Çfarë janë vendosjet në kujdes?
Ajo që në teori tingëllon kaq mbrojtëse, në praktikë ka pasoja dramatike:
Fëmijët ndahen nga prindërit e tyre nga një çast në tjetrin – në disa raste për pjesën tjetër të fëmijërisë së tyre.
Pas kësaj, ata janë përhershëm të huajzuar nga prindërit e tyre.
Në Gjermani, më shumë se 66,400 fëmijë dhe të rinj u morën nën kujdesin e shtetit dhe u vendosën
në familje pritëse ose në shtëpi në vitin 2022.
Përjashtuar 28,600 refugjatë të mitur pa shoqërues, të cilët përfshihen gjithashtu në këtë shifër, kjo rezulton në
numrin tronditësisht të lartë prej 37,800 fëmijësh që janë ndarë nga prindërit e tyre, të paktën përkohësisht.
Mesatarisht, më shumë se 100 fëmijë u morën larg prindërve të tyre çdo ditë të vitit.
Megjithatë, marrëdhëniet e qëndrueshme dhe kujdestarët janë jashtëzakonisht të rëndësishëm për zhvillimin e
personalitetit të fëmijëve, veçanërisht në vitet e hershme.
Prindërit luajnë një rol qendror në këtë. Ata u sigurojnë atyre stabilitet dhe siguri.
Fëmijët natyrshëm duan prindërit e tyre, edhe nëse ata kanë personalitete të vështira ose janë raste sociale.
Ndërprerja e lidhjes së një fëmije me prindërit e tij është një proces jashtëzakonisht emocional për fëmijët
dhe prindërit, i cili mund t'i traumatizojë dhe të shkaktojë dëmtime serioze psikologjike.
Për këtë arsye, vendosja e një fëmije në kujdes duhet gjithmonë të jetë zgjidhja e fundit.
Duhet të kryhet vetëm nëse nuk ka absolutisht asnjë alternativë tjetër që nuk do të rrezikonte më tej mirëqenien e fëmijës.
Megjithatë, fakti është se Gjermania renditet ndër më të lartat në nivel ndërkombëtar sa i përket shifrave të
përmendura më sipër për fëmijët e vendosur në kujdes.
A janë prindërit gjermanë vërtet kaq shumë më të rrezikshëm dhe më të paaftë se prindërit në vende të tjera?
Apo ka arsye të tjera pas këtyre shifrave alarmueshëm të larta?
Sigurisht, ka raste kur nuk ka alternativë tjetër veç ndarjes së fëmijës nga prindërit e tij, për
shembull nëse ai po abuzohet seksualisht prej tyre.
Por a janë me të vërtetë këto përjashtime të justifikuara të pranishme në shumicën e rasteve?
Arsyet për rrëmbimin e fëmijëve
Arsyet që qëndrojnë pas heqjeve ofrojnë informacion rreth kësaj.
Në shumicën e rasteve, këto nuk janë dhunë, neglizhencë ose varësi nga alkooli ose drogat nga ana e prindërve.
Përveç "fëmijëve refugjatë pa shoqërues", arsyeja më e zakonshme e dhënë është pretendimi i "mbipeshatimit të prindërve".
Arsye të tjera të përmendura përfshijnë "çrregullimet e lidhjes" ose "intolerancën ndaj lidhjes", dmth një prind i
divorcuar që dëshiron t'ia mohojë fëmijën ish-partnerit, ose madje "një lidhje tepër e ngushtë midis nënës dhe fëmijës".
Të tilla justifikime janë me të vërtetë shumë befasuese.
Në rastet e divorcit, veçanërisht, shpesh është një pasojë logjike që fëmijët të bëhen edhe më të afërt me prindin që
ka mbetur, për të kompensuar humbjen e prindit të munguar.
Dhe veçanërisht kur një fëmijë ka një lidhje shumë të ngushtë me nënën e tij, është edhe më e dhimbshme kur i merret kjo.
Ajo që bie në sy në këto justifikime është se ato janë relativisht të hapura ndaj interpretimit.
Keqtrajtimi ose varësia nga drogat janë fakte konkrete dhe të verifikueshme.
Megjithatë, është në diskrecionin e vlerësuesit të vendosë kur prindërit konsiderohen të mbingarkuar ose kur
lidhja midis nënës dhe fëmijës konsiderohet tepër e ngushtë.
