Што се преместувања во згрижување?
Она што во теорија звучи толку заштитнички, во пракса има драматични последици:
Децата се разделуваат од своите родители од еден момент на друг – во некои случаи за остатокот од нивното детство.
Потоа тие се трајно отуѓени од своите родители.
Во Германија, во 2022 година, повеќе од 66.400 деца и млади беа згрижени од државата и
сместени во згрижувачки семејства или домови.
Исклучувајќи ги 28.600-те "непратени малолетни бегалци" кои исто така се вклучени во оваа бројка, тоа резултира
со шокантно висок број од 37.800 деца кои се одвоени од своите родители, барем привремено.
Во просек, повеќе од 100 деца секој ден од годината им беа одземени на нивните родители.
Сепак, стабилните односи и негувателите се исклучително важни за развојот на личноста на децата, особено во раните години.
Родителите играат централна улога во ова. Тие им обезбедуваат стабилност и сигурност.
Децата природно ги сакаат своите родители, дури и ако тие имаат тешки карактери или се социјални случаи.
Одвојувањето на детето од неговите родители е многу емотивен процес и за детето и за родителите, кој може да ги
трауматизира и да предизвика сериозна психолошка штета.
По таа причина, згрижувањето на дете треба секогаш да биде последно средство.
Треба да се спроведе само ако апсолутно нема други опции кои не би го загрозиле уште повеќе благосостојбата на детето.
Сепак, факт е дека Германија се рангира меѓу највисоките на меѓународно ниво според
горенаведените бројки за деца згрижени во грижа.
Дали германските родители навистина се толку многу поопасни и неспособни од родителите во другите земји?
Или постојат други причини зад овие алармантно високи бројки?
Секако, постојат случаи кога нема алтернатива освен да се одвои детето од неговите родители,
на пример ако тие го сексуално злоупотребуваат.
Но дали овие оправдани исклучоци навистина се присутни во мнозинството случаи?
Причини за киднапирање на деца
Причините што стојат зад отстранувањата даваат информации за ова.
Во повеќето случаи, не станува збор за насилство, занемарување или зависност од алкохол или дрога од страна на родителите.
Освен "непратени деца бегалци", најчестата причина што се наведува е наводното "преоптоварување на родителите".
Други наведени причини вклучуваат "пореметувања во приврзаноста" или "нетолеранција кон приврзаност", односно разведен
родител кој сака да го држи детето подалеку од својот поранешен партнер, па дури и "преголема блискост меѓу мајката и детето".
Ваквите оправдувања навистина се многу изненадувачки.
Особено во случаи на развод, често е логична последица дека децата стануваат уште поблиски со преостанатиот родител
за да ја надоместат загубата на отсуствувачкиот родител.
И особено кога детето има многу блиска врска со својата мајка, уште повеќе боли кога тоа му се одзема.
Она што е впечатливо кај овие оправдувања е дека тие се релативно отворени за толкување.
Злоупотребата или зависноста од дрога се конкретни и докажливи факти.
Сепак, на проценувачот му е оставено по сопствена дискреција да одлучи кога родителите се сметаат за преоптоварени или кога
врската помеѓу мајката и детето се смета за премногу блиска.
И токму тука се јавува голем проблем.
Спорни стручни мислења
Психолошките судски извештаи за законските старатели често се подготвуваат при преземањето на децата во згрижување.
Овие извештаи се важна основа за проценка од страна на надлежните судии на семејниот суд, чија
содржина придонесува кон одлуките за иднината на децата.
Во повеќе од 90% од случаите, судиите ги следат препораките на експертите.
Сепак, овие извештаи често содржат очигледни недостатоци.
Д-р Андреа Христидис, вештак, форензички психолог и бихевиорален терапевт, која има напишано над 1.000 експертски
извештаи за семејни прашања, заклучува од нејзините истражувања:
Сè уште не сум видел ниту еден извештај што навистина ги исполнува сите технички барања.
Откри сериозни недостатоци во речиси сите од нив.
Во многу случаи, експертите ги проценуваа родителите или родителот во прашање по кратки
разговори, понекогаш само по телефонски разговори.
