Noong ika-18 ng Marso, gumawa ang Parlamento ng Alemanya ng isang makasaysayang desisyon.
Kasabay ng isang amyenda sa konstitusyon, binuksan niya ang daan para sa isang multi-bilyong pound na pakete ng
pautang para sa depensa, imprastruktura, at proteksyon sa klima.
Ibig sabihin nito ay naalis na ang tinatawag na "preno sa utang" para sa militar at klima.
Sa gayon, nilabag ni Friedrich Merz, kandidato ng CDU para sa kanselor, ang kanyang pangako sa halalan
ilang araw lamang matapos ang tagumpay ng CDU sa halalan.
Hanggang noon, ipinakita niya ang sarili bilang tagapagtaguyod ng tinatawag na preno sa utang.
Ngayon ay malinaw na ang daan para sa mga tagagawa ng armas na malawakang palawakin ang produksyon.
Gayunpaman, hindi lamang doon pinapalakas ang produksyon ng mga sandata, kundi pati na rin sa mga
tradisyonal na komersyal na negosyo sa Alemanya.
Patuloy itong bumabagsak mula nang sinadyang wasakin ang ekonomiyang Aleman dahil sa mga hakbang laban sa coronavirus,
mga regulasyon sa klima, mataas na presyo ng enerhiya, atbp.
Maraming pagkabangkarote ng mga kumpanya at ang kasunod na kawalan ng trabaho ang naghihikayat
sa mga kumpanya na lumipat sa paggawa ng sandata.
Narito ang ilang halimbawa:
Ang Dutch na tagagawa ng tangke na KNDS ay kinukuha ang matagal nang itinatag na pabrika ng wagon sa Görlitz.
Sa hinaharap, dito gagawa ng mga bahagi para sa mga tangke ng digmaan.
Inilarawan ni Armin Papperger, CEO ng Rheinmetall, ang planta ng VW sa Osnabrück bilang "angkop na
mabuti" para sa paggawa ng mga kagamitang militar.
Bukas si Oliver Blume, CEO ng VW, sa muling paggamit ng planta.
Ipinapakita ng mga pagtatanong sa Kapulungan ng Industriya at Kalakalan ng Itaas na
Palatinate at sa Rehiyong Metropolitan ng Nuremberg:
Ang mga kumpanya mula sa industriya ng suplay ng sasakyan at sektor ng pagpoproseso ng metal ay
lalong naglalayong makapasok sa sektor ng depensa.
Sa mga industriya ng sasakyan at metal, may malaking pag-uugnay sa pagitan ng paggamit para sa sibilyan at
militar, gayundin sa mga kumpanya sa sektor ng teknolohiyang pang-impormasyon at komunikasyon.
Ang mga kumpanya ng armas ay nakakatanggap ng buong suporta mula sa media ng estado.
Pinupuri ni Armin Papperger, CEO ng Rheinmetall, ang industriya ng armas bilang "makina ng
trabaho" at "tagapagligtas ng ekonomiya" sa ZDF.
Sipi ni Pappergers: "Talagang isang makina ito ng trabaho, at tinatayang mga 80,000 katao ang
makakapagkita ng kanilang kabuhayan mula rito."
Mas mabuting huwag nang pag-usapan kung ilang tao ang namamatay sa digmaan dahil sa mga sandatang ginawa.
Sinabi ni ekonomista Ulrich Kater sa ZDF: "Dapat nating tandaan na nasa 100,000 na trabaho ang
nawala sa industriya ng Alemanya noong nakaraang taon."
"Ang mas mataas na paggasta sa depensa ay maaaring lumikha ng kabuuang 200,000 bagong trabaho."
Ito ang resulta ng isang simulasyon na isinagawa ng Institute for Employment Research.
Lalo na kapag ang paggasta ng pamahalaan ay pinondohan ng utang.
Walang pagsasaalang-alang sa tunay na mga sanhi ng pagbagsak ng ekonomiya.
Walang mas mainam na solusyon kaysa sa paggawa ng mga nakamamatay na sandata, na sa huli ay laging
sumisira sa mga karaniwang tao at sa kanilang mga pag-aari.
Ang mataas na panganib ng digmaan na nagmumula sa pagkuha ng kursong ito ay halos
hindi nakakaapekto sa pampublikong talakayan.
