Οι απαρχές της ΕΕ ανάγονται στη δεκαετία του 1950.
Στις 9 Μαΐου 1950, ο τότε Γάλλος υπουργός Εξωτερικών Ρομπέρ Σουμάν παρουσίασε την ιδέα να τεθεί η
γαλλογερμανική παραγωγή άνθρακα και χάλυβα υπό κοινή αρχή.
Αυτό έμεινε στην ιστορία ως "Σχέδιο Σούμαν" και οδήγησε στην ίδρυση της Ευρωπαϊκής
Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα τον Απρίλιο του 1951.
Ως εκ τούτου, η ΕΕ γιορτάζει την Ημέρα της Ευρώπης κάθε χρόνο στις 9 Μαΐου.
Το 1957, η Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα ιδρύθηκε από τα κράτη του Βελγίου, της Γαλλίας, της Ιταλίας, του
Λουξεμβούργου, των Κάτω Χωρών και της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας με τη Συνθήκη της Ρώμης.
Με την πάροδο του χρόνου, η ΕΕ διαμορφώθηκε ολοένα και περισσότερο σε μια πολιτική ένωση που απέκτησε όλο και
μεγαλύτερη επιρροή και πολιτική ισχύ επί των κρατών μελών.
... Το 1987, η Κοινότητα, η οποία μέχρι τότε επικεντρωνόταν στην οικονομική συνεργασία, μετατράπηκε σε πολιτική ένωση.
Με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ του 1992 προστέθηκε μια κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας.
Στις μεταγενέστερες μεταρρυθμιστικές συνθήκες, οι υπερεθνικές πολιτικές αρμοδιότητες της ΕΕ διευρύνονταν
συνεχώς και οι εθνικές κυβερνήσεις αποδυναμώνονταν.
Οι υπερεθνικές αρμοδιότητες της ΕΕ έχουν επεκταθεί σταδιακά σε διάφορες μεταρρυθμιστικές συνθήκες,
με πιο πρόσφατη τη Συνθήκη της Λισαβόνας του 2009.
Ως αποτέλεσμα, περίπου το 90% της νομοθεσίας στα κράτη μέλη της ΕΕ αφορά πλέον την εφαρμογή της νομοθεσίας της ΕΕ.
Αυτό αποτελεί τεράστιο περιορισμό της κυριαρχίας ενός κράτους μέλους της ΕΕ και δείχνει
την τεράστια επιρροή που ασκεί στη νομοθεσία.
Πιθανώς δεν είναι τυχαίο ότι η κυριαρχία όλων των εθνικών κρατών πρέπει όλο και περισσότερο να παραχωρείται
σε μια ανώτερη αρχή - στην προκειμένη περίπτωση στην ΕΕ.
Μια δήλωση του Georges Berthoin, ο οποίος ήταν επικεφαλής του επιτελείου του Jean Monnet, ενός από τους ιδρυτές
της ΕΕ, δίνει μια ιδέα για το τι κρύβεται πίσω από αυτό:
Ο Berthoin δήλωσε σε συνέντευξή του το 2010: "Αυτό που έχει πραγματοποιηθεί στην Ευρώπη θα
εφαρμοστεί μια μέρα σε επίπεδο παγκόσμιας κυβέρνησης.
Εκτός από τον Robert Schuman, στους σημαντικότερους ιδρυτές της ΕΕ συγκαταλέγονται οι Richard Coudenhove-Kalergi, Jean
Monnet, Paul-Henri Spaak, Walter Hallstein και Józef Retinger.
1. Richard Coudenhove-Kalergi
Μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, έγιναν διάφορες προσπάθειες για την ενοποίηση των ευρωπαϊκών εθνών σε ένα ενιαίο κράτος.
Μία από αυτές είναι η Πανευρωπαϊκή Ένωση, η οποία ιδρύθηκε το 1922 από τον Αυστριακό Richard Coudenhove-Kalergi.
Ο βαρόνος Louis Rothschild υποστήριξε το πανευρωπαϊκό κίνημα.
Το 1946, ο Βρετανός πρωθυπουργός και μασόνος Ουίνστον Τσώρτσιλ εκφώνησε στη Ζυρίχη μια
ομιλία γραμμένη από τον Coudenhove-Kalergi.
Σε αυτό, ζητούσε τη δημιουργία των "Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης".
Ο Coudenhove-Kalergi ήταν και ο ίδιος μασόνος και ίδρυσε την αρχική μασονική στοά PAN-EUROPA το 1947.
