Հետաքննական կինոռեժիսոր Կլաուս Շեյդշտեգերը գրեթե ճիշտ 20 տարի է, ինչ զբաղվում է բջջային հաղորդակցության թեմայով։
2006 թվականին ֆրանսիական France 2 հեռուստաընկերությունը գլխավոր եթերաժամին ցուցադրեց իր առաջին քննադատական 50 րոպե
տևողությամբ ռեպորտաժը այդ ժամանակ գիտության վիճակի մասին։
Համարտադրական գործընկեր MDR-ը կրճատեց ARD-ի հատվածը մինչև 30 րոպեից մի փոքր պակաս և «թաքցրեց» այն MDR-ի
առավոտյան ծրագրում՝ անգամ չհայտարարելով դրա մասին։
Դա չէ՞ որ կոչվում է սենզուրա։
Բայց Կլաուս Շեյդշտեգերը չթողեց, որ հիասթափությունը հաղթի իրեն։
Այնուհետև նա արտադրեց կինոդոկումենտալ ֆիլմեր և օգտագործեց իր կապերը ամբողջ աշխարհի գիտնականների
հետ՝ միջազգային կոնֆերանսներ կազմակերպելու համար։
Կլաուս Շեյդշտեգերի օրինակը ցույց է տալիս, որ 5G-ի նման թեմաների վերաբերյալ հիմնավորված քննադատական
տեղեկատվություն հրապարակել հնարավոր է միայն «մեյնսթրիմից» դուրս, որը գնալով ավելի միատարր է դառնում։
Ուստի օգնեք հաղթահարել այս հիմնական հոսքի ցենզուրան՝ ձեր ընկերների և ընտանիքի հետ կիսելով Շեյդշտեգերի փաստաթղթավորումը։
Այս փաստագրական ֆիլմում Շեյդշտեգերը արտահայտում է իր խորը մտահոգությունը Գերմանիայում առողջարանների վերաբերյալ։
Կարո՞ղ են սպայի հյուրերը դեռ հանգստանալ ճառագայթման ազդեցության զանգվածային աճի պայմաններում։
Ինչպե՞ս են բնությունն ու երեխաները։
Հետևյալ ֆիլմը ցույց է տալիս Բադ Լիբենցելի (Հյուսիսային Սև անտառ) քաղաքացիների նախաձեռնության ոգևորիչ աշխատանքը, որը
ակտիվորեն փորձում է պաշտպանել ինքն իրեն՝ թվացյալ գերակշռող քաղաքականության և բջջային հեռախոսների լոբբիի դեմ։
Քաղաքացիների նախաձեռնությունը քաղաքացիներին կրթում է փորձագետների օգնությամբ, քանի որ կրթությունը շատ անհրաժեշտ է։
Սա մեզ բոլորիս վերաբերող խնդիր է։
Դուք կամ ձեր ծանոթներից որևէ մեկը տառապու՞մ է բջջային հեռախոսի ճառագայթման
ազդեցությունից։ Այսօր գրանցեք այն vetopedia.org կայքում։
"Տեղեկատվություն հրատապորեն անհրաժեշտ է" – Բադ Լիբենցելի քաղաքացիների նախաձեռնություն և 5G
Բադ Լիբենցել, հյուսիսային Սև անտառի տիպիկ առողջարանային քաղաք։
Թարմ օդը, անտառը, տաք ջուրը՝ այս ամենը ստեղծում է հանգստի մթնոլորտ։
Տեղական գովազդային ռազմավարների համաձայն՝ առողջության և բարեկեցության ուժի վայր։
Հանգստություն փնտրող մարդիկ ամբողջ Գերմանիայից և հարևան եվրոպական երկրներից ուխտագնացություններ են կատարում Բադ Լիբենցել։
Այնուամենայնիվ, տեղացի քաղաքական գործիչների մեծամասնության զայրույթին հակառակ, վերջին տարիներին 5G
բջջային հաղորդակցության քաղաքացիների նախաձեռնությունը խախտել է այս անթերի գեղեցիկ իդիլիան։
Անհանգստացած քաղաքացիները պարբերաբար կազմակերպում են տեղեկատվական միջոցառումներ՝ ուշադրություն հրավիրելու այն
խնդիրների վրա, որոնք արդյունաբերությունն ու քաղաքական գործիչները հաճախ փորձում են նվազագույնի հասցնել։
Սպա-բուժումները և ուժեղացված ճառագայթումը անհամատեղելի են։
Դրա համար մի քաջ կին հիմնեց Բադ Լիբենցելի քաղաքացիների նախաձեռնությունը և բոլոր միջոցներով պայքարում է
բջջային հաղորդակցության ամբողջական ընդլայնման դեմ։
Ինչպես աշխարհի բոլոր գիտնականները, նա կոչ է անում դադարեցնել 5G տեխնոլոգիայի ընդլայնումը։
Բայց արդյո՞ք 5G-ն դեռ կարելի է կանգնեցնել?
