"လုံခြုံ၊ စနစ်တကျနှင့် တရားဝင် ပြောင်းရွှေ့မှုအတွက် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ သဘောတူစာချုပ်" ဟုခေါ်ဆိုသော စာချုပ်ကို ၂၀၁၈
ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလ ၁၀ ရက်နှင့် ၁၁ ရက်နေ့များတွင် မိုရိုကိုနိုင်ငံ၌ ကုလသမဂ္ဂ (UN)
အဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံများက လက်မှတ်ရေးထိုးရန် ရည်မှန်းထားခဲ့သည်။
အဓိကအားဖြင့် ဤသဘောတူညီချက်သည် ဥပဒေရေးရာအခြေအနေ မရွေး မည်သည့်အမျိုးအစားမဆို ပြောင်းရွှေ့လာသူများအားလုံးကို
ကာကွယ်ခံအခြေအနေရှိ တကယ့်ဒုက္ခသည်များနှင့် တူညီစေသည်။
ဤဆိုသည်မှာ ကုလသမဂ္ဂ၏ ဤအသစ်ထုတ်ပြန်ထားသည့် လမ်းညွှန်ချက်များအရ နိုင်ငံများသည် မတရားဝင်ရောက်နေသူများကို ပြန်ပို့ခြင်း သို့မဟုတ်
မတရားနယ်စပ်ကျော်လွန်ခြင်းကို ပြစ်မှုအဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်း ပြုလုပ်ပါက အနာဂတ်တွင် လူ့အခွင့်အရေးချိုးဖောက်နေမည်ဖြစ်ကြောင်း ဆိုလိုသည်။
ဤသည်ကို နိုင်ငံအများအပြားတွင် ဆန့်ကျင်ခံခဲ့ရသည်။
ဥပမာအားဖြင့်၊ အော်စတြီးယားနိုင်ငံသည် ၂၀၁၈ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလတွင် ပြောင်းရွှေ့ရေး သဘောတူစာချုပ်ကို
မလက်မှတ်ရေးထိုးမည်မဟုတ်ကြောင်း ကြေညာပြီးသားဖြစ်သည်။
ဆွစ်ဇလန်တွင် ပါလီမန်ကလည်း ၂၀၂၄ ခုနှစ်အဆုံးတွင် ပြောင်းရွှေ့ရေးသဘောတူစာချုပ်တွင် မပါဝင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
၂၀၂၄ ခုနှစ် Schweizerzeit ၏ နောက်ဆုံးထုတ် (၂၀၂၄ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာ ၂၀ ရက်စွဲ) တွင် အယ်ဒီတာချုပ် Anian Liebrand သည် သူ၏ "SchlussPunkt"
ကော်လံတွင် ဤအားပေးစရာကောင်းသော သတင်းကို ဖော်ပြခဲ့သည်။
– ဤမှာ ထိုအရာမှ ကောက်ယူထားသော အပိုဒ်တစ်ပိုဒ် ဖြစ်ပါသည်။
"ဆွစ်ဇလန်သည် ကုလသမဂ္ဂ ပြောင်းရွှေ့ရေး သဘောတူစာချုပ်တွင် မပါဝင်ပါ။
ပြည်နယ်များကောင်စီအပြီးတွင်၊ အမျိုးသားကောင်စီလည်း ဆောင်းရာသီအစည်းအဝေးတွင် နောက်ဆုံးတွင် ဆန္ဒမဲဖြင့် ဆန့်ကျင်ခဲ့သည်။
ဤသည်မှာ ဖက်ဒရယ်ကောင်စီက ၂၀၁၈ ခုနှစ်တွင် အပြီးသတ်ရန် မျှော်လင့်ထားခဲ့သော်လည်း
လွှတ်တော်ဖိအားကြောင့် ထိုအချိန်တွင် ရပ်ဆိုင်းထားခဲ့ရသည့် ဂုဏ်ယူစရာကောင်းသော စီမံကိန်းတစ်ခု၏ အဆုံးသတ်ဖြစ်သည်။
အကဲခတ်သူများအဆိုအရ၊ ထိုစာချုပ်သည် 'ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ လူများ လွတ်လပ်စွာ သွားလာခွင့်' တစ်မျိုးအတွက် လမ်းခင်းပေးခဲ့မည်ဖြစ်ပြီး၊
တစ်နိုင်ငံချင်းစီသည် နိုင်ငံဝင်ခွင့်ဆိုင်ရာကိစ္စများတွင် ကိုယ်ပိုင်အာဏာကို ဆုံးရှုံးခဲ့မည်ဖြစ်သည်။
– ပြောင်းရွှေ့လာသူများအား မိမိတို့လိုချင်သည့်နေရာတိုင်းတွင် နေထိုင်ခွင့် ပေးသင့်သည်။
