Хтосьці называе гэта «абавязковымі зборамі», іншыя эўфемістычна — «паслугай узносаў»:
Меркаванні падзяліліся наконт плат за паслугі, якія аказвае ÖRR – грамадскае тэлерадыёвяшчэнне.
З 1 студзеня 2013 года так званы збор за ліцэнзію на вяшчанне для ARD, ZDF, Deutschlandradio і дзевяці іншых
грамадскіх рэгіянальных вяшчальнікаў аўтаматычна спаганяецца з КОЖНАГА прыватнага домаўладальніка ў Германіі.
І гэта цалкам незалежна ад таго, ці глядзяць калі-небудзь тэлевізар або слухаюць радыё людзі, якія жывуць у гэтым доме,
а таксама ад таго, ці ёсць там увогуле тэлевізар ці радыё.
Усё больш і больш людзей раздражняюцца гэтымі абавязковымі зборамі – асабліва тыя, хто
свядома пазбягае глядзець дзяржаўнае тэлебачанне.
Чаму варта гэтага пазбягаць? Ёсць шмат прычын:
1. Тэлевізар робіць цябе дурным
Занадта вялікі прагляд тэлевізара мае негатыўныя наступствы, асабліва для дзяцей:
Пазней яны сутыкаюцца з праблемамі ў школе і дэманструюць дэфіцыты ў сацыяльных паводзінах, як паказваюць даследаванні.
У пажылых людзей занадта працяглае прагляданне тэлевізара пагаршае вербальную памяць.
У маштабным доўгатэрміновым даследаванні штодзённы прагляд тэлевізара на працягу некалькіх гадзін прывёў да
значнага зніжэння здольнасці ўспамінаць вусную інфармацыю, незалежна ад іншых фактараў, якія ўплывалі.
Аднак усяго праз некалькі хвілін пасля пачатку праграмы 23-36% рэспандэнтаў не змаглі адказаць на пытанні тэсту пра яе змест.
Мы павінны зрабіць выснову, што выключаюцца не толькі думкі, але і ўвага — гэта значыць свядомае ўспрыманне.
Змест можа быць павярхоўна забыты, але ўплыў вобразаў на эмоцыі доўжыцца даўжэй!
2. Тэлебачанне аказвае гіпнатычны эфект і можа быць маніпулятыўным.
Дзік Сатфен выявіў, што тэлебачанне выклікае форму гіпнозу:
У пэўным сэнсе адбываецца прыпыненне думкі і пэўны недахоп волі.
Было выяўлена, што гэта адбываецца, калі кожная 32-я кадра ў фільме пустая або чорная.
Гэта стварае пульсацыю частатой 45 удараў у хвіліну, якую ўспрымае толькі падсвядомасць.
Ідэальна для выклікання глыбокага гіпнозу, падчас якога мы становімся прымальнымі
да перадаванай інфармацыі, паводле Сатфена.
Чым больш мы глядзім тэлевізар, тым глыбейшай становіцца гіпноз – да таго, што нават дзеці
ледзьве могуць вытрымаць адсутнасць тэлевізара.
Гледаць тэлевізар выклікае выдзяленне ў арганізме энкефалінаў і бэта-эндарфінаў — рэчываў, якія выклікаюць стан
эйфарыі і таксама выдзяляюцца пры прыёме пэўных наркотыкаў.
Гэта таксама азначае, што вы прытрымліваецеся праграм, якія вам нават не падабаюцца.
3. Мэйнстрымныя СМІ адмовіліся ад сваёй ролі кантрольнай сілы ў дзяржаве.
Як паказваюць шматлікія альтэрнатыўныя СМІ, дзяржаўныя медыя больш не выконваюць сваю першапачатковую мэту.
Як так званы чацвёрты стан, яны б мелі нагляднае палажэнне над трыма галінамі ўлады – заканадаўчай,
выканаўчай і судовай – з мэтай прадухілення злоўжыванняў уладай.
З гэтай мэтай СМІ павінны публікаваць палітычна значныя факты, якія ў адваротным выпадку былі б наўмысна схаваны.
Вось так насамрэч і павінны выкрывацца злоўжыванні ў палітыцы, а таксама ў эканоміцы і грамадстве.
Такім чынам, журналісты таксама падпадаюць пад «патрабаванне незалежнасці ад дзяржавы», каб
яны маглі «працаваць незалежна ад органаў улады».
