Milioika lagunek gaitz ahultzaile eta bizitza aldatzen duten gaixotasunekin aurrez aurre daude.
Hau erradiazio elektromagnetikoek eragiten dute, batez ere maiztasun handiko eta pulsatutako
erradiazioek, hala nola telefono mugikorraren erradiazioek.
Orain arte, egoera hau izen askotarikoekin ezagutu da, hala nola erradiazio-gaixotasuna, elektrohipersentsibilitatea,
mikrouhin-sindromea, Havana sindromea, elektromagnetismo-sentsibilitatea eta beste hainbat.
Termino horietako batzuek baldintza hori zuten pertsonak estigmatizatu zituzten, "sentikorrak" deituz.
Eragindakoak, funtsean, akats edo "bitxikeria" bat izatea egotzi zitzaien, alegia hipersentsibilitatea, eta
hori askotan psikologikoki eragindakoa dela baztertzen da.
Honek erruduntasuna gaixoengan jarri zuen, haien gaixotasuna eragin zuen erradiazioaren ordez.
Zehazki, honek mugikorretatik, mugikorreko antenetatik, kable gabeko telefonoetatik, WiFi
bideratzaileetatik, Bluetooth-etik eta hain deitutako gailu adimendunetatik igorritako erradiazioa aipatzen du.
Eraginduentzat, erradiazio elektromagnetikoarekiko esposizio minimo batek ere erreakzio fisiko larri asko eragin ditzake, hala
nola buruko minak eta gorputz-adarren mina, zorabioak, neke handia, gaixotasunen aurrean sentikortasuna,
palpitazioak eta bihotz-taupada azeleratuak, tinnitus, lo-nahasmenduak, goragalea eta askoz gehiago.
Sintoma hauek askotan kognitibo-nahasmenduekin batera agertzen dira.
Hauek kontzentrazio arazoak, ADHD, pentsamendu eta epaimena murriztuta izan ditzakete,
izotz-mendiaren punta besterik ez direnak.
Honek esan nahi du sufridoreek ezin dituztela jada hainbat ingurune moderno jasan.
Kasurik muturrekoetan, teknologia honetatik isolatu behar dute eta, ondorioz, askotan gizarteatik ere.
Eraginduentzat amaigabea dirudien tragedia.
Hala ere, Dr. Barrie Trower-en arabera, Erresuma Batuko Itsas Armadako mikrouhin-arma aditu ohiaren esanetan,
garapen tragiko hau ez zen bat-batean gertatu, eta guztiz aurreikus daitekeen zerbait izan zen.
Mikrouhinak arma-teknologia gisa ikertzeko eta garatzeko historia 1940ko hamarkadara arte atzera doa.
Dr. Trowerrek gai honen inguruan ikuspegi sakonagoa du.
Baina ez zen bakarra mugikor komunikazioetan erabiltzen den mikrouhin-teknologiaren kalte handiak eragiten zituzten ondorioez
jabetuta zegoena; industria eta politikariek ere bazekiten hori.
Duela urte batzuk, zientzialari ospetsuen zirkulu nagusiek 30.000 baino gehiagoko ikerketa zabaletan frogatu zuten telefono
mugikorreko teknologia guztiek gizakientzat, animalientzat eta ingurumenerako hilgarri diren ondorio kaltegarriak dituztela.
Ikerketa hauek erakusten dutenez, ez da harritzekoa XXI. mendea gaitz ahultzaile eta
bizitza-aldaketa eragile batek nabarmen markatuta egotea.
Gaixotasun traidore eta mundu osoan zabalduta dagoen honen kontzientzia eta ulermena areagotzeko, One Name Ekimena 2024ko
urtarrilean abiarazi zen, eragindako pertsonak, mediku profesionalak, zientzialariak eta
teknologia seguruaren aldeko defendatzaileak batuz.
Haien helburua sintoma aniztasun baterako izen uniformea aurkitzea zen.
Azkenik, erabaki zen XXI. mendeko gaixotasun hauek erradiazio elektromagnetikoaren sindrome
izenpean laburbiltzea, edo labur esateko EMR sindromea.
