Sexologoak, sexu-hezitzaileak, genero-disforia – ideologia berria? Aditu berriak?
Gizateriaren garapen berri bat? Edo haren suntsiketa?!
Gaurko elkarrizketako gure gonbidatuak gai eztabaidagarri hauei buruzko iruzkinak egingo ditu.
Biologia, kimika eta musikologia ikasi zituen eta 29 urtez Kasseleko Unibertsitatean irakasle izan da.
2007tik aurrera Stanforden eta San Frantziskon proiektu-zientzialari gisa lan egiten ari da.
Ikerketa Zientifikoen Erregistroan (Research Gate) 350 inguru zientzia-argitalpen eta 17 liburu espezializaturekin, natur
zientzialari guztien artean goi-mailako kategorian agertzen da.
Koronabirusaren pandemia murrizteko neurriak, karbono dioxidoak eragindako gizakiak sortutako berotze globala eta
genero ideologia kritikatuaz hedabideen arreta erakartzen du.
Gaurko gonbidatua Kla.TVn: eboluzio-biologoa den irakasle doktore Ulrich Kutschera.
Ongi etorri, ikusle maiteak, eta ongietorri bero bat Dr. Kutschera profesoreari.
Eskerrik asko bidaia egiteagatik eta gaur hemen elkarrizketa baterako eskuragarri egoteagatik.
Eskerrik asko gonbidapen atseginagatik.
Kutschera irakaslea, aniztasuna, transgeneroa eta LGBTQ bezalako modako hitzak eguneroko hizkuntzaren parte integrala
bihurtu dira, eta aste batzuk lehenago AEBetako presidente Trumpek esan zuen bi genero bakarrik aitortzen dituela.
Alemanian ere hauteskunde-kanpaina bat izan zen.
Friedrich Merzek esan du ulertzen duela Trumpek bi genero bakarrik aitortzen dituela.
Honek CSUko gay eta lesbiana elkartearen aldetik oihu handia eragin zuen.
Eboluzio-biologoa izanik, zer erantzun ematen diezu halako adierazpen horiei?
Bai, hori nahiko harrigarria da eta, gainera, gure hezkuntza orokorraren gainbeheraren sintoma bat ere bada. Carl
von Linné, biologo oso garrantzitsua, 1735ean literaturara "sexus = sexu biologikoa" terminoa sartu zuen.
Eta 1735az geroztik, biologook badakigu orain arte aztertu diren organismo guztiek (bakterioak izan ezik) bi sexu
dituztela, hau da, sexua = genero biologikoa, eta hau darwinarengandik aurrera eboluzio-biologian honela definitu da:
Ar gizakiak (hauek txinpantzeak izan daitezke, baina gizakiak ere bai) espermatozoide ekoizle gisa definitzen dira, hau da,
sexu-zelula txiki ugari = gametoak ekoizten dituzten pertsonak.
Emeak arrautza-zelulen hornitzaile gisa definitzen dira, ugalketa-funtzioarekin.
Eta bizidun guztien jaiotzeen %99,9 baino gehiagok, bai animalien erreinuan bai gizakietan, modu horretan
gertatzen dira, eta horri esker gizonezkoen eta emakumezkoen arteko proportzioa %99 baino handiagoa da.
Azken 300 urteotan ez du biologo bakar batek ere hirugarren gameto-forma bat aurkitu.
Funtsean arrautza-zelula eta espermatozoidearen nahasketa bat da.
Handia, mantenugai ugariz aberatsa den arrautza-zelula, mitokondrioak ere badituena, eta txikia den
espermatozoide-zelula. Fenomeno honi anisogamia deitzen diogu, hau da, gameto moten desberdintasuna.
Eta norbaitek sexuari buruz hitz egiten duenean, burura etortzen den lehen definizioa gizon-emakume artekoa da.
Orain bigarren puntua: biologiako alorrean, ia 200 urtez, sexua ernalketa-prozesu gisa ulertu izan
dugu, arrautza-zelula eta espermatozoidearen fusioa.
Ekoizpen-ekintzek, hau da, maitasun-ekintzek, barne-ernalketa eragin dezakete (orain zehazki gizakiei buruz ari naiz), baina
hori ez da beti gertatzen. Eta hemen hasten da dena nahasten.
