ABŞ patent US2903188A hətta 1959-cu ildə qeydiyyata alınıb.
Bu ixtira artıq yaranmış təhlükəli hava formalaşmalarını ilkin vəziyyətlərinə qaytarmaq prosesini təsvir edir.
Bu, qasırğalar, tayfunlar və buna bənzər tropik siklonların inkişafına təsir edə bilər.
Bulud formalaşmalarına gümüş yodid, sement, alüminium oksid və ya sink və digər maddələr daxil etməklə onları yağışa səbəb edirlər
və beləliklə tropik fırtınaların təhlükəsinin qarşısını alırlar.
Bu patent bəlkə də insanlığın xeyri üçün nəzərdə tutulmuşdu, lakin 2001-ci ildə verilmiş ABŞ patent
US20030085296A1 üçün eyni şeyi şərtsiz demək olmaz.
Bu patent mega-generatorlardan istifadə edilərək kütləvi səs dalğaları yaradılmasını, siklonları, tornadoları və
ya yağışları yaratmaq, gücləndirmək və ya istiqamətləndirmək üçün tətbiq olunan prosesi təsvir edir.
Əgər biz tropik siklonları bu qədər uzun müddətdir idarə etmək vasitələrinə sahibiksə, niyə bu fırtınalar hələ də baş verir –
yoxsa bu üsullar coğrafi-siyasi maraqlar üçün istifadə olunur?
Əgər yaxından baxsanız, bunun əlamətləri var, 11 sentyabr 2001-ci il nümunəsi bunu göstərir.
Hamımız Dünya Ticarət Mərkəzinə hücum günündəki günəşli havanı xatırlayırıq.
Az tanınan odur ki, həmin gün Erin qasırğası Nyu-Yorka doğru orta hesabla saatda 195 km sürətlə irəliləyirdi.
O, 12 sentyabrda Nyu-Yorka çatmış olardı.
Lakin mediada bu barədə heç bir məlumat verilmədi.
Yalnız Nyu-York şəhərindəki üç hava limanı fırtına xəbərdarlığı verdi.
Əvvəllər qasırğa təhlükəsi yarandıqda təxliyələr nadir deyildi.
Bəlkə də onlar bilirdilər ki, Erin qasırğası kursundan kənara çıxacaq?
– Və həqiqətən: 11 sentyabrın səhəri, sahilə çatmazdan əvvəl, saat 8-də Erin kəskin sağa dönür.
Bu halda qasırğanın kursdan sapması niyə vacib idi?
Biz artıq nümayiş etdirilmiş proqramlarda bildirmişik ki, Dünya Ticarət Mərkəzi kompleksinə qarşı
törədilmiş terror hücumunun rəsmi izahı düzgün ola bilməz:
Əgər Erin qasırğası 12 sentyabrda Nyu-Yorka çatsaydı, İkiz Qüllələrə hücum eyni təsiri göstərməzdi, çünki insanların
diqqəti qasırğanın törətdiyi dağıntılara yönəlmiş olardı.
Bu, ardınca tətbiq olunan terrorçuluğa qarşı tədbirlərin demək olar ki, icrasını mümkünsüz edərdi.
Hava silahlarından gözlədiyimizdən daha tez-tez istifadə olunurmu?
1952-ci ildə İngiltərənin Devon qraflığındakı Lynmouth kəndi 15–16 avqust gecəsi daşqın altında qaldı.
Otuz dörd nəfər öldü.
İllər sonra sənədlər deklassifikasiya edildi:
Krallıq Hərbi Hava Qüvvələri "Cumulus əməliyyatı" çərçivəsində gecə saatlarında məskunlaşmış
ərazinin üzərindəki buludlara gümüş iyodid səpdi.
Cəmi 30 dəqiqə sonra yağış başladı, bu isə ölümcül selə çevrildi.
2. 1966-cı ilin oktyabrından etibarən Amerika Hərbi Hava Qüvvələri Vyetnam müharibəsində "Popeye" əməliyyatı zamanı ənənəvi
muson yağışlarını gücləndirmək üçün gümüş yodid istifadə edib.
Beləliklə, Vyetnamlıların əsas təchizat xətləri palçıqlı qarışıqlığa çevrildi.
3. Almaniyada 1980-dən 2021-ci ilə qədər ümumi seçkilərdən qısa müddət əvvəl müntəzəm olaraq qeyri-adi daşqınlar baş verirdi.
Bu zaman hadisə yerinə gələn hakimiyyətdəki siyasətçilər maksimum reklam üçün özlərini səhnələşdirdilər.
Bütün bunlar sadəcə təsadüfdürmü?
Bəzi qeyd olunan ssenarilər əsaslandırılmayıb, digərləri isə qeydlərdə mövcuddur və sənədləşdirilib.
Ancaq bir şey əminliklə bilinir: hava şəraitini idarə edənlər bütün iqtisadiyyatları gücləndirə və ya məhv edə bilərlər,
iqlimə ustalıqla təsir edənlər isə çoxlu pul qazana bilərlər.
Gəlin, əziz tamaşaçılar, səbəbləri və nəticələri sakit, lakin diqqətlə müşahidə etməyə davam edək ki,
əlaqələr və cinayət əməlləri üzə çıxarıla bilsin.