ပြည်ပဝင်ခွင့်အမျိုးအစားများအကြား ခွဲခြားမှုမရှိခြင်း—ဆိုလိုသည်မှာ မည်သူ့မဆို ပြည်ပဝင်ရောက်သူအားလုံးကို
နယ်စပ်တွင် တူညီသော အခွင့်အရေးများပေးမည်ဖြစ်ခြင်း—ကိုလည်း အမျိုးသားကောင်စီတွင် ပြင်းထန်စွာ ဝေဖန်ခဲ့သည်။
လူဦးရေ အများစုသည် လူများ လွတ်လပ်စွာ သွားလာခြင်း၊ ဒုက္ခသည်ရွှေ့ပြောင်းခြင်းနှင့်
တတိယနိုင်ငံရွှေ့ပြောင်းခြင်းတို့အကြား ခွဲခြားချက်ကို စွန့်လွှတ်ရန် ပြင်ဆင်ထားခြင်း မရှိခဲ့သည်။
– ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီး Ignazio Cassis သည် ပြောင်းရွှေ့ရေးသဘောတူစာချုပ်အတွက် ကြိုးပမ်းခဲ့သူဖြစ်သော်လည်း၊
ထင်ရှားစွာဖြင့် ယခုထိ လက်မှတ်ရေးထိုးပြီးသားဖြစ်ပါသည်။
ပြောင်းရွှေ့ရေးသဘောတူစာချုပ်ကို ယခု စားပွဲပေါ်မှ ဖယ်ရှားထားရခြင်းမှာ စတင်ချိန်ကတည်းက သဘောတူစာချုပ်ကို
ပြင်းထန်စွာ ဆန့်ကျင်ခဲ့ကြခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်ပါသည်။
၂၀၁၉ ခုနှစ် ဇူလိုင်လတွင် Schweizerzeit သတင်းစာက တောင်းဆိုလွှာတစ်စောင် စတင်ထုတ်ပြန်ခဲ့ပြီး အခြားသူများကလည်း
ဆန့်ကျင်ကြောင်းကို အသံထွက်အောင် ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။
ဤဥပမာသည် တားဆီးခြင်းက အကျိုးရှိကြောင်း ပြသသည်။
Kla.TV သည် ပြောင်းရွှေ့ရေးစာချုပ်၏ အန္တရာယ်များကို အခါခါ သတိပေးခဲ့ပြီး၊ ဥပမာအားဖြင့် ၁၆ ကြိမ်မြောက်
AZK တွင် Gerhard Wisnewski နှင့် တွေ့ဆုံမေးမြန်းထားသည့် အစီအစဉ်တွင် ထည့်သွင်းပြသခဲ့သည်။
သို့သော် ဤအောင်မြင်မှုရှိသော်လည်း ကျွန်ုပ်တို့သည် သတိထားနေရမည်၊ အကြောင်းမှာ နိုင်ငံများကို
ကုလသမဂ္ဂကမ္ဘာ့အစိုးရအောက်တွင် ထိထိရောက်ရောက် ထိန်းချုပ်မည့် ထပ်မံစာချုပ်များကို စီစဉ်နေဆဲဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် အနီယန် လီဘရန်ဒ်က သတိထားရန် အကြံပြုသည်။
"ထောက်ခံသူများသည် ပြောင်းရွှေ့ရေး သဘောတူစာချုပ်သည် 'နူးညံ့ဥပဒေ'သာဖြစ်ကြောင်း၊ တခြားပြောရရင် 'ဥပဒေအရ
ချုပ်ဆိုမှုမရှိသော' ရည်ရွယ်ချက်ကြေညာချက်သာဖြစ်ကြောင်းကို အမြဲတမ်း အလေးပေးပြောဆိုရာတွင် မပျင်းမောခဲ့ကြသည်။"
– နိုင်ငံတွေက သူတို့ လက်မှတ်ရေးထိုးထားတဲ့ သဘောတူစာချုပ်ရဲ့ စည်းကမ်းတွေကို လိုက်နာစရာ မလိုဘူးလို့ ထင်နေသလို။
ဤကိစ္စတွင် ဤလိမ်လည်မှုကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပေမယ့်၊ အနာဂတ်တွင်ဖြစ်မည့် ကုလသမဂ္ဂ၏ နူးညံ့ဥပဒေ
သဘောတူညီချက်များ၏ အန္တရာယ်က ဆက်လက်တည်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
အနာဂတ်စာချုပ် သို့မဟုတ် ကပ်ရောဂါစာချုပ် ဟု ခေါ်ဆိုသော စာချုပ်တစ်ခု ပြင်ဆင်နေဆဲဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့ သတိထားနေကြပါစို့။