Jendeak sexua (biologikoa den generoa/ernalketa) erotismoarekin nahasten du, eta horrek, nola esan, amaigabeko kaosa sortzen du.
Baina etengabe esaten digute, propaganda moduan, bi genero baino gehiago daudela.
Beno, hori gutxi gorabehera Lurra laua dela esatearen maila intelektual bera da.
Bi sexu biologiko baino gehiago edo genero gehiago daudela dioen aldarrikapenarentzat ez
dago inolako frogarik – hemen generoaz ari gara.
Bestalde, bi sexu daudela frogatzen duten milaka zientzia-argitalpen bikain daude.
Ni neu paper hauek asko ekarri ditut.
Beraz, huts-hutsa den Darwin aurreko superstizioa da, ezer gehiago ez.
Eta nola uste duzu honetara iritsi garen, eskoletan gaur egun indarra hartzen ari den ideologia hedabideetan hain
zabal-zabalean zabaltzen ari den? Nola lor dezake oinarririk gure gizartean, biologiako klasean arreta pixka bat
jarri duen edonork badaki bi genero besterik ez daudela?
Beraz, bigarren terminoa definitu behar dugu.
Sexua = genero biologikoa, sexua = ernalketa, argitu dugu.
Baina orain genero terminoa dago.
Hori oso, oso argi utzi behar dut.
Oskar Hertwig – inork ez daki berari, baina oso, oso biologo garrantzitsua izan zen.
1780an itsas-izkiren arrautzetan ernalketa-prozesua lehenengoz aurkitu zuen – esperma arrautza-zelularekin bat egiten duela.
Gizon eta emakume animalien garapenaren zentzuan 'gender' terminoa asmatu zuen.
Eta generoaren kontzeptuak paper handia du eboluzio-ikerkuntzan.
Adibidez, lore-landareetan sexuari eta generoari buruzko liburuak daude.
Lore-landareek gizonezko eta emakumezko rola bete dezakete – polen ekoizpena, polinizazioa eta obarioaren ernalketa.
Beraz, biologia arloan genero kontzeptua dugu, gizonezko eta emakumezko animalien garapena.
Hala ere, 1955ean, John Moneyk, geroxeago xehetasun gehiagorekin azter daitekeen
psikologoak, generorako termino berri bat asmatu zuen.
Eta horrek pertsona baten genero psikososiala adierazten du, hau da, gizon edo emakume gisa duten pertzepziozko identitatea.
Eta orain Trump presidentea kritikatu behar dut, sexua eta generoa nahastu dituelako.
Beraz, orain dator adierazpen erabakigarria. Gizon eta emakume guztien %99 baino gehiagotan, sexua (genero biologikoa) eta lehen
mailako sexu-organoen presentzia –emakumeetan obarioak, gizonetan barrabilak–, sexuarekin bat datoz; organo horiek naturalki
espermatozoideak, arrautzak eta sexu-hormonaak ekoizten dituzte.
Beste modu batera esanda, gizon tipikoa eta emakume tipikoa – kasuen %99,9an, edo 1.000etik 999tan – beren
generoarekin bat datoz; hala ere, %0,1etik askoz behera dagoen gutxiengo txiki batek genero disforia deiturikoa bizi du.
Baina orain galdetu duzu: zergatik izan zuen ideologia honek hain eragin handia?
Hori dela eta: John Money Zelanda Berriko ospea bilatzen zuen psikologo bat zen – gainera, oso adimentsua – Estatu Batuetara
emigratu eta 1955ean Harvard Unibertsitatean doktoretza-tesia aurkeztu zuena, bertan intersexualak diren haurrak deskribatu
zituena – 3.000 haurretik batek intersexualitatea du, eta ez da argi eta garbi gizonezko edo emakumezko gisa identifikatzen –
gizon/emakume, normalean geroago finkatzen dena – haiei hermafrodita deitu zien, eta hori okerra zen – eta, ondoren,
eraikitutako kontzeptu bat garatu zuen, non azkenean hautemandako gizon eta emakume identitateak
aldakorrak izan daitezkeela iradokitzen baitzuen.
Intersexu haurtxo batzuk daude, non gauzak ez dauden guztiz ondo. Baina hori 3.000tik bakarra da.