Dhe pikërisht këtu lind një problem i madh.
Mendime të diskutueshme të ekspertëve
Raportet psikologjike gjyqësore mbi kujdestarët ligjorë shpesh përgatiten gjatë marrjes së fëmijëve në kujdes.
Këto raporte janë një bazë e rëndësishme për vlerësimin nga gjyqtarët kompetentë të gjykatës familjare, përmbajtja e të
cilave kontribuon në vendimet për fatin e ardhshëm të fëmijëve.
Në më shumë se 90% të rasteve, gjyqtarët ndjekin rekomandimet e ekspertëve.
Megjithatë, këto mendime të ekspertëve shpesh përmbajnë mangësi të dukshme.
Dr Andrea Christidis, dëshmitare eksperte, psikologe penale dhe terapiste sjellore, e cila ka shkruar më shumë se 1,000 raporte
ekspertësh mbi çështje familjare, përfundon nga hetimet e saj:
Ende nuk kam parë asnjë raport që me të vërtetë ka përmbushur të gjitha kërkesat teknike.
U gjetën mangësi serioze në pothuajse të gjitha.
Në shumë raste, prindërit ose prindi i përfshirë u vlerësuan nga ekspertët pas bisedash të
shkurtra, ndonjëherë vetëm pas bisedash telefonike.
Dr Christidis e shpjegon këtë si më poshtë:
Fatkeqësisht, sipas ligjit aktual, çdo person i emëruar nga gjyqtari lejohet të përgatisë një opinion ekspertësh.
Nëse ata janë të aftë ta bëjnë këtë, është një pyetje tjetër.
Një studim i kryer nga Universiteti IB Berlin në vitin 2015 konfirmoi deklaratën e Dr. Christidis.
Pas vlerësimit të 272 mendimeve të ekspertëve, universiteti përfundoi se 75% e të gjitha mendimeve të
ekspertëve në mosmarrëveshjet e së drejtës familjare në Gjermani janë të papërshtatshme.
Edhe psikologët e trajnuar shpesh përdorin metoda jo-shkencore, si testi i njollave me bojë Rorschach.
Në këtë metodë, fëmijëve u tregohen njolla boje, të cilat u kërkohet t'i interpretojnë: Çfarë sheh fëmija në njollë?
Testet e tilla janë krejtësisht të papërshtatshme si provë në gjykatë, megjithatë ato ende citohen si
bazë për vendimet që lidhen me mirëqenien e fëmijës.
Në këtë bazë, e cila është jashtëzakonisht kontroverse mes ekspertëve, mund të
diagnostikohet çdo rezultat i dëshiruar nga vlerësuesi.
Prindërit shpesh diagnostikohen në raportet me "mungesë të aftësive prindërore" ose "çrregullime të personalitetit".
Këto më pas mund të jenë baza për humbjen e kujdestarisë dhe vendosjen e fëmijëve në familje pritëse ose në shtëpi pritëse.
Mendimet e ekspertëve – një biznes fitimprurës
Mendimet e ekspertëve, të cilat kanë potencialin të copëtojnë familje të tëra, duhet gjithashtu të paguhen nga prindërit.
Kostot për këtë mund të arrijnë deri në 15,000 euro.
Nëse prindërit nuk kanë para, tatimpaguesit duhet të ndërhyjnë.
Në këtë mënyrë gjenerohen disa qindra milionë euro çdo vit.
Disa marrëdhënie komplotiste duket se janë zhvilluar midis ekspertëve, zyrave të
mirëqenies së të rinjve dhe gjykatave familjare.
Një shembull është GWG bavareze, Shoqëria për Psikologjinë Shkencore Gjyqësore dhe Ligjore.
Ajo e njohu këtë treg dhe përshtati modelin e saj të biznesit sipas mendimeve të ekspertëve për gjykatat familjare.
Ai ofron opinione ekspertësh për gjykatat shumë shpejt përmes ekspertëve të lidhur me të.
Ekspertët duhet të paguajnë 40% të tarifave të tyre si taksa për këtë.
GWG organizon ngjarje trajnimi për gjyqtarët e gjykatave familjare në Bavari, duke krijuar kështu lidhje me gjyqësorin.