Гэта адзіны спосаб забяспечыць эфектыўны кантроль.
Прадэманстраваныя праграмы паказваюць, што гэтая неабходная незалежнасць ад дзяржавы даўно перастала існаваць:
Федэральны канстытуцыйны суд таксама пацвердзіў сваю ролю апекуна дэмакратыі ў 1966 годзе ў сваім
гістарычным рашэнні, вядомым як «справа Шпігеля»:
Свабодная прэса, некантраляваная дзяржаўнымі органамі і не падлягаючая цэнзуры, з'яўляецца неад'емным элементам
свабоднай дзяржавы; у прыватнасці, свабодная, рэгулярна выдаваная палітычная прэса неабходная для сучаснай дэмакратыі.
Каб грамадзяне маглі прымаць палітычныя рашэнні, яны павінны быць поўнасцю інфармаваныя, але таксама павінны быць дасведчаныя пра
меркаванні, сфарміраваныя іншымі, і ўмець іх усёбакова ўзважваць.
Прэса падтрымлівае гэтую бясконцую дыскусію.
Аднак замест таго, каб выконваць свой абавязак, — нібыта «свабодная» прэса ў апошнія дзесяцігоддзі муціравала ў інструмент
прапаганды для фінансавых алігархаў з Білдэрберг-групы і Сусветнага эканамічнага форуму, якія
аказваюць значны кантроль як над палітыкай, так і над СМІ.
Гэта робіць не толькі дзяржаўных вяшчальнікаў, але і асноўныя СМІ ў цэлым галоўным інструментам ваяўнікоў,
«Вялікай фармы» і ўсяго лічбавага фінансавага комплексу.
Паколькі яны відавочна больш не з'яўляюцца незалежнымі, а трапілі ў рукі асоб і арганізацый, якія наўмысна маніпулююць
людзьмі і злоўжываюць імі ў зламысных мэтах, яны нясуць галоўную адказнасць за падманныя ваенныя хлусні і ваяўніцтва.
Яны прыкрываюць пастаянныя злачынствы, звязаныя з вакцынацыяй, глабальныя злачынствы па адчужэнні маёмасці, выкраданне дзясяткаў
тысяч дзяцей кожны год, напады з выкарыстаннем біялагічнай зброі, напады на ўвесь чалавечы род з дапамогай
выпраменьвання ад мабільных тэлефонаў і забруджанай ежы, і тысячы іншых злачынстваў.
Таму не дзіўна, што ўсё больш і больш людзей больш не бачаць сэнсу ў аплаце абавязковых збораў, асабліва таму, што
кожны плацельшчык збораў праз плату за ліцэнзію на вяшчанне ўскосна ўдзельнічае ў вышэйзгаданых злачынствах.
Ініцыятыва Beitragsstopper.de робіць маленькі крок у гэтым кірунку.
Разам з камандай адвакатаў, ён падтрымлівае людзей, якія жадаюць аспрэчыць збор за ліцэнзію на вяшчанне.
Адвакаты распрацавалі рэкамендацыі для дзеянняў і ўзоры лістоў, напрыклад, «Запярэчанне супраць паведамлення аб
ацэнцы паслуг плацяжнага агента», і гатовы даць кансультацыі па любых пытаннях, якія тычацца юрыдычных спрэчак.
Для пакрыцця сваіх выдаткаў карыстальнікам «Beitragsstopper» спаганяецца аднаразовая плата ў памеры 55,08
еўра, што адпавядае кошту ліцэнзіі на вяшчанне за квартал.
Пасля гэтага вы можаце карыстацца іх паслугамі без абмежаванняў.
Мэта кампаніі — выступіць супраць маніпулятыўнага асвятлення дзейнасці грамадскага тэлерадыёвяшчання і спыніць
абавязковую плату за ліцэнзійную дазволку шляхам судовых спраў.
Кампанія «Beitragsstopper» на дадзены момант грунтуецца на рашэнні Федэральнага канстытуцыйнага суда ад ліпеня 2018 года.
У той час суд адхіліў некалькі судовых пазоваў, у якіх сцвярджалася, што збор за
ліцэнзію на вяшчанне быў неканстытуцыйным.
