Më 18 mars, Bundestagu gjerman mori një vendim me pasoja të mëdha.
I kombinuar me një ndryshim në Ligjin Themelor, ai hapi rrugën për një paketë kredie prej miliardëshe
për mbrojtjen, infrastrukturën dhe mbrojtjen e klimës.
Kjo do të thotë se i ashtuquajturi “frena borxhi” për ushtrinë dhe klimën është hequr.
Kandidati për kancelar i CDU-së, Friedrich Merz, hoqi kështu premtimin e tij zgjedhor
vetëm pak ditë pas fitores së CDU-së në zgjedhje.
Deri atëherë ai ishte paraqitur si avokat i të ashtuquajturit frena borxhi.
Tani është e qartë rruga që kompanitë e armëve të zgjerojnë masivisht prodhimin.
Por prodhimi i armëve nuk po rritet vetëm atje, por edhe në kompanitë tradicionale tregtare gjermane.
Këto kanë qenë në rënie të lirë që nga shkatërrimi i qëllimshëm i ekonomisë gjermane përmes masave kundër koronës,
rregulloreve klimatike, çmimeve të larta të energjisë, etj.
Shumë falimentime të kompanive dhe papunësia si pasojë i inkurajojnë kompanitë të kalojnë në armatim.
Këtu janë disa shembuj:
Prodhuesi holandez i tankeve KNDS po merr përsipër fabrikën tradicionale të vagonëve në Görlitz.
Në të ardhmen, këtu do të prodhohen komponentë për tanke luftarake.
CEO i Rheinmetall, Armin Papperger, e ka përshkruar fabrikën e VW në Osnabrück si "të
përshtatshme" për prodhimin e pajisjeve ushtarake.
Shefi i VW, Oliver Blume është i hapur për ripërdorimin e fabrikës.
Kërkesa nga Dhoma e Tregtisë dhe Industrisë e Pallatinit të Epërm dhe Rajoni Metropolitane i Nurembergut tregon:
Kompanitë nga industria e furnizimit të automobilave dhe përpunimit të metaleve po kërkojnë gjithnjë e
më shumë të hyjnë në sektorin e prodhimit të armëve.
Në industrinë e automobilave dhe metaleve, mbivendosja ndërmjet përdorimit civil dhe atij ushtarak është e madhe, siç është rasti
me kompanitë e teknologjisë së informacionit dhe komunikimit.
Kompanitë e armëve po marrin mbështetje të plotë nga media shtetërore.
ZDF ka kërkuar nga CEO i Rheinmetall, Armin Papperger, të vlerësojë industrinë e armëve si një "makinë e
stacionit të punës" dhe "shpëtimtare të ekonomisë".
Citimi i Papperger: "Është me të vërtetë një makinë pune dhe ne supozojmë se rreth 80,000 njerëz mund të bëjnë jetesën prej saj."
Është më mirë të mos flasim se sa njerëz vdesin në një luftë nga armët e prodhuara.
Ekonomisti Ulrich Kater në ZDF thotë: "Të paktën duhet të kemi parasysh se rreth 100,000 vende pune
u humbën në industrinë gjermane vitin e kaluar."
“Shpenzimet më të larta të mbrojtjes mund të krijojnë gjithsej 200 000 vende të reja pune.
Ky është rezultat i një simulimi nga Instituti për Kërkime të Punësimit.
Sidomos kur shpenzimet qeveritare financohen me borxhe.”
Asnjë konsiderim i shkaqeve të vërteta të rënies ekonomike.
Askush nuk po kërkon zgjidhje më të mira sesa prodhimi i armëve vdekjeprurëse që në fund do të
shkatërrojnë njerëzit e zakonshëm dhe gjërat e tyre.
Rreziku i lartë i luftës që lind nga ndjekja e këtij kursi nuk luan pothuajse asnjë rol në debatin publik.