«Ես կարծում եմ, որ դա կարելի է կանգնեցնել։»
Միակ միջոցը դրա դադարեցման համար բոլոր քաղաքացիներին ամենուր՝ եվրոպական մակարդակով և ամբողջ աշխարհում կրթելն է։
Եվ, առաջին հերթին, տեղական մակարդակում ինչ-որ բան արվում է։
Դա քեզ մոտ ինչպես ստացվեց՞ Արդյո՞ք միշտ գտել ես մարդկանց, որոնք պատրաստ են լսել։
Մասնակիորեն այո, մասամբ գտա մարդկանց, ովքեր պատրաստ էին լսել։
Եվ հետո մենք քաղաքացիների նախաձեռնությունից բազմիցս նկատեցինք, որ շատ մարդիկ այս հարցի վերաբերյալ շատ անտեղյակ են։
Նրանք ասում են՝ 5G-ն հիանալի է, մեզ պետք է 5G։
Բայց երբ բացատրում ես թերությունները, մարդիկ ասում են՝ «Մենք դա չէինք իմանում»։
Արդեն պարզվել է, որ այս հարցի շուրջ դեռևս մեծ անտեղյակություն կա։
Սա նշանակում է, որ կրթության նկատմամբ դեռևս մեծ պահանջարկ կա։
Նոր հաղորդիչներ արդեն տեղադրվել են, իսկ առկա հաղորդիչները արդիականացվել են 5G-ի համար,
հատկապես Բադ Լիբենցելի մոտակա անտառներում։
Իր ստորագրահավաքում Յուտտա Ստեռնը հավաքել է ավելի քան 10 000 ստորագրություն 5G-ի
ընդլայնման դեմ։ Դա բնակչության ավելի քան 50 տոկոսն է։
Փորձ է արվում գտնել գործընկերներ տեղական քաղաքական մակարդակում, որոնք չեն անտեսի քաղաքացիների նախաձեռնության մտահոգությունները
և լուրջ կվերաբերվեն մարդկանց անհանգստություններին։
Նա կարող է շատերի համար փուշ լինել, սակայն նրա ակտիվիզմը լայնորեն հայտնի է դարձել և ճանաչում է ստանում։
«Լավ է, որ նա շարունակում է պաստառներ կպցնել, կարելի է ասել՝ անգամ իր գրպանից վճարելով դրանց համար։»
Նա այստեղ՝ շուկայի հրապարակում, կազմակերպում է միջոցառումներ, որտեղ ներգրավում է մարդկանց և հարցնում
նրանց. «Չե՞ք կարող գալ ու այստեղ ինչ-որ բան անել», – և հետո նաև ստորագրություններ է հավաքում։
Ես հիացած եմ նրանով՝ այն էներգիայով, որով նա դա անցնում է։
Եվ ոչ միայն Բադ Լիբենցելում, այլև Կարլսում։
Այն դեռևս հարակից շրջանում է։ Ուրեմն դա իսկապես հիանալի է, այո։
Եվրոպական մակարդակում Եվրոպական խորհրդարանի STOA հանձնաժողովը հետազոտել է 5G-ի առողջության վրա ազդեցությունները և հստակ
սահմանել, որ ուսումնասիրությունների արդյունքների ընդհանուր վերանայման հիման վրա առկա են քաղցկեղածին պոտենցիալի ապացույցներ,
ինչպես նաև բացասական ազդեցություններ բեղմնավորության վրա՝ մինչև օրս օգտագործվող բջջային
հեռախոսի հաճախականությունների տիրույթներում։
Բարձր հաճախականությունների տիրույթում 5G-ի վերաբերյալ բավարար ուսումնասիրություններ չկան։ Այդ պատճառով
STOA-ի ուսումնասիրությունը 5G-ն բնակչության վրա անցկացվող փորձարկում է համարում։
Ուսումնասիրության հեղինակները կոչ են անում դադարեցնել 5G-ի ներդրումը, իրականացնել լրացուցիչ հետազոտություններ 5G-ի բարձր
հաճախականությունների վերաբերյալ, ապահովել հանրային կրթություն և կենտրոնանալ օպտիկամանրաթելային ցանցերի ընդլայնման վրա։
«Բջջային հեռախոսների լոբբին, իհարկե, տեղյակ է առողջության համար առկա ռիսկերից, ինչպես նաև քաղաքական գործիչները։
