Windenergie wordt vaak gepresenteerd als een bijzonder milieuvriendelijke en klimaatvriendelijke vorm van energie.
In een factsheet over de koolstofvoetafdruk van windturbines schrijft de vereniging "Free
Landscape Switzerland" (Vrij landschap Zwitserland):
"Als je rekening houdt met de slechte ecologische omstandigheden van hun productie, installatie en recycling, is de
installatie van windturbines schadelijk voor het klimaat."
Volgens "Freie Landschaft Schweiz" veroorzaken vooral de rotorbladen grote problemen tijdens het recyclen.
Er zijn speciale thermische installaties nodig om de vezelcomposieten die ze bevatten te recyclen.
Toch wordt de bouw van windturbines in Zwitserland gestimuleerd.
Van de meer dan 1.000 geplande windturbines worden er veel midden in het bos of aan de rand van het bos geplaatst.
Daar is nu weerstand tegen in de vorm van twee populaire initiatieven:
Het Bosbeschermingsinitiatief eist dat windturbines buiten bossen en beboste weilanden worden gebouwd.
Het doel van het gemeenschapsbeschermingsinitiatief is om ervoor te zorgen dat elk windenergieproject ter stemming wordt voorgelegd
aan de burgers die door de installatie worden getroffen.
Dit is eigenlijk vanzelfsprekend, gezien de vele andere negatieve effecten van windturbines op mensen, dieren en het milieu.
Het infrageluid en de schaduwflikkering die worden veroorzaakt door windturbines kunnen leiden tot verschillende
gezondheidsproblemen zoals concentratiestoornissen, nervositeit, hoofdpijn en slaapstoornissen.
Kla.TV berichtte over de schadelijke effecten van windturbines in programma's als "Erger dan gebakken
lucht - Het windturbinedossier" en "Giftige windturbines als klimaatredders?!".
Visualiseer enkele fragmenten daaruit:
"Het gebruik van windenergie wordt gepromoot om de klimaatverandering tegen te
gaan die veroorzaakt zou worden door CO₂.
Vooral de uitdroging van de bodem wordt ons in opvallende en apocalyptische beelden
voorgeschoteld als gevolg van de klimaatverandering.
Huidige studies tonen echter aan dat met name windturbines tot droogte kunnen leiden."
"Elektriciteit uit windenergie is ofwel in overvloed beschikbaar en de prijs op de elektriciteitsbeurs is bijna nul,
of het waait te weinig en de elektriciteit moet tegen een hoge prijs in het buitenland worden gekocht.
Dit drijft de elektriciteitsprijs op en dus ook de prijs van de geproduceerde goederen.
Op de lange termijn zouden bedrijven in zo'n omgeving niet kunnen overleven.
Ze stoppen helemaal met produceren of emigreren.
Wat overblijft is een bevolking met een hoge werkloosheid die niet meer in staat is om rond te komen door de hoge energiekosten."
De momenteel veelbesproken "PFAS" vormen ook een risico:
"En dan hebben we nog het speciale kenmerk van de rotorbladen.
De rotorbladen bestaan daarom uit GRP-GFC-mixmaterialen met epoxyhars, inclusief bisfenol A en permanente PFAS-chemicaliën.
Met andere woorden, een zeer giftig materiaal, dat niet alleen leidt tot aanzienlijke slijtage tijdens het gebruik van de
turbines, wat ook door de windindustrie zelf niet wordt betwist.
Er zijn ongeveer 1.500 plaatsen in Duitsland die vervuild zijn met deze PFAS, waar in sommige gevallen het grondwater
niet meer gedronken kan worden of het water gefilterd moet worden voordat het over de velden verspreid kan worden.
Dat is heel gevaarlijk."
Maar waarom wordt het nog steeds gepromoot en wie is erin geïnteresseerd?
Een plausibel antwoord op deze vraag zou het volgende kunnen zijn:
'Je zult niets bezitten en gelukkig zijn'
een zin uit een video van het World Economic Forum (WEF) uit 2016 die een essay van de Deense politica Ida Auken samenvat.
Ida Auken maakt deel uit van het Young Global Leaders-programma van het WEF.
Dat zou ideaal zijn voor het WEF en zijn geldschieters.
Alles wat iemand nodig heeft, wordt ontvangen als een dienst.
Aan de ene kant zou deze dienst goede zaken doen en aan de andere kant zou iedereen een volledig transparante burger worden.
Om dit te bereiken zouden de bestaande structuren in de economie en de bevolking eerst ontmanteld moeten
worden en zou er een plan nodig zijn om dit zonder verzet van de bevolking te laten verlopen."
Om de Zwitserse kiezers te kunnen laten stemmen over bovenstaande initiatieven, zijn er 100.000
geldige handtekeningen nodig voor 30 juli 2025.
Op dit moment zijn er iets minder dan 60.000 handtekeningen verzameld.
Er is daarom nog steeds toegewijde steun nodig van Zwitserse burgers die voor deze kwesties zijn.
De commissie vraagt om de ondertekeningsformulieren voor eind juni 2025 terug te sturen, zodat er nog genoeg tijd
is om de handtekeningen notarieel te laten bekrachtigen.