Усе вы, у каго ёсць дзеці ці ўнукі школьнага ўзросту, добра ведаеце гэта:
Урокі пастаянна адмяняюцца, дзеці датэрмінова вяртаюцца дадому са школы або прапускаюць урокі, якія праводзяць іншыя настаўнікі.
Прычына гэтага — востры агульнанацыянальны дэфіцыт настаўнікаў.
Гэта азначае, што многія дзеці атрымліваюць занадта мала навучання, каб асвоіць запланаваную навучальную праграму.
У гэтым кантэксце варта звярнуць увагу на наступную газетную загалоўку з Frankfurter Rundschau ад 13 лістапада 2024 года:
«У школах Hesсе цяпер выкладаюць урокi па вакцынацыi!»
Гэта не звычайны ўрок біялогіі пра вакцынацыю, з якой мы знаёмыя.
Хутчэй, гэта тычыцца дадатковых падрабязных навучальных матэрыялаў, складзеных урадам штата на тэму
інфекцыйных захворванняў і абароны шляхам вакцынацыі.
Гэта павінна дапамагчы маладым людзям прыняць уласнае «ўзважанае» рашэнне аб вакцынацыі.
Міністр аховы здароўя Дзіяна Штольц тлумачыць:
Настаўнікі маюць асаблівыя адносіны даверу з дзецьмі і моладдзю і дзякуючы свайму шматгадоваму досведу і
настаўніцкім навыкам здольныя данесці нават складаныя тэмы зразумелым і адпаведным узросту спосабам.
У рэзюмэ, гэта азначае, што настаўнікі павінны выдаткоўваць дадатковы час на падрыхтоўку і навучанне і
выкарыстоўваць свае асаблівыя адносіны даверу з вучнямі, каб заахвочваць іх вакцынавацца.
Як можна прыняць «свядомае рашэнне», як пазначана вышэй, у гэтых абставінах?
Вучням паказваюць толькі меркаваныя станоўчыя эфекты вакцынацыі.
Аднак усе ведаюць, што свядомае рашэнне можна прыняць толькі пасля ўважлівага ўзважвання ўсіх «за» і «супраць».
Чаму не разглядаюцца наступныя аспекты?
Пачынаючы з высока ацэненай і шырока цытаванай высокай бяспекі вакцын.
Найважнейшы ў свеце навуковец у галіне вакцын, доктар Стэнлі Плоткін, і яго вучні нядаўна прызналі, што вакцыны — як
гэта ўжо даўно сцвярджаюць іх крытыкі — наўрад ці даследаваны.
Пасля дзесяцігоддзяў сцвярджэнняў, што бяспека вакцын была старанна і інтэнсіўна даследавана,
школа Плоткіна цяпер капітулявала: гэта не так!
«Большасць вакцын не праходзяць належнага тэсціравання ні перад, ні пасля зацвярджэння», — кажуць Плоткін і яго вучні.
Гэта было паведамлена ў артыкуле пад назвай «Фінансаванне навуковых даследаванняў па бяспецы вакцын пасля выдачы ліцэнзіі»,
які быў апублікаваны ў «Часопісе медыцыны Новай Англіі».
Блог пра навуку і палітыку «tkp» падрабязна тлумачыць гэта ў артыкуле.
Вы пішаце: школа Плоткіна прызнала, «што вакцыны належным чынам не тэстуюцца — ні перад, ні пасля зацвярджэння».
Напрыклад, яны прызналі, што клінічныя выпрабаванні перад зацвярджэннем маюць абмежаваныя памеры ўзораў і
перыяды назірання, і што ніякіх сродкаў не выдзяляецца на даследаванні бяспекі пасля зацвярджэння.
Па гэтай прычыне таксама немагчыма вызначыць, ці былі якія-небудзь пабочныя эфекты пасля вакцынацый.
Гэта азначае, што грамадскасці паведамляюць, што пабочных эфектаў ад вакцынацыі амаль няма або яны рэдка ўзнікаюць.
Аднак рэальнасць зусім іншая, калі мы возьмем вакцынацыю супраць раку шыйкі маткі, якая актыўна прасоўваецца
сярод моладзі і, пачынаючы з нядаўняга часу, у школах.
