கவனிப்புப் பராமரிப்பில் சேர்ப்பது என்றால் என்ன?
கோட்பாட்டளவில் மிகவும் பாதுகாப்புத் தருவதாகத் தோன்றுவது, நடைமுறையில் பெரும் விளைவுகளை ஏற்படுத்துகிறது:
குழந்தைகள் ஒரு கணத்தில் தங்கள் பெற்றோரிடமிருந்து பிரிக்கப்படுகிறார்கள் – சில
சமயங்களில் அவர்களின் குழந்தைப் பருவம் முழுவதும்.
அதன்பிறகு, அவர்கள் தங்கள் பெற்றோரிடமிருந்து நிரந்தரமாகப் பிரிந்துவிடுகிறார்கள்.
ஜெர்மனியில், 2022-ஆம் ஆண்டில் 66,400-க்கும் மேற்பட்ட குழந்தைகளும் இளைஞர்களும் அரசுப் பராமரிப்பில் எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டு,
வளர்ப்புக் குடும்பங்கள் அல்லது இல்லங்களில் தங்க வைக்கப்பட்டனர்.
இந்த எண்ணிக்கையில் சேர்க்கப்பட்டுள்ள 28,600 "துணை இல்லாத சிறார் அகதிகளை" தவிர்த்துப் பார்த்தால், குறைந்தபட்சம் தற்காலிகமாகவாவது
தங்கள் பெற்றோரிடமிருந்து பிரிக்கப்பட்ட குழந்தைகளின் அதிர்ச்சியூட்டும் அதிகபட்ச
எண்ணிக்கையான 37,800 என்ற எண்ணிக்கை கிடைக்கிறது.
சராசரியாக, ஆண்டு முழுவதும் ஒவ்வொரு நாளும் 100-க்கும் மேற்பட்ட குழந்தைகள் தங்கள் பெற்றோர்களிடமிருந்து பிரிக்கப்பட்டனர்.
இருப்பினும், குழந்தைகளின் ஆளுமை வளர்ச்சிக்கு, குறிப்பாக ஆரம்ப ஆண்டுகளில், நிலையான உறவுகளும்
பராமரிப்பாளர்களும் மிகவும் முக்கியமானவர்கள்.
இதில் பெற்றோர்கள் ஒரு மையப் பங்கை வகிக்கின்றனர். அவர்கள் அவர்களுக்கு நிலைத்தன்மையையும் பாதுகாப்பையும் வழங்குகிறார்கள்.
குழந்தைகள் இயல்பாகவே தங்கள் பெற்றோரை நேசிக்கிறார்கள், அவர்களுக்குக் கடினமான குணாதிசயங்கள் இருந்தாலும் அல்லது
அவர்கள் சமூகப் பிரச்சினைகளில் சிக்கியிருந்தாலும் கூட.
ஒரு குழந்தையை அதன் பெற்றோரிடமிருந்து பிரிப்பது என்பது குழந்தைகள் மற்றும் பெற்றோர்கள் இருவருக்கும் மிகவும்
உணர்ச்சிப்பூர்வமான செயல்முறையாகும், இது அவர்களுக்கு அதிர்ச்சியையும் கடுமையான உளவியல் பாதிப்பையும் ஏற்படுத்தக்கூடும்.
இந்தக் காரணத்திற்காக, ஒரு குழந்தையைப் பராமரிப்பில் எடுப்பது எப்போதும் கடைசி வழியாகவே இருக்க வேண்டும்.
குழந்தையின் நலனுக்கு மேலும் ஆபத்தை ஏற்படுத்தாத வேறு எந்த வழிகளும் முற்றிலும் இல்லாத
பட்சத்தில் மட்டுமே இது மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும்.
இருப்பினும், உண்மை என்னவென்றால், பராமரிப்பில் எடுக்கப்பட்ட குழந்தைகள் தொடர்பான மேற்கூறிய புள்ளிவிவரங்களின் அடிப்படையில்,
ஜெர்மனி சர்வதேச அளவில் முன்னணி நாடுகளில் ஒன்றாகத் திகழ்கிறது.
மற்ற நாடுகளில் உள்ள பெற்றோர்களை விட ஜெர்மன் பெற்றோர்கள் உண்மையிலேயே அவ்வளவு
ஆபத்தானவர்களாகவும் திறனற்றவர்களாகவும் இருக்கிறார்களா?
அல்லது இந்த அபாயகரமான உயர் புள்ளிவிவரங்களுக்குப் பின்னால் வேறு காரணங்கள் உள்ளதா?
நிச்சயமாக, குழந்தையை அதன் பெற்றோரிடமிருந்து பிரிக்க வேண்டிய தவிர்க்க முடியாத சூழ்நிலைகள் உள்ளன, உதாரணமாக,
அவர்கள் குழந்தையை பாலியல் ரீதியாகத் துஷ்பிரயோகம் செய்தால்.
