Fillimet e BE-së datojnë nga vitet 1950.
Më 9 maj 1950, ministri i atëhershëm i Punëve të Jashtme të Francës, Robert Schuman, prezantoi idenë e
vendosjes së prodhimit francez dhe gjerman të qymyrit dhe çelikut nën një autoritet të përbashkët.
Kjo hyri në histori si "Plani Schuman" dhe çoi në themelimin e Komunitetit Evropian të Qymyrit dhe Çelikut në prill 1951.
Prandaj BE-ja feston çdo vit Ditën e Evropës më 9 maj.
Në vitin 1957, Traktati i Romës themeloi Bashkësinë Ekonomike Evropiane, e përbërë nga Belgjika, Franca, Italia,
Luksemburgu, Holanda dhe Republika Federale e Gjermanisë.
Me kalimin e kohës, BE-ja është formësuar gjithnjë e më shumë si një union politik që ka fituar
ndikim dhe pushtet politik mbi shtetet anëtare.
… Në vitin 1987, komuniteti, i cili deri atëherë kishte qenë i përqendruar në bashkëpunim
ekonomik, u transformua në një union politik.
Traktati i Maastrichtit i vitit 1992 zgjeroi Bashkimin duke përfshirë një politikë të përbashkët të jashtme dhe të sigurisë.
Në traktatet e mëvonshme të reformës, pushtetet politike mbinacionale të BE-së u zgjeruan vazhdimisht,
ndërsa qeveritë kombëtare u privuan nga pushtetet e tyre.
Në disa traktate reformash, më së fundi në Traktatin e Lisbonës në vitin 2009, kompetencat
supranacionale të BE-së u zgjeruan gradualisht.
Si rezultat, rreth 90% e legjislacionit në Shtetet Anëtare të BE-së sot ka të bëjë me zbatimin e ligjeve të BE-së.
Kjo përfaqëson një kufizim të jashtëzakonshëm të sovranitetit të një shteti anëtar të BE-së dhe
tregon ndikimin e jashtëzakonshëm në legjislacion.
Nuk është ndoshta rastësi që sovraniteti i të gjitha shteteve kombëtare duhet gjithnjë e më shumë t'i
dorëzohet një autoriteti më të lartë – në këtë rast, BE-së.
Një deklaratë e Georges Berthoin, i cili ishte shef i stafit nën Jean Monnet, një nga baballarët
themelues të BE-së, jep një ide se çfarë qëndron pas kësaj:
Berthoin tha në një intervistë në vitin 2010: "Ajo që është arritur në Evropë një ditë do të jetë
e zbatueshme në nivelin e një qeverie botërore."
Përveç Robert Schuman, Richard Coudenhove-Kalergi, Jean Monnet, Paul-Henri Spaak, Walter Hallstein dhe Józef Retinger
janë ndër baballarët themelues më të rëndësishëm të BE-së.
1. Richard Coudenhove-Kalergi
Pas Luftës së Parë Botërore, pati përpjekje të ndryshme për të bashkuar kombet evropiane nën një shtet të vetëm.
Një prej tyre është Bashkimi Pan-Europian, i cili u themelua në vitin 1922 nga austriaku Richard Coudenhove-Kalergi.
Baroni Louis Rothschild mbështeti lëvizjen pan-evropiane.
Në vitin 1946, Kryeministri britanik dhe masoni Winston Churchill mbajti një fjalim në Cyrih të shkruar nga Coudenhove-Kalergi.
Në të, ai bëri thirrje për themelimin e "Shteteve të Bashkuara të Evropës".
Coudenhove-Kalergi ishte vetë një mason dhe themeloi Grand Lodge Masonike PAN-EUROPA në vitin 1947.
2. Jean Monnet dhe Robert Schuman
Masoni i lirë Jean Monnet hartoi deklaratën historike me të cilën Robert Schuman, atëherë ministër i Jashtëm i
Francës, prezantoi themelimin e Komunitetit Evropian të Qymyrit dhe Çelikut më 9 maj 1950.
Jean Monnet, nga ana e tij, ishte Presidenti i parë i Komunitetit Evropian të Qymyrit dhe Çelikut nga viti 1952 deri në 1955.
Gjatë kësaj periudhe, Georges Berthoin ishte shef i stafit nën drejtimin e Jean Monnet.
Në vitin 1973, Berthoin ishte gjithashtu një nga bashkëthemeluesit e Komisionit Triangular, një
organizatë e themeluar nga David Rockefeller dhe Henry Kissinger si pjesë e një qeverie hijeje globale.
3. Józef Retinger
Pas Luftës së Dytë Botërore, masoni polak Józef Retinger ishte një nga arkitektët kryesorë të lëvizjes evropiane.
Ai gjithashtu konsiderohej bashkëthemelues i konferencave informale Bilderberg, të nisma të
David Rockefeller-it nga viti 1952 deri në 1954.
Ai më pas shërbeu si sekretar i përhershëm i Grupit Bilderberg deri në vdekjen e tij në vitin 1960.
Që nga viti 1954, Konferenca Bilderberg ka qenë një tubim ekskluziv i udhëheqësve botërorë.
Certifikata e lindjes së Komunitetit Ekonomik Evropian përfaqësohet nga ashtuquajturat Traktate të Romës të vitit 1957.
Historiani britanik Richard Aldrich zbuloi se ato origjinën e kanë në takimin Bilderberg të vitit 1956.
Baballarët themelues tregojnë qartë se BE-ja u themelua dhe u financua nga masoneria
ndërkombëtare dhe nga të fuqishmit që tërheqin fijet.
Qëllimi: themelimi i një qeverie botërore, siç e deklaroi qartë shefi i stafit të Jean Monnet.
Njohuri të mëtejshme mbi financimin e nismave evropiane dhe baballarëve themelues zbulohen nga faktet e mëposhtme:
Në vitin 1948, Coudenhove-Kalergi themeloi Komitetin Amerikan për një Evropë të Bashkuar në Nju Jork.
Financimi për këtë erdhi nga Fondacionet Ford dhe Rockefeller, ndër të tjera.
Drejtor menaxhues i këtij komiteti ishte ish-shefi i inteligjencës William Joseph Donovan, dhe
zëvendësi i tij ishte drejtori i CIA-s Allen Welsh Dulles.
Donovan ishte gjithashtu anëtar i Fondacionit Rockefeller.
Nga viti 1927 deri në 1969, Allen Dulles ishte gjithashtu anëtar i bordit të drejtorëve të Këshillit për Marrëdhënie të
Jashtme, i cili financohej nga familja Rockefeller, dhe konsiderohej një nga masonët më me ndikim të kohës së tij.
Deri në vitet 1960, Komiteti Amerikan për një Evropë të Bashkuar ishte një burim kryesor
financimi për lëvizjen evropiane në tërësi.
Që nga themelimi i saj, BE-ja është financuar dhe kontrolluar nga figura të fuqishme që kanë
komplotuar për të krijuar një qeveri botërore të vetme.
Këto kanë minuar gradualisht sovranitetin e vendeve të BE-së dhe kanë imponuar agjendën e një
qeverie botërore kundër vullnetit të popullit.
BE-ja është shndërruar në një qendër për këta strategë globalë, duke diktuar të gjitha
shtetet anëtare deri në legjislacionin kombëtar.
Ju lutem shpërndajeni këtë transmetim me përmbajtjen e tij shpërthyese sa më gjerësisht që të mundni.