რა არის მზრუნველობის ქვეშ გადაყვანა?
ის, რაც თეორიულად ასე დამცველურად ჟღერს, პრაქტიკაში დრამატულ შედეგებს იწვევს:
ბავშვები მშობლებს წამიერად შორდებიან – ზოგ შემთხვევაში, მთელი ბავშვობის განმავლობაში.
ამის შემდეგ, ისინი მშობლებთან სამუდამოდ სცილდებიან.
გერმანიაში 2022 წელს 66,400-ზე მეტი ბავშვი და ახალგაზრდა სახელმწიფო მზრუნველობის ქვეშ აღმოჩნდა
და განაწილდა მეურვე ოჯახებსა და ბავშვთა სახლებში.
28,600 "უმშობლო არასრულწლოვანი ლტოლვილის" გამოკლებით, რომლებიც ასევე შედიან ამ რიცხვში, მივიღებთ
შოკისმომგვრელად მაღალ, 37,800 ბავშვის რიცხვს, რომლებიც მშობლებს, სულ მცირე, დროებით არიან დაშორებულნი.
წელიწადის განმავლობაში, ყოველდღიურად, საშუალოდ 100-ზე მეტი ბავშვი მშობლებს ართმევდნენ.
თუმცა, სტაბილური ურთიერთობები და მზრუნველები უაღრესად მნიშვნელოვანია ბავშვის პიროვნული
განვითარებისთვის, განსაკუთრებით ადრეულ წლებში.
ამაში მშობლები ცენტრალურ როლს ასრულებენ. ისინი მათ მხარდაჭერასა და უსაფრთხოებას უზრუნველყოფენ.
ბავშვები ბუნებრივად უყვართ თავიანთი მშობლები, თუნდაც რთული ხასიათი ჰქონდეთ ან სოციალურად რთულ მდგომარეობაში იყვნენ.
ბავშვის მშობლებისგან განცალკევება ძალიან ემოციური პროცესია როგორც ბავშვებისთვის, ისე მშობლებისთვის, რამაც შეიძლება მათ
ტრავმა მიაყენოს და სერიოზული ფსიქოლოგიური ზიანი გამოიწვიოს.
ამიტომ, ბავშვის მზრუნველობაში აღება ყოველთვის უკანასკნელი საშუალება უნდა იყოს.
ის უნდა განხორციელდეს მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ სხვა სრულიად არ არსებობს, რომელიც
დამატებით საფრთხეს არ შეუქმნის ბავშვის კეთილდღეობას.
თუმცა, ფაქტია, რომ გერმანია ბავშვთა მზრუნველობის ქვეშ აღების ზემოხსენებული მაჩვენებლების მიხედვით
საერთაშორისო რეიტინგში ერთ-ერთ უმაღლეს ადგილს იკავებს.
ნამდვილად იმაზე მეტად საშიში და არაკომპეტენტურია გერმანიელი მშობლები, ვიდრე სხვა ქვეყნების მშობლები?
ან იქნებ ამ შემაშფოთებლად მაღალი ციფრების მიღმა სხვა მიზეზები დგას?
რა თქმა უნდა, არსებობს შემთხვევები, როდესაც ბავშვის მშობლებისგან განცალკევების სხვა გზა არ
არსებობს, მაგალითად, თუ ისინი მას სექსუალურად ძალადობენ.
მაგრამ, ნამდვილად არსებობს თუ არა ეს გამართლებული გამონაკლისები შემთხვევათა უმრავლესობაში?
ბავშვის გატაცების მიზეზები
ბავშვების მზრუნველობაში აღების მიზეზები ამის შესახებ ინფორმაციას გვაწვდის.
უმეტეს შემთხვევაში, ეს არ არის მშობლების მხრიდან ძალადობა, უგულებელყოფა ან ალკოჰოლზე ან ნარკოტიკებზე დამოკიდებულება.
"უპატრონო ლტოლვილი ბავშვების" გარდა, ყველაზე ხშირად მოყვანილი მიზეზი სავარაუდო "მშობლების გადატვირთვაა".