Beraz, beti estali du hori, eta hau da hemen argi eta garbi errepikatu nahi dudan kritika nagusia: kasuen %99 baino gehiagotan
ez dago inolako arazorik, sexua eta generoa bat datozelako.
Baina benetako terminoetan %0,1 baino txikiagoa den gutxiengo oso txiki bat dago, non gizonezko anatomikoa, XY
pertsona bat, bere burmuinean emakume baten moduan pentsatzen duen. Hau oso arraroa da.
Horren arabera, ideologia naif hori sortu zen, non denok nolabait gure sexua/generoa alda dezakegun (interesexu haurrak
daudelako, hau da, oso, oso arraroak diren transseksualak).
Hala ere, hemen orain argi eta garbi egin dudan bereizketa ere ez da ezartzen.
Erabateko kaosa da, oinarrizko haurtzaindegi aurreko mailan gertatzen dena. Zergatik?
Haurrak intuitiboki bereizten dituzte mutilak eta neskak.
Jaiotzezko joera bat da.
Eta haurrek badakite gainerako haurren %99,9 gizonezkoak edo emakumezkoak direla. Salbuespen arraro horiek
badaudela; bai, nonahi daude. Salbuespenak nonahi daude.
Beste modu batera esanda, ideologia bat, praktikan ezkutatzen duena sexu eta generoaren arteko
desegokitzapen batek soilik gutxiengo txiki bat kaltetzen duela.
Hori da erantzuna.
Baina John Money ia ez da ezaguna hemen Alemanian orain.
Jakina, hori isilean gordetzen ari dira.
Baina nola liteke, zenbakien arabera orain esaten baduzu hain gutxi den gutxiengo batek —gizartean gaur egun joera
nagusia osatzen duena, esango nuke— ia terrorizatzen gaituela?
Jada ez zaizu baimenduta bi genero besterik ez daudela esatea ere.
Bai, "terrorizatuta" hitza zehatz-mehatz egokia da.
Esaten duzun guztia babestu dezaket.
Beraz, nola gertatu zen hori?
Horren arrazoietako bat da Alemanian – eta AEBetan ere bai, baina Trumpek orain argi eta garbi hitz egiten du eta legea ezarri du
– gutxiengoek, zalantzarik gabe, ezkerreko berde kanpamentutik hainbeste babes dutenez, gehiengoa terroriza dezaketela.
Hortik dator.
Azken batean, hala ere, beti oinarrizko biologia-faktuetan ezjakintasunean oinarritzen da.
Liburu honetan dena azaldu dut – berriro esaten dut, egin behar dudalako; bestela delitu-egile gisa akusatua izango naiz.
Politikako erakundeek eta Osasunaren Mundu Erakundearen menpekoek ere sexua eta generoa nahasten dituzte.
Ez dakite gizonezkoetan sexu-organo nagusiak gorputz-bilia direla eta emakumezkoetan obarioak, eta kopulazio-organoak,
hau da, zakarra eta bagina, bigarren mailako egiturak direla.
Gizonak eta emakumeak gonadetan ekoizten diren sexu-zelula edo gameto desberdinen arabera definitzen dira.
200 urteko ezagutza hau ere, besterik gabe, galdu egin da.
Eta biologia, besterik gabe, modu sistematikoan diskreditatu eta atzera bultzatzen ari da.
Eta biologoak ere; beraz, biologoa bazara eta ni bezala publikoan hitz egiten baduzu, oin bat espetxean duzu.
Jada honetara iritsi da.
Horrek erakusten du zenbat botere duten jada ideologo pseudo-zientifiko hauek, nire ustez kuasi-erlijiosoak.
Jada hain urrun dago, bai.
Lehenago laburki aipatu zenuen "genero disforia" terminoa.
Gure ikusleentzat berriro azal dezakezu: zer da hori?
Zuk ere zure liburuan honi buruz asko idazten duzu.
Hau rock musikari Mick Jagger-en testuinguruan eztabaidatzen dute.
Nola asmatu zenuen konparazio hau?
Lehenik eta behin, nik musika-zientziak ikasi nituen eta haur nintzela hasi nintzen pianoa jotzen, eta hori ere musika da.
Baina ez naiz Mick Jagger eta Rolling Stonesen zale.
Baina Mick Jagger 18 urte zituenean musikan bere bidea aurkitu zuen gizona da, baita bere bizitza pribatuan ere.