Բայց այս տեղեկատվությունը մեզ՝ քաղաքացիներից, թաքցվում է։»
Եվ այնտեղ մեր անտեղյակությամբ տեղադրվում են 5G հաղորդիչներ։
Չի լինի ոչ մի հանրաքվե կամ որևէ այլ բան։
Անկախ հետաքննություն չկա և այլ ոչինչ։ Եվ հենց դրա համար ենք մենք բոլորս Գերմանիայով մեկ քաղաքացիական
նախաձեռնություններում միասին աշխատում՝ դրան հասնելու համար։
Տիկին Ստեռնի համար մեկ բան հստակ է՝ ով պնդում է, որ 5G-ն անվնաս է, անտեղյակությունը ներկայացնում է որպես գիտելիք։
Այստեղ, Սև անտառում, հաճախ հենց սովորական մարդիկ են, ովքեր սրտանց խոսում են, երբ նկատում են իրենց շրջակայքում
մաստերի բազմացումը և մտածում, թե ինչ կարող է դա մեզ հետ անել։
«Մենք որպես ֆեդերալ նահանգ արդեն բավականաչափ խնդիրներ ունենք։»
Բայց դա ամենամեծ խնդիրն է, որովհետև դա գլոբալիզացիայի մի մասն է։ Եվ մենք կախված ենք Ամերիկայից։
Եվ իսկապես այդպես է… Կան այնքան շատ հետաքրքրություններ, որ գրեթե անհնար է բոլորին հետևել։
Բայց կան մարդիկ, որոնք ինչ-որ կերպ կարող են հիշել, որ կյանքը կարող է լինել պարզ և, գուցե, ավելի անվտանգ։
Ձեզ պարտադիր չէ այս լայնածավալ թվայնացումը կամ այս մեծ առաջընթացները, որպեսզի հետո
մարդկանց անպաշտպան արարածների պես օգտագործեք։
Մենք հաճախ ավելի երջանիկ կյանք ենք ապրում պարզ միջոցներով։
Ի՞նչ կարող ենք իսկապես ակնկալել համապարփակ և ամբողջական թվայնացման արդյունքում։
Մարդկանց և բնության մեջ ինչն է ոչնչացվում?
Լավ, բջջային հաղորդակցության տեխնոլոգիան միշտ ունեցել է ռազմական կիրառություններ։ Եվ 5G-ն
նույնպես բազմաթիվ ոլորտներում ռազմական նախագիծ է։
Գերմանական զինված ուժերը թվայնացվում են այս կարգախոսով՝ «ովքեր չեն թվայնացնի, կորցնելու են»։
ՆԱՏՕ-ի երկրները այժմ առաջ են մղում մարտական ստորաբաժանումների թվային ցանցավորումը։
Ուսումնասիրությունը գաղտնի կերպով է իրականացվում, այդ թվում՝ Բադ Լիբենցելի շրջակա անտառներում, ինչպես գիտի Հայնրիխ Քրիստլը։
«Լավ, դա մեզ ոչ մի տեղ չի տանում։»
Եվ տարածքը նույնպես գաղտնի հսկողության տակ է։
Եվ այս «CITA» նշանը առաջինն էր, որ ես այն ժամանակ նկատեցի։ Եվ այն այստեղ ամբողջ անտառում կա։
Այո, այստեղ ամենուր՝ բոլոր անտառներում կարող ես զբոսնել։
Միայն այստեղ է, որ ճանապարհը անցնում է դրսից, և դու չունես որևէ հնարավորություն անտառ մտնելու։
Հայնրիխ Քրիստլը տեղացիների հետ լայնորեն քննարկել է խնդիրը և մոտավորապես 2019 թվականից ի վեր լսել է խնդիրների աճի մասին։
Հենց այն պահից, երբ այս վայրում Սև անտառը ակնհայտորեն օգտագործվել է ռազմական նպատակներով։
Դա նույնպես ավելի նոր է։ Այն այնտեղ է 5G-ից ի վեր։ Այստեղ ամեն ինչ շատ խիտ է։
Այսինքն, եթե ինչ-որ մեկին այս հարցում խնդիրներ են առաջանում, ապա, եթե նա ունի կոչված
էլեկտրասենսիտիվության որոշակի աստիճան, այլևս չի կարող քնել։
Շրջակա միջավայրի վերլուծաբան, չափման տեխնիկ և շինարարական կենսաբան Դիետրիխ Մոլդանը այս ամենը լավ գիտի։