Федэральны канстытуцыйны суд пастанавіў, што права на спагнанне платы за эфірнае тэлебачанне абгрунтаванае,
паколькі гледачы атрымліваюць пэўную індывідуальную выгаду.
Гэтая канкрэтная індывідуальная перавага ў першую чаргу заключалася б у прадастаўленні гледачам
аўтэнтычнага, разнастайнага асвятлення на аснове старанна праверанай інфармацыі.
Цяпер тыя, хто выступае супраць гэтай ініцыятывы, працуюць над тым, каб даказаць, што гэтая перавага не існуе, а наадварот.
Аднак амаль немагчыма самастойна сабраць аргументы і доказы, неабходныя для скасавання збору за эфірнае тэле- і радыёвяшчанне.
Вось чаму стваральнікі блакіроўшчыка ўзносаў распрацавалі праграму «rundfunkalarm.de».
Усяго за некалькі клікаў вы можаце стварыць скаргі ў праграму, якія цяжка аспрэчыць.
Іх затым можна даслаць дырэктарам і рэгіянальным саветам па вяшчанні станцый, калі прынцыпы журналісцкай працы зноў парушаны.
Пазіцыя тых, хто выступае супраць узносаў, заключаецца ў тым, каб перайсці ад скаргаў да дзеянняў.
Радыёбудзільнік дазваляе штодня з дапамогай тысяч удзельнікаў дасылаць сапраўдны навальнік скаргаў на праграмы дзяржаўным
вяшчальнікам і іх нагляднаму органу — вяшчальным саветам.
Гэтая калекцыя прызначана для дбайнага дакументавання сістэматычнай няўдачы і шырока
распаўсюджаных парушэнняў у дзяржаўным тэлебачанні, выходзячы далёка за межы асобных выпадкаў.
Мэта ў тым, каб потым змагчы выкарыстаць гэта як выбуховыя доказы для падтрымкі судовых дзеянняў.
На сённяшні дзень з дапамогай гэтага інструмента было створана больш за 50 000 скаргаў на праграму.
Гэтая праграма вельмі простая ў выкарыстанні, таму кожны можа зрабіць свой унёсак у тое, каб
падняць велізарную хвалю скаргаў на праграму:
Вы можаце выбраць адпаведны тэлеканал і праграму на выбраную дату.
Напрыклад: 05.03.25 – ARD – Tagesschau – а 10:40 раніцы
Затым вы націскаеце на прычыну скаргі на праграму, напрыклад, прадузятасць, фальсіфікацыю інфармацыі,
варагоўніцтва, асабісты паклёп, непрыстойны змест, цэнзуру.
Нарэшце, вы можаце ўвесці свае ўласныя прычыны або далучыцца да існуючых скаргаў па праграме.
Гэты агляд паказвае, што неправамерныя паводзіны грамадскага тэлерадыёвяшчання з'яўляюцца сістэматычнай
няўдачай, якая выходзіць далёка за межы асобных выпадкаў.
Усе гэтыя скаргі потым вяртаюцца ў працу «Beitragsstopper» (блакіроўшчыка ўзносаў), каб абгрунтаваць судовыя
пазовы супраць рашэнняў «Beitragsservice» (сэрвісу ўзносаў).
Кожны, хто як удзельнік ініцыятывы Beitragsstopper.de жадае падаць судовы пазоў супраць апавяшчэнняў аб ацэнцы, цяпер можа
атрымаць 230-старонкавую пазоўную заяву, якая дбайна дэманструе, што грамадскае
тэлерадыёвяшчанне зусім не выконвае сваю юрыдычную мандат.
Мэта — разгледзець справу ў адміністрацыйных судах да Федэральнага канстытуцыйнага суда, каб дамагчыся кардынальных змен.
Таму каманда, якая стаіць за «Beitragsstopper», хацела б, каб да яе далучылася як мага больш людзей.
Чым больш грунтоўнымі і шырокімі становяцца даныя пра неправамерныя паводзіны вядучых дзяржаўнага
тэлебачання, тым цяжэй будзе судам іх ігнараваць.
У той жа час шматлікія скаргі наконт праграмавання даюць зразумець дзяржаўным вяшчальнікам, што яны маюць справу не з
насельніцтвам, якое проста дазволіць сабе выхоўвацца ў жаданым кірунку, а з тым, што ўважліва за імі назірае і супраціўляецца.