Eta beti esaten zuen: Gazte emakumeak maite ditut.
Eta, beraz, bost bazkiderekin zortzi seme-alaba ditu.
80 urte ditu eta oraindik zutik dago, eta dio: "Horrela naiz ni."
Argi izan dadin, 'genero euforia' terminoa asmatu dut.
Lehen ez zegoen; liburuan bakarrik ageri da: genero-euforia, hau da, gizon edo emakume batek bere burua gizon
edo emakume izatearekin erabat identifikatzen duenean.
80 urte dituela, Mick Jaggerrek oraindik gizon gisa erabat eroso sentitzen du bere burua – eta bere bazkideek ere bai.
Mick Jagger-en zirkulura begiratuta, denak modeloak dira, beraz genero euforia da.
Eta behin genero-euforia terminoa definitu dugunean, disforia erraz isolatu dezakegu.
Genero disforia norberaren sexu biologikoarekiko asebetetze-maila muturreko ez-asebetetze gisa definitzen da.
Eta orain hemen kontuan hartu beharreko zerbait oso garrantzitsua dago: mendebaldeko kultura guztietako pertsonen artean benetako
genero disforia pairatzen dutenek %0,1 baino txikiagoa –edo hobeto esanda %0,01– duten
ehuneko erreal eta klinikoki definitua dago.
Stanfordeko Unibertsitateko XY trans pertsonarik ospetsuena denarekin hainbat eztabaida izan ditut.
Lily Zheng andreak, XY gizona.
Eta Lily Zheng – interneten nonahi aurki dezakezuena – hedabideetan ere agertzen da. Haur txikitatik, nerabezaroa
hasi baino askoz lehenago, gorputz okerrean zegoela sentitu zuen, eta ondoren oso arazo psikologiko larriak garatu zituen.
Beraz, konbentzituta nago pertsona honek, XY kromosomak dituen trans-pertsona batek, benetako genero
disforia pairatzen duela; ezin dut bestela azaldu.
Hori guztiaz gain, ordea, moda-kulto bat dago.
Begira, 2010era arte %0,1etik askoz behera zegoen.
Orain AEBetako haur eta gazteen %0,5ek sentitzen dute okerreko gorputzean bizi direla.
Hala ere, AEBetan gurasoek abian jarritako ekimen bat dago, baldintza honekin sufritzen ari den
seme edo alaba bat duten 1.700 bikotez osatua.
Eta guraso hauek psikologoekin lan egiten duen taldea osatu dute – psikologo batzuk pertsonalki ezagutzen ditut – eta
oso argi geratu da modako kultu hau, transgenero modako kultu hau, hezkuntzaren bidez borrokatu behar dugula.
Nola bereiz dezakezu? Erraza da!
Benetako genero disforia nerabezaroaren askoz aurretik gertatzen da.
Beraz, hiru edo lau urteko mutiko batek panpinekin bakarrik jolasten badu eta oso modu
femeninoan jokatzen badu, hori seinale bat izan daiteke.
Hala ere, mutiko edo neska batek nerabezaroa arte modu normalean garatu ondoren, bat-batean eta ustekabean bere gorputza okerra
dela sentitzen badu, hori azkar agertzen den genero disforia, edo ROGD, seinale oso sendoa da. Fenomeno
hau hezkuntzaren bidez bakarrik aurre egin dakioke.
Hori edozein prezioan galarazi behar dugu: kastrazio kimikoa, hau da, pubertate-blokatzaileak eta bestelako tratamenduak ematea,
baita bularren amputazioa ere. Hori guztia gelditu behar da.
Trumpek hori zehazki ondo egiten ari da.
Hala ere, gure babes merezi duten pertsona gutxi batzuk ere badaudela esan behar dugu.
Ezin duzu esan transgenero guztiak iruzurgileak direla; hori guztiz okerra da. Portzentaje txiki bat dago.
Ba, baina ez dut uste ehuneko txiki honek gaur egun gizartean dugun arazoa denik.
Zuk aipatu zenuen: modaren kultua da arazoa.
Une honetan ahaleginak egiten ari dira gazteak gai honi heltzera bultzatzeko.
Gazteei ere, zuk aipatu zenuen bezala, asko gomendio ematen zaizkie.
Orain kimikako kastrazioa ere aipatu duzu.