Некалькі даследаванняў ясна паказалі, што вакцынацыя выклікае сур'ёзныя пабочныя эфекты, такія як аўтаімунныя захворванні.
Больш за тое, удзельнікі даследавання, праведзенага кампаніяй Merck, паміралі ў 2-5 разоў часцей, чым
звычайна для гэтай узроставай групы па паказчыках смяротнасці.
Акрамя таго, пасля ўвядзення вакцынацыі выпадкі раку шыйкі маткі, замест таго каб змяншацца, мелі тэндэнцыю да росту.
Акрамя таго, дадатковыя даследаванні ясна паказалі, што існуе шмат іншых пабочных эфектаў, звязаных і з іншымі вакцынацыямі.
Да іх адносяцца сіндром раптоўнай дзіцячай смерці, парушэнні нервовага развіцця, алергіі, аўтаімунныя
захворванні, павышаная схільнасць да інфекцый і г.д.
Больш падрабязныя тлумачэнні па гэтай тэме вы можаце знайсці ў праграмах Kla.TV, пералічаных у тытрах.
У сваёй лекцыі «Наколькі эфектыўныя вакцынацыі?» Андрэас Дымер, урач агульнай практыкі і кваліфікаваны фізік, даступнай для ўсіх
мовай тлумачыць, што ўяўляюць сабой даследаванні бяспекі вакцын.
Найважнейшыя моманты каротка выкладзены ніжэй.
- Няма даследаванняў аб бяспецы вакцын.
- Ніякіх сапраўдных даследаванняў з плацэба не праводзяцца.
- Гэта азначае, што няма параўнальных груп, якія б дакладна паказвалі, ці ўзнікаюць і якія
пабочныя эфекты ў вакцынаваных і невакцынаваных асоб.
- Няма навукова дакладных даследаванняў аб эфектыўнасці вакцынацыі.
Усе праведзеныя даследаванні былі праведзены самім вытворцам.
Гэта, натуральна, прыводзіць да таго, што даследаванні накіроўваюцца ў пэўным кірунку.
Вытворца ў першую чаргу хоча, каб яго прадукт прадаваўся, і адпаведна структурае
даследаванне і ацэнку, каб дасягнуць жаданага выніку.
- Напрыклад, у даследаваннях аб'ектамі даследавання часта з'яўляюцца здаровыя дарослыя мужчыны,
якія не прадстаўляюць сабой перарэз насельніцтва.
- Акрамя таго, звычайна назіраецца занадта мала добраахвотнікаў, а перыяд даследавання занадта кароткі, каб
сапраўды атрымаць поўную карціну ўзнікаючых пабочных эфектаў.
- Таксама не даследуецца, ці захворваюць вакцынаваныя людзі радзей або ў больш лёгкай
форме, ці паміраюць радзей, чым невакцынаваныя.
- Гэта проста пытанне вымярэння ўзроўню антыцелаў у крыві.
Гэта значэнне задаецца адвольна.
Калі гэтая колькасць вымяраецца ў крыві, сцвярджаецца, што вакцынацыя эфектыўная.
- Таксама не існуе незалежных камітэтаў ці ўладаў, якія б ацэньвалі вынікі.
Інстытут Паўля Эрліха і RKI, якія адказваюць за ацэнку вынікаў гэтых даследаванняў, церпяць няўдачу ў гэтай галіне.
На іх уплываюць і часткова фінансуюць вытворцы.
STIKO таксама мае цесныя сувязі з галіной. Семнаццаць членаў STIKO працуюць у індустрыі вакцын.
Гэта было б як дазволіць выпускніку сярэдняй школы ацэньваць свае выпускныя экзамены. Вынік быў бы не нейтральным.
Сцвярджэнне: «Паколькі больш людзей прайшлі вакцынацыю, захворванні, пра якія ідзе гаворка,
ідуць на змяншэнне» не з'яўляецца праўдзівым.
Нават да таго, як пэўныя вакцынацыі былі ўведзены ва ўжыванне, колькасць выпадкаў захворвання ўжо змяншалася.