Ավելի ու ավելի շատ էլեկտրասենսիտիվ մարդիկ դիմում են նրա ծառայություններին և խնդրում են, որ դոկտոր Մոլդանը չափման
տեխնոլոգիաների միջոցով քննության և վերլուծության ենթարկի իրենց անձնական միջավայրը՝ քնի խանգարումները,
burnout-ը կամ նմանատիպ ախտանիշները բուժելու նպատակով։
Դիետրիխ Մոլդանի փորձագիտական տեսանկյունից արդյո՞ք շատ մարդկանց մտահոգությունները հիմնավորված են։
Հիմնավորված մտահոգություններ, և ամենից առաջ պարզապես անպետք։
Բնակչության շրջանում անցկացված հարցումները ցույց են տալիս, որ իրականում 5G-ի նկատմամբ հետաքրքրություն չկա։
Մարդիկ գոհ են 4G-ից։ Այն ապահովում է բավականաչափ բարձր տվյալների փոխանցման արագություններ։
5G-ի դեպքում ինձ անհրաժեշտ են ավելի շատ բջջային հեռախոսի աշտարակներ՝ ներառյալ փոքր բջիջներ, որպեսզի,
օրինակ, փողոցային լուսավորությունից տուն մտնել կարողանամ։
Միևնույն ժամանակ ընդլայնվում է օպտիկամանրաթելային ցանցը, որը իրականում ունի շատ բարձր,
միջամտությունից պաշտպանված տվյալների փոխանցման արագություն։
Եվ պարզապես անհնար է հասկանալ, թե ինչու բջջային հեռախոսների արդյունաբերությունը շարունակում
է ստեղծել ավելի ու ավելի շատ ռադիոհամակարգեր։
Նախ պետք է պահանջարկ ստեղծվի։ Այն ընդհանրապես գոյություն չունի։
Մարդիկ գոհ են այն բանից, ինչ ունեն։ Բայց ոչ, գալիս են 5G-ն, 6G-ն և 7G-ն։
Նպատակը իրականում ամեն ինչ կապելն է՝ սառնարաններից մինչև գրասենյակային սարքավորումներ – եթե նայեք
վերջին նորություններին, որտեղ նույնիսկ ասվում է:
Նպատակը մարդկանց մեջ փոխանցիչներ տեղադրելն է, որպեսզի նրանց ուղեղային ալիքները գրանցվեն։
Սա նաև կնշանակեր, որ արտաքինից բարձր հաճախականությունների միջոցով հնարավոր կլիներ ազդել մարդկանց
վրա՝ նրանց վերահսկելու և մանիպուլացնելու համար։
Այս անիմացիան, որը պատկանում է գերմանական անտենների և արբանյակային տեխնոլոգիաների արտադրող Kathrein ընկերությանը, ցույց է
տալիս, թե ապագայում ինչ հնարավոր կլինի և ինչ արդեն մշակվել է։
Օրինակ՝ դրենաժում տեղադրված 5G անտենան՝ թաքնված անտենային համակարգ, որը ապագայում կիրականացվի ինքնավար վարման համար։
Համարձակ նոր աշխարհ՞
Ի դեպ, գերմանական ինժեներական փորձը վաճառվեց բջջային հաղորդակցությունների հսկա
Ericsson-ին՝ համընկնելով ընկերության 100-ամյակի հետ։
Տների, բնակարանների, մարզադաշտերի և հյուրանոցների ամբողջական փոխկապակցումը՝ այսպես կոչված
«Արտադրական ինտերնետը», տեխնիկապես ընդհանրապես խնդիր չէ։
Բայց ի՞նչ կասեք տեխնոլոգիական գնահատման մասին, օրինակ՝ մեր բջիջների վրա ազդող կենսաբանական ազդակների վերաբերյալ։
Այդպիսի բախտ չկար։ Դա չհետաքննվեց։ Ինչպես ասում են՝ թվայինը առաջին հերթին, մտահոգությունները՝ երկրորդ։
Վերադառնալով գեղեցիկ Բադ Լիբենցելի փոքր քաղաքային հրապարակ, օգտագործվում է դոկտոր
Մոլդանի բարձր զգայուն սպեկտրային վերլուծիչը։