Д-р Христидис го објаснува ова на следниов начин:
За жал, според сегашниот закон, секој што е назначен од судијата може да подготви стручно мислење.
Дали се способни да го сторат тоа е друго прашање.
Истражување спроведено од Универзитетот IB во Берлин во 2015 година ја потврди изјавата на д-р Христидис.
По евалуација на 272 стручни мислења, универзитетот заклучи дека 75% од сите стручни мислења во
споровите по семејно право во Германија се неадекватни.
Дури и обучени психолози често користат ненаучни методи, како што е тестот со дамки од мастило на Рошах.
Во оваа метода на децата им се покажуваат дамки од мастило, кои треба да ги толкуваат: Што гледа детето во дамката?
Таквите тестови се целосно несоодветни како доказ пред суд, сепак, тие сè уште се наведуваат како
основа за одлуки во врска со благосостојбата на детето.
На овие основи, кои се многу контроверзни меѓу експертите, може да се дијагностицира секој резултат што експертот го посакува.
Во извештаите често на родителите им се дијагностицира "недостаток на родителски вештини" или "личностни нарушувања".
Овие потоа можат да бидат основа за губење на старателството и за ставање на децата во
згрижувачко семејство или во станбен смештај.
Експертски мислења – профитабилен бизнис
Експертските мислења, кои имаат потенцијал да ги раздвојат целите семејства, исто така мора да ги платат родителите.
Трошоците за ова можат да изнесуваат до 15.000 евра.
Ако на родителите им недостасуваат пари, даночните обврзници мора да интервенираат.
На овој начин годишно се генерираат неколку стотици милиони евра.
Изгледа дека меѓу проценувачите, канцелариите за благосостојба на младите и семејните
судови се развиле одредени колузивни односи.
Еден пример е Баварскиот GWG, "Друштво за научна судска и правна психологија".
Таа го препозна овој пазар и го прилагоди својот деловен модел според стручните мислења за семејните судови.
Тоа многу брзо обезбедува експертски мислења за судовите преку својата мрежа на поврзани експерти.
Експертите мора да платат 40% од своите хонорари како такси за ова.
GWG организира обуки за судии во семејни спорови во Баварија, со што воспоставува врски со судството.
Како резултат, во 2008 година, баварскиот министер за правда мораше да објасни зошто семејните
судови претежно ги доделуваат своите договори на GWG.
На пример, судот во Инголштад во рок од една година додели единаесет од дванаесетте договори на GWG.
Критичарите затоа зборуваат за монополистичката положба на GWG.
Надворешни ангажмани – пазар вреден милијарда фунти
Но експертските извештаи се само почеток на големиот бизнис. Во 2023 година, 128.000 деца живееја во
домови, а околу 87.000 деца во згрижувачки семејства.
Заради сместување на дете во дом се трошат меѓу 42.000 и 54.000 евра по дете годишно.
За згрижување на дете, згрижувачките семејства добиваат месечен надоместок за згрижување во износ од
700 до 900 евра, во зависност од возраста на детето.
Даночните обврзници плаќаат 4,9 милијарди евра годишно за овие мерки.
Социјален работник за млади со децениско искуство коментираше за ова во едно интервју на следниов начин:
"Секторот за болнички пациенти веќе е областа што носи најмногу пари."
Мислам, можете да видите дека болничките установи за хоспитализација се прошируваат сè повеќе и повеќе низ годините.
Оние кои, така да се каже, ги фрлаат децата на пазарот се канцелариите за младинска заштита.
Ќе го кажам тоа сосема намерно: фрлете го на пазарот!
Затоа што така е: сè е за пари, сè е за пари.
И ако канцеларијата за благосостојба на младите ми понуди млад човек за одредена дневна или месечна тарифа, тогаш јас ѝ правам
понуда на канцеларијата за благосостојба на младите, а канцеларијата за благосостојба на
младите вели дали ќе ја прифати таа понуда или не.
Сепак, тоа е бизнис. И на крајот, канцелариите за благосостојба на младите се среќни кога имаат
организација што им ги одзема младите од раце.