ஆனால், நியாயப்படுத்தப்பட்ட இந்த விதிவிலக்குகள் உண்மையில் பெரும்பாலான சந்தர்ப்பங்களில் உள்ளதா?
குழந்தை கடத்தலுக்கான காரணங்கள்
குழந்தைகளைப் பராமரிப்பில் எடுப்பதற்கான காரணங்கள் இதுபற்றித் தகவல்களை வழங்குகின்றன.
பெரும்பாலான சந்தர்ப்பங்களில், இவை பெற்றோரின் வன்முறை, புறக்கணிப்பு அல்லது மது மற்றும்
போதைப்பொருள் பழக்கவழக்கங்களால் ஏற்படுவதில்லை.
"துணை இல்லாத அகதி குழந்தைகள்" என்பதைத் தவிர, கூறப்படும் மிகவும் பொதுவான காரணம்,
பெற்றோர்கள் மீது அதிகப் பளு சுமத்தப்படுவது என்பதாகும்.
மற்ற காரணங்களாக "பற்று குறைபாடுகள்" அல்லது "பற்று சகிப்புத்தன்மையின்மை" ஆகியவை குறிப்பிடப்படுகின்றன, அதாவது
விவாகரத்து பெற்ற பெற்றோர் குழந்தையைத் தங்கள் முன்னாள் துணியிடமிருந்து விலக்கி வைத்திருக்க விரும்புவது, அல்லது "தாய்
மற்றும் குழந்தைக்கு இடையேயான மிக நெருங்கிய பிணைப்பு" கூட.
இதுபோன்ற விளக்கங்கள் மிகவும் ஆச்சரியமானவை.
குறிப்பாக விவாகரத்து வழக்குகளில், இல்லாத பெற்றோரின் இழப்பை ஈடுசெய்யும் விதமாக, மீதமுள்ள பெற்றோருடன் குழந்தைகள் இன்னும்
நெருக்கமாகிவிடுவது பெரும்பாலும் ஒரு தர்க்கரீதியான விளைவாகும்.
மேலும், ஒரு குழந்தை தன் தாயுடன் மிகவும் நெருங்கிய பிணைப்பைக் கொண்டிருக்கும்போது, அது அவளிடமிருந்து
பிரிக்கப்படுவது இன்னும் அதிக வேதனையைத் தருகிறது.
இந்த நியாயப்படுத்துதல்களில் குறிப்பிடத்தக்க விஷயம் என்னவென்றால், அவை ஒப்பீட்டளவில் விளக்கத்திற்கு திறந்தவையாக உள்ளன.
துஷ்பிரயோகம் அல்லது போதைப்பொருள் அடிமைத்தனம் என்பவை உறுதியான மற்றும் சரிபார்க்கக்கூடிய உண்மைகள்.
இருப்பினும், பெற்றோர் எப்போது மிகுந்த மன அழுத்தத்தில் உள்ளதாகக் கருதப்பட வேண்டும் அல்லது தாய் மற்றும் சேய் இடையேயான
பிணைப்பு எப்போது மிகவும் நெருக்கமானதாகக் கருதப்பட வேண்டும் என்பதைத் தீர்மானிப்பது மதிப்பீட்டாளரின் விருப்பத்திற்குட்பட்டது.
மேலும், இதுவே ஒரு பெரிய சிக்கல் எழும் சரியான இடம்.
சந்தேகத்திற்குரிய நிபுணர் கருத்துகள்
குழந்தைகளைப் பராமரிப்பில் எடுக்கும்போது, சட்டப் பாதுகாவலர்கள் குறித்த உளவியல் நீதிமன்ற
அறிக்கைகள் பெரும்பாலும் தயாரிக்கப்படுகின்றன.
தகுதியான குடும்ப நீதிமன்ற நீதிபதிகள் மதிப்பீடு செய்வதற்கு இந்த அறிக்கைகள் ஒரு முக்கிய அடிப்படையாக அமைகின்றன,
மேலும் அவற்றின் உள்ளடக்கம் குழந்தைகளின் எதிர்காலம் குறித்த முடிவுகளுக்குப் பங்களிக்கிறது.
90%க்கும் மேற்பட்ட வழக்குகளில், நீதிபதிகள் நிபுணர்களின் பரிந்துரைகளைப் பின்பற்றுகிறார்கள்.
இருப்பினும், இந்த நிபுணர் கருத்துக்களில் பெரும்பாலும் வெளிப்படையான குறைபாடுகள் உள்ளன.
டாக்டர் ஆண்ட்ரியா கிறிஸ்டிடிஸ், நிபுணர் சாட்சி, தடயவியல் உளவியலாளர் மற்றும் நடத்தை சிகிச்சையாளர், குடும்ப விவகாரங்கள்
குறித்து 1,000-க்கும் மேற்பட்ட நிபுணர் அறிக்கைகளை எழுதியவர், தனது விசாரணைகளிலிருந்து பின்வருமாறு முடிவு செய்கிறார்:
அனைத்து தொழில்நுட்பத் தேவைகளையும் உண்மையாகப் பூர்த்தி செய்யும் ஒரு அறிக்கையைக்கூட நான் இன்னும் காணவில்லை.