სხვა მიზეზებად დასახელდა "მიჯაჭვობის აშლილობა" ან "მიჯაჭვობის აუტანლობა", ანუ განქორწინებული მშობლის
სურვილი, შვილი ყოფილ პარტნიორს მოაშოროს, ან თუნდაც "ზედმეტად მჭიდრო კავშირი დედასა და შვილს შორის".
ასეთი გამართლებები მართლაც ძალიან გასაკვირია.
განსაკუთრებით განქორწინების შემთხვევებში, ხშირად ლოგიკური შედეგია ის, რომ ბავშვები კიდევ უფრო უახლოვდებიან დარჩენილ მშობელს,
რათა შეავსონ არყოფნილი მშობლის დაკარგვით გამოწვეული ვაკუუმი.
და განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც ბავშვს დედასთან ძალიან მჭიდრო კავშირი აქვს, ეს კიდევ
უფრო მტკივნეულია, როდესაც მას ამას ართმევენ.
ამ მართლებების თვალშისაცემია ის, რომ ისინი შედარებით ღიაა ინტერპრეტაციისთვის.
ძალადობა ან ნარკოდამოკიდებულება კონკრეტული და დამტკიცებადი ფაქტებია.
თუმცა, შემფასებლის შეხედულებისამებრ გადაწყდება, ითვლება თუ არა მშობლები გადატვირთულად ან
დედასა და შვილს შორის კავშირი ზედმეტად მჭიდროდ.
და სწორედ აქ ჩნდება მთავარი პრობლემა.
საეჭვო ექსპერტული მოსაზრებები
ფსიქოლოგიური სასამართლო დასკვნები მეურვეების შესახებ ხშირად ბავშვების მზრუნველობაში აღების პროცესში ემზადება.
ეს ანგარიშები წარმოადგენს მნიშვნელოვან საფუძველს კომპეტენტური საოჯახო სასამართლოს მოსამართლეების მიერ
შეფასებისთვის, რომელთა შინაარსიც წვლილს შეაქვს ბავშვების მომავალთან დაკავშირებით გადაწყვეტილებების მიღებაში.
90%-ზე მეტ შემთხვევაში მოსამართლეები ექსპერტების რეკომენდაციებს ემორჩილებიან.
თუმცა, ეს ანგარიშები ხშირად აშკარა ნაკლოვანებებს შეიცავს.
დოქტორი ანდრეა კრისტიდისი, ექსპერტი-მსწავნე, სასამართლო ფსიქოლოგი და ქცევითი თერაპევტი, რომელმაც ოჯახურ
საკითხებზე 1000-ზე მეტი ექსპერტიზის დასკვნა შეადგინა, თავისი კვლევების საფუძველზე ასკვნის:
ჯერ არც ერთი ანგარიში არ მინახავს, რომელიც ნამდვილად აკმაყოფილებდეს ყველა ტექნიკურ მოთხოვნას.
მათ თითქმის ყველა მათგანში სერიოზული ხარვეზები გამოავლინეს.
ბევრ შემთხვევაში, მშობლები ან შესაბამისი მშობელი ექსპერტების მიერ შეფასდა მოკლე საუბრების
შემდეგ, ზოგჯერ მხოლოდ სატელეფონო საუბრების შემდეგ.
დოქტორი ქრისტიდისი ამას შემდეგნაირად ხსნის:
სამწუხაროდ, მოქმედი კანონმდებლობით, ნებისმიერს, ვისაც მოსამართლე დანიშნავს, შეუძლია ექსპერტიზის დასკვნის
მომზადება. ხოლო შეუძლიათ თუ არა ამის გაკეთება, სხვა საკითხია.
2015 წელს ბერლინის IB უნივერსიტეტის მიერ ჩატარებულმა კვლევამ დაადასტურა დოქტორ ქრისტიდისის განცხადება.
272 ექსპერტული დასკვნის შეფასების შემდეგ, უნივერსიტეტმა დაასკვნა, რომ გერმანიაში ოჯახური სამართლის დავების 75% არასათანადოა.
