شروع اتحادیه اروپا به دههٔ ۱۹۵۰ بازمی‌گردد.
در نهم مهٔ ۱۹۵۰، رابرت شومن، وزیر امور خارجه وقت فرانسه، ایدهٔ قرار دادن تولید زغال‌سنگ و فولاد
فرانسه و آلمان تحت یک مرجع مشترک را ارائه داد.
این رویداد در تاریخ به نام «طرح شوومن» ثبت شد و به تأسیس جامعه زغال‌سنگ و فولاد اروپا در آوریل ۱۹۵۱ انجامید.
اتحادیه اروپا بنابراین هر سال روز اروپا را در نهم مه جشن می‌گیرد.
در سال ۱۹۵۷، معاهده رم جامعه اقتصادی اروپا را تأسیس کرد که شامل بلژیک، فرانسه، ایتالیا،
لوکزامبورگ، هلند و جمهوری فدرال آلمان بود.
با گذشت زمان، اتحادیه اروپا به‌طور فزاینده‌ای به اتحادیه‌ای سیاسی تبدیل شده است که بر
کشورهای عضو خود نفوذ و قدرت سیاسی یافته است.
… در سال ۱۹۸۷، جامعه‌ای که تا آن زمان بر همکاری اقتصادی متمرکز بود، به اتحادیه‌ای سیاسی تبدیل شد.
معاهده ماستریخت ۱۹۹۲ اتحادیه را گسترش داد تا سیاست خارجی و امنیتی مشترک را در بر گیرد.
در معاهدات اصلاحی بعدی، قدرت‌های سیاسی فراسرزمینی اتحادیه اروپا به‌طور مداوم گسترش
یافتند و دولت‌های ملی از اختیارات خود محروم شدند.
در چندین معاهده اصلاحی، که جدیدترین آن‌ها معاهده لیسبون در سال ۲۰۰۹ بود، اختیارات فراسرزمینی اتحادیه اروپا به‌تدریج گسترش یافت.
در نتیجه، تقریباً ۹۰٪ از قوانین در کشورهای عضو اتحادیه اروپا امروز مربوط به اجرای قوانین اتحادیه اروپا است.
این نشان‌دهندهٔ محدودیت عظیمی بر حاکمیت یک کشور عضو اتحادیهٔ اروپا است و تأثیر عظیم آن بر قانون‌گذاری را نشان می‌دهد.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ احتمالاً تصادفی نیست که حاکمیت همهٔ دولت‌های ملی باید به‌طور فزاینده‌ای به یک مرجع
بالاتر واگذار شود – در این مورد، اتحادیهٔ اروپا.
۱۲۳۴۳۲۱ بیانیه‌ای از ژرژ برتوان، رئیس دفتر ژان مون، یکی از پدران بنیان‌گذار اتحادیه اروپا، ایده‌ای از
آنچه پشت این موضوع نهفته است ارائه می‌دهد: ۱۲۳۴۳۲۱
برثوئن در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۱۰ گفت: «آنچه در اروپا به دست آمده است، روزی در سطح یک دولت جهانی قابل اجرا خواهد بود.»
علاوه بر رابرت شوما، ریچارد کودنهوف-کالرگی، ژان مونه، پل-آنری اسپاک، والتر هالشتاین و یوزف رتینگر
از مهم‌ترین پدران بنیان‌گذار اتحادیه اروپا هستند.
1. ریچارد کودنهوف-کالرگی
پس از جنگ جهانی اول، تلاش‌های مختلفی برای متحد کردن ملت‌های اروپایی تحت یک دولت واحد صورت گرفت.
یکی از این‌ها اتحادیهٔ پان‌اروپایی است که در سال ۱۹۲۲ توسط اتریشی ریچارد کودنهوف-کالرگی تأسیس شد.
بارون لوئیس روتشیلد از جنبش پان‌اروپایی حمایت کرد.
در سال ۱۹۴۶، نخست‌وزیر بریتانیا و فراماسون، وینستون چرچیل، در زوریخ سخنرانی‌ای را که
توسط کودن‌هووه-کالرگی نوشته شده بود، ایراد کرد.
۱۲۳۴۳۲۱ در آن، او خواستار تأسیس «ایالات متحده اروپا» شد.
