Iuj nomas ĝin "devigaj kotizoj", aliaj eŭfemisme nomas ĝin "kontribua servo":
Opinioj estas dividitaj pri la kotizoj postulitaj por la servoj provizitaj de la ÖRR – publika dissendado.
Ekde la 1-a de januaro 2013, la tiel nomata elsendlicenca kotizo por ARD, ZDF, Deutschlandradio kaj naŭ aliaj
publikaj regionaj dissendantoj estas aŭtomate kolektata de ĉiu privata hejmo en Germanio.
Kaj tio estas tute sendependa de tio, ĉu la homoj loĝantaj en ĉi tiu domanaro iam ajn spektas televidon aŭ aŭskultas radion,
kaj ankaŭ de tio, ĉu tie eĉ ekzistas televidilo aŭ radio.
Pli kaj pli da homoj ĉiam pli ĝeniĝas pro ĉi tiuj devigaj kotizoj – precipe tiuj, kiuj intence evitas spekti ŝtatan televidon.
Kial eviti ĝin? Estas multaj kialoj:
1. Televido igas vin stulta
Troa televida konsumado havas negativajn konsekvencojn, precipe por infanoj:
Ili poste spertas problemojn en la lernejo kaj montras mankojn en socia konduto, kiel montras studoj.
Ĉe maljunuloj, tro longa televidspektado malbonigas la verban memoron.
En grandskala longtempa studo, ĉiutaga televida spektado daŭranta plurajn horojn kondukis al signifaj malfacilaĵoj en la rememorado
de parolita informo – sendepende de aliaj influaj faktoroj.
Tamen, nur kelkajn minutojn post la komenco de programo, 23–36% de la respondantoj ne
povis respondi demandojn pri ĝia enhavo en testo.
Ni devas konkludi, ke ne nur pensoj estas malŝaltitaj, sed ankaŭ atento – tio estas, konscia percepto.
La enhavo eble estis supraĵe forgesita, sed la efiko de la bildoj sur la emocioj daŭras pli longe!
2. Televido havas hipnotan efikon kaj povas esti manipula.
Dick Sutphen malkovris, ke televido induktas formon de hipnozo:
En iu senco, ekzistas suspendo de pensado kaj certa manko de volforto.
Oni malkovris, ke tio okazas kiam ĉiu 32-a kadro en la filmo estas malplena aŭ nigra.
Tio kreas pulsadon de 45 batoj por minuto, kiun perceptas nur la subkonscio.
Ideala por induki profundan hipnozon, dum kiu ni iĝas receptivaj al la transdonita enhavo, laŭ Sutphen.
Ju pli ni rigardas televidon, des pli profunda iĝas la hipnozo – ĝis la grado, ke eĉ
infanoj apenaŭ povas elteni esti sen televido.
Televido liberigas enkefalinojn kaj beta-endorfinojn en la korpo, substancojn kiuj igas vin senti vin ebria kaj
kiuj ankaŭ estas liberigitaj kiam oni prenas certajn drogojn.
Tio ankaŭ signifas, ke vi restas ĉe programoj, kiujn vi eĉ ne ŝatas.
3. La ĉefaj amaskomunikiloj rezignis pri sia rolo kiel kontrolpotenco en la ŝtato.
Kiel multaj alternativaj amaskomunikiloj montras, la ŝtataj amaskomunikiloj ne plu plenumas sian originan celon.
Kiel la tiel nomata kvara estato, ili havus superrigardan rolon super la tri branĉoj de la registaro – la leĝdona, la
ekzekutiva kaj la juĝa – por malhelpi la misuzon de potenco.
Por tiu celo, la amaskomunikiloj devus publikigi politike signifajn faktojn, kiuj alie restus intence kaŝitaj.
Tiel devus esti efektive malkaŝitaj misuzoj en politiko, same kiel en la ekonomio kaj la socio.
