Хуш омадед, тамошобинони азиз, ба телевизиони ҳифзи кӯдакон.
Хуб аст, ки шумо барои ин мавзӯи муҳим боз баргаштед.
Зеро мо якҷоя дар ин ҷо истодаем барои бехатарӣ ва ҳифзи фарзандонамон.
Ва барои ҷамъбаст кардани Конгресси ҳифзи кӯдакон, метавон гуфт, ман як шахси хеле махсусро бо худ дорам.
Ӯ продюсери филм, муаллиф ва мудири зиёда аз 100 студияи телевизионӣ аст.
Ӯ бо дастаҳои ихтиёриён беш аз 20 000 барномаи равшангарӣ таҳия карда, онҳоро ба зиёда аз 80 забон нашр кардааст.
Ӯ мудири истеҳсолот дар Kla.TV аст.
Барои онҳое, ки намедонанд, ин як шабакаи пахш аст, ки соли 2012 таъсис ёфтааст ва мунтазам ба миллионҳо тамошобин мерасад.
Ҳамчун нависанда, ӯ махсусан ба кӯдакон содиқ будааст ва мавзӯи даҳшатноки зӯроварӣ
нисбати кӯдакон дар маросимҳоро баррасӣ кардааст.
Ҳарчанд, тавре ки ӯ ба ман гуфт, ӯ хеле серкор аст.
Ва аз ин рӯ ман боз ҳам бештар хурсанд ҳастам, ки шумо вақт ҷудо кардед. Хуш омадед, Лоис Сасек!
Салом, азиз Мира, барои даъват бисёр ташаккур. Ман хеле хурсандам, ки дар инҷо ҳастам.
Ман фикр мекунам, ки воқеан аъло аст, ки шумо барои кӯмак ба кӯдакон ин қадар содиқ ҳастед. Барои ин бисёр ташаккур.
Бале, бисёр ташаккур. Оё шумо мехоҳед чанд калима дар бораи худ бигӯед ва чӣ гуна ба ҳифзи кӯдакон ҷалб шудед?
Бале, хеле зиёд.
Аввалан, мехоҳам чизе бигӯям, то фаромӯш накунам, яъне саломҳои гарм аз оилаи азизам, аз падарам Иво Сасек, ки
Kla.TV-ро таъсис додааст, ва инчунин аз тамоми дастаи Kla.TV.
Мо туро бисёр дӯст медорем ва қадр мекунем.
Ташаккур, ташаккур.
Хуб, пас ман чанд сухан дар бораи Kla.TV ва сипас дар бораи худ мегӯям.
Ин ки мо метавонем дар забонҳои зиёде пахш кунем ва мунтазам ба миллионҳо нафар мерасем, аз он сабаб аст, ки мо як
созмони ҷаҳонӣ ҳастем, ки дар тӯли даҳсолаҳо рушд кардааст.
Пас организм маънои онро дорад: ҳамаи ин одамон ҳамчун як бадан якҷоя кор мекунанд.
Ҳар кас бо тӯҳфаи худ, бо он чизе, ки метавонад саҳм гузорад – ҳеҷ узв ночиз нест, новобаста аз функсияаш.
Ҳар як узв дар талаботи баланд қарор дорад, ҳатто агар он узв ноаён ё пинҳон бошад – ҳамаи онҳо баробар муҳиманд.
Ҳазорҳо нафар мисли гуруҳ дар ин кор ширкат мекунанд ва ҳар кас саҳми хурди худро мегузорад.
Ҳама чиз ихтиёрӣ сурат мегирад; ҳеҷ кас барои пардохт пурсиш намекунад.
Ва ин, албатта, бартарии бузурги мост, ки чаро мо доимо рушд мекунем, зеро мо комилан мустақил ҳастем.
Бале, як сухан дар бораи ман, чун шумо хоҳиш кардед.
Аз замоне ки ман духтари хурд будам, намунаи бузурге дорам, ва он падари ман, Иво Сасек аст.
Ӯ ин ҳаракати ҷаҳонии органикӣ-ро оғоз кард ва дар тӯли даҳсолаҳо омӯхт, ки чӣ гуна ҳамчун
организм амал кардан ва чӣ гуна организм кор мекунад.
Ва Kla.TV ва ҳамаи стартапҳои дигар бар ин асос бунёд шудаанд.
Ва падари ман, ба назари ман, шуҷоатмандтарин ва самимӣтарин шахсест, ки ман то ҳол вохӯрдаам.
Аммо даҳсолаҳо боз ӯ низ аз ҷониби шахсони бонуфуз дар ин ҷаҳон шадидан таъқиб мешавад, ки асосан
тавассути васоити ахбори омма ба ӯ ҳамла мекунанд.
Ҳатто кӯшишҳо барои куштани ӯ низ сурат гирифтаанд.
Аммо ӯ ҳанӯз ҳам дар он ҷо истодааст ва боз бетарс, бидуни он ки худро тарсонад, ҳақиқатро мегӯяд, ин амалҳои шармандаи
ҳокимиятро ошкор мекунад, барои ҳамин мақсад Kla.tv ва инчунин Коалисияи зидди цензура (AZK)-ро таъсис медиҳад.
Ва дар он ҷо ба ҳамаи онҳое, ки таъқиб мешаванд ва сензура мешаванд, садо дода мешавад, ва ҳамин тавр мо ҳамаи ин
ҷиноятҳоро ошкор мекунем. Ва барои ин моро бадном мекунанд.
Пас ҳамаи онҳое, ки бадном шудаанд, дар он ҷо овозашон шунида мешавад.
Ва бо падарам ҳамеша ҳамин тавр буд: гарчанде аз аввали кор ӯро бадном карданд ва мардум
мехостанд ӯро нобуд кунанд, ӯ ҳамеша қавӣ мемонд.
Ва ӯ дар ҳама чизе, ки ман мекунам, намунаи шахсии ман аст. Аммо ӯ на танҳо намунаи ман аст.
Садҳо ва ҳазорҳо ӯро тақлид мекунанд ва ҳама якхела таҷриба мекунанд: қудрат ҳангоми бетарс гуфтани
ҳақиқат, ҳангоми нагузоштани худро ба тарс афтондан ва ҳангоми танҳо нигаристан озод мешавад.
Ин таҷрибаи ман аст. Пас ман чунин мебинам: агар шумо танҳо назар афканед ва саҳми худро, ҳар чи метавонед,
иҷро кунед, ҳар рӯз ба шумо шодмонӣ ва нерӯи зиёд меояд.
Ва ҳамон лаҳзае, ки шумо ба амал кардан шурӯъ мекунед, ин қувваҳои осмонӣ ба кор меоянд, ки дар он ҷо тарс нопадид мешавад
ва нур бар торикӣ ғолиб меояд, ҳақиқат бар дурӯғ ғолиб меояд.
Бале, ҳамин вақт аст, ки бетарсӣ ба кор меояд.
Ва ҳа, шумо дар бораи кӯдакон пурсидед.
Ин бетарсӣ ва шуҷоат ҳангоми рӯбарӯ шудан бо ин душвориҳо дар ҷаҳон ба даст меоянд.
Ва ҳамин тавр ман ба мавзӯи кӯдакон расидам. Ин дар соли 2012 буд.
Ва ҳамин аст, ки ман ба шумо каме дар бораи падарам нақл кардам, зеро дар асл ӯ барои ман дар ҳамаи ин корҳо
ташаббускор буд, зеро дар соли 2012 бо филми ҳуҷҷатии «Sexzwang» (Маҷбуркунии ҷинсӣ) онро оғоз кард.
Ӯ онро истеҳсол кард. Дар он чандин қурбониён ва шоҳидон дар бораи ин озори ритуалии кӯдакон шаҳодат медиҳанд.
Ва ин як асари хеле пурқувват аст. Ӯ ҳамзамон як филми бадеӣ низ сабт кард: «Косима Перфект Наив» (Косима комилан содда)
Ва барои ин филмҳо ӯ таҳқиқоти зиёде анҷом дод; воқеан ҷиноятҳоро ошкор кард.
Ин падидаи тадриҷӣ низ баррасӣ мешавад, масалан чӣ гуна он тавассути ҷинсигардонии барвақтӣ ба низомҳои мактабӣ
ворид мешавад ва ин ҳамлаҳо ба кӯдакон чӣ гуна рух медиҳанд.
Он хеле хуб таҳқиқ шуда ва бо далелҳо пуштибонӣ шуда буд. Ман масъули идоракунии истеҳсолот дар саҳна
будам ва ҳамчунин пас аз истеҳсолотро роҳбарӣ кардам.
Ин як кори бузург буд бо актёрони ихтиёрӣ, масъулини лавозимот, камераҳо, техникҳо, мураббиён, ҳама чиз, равшанӣ...
Ва ҳоло масъала ин аст: ин филмро FSK манъ карда буд, не?!
Филми бехатар аст, он далелҳоро нишон медиҳад, ки чӣ гуна фарзандонамон дар хатар қарор доранд.
Пас, Мира, ту метавонӣ то 120-солагӣ зинда бимонӣ, вале ҳанӯз ҳам ба ту иҷозат дода намешавад, ки филмро тамошо кунӣ.
Ва ҳамин ба ман гонг дод.
Ва сипас мо маҷбур шудем филмро шадидан цензура кунем, ва онҳо синни ҳадди ақалро ба 16 сол баланд бардоштанд.
Ин комилан девонагист, вақте ки шумо фикр мекунед, ки кадом филмҳо барои синни 6-сола ва болотар, ё
ҳатто барои синни 0-сола ва болотар тасдиқ шудаанд.