Սա կարող է ցուցադրել այս միջավայրում օգտագործվող բջջային հեռախոսի բոլոր հաճախականային տիրույթները։
Այսպիսով, այստեղ մենք տեսնում ենք հաճախականությունների տիրույթը 80 ՄՀց-ից մինչև 3 ԳՀց։
Այստեղ հաճախականությունների տիրույթներն են՝ 800 ՄՀց՝ LTE, 900 ՄՀց՝ ESM-ով և LTE-ով, 1800 ՄՀց՝ LTE-ով, և 2100 ՄՀց՝
այնտեղ, որտեղ նախկինում գործում էր UMTS ցանցը, նույնպես LTE-ով։
Սա ներկա իրավիճակի գնահատումն է։
Մենք այժմ իրականացնում ենք գնահատում՝ պարզելու համար այս անհատական գագաթների ետևում գտնվող ճառագայթային խտությունները։
Հաշվարկը կատարվում է հիմնական և լիարժեք բեռների հիման վրա, որպեսզի մենք կարողանանք պատկերացում կազմել, թե ինչպիսին է այստեղ՝
Բադ Լիբենցելի քաղաքապետարանի առջև, ճառագայթման խտությունը։
Նրա գնահատականը համապատասխանում է ներկայիս ստանդարտին։
Ընդհանուր առմամբ կարելի է ասել, որ շինարարական կենսաբանների և եվրոպացի շրջակա միջավայրի բժիշկների կարծիքով
տարիներ շարունակ հիմնական ճառագայթային բեռը չափազանց բարձր է եղել, անգամ փոքր քաղաքներում։
Նրանք պահանջում են, որ սահմանները վերանայվեն։ Իրավիճակը սեղմվում է։ Մյունխենի նման մեծ
քաղաքներում այլևս չկան բջջային հեռախոսազերծ գոտիներ։
«Այնքան շատ անտենաներով ներսում, հեռավորությունները չափազանց փոքր են։»
Հիմա պատկերացրեք՝ նշված են 100 մետր նշաններ. ահա այստեղ անտենաները տեղադրված են յուրաքանչյուր 100 մետրին մեկ։
Ահա նրանք 200 մետր հեռավորության վրա, ահա նրանք 150 մետր հեռավորության վրա, ահա նրանք 100 մետր հեռավորության վրա։
Այսպիսի ուսումնասիրություն այլևս հնարավոր չէ անցկացնել։
Դա սպառողների համար իրականում ինչ է նշանակում?
Սպառողների համար սա նշանակում է, որ գիտությունը հազիվ թե կարողանա ապացուցել տարբերությունը
բացահայտված և չբացահայտված մարդկանց խմբերի միջև։
2020 թվականին եվրոպական քաղաքական գործիչներ Ռիվասին և Բուխները հրապարակեցին այս փաստաթուղթը՝
բացահայտելու IGNIR-ի արդյունաբերության հետ ունեցած սերտ կապերը։
Բջջային հեռախոսների արդյունաբերության այս մասնավոր լոբբիստական խումբը նույնիսկ տեղակայված է նույն շենքում, ինչ Ռադիացիոն
պաշտպանության ֆեդերալ գրասենյակը, և կարգավորում է այն սահմանները, որոնք նախատեսված են պաշտպանելու սպառողներին ամբողջ աշխարհում։
«Պետք է մարդկանց պարզապես պարզ դարձնել, որ այն, ինչը ներկայացվում է որպես գիտական, մասամբ ակնհայտ կեղծ
հայտարարություններ են, և որ, դրանից բացի, պաշտոնական մարմինները ամենուր լցված են այս մարդկանցով։»
Շրջակա միջավայրի բժիշկ Մոնիկա Քրաութը ծանոթ է հին տղաների ցանցերին և քաղաքական գործիչների ու արդյունաբերության անտեղյակությանը։
Նա տարիներ շարունակ իր հիվանդներին փորձարկել է չափման բազմազան մեթոդներով։
Սրտի զարկերի փոփոխականության չափման սարքով միացված, փորձարկվողները պարբերաբար վազում են անտառում գտնվող հաղորդիչ կայանի շուրջ։
Հետո համակարգիչը ընթերցում է չափման արդյունքները։