Sharon Goldberg, medikuntza integratiboaren doktoreak, azaldu zuen:
"EMR sindrome izenak ez du soilik egoeraren errealitatea islatzen, baizik eta ekintza-deia ere egiten du."
Kontzientzia, finantzaketa eta berrikuntza sustatzea eta eraginduei beren bizitzak berreskuratzen laguntzea da.
Hizkera ulergarrian:
Doktore Sharon Goldbergek EMR sindrome izenez ezagutzen den egoeraren kontzientzia
handiagoa izateko premiazko beharra azpimarratzen du.
Suntsitzaile ondorioak eta kaltetuen kopuru gero eta handiagoa premiaz argitaratu behar dira.
Sintomen kausa identifikatu gabe, eta are gutxiago behar bezala tratatu gabe,
sufrimendun askok mediku batetik bestera joaten dira.
Agian zuk ere modu berean sentitzen zara.
Agian zu ere sintoma batzuek jota zaude, eta zure medikuak medikazioarekin tratatzen ditu,
mikrouhin-erradiazioa kausa izan daitekeela kontuan hartu gabe.
Dr. Sharon Goldbergek dioenez, osasun-zerbitzu-emaileek, politikariek eta industriek deituta daude ekintzak hartzera
eta ikerketa eta garapena sustatzera, seguruagoak diren, EMRik gabeko edo EMR baxuko produktuen eta inguruneen alorrean.
Hau da kaltetuei laguntzeko bide bakarra. Eta hau da haiek beren bizitza-kalitatea
berreskuratzeko, baita beren existentzia bera ere, bide bakarra.
ASZA EMR sindromea duten pertsonentzat mugimendu itxaropentsu bat dirudi alor honetan:
"Erradiaziorik gabeko eremuak – bizi-kalitate hobe baterako!"
"Mugikor eta Wi-Fi erradiazioek kalte egiten diete pertsonei, animaliei eta ingurumenei.
Erradiaziorik gabeko eremuak behar ditugu! ASZA.org."
Bere adierazpenaren arabera, hau nazioarteko kanpaina bat da, mugikor-erradiazioarekiko sentikorrak diren
pertsonentzat erradiaziorik gabeko eremuak baldintzarik gabe ezartzeko, edonon – sinpleki edonon.
ASZAk bere burua hoteletako, opor-ostatuetako eta bestelako bezeroentzako laguntza-iturri gisa ikusten du.
"Mugikor telefonia teknologia gizakiei, animaliei eta ingurumenei kalte masiboak eragiten ditu."
ASZA – Erradiazioaren aurkako babesa – birsorkuntza garrantzitsua delako!
EMR sindromea duten pertsonak, beraz, ASZA webguneari lotutako Vetopedia plataformaren bidez
erregistratu daitezke beren egoera entzunarazteko.
"Mugikorrek eragindako kalteak ikusi al dituzu? Erregistratu Vetopedian – desadostasun ahotsek
osatutako entziklopedia doan! www.vetopedia.org."
Hau ere mugimendu itxaropentsua da EMR sindromea duten pertsonentzat, eta horri esker jendearen
kontzientzia piztu daiteke zenbat pertsona dauden kaltetuta.
Era berean, hotel kudeatzaileek eta opor-apartamentu eta antzeko ostatu-hornitzaileek beren alternatibak eskaintzen ahal dituzte.
Webgune honek etengabe eguneratzen ditu unean uneko bonbardaketa etengabetik aldi baterako ihes egiteko lekuak .
ASZA, beraz, hotel kudeatzaileentzat eta opor-apartamentu eta antzeko ostatuen hornitzaileentzat
ere laguntza bat da, egiazki negozio-eredu bat.
Erradiatzerik gabeko eremuak zerrendatzeak abantaila lehiakorra suposatzen du eta, beraz, publizitate-efektua du.
Honek irabazi-irabazi egoera sortzen du EMR sindromea duten pertsonentzat eta erradiaziorik gabeko
bizilekuak eskaintzen dituzten hornitzaileentzat.
Mikrouhin-lurraren aditu Dr. Trower-en epe luzerako osasun-aurreikuspenen arabera, honek epe luzera
gizarte-eredu arrakastatsu eta bizitza-iraunkorra ekarriko du.