Այն, ինչը կոչվում է «Անվտանգ, կարգավորված և կանոնավոր միգրացիայի համաշխարհային համաձայնագիր», նախատեսված էր
ստորագրվել Միացյալ Ազգերի (ՄԱ) անդամ պետությունների կողմից Մարոկկոյում 2018 թ. դեկտեմբերի 10-ին և 11-ին։
Իրականում այս համաձայնագիրը բոլոր տեսակի միգրանտներին՝ անկախ նրանց իրավական կարգավիճակից, հավասարեցնում է
պաշտպանված կարգավիճակ ունեցող իսկական փախստականների հետ։
Սա կնշանակեր, որ այս նոր ՄԱԿ-ի ուղեցույցների համաձայն, եթե երկրները ապագայում արտաքսեին անօրինական
ներգաղթյալներին կամ քրեականացնեին անօրինական սահմանախախտումները, նրանք կխախտեին մարդու իրավունքները։
Սա բազմաթիվ երկրներում դիմադրության հանդիպեց։
Օրինակ, Ավստրիան արդեն 2018 թվականի հոկտեմբերին հայտարարել էր, որ չի ստորագրելու միգրացիոն պայմանագիրը։
Շվեյցարիայում խորհրդարանը այժմ նույնպես որոշել է 2024 թվականի վերջում միանալ միգրացիոն պայմանագրին։
2024 թվականի Schweizerzeit-ի վերջին, դեկտեմբերի 20-ի համարում գլխավոր խմբագիր Անիան Լիեբրանդը իր
«SchlussPunkt» սյունակում հաղորդեց այս ոգևորիչ լուրը։
– Ահա դրա մի հատվածը:
Շվեյցարիան չի ստորագրի ՄԱԿ-ի միգրացիոն պայմանագիրը։
Պետությունների խորհրդից հետո Ազգային խորհուրդը նույնպես վերջապես ձմեռային նստաշրջանում դեմ քվեարկեց դրան։
Սա նշանակում է ավարտը այն հեղինակավոր նախագծի, որը Ֆեդերալ խորհուրդը հույս ուներ ավարտին հասցնել 2018 թվականին,
սակայն այն ժամանակ այն դադարեցվեց խորհրդարանի ճնշման պատճառով։
Քննադատական դիտորդների համաձայն, այդ պակտը ճանապարհ կբացեր «աշխարհում մարդկանց ազատ տեղաշարժի» մի
տեսակին, և անհատական պետությունները կորցնելու էին իրենց ինքնիշխանությունը ներգաղթի հարցերում։
– Միգրանտներին պետք է շնորհվի ցանկացած վայրում բնակվելու իրավունք։
Միգրացիոն պակտի միջոցով նախատեսված ներգաղթի կատեգորիաների միջև տարբերակում չկատարելը՝ այսինքն՝ բոլոր
միգրանտներին սահմանին նույն իրավունքներ շնորհելը, նույնպես խիստ քննադատության ենթարկվեց Ազգային խորհրդում։
Բնակչության մեծամասնությունը պատրաստ չէր հրաժարվել անձանց ազատ տեղաշարժի, ապաստանային միգրացիայի
և երրորդ երկրների միգրացիայի միջև տարբերակումը։
– Դաշնային խորհրդական Իգնացիո Կասիսը, որը քարոզչություն էր վարել միգրացիոն պայմանագրի օգտին, բայց, ակնհայտ է, արդեն իսկ ունի!
Միգրացիոն պակտի այժմ քննարկումներից դուրս լինելը անշուշտ պայմանավորված է նաև այն ուժեղ
ընդդիմությամբ, որին համաձայնագիրը բախվել է սկզբից։
2019 թվականի հուլիսին «Շվայցերցայթ» թերթը նախաձեռնել է ստորագրահավաք, իսկ մյուսներն էլ
բարձրաձայն իրենց ընդդիմությունը հայտնել են։
Այս օրինակն ցույց է տալիս, որ դիմադրությունը վճարում է։
Kla.TV-ն մի քանի անգամ ուշադրություն է հրավիրել միգրացիոն պակտի վտանգների վրա, օրինակ՝ իր ծրագրում, որտեղ ներկայացվել է
Գերհարդ Վիշնևսկիի հետ 16-րդ AZK-ում անցկացված հարցազրույցը։
Բայց այս հաջողության ֆոնին մենք պետք է մնանք զգոն, քանի որ նախատեսվում են լրացուցիչ պայմանագրեր, որոնք, կարելի է
ասել, ենթարկելու են ազգերին ՄԱԿ-ի համաշխարհային պետությանը։
Անիան Լիեբրանդը հետևաբար խորհուրդ է տալիս զգոն լինել։
"Աջակիցները երբեք չէին հոգնում ընդգծելու, որ միգրացիոն պակտը ընդամենը «փափուկ օրենք» էր՝ այլ կերպ ասած՝ մի մտադրությունների
հայտարարություն, որը «իրավականորեն պարտադիր չէր»։"
– կարծես երկրները ստիպված չլինեին պահպանել ստորագրած համաձայնագրի պայմանները։
Չնայած այս խաբեությունը այս դեպքում բացահայտվեց, ՄԱԿ-ի (ապագա) փափուկ իրավունքի համաձայնագրերի վտանգը մնում է։
Անվանվող «ապագայի պայմանագիր» կամ «պանդեմիայի պայմանագիր» նախապատրաստվում է։ Մնանք զգոն։