Maligayang pagdating, mga minamahal na manonood, sa Child Protection TV.
Ang saya na nandito ka muli para sa mahalagang paksang ito.
Dahil magkakasama tayong nakatayo rito para sa kaligtasan at proteksyon ng ating mga anak.
At upang tapusin ang Kongreso para sa Proteksyon ng Bata, gaya ng sinasabi, mayroon
akong isang napaka-espesyal na tao na kasama ko.
Siya ay isang prodyuser ng pelikula, may-akda, at tagapamahala ng mahigit sa 100 mga istasyon ng telebisyon.
Nakalikha siya ng mahigit 20,000 na mga programang nagbibigay-liwanag kasama ang mga koponan ng mga
boluntaryo at inilathala ang mga ito sa mahigit 80 wika.
Siya ang production manager sa Kla.TV.
Para sa mga hindi nakakaalam, ito ay isang tagapagpalabas na itinatag noong 2012 at
regular na naaabot ang milyun-milyong tagapakinig.
Bilang isang manunulat, siya ay partikular na nakatuon sa mga bata at hinarap ang nakagugulat
na paksa ng ritwal na pang-aabuso sa mga bata.
Bagaman, gaya ng sinabi niya sa akin, siya ay sobrang abala.
At dahil dito, lalo akong natuwa na naglaan ka ng oras. Maligayang pagdating, Lois Sasek!
Kamusta, mahal kong Mira, maraming salamat sa paanyaya. Masaya akong narito.
Sa tingin ko ay napakagaling na sobrang dedikado ka sa pagtulong sa mga bata. Maraming salamat dito.
Oo, maraming salamat. Maaari ka bang magbigay ng ilang salita tungkol sa iyong sarili at kung
paano ka nakibahagi sa proteksyon ng mga bata?
Oo, gusto ko.
Una, nais kong sabihin muna ito upang hindi ko makalimutan: mainit na pagbati mula sa aking mahal na pamilya,
mula sa aking ama na si Ivo Sasek na nagtatag ng Kla.TV, at mula rin sa buong koponan ng Kla.TV.
Mahal na mahal ka namin at lubos ka naming pinahahalagahan.
Salamat, salamat.
Sige, magsasalita ako ng ilang salita tungkol sa Kla.TV at pagkatapos tungkol sa akin.
Ang katotohanang nakakapag-broadcast kami sa napakaraming wika at regular na naaabot namin ang milyun-milyong
tao ay dahil kami ay isang pandaigdigang organisasyon na lumago sa loob ng mga dekada.
Kaya ang organismo ay nangangahulugang: Lahat ng mga taong ito ay nagtutulungan bilang isang katawan.
Bawat isa ay may kanya-kanyang kaloob at ambag – walang organo ang hindi mahalaga, gaano man kaliit ang tungkulin nito.
Lahat ay lubos na kinakailangan, kahit na ito ay isang hindi halatang organo o isang
nakatagong organo – pantay-pantay silang mahalaga.
Libu-libo ang nakikilahok sa gawaing ito na parang pulutong, at bawat isa ay nag-aambag ng kanilang maliit na bahagi.
Lahat ng bagay ay ginagawa nang kusang-loob; walang humihingi ng bayad.
At iyon, siyempre, ang aming malaking kalamangan, kaya patuloy kaming lumalago, dahil kami ay ganap na malaya.
Oo, isang salita tungkol sa akin, gaya ng hinihiling mo.
Mula pa noong bata pa ako, mayroon akong dakilang huwaran, at siya ay ang aking ama, si Ivo Sasek.
Sinimulan niya ang pandaigdigang organikong kilusang ito at sa loob ng mga dekada ay itinuro niya kung paano gumana
bilang isang organismo at kung paano gumagana ang organismo.
At ang Kla.TV at lahat ng iba pang mga start-up ay itinayo sa pundasyong ito.
At sa palagay ko, ang aking ama ang pinakamatapang at pinakatapat na tao na aking nakilala.
Gayunpaman, sa loob ng mga dekada ay matindi rin siyang pinag-uusig ng mga makapangyarihang tao sa mundong
ito, na pangunahing inaatake siya sa pamamagitan ng media.
May mga pagtatangka pa nga sa kanyang buhay.
Ngunit nananatili pa rin siya roon at muling nagsasabi ng katotohanan nang walang takot, hindi nagpapadala sa
pangingilabot, binubunyag ang mga kahiya-hiyang gawain ng mga nasa kapangyarihan, itinatag ang Kla.tv para sa
layuning ito at pati na rin ang Anti-Censorship Coalition (AZK).
At doon, nabibigyan ng tinig ang lahat ng inaapi at sinisensor, at sa ganoong paraan namin nabubunyag ang
lahat ng mga krimeng ito. At dahil dito, kami ay dinidikta.
Kaya lahat ng mga pinapintas ay may boses doon.
At sa ama ko, ganoon talaga palagi: kahit na malupit siyang inintriga mula pa sa simula, kahit na gusto
siya ng mga tao na sirain, nanatiling matatag siya.
At siya ang aking personal na huwaran sa lahat ng aking ginagawa. Ngunit hindi lang siya ang aking huwaran.
Daan-daan at libu-libo ang humuhugot ng halimbawa sa kanya at lahat ay nakararanas ng iisang bagay: na ang kapangyarihan ay
kusang napalalaya kapag matapang mong sinasabi ang katotohanan, kapag tinatanggihan mong
matakot, kapag simpleng tumitingin ka lamang.
Iyon ang aking karanasan. Ganito ko ito nakikita: kung titingin ka lang at gagampanan mo ang bahagi mo,
anuman ang magagawa mo, magkakaroon ka lang talaga ng maraming kagalakan at lakas araw-araw.
At sa sandaling magsimula ka nang kumilos, pumapasok ang mga makalangit na kapangyarihang ito, kung saan
nawawala ang takot at nanaig ang liwanag sa kadiliman, at nanaig ang katotohanan sa mga kasinungalingan.
Oo, doon pumapasok ang kawalan ng takot.
At oo, tinanong mo nga ang tungkol sa mga bata.
Ang katapangan at kawalan ng takot na ito ay dumarating kapag hinaharap mo ang mga pagsubok sa mundo.
At ganoon ko napasok ang paksa ng mga bata. Kaya noong 2012 pa iyon.
At iyon ang dahilan kung bakit sinabi ko sa iyo nang kaunti tungkol sa aking ama, dahil siya nga ang nagpasimula nito
para sa akin, nang sinimulan niya ito noong 2012 sa dokumentaryong pelikulang "Sexzwang" (Pilit na Pakikipagtalik).
Ginawa niya ito. Kung saan ilang biktima at mga saksi ang nagpapatotoo sa ritwal na pang-aabuso sa bata.
At ito ay isang napakalakas na gawa. Gumawa rin siya ng isang tampok na pelikula kasabay nito:
"Kosima Perfekt naiv" (Kosima Perfectly Naive).
At nagsagawa siya ng malawak na pananaliksik para sa mga pelikulang ito; tunay niyang nabunyag ang mga krimen.
Tinalakay din ang unti-unting lumalaganap na penomenong ito, gaya ng kung paano ito isinasama sa mga sistemang
pang-edukasyon sa pamamagitan ng maagang sekswalisasyon at kung paano nagaganap ang mga pag-atake sa mga bata.
Napakaganda ng pagsasaliksik nito at sinuportahan ng mga katotohanan. At ako ang namahala sa pamamahala ng
produksyon sa set at pinamunuan ko rin ang post-produksyon.
Isang napakalaking gawain ito kasama ang mga boluntaryong aktor, mga tagapangasiwa ng props, mga kamera,
mga teknisyan, mga coach, lahat ng bagay, pag-iilaw...
At ngayon, ganito 'yung bagay: ipinagbawal ba ng FSK ang pelikulang ito, hindi ba?!
Isang walang-hazard na pelikula, ipinapakita nito ang mga katotohanan tungkol sa kung paano nanganganib ang ating mga anak.
Kaya kahit mabuhay ka nang 120 taon, Mira, hindi ka pa rin papayagang manood ng pelikula.
At iyon na ang naging hudyat para sa akin.
At pagkatapos ay kinailangan naming higpitan ang sensura ng pelikula, at itinaas nila ang limitasyon ng edad sa 16.