გამოცდილი ფსიქოლოგებიც კი ხშირად იყენებენ არამეცნიერულ მეთოდებს, როგორიცაა რორშახის ტესტი მელნის ლაქებზე.
ამ მეთოდში ბავშვებს ეჩვენებათ მელნის ლაქები, რომელთა ინტერპრეტაციასაც სთხოვენ: რას ხედავს ბავშვი ლაქაში?
ასეთი ტესტები სრულიად შეუფერებელია სასამართლოში მტკიცებულებად, თუმცა მათ კვლავ იყენებენ ბავშვის
კეთილდღეობასთან დაკავშირებული გადაწყვეტილებების საფუძვლად.
ამ საფუძვლების საფუძველზე, რომლებიც ექსპერტებს შორის მეტად საკამათოა, ექსპერტის მიერ სასურველი
ნებისმიერი შედეგის დიაგნოსტირებაა შესაძლებელი.
ანგარიშებში მშობლებს ხშირად უდგენენ დიაგნოზს "სამშობლო უნარების ნაკლებობა" ან "პიროვნების აშლილობა".
ეს შემდეგ შეიძლება გახდეს საფუძველი მეურვეობის ჩამორთმევისა და ბავშვების მეურვე ოჯახებში ან სახლებში განთავსებისა.
ექსპერტთა მოსაზრებები – მომგებიანი ბიზნესი
ექსპერტული დასკვნების საფასური, რომლებსაც მთელი ოჯახების დანგრევის პოტენციალი აქვთ, მშობლებმაც უნდა გადაიხადონ.
ამის ხარჯები შეიძლება 15,000 ევრომდე შეადგენდეს.
თუ მშობლებს ფული არ აქვთ, გადასახადის გადამხდელები უნდა ჩაერიონ.
ყოველწლიურად ამგვარად რამდენიმე ასეული მილიონი ევრო გენერირდება.
როგორც ჩანს, ექსპერტებს, ახალგაზრდობის კეთილდღეობის სამსახურებსა და საოჯახო სასამართლოებს
შორის გარკვეული შეთქმნითი ურთიერთობები ჩამოყალიბდა.
ერთი მაგალითია ბავარიული GWG, "მეცნიერული სასამართლო და სამართლებრივი ფსიქოლოგიის საზოგადოება".
მან ამ ბაზრის ნაკლი დაინახა და თავისი ბიზნეს მოდელი საოჯახო სასამართლოების ექსპერტთა მოსაზრებებს მოარგო.
ის სასამართლოებს თავისი ასოცირებული ექსპერტების ქსელის მეშვეობით ექსპერტულ დასკვნებს ძალიან სწრაფად აწვდის.
ექსპერტებმა ამის სანაცვლოდ თავიანთი ჰონორარის 40% უნდა გადაიხადონ.
GWG ბავარიაში ოჯახის სასამართლოს მოსამართლეებისთვის ტრენინგებს ატარებს, რითაც სასამართლო სისტემასთან კავშირებს ამყარებს.
შედეგად, 2008 წელს, ბავარიის იუსტიციის მინისტრს მოუწია აეხსნა, თუ რატომ ანიჭებდნენ
საოჯახო სასამართლოები კონტრაქტებს უპირატესად GWG-ს.
მაგალითად, ინგოლშტადტის სასამართლომ ერთ წელიწადში თორმეტი კონტრაქტიდან თერთმეტი GWG-ს მიანიჭა.
ამიტომ კრიტიკოსები GWG-ის მიერ მონოპოლიური მდგომარეობის დაკავებაზე საუბრობენ.
გარე განთავსებები – მილიარდფუნტიანი ბაზარი
მაგრამ ექსპერტული დასკვნები მხოლოდ დიდი ბიზნესის დასაწყისია. 2023 წელს 128,000 ბავშვი ცხოვრობდა
სახლებში, ხოლო დაახლოებით 87,000 ბავშვი — მინდობით აღზრდაში.
ბავშვის ოჯახში განთავსება წელიწადში თითოეულ ბავშვზე 42,000-დან 54,000 ევრომდე ჯდება.