Si rezultat, në vitin 2008, Ministri bavarez i Drejtësisë duhej të shpjegonte pse gjykatat
familjare i japin kryesisht kontratat e tyre GWG-së.
Për shembull, gjykata në Ingolstadt i dha GWG-së njëmbëdhjetë nga dymbëdhjetë kontratat brenda një viti.
Kritikët prandaj flasin për pozicionin monopolistik të GWG-së.
Pozicionimet e jashtme – një treg me vlerë miliardë paundësh
Por raportet e ekspertëve janë vetëm fillimi i biznesit të madh. Në vitin 2023, 128,000 fëmijë jetonin
në shtëpi dhe rreth 87,000 fëmijë në familje pritëse.
Vendosja e një fëmije në një familje adoptuese kushton midis 42,000 dhe 54,000 euro për fëmijë në vit.
Për të pranuar një fëmijë në familje pritëse, familjet pritëse marrin një ndihmë mujore për kujdesin e fëmijës
prej 700 deri në 900 euro, në varësi të moshës së fëmijës.
Taksapaguesit paguajnë 4,9 miliardë euro në vit për këto masa.
Një punonjës social për të rinjtë me dekada përvoje komentoi për këtë në një intervistë si më poshtë:
Sektori i pacientëve të shtrirë tashmë është fusha që sjell më shumë para.
Domethënë, mund ta shihni që objektet e kujdesit stacionar janë zgjeruar gjithnjë e më shumë me kalimin e viteve.
Ata që, për të thënë kështu, hedhin fëmijët në treg janë zyrat e mirëqenies së të rinjve.
Do ta them këtë me qëllim: hidheni në treg!
Sepse kështu është: bëhet fjalë për para, gjithçka është për para.
Dhe nëse zyra e mirëqenies së të rinjve më ofron një të ri për një tarifë të caktuar ditore ose mujore, atëherë unë i bëj një
ofertë zyrës së mirëqenies së të rinjve, dhe zyra e mirëqenies së të rinjve thotë nëse do ta pranojë këtë ofertë apo jo.
Është një biznes, përfundimisht. Dhe në fund të fundit, zyrat e mirëqenies së të rinjve janë të lumtura që
kanë një organizatë që i heq të rinjtë nga duart e tyre.
Stafi i zyrës së mirëqenies së të rinjve shpesh dështon të vlerësojë në mënyrë adekuate se si po përballen
fëmijët në këto qendra dhe nëse masat e ndërmarra atje janë të përshtatshme dhe të dobishme për ta.
Skandale dolën përsëri në dritë se fëmijë nga Gjermania ishin vendosur në familje pritëse dhe në shtëpi jashtë vendit.
Ata nuk ndjekën shkollën atje, as aktivitetet e tyre të tjera nuk u mbikëqyrën apo u mbështetën.
Papritmas, mirëqenia e fëmijës duket se nuk ishte më e rëndësishme.
Për institucionet që angazhohen në këtë praktikë abuzive, megjithatë, është një biznes i madh.
Një institucion gjerman merr deri në 5,000 euro në muaj për çdo fëmijë nga zyra e mbrojtjes së të rinjve.
Megjithatë, nëse institucioni dërgon fëmijën te një familje pritëse në Poloni, për shembull, për akomodimin e
fëmijës në këtë familje duhet të paguhen vetëm 600 euro në muaj.
Çfarë ndodh me paratë e mbetura shpesh nuk kontrollohet.
Situatë emergjente në zyrat e mirëqenies së të rinjve
Kjo është një pasojë e mungesës së theksuar të stafit në shumicën e zyrave të mirëqenies së të rinjve.
Shumë punonjës të autoritetit vuajnë nga mbingarkesa e vazhdueshme.
Ka mungesë kohe dhe personeli për të monitoruar vendndodhjen dhe mirëqenien e fëmijëve.
Shumë punonjës socialë po japin dorëheqjen nga puna e tyre sepse nuk mund të mbështesin mënyrën si bëhen gjërat.
Kjo e përkeqëson edhe më tej situatën. Për më tepër, ka mungesë të punëtorëve të kualifikuar.
Nuk pritet asnjë zgjidhje nga politika
Nuk mund të supozohet që politikanët vetë do ta zgjidhin këtë situatë, pasi ata vetë përfitojnë
përfitime të konsiderueshme nga biznesi që përfshin fëmijët.