அவற்றில் கிட்டத்தட்ட அனைத்திலும் கடுமையான குறைபாடுகளை அது கண்டறிந்தது.
பல சந்தர்ப்பங்களில், சம்பந்தப்பட்ட பெற்றோர் அல்லது பெற்றோர், நிபுணர்களால் சுருக்கமான உரையாடல்களுக்குப்
பிறகு, சில சமயங்களில் தொலைபேசி உரையாடல்களுக்குப் பிறகு மட்டுமே மதிப்பீடு செய்யப்பட்டனர்.
டாக்டர் கிறிஸ்டிடிஸ் இதைப் பின்வருமாறு விளக்குகிறார்:
துரதிர்ஷ்டவசமாக, தற்போதைய சட்டத்தின் கீழ், நீதிபதியால் நியமிக்கப்படும் எவரும் நிபுணர் கருத்தைத்
தயாரிக்க அனுமதிக்கப்படுகிறார்கள். அவர்களால் அவ்வாறு செய்ய முடியுமா என்பது வேறு கேள்வி.
2015-ல் பெர்லினில் உள்ள ஐபி பல்கலைக்கழகம் நடத்திய ஒரு ஆய்வு, டாக்டர் கிறிஸ்டிடிஸின் கூற்றை உறுதிப்படுத்தியது.
272 நிபுணர் கருத்துக்களை மதிப்பீடு செய்த பிறகு, ஜெர்மனியில் குடும்பச் சட்டத் தகராறுகளில் உள்ள அனைத்து நிபுணர் கருத்துக்களில்
75% போதுமானவை அல்ல என்று பல்கலைக்கழகம் முடிவு செய்தது.
பயிற்சி பெற்ற உளவியலாளர்கள் கூட, ரோர்காச் மைக்கறை சோதனை போன்ற அறிவியல் பூர்வமற்ற முறைகளைப் பயன்படுத்துகின்றனர்.
இந்த முறையில், குழந்தைகளுக்கு மைக்கறைகள் காட்டப்பட்டு, அவற்றை விளக்கச் சொல்லப்படுகிறது:
அந்த மைக்கறையில் குழந்தை என்ன பார்க்கிறது?
இத்தகைய சோதனைகள் நீதிமன்றத்தில் சான்றாக முற்றிலும் பொருத்தமற்றவை, ஆயினும்கூட அவை குழந்தையின் நலன்
தொடர்பான முடிவுகளுக்கு அடிப்படையாகக் குறிப்பிடப்படுகின்றன.
நிபுணர்களிடையே மிகவும் சர்ச்சைக்குரிய இந்த அடித்தளங்களின் மீது, நிபுணர் விரும்பும் எந்தவொரு முடிவையும் கண்டறிய முடியும்.
அறிக்கைகளில் பெற்றோர்கள் பெரும்பாலும் "பெற்றோர் திறன் குறைபாடு" அல்லது "ஆளுமைக் கோளாறுகள்" எனக் கண்டறியப்படுகிறார்கள்.
இவை பின்னர் குழந்தைகள் பராமரிப்பு உரிமையை இழப்பதற்கும், அவர்களை வளர்ப்புக் குடும்பங்கள்
அல்லது இல்லங்களில் வைப்பதற்கும் காரணமாகலாம்.
நிபுணர் கருத்துக்கள் – ஒரு லாபகரமான வணிகம்
முழு குடும்பங்களையும் பிரித்துவிடும் ஆற்றல் கொண்ட நிபுணர் கருத்துக்களுக்கும் பெற்றோர்களே பணம் செலுத்த வேண்டும்.
இதற்கான செலவுகள் 15,000 யூரோக்கள் வரை இருக்கலாம்.
பெற்றோரிடம் நிதி இல்லையென்றால், வரி செலுத்துவோர் முன்வர வேண்டும்.
இதன் மூலம் ஆண்டுதோறும் பல நூறு மில்லியன் யூரோக்கள் உருவாக்கப்படுகின்றன.
நிபுணர்கள், இளைஞர் நல அலுவலகங்கள் மற்றும் குடும்ப நீதிமன்றங்களுக்கு இடையே சில
சதி உறவுகள் உருவாகியிருப்பதாகத் தெரிகிறது.
ஒரு உதாரணம் பவேரிய GWG, அதாவது "விஞ்ஞானபூர்வ நீதிமன்ற மற்றும் சட்ட உளவியல் சங்கம்" ஆகும்.