Tial ĵurnalistoj ankaŭ estas submetataj al la "postulo de sendependeco de la ŝtato", por ke ili povu
"labori sendepende de la institucioj de potenco".
Ĉi tio estas la sola maniero certigi efikan kontrolon.
La montritaj programoj pruvas, ke tiu necesa sendependeco de la ŝtato jam delonge ĉesis ekzisti:
La Federacia Konstitucia Kortumo ankaŭ konfirmis sian rolon kiel gardanto de demokratio en 1966 en
sia historia decido, konata kiel la Spiegel-decido:
"Libera gazetaro, ne kontrolata de publikaj aŭtoritatoj kaj ne submetata al cenzuro, estas esenca elemento de
libera ŝtato; precipe libera, regule publikigata politika gazetaro estas nemalhavebla por moderna demokratio."
Se civitanoj devas fari politikajn decidojn, ili devas esti plene informitaj, sed ili ankaŭ devas konscii pri la opinioj
formitaj de aliaj kaj povi pesi ilin unu kontraŭ la alia.
La gazetaro daŭrigas ĉi tiun daŭran diskuton.
Tamen, anstataŭ plenumi sian devon, la – nur supozeble – "libera" gazetaro en la lastaj jardekoj mutaciĝis en propagandan ilon por
la financaj oligarkoj de la Bilderberg-Grupo kaj de la Monda Ekonomia Forumo, kiuj ekzercas signifan
kontrolon super kaj politiko kaj amaskomunikiloj.
Tio faras ne nur publikajn dissendantojn, sed ankaŭ la ĉefajn amaskomunikilojn entute, la ĉefan ilon de militinstigantoj,
de Big Pharma kaj de la tuta cifereca financa komplekso.
Ĉar ili evidente ne plu estas sendependaj, sed falis en la manojn de individuoj kaj organizoj, kiuj intence manipulas homojn
kaj misuzas ilin por malicaj celoj, ili portas la ĉefan respondecon pri trompaj militaj mensogoj kaj militinstigado.
Ili kaŝas daŭrajn krimojn pri vakcinado, tutmondajn krimojn pri eksproprietado, dekmilojn da infrokidnapadoj ĉiujare, atakojn per
biologiaj armiloj, atakojn kontraŭ la tuta homa raso per poŝtelefona radiado kaj
kontaminita manĝaĵo, kaj milojn da aliaj krimoj.
Tial ne estas surprizo, ke pli kaj pli da homoj ne plu vidas la sencon pagi devigajn kotizojn, precipe ĉar ĉiu
kotizpaganto per sia dissendlicenca kotizo estas nerekte implikita en la supre menciitaj krimoj.
La iniciato Beitragsstopper.de faras malgrandan paŝon en tiu direkto.
Kun teamo de advokatoj, ĝi subtenas homojn, kiuj deziras kontesti la elsendlicencan kotizon.
La advokatoj ellaboris rekomendojn pri agado kaj specimenajn leterojn, ekzemple "Objekcio al sciigo pri taksado
de kontribua servo", kaj disponeblas por doni konsilojn pri ajnaj demandoj rilataj al juraj disputoj.
Por kovri siajn kostojn, uzantoj de la "Beitragsstopper" estas ŝargataj per unufoja pago de €55,08, kio
respondas al la elsendlicenca kotizo por kvarono de jaro.
Post tio, vi povas uzi iliajn servojn sen limigo.
La celo de la kampanjo estas protesti kontraŭ la manipula raportado de publika dissendado kaj
per jura ago ĉesigi la devigan licenckotizon.
La kampanjo "Beitragsstopper" nuntempe baziĝas sur decido de la Federacia Konstitucia Kortumo en julio 2018.
Tiutempe la tribunalo malakceptis plurajn procesojn, kiuj asertis, ke la kotizo por la elsendlicenco estis kontraŭkonstitucia.