Talagang nakakabaliw kapag iniisip mo kung anong mga pelikula ang inaprubahan para sa edad na 6 pataas, o kahit edad na 0 pataas.
At ang pelikula ay walang masamang epekto. Ngunit ito ay tungkol sa proteksyon ng mga bata. Iyon nga ang paksa mo, sa huli.
At pagkatapos ay itinatag ng aking ama ang Kla.tv sa parehong taon. Muli naming naranasan ang parehong bagay.
Ang mga programa tungkol sa ritwal na karahasan laban sa mga bata ay sinensor at tinanggal sa YouTube sa lahat ng lugar.
O kundi, kinailangan naming maglagay ng mga limitasyon sa edad sa aming site dahil napakamasama nito.
At hindi namin teknikal na nagawa na gawing maaari mo lamang itong panoorin kung ikaw ay 18 anyos at iba pa.
At saka, bukod pa diyan, patuloy lang sinasabi ng mga tao na hindi nila ito mapanood dahil sobrang kakila-kilabot.
At sa isang punto, wala na kaming masabi pa tungkol sa paksa.
Ngunit talagang ikinabahala ako na kailangang pagdaanan ng mga batang ito ang napakasamang mga bagay.
At hindi pa nga natin kayang makinig o tumingin.
Ngunit dumaan sila sa mga kakila-kilabot na bagay na ito.
At isang araw, inialay ko na lang ang sarili ko sa nakakatakot na paksang ito, naghanap ako ng paraan para
mailahad ito nang hindi masensor, para titigan ito ng mga tao at hindi basta magpatay ng ilaw.
At saka ang ideya ko ay hindi mo kailangang makinig sa bawat biktima nang isa o
dalawang oras. Sobrang malupit, hindi mo matiis.
O kaya'y ililista ko na lang nang sunod-sunod ang mga pangunahing pahayag mula sa bawat biktima.
At saka makikita mo kung paano magkakasabay ang mga pahayag na ito saanman sa buong mundo, mula sa lahat ng bansa, at wala namang
nag-coordinate nito. Ngunit pareho lang ang sinasabi ng lahat.
At talagang naabot ko ang 13.6 milyong manonood sa sampung programa na ginawa ko tungkol sa paksang ito.
Ito ay isang malaking pagsulong para sa paksang ito, dahil kung hindi, hindi man lang natugunan ang mga isyung ito.
At mas gusto ng mga tao na huwag tumingin doon, di ba?!
Noong nakaraan, nagpalabas na kami ng mas maiikling programa tungkol sa paksang ito,
ngunit ilang pag-click lang ang natanggap nila.
Ngunit sa bagong format na ito, sa mga dokumentaryong ito, kung saan pinagsusunud-sunod ko ang lahat ng mga
kaso, sa hindi ko inaasahan … mas tumagos ito nang higit pa.
Bagaman, gaya ng sinabi ko, wala akong masyadong oras para doon, gaya ng nabanggit mo na.
Pero ginagawa ko na lang iyon sa gabi kapag kinakailangan.
At dahil kailangang-kailangan itong gawin... Kailangan mo talagang gumawa ng isang bagay, at
kailangang pag-usapan ito nang mas malawakan.
At sa tingin ko, lalo na itong nangyayari. Iyon ang pagbaha ng mga salita na nakatuon sa akin at sa Kla.TV, Mira.
Oo, marami iyan na mga punto na talagang nais kong talakayin pa.
Pero manatili muna tayo sa paksang ito, dahil tunay ngang nagpakita ka ng tapang at determinasyon na gumawa ng
mga kakila-kilabot na ulat na ito, magsaliksik tungkol dito, at talagang maghukay nang malalim sa paksa.
Iba talaga kapag pwede mong silipin ito at saka mag-pause sa gitna.
Pero kailangan mo talagang masabak ito.
At mayroon ka ring dokumentaryong tatlong bahagi na ginawa ng "Blutsekte" na nakakagulat
talaga. Kailangan ko talagang sabihin iyon mismo.
Ngayon ay matindi ko na ring pinag-aralan ang paksang ito, ngunit talagang napakahirap itong tiisin.
At iyan na ngayon ang aking kasunod na tanong, dahil sa isang banda, siyempre, sa Kongreso para sa Proteksyon ng
Bata, ngunit pati na rin sa aking trabaho bilang therapist:
Palagi kaming nakakatanggap ng puna tungkol sa kung gaano kahirap para sa mga magulang, o sa katunayan para
sa mga tao sa pangkalahatan, na kahit makapagsimula lang silang magsaliksik dito.
O kahit pa pinapayagan ang posibilidad na umiiral ang mga isyung ito. At saka haharapin na lang ang mga ito.
Ano ang sasabihin mo sa mga magulang at manonood na nanonood nito ngayon? Bakit napakahalaga na talakayin ang isyung ito?
Oo, masaya akong gawin iyon, Mira, pero kailangan ko munang bumalik nang kaunti.
Kaya kami sa Kla.TV ay itinuturing na tungkulin naming bigyan ng boses ang mga sinensor ng pangunahing media.
Naranasan ko ito mismo mula pa sa murang edad, nang makita kong ganap na hindi makatarungang
dinumihan at ininsulto ang aking mga magulang.
Kaya kumalat ang mga tsismis, nagsinungaling sila, at ako mismo ang saksi na hindi ito totoo, di ba?
At maraming taon na ang nakalipas, wala kaming ideya kung bakit ganoon ito, kaya nagsimula kaming magsaliksik dito.
At iyan ang dahilan kung bakit itinatag ng tatay ko ang mga platapormang tulad ng Kla.TV at ng Anti-Censorship Coalition,
upang marinig ng mga tao ang sasabihin ng mga indibidwal na ito na pinamamatalsikan ng puri,
sinisensor, at dinadaya ang reputasyon, katulad namin.
Halimbawa, ang mga taong nagbabala tungkol sa mga panganib sa kalusugan ng radyasyon ng mobile
phone o sa mga side effect ng pagbabakuna, at iba pa.
At ganoon nagsimula ang lahat.
Ngayon sa Kla.TV, mayroon kaming labindalawang larangan ng paksa, at lahat ng mga paksa ay tinatalakay nang sunud-sunod.
Ngunit ang paksa ng satanicong ritwal na pang-aabuso at krimen ng mga pedopilya ay isa lamang
sa maraming sub-paksa na tinatalakay namin dito.
Ngunit mula noong 2008, nang itatag ng aking ama ang koalisyong laban sa sensura na ito, mas lalo naming naging
malinaw ang larawan kung ano talaga ang nangyayari rito.
At ngayon ay dumarating ako sa iyong tanong.
Nakalap kami ng iba't ibang kaso sa loob ng sampung taon kasama ang isang koponan.
Eksakto mula sa mga biktima at saksi na hindi nabanggit, gaya ng ginagawa namin sa lahat ng iba pang larangan.
At pagkatapos ay mayroon kaming daan-daang ulat ng mga saksi mula sa buong mundo ... na magagamit sa amin o sinaliksik namin.
At lahat sila ay gumawa ng eksaktong magkakaparehong pahayag nang hindi nag-uusap-usap.
Sinasabi nila ang parehong bagay, na may isang lubos na malupit na sekta.
Hindi naman lahat ay nagsasabi ng pareho, pero magkakaugnay sila nang mabuti sa isa't isa at, higit sa lahat,
sila ay… mula sa mataas na antas ng lipunan, ayon sa kanila.
At maraming biktima ang nagsasalita tungkol sa Satanismo sa kontekstong ito, o kahit sa Freemasonry sa mga mataas na antas.
Ngunit palagi sinasabi ng lahat ng mga biktima ang iisang bagay: napakayaman at napakalakas ng mga grupong ito ng mga
salarin, kaya kaya nilang ganap na itago ang mga kalupitang ito na nasaksihan na ng daan-daang libong beses.
At lahat ng mga taong maaaring gumawa ng aksyon tungkol dito ay mismo ang sangkot dito,
karamihan mula sa pinakamataas na posisyon.
Iyan ang sinasabi nila, maging ito man ay mula sa media, mga lihim na serbisyo, pulisya, mga hukom o mga nakatatandang abogado.