அவர் இந்தச் சந்தையைக் கண்டறிந்து, குடும்ப நீதிமன்றங்களுக்கான நிபுணர் கருத்துக்களுக்கு ஏற்ப தனது வணிக மாதிரியை வடிவமைத்தார்.
இது தனது இணைக்கப்பட்ட நிபுணர்களின் வலையமைப்பு மூலம் நீதிமன்றங்களுக்கு மிக விரைவாக நிபுணர் கருத்துக்களை வழங்குகிறது.
நிபுணர்கள் இதற்காகத் தங்கள் கட்டணத்தில் 40% அறவீடாகச் செலுத்த வேண்டும்.
GWG, பவேரியாவில் உள்ள குடும்ப நீதிமன்ற நீதிபதிகளுக்குப் பயிற்சி நிகழ்வுகளை ஏற்பாடு செய்கிறது, இதன்
மூலம் நீதித்துறையுடன் தொடர்புகளை ஏற்படுத்துகிறது.
இதன் விளைவாக, 2008-ல், குடும்ப நீதிமன்றங்கள் ஏன் தங்கள் ஒப்பந்தங்களைப் பெருமளவில் GWG-க்கு வழங்குகின்றன
என்பதை பவேரிய நீதித்துறை அமைச்சர் விளக்க வேண்டியிருந்தது.
உதாரணமாக, இங்கோல்ஸ்டாட் நீதிமன்றம் ஒரு வருடத்திற்குள் பன்னிரண்டு ஒப்பந்தங்களில் பதினொன்றை GWG-க்கு வழங்கியது.
எனவே விமர்சகர்கள் GWG ஒரு ஏகபோக நிலையைக் கொண்டிருப்பதாகக் கூறுகின்றனர்.
வெளிப் பணியமர்த்தல்கள் – ஒரு பில்லியன் பவுண்டு சந்தை
ஆனால் நிபுணர் அறிக்கைகள் இந்தப் பெரிய வணிகத்தின் ஆரம்பமே. 2023-ல், 128,000 குழந்தைகள் இல்லங்களிலும், சுமார்
87,000 குழந்தைகள் வளர்ப்புக் குடும்பங்களிலும் வாழ்ந்தனர்.
ஒரு குழந்தைகள் இல்லத்தில் ஒரு குழந்தையை வைப்பதற்கு, ஒரு குழந்தைக்கு ஆண்டுக்கு €42,000 முதல் €54,000 வரை செலவாகிறது.
ஒரு வளர்ப்புப் பிள்ளையை ஏற்றுக்கொள்வதற்காக, வளர்ப்புக் குடும்பங்கள் குழந்தையின் வயதைப் பொறுத்து, மாதத்திற்கு €700 முதல்
€900 வரையிலான வளர்ப்புப் பராமரிப்பு உதவித்தொகையைப் பெறுகின்றன.
இந்த நடவடிக்கைகளுக்காக வரி செலுத்துவோர் ஆண்டுக்கு €4.9 பில்லியன் செலுத்துகின்றனர்.
பல தசாப்த கால அனுபவம் கொண்ட ஒரு இளைஞர் நலப் பணியாளர் ஒரு நேர்காணலில் இதைப் பற்றி பின்வருமாறு கருத்து தெரிவித்தார்:
"உள்நோயாளிகள் பிரிவு ஏற்கனவே அதிக வருமானம் ஈட்டித் தரும் பகுதியாகும்."
அதாவது, பல ஆண்டுகளாக உள்நோயாளிகளுக்கான வசதிகள் மேலும் மேலும் விரிவடைந்து வருவதை நீங்கள் காணலாம்.
சொல்லப்போனால், குழந்தைகளைச் சந்தையில் தள்ளுவது இளைஞர் நல அலுவலகங்கள்தான்.
நான் இதை மிகத் திட்டமிட்டுச் சொல்கிறேன்: அதை சந்தையில் கொட்டுங்கள்!
ஏனென்றால் அது அப்படித்தான்: இது பணத்தைப் பற்றியது, எல்லாம் பணத்தைப் பற்றியதுதான்.
மேலும், இளைஞர் நல அலுவலகம் ஒரு இளைஞரை ஒரு குறிப்பிட்ட தினசரி அல்லது மாதாந்திர கட்டணத்திற்கு எனக்கு வழங்கினால், நான் இளைஞர்
நல அலுவலகத்திற்கு ஒரு சலுகையை வழங்குகிறேன், மேலும் அந்த சலுகையை ஏற்றுக்கொள்வதா வேண்டாமா என்று இளைஞர் நல அலுவலகம் கூறுகிறது.
எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, இது ஒரு வணிகம். இறுதியில், இளைஞர்களைத் தங்கள் பொறுப்பிலிருந்து விடுவிக்கும் ஒரு
அமைப்பு இருப்பதில் இளைஞர் நல அலுவலகங்கள் மகிழ்ச்சியடைகின்றன.