Вработените во канцеларијата за благосостојба на младите често не успеваат соодветно да проценат како се
снаоѓаат децата во установите и дали преземените мерки таму се соодветни и корисни за децата.
Повторувани скандали излегуваа на виделина дека деца од Германија биле сместени во
згрижувачки семејства и во домови во странство.
Тие не посетуваа таму училиште, ниту пак нивните други активности беа надгледувани или поддржани.
Одеднаш, благосостојбата на детето очигледно повеќе не беше од интерес.
За институциите кои се занимаваат со оваа злоупотребна практика, сепак, тоа е голем бизнис.
Германска институција добива до 5.000 евра месечно за секое дете од канцеларијата за заштита на малолетници.
Сепак, ако институцијата го испрати детето во згрижувачко семејство во Полска, на пример, треба да се плаќаат само
600 евра месечно за сместувањето на детето во тоа семејство.
Често не се проверува што се случува со преостанатите пари.
Вонредна состојба во канцелариите за благосостојба на младите
Ова е последица на сериозниот недостиг на персонал во повеќето канцеларии за заштита на младите.
Многу вработени во органот страдаат од постојано преоптоварување.
Постои недостаток на време и персонал за следење на каде се наоѓаат и како се чувствуваат децата.
Многу социјални работници поднесуваат оставки од своите работни места затоа што повеќе не можат
да го поддржат начинот на кој се работат работите.
Ова дополнително ја влошува ситуацијата. Покрај тоа, има недостаток на квалификувани работници.
Не се очекува лек од политиката
Не може да се претпостави дека политичарите сами ќе ја поправат ситуацијата, бидејќи и самите
извлекуваат значителни придобивки од бизнисот со деца.
Во моментов сме сведоци на голема битка за буџетски средства, кои политичарите ги користат за поддршка на своите често
сомнителни идеолошки проекти, од "спасување на морето" до таканаречената "феминистичка надворешна политика".
Земањето на децата под старателство е алатка што има корисен ефект врз финансиската
слобода на располагање на федералните политичари.
Бизнисот со деца генерира пари затоа што е трудоинтензивен.
Ова ги намалува бројките на невработени и значи дека владата мора да исплати помалку надоместок за невработеност.
Во исто време, данокот на доход што го плаќаат вработените во службите за заштита на деца и млади носи
значителен износ на пари во државната каса, кои потоа главно одат кај федералната и државните власти.
Сепак, трошоците за згрижување на децата не ги покрива федералната влада, туку родителите и локалните власти, кои
добиваат релативно мал удел од приходите од данокот на доход.
Државата може исто така да ја искористи одземањето на децата во своја корист на други начини – имено како рестриктивна мерка.
Ова можеше да се забележи за време на пандемијата на коронавирусот:
Тука, згрижувањето на деца беше остра сабја што државата ја користеше за да ги
заплаши критичарите на мерките за коронавирусот.
Во неколку случаи, децата беа одземени од нивните семејства затоа што нивните родители не инсистираа да носат маски во училиште.
Огромна штета предизвикана од киднапирање на дете
Во меѓувреме, семејствата што се разделени во овој контекст доживуваат катастрофа.
Во некои случаи, полицијата насилно ги отстранува децата од нивните семејства, училишта или градинки.
Во нашата програма "Систематско одземање на деца – згрижувањето на децата под микроскоп",
засегнатите раскажуваат како ги доживеале овие интервенции.
Покрај тоа, може да се види шокантна филмска снимка на мајки на кои им ги кинат врескачите деца од рацете.
Самата насилна разделба е шок за цел живот за најмалите, често оставајќи ги сериозно трауматизирани.
Ова доведува до длабока траума и промени во однесувањето кај децата.
На пример, двегодишниот Пол престана да зборува кога беше одведен од своето семејство и оттогаш има проблеми со говорот.
Ова често е проследено со недели и месеци во текот на кои децата се криени од своите родители.
По рочиштето во судот, може да се одржат посети со децата.
Сепак, ова е многу ретко и подлежи на строги регулативи.
Родителите не смеат да покажуваат никакви чувства или да зборуваат за своето заедничко минато.