Kasangkot silang lahat dito, o hindi bababa sa mga pangunahing awtoridad at katawan na maaaring kumilos laban dito.
At ito rin ay kinukumpirma ng nagtatag ng Simbahan ni Satanas, si Anton Szandor LaVey, na siya mismo ay nagsasabi na karamihan sa
mga miyembro ng Simbahan ni Satanas ay mga propesyonal at negosyante, pati na rin ang mga taong nasa mga
posisyon ng pananagutan at sa mga kagalang-galang na hanay.
At talagang pinapayagan ko lang magsalita ang mga biktima at saksi na nagpapakita ng kanilang mga
mukha, dahil hindi naman ginagawa iyon ng media.
At iyon ang aming trabaho. Hindi ito ginagawa ng media.
At maraming panayam at mga programa ang naiplano. At mahalaga iyon para sa mga manonood ngayon.
Nakaplano na ang mga ito sa pampublikong media, ngunit lahat ay pinigilan sandaling bago mailathala.
At iyon ay mula sa pamunuan. Nangyari iyon sa iba't ibang mga programa.
Halimbawa, noong Hulyo 2023, pinatigil ng SRF ang pagpapalabas ng isang dokumentaryo tungkol sa ritwal na
pang-aabuso sa pinakamataas na antas ng SRF. At ginawa nito iyon sa huling sandali.
Bigla silang nagbago ng direksyon dahil diumano'y naglalaman ang pelikula ng mga elemento ng teorya ng pagsasabwatan.
Ngunit itinanggi ni Ursula Brunner, isang matagal nang direktor ng SRF, ang mga paratang na ito bilang ganap na walang batayan.
At binayaran namin iyon ng 75,000 Swiss franc na bayad sa Serafe, halimbawa.
Kabuuang 125,000 mula sa pampublikong sektor.
Ngunit kahit na napakahalagang isyu ito para sa pangkalahatang publiko, basta na lang itong kinansela.
At kailangan naming... nabayaran na namin ang lahat ng mga bayaring ito.
Kaya mahusay ang ginagawa ng mga mamamahayag sa pinakamababang antas; nagsasagawa sila ng magandang pananaliksik,
ngunit sa pinakamataas na antas ay tuluyan na itong huminto.
At hindi lang ito ang nangyari sa SRF, kundi pati na rin sa pinakamalaking pahayagan namin sa Switzerland,
ang 20 Minuten, at sa mga tagapagpalabas sa Alemanya.
At narinig ko ito mula sa maraming saksi.
Halimbawa, si Chantal Frei, ang nakaligtas, o si Hajar, isang Turko na biktima.
Lahat sila ay nag-uulat ng eksaktong pareho. Ipinangako sa kanila na ang kanilang mga ulat o panayam ay ipapalabas o ilalathala.
At saka ito ay simpleng pinatigil sa pinakamataas na antas. At saka sinabi lang nila iyon.
Kaya naman nasa mga ganap na independiyenteng tagapagpalabas na talakayin ang paksang ito.
Mga tagapagpalabas tulad namin, na hindi nakatuon sa kita at kung saan ginagawa namin ang lahat
nang kusang-loob, kaya hindi kami madaling matubos.
At kaya, sa aking unang dokumentaryo dito, binigyan ko ng pagkakataong magsalita ang 27 saksi at 27 biktima.
Sa ikalawa, mayroon nang 111 biktima at 50 saksi.
At kawili-wili, marami sa kanila ang nagsabi nang magkakahiwalay ng parehong bagay, na may pandaigdigang network ng mga salarin.
At ang dahilan kung bakit sinasabi ko sa'yo ang lahat ng ito ay dahil kailangan mong marinig ang karamihan,
na sabay-sabay nagsasabi ng iisang bagay. At para sa akin, iyon ang dahilan para makinig.
At pareho ang sinasabi nila: na mga mayayaman ang sangkot sa mga karumal-dumal na ito, na kasangkot din ang mga
kilalang personalidad sa mga usaping ito, at na maraming biktima ang ipinapasa-pasa sa iba't ibang bansa.
At saka doon nila nakikilala ang mga kilalang tao.
Ganito rin ang nangyari sa iskandalo ni Epstein, halimbawa, na naging pampublikong kaalaman din.
At nagpapatotoo ang mga biktima na kahit ang mga pulitikong magkasalungat sa isa't isa at maging ang mga ulo ng
estado ay nakikilahok sa parehong malupit na mga pagtitipon sa likod ng eksena at doon ay magkaibigan.
Sa panlabas, magkasalungat sila at nag-aaway, pero sa likod ng eksena, pareho silang nasa iisang party.
At sa ikalawang dokumentaryo ko, oo, pinangalanan ng mga biktima at saksi ang limampung ganoong salarin.
At sa tingin ko, kailangan mo lang itong pakinggan.
Kailangan mo lang tingnan, dahil nakakabahalang pare-pareho ang mga pahayag, mula sa matanda hanggang sa bata.
At talagang nakasalamuha ko ang mga biktima at mga saksi sa lahat ng edad.
At gaya ng sinabi ko, ang mga pahayag ay nakakatugma pa nga sa ganitong mga ritwal, mga ritwal na Sataniko.
Nagkatugma ang mga pahayag hanggang sa huling detalye, kahit na walang kaugnayan sa isa't isa ang mga indibidwal na ito.
At noong nakaraan, ang ARD, ZDF, NDR, halimbawa, ay nag-ulat pa rin tungkol dito hanggang sa pinalipat
ang lever na ito at itinigil ang mga rebelasyong ito.
Marahil naaalala mo na ilang taon na ang nakalipas, ipinalabas sa NDR ang dokumentaryong "Höllenleben" (Buhay sa Impiyerno), ngunit
nitong mga nakaraang taon ay unti-unti nang nawala ang paksa.
Nakakabaliw ito! Nawala na ito sa pampublikong media.
At iyon ang nagbigay sa akin ng pagkakataon na talakayin ang paksang ito.
At sa ikatlong dokumentaryo ko, mayroon nang 247 biktima at 135 saksi.
Ibig sabihin nito, bawat taon, mas maraming tao ang lalapit.
At saka, sa mga dokumentaryong ito na masusing pinag-aralan at malawakang sinaliksik, ipinapakita namin na
hindi ito mga pambihirang kaso, kundi sistematiko lamang.
Hindi bababa doon ang sinasabi ng lahat.
Dori: At oo, ngayon sa dokumentaryong ito, halimbawa, pinangalanan na ng mga biktima ang 172 na kasabwat at salarin.
At kapag siniyasat mo ang paksang ito at sinimulan mong hilahin ang sinulid, lalo pang lumilitaw ang mas marami.
At ang pinakabagong dokumentaryo ko, na inilabas ko lamang noong Oktubre.
At mula noon, nakatanggap ako ng hindi bababa sa 77 bagong ulat ng mga biktima at kabuuang
190 saksi at mga bagong pangalan ng mga salarin.
Hindi ito tumitigil, isang walang-hanggang hukay ito.
At dapat mong tandaan na ang mga taong lumalapit ay maliit na bahagi lamang ng aktwal na bilang ng mga
biktima, dahil palagi pareho ang pahayag ng mga saksi: na pinapatay din ang mga biktima.
Kaya bago pa man sila umabot sa pagbibinata, mula sa edad na 13 pataas, hindi na sila interes ng mga
seryosong salarin sa sekswal na pang-aabuso sa bata.
At saka nakakakuha ang mga baluktot na salarin ng sukdulang kasiyahan sa pamamagitan ng malupit na
pagpapahirap at pagpatay sa mga nakatatandang bata, na hindi na nila nakikita bilang sekswal na kaakit-akit.
Iyan ang sinasabi ng lahat nang buong pagkakaisa.
Halimbawa, si Regina Louf, isang saksi sa pinakamalubhang pang-aabuso sa bata sa iskandalo ng Dutroux, na
inilalahad nang eksakto ang mga pagpapahirap at pagpatay na ito at lahat ng mga bagay na ito.
At dahil mas marami nang pahayag ang nabura sa internet nitong mga nakaraang taon, ngayon ay talagang
nagsusumikap kami na masiguro ang lahat ng mga kasong aming nakatagpo sa iba't ibang lugar sa buong mundo.