Liburuan deskribatzen duzun zerbaitera itzuli nahi nuke.
Oso interesgarria, Kla.TVk jada honi buruz jakinarazi du.
John Moneyk Reimer bikiak inplikatzen zituen esperimentu bat hasi zuen.
Hau ez zen kastrazio kimikoa, bi urteko baten kastrazio kirurgikoa baizik.
Zer iritzi duzu esperimentu honi buruz?
Agian azal dezakezu, esperimentu hau adibide gisa erabiliz: zer lotura du honek genero euforia edo disforiaarekin?
Beraz, benetako izatera itzultzeko:
Milton Diamond irakaslearekin hitz egin nuen... duela gutxi hil zen. Biologia irakaslea zen, John Moneyrekin hamarkadetan
borrokatu zena, beraren aurka argudiatuz eta auzia epaitegietara ere eraman zuena, eta horri buruzko
informazio barneko asko daukat, baita liburuan ere sartu nuena.
Hona hemen kontua: John Money ospea bilatzen zuen, oso egotsentrikoa, seme-alabarik gabea, ziurrenik
bisexuala – baina baita oso adimentsua ere – gizona zen.
Bizitza osoan sexologo gisa lan egin zuen.
Berak asmatu zuen 'sexologoa' terminoa; ondo dirudi.
Ondoren, 1965ean, egoera bat sortu zen non elektrokauteria-gailu batekin zirkunzipazioan biki baten zakil
txikia suntsitu zuten – besterik gabe desagertu egin zen.
Horren ondoren, gurasoak desesperatuta zeuden. Gero, telebistan John Money irakasle ospetsuaz entzun zuten eta harekin
harremanetan jarri ziren. Eta hark esan zuen: "Bai, zoragarria!"
Orain mutilari kastrazioa egiten diogu, sexu-organo nagusiak, gorputz-bilia, kentzen dizkiogu. Ondoren kontrol
bat dugu, Reimer Anaia Bat, mutila, eta gero kastratu bat dugu, eta hura neska moduan hezten dugu.
Eta hori batere ez zen funtzionatu.
Han berriro ere argi eta garbi azpimarra dezakete nik Mick Jagger-en hain ederki irudikatu nuen genero euforia.
Kastratoak beti bere burua mutiko gisa definitu zuen.
Neska baten soinekoan oihukatzen ari zen: Mutila naiz!
Kastratuta egon arren.
Nondik dator? Nahiko argi dago gizakiak eta beste ugaztun batzuk jaiotzaren aurretik hasieran eme moduan garatzen direla.
Y kromosoma aktibo bihurtzen denean, Y kromosomako SRY kontrol nagusiko geneak, haurdunaldiko seigarren
astearen ondoren, hasieran emakumezko izandako enbrioia modu aktiboan maskulinizatzen du.
Geroago, berez emakumezko izaera duen garuna aktiboki maskulinizatzen da.
Hori jada Reimeren anaiarekin gertatu zen, bi urte zituela kastratu bazuten ere, oso maskulinizatua baitzen.
Han perfektuki ikus dezakezu.
Eta benetako XY transgenero pertsonen kasuan, emakume gisa sentitzen diren gizonak, hala nola Lily Zheng, lehen mailako
emakumezko garunean bigarren mailako maskulinizazioak ez du funtzionatu, eta hori sexu-garun indizeak argi erakusten du.
Biologiako kasu hauei buruz asko dakigu.
Reimerekin amaitzeko: anaia biek beren bizia kendu zuten, eta hori oso, oso tragikoa da.
Kastratoa – John Moneyk esan zuen: "Zoragarria, nerabezaroa iristean plastikozko bagina bat
txertatuko dizugu eta orduan emakume gisa bizi zaitezke."
"Ez duzu seme-alabarik behar, edonola ere." Berak berak seme-alabarik gabea zen.
Genero ideologoen mundu honetan haurrek ez dute inolako paperrik, agian soilik abusuak jasateko.
Haurrak ez dira inon agertzen, edo agian soilik marjinalki.
Ba, eta gero hain urrun iritsi zen ezen ospetsu John Money irakaslea gurasoekin hitz egitera etorri zenean. Kasu batean,
Reimer zortzi urte inguru zituen, eta bere anaia ospitalean zeuden – Johns Hopkins Unibertsitatean – eta teilatura igo eta
esan zuten: "Behin gehiago John Money izeneko munstro hori ikusi behar badugu, salto egingo dugu eta geure burua hilko dugu!"