Այստեղ, անտառում, դուք կարող եք տեսնել այս տարածաշրջանում ամենաբարձր ճառագայթում ունեցող հեռարձակման
մաստը։ Դա այն ռադիոճառագայթումն է, որը մենք չափել ենք։
Մենք միաժամանակ գրանցեցինք սրտի զարկերի հաճախականությունը, և դուք կարող եք տեսնել, որ անտառային ուղով հանգիստ վազքի
ժամանակ սրտի զարկերի հաճախականությունը բարձրանում է այն հատվածներում, որտեղ ռադիացիայի մակարդակը առավելագույն է։
Մենք ամբողջը երկու փորձարկվողների վրա արեցինք։
Ահա երկրորդ փորձարկման առարկան։
Ես նոր տպեցի այն սև-սպիտակ։
Ռադիացիայի ամենաբարձր մակարդակները համապատասխանում են սրտի ամենաբարձր զարկերի հաճախականությանը։
Եվ դա նշանակում է, որ անտառը, որը, ասում են, առողջ է, երբ այնտեղ զբոսնում ես, առողջ է միայն այն դեպքում,
եթե այնտեղ չկան հեռարձակման աշտարակներ կամ ռադիոալիքներ։
Փոքր Բադ Լիբենցելի Ունտերլենգենհարդտ շրջանում աշխարհը դեռ կարծես կարգին է։
Տեղական քաղաքապետի և գլխավոր մեղվապահի նախաձեռնությամբ այստեղ՝ այս դաշտում, մեկնարկեց դպրոցական նախագիծ։
Երեխաները զբաղվում են հոբբիային այգեգործությամբ՝ տարբեր չափերի հողակտորներում ցանում են խոտաբույսեր և իրենց
սեփական սպառման համար հավաքում են կարտոֆիլ, բանջարեղեն և մրգեր։
Սա նաև գրավում է այլ արարածների, որոնց մասին մեղվապահը պետք է անհանգստանա:
«Վերջին երեք տարիների ընթացքում, այստեղ՝ Հյուսիսային Սև անտառում, Քալվից մինչև Պֆորցհայմ ձգվող 20 կիլոմետրանոց հատվածում և
Վուրցախից դեպի Շտուտգարտ, մենք տեսնում ենք, որ նոյեմբերին մեղուները պարզապես անհետանում են, և ոչ միայն առանձին գաղութներ։»
Բայց այստեղ՝ Նոյհաուզենի մեղվապահների միությունում, մեղվապահների 90 տոկոսը իրականում կորցրել է իրենց բոլոր մեղուները։
Եվ կան մեղվապահներ, որոնք 50 տարի է այս գործով են զբաղվում, և նրանք երբեք նման բան չեն ապրել։
Կիրակի ես խոսեցի մեկի հետ, ով կորցրել էր 30 գաղութներ։
Երբ նա նոյեմբերին ստուգեց, դրանք բոլորը չկային։
Հիմա պատկերը լրիվ նոր է՝ ձմեռային կերն է։ Այստեղ կարող եք տեսնել սպիտակ զանգվածը, դա
ձմեռային կերն է՝ այն ամբողջությամբ դեռ այնտեղ էր։
Ուստի մեղուները սովամահ չեղան։
Եվ բազմացման վանդակներում՝ օրինակ այս մեկը՝ առջևի մասում սովորաբար բազմություն էր։ Բազմությունը անհետացել էր։
Հետևի մասում կրկին կա սնունդ։ Եվ չի գտնվել որևէ պատկեր, որը կարող էր ցույց տալ, թե ինչ տեսակի մեղրաբզեզի հիվանդություն էր դա։
Մեղվաբուծության հին հիվանդությունները կարելի էր հայտնաբերել մեղրաբջիջները դիտելով։ Իսկ այստեղ, ինչպես տեսնում եք, ոչինչ չկա։
Աշխարհով մեկ մեղուների թվի աճող նվազումը մեծ ազդեցություն ունի մեր շրջակա միջավայրի և մարդկանց վրա։
Իրականում գիտնականների մեծամասնությունը տեղյակ է բազմազան պատճառների մասին։
Ամենաշատը հիշատակվողների թվում են պեստիցիդները, կլիմայի փոփոխությունը և բնակավայրերի ոչնչացումը, ինչի
հետևանքով խախտվում են մեղուների գաղութների սննդի աղբյուրները։
Վախեցուցիչ զարգացում!