Megjithatë, analisti politik Ernst Wolff e bëri të qartë tashmë në shkurt 2024 se luftërat nuk lindin kurrë
rastësisht; për shembull, ato janë planifikuar shumë përpara:
Luftërat nuk ndodhin kurrë rastësisht.
“Luftërat përgatiten gjithmonë shumë, shumë përpara.
Kjo vlen për Luftën e Parë Botërore, kjo vlen për Luftën e Dytë Botërore, kjo vlen për të gjitha luftërat që atëherë.
Përgatitja kërkon shumë kohë.
Përpjekjet logjistike për këtë janë shumë të mëdha.
Pra, një luftë nuk ndodh kurrë ashtu siç i prezantohet publikut, papritur nga një ditë në tjetrën.
Diçka është duke lëvizur në sfond për një kohë të gjatë.
Dhe në luftën e Ukrainës, për shembull, ishte tashmë e qartë disa javë përpara se lëvizjet e trupave ishin duke u zhvilluar.
Gjithçka ishte përgatitur me shumë, shumë kujdes.
Dhe sigurisht e gjithë kjo është një biznes i madh.
Dhe për këtë arsye ata që merren me këtë biznes duhet të informohen në kohën e duhur.
Industria e armëve duhet të informohet me kohë se së shpejti do të kërkohet një numër më i madh armësh se më
parë, sepse një numër i madh armësh duhet të shkatërrohen shumë shpejt në një luftë si kjo.
Dhe sigurisht, dorëzimi i mëvonshëm duhet të jetë shumë i shpejtë.
Pra, në luftë, ky kalim i ekonomisë nga një ekonomi në kohë paqeje në një ekonomi të
kohës së luftës është gjithashtu i rëndësishëm.
Edhe kjo duhet të përgatitet sërish.
Pra, në sfond ndodhin lloj-lloj gjërash që qytetari i zakonshëm as që i vë re.
Gjëja interesante për luftërat është se këto luftëra nuk bëhen sot, dhe nuk janë bërë në të kaluarën, për t'u fituar.
Luftërat nuk janë gjë tjetër veçse një promovim i industrisë së armëve.
Dhe sot industria e armëve është tërësisht në duart e industrisë së IT dhe korporatave të mëdha financiare.
Dhe ata janë duke pasur probleme për momentin, sepse nuk po bëjnë fitime të mjaftueshme.
Dhe ata tani po i bëjnë këto fitime përmes luftërave.”
Si mund ta bëni një popull të shkojë në luftë përsëri dhe përsëri?
“Qeveritë u thonë njerëzve se ne jemi kundër qeverisë tjetër.
Pra, thjesht ndërtohet një armik.
Pra, në rastin e Ukrainës u tha papritur: diktatori i madh Putin!
Ukraina duket si Davidi kundër Rusisë Goliath.
Dhe sigurisht, njeriu normal gjithmonë mban anën e Davidit dhe menjëherë shkon kundër Goliathit.
Qeveria amerikane aktualisht po vepron sikur të ishte armiku i madh i qeverisë kineze.
Në realitet, kompanitë e mëdha amerikane të IT-së punojnë së bashku me kompanitë e mëdha kineze të IT-së.
Në thelb, në sfond, gjithmonë promovohet një lloj ekonomie apo aleance.
Dhe njerëzit, njerëzit e thjeshtë në rrugë, thjesht paraqiten me këtë imazh se një shtet po lufton kundër një shteti tjetër.
Sepse kjo është mënyra e vetme për t'i shtyrë njerëzit ideologjikisht të marrin pjesë realisht në këto luftëra dhe,
për shembull, të dërgojnë në betejë djemtë dhe vajzat e tyre.
Sa të drejtë ka Ernst Wolff tani po bëhet e qartë disa muaj pas deklaratës së tij.
Mashtrimi i votuesve të Merzit është gjithashtu një llogaritje e pastër.
Gjatë fushatës elektorale, tashmë konsiderohej një marrëveshje e përfunduar që pas zgjedhjeve të lansohej një
paketë borxhi me vlerë miliarda, e cila do të përfitonte kryesisht industrinë e armëve.