இளைஞர் நல அலுவலக ஊழியர்கள், குழந்தைகள் காப்பகங்களில் குழந்தைகள் எவ்வாறு பராமரிக்கப்படுகிறார்கள் என்பதையும், அங்கு எடுக்கப்படும்
நடவடிக்கைகள் குழந்தைகளுக்குப் பொருத்தமானதாகவும் உதவிகரமானதாகவும் உள்ளதா என்பதையும் போதுமான
அளவு மதிப்பிடுவதில் பெரும்பாலும் தவறுகிறார்கள்.
ஜெர்மனியைச் சேர்ந்த குழந்தைகள் வளர்ப்புக் குடும்பங்களிடமும் வெளிநாடுகளில் உள்ள இல்லங்களிலும்
ஒப்படைக்கப்பட்டது தொடர்பான ஊழல்கள் மீண்டும் மீண்டும் வெளிவந்தன.
அவர்கள் அங்கு பள்ளிக்குச் செல்லவில்லை, மேலும் அவர்களின் மற்ற செயல்பாடுகளும் மேற்பார்வையிடப்படவோ அல்லது ஆதரிக்கப்படவோ இல்லை.
திடீரென்று, குழந்தையின் நலன் வெளிப்படையாக இனி ஆர்வத்திற்குரியதாக இல்லை.
இருப்பினும், இந்தத் தவறான நடைமுறையில் ஈடுபடும் நிறுவனங்களுக்கு இது ஒரு பெரிய வணிகமாகும்.
ஒரு ஜெர்மன் நிறுவனம், இளைஞர் நல அலுவலகத்திடமிருந்து ஒவ்வொரு குழந்தைக்கும் மாதத்திற்கு 5,000 யூரோக்கள் வரை பெறுகிறது.
இருப்பினும், அந்த நிறுவனம் உதாரணமாக, குழந்தையை போலந்தில் உள்ள ஒரு வளர்ப்புக் குடும்பத்திற்கு அனுப்பினால், அந்தக்
குடும்பத்தில் குழந்தையின் தங்குதலுக்காக மாதத்திற்கு 600 யூரோக்கள் மட்டுமே செலுத்தப்பட வேண்டும்.
மீதமுள்ள பணத்திற்கு என்ன நடக்கிறது என்பது பெரும்பாலும் சரிபார்க்கப்படுவதில்லை.
இளைஞர் நல அலுவலகங்களில் அவசரநிலை
இது பெரும்பாலான இளைஞர் நல அலுவலகங்களில் உள்ள கடுமையான பணியாளர் பற்றாக்குறையின் விளைவாகும்.
ஆணையத்தின் பல ஊழியர்கள் தொடர்ந்து அதிகப்படியான சுமையால் அவதிப்படுகிறார்கள்.
குழந்தைகளின் இருப்பிடம் மற்றும் நலனைக் கண்காணிக்க நேரம் மற்றும் ஊழியர்கள் பற்றாக்குறையாக உள்ளனர்.
நடக்கும் விதம் தங்களுக்கு இனி உடன்பட முடியாததால், பல சமூகப் பணியாளர்கள் தங்கள் வேலையிலிருந்து ராஜினாமா செய்கின்றனர்.
இது மேலும் அவலத்தை மோசமாக்குகிறது. மேலும், திறமையான தொழிலாளர்களின் பற்றாக்குறை உள்ளது.
அரசியலிடமிருந்து எந்த தீர்வும் எதிர்பார்க்கப்படவில்லை
குழந்தைகள் சம்பந்தப்பட்ட தொழிலில் அவர்களே கணிசமான ஆதாயங்களைப் பெறுவதால், அரசியல்வாதிகளே இந்த
நிலைமையைச் சரிசெய்வார்கள் என்று கருத முடியாது.
"கடல் மீட்பு" முதல் "பெண்ணிய வெளியுறவுக் கொள்கை" எனப்படும் வரை, அரசியல்வாதிகள் தங்களின் பெரும்பாலும் கேள்விக்குட்பட்ட, கருத்தியல்
திட்டங்களை ஆதரிக்கப் பயன்படுத்தும் நிதி ஒதுக்கீடுகளுக்காக நடக்கும் ஒரு பெரிய போராட்டத்தை நாம் தற்போது காண்கிறோம்.
குழந்தைகளைப் பராமரிப்பில் எடுப்பது, கூட்டாட்சி அரசியல்வாதிகளுக்குக் கிடைக்கும் நிதி நெகிழ்வுத்தன்மையில்
ஒரு நன்மை பயக்கும் விளைவைக் கொண்ட ஒரு கருவியாகும்.
குழந்தைகள் சம்பந்தப்பட்ட தொழில், அதிக உழைப்பு தேவைப்படுவதால் பணம் ஈட்டுகிறது.
இது வேலையின்மைப் புள்ளிவிவரங்களைக் குறைக்கிறது, மேலும் அரசாங்கம் குறைவான வேலையின்மை நலத்தொகையைச் செலுத்த வேண்டியிருக்கும்.
