнасці вугалю і сталі.
Жан Моне, у сваю чаргу, быў першым прэзідэнтам Еўрапейскай супольнасці вугалю і сталі з 1952 па 1955 год.
У гэты перыяд Жорж Бертоэн быў начальнікам штаба пры Жыне Манэ.
У 1973 годзе Бертоэн таксама быў адным з сузаснавальнікаў Трохбаковай камісіі, арганізацыі, заснаванай Дэвідам Ракфелерам
і Генры Кісінджэрам у рамках глабальнага ценявога ўрада.
3. Юзаф Рэтынгер
Пасля Другой сусветнай вайны польскі масон Юзаф Рэцінгер быў адным з ключавых архітэктараў еўрапейскага руху.
Яго таксама лічылі сузаснавальнікам неафіцыйных Білдэрбергскіх канферэнцый, ініцыяваных Дэвідам Ракфелерам з 1952 па 1954 год.
Затым ён займаў пасаду пастаяннага сакратара Білдэрберг-групы да сваёй смерці ў 1960 годзе.
З 1954 года Білдэрберг-канферэнцыя з'яўляецца эксклюзіўным сходжаннем сусветных лідараў.
Сведчаннем нараджэння Еўрапейскай эканамічнай супольнасці з'яўляецца Рымскі трактат, падпісаны ў 1957 годзе.
Брытанскі гісторык Рычард Олдрыч расказаў, што яны паходзяць са сустрэчы «Більдэрберг» у 1956 годзе.
Бацькі-заснавальнікі відавочна паказваюць, што ЕС быў створаны і фінансаваны міжнародным масонствам і ўплывовымі куклоўшчыкамі.
Мэта: стварэнне сусветнага ўрада, як ясна выказаў начальнік штаба Жана Моне.
Дадатковыя звесткі пра фінансаванне еўрапейскіх ініцыятыў і іх заснавальнікаў раскрываюцца наступнымі фактамі:
У 1948 годзе Кудэнхоў-Калергі заснаваў у Нью-Ёрку Амерыканскі камітэт за адзіную Еўропу.
Фінансаванне гэтага было забяспечана, сярод іншых, Фондамі Форда і Ракфелера.
Кіруючы дырэктар гэтага камітэта быў былым кіраўніком разведкі Уільямам Джозэфам Донаванам, а
яго намеснікам быў дырэктар ЦРУ Ален Уэлш Далэс.
Донован таксама быў членам Фонду Рокфелера.
З 1927 па 1969 год Ален Далэс таксама быў членам праўлення Савета па міжнародных адносінах, які фінансаваўся сям'ёй Рокфелераў,
і лічыўся адным з самых уплывовых масонскіх дзеячаў свайго часу.
Да 1960-х гадоў Амерыканскі камітэт за адзіную Еўропу быў асноўнай крыніцай фінансавання для еўрапейскага руху ў цэлым.
З моманту свайго стварэння ЕС фінансаваўся і кантраляваўся ўплывовымі асобамі, якія задумалі стварыць адзіны сусветны ўрад.
Яны паступова падарвалі суверэнітэт краін ЕС і прасунулі парадак дня адзінага сусветнага ўрада супраць волі народаў.
ЕС ператварыўся ў цэнтр для гэтых глабальных стратэгаў, дыктуючы ўсім дзяржавам-членам,
аж да ўзроўню нацыянальнага заканадаўства.
Калі ласка, максімальна шырока распаўсюдзьце гэтае трансляцыю з яе выбуховым зместам.