ნასაზრდოვი ბავშვის აღსაზრდელად, მინდობით აღზრდაში მყოფი ოჯახები იღებენ ყოველთვიურ შემწეობას
700-დან 900 ევრომდე, ბავშვის ასაკის მიხედვით.
ამ ზომებისთვის გადასახადის გადამხდელები წელიწადში 4,9 მილიარდ ევროს იხდიან.
ახალგაზრდობის კეთილდღეობის მუშაკმა ათწლეულების გამოცდილებით ამაზე ინტერვიუში შემდეგნაირად გამოთქვა მოსაზრება:
"სტაციონარული სექტორი უკვე ის სფეროა, რომელიც ყველაზე მეტ ფულს შოულებს."
ანუ, ხედავთ, რომ სტაციონარული დაწესებულებები წლიდან წლამდე სულ უფრო და უფრო მრავლდება.
ისინი, ვინც, ასე ვთქვათ, ბავშვებს ბაზარზე უშვებენ, ახალგაზრდობის კეთილდღეობის სამსახურები არიან.
მე ამას განზრახ ვიტყვი: ჩააგდეთ ბაზარზე!
იმიტომ, რომ ასეა: საქმე ფულშია, ყველაფერი ფულზეა.
და თუ ახალგაზრდობის კეთილდღეობის სამსახური შემომთავაზებს ახალგაზრდას გარკვეული დღიური ან ყოველთვიური ანაზღაურების
სანაცვლოდ, მაშინ მე ვთავაზობ ახალგაზრდობის კეთილდღეობის სამსახურს წინადადებას, ხოლო ახალგაზრდობის
კეთილდღეობის სამსახური წყვეტს, მიიღებს თუ არა ამ წინადადებას.
ბიზნესია, ბოლოს და ბოლოს. და საბოლოო ჯამში, ახალგაზრდობის კეთილდღეობის სამსახურები სიამოვნებით თანხმდებიან
ორგანიზაციაზე, რომელიც მათ ახალგაზრდებს თავიდან იშორებს.
ახალგაზრდობის კეთილდღეობის სამსახურის თანამშრომლები ხშირად ვერ ახერხებენ სათანადოდ შეაფასონ, თუ როგორ უმჯობესდება
ბავშვების მდგომარეობა დაწესებულებებში და რამდენად შესაფერისი და სასარგებლოა იქ გატარებული ზომები მათთვის.
მუდმივად ვრცელდებოდა სკანდალური ინფორმაცია იმის შესახებ, რომ გერმანიიდან ბავშვები მინდობით აღზრდაში
და საზღვარგარეთ, ბავშვთა სახლებში განათავსებდნენ.
ისინი იქ სკოლაში არ დადიოდნენ, არც მათი სხვა აქტივობები იყო კონტროლირებული ან მხარდაჭერილი.
უცებ, როგორც ჩანს, ბავშვის კეთილდღეობა აღარავის აინტერესებდა.
თუმცა, იმ დაწესებულებებისთვის, რომლებიც ამ არასათანადო პრაქტიკას მიმართავენ, ეს დიდი ბიზნესია.
გერმანული დაწესებულება ახალგაზრდობის კეთილდღეობის სამსახურისგან თვეში თითოეული ბავშვისთვის 5000 ევრომდე თანხას იღებს.
თუმცა, თუ დაწესებულება ბავშვს, მაგალითად, პოლონეთში მინდობით აღზრდაში გაგზავნის, ამ ოჯახში ბავშვის
განთავსებისთვის თვეში მხოლოდ 600 ევრო უნდა გადაიხადოს.
რას უშვრებიან დარჩენილ ფულს, ხშირად არავინ ამოწმებს.
საგანგებო სიტუაცია ახალგაზრდობის კეთილდღეობის ოფისებში
ეს არის ახალგაზრდების კეთილდღეობის უმეტეს ოფისებში პერსონალის მწვავე დეფიციტის შედეგი.
ხელისუფლების ბევრი თანამშრომელი მუდმივი გადატვირთვისგან იტანჯება.