Ne aktualisht po jemi dëshmitarë të një beteje të madhe për burimet buxhetore, të cilat politikanët i përdorin për të
mbështetur projektet e tyre shpesh të dyshimta dhe ideologjike, që variojnë nga "shpëtimi detar" deri
te e ashtuquajtura "politikë e jashtme feministe".
Marrja e fëmijëve në kujdes është një mjet që ka një efekt të dobishëm në hapësirën
financiare në dispozicion të politikanëve federalë.
Biznesi me fëmijë gjeneron para sepse kërkon shumë punë.
Kjo ul shifrat e papunësisë dhe do të thotë që qeveria duhet të paguajë më pak ndihmë për papunësi.
Në të njëjtën kohë, taksa mbi të ardhurat e paguara nga punonjësit në shërbimet e mirëqenies së fëmijëve dhe të rinjve
sjell një shumë të konsiderueshme parash në arkën e shtetit, e cila më pas kryesisht shkon për qeveritë federale dhe shtetërore.
Megjithatë, kostot e vendosjes së fëmijëve në kujdes nuk mbulohen nga qeveria federale, por nga prindërit dhe
autoritetet lokale, të cilat marrin relativisht pak nga të ardhurat e taksës mbi të ardhurat.
Shteti gjithashtu mund të përdorë heqjen e fëmijëve në favor të tij në mënyra të tjera – konkretisht si një masë kufizuese.
Kjo mund të vërehej gjatë pandemisë së koronavirusit:
Këtu, vendosja e fëmijëve në kujdes ishte një shpatë e mprehtë që shteti përdorte për të
intimiduar kritikët e masave kundër koronavirusit.
Në disa raste, fëmijët u hoqën nga familjet e tyre sepse prindërit e tyre nuk insistuan që të vishnin maska në shkollë.
Dëme masive të shkaktuara nga rrëmbimi i fëmijës
Ndërkohë, familjet që ndahen në këtë kontekst po përjetojnë një katastrofë.
Në disa raste, fëmijët hiqen me forcë nga familjet, shkollat ose kopshtet e tyre nga policia.
Në programin tonë "Heqje sistematike e fëmijëve – vendosja e fëmijëve në kujdes nën mikroskop", të
prekurit raportojnë se si i kanë përjetuar këto ndërhyrje.
Për më tepër, mund të shihen pamje tronditëse filmike të nënave që u rrëmbehen nga krahët fëmijët e tyre që bërtasin.
Vetëm një ndarje kaq e dhunshme është një tronditje për gjithë jetën për të vegjlit,
shpesh duke i lënë ata të traumatizuar rëndë.
Kjo çon në trauma të thella dhe ndryshime në sjelljen e fëmijëve.
Për shembull, Pauli, që ishte dy vjeç, ndaloi së foluri kur u largua nga familja e tij
dhe që atëherë ka pasur probleme me të folurit.
Kjo shpesh ndiqet nga javë dhe muaj gjatë të cilave fëmijët mbahen të fshehur nga prindërit e tyre.
Pas seancës gjyqësore, mund të zhvillohen vizita me fëmijët.
Megjithatë, kjo ndodh vetëm shumë rrallë dhe i nënshtrohet rregulloreve të rrepta.
Prindërit nuk lejohen të shfaqin ndjenjat e tyre ose të flasin për të kaluarën e tyre të përbashkët.
Në këtë mënyrë, fëmijët nuk ndjejnë se edhe prindërit e tyre po vuajnë nga ndarja.
Kjo sjellje e detyruar dhe e pazakontë nga ana e prindërve ka një efekt shumë shqetësues tek fëmijët.
Megjithatë, nëse rregullat thyhen, vizitat do të ndalohen plotësisht.
Në shumicën e rasteve, vendosja në një shtëpi kujdesi nuk çon në përmirësimin e situatës së banorit.
Fëmijët shpesh zhvillojnë probleme sjelljeje.
Më pas ata mund të transferohen në psikiatrinë e fëmijëve dhe adoleshentëve, ku do të
trajtohen me ilaçe psikoaktive dhe Ritalin.
Psikologu Dr. Christidis:
Pra, fëmijët nuk ndihmohen fare në institucione.