Erabat izugarri txarra izan zen! Erabat izugarri txarra izan zen!
Eta kastratoa orduan, noski, jazarri zuten.
Beraz, terrorismo psikologikoa izan zen.
Geroago ebakuntza bat egin zuen prozedura atzera botatzeko, ezkondu zen, haurrak adoptatu zituen, baina bere emazteak ere
utzi egin zuen, eta 39 urte zituela bere buruari tiro egin zion.
Oso, oso krudela.
Orain dator ondorioa.
Hildako arte, John Moneyk huts egin zuen esperimentuari egindako kritikak baztertu zituen.
Esan zuen: Dena funtzionatu zuen!
Sinpleki baztertu zuen.
Eta testosteronaz bultzatutako indar izugarria zen, esan behar da, konferentzietan adituak isilarazi zituen, eta dirudienez
Milton Diamondi kolpe bat eman zion konferentzia batean, eta horrek nolabaiteko eragina
izan du gaur egunera arte. Gaur egunera arte.
Eta, beraz, 1960ko hamarkadan jada gezurtatuta zegoen genero ideologia onarpena lortzea lortu zen; hau da,
printzipioz gure psikosozial genero identitatea aldatu dezakegu.
Autoerabakitzeko Legea, barregarri hutsa, bai. Horrela geratu zen, besterik gabe.
Eta nire bezalako biologoek, kontzientzia piztu nahi zutenek, besterik gabe, lege bidez borrokatu zituzten, eta abar.
Beraz, laburbilduz, amaiera eman behar diogunez, esan dezakegu... Moda-kultoa deitzen diozu, genero ideologiaren moda-kultoa; gaur
egun eskoletan eta unibertsitateetan bizi duguna, egiazki argi eta garbi gezurtatua izan dena, baina gure gizartean eragina hartu
duena – eta, zuk diozun bezala, aktiboki borrokatu behar dena.
Erlijio ordezko moduko zerbait besterik ez da.
Hori oso argi dago. Praktikoki kultu bat da.
Hori klima-aldaketaren ideologiarekin parekatu dezakezu.
Klima beti aldatu da, baina CO₂ hipotesia, hau da, karbono dioxidoa dokumentatutako berotze global
minimoaren kausa nagusia izan dela, inoiz ez da frogatu.
Ez dago CO₂ mailen eta mundu osoko batez besteko tenperaturen arteko korrelazio positibo eta etengabeko bat.
Beraz, argitalpen bat duen edonork eta hori niri bidaltzen dionak, pozik irakurriko nuke. Ez dut bakar bat ere
ezagutzen, badakit... ehunka irakurri ditut. Moda-kulto bat da.
Beraz, ideologia transgeneroa klima-aldaketaren maniaren antzekoa da, baita koronabirusaren aferarekin ere – hori beste gai
bat litzateke – moda pasakoak dira, eta oraindik dauden zientzialari independente gutxiek erantzun egin behar dute.
Eta pozten naiz Trump presidenteak, askotan zertxobait zorrotza, ez beti guztiz zuzena, baina printzipioz orain
arrazoiaren agenda eztabaidara ekarriz eta mailu batekin esanez: Ameriketan bi genero daude. Zeina egia baita.
Eskerrik asko zure denboragatik...
Eskerrik asko!
... eta zure liburuarekin arrakasta guztiak opa dizkizugu.
Eskerrik asko!
Prof. Dr. Kutschera-ren adierazpenekin lotutako iturri eta froga guztiak xehetasunez aurkezten dira eta grafikoekin ilustratzen
dira bere azken liburuan: "U. Kutschera: Naturaren Indarkeria. Agenda Berdearen Arku Irisak gure gizartea
suntsitzen du." Argitaletxea: Tredition, Hamburg, 2024" http://www.evolutionsbiologen.de/media/files/flyer.pdf
Transgenero mugimendua moda-kulto hutsa dela dioen tesiaren harira, elkarrizketa honi osagarri gisa honako
programa hau gomendatzen dugu: Transgenero ideologiaren atzean dagoen agenda iluna https://www.kla.tv/29454