La komencoj de la Eŭropa Unio datiĝas de la 1950-aj jaroj.
La 9-an de majo 1950, la tiama franca ministro pri eksterlandaj aferoj Robert Schuman prezentis la ideon meti la francan kaj
germanan produktadon de karbo kaj ŝtalo sub komunan aŭtoritaton.
Ĉi tio eniris la historion kiel la "Schuman-plano" kaj kondukis al la starigo de la
Eŭropa Karba kaj Ŝtala Komunumo en aprilo 1951.
Tial la EU ĉiujare festas la Tagon de Eŭropo la 9-an de majo.
En 1957, la Traktato de Romo establis la Eŭropan Ekonomian Komunumon, konsistantan el Belgio, Francio, Italio,
Luksemburgo, Nederlando kaj la Federacia Respubliko de Germanio.
Kun la paso de tempo, la EU ĉiam pli formiĝis kiel politika unio, kiu akiris influon kaj
politikan potencon super siaj membroŝtatoj.
… En 1987 la komunumo, kiu ĝis tiam estis fokusita sur ekonomia kunlaboro, transformiĝis en politikan union.
La Maastrikta Traktato de 1992 vastigis la Union por inkluzivi komunan eksteran kaj sekurecan politikon.
En postaj reformaj traktatoj la supernaciaj politikaj povoj de la EU estis kontinue vastigitaj kaj
la naciaj registaroj estis senigitaj de siaj povoj.
En pluraj reformaj traktatoj, plej lastatempe en la Traktato de Lisbono en 2009, la supernaciaj
povoj de la EU estis iom post iom pligrandigitaj.
Kiel rezulto, proksimume 90% de la leĝaro en la EU-membroŝtatoj hodiaŭ koncernas la efektivigon de EU-leĝoj.
Ĉi tio reprezentas enorman limigon de la nacia suvereneco de EU-membroŝtato kaj montras la grandegan influon sur la leĝdonado.
Verŝajne ne estas koincido, ke la suvereneco de ĉiuj naciaj ŝtatoj devas ĉiam pli esti cedita al
pli alta aŭtoritato – en ĉi tiu kazo, al la EU.
Deklaro de Georges Berthoin, kiu estis stabestro sub Jean Monnet, unu el la fondopatroj de la EU,
donas ideon pri tio, kio kuŝas malantaŭ ĉi tio:
Berthoin diris en intervjuo en 2010: "Kio estis atingita en Eŭropo iam estos aplikebla je la nivelo de mondregistaro."
Krom Robert Schuman, Richard Coudenhove-Kalergi, Jean Monnet, Paul-Henri Spaak, Walter Hallstein kaj Józef
Retinger estas inter la plej gravaj fondopatroj de la EU.
1. Richard Coudenhove-Kalergi
Post la Unua Mondmilito estis diversaj provoj unuigi la eŭropajn naciojn sub unu sola ŝtato.
Unu el ili estas la Pan-Eŭropa Unio, kiu estis fondita en 1922 de la aŭstra Richard Coudenhove-Kalergi.
Barono Ludoviko Rothschild subtenis la pan-eŭropan movadon.
En 1946, la brita ĉefministro kaj masono Winston Churchill faris paroladon en Zuriko, verkitan de Coudenhove-Kalergi.
En ĝi li alvokis la starigon de la "Unuiĝintaj Ŝtatoj de Eŭropo".
Coudenhove-Kalergi mem estis francmasono kaj fondis la masonan Grandan Loĝion PAN-EUROPA en 1947.
2. Jean Monnet kaj Robert Schuman
Libermasono Jean Monnet redaktis la historian deklaron, per kiu Robert Schuman, tiam franca ministro pri
eksterlandaj aferoj, prezentis la starigon de la Eŭropa Karba kaj Ŝtala Komunumo la 9-an de majo 1950.
Jean Monnet, siavice, estis la unua prezidanto de la Eŭropa Karba kaj Ŝtala Komunumo de 1952 ĝis 1955.
Dum ĉi tiu periodo, Georges Berthoin estis stabestro sub Jean Monnet.
En 1973, Berthoin ankaŭ estis unu el la kunfondintoj de la Trilaterala Komisiono, organizo fondita de David Rockefeller
kaj Henry Kissinger kiel parto de tutmonda ombra registaro.
3. Józef Retinger
Post la Dua Mondmilito, la pola francmaŭro Józef Retinger estis unu el la ĉefaj arkitektoj de la eŭropa movado.
Li ankaŭ estis konsiderata kunfondinto de la neformalaj Bilderberg-konferencoj
iniciatitaj de David Rockefeller de 1952 ĝis 1954.
Li poste servis kiel permanenta sekretario de la Bilderberg-Grupo ĝis sia morto en 1960.
Ekde 1954, la Bilderberga Konferenco estas ekskluziva kunveno de mondaj gvidantoj.
La naskiĝatesto de la Eŭropa Ekonomia Komunumo estas la Traktato de Romo, subskribita en 1957.
Brita historiisto Richard Aldrich malkaŝis, ke ili originis ĉe la Bilderberg-kunveno en 1956.
La fondintaj patroj klare montras, ke la EU estis establita kaj financita de internacia francmasonaro kaj potencaj marionetistoj.
La celo: la starigo de mondregistaro, kiel klare deklaris la stabestro de Jean Monnet.
Pliaj komprenoj pri la financado de eŭropaj iniciatoj kaj pri la fondintaj patroj estas malkaŝitaj de la jenaj faktoj:
En 1948, Coudenhove-Kalergi fondis la Usonan Komitaton por Unuiĝinta Eŭropo en Novjorko.
Financado por ĉi tio venis de la Ford- kaj Rockefeller-fondoj, inter aliaj.
La ĝenerala direktoro de ĉi tiu komitato estis la eksa ĉefo de la sekreta servo William Joseph Donovan, kaj lia
vicdirektoro estis la direktoro de la CIA Allen Welsh Dulles.
Donovan ankaŭ estis membro de la Rockefeller-Fondaĵo.
De 1927 ĝis 1969, Allen Dulles estis ankaŭ membro de la estraro de la Konsilio pri Eksterlandaj Rilatoj, kiu estis
financata de la familio Rockefeller, kaj estis konsiderata unu el la plej influaj francmasonoj de sia tempo.
Ĝis la 1960-aj jaroj, la Amerika Komitato por Unuiĝinta Eŭropo estis grava financa fonto por la tuta eŭropa movado.
Ekde ĝia fondo, la EU estis financata kaj kontrolata de potencaj figuroj, kiuj konspiris por krei mondgubernion.
Tiuj ĉi graduale subfosis la suverenecon de la EU-landoj kaj trudis la tagordon de
unu-monda registaro kontraŭ la volo de la popolo.
La EU evoluis en centron por ĉi tiuj mondaj strategiistoj, diktante al ĉiuj membroŝtatoj ĝis la nacia leĝaro.
Bonvolu disvastigi ĉi tiun elsendon kun ĝia eksploda enhavo kiel eble plej vaste.