ბავშვების ადგილსამყოფელისა და კეთილდღეობის შესამოწმებლად არ არის საკმარისი დრო და პერსონალი.
ბევრი სოციალური მუშაკი ტოვებს სამსახურს, რადგან ისინი ვეღარ ეგუებიან საქმის კეთების არსებულ წესს.
ეს კიდევ უფრო ამწვავებს მდგომარეობას. გარდა ამისა, კვალიფიციურ მუშახელზე დეფიციტია.
პოლიტიკისგან შველა არ არის მოსალოდნელი
ვერ ვივარაუდებთ, რომ პოლიტიკოსები თავად გამოასწორებენ ამ მდგომარეობას, რადგან ისინი თავად იღებენ
მნიშვნელოვან სარგებელს ბავშვებთან დაკავშირებული ბიზნესიდან.
ჩვენ ამჟამად ვხედავთ ბრძოლას საბიუჯეტო რესურსებისთვის, რომლებსაც პოლიტიკოსები იყენებენ თავიანთი, ხშირად საეჭვო, იდეოლოგიური
პროექტების მხარდასაჭერად, დაწყებული "საზღვაო გადარჩენით", დამთავრებული ეგრეთ წოდებული "ფემინისტური საგარეო პოლიტიკით".
ბავშვების მზრუნველობის ქვეშ აყვანა ინსტრუმენტია, რომელიც დადებითად მოქმედებს ფედერალური
პოლიტიკოსებისთვის ხელმისაწვდომ ფინანსურ შესაძლებლობებზე.
ბიზნესი ბავშვებთან ფულს იმის გამო გამოიმუშავებს, რომ ის შრომატევადია.
ეს ამცირებს უმუშევრობის მაჩვენებლებს და ნიშნავს, რომ მთავრობას ნაკლების გადახდა უწევს უმუშევრობის შემწეობაზე.
ამავდროულად, ბავშვთა და ახალგაზრდობის კეთილდღეობის სამსახურებში დასაქმებულთა მიერ გადახდილი საშემოსავლო გადასახადი
სახელმწიფო ხაზინაში მნიშვნელოვან თანხას შეაქვს, რომელიც შემდეგ ძირითადად ფედერალურ და შტატის მთავრობებს ხმარდება.
თუმცა, ბავშვების მზრუნველობაში აღების ხარჯებს ფედერალური მთავრობა კი არ იღებს, არამედ მშობლები და ადგილობრივი
ხელისუფლება, რომლებიც შემოსავლების გადასახადის შემოსავლების შედარებით მცირე წილს იღებენ.
სახელმწიფოს ასევე შეუძლია ბავშვების ჩამორთმევა საკუთარ სასარგებლოდ სხვა გზებითაც გამოიყენოს – კერძოდ, როგორც შემზღუდავი ზომა.
ეს შესამჩნევი იყო კორონავირუსის პანდემიის დროს:
აქ, ბავშვების მინდობით აღზრდაში გადაცემა იყო მახვილი, რომელსაც სახელმწიფო კორონავირუსის წინააღმდეგ
მიმართული ზომების კრიტიკოსების დასაშინებლად იყენებდა.
რამდენიმე შემთხვევაში, ბავშვები ოჯახებს ჩამოაშორეს იმის გამო, რომ მშობლები არ მოითხოვდნენ მათთვის სკოლაში ნიღბების ტარებას.
ბავშვის გატაცებით გამოწვეული მასიური ზიანი
ამასობაში, ოჯახები, რომლებიც ამ კონტექსტში ირღვევიან, კატასტროფას განიცდიან.
ზოგიერთ შემთხვევაში, პოლიცია ბავშვებს ძალით აშორებს ოჯახებს, სკოლებს ან საბავშვო ბაღებს.
ჩვენს გადაცემაში "სისტემატური ბავშვთა გაყვანა – ბავშვთა მზრუნველობაში გადაცემის მიკროსკოპის ქვეშ"
დაზარალებულები ყვებიან, თუ როგორ განიცადეს ეს ინტერვენციები.
გარდა ამისა, შოკისმომგვრელ კადრებში ჩანს, თუ როგორ ართმევენ დედებს მკლავებიდან მტირალ შვილებს.