அதே நேரத்தில், குழந்தை மற்றும் இளைஞர் நல சேவைகளில் பணிபுரியும் ஊழியர்கள் செலுத்தும் வருமான வரி, மாநில கருவூலத்திற்கு
கணிசமான அளவு பணத்தை ஈட்டித் தருகிறது, அது பின்னர் முக்கியமாக மத்திய மற்றும் மாநில அரசாங்கங்களுக்குச் செல்கிறது.
இருப்பினும், குழந்தைகளைப் பராமரிப்பில் எடுப்பதற்கான செலவுகளை மத்திய அரசாங்கம் ஏற்காமல், பெற்றோர்களும் உள்ளூர்
அதிகாரிகளுமே ஏற்கின்றனர்; இவர்கள் வருமான வரி வருவாயில் ஒப்பீட்டளவில் ஒரு சிறிய பங்கையே பெறுகின்றனர்.
அரசு, குழந்தைகளை அகற்றுவதை மற்ற வழிகளிலும் - அதாவது ஒரு கட்டுப்படுத்தும் நடவடிக்கையாகவும்
- தனக்கு சாதகமாகப் பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம்.
இது கொரோனா வைரஸ் பெருந்தொற்றின் போது காணப்பட்டது:
இங்கு, கொரோனா வைரஸ் நடவடிக்கைகளை விமர்சிப்பவர்களை அச்சுறுத்துவதற்காக, குழந்தைகளைப்
பராமரிப்பில் எடுப்பது என்ற கூர்வாளை அரசு கையாண்டது.
பல சந்தர்ப்பங்களில், குழந்தைகள் பள்ளியில் முகக்கவசம் அணிய வேண்டும் என்று அவர்களின் பெற்றோர் வலியுறுத்தாததால்,
அவர்கள் தங்கள் குடும்பங்களிலிருந்து பிரிக்கப்பட்டனர்.
குழந்தை கடத்தலால் ஏற்பட்ட பெரும் சேதம்
இதற்கிடையில், இந்தச் சூழலில் பிரிந்து சிதைந்துள்ள குடும்பங்கள் ஒரு பேரழிவை அனுபவித்து வருகின்றன.
சில சமயங்களில், குழந்தைகள் காவல்துறையினரால் அவர்களது குடும்பங்கள், பள்ளிகள் அல்லது குழந்தைகள்
காப்பகங்களிலிருந்து வலுக்கட்டாயமாக அகற்றப்படுகிறார்கள்.
எங்கள் நிகழ்ச்சியான "முறையான குழந்தை அகற்றுதல் – குழந்தைகளைப் பராமரிப்பில் எடுப்பது ஆய்வுக்குட்படுத்தப்படுகிறது"-இல்,
பாதிக்கப்பட்டவர்கள் இந்தத் தலையீடுகளைத் தாங்கள் எவ்வாறு அனுபவித்தார்கள் என்பதைப் பற்றித் தெரிவிக்கின்றனர்.
மேலும், அலறும் குழந்தைகள் தங்கள் தாய்மார்களின் கைகளிலிருந்து பறிக்கப்படும்
அதிர்ச்சியூட்டும் திரைப்படக் காட்சிகளையும் காண முடிகிறது.
இதுபோன்ற ஒரு வன்முறைப் பிரிவு மட்டுமே சிறுவர்களுக்கு வாழ்நாள் முழுவதும் அதிர்ச்சியைத் தருகிறது, மேலும்
அவர்களைக் கடுமையாக மன உளைச்சலுக்கு உள்ளாக்குகிறது.
இது குழந்தைகளிடம் ஆழ்ந்த மன அதிர்ச்சியையும் நடத்தை மாற்றங்களையும் ஏற்படுத்துகிறது.
உதாரணமாக, இரண்டு வயது பால் தன் குடும்பத்திலிருந்து பிரிக்கப்பட்டபோது பேசுவதை நிறுத்திவிட்டான்,
அதன்பிறகு அவனுக்கு பேச்சுப் பிரச்சினைகள் உள்ளன.
இதைத் தொடர்ந்து பல வாரங்கள் மற்றும் மாதங்கள், குழந்தைகள் தங்கள் பெற்றோரிடமிருந்து மறைக்கப்படுகிறார்கள்.
நீதிமன்ற விசாரணைக்குப் பிறகு, குழந்தைகளுடனான சந்திப்புகள் நடைபெறலாம்.
இருப்பினும், இது மிகவும் அரிதானது மற்றும் கடுமையான விதிமுறைகளுக்கு உட்பட்டது.
பெற்றோர்கள் எந்த உணர்வுகளையும் காட்டக் கூடாது அல்லது தங்களின் கடந்தகாலத்தைப் பற்றிப் பேசக் கூடாது.