Kasalukuyan kaming lumilikha ng isang malaking arkibo na napakalawak ang saklaw kaya hindi ito masisira.
Dahil maaari akong gumawa ng walang katapusang mga dokumentaryo, hindi ito kailanman humihinto.
Ngunit kasalukuyan kaming nagtatrabaho upang matiyak ang lahat ng ito at magbigay ng paraan para mas maraming biktima at
saksi ang makapagharap, at upang ang mga ulat na ito ay mapangalagaan at maging madaling ma-access, gaya ng sinabi ko.
Sa madaling sabi, upang sagutin ang iyong tanong, nais kong hikayatin ang lahat ng manonood at lahat
ng magulang na makipag-ugnayan lamang sa mga tinig na ito, dahil napakarami nila.
At, halimbawa, sa www.50voices.org, mayroon pang 50 nakaligtas na nagpapahayag ng kanilang saloobin.
At sasabihin ko lang na kailangan mong makinig, gusto mo man o hindi, dahil ang mga taong ito ay naghihirap.
Sinasabi nila ang isang bagay, sumisigaw sila ng isang bagay, at wala na akong masabi pa
– gusto kong ipakita ang kasaganaan, tingnan.
Oo, parang isang parallel na mundo na umiiral, napakalaki nito na hindi natin man lang maisip.
Maaari mo bang bigyan kami ng ilang maikling punto at buodin ito sa madaling matunaw na mga punto, masasabi
kong, kung ano ang iyong natuklasan sa iyong pananaliksik.
Oo, sa nakalipas na labindalawang taon ay napagtanto ko na palagi itong eksaktong parehong mga tao at mga pahayagan
at istasyon ng media ang nag-uusig at nagpapahamak sa amin.
Kaya't tinatawag nilang mapanganib na sekta ang mga mandirigma para sa katarungan na tunay na nagnanais gumawa ng mabuti.
Ngunit sila rin ang mga taong sabay na nagtatago ng katotohanan kapag naiulat ang ganitong kalupitang krimen laban sa mga bata.
Ito ang aking personal na karanasan:
Patuloy nilang iniuulat ito, hindi ba, ang daan-daang nakaligtas at mga saksi?
Na umiiral ang nakakatakot na sektang ito, na kumikilos sila nang lihim, na may malalakas silang koneksyon at
na mayroon silang napakalaking kapangyarihan at pera.
Napansin ko na pareho lang ang mga taong nagpapahina ng loob sa mga nagmamahal ng katarungan, ginagawang
kriminal sila at hinihila sila sa media, at gayunpaman, sila mismo ang mga taong gustong ilantad ito.
At pagkatapos ay nag-oorganisa sila ng isang malaking labanan sa putik, kaya tiyak na hindi mo sila pinapakinggan.
Ngunit saka nila tahasang itinatago o binabawasan ang kahalagahan ng lahat ng naidokumentong kalupitan, at saka tinatawag itong –
ano nga ba ang tawag nila – isang teoryang konspirasyon, "satanic panic", at ipinapalaganap nila ang ideya na ang
lahat ng mga biktima at saksi ay may maling alaala lamang.
At ngayon ay lalo pang nakakabighani na ang False Memory Syndrome Foundation ay itinatag, o isa sa mga
nagtatag, ng isang nag-amin na pedopilya na si Ralph Underwager – isipin mo lang iyon sandali.
At ang telebisyong Swiss, na noong 2022 ay nanirang-puri sa napakaraming tao sa pinakamalalang paraan, sa mga
nais tumulong sa mga biktima, sa mga nagbigay sa kanila ng boses, at pagkatapos ay tinanggal pa sila.
Kaya tinanggal ang mga therapist, tinanggal ang mga nakatatandang doktor, tinanggal ang mga guro, at ilang araw lamang
matapos mailabas ang programa ng SRF, tinanggal silang lahat.
Sa hindi maipaliwanag na paraan, napaniwala silang lahat sa isang teorya ng sabwatan, at ang Swiss television station na SRF ang
talagang lumabis sa paninirang-puri laban sa amin, laban sa aking ama na si Ivo Sasek, at iyon ang naging tiyak na
salik na nagtulak sa akin na simulan isulat ang Blood Sect 1.
Talagang nabigla ako, gaya ng sinasabi nila sa Swiss German. Paano mo sasabihin iyon sa Aleman? Parang... sa hindi
maipaliwanag na paraan, nabasag ako nang inilalarawan nila ang tatay ko bilang isang malupit na
pinuno ng kulto na nanenakit sa kanyang mga anak.
At kilala ko siya sa pang-araw-araw na buhay; kabaligtaran siya nang lubos. Hindi ko kailanman nakita siyang gumamit ng
karahasan, hindi ko rin siya narinig na nagsabi ng masamang salita, at si Georg Otto Schmid pa nga
ay nagsasabi pa na tayo ay ritwal na pinaparusahan.
Kaya, isipin mo lang, kailangan pa nating magpila para paluin tayo sa anumang paraan; isipin mo nga!
At lumaki ako doon, lumaki ako sa pamilyang iyon, hindi ko pa naranasan ang ganoong bagay!
Ang salitang "ritwal," saan niya iyon nakuha? Paano nga ba nakakaisip ng ganung mga bagay ang mga taong katulad niya?!
Palagi kong nararanasan mula sa aking mga magulang ang walang iba kundi pagmamahal, pagpapahalaga, at paghihikayat.
Palagi kaming hinihikayat ng aming mga magulang hangga't maaari at itinaas kami.
Ang sinasabi ng media at ng mga taong ito na masama ay ganap na kalokohan – paumanhin sa matitinding pananalita.
Ngunit ito mismo sina Georg Otto Schmid at Hugo Stamm na lumalabas sa Swiss television, SRF, sa sandaling
pagdating sa mga satanicong ritwal at sa ritwal na pang-aabuso.
Ito ay isa lamang halimbawa.
At pagkatapos ay itinanggi nila na ito ay umiiral.
Pinagtatawanan pa nila ang mga biktima, kasama ang SRF, pati na rin ang mga saksi, lahat ng nagpapatotoo sa mga bagay na ito.
"Isang kathang-isip lang ang lahat" at saka lahat ay … Oo, eksakto, sabi nila, lalo na ni Georg Otto Schmid, na
nagsasabing, "Oo, lahat sila ay mga baliw na naniniwala sa Diyos at sa diyablo, sa mabuti at sa masama."
At mayroon ding ilang tagahanga ng Church of Satan na may mga T-shirt, na hindi naman nagdudulot ng anumang banta.
Bigla siyang naging napakabait, hindi ba? At sinasabi niya ang lahat ng ito sa harap ng SRF.
At gayon pa man, daan-daan at libu-libong biktima ang nagpapatotoo na naranasan nila ang pinakakilabot na
mga bagay sa mga ritwal ng Satanas: pagpapahirap, pagpatay, kanibalismo, pati na ang lahat ng iba pa.
At, sa totoo lang, isang nakaligtas sa ritwal na karahasan na nagpatotoo sa isa sa aking mga pelikula... ah oo, wala
akong slide ngayon – pero nagpatotoo siya na ang noo'y pangulo ng SRF ay isang mataas na ranggong salarin mula sa kulto.
Kaya ang sinasabi ko lang, panoorin mo na lang ang pelikula.
Sa aking pelikula, binibigyan lamang ng pagkakataon ang mga saksi na ito na magpahayag ng kanilang saloobin, kabilang
ang mga mula sa industriya ng musika, negosyo ng pelikula, sektor ng pagbabangko, at iba pang mga sektor.
At sinasabi ng lahat ang parehong bagay: na sa hindi maipaliwanag na paraan ay nakakakuha ng kapangyarihan ang mga
salarin, nagtatakip sila sa isa't isa at nagbabanta rin sa isa't isa gamit ang mga karumal-dumal na gawain.
Oo, medyo ganoon sila... Iyon ang konklusyon ng aking pananaliksik, oo.
Mayroon kang, o mas tama, mayroon kang mga PDF na maaaring basahin.
Talagang napaka... mali ang terminong iyon para sa paksang ito.
Pero nakakaakit pa rin na ginawa mo iyon, dahil kung hindi mo na ito makita, mababasa mo naman ito, at
talagang gusto kong hikayatin ang lahat na gawin iyon.