На овој начин, децата не чувствуваат дека и нивните родители страдаат од разделбата.
Ова принудително, неприродно однесување од страна на родителите има многу вознемирувачки ефект врз децата.
Сепак, ако се прекршат правилата, посетите ќе бидат целосно забранети.
Во повеќето случаи, сместувањето во дом за нега не доведува до подобрување на состојбата на станарот.
Децата често развиваат проблеми со однесувањето.
Потоа може да бидат префрлени во психијатрија за деца и адолесценти, каде што ќе
бидат лекувани со психотропни лекови и Риталин.
Психолог д-р Христидис:
Значи, децата во институциите воопшто не се помагаат.
Ова може да биде само случај со деца кои навистина биле сериозно злоупотребувани и каде што судска медицина идентификувала многу
јасни сериозни повреди кај децата. Сексуална злоупотреба...
Таа сведочи дека постојат цели студии кои откриле дека речиси 90% од младите луѓе се оштетени пред да се изјаснат.
Потоа или стануваат зависни од дрога или алкохол, или дури се впуштаат во криминал.
Тие не стекнуваат соодветни квалификации, па често завршуваат како товар за државата.
Д-р Христодис: "Што се случува со децата во домовите за деца? Тие се држат во притвор."
Тие имаат сооднос на вработени кој е доволен за да те натера да плачеш.
Значи, и таму се прават заштеди, бидејќи сè е приватизирано.
Тие сите само сакаат да остварат профит. Затоа децата се запоставени и не се охрабруваат.
Покрај тоа, постојат повторени извештаи за уште поголеми оштетувања во домовите и во згрижувачките семејства.
Во Берлин, на пример, деца со децении беа сместени кај педофилски згрижувачки родители по
препорака на социјалниот педагог Хелмут Кентлер.
Кентлер сега е мртов, но може да се претпостави дека старите мрежи и врски сè уште постојат, бидејќи
до денес немало соодветна и конзистентна истрага.
Повеќе детали може да се најдат во документарниот филм "Kentler Gate" на акционата група "Demo für alle" (Demo for All).
Исто така, во домовите за деца имало разни скандали поврзани со злоупотреба и сексуално злоставување на деца
кои, без родителска заштита, беспомошно се на милост и на немилост на своите злоставувачи.
Д-р Христидис наведува СОС детско село каде што децата со години биле злоупотребувани од супербогатите.
Таа споменува 160 случаи.
Во своето истражување за документарни филмови за педофилија и сатанско ритуално насилство врз деца , Kla.TV исто
така повеќепати наиде на случаи во кои влијателни сторители безсрамно злоупотребувале деца од домови за деца.
Отпорот се формира
Д-р Андреа Христидис е веројатно најистакнатата активистка против незаконски депортации во Германија.
Со текот на годините, таа мораше да се бори против огромно отпор.
Сега таа ја основаше асоцијацијата "АКСИОН-Резист" за да преземе заеднички акции против овие злоупотреби во
соработка со лекари, научници, адвокати и криминолози.
Покрај поддршката на погодените семејства, Axion Resist спроведува вредна работа во областа на односите со јавноста, како
што е симпозиумот "Zielscheibe Kind & Bindung" (Цел: Деца и приврзаност), кој може да се погледне во целост
на нивната веб-страница https://axionresist.com или во скратена верзија на www.kla.tv/29203.
Сепак, д-р Христидис и нејзините колеги имаат потреба од поддршка од сите нас во оваа важна работа.
Одвојувањето на децата од нивните родители без навистина сериозни причини е злосторство против најслабите членови
на нашето општество, со доживотни последици за засегнатите.
Фактот што толку многу деца и родители се трајно разделени еден од друг од еден момент на друг е ситуација
која тешко може да биде по-драматична за двете страни.
Бидејќи овие процедури за повлекување обично не се јавни, а медиумите за нив известуваат само фрагментарно, сите сме повикани
да помогнеме ова прашање да го издигнеме во прв план на општествената дебата и да вршиме притисок
врз политичарите конечно да ја исправат ситуацијата!