இதன் மூலம், தங்கள் பெற்றோரும் பிரிவால் துன்பப்படுகிறார்கள் என்று குழந்தைகள் உணர்வதில்லை.
பெற்றோரின் இந்த வலுக்கட்டாயமான, இயற்கைக்கு மாறான நடத்தை குழந்தைகள் மீது மிகவும் கவலையளிக்கும் விளைவை ஏற்படுத்துகிறது.
இருப்பினும், விதிகள் மீறப்பட்டால், வருகைகள் முற்றிலும் தடைசெய்யப்படும்.
பெரும்பாலான சந்தர்ப்பங்களில், ஒரு முதியோர் இல்லத்தில் சேர்ப்பது அங்கு வசிப்பவரின் நிலையை மேம்படுத்துவதில்லை.
குழந்தைகளுக்கு அடிக்கடி நடத்தைப் பிரச்சினைகள் ஏற்படுகின்றன.
பின்னர் அவர்கள் குழந்தை மற்றும் இளம் வயது மனநல மருத்துவத்திற்கு மாற்றப்படலாம், அங்கு அவர்களுக்கு மனநிலை மாற்றியமைக்கும்
மருந்துகள் மற்றும் ரிட்டலின் மூலம் சிகிச்சை அளிக்கப்படும்.
உளவியலாளர் டாக்டர் கிறிஸ்டிடிஸ்:
ஆகவே, நிறுவனங்களில் குழந்தைகளுக்கு எந்த உதவியும் செய்யப்படுவதில்லை.
உண்மையில் கடுமையாகத் துஷ்பிரயோகம் செய்யப்பட்ட குழந்தைகளிடம் மட்டுமே இது சாத்தியமாகும், மேலும் அங்கு
குழந்தைகளிடம் மிகத் தெளிவான, தீவிரமான காயங்களைத் தடயவியல் மருத்துவம் அடையாளம் கண்டுள்ளது. பாலியல் துஷ்பிரயோகம்...
தங்கள் அடையாளத்தை வெளிப்படுத்தும் முன்பே கிட்டத்தட்ட 90% இளைஞர்கள் பாதிக்கப்படுகிறார்கள் என்று கண்டறிந்த
முழுமையான ஆய்வுகள் உள்ளன என்று அவர் சாட்சியமளிக்கிறார்.
பின்னர் அவர்கள் போதைப்பொருள் அல்லது மதுவுக்கு அடிமையாகிறார்கள், அல்லது குற்றச் செயல்களிலேயே ஈடுபடுகிறார்கள்.
அவர்கள் தகுதியான கல்வித் தகுதிகளைப் பெறுவதில்லை, அதனால் அவர்கள் பெரும்பாலும் அரசுக்கு ஒரு சுமையாகிவிடுகிறார்கள்.
டாக்டர் கிறிஸ்டிடிஸ்: "குழந்தைகள் இல்லங்களில் உள்ள குழந்தைகளுக்கு என்ன நடக்கிறது? அவர்கள் காவலில் வைக்கப்படுகிறார்கள்."
அவர்கள் வைத்திருக்கும் பணியாளர் விகிதம் உங்களை அழ வைக்கும் அளவுக்கு மோசமாக இருக்கிறது.
அதனால், எல்லாமே தனியார்மயமாக்கப்பட்டதால், அங்கும் சேமிப்புகள் செய்யப்படுகின்றன.
அவர்கள் அனைவரும் லாபம் சம்பாதிக்க மட்டுமே விரும்புகிறார்கள். அதனால் குழந்தைகள்
புறக்கணிக்கப்படுகிறார்கள், ஊக்குவிக்கப்படுவதில்லை.
மேலும், வீடுகளிலும் வளர்ப்புப் பராமரிப்பிலும் இதைவிட மோசமான சேதங்கள் ஏற்பட்டதாக தொடர்ச்சியான அறிக்கைகள் வருகின்றன.
உதாரணமாக, பெர்லினில், சமூகக் கல்விஞர் ஹெல்முட் கென்ட்லரின் ஆலோசனையின் பேரில், குழந்தைகள் பல பத்தாண்டுகளாகக் குழந்தை பாலியல்
வன்கொடுமையாளர்களான வளர்ப்புப் பெற்றோர்களிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டனர்.
கென்ட்லர் இப்போது இறந்துவிட்டார், ஆனால் இன்றுவரை முறையான மற்றும் தொடர்ச்சியான விசாரணை எதுவும் நடைபெறாததால், பழைய வலையமைப்புகளும்
தொடர்புகளும் இன்னும் இருக்கக்கூடும் எனக் கருதப்படுகிறது.
கூடுதல் விவரங்களை "டெமோ ஃபர் ஆலெ" (Demo für alle) என்ற செயல்பாட்டுக் குழுவின்
"கென்ட்லர் கேட்" என்ற ஆவணப்படத்தில் காணலாம்.