2. Jean Monnet και Robert Schuman
Ο μασόνος Jean Monnet έγραψε την ιστορική δήλωση με την οποία ο τότε Γάλλος υπουργός Εξωτερικών Robert
Schuman παρουσίασε την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα στις 9 Μαΐου 1950.
Ο Jean Monnet ήταν ο πρώτος πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα από το 1952 έως το 1955.
Ο Georges Berthoin ήταν ο αρχηγός του επιτελείου υπό τον Jean Monnet εκείνη την περίοδο.
Το 1973, ο Berthoin ήταν επίσης ένας από τους συνιδρυτές της Τριμερούς Επιτροπής, μιας οργάνωσης που
δημιουργήθηκε από τον David Rockefeller και τον Henry Kissinger ως μέρος μιας παγκόσμιας σκιώδους κυβέρνησης.
3. Józef Retinger
Ο Πολωνός μασόνος Józef Retinger ήταν ένας από τους βασικούς αρχιτέκτονες του Ευρωπαϊκού
Κινήματος μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Θεωρήθηκε επίσης συνιδρυτής των άτυπων διασκέψεων Μπίλντερμπεργκ που διοργανώθηκαν με
πρωτοβουλία του Ντέιβιντ Ροκφέλερ από το 1952 έως το 1954.
Στη συνέχεια ήταν μόνιμος γραμματέας της Ομάδας Μπίλντερμπεργκ μέχρι το θάνατό του το 1960.
Η Διάσκεψη Μπίλντερμπεργκ είναι μια αποκλειστική συγκέντρωση παγκόσμιων ηγετών από το 1954.
Οι λεγόμενες Συνθήκες της Ρώμης του 1957 αποτελούν το πιστοποιητικό γέννησης της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας.
Ο Βρετανός ιστορικός Richard Aldrich αποκάλυψε ότι προέρχονταν από τη συνάντηση της Μπίλντερμπεργκ το 1956.
Οι ιδρυτές δείχνουν ότι η ΕΕ εγκαθιδρύθηκε και χρηματοδοτήθηκε από τη διεθνή μασονία και ισχυρούς συρματοπλέκτες.
Ο στόχος: η εγκαθίδρυση μιας παγκόσμιας κυβέρνησης, όπως το έθεσε ξεκάθαρα ο επικεφαλής του επιτελείου του Jean Monnet.
Τα ακόλουθα στοιχεία παρέχουν περαιτέρω πληροφορίες για τη χρηματοδότηση των ευρωπαϊκών πρωτοβουλιών και των ιδρυτών τους:
Το 1948, η Coudenhove-Kalergi ίδρυσε στη Νέα Υόρκη την Αμερικανική Επιτροπή για μια Ενωμένη Ευρώπη.
Η χρηματοδότηση για το σκοπό αυτό προήλθε, μεταξύ άλλων, από τα Ιδρύματα Ford και Rockefeller.
Διευθυντής αυτής της επιτροπής ήταν ο πρώην επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών William Joseph Donovan, ενώ
αναπληρωτής του ήταν ο διευθυντής της CIA Allen Welsh Dulles.
Ο Ντόνοβαν ήταν επίσης μέλος του Ιδρύματος Ροκφέλερ.
Από το 1927 έως το 1969, ο Άλεν Ντάλες ήταν επίσης μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων,
το οποίο χρηματοδοτούνταν από την οικογένεια Ροκφέλερ, και θεωρήθηκε ένας από τους πιο ισχυρούς μασόνους της εποχής του.
Μέχρι τη δεκαετία του 1960, η Αμερικανική Επιτροπή για την Ενωμένη Ευρώπη ήταν ένας από τους
σημαντικότερους δωρητές του ευρωπαϊκού κινήματος στο σύνολό του.
Από τις απαρχές της, η ΕΕ χρηματοδοτείται και ελέγχεται από πανίσχυρους συρματοπλέκτες που έχουν
συνωμοτήσει για να σχηματίσουν μια μονοκοσμική κυβέρνηση.
Υπονόμευσαν βήμα προς βήμα την κυριαρχία των χωρών της ΕΕ και προώθησαν την ατζέντα της
Παγκόσμιας Κυβέρνησης ενάντια στη θέληση των λαών.
Η ίδια η ΕΕ έχει εξελιχθεί σε κέντρο ελέγχου για αυτούς τους παγκόσμιους στρατηγιστές, υπαγορεύοντας σε όλα
τα κράτη μέλη μέχρι το επίπεδο της εθνικής νομοθεσίας.
Διαδώστε αυτό το πρόγραμμα με το εκρηκτικό περιεχόμενό του όσο το δυνατόν ευρύτερα.