მხოლოდ ასეთი ძალადობრივი განშორებაც კი პატარებისთვის მთელი ცხოვრების შოკი და ხშირად მძიმე ტრავმაა.
ეს იწვევს ბავშვებში ღრმა ტრავმასა და ქცევით ცვლილებებს.
მაგალითად, ორწლიანმა პოლმა საუბარი შეწყვიტა, როდესაც ოჯახს წაართვეს და მას შემდეგ მეტყველების პრობლემა აქვს.
ამას ხშირად მოსდევს კვირებისა და თვეების ხანგრძლივობა, რომლის განმავლობაშიც ბავშვები მშობლებს მალავენ.
სასამართლო მოსმენის შემდეგ, შესაძლოა, ბავშვებთან შეხვედრები გაიმართოს.
თუმცა, ეს ძალიან იშვიათია და ექვემდებარება მკაცრ რეგულაციებს.
მშობლებმა არ უნდა გამოხატონ ემოციები ან ისაუბრონ თავიანთ საერთო წარსულზე.
ამგვარად, ბავშვები არ გრძნობენ, რომ მათი მშობლებიც იტანჯებიან დაშორებით.
მშობლების მხრიდან ეს იძულებითი, არაბუნებრივი ქცევა ბავშვებზე ძალიან შემაშფოთებელ გავლენას ახდენს.
თუმცა, წესების დარღვევის შემთხვევაში, ვიზიტები სრულად აიკრძალება.
უმეტეს შემთხვევაში, მოხუცთა თავშესაფარში მოთავსება არ იწვევს მაცხოვრებლის მდგომარეობის გაუმჯობესებას.
ბავშვებს ხშირად უვითარდებათ ქცევითი პრობლემები.
შემდეგ ისინი შეიძლება გადაიყვანონ ბავშვთა და მოზარდთა ფსიქიატრიაში, სადაც მათ
ფსიქოტროპული პრეპარატებითა და რიტალინით უმკურნალებენ.
ფსიქოლოგი დოქტორი ქრისტიდისი:
ასე რომ, დაწესებულებებში ბავშვებს საერთოდ არ ეხმარებიან.
ეს შეიძლება ეხებოდეს მხოლოდ იმ ბავშვებს, რომლებიც ნამდვილად სერიოზულად იძალადეს და სადაც
სასამართლო-სამედიცინო ექსპერტიზამ ბავშვებში ძალიან ნათელი, სერიოზული დაზიანებები დაადგინა. სექსუალური ძალადობა...
ის აცხადებს, რომ არსებობს მთელი კვლევები, რომელთა მიხედვითაც, ახალგაზრდების თითქმის 90%
დაზიანებულია, სანამ საკუთარ სექსუალურ იდენტობას გააცნობიერებს.
შემდეგ ისინი ან ნარკოტიკებზე ან ალკოჰოლზე ხდებიან დამოკიდებულნი, ან კი დანაშაულისკენ იხრებიან.
ისინი არ იღებენ სათანადო კვალიფიკაციას, ამიტომ ხშირად სახელმწიფოს ტვირთად იქცევიან.
დოქტორი ქრისტიდისი: "რა ემართებათ ბავშვებს ბავშვთა სახლებში? ისინი დაკავებულები არიან."
მათ აქვთ კადრების თანაფარდობა, რომელიც ცრემლებს მოგგვრის.
ასე რომ, იქაც ზოგონა ხდება, რადგან ყველაფერი პრივატიზებულია.
მათ ყველას მხოლოდ მოგების მიღება სურთ. ამიტომ ბავშვები უყურადღებოდ რჩებიან და არ ხელს უწყობენ მათ განვითარებას.
გარდა ამისა, განმეორებითი ინფორმაცია ვრცელდება მოხუცთა თავშესაფრებსა და
მეურვეობაში კიდევ უფრო მძიმე დაზიანებების შესახებ.