பெற்றோரின் பாதுகாப்பு இல்லாமல், தங்கள் துஷ்பிரயோகக்காரர்களின் கருணையில் சகஜமாக இருக்கும் குழந்தைகள், தவறாக நடத்தப்படுவது
மற்றும் பாலியல் துஷ்பிரயோகத்திற்கு உள்ளாக்கப்படுவது தொடர்பான பல்வேறு ஊழல்களும் குழந்தைகள் இல்லங்களில் நடந்துள்ளன.
டாக்டர் கிறிஸ்டிடிஸ், பல ஆண்டுகளாகப் பெரும்பணக்காரர்களால் குழந்தைகள் துன்புறுத்தப்பட்ட ஒரு
SOS குழந்தைகள் கிராமத்தை மேற்கோள் காட்டுகிறார்.
அவர் 160 வழக்குகளைக் குறிப்பிடுகிறார்.
குழந்தை பாலியல் துஷ்பிரயோகம் மற்றும் குழந்தைகளுக்கு எதிரான சாத்தானிய சடங்கு வன்முறை குறித்த ஆவணப்படங்களுக்கான அதன் ஆய்வில் ,
செல்வாக்கு மிக்க குற்றவாளிகள் குழந்தைகள் இல்லங்களைச் சேர்ந்த குழந்தைகளை வெட்கமின்றி துஷ்பிரயோகம் செய்த பல
வழக்குகளையும் Kla.TV மீண்டும் மீண்டும் சந்தித்துள்ளது.
எதிர்ப்பு உருவாகிறது
டாக்டர் ஆண்ட்ரியா கிறிஸ்டிடிஸ், ஜெர்மனியில் சட்டவிரோத இடப்பெயர்வுகளுக்கு எதிராகப்
போராடும் மிக முக்கியமான போராளியாகக் கருதப்படுகிறார்.
பல ஆண்டுகளாக, அவர் மகத்தான எதிர்ப்பை எதிர்த்துப் போராட வேண்டியிருந்தது.
இப்போது அவர் மருத்துவர்கள், விஞ்ஞானிகள், வழக்கறிஞர்கள் மற்றும் குற்றவியல் நிபுணர்களின் ஒத்துழைப்புடன் இந்தத்
துஷ்பிரயோகங்களுக்கு எதிராகக் கூட்டு நடவடிக்கை எடுக்க "ஆக்ஷன்-ரெசிஸ்ட்" என்ற சங்கத்தை நிறுவினார்.
பாதிக்கப்பட்ட குடும்பங்களுக்கு ஆதரவளிப்பதோடு, ஆக்சியன் ரெசிஸ்ட் "ஸீல்ஷைப் கைண்ட் & பிண்டுங்" (இலக்கு: குழந்தைகள் & பிணைப்பு)
போன்ற மதிப்புமிக்க மக்கள் தொடர்புப் பணிகளையும் மேற்கொள்கிறது. இதை அவர்களின் https://axionresist.com என்ற
இணையதளத்தில் முழுமையாகவோ அல்லது www.kla.tv/29203 என்ற முகவரியில் சுருக்கமான வடிவிலோ காணலாம்.
இருப்பினும், டாக்டர் கிறிஸ்டிடிஸுக்கும் அவரது சகாக்களுக்கும் இந்த முக்கியமான பணியில் நமது அனைவரின் ஆதரவும் தேவை.
உண்மையான, தீவிரமான காரணங்கள் இல்லாமல் குழந்தைகளை அவர்களின் பெற்றோரிடமிருந்து பிரித்தெடுப்பது, நமது சமூகத்தின் மிகவும்
பலவீனமான உறுப்பினர்களுக்கு எதிரான ஒரு குற்றமாகும், இது பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு
வாழ்நாள் முழுவதும் விளைவுகளை ஏற்படுத்தும்.
இவ்வளவு குழந்தைகளும் பெற்றோர்களும் ஒரு கணத்தில் இருந்து அடுத்த கணத்தில் ஒன்றுக்கொன்று நிரந்தரமாகப் பிரிக்கப்படுகிறார்கள் என்பது,
இரு தரப்பினருக்குமான அதன் நாடகத்தன்மையில் கிட்டத்தட்ட இணையற்றது.
இந்தத் திரும்பப் பெறும் நடைமுறைகள் பொதுவாக வெளிப்படையாக அறியப்படாததாலும், ஊடகங்கள் அவற்றைத் துண்டு துண்டாக மட்டுமே செய்தி
வெளியிடுவதாலும், இந்த விவகாரத்தை சமூக விவாதத்தின் முன்னணிக்குக் கொண்டுவரவும், இறுதியாக இந்த நிலைமையைச் சரிசெய்ய அரசியல்வாதிகள்
மீது அழுத்தம் கொடுக்கவும் நாம் அனைவரும் அழைக்கப்படுகிறோம்!