Ва филм хеле бехатар аст. Аммо он дар бораи ҳифзи кӯдакон аст. Ин мавзӯи шумо аст.
Ва сипас падарам дар ҳамон сол Kla.tv-ро таъсис дод. Мо боз ҳамон чизро аз сар гузаронидем.
Барномаҳо дар бораи хушунати маросимӣ нисбати кӯдакон дар YouTube дар ҳама ҷо сензура шуда, ҳазф карда шуданд.
Ё мо маҷбур мешудем, ки дар сайти худ маҳдудиятҳои синнӣ ҷорӣ кунем, зеро он хеле бераҳм аст.
Ва мо аз ҷиҳати техникӣ натавонистем онро ба тавре танзим кунем, ки онро танҳо шахсони 18-сола ва ғайра тамошо кунанд.
Пас, болои ин мардум пайваста мегуфтанд, ки мо наметавонем инро тамошо кунем, зеро он хеле даҳшатнок аст.
Ва сипас дар як лаҳза мо дигар дар ин мавзӯъ чизе барои гуфтан надоштем.
Аммо воқеан маро андӯҳгин мекард, ки ин кӯдакон маҷбур шуданд чунин чизҳои даҳшатнокро пушти сар кунанд.
Ва мо ҳатто наметавонем гӯш кунем ё нигоҳ кунем.
Аммо онҳо ин чизҳои даҳшатнокро паси сар карданд.
Ва як рӯз ман худро комилан ба ин мавзӯи даҳшатнок бахшидам, роҳе ҷустуҷӯ кардам, ки онро бе сензура пешниҳод
кунам, то мардум онро бубинанд ва на танҳо хомӯш кунанд.
Ва сипас фикри ман ин буд, ки шумо набояд ба ҳар як қурбонӣ як ё ду соат гӯш диҳед. Ин хеле
бераҳмона аст, шумо онро таҳаммул карда наметавонед.
Ё ман танҳо изҳороти калидии ҳар як қурбониро пай дар пай феҳрист мекунам.
Ва сипас шумо мебинед, ки ин изҳорот дар ҳама ҷо, дар саросари ҷаҳон, аз ҳама кишварҳо чӣ гуна ҳамоҳанг
мешаванд, дар ҳоле ки ҳеҷ кадоме аз онҳо ҳамоҳангсозӣ нашудааст. Аммо ҳама якхела гап мезананд.
Ва ман дар воқеъ дар даҳ барномае, ки дар ин мавзӯъ сохтаам, ба 13,6 миллион тамошобин расидам.
Ин як пешрафти бузург дар ин мавзӯъ буд, зеро дар акси ҳол ин масъалаҳо ҳатто баррасӣ намешуданд.
Ва мардум бартар медонанд, ки ба он ҷо назар накунанд, дуруст?!
Мо қаблан барномаҳои хурдтар дар ин мавзӯъ пахш карда будем, аммо онҳо танҳо чанд клик гирифтанд.
Аммо дар ин формати нав, дар ин ҳуҷҷатӣҳо, ки ман ҳамаи парвандаҳоро якҷоя мекунам,
он гоҳ ба таври аҷиб… он бештар баён шуд.
Ҳарчанд, чунон ки ман гуфтам, ман барои ин чандон вақти зиёд надоштам, чунон ки шумо аллакай зикр кардед.
Аммо баъд ман онро танҳо шабона, вақте ки лозим мешуд, анҷом медодам.
Ва азбаски ин кор бояд анҷом дода шавад... Шумо бояд чизеро анҷом диҳед ва ин мавзӯъ бояд васеътар муҳокима шавад.
Ва ман фикр мекунам, ки ин рӯз аз рӯз бештар рӯй медиҳад. Ин селҳои калимаҳост, ки ба ман ва Kla.TV, Мира равона шудаанд.
Бале, инҳо чанд нуқтаи зиёданд, ки ман хеле мехоҳам онҳоро пайгирӣ кунам.
Аммо ҳоло биёед ҳамин мавзӯъро идома диҳем, зеро шумо воқеан ҷуръат ва иродаи қавӣ нишон додед, то ин
гузоришҳои даҳшатнокро таҳия кунед, онҳоро таҳқиқ кунед ва воқеан ба амиқи мавзӯъ ворид шавед.
Ин комилан чизи дигар аст, вақте ки шумо метавонед ба он назар афканед ва сипас дар миён тугмаи «Пауза»-ро пахш кунед.
Аммо ту воқеан бояд ба он ворид шавӣ.
Ва шумо инчунин ин филми ҳуҷҷатии се қисмаро доред, ки аз ҷониби «Blutsekte» истеҳсол шудааст ва хеле
ҳайратангез аст. Ман воқеан бояд худам инро бигӯям.
Ман ҳоло низ ин мавзӯъро ба таври интенсивӣ баррасӣ кардаам, аммо он воқеан, воқеан таҳаммул кардан душвор буд.
Ва ҳоло ин низ саволи минбаъдаи ман аст, зеро аз як тараф, албатта, дар Конгресси ҳифзи кӯдакон
ва аз тарафи дигар дар кори ман ҳамчун терапевт:
Мо ҳамеша фикру мулоҳизаҳо мегирем, ки барои волидон ва, дар асл, барои мардум дар маҷмӯъ
ҳатто оғоз кардани баррасӣ чӣ қадар душвор аст.
Ё ҳатто бо имкони вуҷуд доштани ин масъалаҳо розӣ шудан. Ва сипас танҳо бо онҳо сару кор кардан.
Шумо ба волидон ва тамошобиноне, ки ҳоло инро тамошо мекунанд, чӣ мегӯед? Чаро муҳим аст, ки ба ин масъала рӯ орем?
Бале, ман хурсанд мешавам, Мира, аммо ман бояд каме ба қафо баргардам.
Пас мо дар Kla.TV вазифаи худро медонем, ки ба онҳое, ки аз ҷониби ВАО-и асосӣ сензура мешаванд, садо диҳем.
Ман аз синни хурдӣ инро шахсан эҳсос кардам, ки волидонам бе ягон асос бадном ва тӯҳмат карда шуданд.
Шайёнот паҳн шуданд, дурӯғҳо гуфта шуданд, ва ман худам шоҳид ҳастам, ки ин умуман дуруст нест, дуруст?
Ва солҳои зиёд пеш мо намедонистем, ки чаро ин ҳолат буд, бинобар ин мо оғоз кардем онро таҳқиқ кардан.
Ва ҳамин аст сабаби он, ки падарам аввалин платформаҳое мисли Kla.TV ва Иттиҳоди зидди сенсоршипро таъсис дод, то
мардум битавонанд гӯш кунанд, ки ин шахсон, ки мисли мо бадном, сензор ва тӯҳмат мешаванд, чӣ мегӯянд.
Масалан, одамоне, ки дар бораи хатари саломатӣ аз радиатсияи телефони мобилӣ ё таъсири
паҳлӯии эмгузаронӣ ва ғайра ҳушдор медиҳанд.
Ва ҳамин тавр ҳама чиз оғоз ёфт.
Ҳоло дар Kla.TV мо дувоздаҳ соҳаи мавзӯъ дорем ва ҳамаи мавзӯъҳо пай дар пай баррасӣ мешаванд.
Аммо мавзӯи зӯроварии маросимии шайтонӣ ва ҷинояти педофилӣ танҳо яке аз бисёр зермавзӯъҳоест, ки мо дар ин ҷо баррасӣ мекунем.
Аммо аз соли 2008, вақте падарам ин эътилофи зидди цензураро таъсис дод, мо тасвири рӯз ба рӯз равшантар аз
он чи дар асл дар ин ҷо рӯй медиҳад, ба даст овардем.
Ва ҳоло ман ба саволи шумо мерасам.
Мо дар давоми даҳ сол бо даста парвандаҳои гуногунро ҷамъ овардем.
Дақиқан аз ҳамон қурбониён ва шоҳидон, ки номбар нашудаанд, чун дар ҳамаи дигар соҳаҳо.
Ва сипас мо садҳо гузоришҳои шоҳидонро аз саросари ҷаҳон дорем ... ки барои мо дастрасанд ё аз ҷониби мо таҳқиқ шудаанд.
Ва онҳо ҳама бе ягон вобастагӣ ба ҳамдигар изҳороти комилан якхела доданд.
Онҳо ҳамон чизро мегӯянд, яъне ки як сектаи комилан ваҳшӣ вуҷуд дорад.
Хуб, на ҳама якхела мегӯянд, аммо онҳо дар байни худ хеле хуб пайванд доранд ва, пеш аз ҳама,
онҳо, таъкид мекунанд, аз қабатҳои болоии ҷомеаанд.
Ва бисёре аз қурбониён дар ин замина дар бораи сатанизм ё ҳатто фримасонӣ дар дараҷаҳои болоӣ ҳарф мезананд.
Аммо ҳамаи қурбониён ҳамеша як чизро мегӯянд: ин дастаҳои ҷинояткорон хеле сарватманд ва пурқудрат ҳастанд ва
маҳз ба ҳамин сабаб метавонанд ин зулмҳоро, ки садҳо ҳазор маротиба шоҳид шудаанд, комилан пинҳон кунанд.
Ва ҳамаи онҳое, ки метавонистанд дар ин бора коре кунанд, худашон дар он даст доранд, аксаран аз баландтарин мансабҳо.
Ҳаминро мегӯянд, хоҳ ВАО бошанд, хоҳ хадамоти махсус, хоҳ полис, хоҳ додрасон ё вакилони баландпоя.
Онҳо ҳама дар он даст доранд, ё ҳадди ақал он мақомот ва ниҳодҳои калидие, ки метавонанд бар зидди он чора андешанд.