Kjo mund të ndodhë vetëm me fëmijë që me të vërtetë kanë qenë keqtrajtuar rëndë dhe ku mjekësia ligjore ka identifikuar
lëndime serioze shumë të qarta tek fëmijët. Abuzimi seksual...
Ajo dëshmon se ekzistojnë studime të tëra që kanë zbuluar se pothuajse 90% e të rinjve dëmtohen para se të dalin hapur.
Pastaj ata ose bëhen të varur nga drogërat ose alkooli, ose madje kthehen në krim.
Ata nuk marrin kualifikime të arsyeshme, kështu që shpesh përfundojnë duke qenë një barrë për shtetin.
Dr Christidis: "Çfarë ndodh me fëmijët në shtëpitë e fëmijëve? Ata mbahen në paraburgim."
Ata kanë një raport stafi që të bën të qash.
Pra, atje gjithashtu po bëhen kursime, pasi gjithçka është privatizuar.
Të gjithë duan vetëm të bëjnë fitim. Prandaj fëmijët neglizhohen dhe nuk inkurajohen.
Për më tepër, ka raporte të përsëritura për dëme edhe më të këqija në shtëpi dhe në kujdesin zëvendësues.
Në Berlin, për shembull, fëmijët u vendosën për dekada me prindër kujdestarë pedofilë me
këshillën e pedagogut social Helmut Kentler.
Kentler tani është i vdekur, por mund të supozohet se rrjetet dhe lidhjet e vjetra ende ekzistojnë, pasi deri më
sot nuk ka pasur një hetim të duhur dhe të qëndrueshëm.
Detaje të mëtejshme mund të gjenden në dokumentarin "Kentler Gate" nga grupi aktivist "Demo für alle" (Demo për të gjithë).
Gjithashtu kanë ndodhur skandale të ndryshme në shtëpitë e fëmijëve që përfshijnë keqtrajtimin dhe abuzimin
seksual të fëmijëve të cilët, pa mbrojtjen e prindërve, janë të pafuqishëm në mëshirën e keqtrajtonjësve të tyre.
Dr Christidis përmend një Fshat SOS për Fëmijë, ku fëmijët u keqtrajtuan nga të super-pasurit për vite me radhë.
Ajo përmend 160 raste.
Në kërkimet e saj për dokumentarë mbi pedofilinë dhe dhunën rituale satanike ndaj fëmijëve , Kla.TV ka hasur
gjithashtu përsëritësisht raste ku keqbërës me ndikim kanë abuzuar pa turp fëmijë nga shtëpi për fëmijë.
Rezistenca po formohet
Dr Andrea Christidis mund të konsiderohet si aktivistja më e shquar kundër largimeve të paligjshme në Gjermani.
Gjatë viteve, ajo duhej të luftonte kundër rezistencës së jashtëzakonshme.
Tani ajo ka themeluar shoqatën "AXION-Resist" për të punuar së bashku me mjekë, shkencëtarë,
avokatë dhe kriminologë për të luftuar këto abuzime.
Përveç mbështetjes së familjeve të prekura, Axion Resist kryen punë të vlefshme në marrëdhënie me publikun, si simpoziumi
"Zielscheibe Kind & Bindung" (Synimi: Fëmijët & Lidhja), i cili mund të shihet i plotë në faqen e tyre të
internetit https://axionresist.com ose në një version të shkurtuar në www.kla.tv/29203.
Megjithatë, Dr. Christidis dhe kolegët e saj kanë nevojë për mbështetjen e të gjithëve në këtë punë të rëndësishme.
Heqja e fëmijëve nga prindërit pa arsye me të vërtetë serioze është një krim kundër anëtarëve më të dobët të shoqërisë
sonë, me pasoja që zgjasin gjatë gjithë jetës për të prekurit.
Fakti që kaq shumë fëmijë dhe prindër po ndahen përhershëm nga njëri-tjetri nga një çast në tjetrin është
pothuajse i paprecedentë në dramën e tij për të dyja palët.
Duke qenë se këto procedura të tërheqjes zakonisht nuk janë publike dhe mediat raportojnë për to vetëm në mënyrë të copëtuar,
të gjithë jemi të thirrur të ndihmojmë për ta sjellë këtë çështje në qendër të debatit shoqëror dhe të ushtrojmë
presion mbi politikanët që më në fund ta zgjidhin situatën!