Dahil ito ay simpleng isang parallel na mundo na umiiral at na, sa pangkalahatan, ay kasabay ng ating mundo, sapagkat ang mga
makapangyarihan at mayayaman ang naghahari sa ating mundo at kasabay nito ay gumagawa araw-araw
ng pinakamalubha at pinakamalupit na mga krimen.
Bilang karugtong niyan, may isa pa akong tanong, dahil ito ay isang bagay na paulit-ulit naming nakakasalamuha.
Siyempre, isa rin itong mekanismong pangprotekta na maaaring taglayin ng bawat isa. Ang paniniwalang kailangan mong palibutan
ang sarili ng magagandang bagay at isipin ang isang bagay na maganda, upang maging mabuti ang buhay at mabuti rin sa atin.
At kung tututok tayo sa madilim na panig, naaakit natin iyon sa ating buhay.
Ano ang masasabi mo diyan?
Oo, alam ko iyan.
Kaya masasabi kong kaya at dapat talaga nating makilahok sa liwanag na ito, ialay ang
ating sarili rito, at mabuhay sa bagong mundo.
Iyon ang palaging ginagawa ng aking mga magulang sa amin bilang isang pamilya. Naranasan namin ang kapayapaan,
pag-ibig, at pagkakaisa, ngunit naging saksi rin kami rito.
Pagkatapos ay sabay-sabay kaming mga bata na kumanta at tumindig laban sa digmaan at
pagkakabahagi, laban sa pagkawasak ng mga pamilya at iba pa.
Ngunit gaya ng sinabi ko, bigla kaming matinding inatake at sinalakay.
Kaya sa sandaling maayos mo na ito at gumawa ka ng mabuti para maging maayos ang lahat, bigla na lang pumapasok ang
mga puwersang masama, o ang mga taong iyon, kung ano man.
At doon mo ito haharapin.
Inirehabilitate ng aking ama ang mga adik sa droga at mga taong may sakit sa pag-iisip, at nakatulong siya sa napakaraming tao.
Ngunit habang mas maraming tao ang kanyang natutulungan, mas siya ay inatake ng media at ng sistemang ito.
At iyon ang dahilan kung bakit nagsimulang kaming magmalasakit sa kasamaan na nagaganap dito sa simula pa lang.
Dahil pinipigilan ka nila na magpokus lamang sa mabuti, lumingon lamang sa mabuti, at sa
isang paraan ay lumikha lamang ng Bagong Mundo.
Dahil iyon ang gusto namin mula pa sa simula. Ayaw naming mag-alala tungkol diyan.
Ngunit winawasak nila ito sa harap ng publiko.
Kaya hindi posible na mag-alala ka lang sa mga magagandang bagay. Iyan ang aking konklusyon.
Sinusuguran ka, at ang mga puwersang ito, ang mga taong ito, ay gustong sa anumang paraan ay
tuluyang puksain ang mga positibong impluwensiyang ito.
At iyan ang dahilan kung bakit inaatake ang isang tao sa lahat ng posibleng paraan.
At sa puntong ito, nais kong patugtugin ang isang maikling sipi mula sa Blutsekte II. Pagkatapos, maaari
kong mabilis na linawin ang isang bagay tungkol dito.
Si Roger Morneau ay inrekrut ng mga sumasamba kay Satanas at nakakuha ng kaalaman tungkol sa istruktura ng kulto, mula sa kung
saan siya kalaunan ay nakatakas sa gitna ng mararahas na pag-atake, pag-uusig, at mga pagbabanta ng
kamatayan nang siya ay magbalik-loob kay Jesucristo.
Sumasaksi rin siya sa mga satanicong sakripisyo, kabilang na ang sa Halloween, ika-31 ng Oktubre.
"Nagulat ako. Akala ko hahanapin nila ang mga matitigas na tauhan."
Ngunit nang dumating kami roon, namangha ako nang makita na lahat sila ay magara ang pananamit, may magandang
edukasyon, at marami sa kanila ang mga propesyonal, doktor, abogado, at maraming negosyante.
Itinatag ng mga miyembro ng konseho ang tatlong pangunahing estratehiya.
Una, dapat nilang tiyakin na hindi naniwala ang mga tao sa pag-iral ni Satanas at ng kanyang mga anghel.
Sinabi ni Lucifer, 'Kailangan nating paniwalaan ng mga tao na hindi umiiral si Satanas at ang kanyang mga itim na anghel.'
Isa pang estratehiya ng sekta ay sirain ang Bibliya nang hindi ito sinusunog.
Kaya't napagpasyahan na si Charles Darwin, na isang mataas na ranggo na miyembro ng Satanikong sekta, ang maglalahad ng teorya
ng ebolusyon, upang kusang mawala ang paniniwala sa Bibliya.
Si Darwin ay lubos na iginagalang sa kulto ni Lucifer, ayon kay Roger Morneau.
Kaya, sa palagay ko, natuklasan ni Roger Morneau ang isang napakahalagang bagay.
Hindi kanais-nais na maniwala ang mga tao na umiiral si Satanas.
Dahil doon, malaya siyang makakapag-unlad at walang katunggali sa anyo ng mga taong lalaban sa kanyang masasamang gawa.
At saka hindi ka rin dapat maniwala sa Bibliya.
Ngunit sa Bibliya lalo na, isang napakahalagang tema na inilarawan ng Diyos ang mga sakripisyo ng mga bata, ang mga satanicong
sakripisyo ng mga bata, bilang pinakamalaking karumal-dumal.
At iyon ang dahilan kung bakit kinailangan ng Israel na makialam noon upang wakasan ang
mga sakripisyo ng mga bata kay Baal at Moloch.
Ngunit pagkatapos ay nagsimula na silang gawin ito nang mag-isa.
Malaking sakuna iyon, hindi ba?
Ngunit inirerekomenda ko ang polyeto ng aking ama tungkol sa paksang ito – pinamagatang Yahweh – Diyos na Maylalang o Diyablo?
Ipinapaliwanag nito kung ano ang sinasabi ng Bibliya tungkol dito, dahil ang pagpapahirap at
paghahain ng mga bata ay naging isyu nang libu-libong taon.
Ngunit ayon kay Roger Morneau, malaking halaga ang inilaan upang matiyak na tuluyang
mawala ang mga pundasyong ito sa sangkatauhan.
At ngayon ay kapaki-pakinabang na ang aking ama ay isang guro ng Bibliya at alam niya ang
mga orihinal na teksto ng mga sulat na ito.
At doon ay malinaw na nakasaad mula pa sa simula na tayo bilang mga tao ay may tungkuling
talunin si Satanas. O talunin ang kasamaan.
Nakatakda tayong ipagtanggol at pamunuan ang paraiso.
Tungkol sa mga ito, sinasabi ng orihinal na teksto na "nagkikislap sa kalangitan", ibig
sabihin, tungkol sa mga masamang nilalang na ito.
At ito ay nangyayari na sa unang kabanata ng Bibliya, nang lumitaw si Satanas bilang ahas.
At ito mismo ang Satanas na kailangang talunin. Sa isang napaka-praktikal na paraan.
At pagkatapos ay kailangan mong alagaan ito.
Sa totoo lang, napakahusay na naman ipinaliwanag iyon ng tatay ko.
Kakatapos lang magpakasal ang kapatid kong babae noong Disyembre; siya ang nagsagawa ng seremonya ng kasal.
At saka maaari mo rin itong tingnan.
At doon, tungkol iyon lahat, gaya ng paulit-ulit niyang sinasabi, na ang Diyos ay tuwirang nagsasabi rin sa harap ni Satanas:
Didurog ko ang iyong ulo gamit ang buto ng lalaking laman at dugo.
Kaya iyon ang plano, ayon sa Bibliya.
Determinado kaming wasakin ang kasamaan na ito. At ganoon kasimple lang iyon.
At kung iisipin natin na maaari lamang tayong lumingon sa kabutihan at hindi na dapat mag-alala tungkol sa kasamaan, ayon
diyan ay lubos tayong napapahamak sa mga puwersa ni Satanas.
Dahil talagang kailangan nating talunin ang kasamaan.
At kapag lumingon tayo, isang napakatalinong galaw iyon ng mga ginoong ito: 'Magpokus ka lang sa mga
magagandang bagay.' At saka sila'y hindi na namin ginugulo.