Ва инро низ асосгузори Калисои Шайтон, Анто Шандор ЛаВей, тасдиқ мекунад, ки худи ӯ мегӯяд, аксари аъзои ин Калисои
Шайтон мутахассисон ва соҳибкорон, инчунин шахсоне ҳастанд, ки дар мансабҳои масъул ва доираҳои муътабар қарор доранд.
Ва ман воқеан танҳо ба он қурбониён ва шоҳидон иҷозат медиҳам, ки сухан гӯянд, агар
чеҳраҳояшонро нишон диҳанд, зеро ВАО ин корро намекунанд.
Ва ин кори мост. ВАО ин корро намекунанд.
Ва мусоҳибаҳо ва барномаҳои зиёде пешбинӣ шуда буданд. Ва ин ҳоло барои тамошобинон муҳим аст.
Онҳо аллакай дар васоити ахбори омма ба нақша гирифта шуда буданд, аммо ҳамаашон каме пеш аз нашр қатъ карда шуданд.
Ва ин аз ҷониби роҳбарият буд. Ин дар барномаҳои гуногун рӯй дод.
Масалан, дар июли соли 2023 SRF пахши филми ҳуҷҷатиеро дар мавзӯи сӯистифодаи маросимӣ дар сатҳи олии худ
қатъ кард. Ва ин корро дар дақиқаи охирин анҷом дод.
Ногаҳон онҳо роҳашонро иваз карданд, зеро, гӯё, филм унсурҳои назарияи табаддулотро дар бар мегирифт.
Аммо Урсула Бруннер, директори деринаи SRF, ин айбдоркуниҳоро комилан беасос рад кард.
Ва мо, масалан, барои ин 75 000 франки Швейтсариро ҳамчун ҳаққи Serafe пардохт кардем.
Ҳамагӣ 125 000 нафар аз бахши давлатӣ.
Аммо гарчанде ки ин масъала барои ҷомеаи васеъ хеле муҳим аст, онро ба осонӣ бекор карданд.
Ва мо маҷбур шудем... мо аллакай ҳамаи ин ҳақҳоро пардохтаем.
Пас рӯзноманигорон дар поёнтарин сатҳ кори аъло мекунанд, таҳқиқоти хуб мегузаронанд, аммо
дар баландтарин сатҳ он комилан қатъ шудааст.
Ва ин на танҳо дар SRF рух дод, балки дар бузургтарин рӯзномаи мо дар Швейтсария, рӯзномаи
«20 Minuten», ва дар шабакаҳои пахши Олмон низ.
Ва ман инро аз бисёр шоҳидон шунидаам.
Масалан, Шантал Фрай, наҷотёфта, ё Ҳаҷар, қурбонии турк.
Онҳо ҳама дақиқ якхела хабар медиҳанд. Ба онҳо ваъда дода буданд, ки гузоришҳо ё мусоҳибаҳои онҳо пахш ё чоп хоҳанд шуд.
Ва сипас онро дар сатҳи баландтарин қатъ карданд. Ва сипас онҳо танҳо ҳаминро гуфтанд.
Ва бинобар ин, ин масъала ба пуррагӣ ба пахшкунандагони мустақил вогузор мешавад.
Пахшкунандагони мисли мо, ки ҳеҷ ҳадафи фоидаҷӯӣ надоранд ва ҳама корро танҳо ба таври ихтиёрӣ
анҷом медиҳем ва наметавонанд моро шантаж кунанд.
Ва бинобар ин, дар аввалин филми ҳуҷҷатии ман дар ин ҷо, ман ба 27 шоҳид ва 27 қурбонӣ имкони сухан гуфтан додам.
Дар дуюм аллакай 111 қурбонӣ ва 50 шоҳид буданд.
Ва ҷолиб аст, ки бисёре аз онҳо мустақилона ҳаминро гуфтанд, яъне дар саросари ҷаҳон шабакаи ҷинояткорон вуҷуд дорад.
Ва сабаби он, ки ман ҳамаи инро ба шумо мегӯям, ин аст, ки шумо бояд овози мардумро бишнавед, ки ҳама
яксон мегӯянд. Ва барои ман ин сабабест, ки гӯш кунам.
Ва ҳама яксон мегӯянд, ки дар ин фоҷиаҳо шахсони сарватманд даст доранд, чеҳраҳои маъруф низ дар ин масъалаҳо
иштирок мекунанд ва бисёре аз қурбониён баъд аз он дар саросари марзҳои миллӣ интиқол дода мешаванд.
Ва сипас онҳо дар он ҷо бо ин шахсони маъруф вохӯранд.
Масалан, дар моменти скандали Эпштейн низ ҳамин ҳолат буд, ки он низ ба дониши умумии мардум расид.
Ва қурбониҳо сипас шаҳодат медиҳанд, ки ҳатто сиёсатмадороне, ки бо ҳам дар ихтилофанд, ва ҳатто сарварони давлат дар паси саҳна
дар ҳамон ҷашнҳои бераҳмона ширкат карда, дар он ҷо дӯстанд.
Пас аз берун онҳо бар зидди ҳам меистанд ва ба ҳам фарёд мезананд, аммо дар пас саҳна онҳо дар як ҳизбанд.
Ва дар ин дуюмин филми ҳуҷҷатии ман, ҳа, қурбониён ва шоҳидон ҳатто 50 нафар чунин ҷинояткоронро номбар карданд.
Ва ман фикр мекунам, ки шумо бояд онро танҳо гӯш кунед.
Шумо танҳо бояд назар афканед, зеро изҳоротҳо аз пир то ҷавон ба таври ташвишовартарин ҳамоҳанг ҳастанд.
Ва ман воқеан бо қурбониён ва шоҳидони ҳама синну сол тамос гирифтаам.
Ва, чунон ки ман гуфтам, ин изҳорот ҳатто бо чунин маросимҳо, маросимҳои шайтонӣ, мувофиқат мекунанд.
Изҳоротҳо то ба охирин ҷузъиёт мувофиқат мекарданд, гарчанде ки ин шахсон бо ҳам ҳеҷ иртиботе надоранд.
Ва дар гузашта, масалан ARD, ZDF ва NDR то он даме, ки ин тумблер баргардонда шуд ва ин
ошкоркуниҳо қатъ карда шуданд, дар бораи он хабар медоданд.
Шояд шумо ёд доред, ки солҳо пеш ин филм, ҳуҷҷатии «Höllenleben» (Ҳаёт дар дӯзах), дар NDR пахш шуда буд, аммо дар
солҳои охир ин мавзӯъ тадриҷан бештар ва бештар нопадид шудааст.
Ин ғайри қобили қабул аст! Он аз васоити ахбори омма нопадид шудааст.
Ва ин ба ман имконият дод, ки ин мавзӯъро баррасӣ кунам.
Ва дар сеюмин филми ҳуҷҷатии ман аллакай 247 қурбонӣ ва 135 шоҳид буданд.
Ин маънои онро дорад, ки ҳар сол одамони бештар рӯ ба пеш меоянд.
Ва сипас, дар ин филмҳои ҳуҷҷатие, ки бо таҳқиқоти амиқ ва васеъ омода шудаанд, мо нишон медиҳем, ки ин ҳолатҳо
истисноӣ нестанд, балки ба таври систематикӣ рух медиҳанд.
Ҳадди ақал ҳама ҳаминро мегӯянд.
Дори: Ва ҳа, ҳоло дар ин филми ҳуҷҷатӣ, масалан, қурбониён аллакай 172 нафар ҳамдаст ва ҷинояткоронро номбар мекунанд.
Ва вақте ки шумо ба ин мавзӯъ амиқ мешавед ва ин риштаро мекашед, ҳарчӣ бештар рӯшан мешавад.
Ва ҳуҷҷатии охирини ман, ки ман онро танҳо дар моҳи октябр нашр кардам.
Ва аз он вақт инҷониб ман на камтар аз 77 гузориши нави қурбониён ва дар маҷмӯъ 190 шоҳид ва номҳои нави ҷинояткоронро гирифтаам.
Он ҳеҷ гоҳ қатъ намешавад, ин як сӯрохи бепоён аст.
Ва шумо бояд дар назар дошта бошед, ки онҳое, ки баромада меоянд, танҳо як қисми ночизи шумораи воқеии
қурбониён ҳастанд, зеро изҳороти шоҳидон ҳамеша якхелаанд: ки қурбониён низ кушта мешаванд.
Пас, ҳатто то расидан ба синни наврасӣ, яъне аз тақрибан 13-солагӣ ба баъд, онҳо дигар барои ин
ҷинояткорони ҷиддии ҷинсӣ нисбати кӯдакон ҷолибият надоранд.
Ва сипас ин ҷинояткорони каҷрафтор бо шиканҷаи бераҳмона ва куштани кӯдакони калонсол, ки дигар онҳоро аз
ҷиҳати ҷинсӣ ҷолиб намебинанд, ҳаловати ниҳоиро мегиранд.
Ҳама якдилона ҳаминро мегӯянд.
Масалан, Регина Луф, шоҳиди ҷиддитарин хушунати кӯдакон дар скандали Дютро, ки маҳз ҳамин шиканҷаҳо,
қатлҳо ва ҳамаи ин чизҳоро ба таври дақиқ нақл мекунад.
Ва азбаски дар солҳои охир дар интернет рӯз ба рӯз бештар изҳорот ҳазф мешаванд, мо ҳоло воқеан кор мекунем,
то ҳамаи парвандаҳое, ки дар бисёр манотиқи ҷаҳон бо онҳо рӯ ба рӯ мешавем, ҳифз кунем.