Gayunpaman, malinaw na ipinakita ng politikal na analista na si Ernst Wolff noong Pebrero 2024 na ang mga digmaan ay hindi
kailanman nagaganap nang aksidente, kundi pinaplano nang maaga:
Hindi kailanman nangyayari nang aksidente ang mga digmaan.
"Ang mga digmaan ay laging inihahanda nang napakatagal."
Ito ay naaangkop sa Unang Digmaang Pandaigdig, sa Ikalawang Digmaang Pandaigdig, at sa lahat ng mga digmaan mula noon.
Matagal silang ihanda.
Kaya't napakalaking pagsisikap sa logistika ang isinasagawa roon.
Kaya't hindi kailanman nangyayari ang digmaan nang biglaan at magdamag, gaya ng ipinapakita sa publiko.
Palaging may mga bagay na nangyayari sa likuran.
At sa kaso ng digmaan sa Ukraine, halimbawa, ilang linggo nang maaga ay malinaw na may nagaganap na paggalaw ng mga tropa.
Lahat ng bagay ay inihanda nang napakaingat.
At ang buong bagay ay, siyempre, isang napakalaking negosyo rin.
At iyon ang dahilan kung bakit ang mga sangkot sa negosyong ito ay dapat, siyempre, maabisuhan nang maaga.
Kaya dapat maabisuhan nang maaga ang industriya ng armas na mas maraming sandata ang kakailanganin kaysa
dati, dahil napakaraming sandata ang kailangang sirain nang napakabilis sa ganitong digmaan.
At siyempre, kailangang isagawa nang napakabilis ang pagpuno muli.
Isa pang mahalagang aspeto ng digmaan ay ang paglipat ng ekonomiya mula sa ekonomiyang
pangkapayapaan tungo sa ekonomiyang pandigma.
Kailangan din itong ihanda muli.
Kaya may iba't ibang bagay na nangyayari sa likod ng eksena na hindi alam ng karaniwang mamamayan.
Ang kawili-wiling bagay tungkol sa mga digmaan ay hindi pinaglalaban ang mga ito upang manalo, ngayon man o noon.
Ang mga digmaan ay hindi hihigit sa isang paraan upang itaguyod ang industriya ng armas.
At ngayon, ang industriya ng sandata ay ganap nang nasa kamay ng industriya ng IT at ng malalaking korporasyong pinansyal.
At kasalukuyan silang nakararanas ng kahirapan; hindi sila nakakalikha ng sapat na kita.
At ngayon ay kumikita na sila ng ganitong mga kita sa pamamagitan ng mga digmaan.
Paano gawing handa ang mga bansa na makipagdigma nang paulit-ulit.
"Sinasabi ng mga pamahalaan sa mga tao na tayo ay laban sa ibang pamahalaan."
Kaya naman, basta na lang binubuo ang isang kaaway.
Kaya sa kaso ng Ukraine, bigla itong naging: ang dakilang diktador na si Putin!
Ang Ukraine ay parang David laban sa higanteng si Goliath na Russia.
At ang karaniwang tao ay likas na palaging nakikipagkampi kay David at agad na laban kay Goliath.
Sa kasalukuyan, kumikilos ang pamahalaang Amerikano na parang siya ang pinakamalaking kalaban ng pamahalaang Tsino.
Sa katotohanan, nakikipagtulungan ang mga pangunahing kumpanyang IT sa Amerika sa mga pangunahing kumpanyang IT sa Tsina.
Sa esensya, palaging may mga interes pang-ekonomiya at mga alyansa na isinusulong sa likod ng eksena.
At ang mga tao, ang karaniwang tao sa kalye, ay basta't binibigyan ng impresyon na ang
isang estado ay nakikipaglaban sa isa pang estado.
Dahil ito lamang ang paraan upang ideolohikal na himukin ang mga tao na talagang lumahok sa mga digmaang ito at, halimbawa, ipadala
ang kanilang sariling mga anak na lalaki at babae sa labanan.
Ilang buwan matapos ang kanyang pahayag, malinaw na ngayon kung gaano katama si Ernst Wolff.
Kahit ang panlilinlang ni Merz sa mga botante ay lubos na pinag-isipan.
Kahit noong kampanya sa halalan, itinuturing nang tiyak na ilulunsad pagkatapos ng halalan ang isang
multi-bilyong pound na pakete ng utang, pangunahin upang makinabang ang industriya ng armas.