Ngunit sasabihin ko na lang, ayon sa sinabi ng aking ama: Nasa ating mga kamay ito.
May kapangyarihan tayo, at dapat natin itong kilalanin, kilalanin ang banal na nasa ating kalooban.
Pero oo, masasabi kong lahat ng mga ideolohiyang ito—na kinakailangan ang kasamaan at dapat itong
maging balanse sa kabutihan, yin at yang at iba pa—ay hindi talaga gumagana sa praktika.
Kaya, sa aking pananaw, kung may kontrabida sa pamilya na nagdudulot ng kaguluhan, nagnanakaw at sinisira
ang lahat, hindi magkakaroon ng kapayapaan sa pamilya.
Hindi masasabi ng iba, "Oo, ngayon ay lumalapit na kami sa liwanag."
Kung ngayon ay itutuon natin ang ating pansin sa kasamaan, dadalhin natin ito sa
ating buhay – naroroon na ito sa ating buhay.
Kaya para sa akin, walang pagkakasundo sa kasamaan.
Ang masasama ay palaging mang-aapi sa mabubuti. Palagi silang mangingibabaw sa kanila.
At ang kasamaan, kahit iilan lamang ang masasama kumpara sa mga mabubuti, ay papatayin at
sasakupin nila ang iba dahil sila ay masasama.
At iyan ang dahilan kung bakit sinasabi kong dapat nating kontrolin at talunin ang kasamaan na ito.
At ang Bibliya ay puno rin ng mga pangakong ito na mangyayari kung isasabuhay lang natin ang utos na ito.
Ito ang ating kapalaran, kahit gaano pa tayo kahina para rito. Nakatakda tayo rito.
At sinasabi ko, iyan ang dahilan kung bakit labis na nagnanais ang mga taong ito na iligaw tayo mula sa probisyong ito.
At saka sinasabi mo sa mga Kristiyano: Oo, si Jesus ay nagmula sa langit at siya ang gumagawa ng lahat ng
ito para sa atin. Isang palabas lang ito ng isang tao.
Ngunit kahit doon, itinuturo ng aking ama mula sa Bibliya na hindi rin ito totoo, dahil literal niyang
isinasalin ang Bibliya mula sa orihinal na teksto.
Nais kong bigyan ka ng kaunting tikim nito ngayon. May daan-daang sipi tungkol sa paksang ito.
Ngunit, halimbawa, ayon sa Jude 14 at 15: Dito, ang Panginoon ay bumalik kasama ang kaniyang inumpisahang
libu-libo, masasabi natin, sa di-mabilang na pulutong ng mga mandirigma para sa katarungan.
Ang Panginoon ay bumalik na sa kanyang banal at inihandog na libu-libong hukbo upang magdulot ng ganap na paghihiwalay
sa lahat ng bagay, at kumbinsihin ang bawat kaluluwa sa pamamagitan ng ebidensya mula sa mga imbestigasyon.
Titingnan din niya ang lahat ng kanilang pabaya at nakasasakit na mga gawa na kanilang nagkasala laban sa Diyos.
Kaya, sa madaling salita, palagi itong tungkol sa Diyos na naglilinis sa loob natin dito sa ibaba, tungkol sa Kanya na
nagwawagi laban kay Satanas at sa kanyang sekta sa loob natin.
Kung tatawagin mo man itong Satanas, sinuman ay maaaring sabihin ang gusto nila, masama man o mga puwersang masama.
Pero hindi talaga ito gagana kung wala kami. At ganoon nga ang naramdaman ko, dahil nakiusap ako sa Diyos: Pakiusap, gumawa ka
ng isang bagay para sa mga batang ito, sa wakas, oo, pakiusap, pakiusap, gumawa ka ng isang bagay
para sa mga batang ito sa mundong ito at saanman.
At nang maisip ko iyon, para bang sinasabi niya sa akin, "Oo, nagawa mo na ba ang lahat ng iyong
makakaya para sa mga batang ito? Sinubukan mo na ba?"
Nangyari nga na naging malinaw sa akin na kailangan ako, at saka ko naisip na ipagpatayo na lang silang lahat nang sunod-sunod.
At gaya ng sinabi ko, wala akong masyadong oras para rito, at hindi ko rin pakiramdam na bagay ito sa akin.
Halimbawa, hindi ko matiis ang makita ang dugo, o kahit marinig lang ang tungkol sa mga komplikasyon sa panganganak ay nagiging
masama ang pakiramdam ko at dumidilim ang aking paningin.
Pero kahit ano pa man, masasabi kong nagawa ko nang mabuti... ngayon kailangan ko na lang pakinggan ang lahat ng mga
kakila-kilabot na kuwentong ito, sige, pero sisigaw ako para sa mga batang ito, oo, ako 'yon, ganoon talaga.
At iyan ang prinsipyo: kailangan tayo nito, at kailangan din kayo nito, bawat isa sa inyo.
Kailangan lang nating tingnan ito, maramdaman ang ating pananagutan, at harapin ang kasamaan sa tamang paraan.
At masasabi kong maayos ang aming kalagayan dahil iyon ang aming kapalaran.
At saka talagang nagsisimula na tayong makaramdam ng mabuti at... sa kabila ng mga
kakila-kilabot na bagay na naririnig at nababasa mo.
Patuloy pa rin itong nagdudulot ng kagalakan at malaking lakas. Minsan pakiramdam ko ay lumulutang ako sa kama,
pero iyon lang dahil hinarap ko ito kahit napakasama nito.
Ngunit sinasabi ko lang na kapag ako'y dumating na may liwanag, kailangang umatras ang kadiliman.
At kapag ako'y dumarating na may kabutihan, palagi itong mas malakas kaysa sa kasamaan, at iyon ay tunay na kamangha-mangha.
Kung hindi natin papayagang umunlad ang kasamaan, lalong lumalaki ito. Kaya hindi, kailangan kong ilahad ito nang iba: kung
papayagan natin ang kasamaan na umunlad, payagan lang natin itong umunlad, lalong lumalaki ito, gaya ng nakikita
natin ngayon sa buong mundo, sa mga digmaan at sa iba pa.
Kaya sinasabi ko: determinado tayo, kailangan nating harapin ang kasamaan, ilantad ito
at talunin, kung hindi, matatalo tayo nito.
Ganoon kasimple. Kaya nga, oo, sa tanong mo.
Nais kong magtanong ng isang tiyak na katanungan. Sa katunayan, napag-usapan mo na nang detalyado, ngunit
ngayon gusto kong magtanong para sa kapakinabangan ng mga manonood na nakikinig at nanonood.
Anong mga mungkahi, ideya, o tip ang mayroon ka? Ano ang maaaring gawin ng bawat indibidwal?
Ano ang magagawa natin bilang sangkatauhan?
Sinabi mo na: handa na tayo, kaya nating gawin ang tungkuling ito at harapin ang hamong
ito. Ngunit ano ang maaaring gawin ng bawat isa?
Sinumang nanonood at nagsasabing, "Nandito naman ako sa apartment ko kasama ang dalawang anak ko, napakaliit na liwanag."
Oo, nananatili itong pareho: akuin ang pananagutan, ito ang aking mundo, ito ang iyong mundo, ito ang aking
problema, ito ang iyong problema kapag ang mga tao ay nagdurusa.
Hindi natin maaaring simpleng mag-enjoy sa buhay para sa ating sarili habang ang iba ay labis na nagdurusa.
Hindi iyon posible, dahil nagbabahagi tayo ng iisang atmospera sa lahat ng tao, at tayo ay magkakaugnay.
At iyan nga ang itinuro ng aking ama dekada na ang nakalipas: na mayroon tayong pinagsasaluhang isip.
Hindi natin basta-basta makabubuo ng magandang buhay para sa ating sarili. Kaugnay tayo sa mga pagsubok na ito sa mundo.
Ngunit kapag tayo'y tumindig at pinigilan ang kasamaan nang sama-sama, matatapos na ang paghahari ng diyablo.
At kapag sininagan natin ito ng liwanag, inilantad ang kadiliman, hindi na ito maaaring manatili.
Kaya sinasabi ko, maaari ka ring makilahok, maaari kang makipag-network.