Мо ҳоло як бойгонии бузургро эҷод мекунем, ки доираи он он қадар васеъ аст, ки он нобудшаванда нест.
Азбаски ман метавонам ҳуҷҷатӣҳои беохир созам, он ҳеҷ гоҳ қатъ намешавад.
Аммо мо барои таъмини ҳамаи ин корҳо ва фароҳам овардани роҳе кор мекунем, то қурбониёни зиёдтар ва шоҳидон битавонанд бароянд
ва ин гузоришҳо ҳифз шуда, дастрас гарданд, чунон ки ман гуфтам.
Хулоса, барои посух додан ба саволи шумо, ман мехоҳам тамошобинон ва ҳамаи волидонро даъват кунам, ки бо ин
овозҳо ба таври оддӣ муошират кунанд, зеро онҳо хеле зиёданд.
Ва, масалан, дар www.50voices.org боз 50 наҷотёфтагон ҳастанд, ки назари худро иброз мекунанд.
Ва ман танҳо мегӯям, ки шумо бояд гӯш кунед, хоҳед ё нахоҳед, зеро ин одамон дар азобанд.
Онҳо чизе мегӯянд, чизе фарёд мезананд, ва ман дигар чизе гуфта наметавонам – ман мехостам фаровониро нишон диҳам, бубин.
Бале, он аслан мисли як ҷаҳони параллелӣ аст, ки вуҷуд дорад, он қадар бузург, ки мо ҳатто наметавонем онро дарк кунем.
Шояд шумо метавонед чанд нуқтаи кӯтоҳро пешниҳод кунед ва, ба таври гӯё, он чизеро, ки дар тадқиқоти
худ ёфтаед, дар нуқтаҳои осонфаҳм ҷамъбаст кунед?
Бале, дар тӯли дувоздаҳ соли охир ман фаҳмидам, ки ҳамеша ҳамон одамон ва васоити ахбори
омма ҳастанд, ки моро таъқиб ва бадном мекунанд.
Пас, ҷангҷӯёни адолат, ки воқеан мехоҳанд некӣ кунанд, онҳоро як сектаи хатарнок меноманд.
Аммо ҳаминҳо ҳамон одамонанд, ки ҳамзамон вақте чунин ҷиноятҳои даҳшатнок алайҳи кӯдакон
гузориш дода мешаванд, ҳодисаҳоро пинҳон мекунанд.
Ин таҷрибаи шахсии ман аст:
Ин садҳо наҷотёфтагон ва шоҳидон ҳамеша дар бораи он хабар медиҳанд, не?
Ки ин сектаи даҳшатнок вуҷуд дорад, ки онҳо махфӣ амал мекунанд, ки онҳо алоқаҳои хуб доранд ва ки онҳо қудрату пули зиёд доранд.
Ва ман мушоҳида кардам, ки ҳамин одамон ҳастанд, ки онҳое, ки адолатро дӯст медоранд, беобрӯ мекунанд, онҳоро
ҷинояткор меҳисобанд ва тавассути ВАО бадном мекунанд, дар ҳоле ки маҳз ҳамин одамон мехоҳанд инро ошкор кунанд.
Ва сипас онҳо як ҷанги калони лой ташкил мекунанд, бинобар ин шумо ҳатман ба онҳо гӯш накунед.
Аммо сипас онҳо ҳамаи ҷиноятҳои ҳуҷҷатшударо комилан пинҳон мекунанд ё кам нишон медиҳанд, ва баъд ҳамаашро – чӣ меноманд
онро – назарияи табаддулот, «паникаи шайтонӣ» меноманд ва пас идеяеро паҳн мекунанд, ки гӯё ҳамаи ин
қурбониён ва шоҳидон танҳо хотираҳои бардурӯғ доранд.
Ва ҳоло боз ҳам ҷолибтар аст, ки Фонди синдроми хотираҳои бардурӯғ (False Memory Syndrome Foundation) аз ҷониби
педофили худро эътирофкардаи бо номи Ралф Андервегер таъсис ё ҳамтаъсис шудааст – як лаҳза дар ин бора фикр кунед.
Ва телевизиони Швейтсария, ки дар соли 2022 ба бадтарин шакл ба бисёр одамон, ки мехостанд ба қурбониён кӯмак кунанд ва
ба онҳо садо доданд, бадном кард ва ҳатто аз кор ихроҷ намуд.
Пас терапевтҳоро аз кор ихроҷ карданд, духтурони калонро аз кор ихроҷ карданд, муаллимонро аз кор ихроҷ карданд, ва танҳо чанд
рӯз пас аз пахши барномаи SRF ҳамаи онҳоро аз кор ихроҷ карданд.
Онҳо ҳама ба як назарияи табаддулот бовар карданд, ва маҳз ҳамон шабакаи телевизионии швейтсарӣ SRF буд, ки дар бадномсозии
мо, бар зидди падари ман Иво Сасек, аз ҳад гузашт, ва ҳамин нуқтаи ҳалкунанда буд, ки ман ба «Blood Sect 1» шурӯъ кардам.
Ин маро комилан саргардон кард, чун дар швейцарӣ-олмонӣ мегӯянд, чӣ тавр ба олмонӣ мегӯянд… он… ба ҳар ҳол рӯҳи маро
шикаст, ки онҳо падари маро ҳамчун раҳбари бераҳми як култе, ки фарзандонашро мезанад, тасвир карданд.
Ва ман ӯро дар ҳаёти ҳаррӯза мешиносам, вай комилан баръакс аст, ман ҳеҷ гоҳ надидаам, ки ӯ аз зӯроварӣ истифода кунад, ҳеҷ
гоҳ нашунидаам, ки ӯ як сухани бад гӯяд ва ... ё ин Георг Отто Шмид, ки ҳатто мегӯяд, ки моро ба таври ритуалӣ ҷазо медиҳанд.
Пас, тасаввур кун, ки мо бояд дар навбат истаем, то ба мо зарба зананд; тасаввур кун!
Ва ман дар он ҷо калон шудам, дар он оила калон шудам, ман ҳеҷ гоҳ чизи монанди инро таҷриба накардаам!
Калимаи «ритуал» аз куҷо ба ӯ расид? Чӣ гуна одамони монанди ӯ чунин чизҳоро меёбанд?!
Ман ҳамеша аз волидонам ҷуз муҳаббат, қадрдонӣ ва ҳавасмандӣ чизеро эҳсос накардаам.
Волидони мо ҳамеша моро ҳар қадаре ки метавонистанд ҳавасманд карда, моро боло мебурданд.
Он чи расонаҳо ва ин одамони бад мегӯянд, комилан беҳуда аст – узр барои истифодаи калимаҳои сахт.
Аммо маҳз ҳамин Георг Отто Шмид ва ҳамин Хуго Штамм ҳастанд, ки ҳангоме сухан дар бораи маросимҳои шайтонӣ ва
сӯистифодаи маросимӣ меравад, дар телевизиони Швейтсария SRF чеҳраҳояшонро нишон медиҳанд.
Ин танҳо як мисол аст.
Ва сипас онҳо рад мекунанд, ки он вуҷуд дорад.
Онҳо ҳатто қурбониёнро, ҳамроҳ бо SRF ва шоҳидон — ҳар касеро, ки дар бораи ин чизҳо шаҳодат медиҳад — масхара мекунанд.
«Ҳамааш маҳсули тасаввурот аст» ва пас ҳама чиз ... Бале, дақиқ ҳамин тавр аст, мегӯянд, махсусан Георг Отто Шмид,
ки мегӯяд: «Бале, онҳо ҳама одамони девонаанд, ки ба Худо ва шайтон, ба некӣ ва бадӣ бовар доранд.»
Ва сипас чанд мухлиси «Калисои Шайтон» бо футболкаҳояшон ҳастанд, ки умуман ягон таҳдид намекунанд.
Ногаҳон ӯ хеле меҳрубон шудааст, не? Ва ҳамаи инро дар назди SRF мегӯяд.
Вале садҳо ва ҳазорҳо қурбониён шаҳодат медиҳанд, ки дар маросимҳои шайтонӣ даҳшатноктарин чизҳоро аз сар
гузаронидаанд: шиканҷа, қатл, каннибализм ва ҳама ин гуна чизҳо.
Ва, ба ҳар ҳол, як наҷотёфта аз хушунати маросимӣ, ки дар яке аз филмҳои ман шаҳодат дод... аҳ, ҳа, ман ҳоло слайдро
бо худ надорам – аммо ӯ шаҳодат дод, ки он замон президенти SRF яке аз ҷинояткорони баландпояи он култи буд.
Пас, он чизе, ки ман мехоҳам бигӯям, ин аст: танҳо филмро тамошо кунед.
Дар филми ман ин шаҳодатдиҳандагон танҳо назари худро баён мекунанд, аз ҷумла онҳое, ки аз соҳаи мусиқӣ,
соҳаи синамо, бонкдорӣ ва дигар ҳамаи бахшҳо ҳастанд.
Ва ҳама яксон мегӯянд, ки ин ҷинояткорон ба таври муайян қудрат ба даст меоранд, якдигарро пинҳон
мекунанд ва бо ин фоҷиаҳо ҳамдигарро шантаж мекунанд.
Бале, онҳо каме ҳамин хел ҳастанд... Ин хулосаи таҳқиқоти ман аст, ҳа.
Шумо доред, ё дақиқтараш, PDF-ҳое доред, ки метавон онҳоро хонд.
Ин воқеан хеле... барои ин мавзӯъ ин истилоҳ нодуруст аст.