Ցեցակների բազմազանությունը կենսական նշանակություն ունի մարդկանց և բնության համար։ Դա անվիճելի է։
Այնուամենայնիվ, չնայած մի շարք հետազոտություններ մատնանշել են բջջային հեռախոսների ճառագայթման պատճառով մեղուների
կողմնորոշման խնդիրները, ճառագայթման երևույթը չի ընդգրկվում մեղուների մահացության վերաբերյալ քննարկումներում։
«Ինձ համար անձամբ պարզ էր, որ սա ավելացնում է մեղուների հետ կապված մեր բոլոր մյուս խնդիրներին։»
Եվ հենց այս ճառագայթումն է, որ այժմ զանգվածային ազդեցություն է ունենում մեղուների վրա։ Նմանապես այն ժամանակ գլյֆոսատի պես։
Թիթեռները թռիչքի ժամանակ կողմնորոշումը կորցնում են, հետո չեն կարողանում վերադառնալ փեթակին և մեռնում
են դրսում։ Ի վերջո, նրանք թռչում են երեք կիլոմետր։
Ինչպե՞ս եք դուք դրան հետևողականորեն մոտենում։
Խնդիրը նրանում է, որ ոչ մի պաշտոնական մարմին, այսինքն՝ ասոցիացիաներում կամ մեղվապահների ասոցիացիայում, որոնց
անդամակցության վճարները մենք վճարում ենք, չի արձագանքում։
Եվ երբ սկսում ես խոսել 5G-ի մասին, քեզ կրկին անտեսում են։
Նույնիսկ այն 15 մեղվապահները, որոնց հանդիպեցի կիրակի, ովքեր ամեն ինչ կորցրել էին և նույն իրավիճակը նկարագրել, նույնիսկ նրանք
չէին պատրաստ լուրջ քննարկել այս խնդիրը ռադիացիայի հետ կապված։
Նրանք բերեցին ամենատարբեր պատճառներ։ Դու դրա հետ կապված ոչինչ չես կարող անել։ Բայց եկեք ճառագայթումը դրանից դուրս թողնենք։
Ռադիացիային ենթարկվելուց անկախ, երբեք ավելի կարևոր է, քան երբևէ, կրկին արթնացնել մեր երեխաների բնության հանդեպ ոգևորությունը։
Սա պահանջում է համբերություն և նվիրվածություն։
Իրոք ժամանակակից կրթիչներն ու ծնողները կարող են ցանկանալ քննադատորեն նայել, թե ինչ է թվային
աշխարհը տարիներ շարունակ անում մեր երեխաների հետ։
Եվ արդյոք չի՞ եկել ժամանակը արմատապես վերանայել ամեն ինչ և մշակել նոր գաղափարներ՝ ինչպես
Unterlengenhardt-ի փոքրիկ դպրոցական այգում։
«Պետք է մի քիչ մաքրես շուրջը։ Եկ այստեղ, արի սա ավարտենք։»
Հիմա դուք կարող եք այն ավելի լավ տեսնել։
Իսկ մյուս կողմում ի՞նչ կար՝ օրեգանո՞։ Թայմ։ Հենց այդպես։
Եվ հետո կա Հայնրիխը, մեր ուսուցիչը, ով միշտ ունի հիանալի գաղափարներ՝ երեխաներին
ինչ-որ կերպ ներգրավելու կամ զվարճացնելու համար։
Երեխաները հսկողության տակ կառուցեցին այս փոքրիկ տնակը։
Նրանք մոտիվացված են, քանի որ ունեն ձեր ամբողջական ուշադրությունը և զբաղված են մի առաջադրանքով, որը շատ հեռու է վիդեոխաղերից,
պլանշետի սահեցումներից, Facebook-ից և նմանատիպ այլ բաներից։
Պատասխանատու հասարակությունը պետք է հնարավորինս արագ գործի։ Մասնագետները ահազանգում են։
«Երեխաների շրջանում սմարթֆոնների նկատմամբ կախվածության վարքագծի պայթյուն է գրանցվել։»
Կան հետազոտություններ, որոնք ստիպված եղան դադարեցվել, քանի որ երեխաները չէին կարողանում իրենց