Hindi lahat ay kailangang makagawa ng pelikula, hindi rin lahat ay kailangang makapag-research, pero maaari kang magluto para sa
isang taong gumagawa ng mahalagang bagay, o tumulong sa iba upang magawa nila ito, o makisali sa mga
tao sa iyong lugar na nakatuon sa isang adhikain.
Palagi kang makakatulong sa anumang paraan, sa anumang bagay.
At isa pang bagay na maaari mong gawin ay sinadya nilang ilihis ang ating pansin.
Ang buong industriya ng libangan, ang media, ang mga mobile phone—lahat ay nakatutok sa kanilang mga
telepono; tayo ay hinahatak sa kawalang-pakialam.
Lahat ng ito, hindi natin tinitingnan ang nangyayari. Nasa social media na lang tayo nang paano man.
At iyan mismo ang layunin: na wala ka nang oras o kakayahan para asikasuhin ito.
At gusto ko talagang sabihin na kailangan nating magpamalas ng ating sarili at maging malaya. Kailangan
nating magpamalas ng ating sarili at maging malaya mula sa mga programang ito na tumatakbo.
Dahil ang pakikibaka para sa buhay ay nagaganap saanman, sa malawakang saklaw at sa maliit na saklaw.
At kailangan pa rin nating magpagal para sa sistemang ito para pondohan ito, sa pamamagitan ng mga buwis at iba pa.
Imposibleng makatakas sa paikot-ikot na gulong na ito. Kaya talagang binabantayan
natin nang mabuti ang mga nasa kapangyarihan.
Pero sasabihin ko na lang: kung tayo'y magpapasanib ng tungkulin at gagawin ng bawat isa ang
kanilang bahagi, makakamit natin ang hindi maisip.
Parang prinsipyo ng bubuyog, kung saan ang bawat isa ay nag-aambag ng kaunti at napupuno ng pulot ang mundo.
At napansin ng pinakamalapit na pangunahing puwersa namin, ang OCG o Organic Christ Generation, na ang laban na ito laban
sa kasamaan ay nag-aalab nang kasing tindi sa maliit na saklaw, ibig sabihin, sa ating mga puso at sa entablado ng mundo.
Hindi lang na nasa labas ang kasamaan, nasa lahat ng lugar ito.
At tayo man ay napagtanto na hindi natin kayang malampasan ang kasamaan, ang poot, ang pagkakabahagi, ang
inggit, ang kasakiman, ang karahasan at iba pa, sa pamamagitan lamang ng ating sariling pagsisikap.
Kailangan natin ang Diyos para dito, ang Diyos sa loob natin. Iyan ang ating karanasan.
At iyan ang dahilan kung bakit kusang-loob naming inilalagay ang aming sarili sa ilalim ng
pamumuno ng Diyos, sa ilalim ng Kanyang paghahari.
Dahil siya ang ulo, at kung tayo—paano ko ba sasabihin—ay gustong gumamit ng sarili nating ulo, maaari rin tayong humila sa maling
direksyon; ngunit kung ilalagay natin ang ating sarili sa kanyang pagtatapon, pinamamahalaan niya ito sa banal na paraang hindi
kayang gawin ng sinumang tao: inilalagay niya ang bawat isa nang eksakto sa kinakailangang
kinalalagyan at siya rin ang magdadala nito sa tagumpay.
At pagkatapos, bilang isang mas mataas na nilalang sa loob natin, aayusin niya ang mga utang sa mga kapangyarihang
ito, isang bagay na hindi nating magagawa nang mag-isa.
Ngunit tulad ng mga galamay ng isang katawan, nararanasan natin ito bilang mga galamay ng isang katawan kapag tayo ay
pinamamahalaan ng iisang ulo bilang katawan ng Diyos, at doon natin mapagtatagumpayan ang kasamaan, simula sa
maliliit na bagay hanggang sa malawakang saklaw sa buong mundo.
At nararanasan namin ito araw-araw, iyan lang ang masasabi ko.
At iyan ang dahilan kung bakit maaari rin tayong umasa sa kapangyarihan ng Diyos upang harapin ang mga puwersa
ng kasamaan, upang labanan natin ang mga ito at talunin, mula sa pinakamaliit hanggang sa pinakamalaki.
Kaya iyan ang aking personal na pahayag tungkol sa isyung ito.
Isa rin itong kamangha-manghang karanasan na sabihin sa sarili na tayo ay papasok sa paglilingkod o magpapagamit
upang ang Diyos ay makapag-obra sa pamamagitan natin.
Iyon ang ego. Ang sinasabi mo ay isang bagay na lubos naming nararamdaman sa aming
trabaho, dahil hindi na gumaganap ng papel ang ego.
At kung nakaupo man ako bilang si Lois sa Kla.TV o maging ang kahanga-hangang babae sa likuran na muling
inaayos ang buhok mo, sasabihin ko na sa iyo ngayon.
Kung gayon, ang lahat ay isa.
At talagang nakakaantig makita na mayroon kang lakas na ito at wala kang takot, ang iyong katapangan na harapin ang mga bagay.
At ang sinabi mo kanina, na ang katahimikan, panloob na kapayapaan, at kapanatagan ay nagmumula sa loob ng sarili.
Hindi na natin kailangang maghanap pa sa ibang lugar para dito; nasa loob natin lahat ito.
Talagang lubos akong nagpapasalamat na ibinabahagi mo ito sa amin. Talaga.
Oo, salamat.
Oo, umaasa rin ako na makakakuha ang mga manonood ng kaunting lakas at kaunting kumpiyansa
mula sa iyo, mula sa iyo sa pagkakataong ito.
Ikaw ang kumakatawan sa isang napakalaking, napakalaking network. At mararamdaman mong gumagana ito sa pamamagitan mo.
Ngayon may isa pa akong tanong, para manatili sa paksa ng kumpiyansa.
Minsan kang sumulat tungkol sa isang panaginip na sa esensya ay katumbas ng isang pangitain.
Binanggit mo: Babagsak ang Babilonia. At talagang napakaganda nitong simbolo para sa lahat ng iyong kakabanggitin.
Maaari mo ba kaming bigyan ng kaunting paliwanag tungkol sa mensaheng ito na isinulat mo?
Oo, pakibigyan.
Oo, iyon ay agad pagkatapos kong makagawa ng ganoong programa at mailagay ito online.
Kakatapos lang ng isang tunggalian sa SRF, at medyo natakot ako, pero tumindig ako laban sa pag-atake ng SRF at
muling in-upload ang aking programa tungkol sa lahat ng mga kakila-kilabot na bagay na ito.
Nakatulog ako habang nananalangin at pagkatapos ay nagkaroon ako ng panaginip. Sa panaginip ko, may isang napakalaking estrukturang
bakal, isang napakalaking gusali, parang tore, di ba?
At pagkatapos ay lumipad ako sa aking panaginip nang napakabilis mula sa ilalim hanggang sa tuktok ng tore.
At napakataas ng tore na ang mga gubat at burol sa ibaba ay tila napakaliit.
Kaya walang makakakita mula sa ibaba kung ano ang nasa tuktok ng tore.
At ang tore ay talagang matibay ang pagkakagawa, na may napakalalaki at makakapal na bakal na mga
biga, katulad ng Eiffel Tower, ngunit mas mataas pa.
At pagdating ko sa tuktok ng napakalaking estrukturang ito, kitang-kita ko ang bawat detalye.
At ang mga ito ay mga piraso na may tatlong patong na pinulupot sa magkabilang dulo, sa apat na panig ng tore.
At sa loob, tinali sila nang pahilis nang tatlo pang beses.
At mukhang isang napakalaking, napakahusay na nakaayos, magkakaugnay na piraso ng felt.
At ngayon ay may mga titik sa mga sinulid na ito, na parang mga batang babae na nagsusuot ng kanilang
mga pangalan, mga titik, sa kanilang mga pulseras.
At saka nababasa ko ang mga abbreviations nang patayo at pahalang, sa magkabilang direksyon – tulad ng sa Scrabble.
Pagkatapos ay naroon ang Babilonia, WEF (= World Economic Forum), WHO.
Nakikita ko ang bawat abbreviation: EU, UN, NATO, CFR (= Council on Foreign Relations). Lahat ng mga abbreviation
na ito ay nasa felt na ito na may mga letrang ito sa loob.