Аммо боз ҳам хеле дилрабо аст, ки шумо ин корро кардед, зеро агар дигар наметавонед онро бубинед, ҳадди ақал метавонед онро
бихонед, ва ман воқеан мехоҳам ҳамагонро ба ин ташвиқ кунам.
Зеро он танҳо як ҷаҳони параллелӣ аст, ки вуҷуд дорад ва аслан бо ҷаҳони мо мувофиқат мекунад, зеро маҳз қудратмандон ва
сарватмандон дар ҷаҳони мо риштаҳоро мекашанд ва ҳамзамон ҳар рӯз ҷиноятҳои хеле сангин ва шадидан ваҳшиёнаро содир мекунанд.
Дар идомаи ин ман боз як савол дорам, зеро мо бо ин масъала борҳо ва борҳо рӯ ба рӯ мешавем.
Албатта, ин низ як механизми муҳофизатӣ аст, ки ҳар кас метавонад дошта бошад. Ин эътиқод аст, ки бояд худро бо
чизҳои зебо иҳота кунем ва чизе зеборо тасаввур намоем, то ҳаёт хуб ва нек барои мо бошад.
Ва агар мо ба тарафи торик тамаркуз кунем, пас онро ба ҳаёти худ ҷалб мекунем.
Ба ин чӣ мегӯед?
Бале, ман инро медонам.
Пас ман мегӯям, ки мо албатта метавонем ва бояд бо ин нур робита барқарор кунем, худро
ба он бахшем ва дар ҷаҳони нав зиндагӣ кунем.
Ин ҳамон чизест, ки волидонам ҳамеша бо мо ҳамчун оила мекарданд. Мо сулҳ, муҳаббат ва иттиҳодро
эҳсос кардем, вале ҳамчунин шаҳодат ба он додем.
Пас мо, кӯдакон, якҷоя суруд хондем ва зидди ҷанг ва тақсимот, зидди нобудсозии оилаҳо ва ғайра мавқеъ гирифтем.
Аммо, чунон ки гуфтам, мо ногаҳон ба таври шадид ҳамла ва ҳуҷум шудем.
Пас, ҳамон лаҳзае ки шумо ин корро хуб анҷом дода, барои некӯаҳволии ҳама кор мекунед, ногаҳон ин қувваҳои
бад, ё ҳамин одамон, ҳар чи бошанд, ба саҳна меоянд.
Ва ҳамин вақт шумо бо он рӯ ба рӯ мешавед.
Падари ман нашъамандон ва шахсоне, ки аз бемориҳои равонӣ ранҷ мекашиданд, барқарор мекард ва ба одамони зиёде кӯмак мекард.
Аммо ҳар қадаре ки ӯ ба одамон кӯмак мекард, ҳамон қадар васоити ахбори омма ва ин система ба ӯ ҳамла мекарданд.
Ва ҳамин чиз моро водор сохт, ки аз аввал ба он бадӣе, ки дар ин ҷо рух медиҳад, аҳамият диҳем.
Зеро онҳо шуморо аз он бозмедоранд, ки танҳо ба некӣ тамаркуз кунед, танҳо ба некӣ рӯ
оред ва ба таврие танҳо Ҷаҳони Навро эҷод кунед.
Зеро аз аввал ҳаминро мехостем. Мо намехостем, ки дар ин бора хавотир шавем.
Аммо онҳо онро дар назди чашми омма вайрон мекунанд.
Пас имконнопазир аст, ки шумо танҳо ба чизҳои зебо диққат диҳед. Ин хулосаи ман аст.
Шуморо ҳамла мекунанд ва ин қувваҳо, ин одамон мехоҳанд ба таври кадом ин таъсироти мусбатро нест кунанд.
Ва ҳамин аст сабаби он, ки ба кас аз ҳар ҷиҳат ҳамла мекунанд.
Ва дар ин лаҳза ман мехоҳам як порчаи кӯтоҳеро аз Blutsekte II навозам. Сипас метавонам зуд чизе дар бораи он равшан созам.
Рожер Морно аз ҷониби ибодатгарони шайтон ҷалб шуд ва дар бораи сохтори култи онҳо маълумот пайдо кард, ки
баъдтар дар миёни ҳамлаҳои хушунатомез, таъқиб ва таҳдидҳои қатл бо табдил ёфтан ба Масеҳ фирор кард.
Ӯ инчунин дар бораи қурбониҳои шайтонӣ, аз ҷумла дар Ҳеллоуин, 31 октябр, шаҳодат медиҳад.
"Ман ҳайрон шудам. Ман фикр мекардам, ки онҳо шахсиятҳои сахтҷонро меҷӯянд."
Аммо вақте ки мо ба он ҷо расидем, ман ҳайрон шудам, ки онҳо ҳама бо либосҳои зебо ва олиҷаноб пӯшида, хуб
таҳсилкарда буданд ва дар миёни онҳо мутахассисони зиёде, духтурон, ҳуқуқшиносон ва соҳибкорони сершумор буданд.
Аъзои шӯро се стратегияи асосиро муайян карда буданд.
Аввалан, онҳо бояд боварӣ ҳосил кунанд, ки мардум ба мавҷудияти Шайтон ва фариштагонаш бовар накунанд.
Лусифер гуфт: «Мо бояд мардумро бовар кунонем, ки Шайтон ва фариштаҳои сиёҳаш вуҷуд надоранд.»
Стратегияи дигари секта ин буд, ки Китоби Муқаддасро бе сӯхтани он нобуд кунад.
Пас қарор шуд, ки Чарлз Дарвин, ки узви баландпояи сектаи шайтонӣ буд, назарияи эволютсияро пешниҳод кунад,
то боварӣ ба Китоби Муқаддас худ ба худ нопадид шавад.
Ба гуфтаи Рожер Морно, Дарвин дар культии Лусифер дар баландтарин эҳтиром қарор дошт.
Пас, ба назари ман, ин Рожер Морно чизе хеле муҳимро ошкор кардааст.
Барои мардум хуб нест, ки бовар кунанд, ки Шайтон вуҷуд дорад.
Зеро он гоҳ ӯ метавонад озодона рушд кунад ва ҳеҷ рақибе дар шакли одамоне, ки бо амалҳои бади ӯ мубориза баранд, надорад.
Ва пас шумо низ набояд ба Китоби Муқаддас бовар кунед.
Аммо дар Китоби Муқаддас махсусан ин мавзӯъ хеле муҳим аст, зеро Худо ин қурбониҳои кӯдакон, ин қурбониҳои
шайтонии кӯдаконро ҳамчун бузургтарин нафрат тавсиф кардааст.
Ва ҳамин сабаб буд, ки Исроил маҷбур шуд дар он замон дахолат кунад, то ба қурбониҳои кӯдакон ба Баал ва Молох хотима диҳад.
Аммо баъд онҳо худашон ин корро оғоз карданд.
Ин як фалокати бузург аст, не?
Аммо ман брошюраи падарамро дар ин мавзӯъ тавсия медиҳам – он «Яҳве – Офаридгор Худо ё Шайтон?» ном дорад.
Ин шарҳ медиҳад, ки Китоби Муқаддас дар ин бора чӣ мегӯяд, зеро шиканҷа ва қурбонии кӯдакон ҳазорҳо сол боз масъала будааст.
Аммо ба гуфтаи Рожер Морно, барои нопадид кардани ин бунёдҳо аз башарият сармоягузории зиёде сурат гирифтааст.
Ва ҳоло муфид аст, ки падарам омӯзгори Китоби Муқаддас аст ва матни аслии ин навиштаҳоро медонад.
Ва дар он ҷо аз аввали кор возеҳ гуфта шудааст, ки мо ҳамчун инсонҳо вазифа дорем, ки
Шайтонро мағлуб кунем. Ё бадӣ мағлуб кунем.
Мо таъин шудаем, ки биҳиштро ҳимоят кунем ва бар он ҳукмронӣ кунем.
Дар бораи онҳо матни аслӣ сипас мегӯяд «дар осмонҳо парвоз мекунанд», яъне дар бораи ҳамин мавҷудоти бад.
Ва ин аллакай дар боби аввали Китоби Муқаддас рӯй медиҳад, вақте ки Шайтон, яъне мор, ба саҳна меояд.
Ва маҳз ҳамин Шайтон аст, ки бояд шикаст дода шавад. Дар як тарзи хеле амалӣ.
Ва сипас шумо бояд аз он нигоҳубин кунед.
Падарам боз ҳам ҳаминро хеле хуб шарҳ дод, ба ҳар ҳол.
Хоҳари ман ахиран дар моҳи декабр издивоҷ кард, ӯ маросими тӯйро гузаронд.
Ва сипас шумо метавонед ба он низ назар андозед.
Ва ҳамааш, чунон ки ӯ такрор ба такрор мегӯяд, дар он аст, ки Худо низ бевосита ба рӯи Шайтон мегӯяд:
Ман сари туро бо тухми марди гӯшту хун мешиканам.
Пас ҳамин нақша аст, ҳадди ақал тибқи Китоби Муқаддас.
Мо қатъӣ ҳастем, ки ин бадро нобуд кунем. Ва ҳамин қадар оддӣ аст.
Ва агар мо фикр кунем, ки метавонем танҳо ба некӣ рӯ орем ва умуман бо бадӣ сарукор нагирем,
пас мо бевосита ба дасти қувваҳои шайтон меафтем.
Зеро он воқеан моро маҷбур мекунад, ки бадӣ мағлуб кунем.
Ва вақте ки мо нигоҳамонро мекашем, ин аз тарафи ин ҷанобон як иқдоми дурахшон аст: «Фақат ба чизҳои хуб
тамаркуз кунед.» Ва сипас онҳо моро танҳо мегузоранд.
Аммо ман онро танҳо бо суханони падарам мегӯям: Ин дар дасти мост.
Мо қудрат дорем ва бояд худро шиносем, илоҳӣеро, ки дар даруни мост, шиносем.
Аммо ҳа, ман мегӯям, ки ҳамаи ин идеологияҳо, ки бадӣ зарур аст ва бояд бо некӣ, инь ва ян ва
ғайра дар мувозинат бошад, дар амал кор намекунанд.
Аз назари ман, агар дар оила як бадхоҳ бошад, ки харобкорӣ мекунад, медуздад ва ҳама
чизро мешиканад, дар оила ҳеҷ сулҳе намешавад.
Дигарон наметавонанд бигӯянд: «Бале, ҳоло мо ба сӯи нур рӯ меорем.»
Агар ҳоло ба бадӣ рӯ орем, онро ба ҳаёти худ меорем – он аллакай дар ҳаёти мост.
Пас барои ман бо бадӣ ҳеҷ ҳамоҳангӣ вуҷуд надорад.
Шарирон ҳамеша некронро зулм мекунанд. Онҳо ҳамеша бар онҳо ҳукмронӣ мекунанд.
Ва бадӣ, ҳатто агар нисбат ба некӣ танҳо чанд нафар бадҷинс бошанд, онҳо ба хотири бад буданашон
дигаронро мекушанд ва зери тасарруфашон мегиранд.
Ва ҳамин аст сабабе, ки ман мегӯям, ки ин бадӣ бояд аз ҷониби мо назорат ва шикаст дода шавад.
Ва Китоби Муқаддас низ пур аз ин ваъдаҳост, ки агар мо ин фармонро ба амал татбиқ кунем, ин рӯй хоҳад дод.
Ин тақдири мост, новобаста аз он ки мо барои он чӣ қадар заъиф эҳсос кунем. Мо барои он таъин шудаем.
Ва ман мегӯям, ки ҳамин аст сабаби он, ки ин одамон то ин қадар шадидан мехоҳанд моро аз ин муқаррарот дур кунанд.
Ва сипас шумо ба масеҳиён мегӯед: Бале, Исо аз осмон меояд ва ҳамаи инро барои мо мекунад. Ин як намоиши яккафардӣ аст.
Аммо ҳатто дар он ҷо падари ман аз Китоби Муқаддас меомӯзонад, ки ин ҳам дуруст нест, зеро ӯ Китоби
Муқаддасро бевосита аз матни аслӣ тарҷума мекунад.
Ман мехоҳам ҳоло ба шумо як намунаи хурди инро пешниҳод кунам. Дар ин мавзӯъ садҳо иқтибосҳо ҳастанд.
Аммо, масалан, дар Ҷуд 14 ва 15 омадааст: Инҷо Парвардигор дар миёни ҳазораҳои оғозкардааш, метавон гуфт,
дар миёни шумораи бепоёни ҷангҷӯёни адолат баргаштааст.
Парвардигор дар ҳазораҳои муқаддас ва тақдисшудааш баргаштааст, то дар ҳама ва ҳама чиз ҷудоии комилро ба вуҷуд
орад ва ҳар рӯҳро бо далелҳои тафтишот гунаҳгор созад.
Ӯ инчунин ба ҳамаи амалҳои беэҳтиёту зарароваре, ки онҳо бо онҳо бар зидди Худо гуноҳ кардаанд, назар хоҳад афканд.
Пас, ба ибораи дигар, ҳамеша сухан дар бораи он аст, ки Худо дар мо, дар ин ҷо дар поён, покӣ
мебахшад ва Шайтон ва фирқаи ӯро дар мо мағлуб мекунад.
Номи онро Шайтон гузоред, ҳар кас метавонад онро бадӣ ё қувваҳои бадӣ гӯяд.
Аммо бе мо ин кор ҳеҷ гоҳ ба анҷом намерасад. Ва ман дақиқ ҳамин тавр эҳсос мекардам, зеро аз Худо илтиҷо карда будам:
Лутфан барои ин кӯдакон коре кунед, ниҳоят, ҳа, лутфан, лутфан, барои ин кӯдакон дар ин ҷаҳон ва дар ҳама ҷо коре кунед.
Ва як бор ман ба худ гуфтам, гӯё ӯ ба ман мегуфт: «Бале, оё ту барои ин кӯдакон ҳама кореро,
ки аз дастат меомад, кардаӣ? Оё кӯшиш кардаӣ?»
Хуб, пас барои ман равшан шуд, ки ман зарур ҳастам, ва он гоҳ ба ман фикр омад, ки ҳамаро як қатор рост кунам.
Ва, чунон ки гуфтам, ман барои он вақти зиёд надоштам ва худро барои он мувофиқ эҳсос намекардам.
Масалан, ман наметавонам дидани хунро таҳаммул кунам, ё танҳо шунидани дар бораи мушкилот ҳангоми
таваллуд маро бемор мекунад ва чашмонам сиёҳ мешавад.
Хуллас, метавонам бигӯям, ки ман хуб кор кардам... ҳоло танҳо бояд ба ҳамаи ин ҳикояҳои даҳшатнок гӯш диҳам, хуб, аммо
ман барои ин кӯдакон фарёд мезанам, ҳа, ман, ҳамин тавр аст.
Ва ин аст принсип: он ба мо ниёз дорад ва ҳамчунин ба ҳар кадоми шумо ниёз дорад.
Мо бояд танҳо ба он назар андозем, худро масъул эҳсос кунем ва бадрафториро ба таври дуруст бартараф созем.
Ва ман мегӯям, ки мо хуб кор мекунем, зеро ин тақдири мост.
Ва он гоҳ мо воқеан худро хуб эҳсос мекунем ва... бо вуҷуди он ҳама чизҳои даҳшатноке, ки мешунавед ва мехонед.
Он ҳанӯз ҳам шодӣ ва қувваи бузург мебахшад. Баъзан ман ҳис мекардам, ки дар болои кат парвоз мекунам, аммо танҳо аз он
сабаб, ки бо он рӯбарӯ шудам, ҳарчанд он хеле даҳшатнок буд.
Аммо ман танҳо мегӯям, ки вақте ман бо нур меоям, торикӣ бояд канор равад.
Ва вақте ки ман бо некӣ меоям, он ҳамеша аз бадӣ қавитар аст, ва ин воқеан аҷоиб аст.
Агар мо ба бадӣ иҷозат надиҳем, ки рушд кунад, он бештар ва бештар меафзояд. Пас не, ман бояд онро ба тарзи дигар гӯям: агар
мо ба бадӣ иҷозат диҳем, ки рушд кунад, яъне танҳо ба он иҷозат диҳем, ки рушд кунад, он бештар ва бештар меафзояд, чун ҳоло
дар саросари ҷаҳон, дар ҷангҳо ва ҳама чизҳои дигар мебинем.
Аз ин рӯ ман мегӯям: мо қатъӣ ҳастем, бояд бо бадӣ мубориза барем, онро ошкор кунем ва
мағлуб созем, вагарна он моро мағлуб хоҳад кард.
Ин ҳамин қадар оддӣ аст. Пас, дар бораи саволи шумо ҳамин қадар, ҳа.
Ман мехоҳам бо як саволи мушаххас идома диҳам. Шумо аслан… аллакай ба тафсилоти зиёд ворид шудед, аммо ҳоло ман мехоҳам барои
манфиати тамошобинон, ки мешунаванд ва мебинанд, савол диҳам.
Шумо кадом пешниҳодҳо, ғояҳо ё маслиҳатҳо доред? Ҳар як шахс чӣ кор карда метавонад?
Мо ҳамчун башарият чӣ кор карда метавонем?
Шумо аллакай гуфтед: мо омодаем, мо метавонем ин вазифа ва ин чолишро ба дӯш гирем. Аммо ҳар як шахс чӣ кор карда метавонад?
Ҳар касе, ки мебинад ва мегӯяд: «Хуб, аммо ман дар квартираам бо ду кӯдакам ҳастам, чи рӯшноии ночиз!»
Бале, ҳамоно ҳамин тавр боқӣ мемонад: масъулиятро бар дӯш гиред, ин ҷаҳони ман аст, ин ҷаҳони шумо аст, ин мушкили
ман аст, ин мушкили шумо аст, вақте ки одамон азоб мекашанд.
Мо наметавонем танҳо барои худ аз ҳаёт лаззат барем, вақте ки дигарон ин қадар азоб мекашанд.
Ин ғайриимкон аст, зеро мо бо ҳамаи одамон як фазои умумиро мубодила мекунем ва ба ҳамдигар пайвастем.
Ва ҳамин аст дақиқан он чизе, ки падари ман даҳсолаҳо пеш омӯхта буд: ки мо як рӯҳи муштарак дорем.
Мо наметавонем танҳо барои худ зиндагии зебо эҷод кунем. Мо бо ин мушкилоти ҷаҳон ба ҳам пайвастем.
Аммо вақте ки мо меистем ва бо ҳам ба бадӣ хотима мебахшем, ҳукмронии шайтон хотима меёбад.
Ва вақте ки мо рӯшноӣ меандозем ва торикиро ошкор мекунем, он дигар наметавонад бимонад.
Пас ман мегӯям, шумо низ метавонед иштирок кунед, метавонед шабакаи алоқаҳоро васеъ кунед.
Ҳар кас набояд тавонад филмсозӣ кунад, ҳар кас набояд тавонад тадқиқот анҷом диҳад, аммо шумо метавонед барои касе, ки кори
муҳим анҷом медиҳад, хӯрок пухтан, ё ба касе кӯмак кардан, то ки ӯ ин корро анҷом диҳад, ё бо одамоне, ки
дар минтақаи шумо ба як ҳадаф содиқанд, ҳамкорӣ кунед.
Шумо ҳамеша метавонед ба як роҳ ё бо чизе кӯмак кунед.
Ва боз як чизе, ки шумо метавонед кунед, ин аст, ки онҳо ҳадафмандона кӯшиш мекунанд, ки диққати моро парешон кунанд.
Ҳамаи соҳаи фароғат, васоити ахбори омма, телефонҳои мобилӣ — ҳама ба телефонҳояшон часпидаанд; моро ба бепарвоӣ мекашанд.
Ҳамаи ин, ки мо ба он чӣ рӯй медиҳад, нигоҳ намекунем. Мо танҳо ба таврие дар шабакаҳои иҷтимоӣ вақт мегузаронем.
Ва ҳамин дақиқ ҳадаф аст, ки шумо дигар вақт ё имконият барои бархӯрд бо он надошта бошед.
Ва ман воқеан мехоҳам бигӯям, ки мо бояд худро озод кунем. Мо бояд худро аз ин барномаҳое, ки ҳоло идома доранд, озод кунем.
Зеро ин мубориза барои ҳаёт дар ҳама ҷо, дар миқёси калон ва дар миқёси хурд сурат мегирад.
Ва мо ҳанӯз ҳам маҷбурем барои ин система сахт кор кунем, то онро бо андозҳо ва ҳама чиз маблағгузорӣ кунем.
Аз ин чархи хамстер гурехтан ғайриимкон аст. Мо воқеан ба онҳое, ки дар қудрат ҳастанд, бодиққат назар мекунем.
Аммо ман танҳо ҳаминро мегӯям: агар мо масъулиятро ба дӯш гирем ва ҳар кас саҳми худро гузорад,
пас мо метавонем ба чизҳои ғайримумкин ноил шавем.
Ин мисли принсипи асалпарвона аст, ки ҳар кас танҳо як порчаи хурди худро меорад ва сипас ҷаҳон бо асал таъмин мешавад.
Ва ядрои наздиктарини нерӯи кории мо, яъне OCG ё Насли органикии Масеҳ, мушоҳида кардааст, ки ин мубориза бо
бадӣ дар миқёси хурд, яъне дар дилҳои мо ва дар саҳнаи ҷаҳонӣ, ҳамон қадар шадид ҷараён дорад.
На танҳо он ки бадӣ дар берун аст, балки он дар ҳама ҷост.
Ва мо, ҳадди ақал, дарк кардем, ки наметавонем ин бадӣ, ин нафрат, тақсимот, ҳасад, тамаъ,
хушунат ва ғайраро танҳо бо кӯшишҳои худ мағлуб кунем.
Барои ин мо ба Худо ниёз дорем, Худое, ки дар мост. Ин таҷрибаи мост.
Ва ҳамин аст сабабе, ки мо бо огоҳӣ худро зери роҳбарии Худо ва зери ҳукмронии Ӯ мегузорем.
Зеро Ӯ сарвар аст, ва агар мо, чӣ тавр гӯям, хоҳем бо сарҳои худ амал кунем, метавонем ба самти нодуруст кашем; аммо агар худро
дар ихтиёри Ӯ қарор диҳем, Ӯ ҳама чизро ба таври илоҳӣ идора мекунад, ки ҳеҷ инсон ҳеҷ гоҳ наметавонист, ҳар касро дақиқ дар
ҷое мегузорад, ки лозим аст, ва ҳама чизро ба натиҷа мерасонад.
Ва сипас, ҳамчун ҳастии болотар дар даруни мо, ӯ бо ин қудратҳо ҳисобҳоро баробар хоҳад кард, чизе, ки
ҳеҷ кадоме аз мо танҳо наметавонистем анҷом диҳем.
Аммо мисли узвҳои як бадан, вақте ки мо бо ин як сар идора мешавем ва ҳамчун бадани Худо ҳастем, мо инро ҳамчун узвҳои як
бадан эҳсос мекунем; он гоҳ метавонем бадӣро мағлуб кунем, аз хурд оғоз карда, вале
ҳамчунин дар миқёси васеъ, дар саросари тамоми ҷаҳон.
Ва мо инро ҳар рӯз эҳсос мекунем, ман танҳо ҳаминро метавонам бигӯям.
Ва аз ин сабаб мо инчунин метавонем ба қудрати Худо такя кунем, то бо ин қувваҳои бадӣ мубориза барем
ва онҳоро аз хурдтарин то бузургтарин мағлуб созем.
Пас ин изҳороти шахсии ман дар ин масъала аст.
Инчунин таҷрибаи аҷоиб аст, ки ба худ гӯем, ки мо ба хизмат қадам мегузорем ё худро дар
ихтиёр мегузорем, то Худо тавассути мо кор кунад.
Ин эго аст. Он чизе, ки шумо мегӯед, чизест, ки мо дар кори худ онро хеле қавӣ эҳсос
мекунем, зеро дар он сурат эго дигар нақш намебозад.
Ва новобаста аз он ки ман дар он ҷо ҳамчун Лоис дар Kla.TV менишинам ё ҳамчун он зани аҷоиб дар пасзамин боз
мӯйҳои шуморо ислоҳ мекунам, ман ҳоло ба шумо мегӯям.
Пас ҳама чиз як аст.
Ва воқеан дилро ба ларза меорад, ки мебинем шумо чунин қувват доред ва ҳамчунин аз ҳеҷ чиз
наметарсед, ки метавонед ба ҳама чизҳо назар афканед.
Ва он чизеро, ки шумо қаблан гуфтед, ки оромӣ, сулҳи ботинӣ ва осудагӣ аз даруни худи инсон меоянд.
Барои ин мо набояд ба ҷои дигар назар кунем; ҳамааш дар даруни мост.
Ман воқеан хеле миннатдорам, ки шумо ҳамаи инро бо мо мубодила мекунед. Воқеан.
Бале, ташаккур.
Бале, ман низ орзу дорам, ки тамошобинон каме нерӯ ва каме эътимодро аз шумо, дар ин ҳолат, гиранд.
Шумо шабакаи хеле бузургро таҷассум мекунед. Ва шумо метавонед эҳсос кунед, ки он тавассути шумо кор мекунад.
Ҳоло ман боз як савол дорам, то дар мавзӯи эътимод бимонам.
Шумо як бор дар бораи хобе навишта будед, ки аслан ба як рӯъё баробар буд.
Шумо гуфтед: Вавилон хоҳад афтод. Ва ин воқеан як рамзи хеле, хеле зебо барои ҳама чизест, ки шумо ҳоло тавсиф кардед.
Шояд метавонед ба мо каме фаҳмиш дар бораи ин паёме, ки навиштаед, диҳед?
Бале, лутфан.
Бале, хуб, ин ҳамагӣ пас аз он буд, ки ман чунин барномаро таҳия карда, онро дар интернет нашр карда будам.
Ҳамагӣ як рӯбарӯӣ бо SRF рух дода буд ва ман каме тарсидам, аммо ман ба осонӣ бар зидди ин ҳамлаи SRF истодам ва барномаи
худро дар бораи ҳамаи ин ҳодисаҳои даҳшатнок дубора бор кардам.
Ман ҳангоми дуо хоб рафтам ва сипас хоб дидам. Дар он ҷо як сохтори бузурги пӯлодӣ, як бинои азим, мисли бурҷ буд, дуруст?
Ва сипас ман дар хобам бо суръати хеле баланд аз поён то болои бурҷи боло рафтам.
Ва бурҷ он қадар баланд буд, ки ҷангалҳо ва теппаҳои поён хеле хурд менамуданд.
Пас ҳеҷ кас, ки дар замин истода буд, наметавонист бинад, ки дар болои бурҷ чӣ буд.
Ва бурҷ воқеан устуворона сохта шуда буд, бо шпалҳои пӯлодие, ки ғафс ва бузург буданд, монанди Бурҷи Эйфел, аммо хеле баландтар.
Ва сипас ман ба болои ин сохтори бузург расидам ва метавонистам ҳар як ҷузъи онро равшан бубинам.
Ва инҳо пораҳои сеқабата буданд, ки дар ҳар чор тарафи бурҷ дар охирҳо ба ҳам баста шуда буданд.
Ва дар дохил онҳоро боз се маротиба диагоналӣ мепечонданд.
Ва он ба мисли як пораи калони хеле хуб сохташуда ва ҳампайвастшудаи фетл менамуд.
Ва ҳоло дар ин риштаҳо ҳарфҳо буданд, мисли духтаракони хурдсол, ки номҳояшонро дар дастбандҳояшон мепӯшонанд.
Ва сипас метавонистам кӯтоҳшудаҳоро амудӣ ва уфуқӣ, дар ҳар ду самт – мисли дар Скраббл – бихонам.
Сипас Бабилон, WEF (= Форуми иқтисодии ҷаҳонӣ), WHO буданд.
Ман метавонистам ҳар як ихтисорро бубинам: Иттиҳоди Аврупо (EU), Созмони Милали Муттаҳид (UN), НАТО (NATO), Шӯрои
Муносибатҳои хориҷӣ (CFR) — ҳамаи ин ихтисорҳо дар ин матоъ буданд, ки дар он ин ҳарфҳо ҷой гирифта буданд.
Дар асл, ин кӯтоҳшудаи сектаи ҳукмронии ҷаҳонӣ аст, ки ман тавассути Kla.TV хеле бо он ошно ҳастам.
Ва дар хоб ман хеле кунҷков будам, ки бидонам оё ин дид воқеӣ аст, оё он танҳо як хоби оддӣ аст ё
оё ман воқеан метавонистам ба ин бурҷ даст занам.