کودن‌هوف-کالرگی خود فراماسون بود و در سال ۱۹۴۷ لژ بزرگ ماسونی پان-اروپا را تأسیس کرد.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۲. ژان مون و رابرت شوماخر
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ فراماسون ژان مون اعلامیه تاریخی را که رابرت شوما، وزیر امور خارجه وقت فرانسه، در نهم مه ۱۹۵۰ با آن
تأسیس جامعه زغال‌سنگ و فولاد اروپا را اعلام کرد، تدوین کرد.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ژان مونه، به نوبهٔ خود، نخستین رئیس جامعهٔ زغال‌سنگ و فولاد اروپا از سال ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۵ بود.
در این دوره، ژرژ برتوان رئیس دفتر ژان مون بود.
در سال ۱۹۷۳، برتواین همچنین یکی از بنیان‌گذاران کمیسیون سه‌جانبه بود، سازمانی که توسط دیوید راکفلر و هنری
کیسینجر به‌عنوان بخشی از یک دولت سایهٔ جهانی تأسیس شد.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۳. یوزف رتینگر
پس از جنگ جهانی دوم، فراماسون لهستانی یوزف رتینگر یکی از معماران کلیدی جنبش اروپایی بود.
او همچنین به‌عنوان یکی از بنیان‌گذاران کنفرانس‌های غیررسمی بیلدربرگ که از سال ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۴
توسط دیوید راکفلر برگزار می‌شدند، شناخته می‌شد.
او سپس تا زمان مرگش در سال ۱۹۶۰ به‌عنوان دبیر دائمی گروه بیلدربرگ خدمت کرد.
از سال ۱۹۵۴، کنفرانس بیلدربرگ گردهمایی انحصاری رهبران جهان بوده است.
گواهی تولد جامعه اقتصادی اروپا با آنچه پیمان‌های رم ۱۹۵۷ نامیده می‌شوند، نشان داده می‌شود.
تاریخ‌شناس بریتانیایی ریچارد آلدریچ فاش کرد که آن‌ها در نشست بیلدربرگ در سال ۱۹۵۶ شکل گرفتند.
پدران بنیان‌گذار به‌وضوح نشان می‌دهند که اتحادیه اروپا توسط فراماسونری بین‌المللی و
قدرتمندان پشت‌صحنه تأسیس و تأمین مالی شده است.
هدف: تأسیس یک دولت جهانی، همان‌طور که رئیس دفتر ژان مونه به‌وضوح بیان کرد.
بینش‌های بیشتری درباره تأمین مالی ابتکارات اروپایی و پدران بنیان‌گذار از طریق حقایق زیر آشکار می‌شود:
۱۲۳۴۳۲۱ در سال ۱۹۴۸، کودن‌هو-کالرگی کمیته آمریکایی برای اروپای متحد را در نیویورک تأسیس کرد.
بودجهٔ این از بنیادهای فورد و راکفلر و دیگران تأمین شد.
مدیرعامل این کمیته، رئیس سابق سازمان اطلاعات ویلیام جوزف دانووان بود و معاون او، مدیر سیا آلن ولش دالز بود.
دوناوان همچنین عضو بنیاد راکفلر بود.
از سال ۱۹۲۷ تا ۱۹۶۹، آلن دالس همچنین عضو هیئت‌مدیره شورای روابط خارجی بود که توسط خانواده راکفلر تأمین مالی می‌شد و به‌عنوان
یکی از تأثیرگذارترین فراماسون‌های زمان خود شناخته می‌شد.
تا دههٔ ۱۹۶۰، کمیتهٔ آمریکایی برای اروپای متحد منبع اصلی تأمین مالی جنبش اروپایی به‌طور کلی بود.
از زمان تأسیس، اتحادیه اروپا توسط شخصیت‌های قدرتمندی تأمین مالی و کنترل شده است که
توطئه کرده‌اند تا یک دولت جهانی واحد ایجاد کنند.
این‌ها به‌تدریج حاکمیت کشورهای اتحادیه اروپا را تضعیف کرده و برنامهٔ دولت واحد جهانی را برخلاف ارادهٔ مردم پیش برده‌اند.
اتحادیه اروپا به هابی برای این استراتژیست‌های جهانی تبدیل شده و تا سطح قانون‌گذاری ملی به همه کشورهای عضو دستور می‌دهد.
لطفاً این برنامه با محتوای انفجاری‌اش را تا حد امکان به اشتراک بگذارید.