բջջային հեռախոսների բացակայությամբ գլուխ բերել։
Ուստի նրանք ուզում էին մի քանի օր փորձարկել այն՝ առանց բջջային հեռախոսի և բջջային հեռախոսով։
Եվ փորձարկումը չկարողացավ իրականացվել, քանի որ երեխաները չէին կարող ապրել առանց իրենց բջջային հեռախոսների։
Եվ այս ուսումնասիրության մեջ դուք կարող եք տեսնել, որ սա այժմ կոչվում է կառուցվածքային հավասարումների մոդել, և
ես չեմ ուզում ձեզ վրա պարտադրել դրա մանրամասն ըմբռնումը։
Բայց ինչ եք այստեղ տեսնում, սա բջջային հեռախոսի կախվածության և դեպրեսիայի միջև կապերն են։
Դուք կարող եք տեսնել, որ երեք ժամանակային կետերում էլ՝ քանի որ դա երկարաժամկետ ուսումնասիրություն էր, հետազոտությունը կապված էր։
Եվ ոչ միայն դա, այն նաև միշտ ազդեցություն է ունեցել ապագայի վրա։
Սա հետևաբար շատ վտանգավոր է ապագայի համար, քանի որ դեպրեսիան այսօր առանձնահատուկ խնդիր է – մանկական և դեռահասների
հոգեբուժությունը դրա մասին մի երկու բան կարող է պատմել։
Մասնագետը պրագմատիկորեն քննարկում է այս անտեղյակության հնարավոր պատճառները:
Բոլոր կառավարությունները հսկայական օգուտ են ստանում այս տեխնոլոգիաներից՝ և՛ լիցենզիաների վաճառքից,
և՛ դրանցից ստացվող հսկայական հարկային եկամուտներից։
Տելեկոմունիկացիոն արդյունաբերությունը գրեթե միակն է, որը դեռևս աճ է ցուցաբերում և հանդիսանում է հարկային եկամուտների աղբյուր։
Մյուս կողմից, քաղաքական գործիչները բնականաբար նույնպես տեղյակ են այս սոցիալական երևույթներից, և նրանցից որոշները փորձում են
ներգրավվել դրանց մեջ և քաղաքական շահարկումների առարկա դարձնել։
Երրորդ կետը այն է, որ քաղաքական գործիչները այս տեխնոլոգիայի վաղ ընդունողների թվում են։
Ես չեմ ուզում անուններ նշել, բայց գիտեմ մի քանի քաղաքական գործիչների, որոնք կարելի է
բնութագրել որպես բջջային հեռախոսի կախյալներ։
«Ես, կարծում եմ, չունեմ գիտելիք, իշխանություն կամ հնարավորություն աշխարհը փոխելու համար, բայց մաքրում եմ իմ դռան
շեմը և փորձում ապրել այնպես, որ կարողանամ արդարացնել դա։»
«Մենք նաև այս տեղեկատվությունը էլփոստով ուղարկեցինք Բադ Լիբենցելի և Կալվի շրջանի մեր քաղաքապետերին, ինչպես նաև
տեղական խորհուրդներին, սակայն երբեք որևէ արձագանք չստացանք»
«Ես այցելեցի Նիդերլանդների, Բելգիայի և Գերմանիայի դպրոցներ և խոսեցի տնօրենների հետ, ասելով նրանց. "Սա է այն, ինչ
ճառագայթումը անում է մեր երեխաների հետ"։ Եվ մարդիկ ասում էին. "Բայց մենք դրա դեմ ոչինչ չենք կարող անել"։»
Ես գտնվում էի Նիդերլանդներում գտնվող միջազգային դպրոցում։ Նրանք ասացին՝ ճառագայթումը կարևոր չէ, քանի որ մեր երեխաները
պլանշետներով և բջջային հեռախոսներով ավելի շատ են սովորում։
Ես մոտեցա քաղաքական գործիչներին, և նրանք ասացին. «Լավ, կարող ենք պատկերացնել, որ դուք ճիշտ եք,
բայց մենք գործելու անհրաժեշտություն չենք տեսնում»: