Κάποιοι το αποκαλούν "υποχρεωτικά τέλη", άλλοι κατ' ευφημισμόν "υπηρεσία εισφορών":
Οι απόψεις διίστανται όσον αφορά τις εισφορές για τις υπηρεσίες που παρέχει η δημόσια ραδιοτηλεόραση ÖRR.
Από την 1η Ιανουαρίου 2013, το λεγόμενο τέλος άδειας από το ARD, το ZDF, το Deutschlandradio και άλλους εννέα
δημόσιους ραδιοτηλεοπτικούς φορείς εισπράττεται αυτόματα από ΚΑΘΕ ιδιωτικό νοικοκυριό στη Γερμανία.
Και αυτό είναι εντελώς ανεξάρτητο από το αν οι άνθρωποι που ζουν σε αυτό το νοικοκυριό ακούνε ποτέ τηλεόραση και ραδιόφωνο,
καθώς και από το αν υπάρχει τηλεόραση ή ραδιόφωνο εκεί.
Όλο και περισσότεροι άνθρωποι ενοχλούνται από αυτά τα υποχρεωτικά τέλη - ιδίως όσοι αποφεύγουν σκόπιμα την κρατική τηλεόραση.
Γιατί να το αποφύγετε; Υπάρχουν πολλοί λόγοι γι' αυτό:
1. η τηλεόραση σε κάνει ηλίθιο
Η υπερβολική κατανάλωση τηλεόρασης έχει αρνητικές συνέπειες, ιδίως για τα παιδιά:
Μελέτες δείχνουν ότι αργότερα αντιμετωπίζουν προβλήματα στο σχολείο και παρουσιάζουν ελλείψεις στην κοινωνική συμπεριφορά.
Η πολύωρη παρακολούθηση τηλεόρασης βλάπτει τη λεκτική μνήμη των ηλικιωμένων.
Σε μια μεγάλη μακροχρόνια μελέτη, οι ώρες καθημερινής κατανάλωσης τηλεόρασης οδήγησαν σε σημαντικά ελλείμματα στη μνήμη προφορικών
πληροφοριών - ανεξάρτητα από άλλους παράγοντες που επηρεάζουν.
Αλλά ακόμη και λίγα λεπτά μετά την έναρξη ενός προγράμματος - σε ένα τεστ - το 23-36% των ερωτηθέντων δεν ήταν πλέον
σε θέση να απαντήσει στην ερώτηση σχετικά με το περιεχόμενο.
Από αυτό πρέπει να συμπεράνουμε ότι δεν απενεργοποιούνται μόνο οι σκέψεις, αλλά και η προσοχή, δηλαδή η συνειδητή αντίληψη.
Το περιεχόμενο μπορεί να έχει ξεχαστεί επιφανειακά, αλλά η επίδραση των εικόνων στα συναισθήματα διαρκεί περισσότερο!
2. Η τηλεόραση έχει υπνωτιστική επίδραση και μπορεί να χειραγωγήσει.
Ο Dick Sutphen ανακάλυψε ότι η τηλεόραση προκαλεί μια μορφή ύπνωσης:
Σε κάποιο βαθμό, υπάρχει μια αναστολή της σκέψης και μια ορισμένη έλλειψη θέλησης.
Ανακαλύφθηκε ότι αυτό συμβαίνει όταν κάθε 32ο καρέ της ταινίας είναι χωρίς καρέ ή μαύρο.
"Αυτό δημιουργεί έναν παλμό 45 παλμών ανά λεπτό που γίνεται αντιληπτός μόνο από το υποσυνείδητο.
Ιδανικό για την πρόκληση "βαθιάς ύπνωσης", κατά την οποία γινόμαστε δεκτικοί στο
περιεχόμενο που αποστέλλεται - λέει ο Sutphen.
Όσο περισσότερο βλέπουμε τηλεόραση, τόσο πιο βαθιά γίνεται η ύπνωση - ακόμη και σε βαθμό που ακόμη και
τα παιδιά δύσκολα αντέχουν τη στέρηση της τηλεόρασης.
Η τηλεόραση απελευθερώνει εγκεφαλίνες και β-ενδορφίνες στο σώμα, ουσίες που σας φτιάχνουν και
απελευθερώνονται επίσης κατά τη λήψη ορισμένων ναρκωτικών.
Αυτό σημαίνει επίσης ότι μένετε συντονισμένοι σε προγράμματα που δεν σας αρέσουν καθόλου.
3. Τα κορυφαία μέσα ενημέρωσης έχουν εγκαταλείψει το ρόλο τους ως ελεγκτική δύναμη στο κράτος.
Όπως αποδεικνύουν τα πολυάριθμα εναλλακτικά μέσα ενημέρωσης, τα κρατικά μέσα ενημέρωσης
δεν εκπληρώνουν πλέον την αρχική τους αποστολή.
Ως η λεγόμενη τέταρτη εξουσία στο κράτος, θα έχουν μια λειτουργία ελέγχου των τριών κλάδων της κυβέρνησης -
νομοθετική, εκτελεστική και δικαστική - προκειμένου να αποτρέψουν την κατάχρηση εξουσίας.
Για το σκοπό αυτό, τα μέσα ενημέρωσης θα πρέπει να δημοσιοποιούν πολιτικά σημαντικά γεγονότα
που διαφορετικά θα παρέμεναν σκόπιμα κρυμμένα.
Η ιδέα ήταν να αποκαλυφθούν οι καταχρήσεις στην πολιτική, την οικονομία και την κοινωνία.
Για το λόγο αυτό, οι δημοσιογράφοι πρέπει επίσης να είναι "ανεξάρτητοι από το κράτος", ώστε να μπορούν να
"εργάζονται ανεξάρτητα από τους θεσμούς της εξουσίας".
Αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να εξασφαλιστεί αποτελεσματικός έλεγχος.
Τα προγράμματα στην οθόνη δείχνουν ότι αυτή η απαιτούμενη απόσταση από το κράτος έχει προ πολλού πάψει να υφίσταται:
Το Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο επιβεβαίωσε επίσης τον ρόλο του ως θεματοφύλακα της δημοκρατίας στην
ιστορική του απόφαση του 1966, τη λεγόμενη απόφαση Spiegel:
"Ένας ελεύθερος Τύπος, που δεν ελέγχεται από τη δημόσια εξουσία και δεν υπόκειται σε λογοκρισία, αποτελεί βασικό στοιχείο ενός
φιλελεύθερου κράτους- ειδικότερα, ένας ελεύθερος, τακτικά δημοσιευόμενος πολιτικός Τύπος
είναι απαραίτητος για τη σύγχρονη δημοκρατία.
Για να μπορούν οι πολίτες να λαμβάνουν πολιτικές αποφάσεις, πρέπει να είναι πλήρως ενημερωμένοι, αλλά πρέπει
επίσης να είναι σε θέση να αναγνωρίζουν και να σταθμίζουν τις απόψεις που έχουν διαμορφώσει οι άλλοι.
Ο Τύπος διατηρεί αυτή τη συνεχή συζήτηση".
Ωστόσο, αντί να εκπληρώνει το καθήκον του, ο - μόνο υποτίθεται - "ελεύθερος" Τύπος έχει μεταλλαχθεί τις τελευταίες δεκαετίες σε
εργαλείο προπαγάνδας για τους οικονομικούς ολιγάρχες της Ομάδας Μπίλντερμπεργκ και του Παγκόσμιου Οικονομικού
Φόρουμ, οι οποίοι έχουν σημαντικό έλεγχο τόσο στην πολιτική όσο και στα μέσα ενημέρωσης.
Αυτό καθιστά όχι μόνο τους δημόσιους ραδιοτηλεοπτικούς σταθμούς, αλλά τα κορυφαία μέσα ενημέρωσης στο σύνολό τους, το κύριο
εργαλείο των πολεμοκάπηλων, της Μεγάλης Φαρμακοβιομηχανίας και ολόκληρου του ψηφιακού χρηματοπιστωτικού συμπλέγματος.
Δεδομένου ότι προφανώς δεν είναι πλέον ανεξάρτητες, αλλά έχουν πέσει στα χέρια ανθρώπων και οργανώσεων που σκόπιμα θέλουν να
χειραγωγήσουν τους ανθρώπους και να τους καταχραστούν για κακούς σκοπούς, φέρουν την κύρια ευθύνη
για τα δόλια πολεμικά ψέματα και την πολεμοκαπηλεία.
Καλύπτουν τα συνεχιζόμενα εγκλήματα εμβολιασμού, τα εγκλήματα παγκόσμιας απαλλοτρίωσης, τις χιλιάδες απαγωγές παιδιών κάθε
χρόνο, καλύπτουν τις επιθέσεις με βιολογικά όπλα καθώς και τις επιθέσεις μέσω κινητών τηλεφώνων και μολυσμένων
τροφίμων σε ολόκληρη την ανθρωπότητα και χιλιάδες άλλα.
Δεν είναι λοιπόν περίεργο που όλο και περισσότεροι άνθρωποι δεν είναι πλέον πρόθυμοι να πληρώνουν υποχρεωτικά τέλη
άδειας χρήσης, ειδικά όταν κάθε κάτοχος άδειας χρήσης είναι έμμεσα συνένοχος στα εγκλήματα που μόλις αναφέρθηκαν.
Η πρωτοβουλία Beitragsstopper.de κάνει ένα μικρό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση.
Μαζί με μια ομάδα δικηγόρων, υποστηρίζει τους ανθρώπους που θέλουν να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους κατά του τέλους αδείας.
Οι δικηγόροι έχουν συντάξει συστάσεις για δράση και υποδείγματα επιστολών, π.χ. "Ένσταση κατά ειδοποίησης
εκτίμησης από την υπηρεσία Beitragsservice" και είναι διαθέσιμοι να απαντήσουν σε ερωτήσεις στη νομική μάχη.
Για να καλύψουν το κόστος τους, οι χρήστες του "stopper εισφορών" χρεώνονται με μια εφάπαξ πληρωμή 55,08 ευρώ, η οποία
αντιστοιχεί στο τέλος άδειας χρήσης για ένα τρίμηνο του έτους.
Μετά από αυτό μπορείτε να χρησιμοποιείτε τις υπηρεσίες τους επ' αόριστον.
Σκοπός της εκστρατείας είναι να διαμαρτυρηθεί με αυτόν τον τρόπο κατά της παραπλανητικής πληροφόρησης από τους
δημόσιους ραδιοτηλεοπτικούς φορείς και να τερματιστεί η υποχρεωτική συνεισφορά με νομικά μέσα.
Η εκστρατεία "stopper εισφορών" βασίζεται επί του παρόντος σε απόφαση του Ομοσπονδιακού
Συνταγματικού Δικαστηρίου του Ιουλίου 2018.
Εκείνη την εποχή, το δικαστήριο είχε απορρίψει αρκετές προσφυγές που αφορούσαν την αντισυνταγματικότητα του τέλους αδείας.
Το Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο έκρινε ότι το δικαίωμα είσπραξης τελών αδείας είναι δεδομένο
επειδή ο τηλεθεατής λαμβάνει συγκεκριμένο ατομικό όφελος.
Αυτό το συγκεκριμένο ατομικό πλεονέκτημα θα συνίστατο κυρίως στο γεγονός ότι θα προσφερόταν στον θεατή αυθεντικό, διαφορετικό
ρεπορτάζ βασισμένο σε προσεκτικά ελεγμένες πληροφορίες.
Τώρα οι ανακόπτοντες τη συνεισφορά εργάζονται για να αποδείξουν ότι αυτό το πλεονέκτημα δεν
υπάρχει, αλλά μάλλον ότι συμβαίνει το αντίθετο.
Ωστόσο, είναι σχεδόν αδύνατο να συγκεντρώσετε μόνοι σας τα επιχειρήματα και τα αποδεικτικά στοιχεία
που απαιτούνται για τη μείωση του τέλους αδείας.
Για το λόγο αυτό οι κατασκευαστές του stopper συνεισφοράς ανέπτυξαν το πρόγραμμα "rundfunkalarm.de".
Με λίγα μόνο κλικ, μπορείτε να δημιουργήσετε καταγγελίες προγραμμάτων που είναι δύσκολο να αμφισβητηθούν.
Αυτά μπορούν στη συνέχεια να αποσταλούν στους διευθυντές και στα κρατικά συμβούλια ραδιοτηλεοπτικών σταθμών, όταν όλες οι
αρχές της δημοσιογραφικής εργασίας έχουν και πάλι παραβιαστεί.
Η θέση των ανθρώπων που εμποδίζουν τη συνεισφορά είναι να περάσουν από το να παραπονιούνται στο να πράττουν.
Το Broadcasting Alert δίνει τη δυνατότητα σε χιλιάδες συνεισφέροντες να υποβάλλουν καθημερινά μια πραγματική πλημμύρα
καταγγελιών προγραμμάτων στους δημόσιους ραδιοτηλεοπτικούς φορείς και στα εποπτικά τους όργανα, τα Συμβούλια Ραδιοτηλεόρασης.
Με αυτή τη συλλογή, η συστηματική αποτυχία και τα εκτεταμένα αδικήματα της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης θα
αποδειχθούν σχολαστικά πολύ πέρα από τη μεμονωμένη περίπτωση.
Ο στόχος είναι να είναι σε θέση να το χρησιμοποιήσουν ως εκρηκτικό αποδεικτικό στοιχείο για την υποστήριξη νομικών ενεργειών.
Πάνω από 50.000 καταγγελίες προγραμμάτων έχουν ήδη δημιουργηθεί με τη χρήση αυτού του εργαλείου.
Το πρόγραμμα αυτό είναι πολύ εύκολο στη χρήση, ώστε ο καθένας να μπορεί να βοηθήσει στην απελευθέρωση
ενός τεράστιου κύματος παραπόνων για το πρόγραμμα:
Μπορείτε να επιλέξετε το σχετικό τηλεοπτικό κανάλι και πρόγραμμα κατά την ημερομηνία της συγκεκριμένης ημέρας.
Για παράδειγμα: 05.03.25 - ARD - Tagesschau - στις 10:40 π.μ.
Στη συνέχεια κάνετε κλικ στον λόγο της καταγγελίας για το πρόγραμμα, για παράδειγμα μονομέρεια,
ψευδείς αναφορές, πολεμοκάπηλος, προσωπική δυσφήμιση, άσεμνο περιεχόμενο, λογοκρισία.
Τέλος, μπορείτε να πληκτρολογήσετε τους δικούς σας λόγους ή να ενταχθείτε σε υπάρχουσες καταγγελίες του προγράμματος.
Το αποτέλεσμα είναι μια επισκόπηση που δείχνει ότι η κακή συμπεριφορά της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης είναι μια συστηματική
αποτυχία που υπερβαίνει κατά πολύ τις μεμονωμένες περιπτώσεις.
Όλες αυτές οι καταγγελίες διοχετεύονται στη συνέχεια στο έργο των "Beitragstoppers" προκειμένου να τεκμηριώσουν
τις καταγγελίες κατά των αποφάσεων της "Beitragsservice".
Τα μέλη της πρωτοβουλίας Beitragsstopper.de που θέλουν να κινηθούν νομικά κατά των ειδοποιήσεων αξιολόγησης έχουν τώρα στη
διάθεσή τους ένα κείμενο αξιώσεων 230 σελίδων, το οποίο δείχνει λεπτομερώς ότι η δημόσια ραδιοτηλεόραση
δεν εκπληρώνει στο ελάχιστο τη νόμιμη αποστολή της.
Ο στόχος είναι να αγωνιστούμε μέσω των διοικητικών δικαστηρίων μέχρι το Ομοσπονδιακό Συνταγματικό
Δικαστήριο για να επιτύχουμε μια θεμελιώδη αλλαγή.
Η ομάδα "Beitragstopper" θα ήθελε επομένως να συμμετάσχουν όσο το δυνατόν περισσότεροι άνθρωποι.
Όσο πιο τεκμηριωμένα και ευρύτερα γίνονται τα στοιχεία για τα παραπτώματα των δημόσιων ραδιοτηλεοπτικών φορέων, τόσο
πιο δύσκολο θα είναι για τα δικαστήρια να τα παραβλέψουν.
Ταυτόχρονα, τα πολλά παράπονα για το πρόγραμμα κάνουν τον δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα να συνειδητοποιήσει ότι δεν πρόκειται για
έναν λαό που απλώς επιτρέπει να εκπαιδευτεί προς την επιθυμητή κατεύθυνση, αλλά για
έναν λαό που τον παρακολουθεί και αντιστέκεται.