Sa katunayan, ito ang abbreviation ng sekta ng dominasyon sa buong mundo na lubos kong nakikilala sa pamamagitan ng Kla.TV.
At sa panaginip, sobrang naging mausisa ako kung totoo ba ang bisyong ito, kung isang karaniwang panaginip lang
ba ito, o kung talagang mahahawakan ko ang tore na ito.
At pagkatapos, sa aking panaginip, lumipad ako papunta sa tore na ito at talagang nahawakan ko ang isang crossbar.
Wow! At bigla lang akong nagkaroon ng kusang-loob na pagnanais na subukang patumbahin ang tore na ito.
Kaya naman, habang hawak ko ang crossbar, lumipad ako pasulong nang pasulong.
Lubos akong nagulat. Nangyari ito nang eksakto sa takdang oras. Walang lumaban.
Lumundag ako pasulong at ang buong napakalaking tore ay bumagsak nang napakalakas... isang napakalaking halimaw,
dahan-dahang bumubuwal sa lupa nang may puwersa, at sa ibaba, sumalpok ito nang napakalakas sa mga gubat at burol.
Isang napakalaking ulap ng alikabok ang nabuo.
Kaya't ang tore ay naglaho na lang bilang kayumangging alikabok na dinala ng hangin.
Walang natira rito. Wala nang bakas ng napakalaking estrukturang ito.
At saka sumigaw ng napakalakas na hiyawan sa buong mundo; ang mga tao, pati na ang maliliit na tao, ay tumatalon at
sumasayaw, ang kanilang mga kamay ay lumilipad sa himpapawid.
At napakabaliw na karanasan iyon. At para sa akin, iyon ay talagang isang imahe.
Aba, maaari ko lamang pasalamatan ang Diyos para sa napakagandang panaginip na ito. Sa totoo lang, mas isang pangitain ito.
Tulad ng sinabi ko, nahahawakan ko ang lahat at nakikita ko nang malinaw ang lahat at iba pa.
At para sa akin, iyon ang larawan kung paano matutumba ang napakalaking halimaw na ito kung gagawin lang natin.
Kapag simpleng nararamdaman nating may pananagutan tayo.
Ito, oh, maaari ko bang hawakan ito? Sige na, susubukan ko ito nang ganito.
At iyan ang ginagawa namin sa Kla.TV. Direkta kaming pupunta sa tuktok. Mahalaga rin iyon.
Hindi ko sa tingin na kaya mong yugyugin ito sa ilalim. Kailangan mong umakyat.
Kailangan mong makita kung saan naroon ang mga koneksiyong ito, ang mga, sabihin nating, sekta ng pagsakop sa mundo.
At doon namin ipinapakita kung paano magkakaugnay ang lahat. At bigla lang itong nagiging napakadali.
Bigla mong napagtanto na hindi naman pala ito ganoon kahirap.
Bigla, kasing dali ng pie ang pabagsakin ang makapangyarihang Babilonya na ito.
Kaya ang Babilonia ay simbolo ng pamumuno ng teror at kasamaan, masasabi ko.
At iyan nga ang aming misyon.
Ganito palagi inaayos ni Tatay sa kanyang mga talumpati.
Iyan ang nakasulat sa Bibliya. Sa lahat ng lugar: Ang Babilonia ay bumabagsak.
Nasa atin ang tungkulin na tuklasin at talunin ang mga krimeng ito at ang mga salarin sa likod nito.
At tayo ang mga tagapagligtas na matagal na nating hinihintay.
At kasama rito ang pagsilip, pagsusuri sa gulo na ito, pagharap sa problema, at pagkatapos ay simpleng paghipo rito, paglipad
pasulong, at panonood ng pagbagsak ng higanteng halimaw na ito.
At talagang inaabangan ko iyon. Sa tingin ko, ilan na iyon sa mga ideya kung paano ito maaaring lumabas.
At talagang inaabangan kong maisakatuparan ito kasama ka, kasama ang lahat ng mga kilusang
katotohanan sa buong mundo, gaya ng sinabi mo.
Mahalaga ang bawat organo, at walang ranggo kung sino ang gumagawa ng ano.
Iyon ang pinakamagandang bagay tungkol sa ating kilusan.
Ang mataas na paggalang at magkatuwang na pagpapahalaga sa bawat indibidwal, maging maliit man o malaki ang kanilang ambag.
Walang malaki o maliit, lahat ay kailangan. Tulad ng mga panloob at panlabas na organo.
Anong silbi niyan kung pumalya ang aking panloob na organo? Hindi rin ako magiging maayos ang pakiramdam.
At: Sama-sama nating magagawa ito, gusto kong sabihin.
Oo, umaasa ako na iyon ang gusto mong maging aking pangwakas na salita.
Lois, maraming, maraming salamat talaga.
Napakapasalamat ko. Lubos akong humahanga.
At talagang ito nga ang kapangyarihang sinasagisag mo rin para sa buong network mo, masasabi nga.
Ang tapang na ito, ang lakas na ito, ang kawalan ng takot at pati na rin ang panloob na katatagan. Ang pagtingin doon, iyon
ang ibinibigay ko, sa madaling sabi. Sa pamamagitan ng aking mga salita, nais ko ring iparating iyon sa mga tagapakinig.
At nais kong pasalamatan kayo, siyempre, at pasalamatan ang inyong lahat. Pakiusap, ipaabot ito sa lahat.
Salamat, salamat sa iyong trabaho, sa lahat ng iyong ginagawa, sa iyong mga pagsisikap at sa iyong pag-iral.
Oo, ikinagagalak kong sabihin iyon.
Nais kong tapusin ang panayam na ito sa iyo sa pamamagitan ng pagbibigay ng pagkakataon sa
iyong mga kapatid na babae na makapagsalita rin.
Kasi talaga, itong isa... ang masasabi ko lang, pakiusap, pakiusap, tingnan, makinig.
Bigyan ng boses ang mga bata, lalo na ang mga batang inaabuso.
Ikalat ang balita sa maliit mong grupo ng mga kaibigan at maging tunay na tinig para sa mga naapektuhan.
At dahil dito, nais kong tapusin ito kasama mo, sa pamamagitan ng awit ng iyong mga kapatid. Ang daing para sa mga naapektuhan.
Maraming salamat sa iyong oras at sa panayam.
Maraming salamat mula sa kaibuturan ng aking puso.
Bago ka magtago Bago ka tumakas sa takot Hinihiling kong pakinggan mo ako At isang miligramo ng iyong puso
Sa ilalim ng mundong ito Kung saan ikaw din ay nagtatayo ng iyong buhay May araw-araw na
pagpatay sa mga bata Laganap ang ritwal na pang-aabuso
Ilagay mo ang sarili mo sa papel na ito Walang sinuman doon para palayain ka
Ano ang pinakanais mo? Na may sumigaw para sa iyo.
SIGAW! Para sa lahat ng apektado (para sa lahat ng mga apektado)
Pakawalan ang mga bata (pakawalan ang mga bata) Yaong umaasa sa pagliligtas
Makinig, ngayon na ang oras Hindi ka na mag-iisa muli
Ang iyong paghihirap ay bumabagsak sa mga gumagawa ng kasuklam-suklam (gumagawa ng kasuklam-suklam)
Ang salita namin ay apoy para sa kanila Kaya't isigaw namin ito (isinigaw namin ito)
Kayo ay mga kakila-kilabot na halimaw Tapos na ang inyong masamang laro (tapos na)
SIGAW! Para sa lahat ng apektado (para sa lahat ng mga apektado)
Pakawalan ang mga tao (pakawalan ang mga tao) Ang mga umaasang mailigtas
Kahit ayaw mong makita ito Huwag mong ipikit ang iyong mga mata Dahil tungkulin namin ito Sa
pamamagitan lamang namin magkakaroon ng liwanag dito!
Kahit ayaw mong marinig ito Huwag mong isara ang iyong mga tainga Dahil tungkulin namin ito Sa pamamagitan lamang
namin magkakaroon ng liwanag dito (magkakaroon ng liwanag)
SIGAW! Para sa lahat ng apektado (para sa lahat ng apektado) (Para sa lahat ng naipit)
Pakawalan ang mga tao (pakawalan ang mga tao) Ang mga umaasang mailigtas
SIGAW!