Si politikani i CDU-së Roderich Kiesewetter ashtu edhe Anton Hofreiter i të Gjelbërve deklaruan publikisht se frenimi i
borxhit dhe grindjet midis CDU-së dhe të Gjelbërve ishin manovra të pastra të fushatës zgjedhore dhe se ata
kishin planifikuar tashmë ta zhysnin Republikën Federale në një moçal mega-borxhish në nëntor!
Për shkak të frikës së një debakli elektoral në Lindje, frikës së popullsisë nga një përshkallëzim i luftës dhe konkurrencës
nga AfD dhe BSW, u mor një vendim i ndërgjegjshëm për të gënjyer për miliardat e shpenzuara për armatim para zgjedhjeve!
Shihni vetë:
[...] bëhej fjalë për faktin se ne, si roje të frenimit të borxhit, nuk donim të jepnim
përshtypjen se do të shpenzonim edhe më shumë para.
Unë mund ta kuptoj atë.
A ju thanë kështu, harroni borxhet?
Ishte fare e qartë se në Lindje, me konkurrencën nga BSW dhe AfD dhe frikën se lufta do të
përhapej, askush nuk kishte guxim t'i thoshte popullatës:
Kujdes, ne duhet të investojmë më shumë para, përndryshe lufta do të përhapet.
Dhe atëherë ju e dini se çfarë jam duke marrë në.
Thuhet se është diskutuar në detaje në grupe shumë të vogla pune dhe në qarqe të vogla brenda
Unionit që në vjeshtë. Pikërisht në lidhje me atë.
Por ata nuk mund të pajtoheshin për këtë dhe në fakt ta bënin atë paraprakisht, po.
Ishte tashmë e qartë disa javë më parë se nëse Bashkimi do të vinte në pushtet, do të lironte frenat e borxhit.
Ata gjithmonë e pranonin këtë në privat.
Ata thjesht thoshin gjithmonë se nuk do ta thoshin kurrë publikisht sepse kjo do të dëmtonte fushatën e tyre zgjedhore.
Unë kam folur me një numër njerëzish të Unionit.
Përfundim: Politikanët po shkelin interesat e votuesve duke mbështetur dukshëm interesat
e kompanive të armëve dhe bankave të mëdha!
Kursi është duke u vendosur për armatimin ushtarak dhe huamarrjen nga bankat kryesore - për shembull Goldman Sachs.
Qytetarët lejohen të mbajnë barrën gjigante të borxhit.
Pasuritë e tyre reale shkojnë në financa të larta për të shlyer borxhet e tyre.
Financat e larta si BlackRock dhe Goldman Sachs i vendosin njerëzit e tyre si Friedrich Merz në politikë.
Dokumentari i Kla.TV “Ndërthurja në hollin e armëve” tregon këto lidhje mes politikës dhe hollit të armëve.
Megjithatë, ky është vetëm aspekti ekonomik.
Një luftë në Evropë do të jetë pasoja e pashmangshme nëse njerëzit nuk i thonë JO tani industrisë së armatimeve të “makinerisë
së krijimit të vendeve të punës” dhe “shpëtimtarit ekonomik”.
Duhet guxim për të kundërshtuar planet e luftës të luftënxënësve të paskrupullt dhe të mos
lejosh që të paguhesh për gërmimin e varrit tënd.
Ka shkaqe dhe zgjidhje të tjera nga ato që propagandojnë vazhdimisht radiot dhe televizionet.
Të nderuar shikues, informoni veten dhe ata rreth jush!
Lidhuni me njerëz me të njëjtin mendim dhe zbuloni rrugët e daljes që ekzistojnë edhe në këto kohë!
Mund të gjeni një opsion rrjetëzimi nën lidhjen e treguar.
Kontaktoni dhe takoni njerëz me të njëjtin mendim në rajonin tuaj!