ბერლინში, მაგალითად, სოციალური პედაგოგის, ჰელმუტ კენტლერის, რჩევით, ბავშვები ათწლეულების
განმავლობაში პედოფილ მეანაბრე მშობლებთან ათავსებდნენ.
კენტლერი ახლა მკვდარია, მაგრამ შეგვიძლია ვივარაუდოთ, რომ ძველი ქსელები და კავშირები კვლავ არსებობს, რადგან
დღემდე არ ჩატარებულა სათანადო და თანმიმდევრული გამოძიება.
დამატებითი დეტალები შეგიძლიათ იხილოთ აქცია-ჯგუფის "Demo für alle" (Demo for All) დოკუმენტურ ფილმში "Kentler Gate".
ასევე იყო სხვადასხვა სკანდალი ბავშვთა სახლებში, რომლებიც უკავშირდებოდა ბავშვთა მიმართ ძალადობასა და
სექსუალურ ძალადობას, რომლებიც მშობლის დაცვის გარეშე, უმწეოდ არიან თავდამსხმელების ხელში.
დოქტორი კრისტიდისი იხსენებს SOS ბავშვთა სოფელს, სადაც ბავშვებს წლების განმავლობაში სუპერ-მდიდრები ავიწროებდნენ.
ის 160 შემთხვევას ახსენებს.
პედაფილიისა და ბავშვთა მიმართ სატანური რიტუალური ძალადობის შესახებ დოკუმენტური ფილმებისთვის კვლევისას , Kla.TV
არაერთხელ წააწყდა შემთხვევებს, როდესაც გავლენიანმა დამნაშავეებმა უსირცხვილოდაც იძალადეს ბავშვთა სახლების აღზრდილებზე.
წინააღმდეგობა ყალიბდება
დოქტორი ანდრეა კრისტიდისი, ალბათ, გერმანიაში უკანონო დეპორტაციების წინააღმდეგ ყველაზე გამოჩენილი აქტივისტია.
წლების განმავლობაში მას უზარმაზარ წინააღმდეგობასთან უწევდა ბრძოლა.
ახლა მან დააარსა ასოციაცია "აქსიონ-რეზისტ", რათა გააერთიანოს ძალები ექიმებთან, მეცნიერებთან, იურისტებთან და
კრიმინოლოგებთან და იმოქმედოს ამ ბოროტად გამოყენების წინააღმდეგ.
დაზარალებული ოჯახების მხარდაჭერის გარდა, Axion Resist ახორციელებს ღირებულ საზოგადოებასთან ურთიერთობის სამუშაოს, როგორიცაა
სიმპოზიუმი "Zielscheibe Kind & Bindung" (მიზანი: ბავშვები და კავშირი), რომლის სრული ვერსიის ნახვა
შესაძლებელია მათ ვებსაიტზე https://axionresist.com, ხოლო შემოკლებული ვერსიის — მისამართზე www.kla.tv/29203.
თუმცა, დოქტორ ქრისტიდისსა და მის კოლეგებს ამ მნიშვნელოვან საქმეში ჩვენი ყველას მხარდაჭერა სჭირდებათ.
ბავშვების მშობლებისგან წართმევა ნამდვილად სერიოზული მიზეზების გარეშე დანაშაულია ჩვენი საზოგადოების ყველაზე
მოწყვლადი წევრების წინააღმდეგ, რაც დაზარალებულთათვის მთელი ცხოვრების მანძილზე რჩება შედეგებად.
ის ფაქტი, რომ ამდენი ბავშვი და მშობელი ერთმანეთისგან მუდმივად, წამიერად სცილდებიან, თავისი
დრამატულობით თითქმის უბადლოა ორივე მხარისთვის.
რადგან ეს გაწვევის პროცედურები, როგორც წესი, საჯარო არ არის და მედია მათ შესახებ მხოლოდ ფრაგმენტულად იუწყება, ჩვენ ყველას
მოგვიწოდებენ, დავეხმაროთ ამ საკითხის სოციალური დებატების წინა ხაზზე წამოწევაში და ზეწოლა მოვახდინოთ
პოლიტიკოსებზე, რათა მათ საბოლოოდ გამოასწორონ სიტუაცია!