Parehong inihayag ng CDU na politiko na si Roderich Kiesewetter at ni Anton Hofreiter mula sa Green Party na ang debt brake at
ang pag-aaway sa pagitan ng CDU at ng Greens ay purong maniobra sa kampanya sa halalan at na noong Nobyembre ay
mayroon nang mga plano upang itulak ang Pederal na Republika sa isang napakalaking putik ng utang!
Dahil sa takot sa posibleng debakol sa halalan sa silangan, sa pangamba ng publiko sa paglala ng digmaan, at sa kompetisyon mula
sa AfD at BSW , sadyang nagpasya silang magsinungaling tungkol sa bilyon-bilyong ginastos sa armamento bago ang halalan!
Tingnan mo mismo:
inakala na, bilang mga tagapangalaga ng preno sa utang, ayaw naming magbigay ng
impresyon na gumagastos kami ng mas maraming pera.
Naiintindihan ko iyon.
Iyon ba ang sinabi sa iyo, na kalimutan ang mga utang?
Malinaw na sa silangan, dahil sa kompetisyon mula sa BSW at AfD at sa takot na kumalat ang digmaan,
wala silang lakas ng loob na sabihin sa populasyon:
Pansin, kailangan nating mag-invest ng mas maraming pera, kung hindi, lalaganap ang digmaan.
At alam mo na kung ano ang punto ko.
Noong unang bahagi pa ng taglagas, tila tinalakay na ang mismong isyung ito sa napakaliit na mga pangkat-gawa at
maliliit na bilog sa loob ng Unyon. Eksaktong isyung ito.
Ngunit hindi ito napagkasunduan na gawin nang maaga, oo.
Malinaw na ilang linggo na ang nakalipas na kung makakamit ng Unyon ang kapangyarihan, papaluwagin nito ang preno sa utang.
Palagi nilang inaamin iyon nang pribado.
Palagi lang nilang sinasabi na hindi nila ito sasabihin sa publiko dahil makakasira ito sa kanilang kampanya sa halalan.
Nakausap ko ang iba't ibang uri ng mga tao sa Unyon.
Konklusyon: Dinadagsa ng mga pulitiko ang interes ng mga botante sa pamamagitan ng hayagang pagsusulong sa
interes ng mga tagagawa ng armas at malalaking bangko!
Ang kurso ay itinakda para sa armamento at pangungutang ng mga pangunahing bangko, tulad ng Goldman Sachs.
Iniwan ang mga mamamayan upang pasanin ang napakalaking pasanin ng utang.
Ang iyong tunay na mga ari-arian ay inililipat sa mataas na pananalapi upang mabayaran ang mga utang.
Ang mga institusyong pang-pinansya na may mataas na antas tulad ng BlackRock at Goldman Sachs ay inilalagay ang kanilang mga
tao, gaya ni Friedrich Merz, sa politika para sa layuning ito.
Ang dokumentaryo ng Kla.TV na "Im Filz der Waffenlobby" (Sa mga Bisig ng Loby ng Sandata) ay nagbibigay-diin sa mga
ugnayang ito sa pagitan ng pulitika at ng loby ng sandata.
Gayunpaman, iyon lamang ang aspeto ng ekonomiya.
Ang digmaan sa Europa ang hindi maiiwasang kahihinatnan kung hindi ngayon sasabihin ng mga tao na HINDI ang industriya ng
armas bilang "makina ng trabaho" at "tagapagligtas ng ekonomiya".
Kailangan ng tapang para tutulan ang mga plano ng digmaan ng mga walang-prinsipyong tagapaghasik ng digmaan at
hindi mabayaran para hukayin ang sarili mong libingan.
May iba pang mga sanhi at solusyon kaysa sa mga patuloy na ipinapalaganap ng radyo at telebisyon.
Mga minamahal na manonood, ipaalam sa inyong sarili at sa mga nasa paligid ninyo!
Makipag-ugnayan sa mga taong kapareho ng pag-iisip at tuklasin ang mga oportunidad na umiiral kahit sa panahong ito!
Makikita mo ang isang opsyon sa pag-network sa ilalim ng ipinakitang link.
Mag-sign up at makilala ang mga taong kapareho ng hilig sa iyong lugar!