Ва сипас, дар хобам, ман ба ин бурҷ парвоз кардам ва воқеан тавонистам ба як штанга часпед.
Ваҳ! Ва баъд ман як хоҳиши ногаҳонӣ пайдо кардам, ки кӯшиш кунам ин бурҷро ба замин партоям.
Пас, бо тахтаи амудӣ дар дасти ман, ман ба пеш парвоз кардам, торафт дуртар ва дуртар.
Ман комилан ҳайрон шудам. Ҳама чиз мисли соат кор кард. Ҳеҷ муқовимате набуд.
Ман ба пеш парвоз мекунам ва тамоми ин бурҷи бузург бо шиддати фавқулодда меафтад… чунин як монстраизи гигантӣ, ки бо қувваи
бузург оҳиста-оҳиста ба замин меафтад, ва дар поён бурҷ бо садои баланди даҳшатнок ба ин ҷангалҳо ва теппаҳо бархӯрда мешавад.
Як абри калони чанг ташаккул ёфтааст.
Пас бурҷ ба хокаи қаҳваранг табдил ёфт, ки бод онро бурд.
Аз он ҳеҷ чиз боқӣ намонда буд. Аз ин сохтори бузург ҳатто як нишона ҳам намонда буд.
Ва пас дар саросари рӯи замин чунин шӯру шодмонӣ сар зад: мардум, мардумони оддӣ ҳама меҷунбиданд,
менармиданд ва дастҳояшон ба осмон парвоз мекарданд.
Ва он таҷриба воқеан девонавор буд. Ва барои ман ин танҳо як тасвир аст.
Пас ман метавонистам танҳо Худоро барои ин хоби аҷоиб шукр кунам. Дар асл он бештар як рӯ'йдиҳӣ буд.
Чуноне ки гуфтам, ман метавонистам ба ҳама чиз даст расонам ва ҳама чизро равшан бубинам ва ғайра.
Ва барои ман ин тасвир аст, ки чӣ гуна ин монстри бузург метавонад фурӯ биравад, агар мо танҳо ҳамин корро кунем.
Вақте ки мо танҳо худро масъул эҳсос мекунем.
Ин яке, оҳ, оё метавонам ба он даст занам? Оҳ, биёед, ман онро ҳамин тавр месанҷам.
Ва ҳамин корро мо бо Kla.TV мекунем. Мо бевосита ба боло меравем. Ин ҳам муҳим аст.
Ман фикр намекунам, ки шумо метавонед онро дар поён ларзонед. Шумо бояд боло равед.
Шумо бояд бубинед, ки ин пайвандҳо дар куҷоянд, инҳоро, бигӯем, сектҳои тасарруфи ҷаҳон.
Ва ҳамин ҷо мо нишон медиҳем, ки чӣ гуна ҳама чиз ба ҳам пайваст аст. Ва пас ногаҳон ҳама чиз хеле осон мешавад.
Нагаҳон мефаҳмӣ, ки дар асл он қадар душвор нест.
Ногаҳон фурӯ овардани ин Бобилони пурқудрат мисли хӯрдани торт осон шуд.
Пас, ман мегӯям, Вавилон рамзи ин ҳукумати даҳшатноки бадӣ аст.
Ва ҳамин дақиқ рисолати мост.
Падарам ҳамеша дар суханрониҳояш ҳамин тавр ҷамъбаст мекунад.
Дар Китоби Муқаддас ҳамин гуфта шудааст. Дар ҳама ҷо: Вавилон меафтад.
Бар дӯши мост, ки ин ҷиноятҳоро ва ҷинояткорони паси онҳоро ошкор ва мағлуб кунем.
Ва мо наҷотдиҳандагоне ҳастем, ки ҳамеша интизорашон будем.
Ва ин дар бар мегирад: як назар андохтан, ин филтро тафтиш кардан, бо ҳолати фавқулодда рӯбарӯ шудан ва сипас
онро танҳо ламс кардан, ба пеш парвоз кардан ва тамошо кардан, ки ин монстри бузург чӣ гуна меафтад.
Ва ман воқеан интизори он ҳастам. Ман фикр мекунам, ки инҳо аллакай чанд идея ҳастанд, ки чӣ гуна метавонад баромад кунад.
Ва ман воқеан интизорам, ки инро бо шумо ва бо ҳамаи ин ҳаракатҳои ҳақиқат дар саросари
ҷаҳон, тавре ки шумо гуфтед, ба даст орем.
Ҳар узв муҳим аст ва дар бораи он ки кӣ чӣ кор мекунад, ҳеҷ гуна ҳукм вуҷуд надорад.
Ин зеботарин чиз дар бораи ҳаракати мост.
Ин эҳтироми баланд ва қадрдонии мутақобил нисбати ҳар як шахс аст, новобаста аз он ки онҳо саҳми хурд мегузоранд ё калон.
Ҳеҷ кас калон ё хурд нест, ҳар кас зарур аст. Мисли узвҳои дохилӣ ва берунӣ.
Агар узви дохилии ман корношоям шавад, чӣ фоида дорад? Он гоҳ ман низ дигар худро хуб эҳсос нахоҳам кард.
Ва: Ман мехоҳам бигӯям, ки мо якҷоя метавонем инро анҷом диҳем.
Бале, умедворам, ки ҳамин чизест, ки шумо мехостед ҳамчун суханҳои ниҳоии ман шунавед.
Лоис, воқеан бисёр-бисёр ташаккур.
Хуб, ман хеле миннатдорам. Ман хеле таассурот гирифтам.
Ва воқеан ҳамин қудрат аст, ки шумо низ, ҳа, дар асл барои тамоми шабакаи худ рамзӣ мекунед, бояд гуфт.
Ин шуҷоат, ин қувват, ин бетарсӣ ва ин устувории ботинӣ. Ба он нигаристан — ҳамин чизест, ки ман, ба ибораи
дигар, медиҳам. Ман воқеан мехоҳам инро тавассути суханҳоям ба шунавандагон низ расонам.
Ва ман, албатта, мехоҳам ба шумо ташаккур гӯям ва ба ҳамаи шумо миннатдорӣ баён кунам. Лутфан инро ба ҳама расонед.
Ташаккур, ташаккур барои кори шумо, барои ҳама чизе, ки мекунед, барои кӯшишҳоятон ва барои ҳастии шумо.
Бале, ман хурсанд ҳастам, ки инро мегӯям.
Ман мехоҳам ин мусоҳибаро бо шумо бо имконият додан ба хоҳаронатон низ барои ифодаи назарашон ҷамъбаст кунам.
Зеро воқеан, ҳамин... ман танҳо метавонам бигӯям: лутфан, лутфан нигаред, гӯш кунед.
Ба кӯдакон, ба кӯдакони зӯроварӣ дида, овоз диҳед.
Ин хабарро дар доираи хурди дӯстонатон паҳн кунед ва воқеан барои онҳое, ки осеб дидаанд, садо баланд кунед.
Ва бо дарназардошти ин, ман мехоҳам инро бо шумо ва бо суруди хоҳаронатон ба анҷом расонам. Оҳанг барои онҳое, ки осеб дидаанд.
Аз шумо барои вақти шумо ва мусоҳибаатон бисёр ташаккур.
Аз таг-таги дил ба шумо ташаккур.
Пеш аз он ки пинҳон шавӣ Пеш аз он ки аз тарс гурехӣ Ман аз ту мепурсам, ки гӯшат диҳӣ Ва як миллиграм аз дилат
Зери ин осмони заминӣ Ҷое ки ту низ ҳаёти худро месозӣ Ҳар рӯз кӯдаконро мекушанд Зулми маросимӣ фаровон аст
Худро дар ин нақш тасаввур кунед Ҳеҷ кас нест, ки шуморо озод кунад
Шумо бештар аз ҳама чӣ мехостед? То касе барои шумо фарёд занад.
SHOUT! Барои ҳар касе, ки осеб дидааст (барои ҳамаи онҳое, ки осеб дидаанд)
Кӯдаконро озод кунед (кӯдаконро озод кунед) Онҳое, ки умеди наҷот доранд
Гӯш кун, ҳоло вақти он расидааст Ту дигар ҳеҷ гоҳ танҳо нахоҳӣ монд
Ноумедии ту бар онҳое меафтад, ки амалҳои нафратангезро содир мекунанд (амалҳои нафратангезро содир мекунанд)
Сухани мо барои онҳо оташ аст Барои ҳамин мо онро фарёд мезанем (мо онро фарёд мезанем)
Шумо монстрҳои даҳшатнокед Бозии беморонаи шумо тамом шуд (он тамом шуд)
SHOUT! Барои ҳар касе, ки осеб дидааст (барои ҳамаи онҳое, ки осеб дидаанд)
Мардумро озод кунед (мардумро озод кунед) Онҳое, ки умеди наҷот доранд
Ҳатто агар шумо нахоҳед онро бубинед Чашмҳоятонро пӯшед накунед Зеро ин кори мост Танҳо тавассути мо дар ин ҷо равшанӣ хоҳад буд!
Ҳатто агар шумо намехоҳед онро бишнавед Гӯшҳоятонро пӯшед Зеро ин кори мост Танҳо тавассути мо
дар ин ҷо равшанӣ хоҳад буд (равшанӣ хоҳад буд)
ФАРЁД! Барои ҳамаи осебдидагон (барои ҳамаи осебдидагон) (Барои ҳамаи маҳбусон)
Мардумро озод кунед (мардумро озод кунед) Онҳое, ки умеди наҷот доранд
ҚИҚ-ҚИҚ!