Гэта ў асноўным звязана з паляпшэннем умоў жыцця, такіх як гігіена і харчаванне.
Ёсць таксама даследаванні, якія паказваюць адваротнае.
У некаторых выпадках так званых эпідэмічных успышак большасць заражаных былі вакцынаваны.
Ніводны з гэтых аспектаў не разглядаецца ў навучальных матэрыялах.
Замест атрымання ўсёабдымнага і збалансаванага адукацыі вучням даюць аднабаковую і прадфільтраваную інфармацыю.
Усё, што не ўпісваецца ў пануючы наратыў, у гэтым выпадку ў «наратыў пра вакцынацыю», проста выключаецца.
Зноў жа, відавочна, што нашы дзеці ў школе падвяргаюцца высокаму ўзроўню ідэалагічнага ўплыву.
Што стаіць за гэтай маштабнай кампаніяй вакцынацыі, якая праводзіцца ўсуперак востраму недахопу настаўнікаў у школах?
Гатоўнасць да вакцынацыі ў цэлым зніжаецца сярод насельніцтва.
Ці павінны гэта цяпер вярнуць маладыя людзі?
Вакцынацыя — гэта таксама мільярдны бізнес для фармацэўтычнай прамысловасці.
Паколькі вакцынацыю праводзяць урачы, яны таксама з'яўляюцца часткай гэтага бізнесу.
Доктар Пол Томас, педыятр, які атрымаў адукацыю ў Дартмуце, абмеркаваў гэтую дылему 16 красавіка 2024 года ў
інтэрв'ю з Полі Томі ў рамках аўтобуснага тура «Vax-Unvax: The People's Study» арганізацыі «Children's Health Defense».
Ён падрабязна тлумачыць, як педыятры павінны працаваць, каб — літаральна — «застацца ў бізнесе».
Педыятрычная практыка ў значнай ступені залежыць ад вакцынацыі.
Калі доктар устрымаецца ад гэтага, ён губляе большую частку свайго даходу.
Доктар зарабляе грошы на кожнай праведзенай прышчэпцы.
Вось кароткі прыклад з практыкі доктара Томаса.
«Скажам, падчас двухмесячнага візіту з здаровым дзіцем робіцца вакцынацыя супраць каклюшу, дыфтэрыі і столбніка — гэта тры
прышчэпкі, тры антыгены», — патлумачыў ён, — «плюс Hib , пнеўмакок , гепатыт B , поліяміэліт, ротавірус — гэта каля 200 фунтаў»."
Акрамя таго, прадугледжаны якасныя бонусы, звязаныя з паказчыкамі вакцынацыі.
Страхавыя кампаніі прапануюць педыятрам бонусныя выплаты, калі яны дасягаюць пэўных паказчыкаў па вакцынацыі.
Гэта звычайна каля 80% пацыентаў, якія цалкам вакцынаваны да двухгадовага ўзросту.
Томас дае ў гэтым дачыненні ясную заяву: «Гэта азначае, што дзіцячая практыка не можа выжыць, калі яна
не праводзіць большасць, калі не ўсе, вакцынацыі».
І я думаю, што гэта тлумачыць іх заплюшчанасць – чаму дактары проста не хочуць зазіраць у гэта і мець
справу з тым, што гэтыя вакцыны наносяць шмат шкоды.
Медыцынскі гісторык і пісьменнік доктар Герд Рёўтэр мае яшчэ больш далёкасяжныя тлумачэнні таго, чаму
вакцынацыю так актыўна прасоўваюць і ўсё часцей праводзяць.
Цытата з інтэрв'ю для Report 24:
«Нягледзячы на ўсё, эгаістычныя інтарэсы адыходзяць на другі план, калі мы разглядаем гэтую праграму, якая
прывяла да з'яўлення мноства хранічных захворванняў. »
З дапамогай дакладнага аналізу і навуковай глыбіні ён выяўляе сувязі, якія выходзяць далёка за межы
медыцынскага дыскурсу. Глядзіце поўнае інтэрв'ю тут.