La Federacia Konstitucia Kortumo decidis, ke la rajto postuli elsendkotizojn estis pravigita, ĉar
spektantoj ricevas konkretan, individuan avantaĝon.
Ĉi tiu specifa, individua avantaĝo ĉefe konsistus el oferti al spektantoj aŭtentan, diversan
raportadon bazitan sur zorge esplorita informo.
Nun la kontribu-haltigiloj laboras por pruvi, ke ĉi tiu avantaĝo ne ekzistas, sed male, ke la kontraŭo estas vera.
Tamen estas preskaŭ neeble memstare kolekti la argumentojn kaj pruvojn necesajn por abolicii la elsendlicencan kotizon.
Tial la kreintoj de la kontribua blokilo evoluigis la programon "rundfunkalarm.de".
Per nur kelkaj klakoj, vi povas krei programajn plendojn, kiujn estas malfacile kontesti.
Tiujn oni tiam povas sendi al la direktoroj kaj al la regionaj dissendaj konsilioj de la stacioj, kiam ĉiuj
principoj de ĵurnalista laboro denove estas malobservitaj.
La pozicio de tiuj, kiuj kontraŭas kontribuojn, estas moviĝi de plendado al agado.
La radio-alarma servo ebligas sendi veran inondon da programaj plendoj al publikaj dissendantoj kaj iliaj
kontrolaj instancoj, la dissendokonsilioj, ĉiutage kun la helpo de miloj da kontribuantoj.
Ĉi tiu kolekto celas zorge dokumenti la sisteman malsukceson kaj la vastan miskonduton de publika
dissendado, irante multe preter individuaj kazoj.
La celo estas poste povi uzi ĉi tion kiel eksplodan pruvon por subteni juran agon.
Ĝis nun, per ĉi tiu ilo estis generitaj pli ol 50 000 programaj plendoj.
Ĉi tiu programo estas tre facila por uzi, tiel ke ĉiu povas kontribui al ekigo de enorma ondo da plendoj pri la programo:
Vi povas elekti la koncernan televidan kanalon kaj programon en la respektiva tago.
Ekzemple: 05.03.25 – ARD – Tagesschau – je la 10:40 matene.
Poste vi alklakas la kialon de la plendo pri la programo, ekzemple: partiokeco, malvera raportado,
militinstigado, persona kalumnio, maldecenca enhavo, cenzuro.
Fine, vi povas tajpi viajn proprajn kialojn aŭ aliĝi al ekzistantaj plendoj pri la programo.
Ĉi tio donas superrigardon, kiu montras, ke la miskonduto de publika dissendado estas sistemeca
malsukceso, kiu multe superas individuajn kazojn.
Ĉiuj ĉi plendoj tiam estas reen enmetitaj en la laboron de la "Beitragsstopper" (kontribuaĵ-haltigilo) por subteni la plendojn
kontraŭ la decidoj de la "Beitragsservice" (kontribuaĵ-servo).
Ĉiu, kiu kiel membro de la iniciato Beitragsstopper.de deziras entrepreni juran agon kontraŭ la taksaj avizoj, nun povas
akiri 230-paĝan procesan plendon, kiu zorge pruvas, ke publika dissendado tute ne plenumas sian laŭleĝan mandaton.
La celo estas porti la kazon tra la administraciaj tribunaloj ĝis la Federacia
Konstitucia Kortumo por efektivigi fundamentan ŝanĝon.
La teamo malantaŭ "Beitragsstopper" tial ŝatus vidi, ke kiel eble plej multaj homoj partoprenu.
Ju pli ampleksaj kaj detalaj fariĝas la datumoj pri miskonduto de publikservaj dissendantoj, des
pli malfacile estos por la tribunaloj ignori ilin.
Samtempe la multaj plendoj pri programado klare montras al publikaj dissendantoj, ke ili ne traktas loĝantaron, kiu
simple permesos al si esti edukita en la dezirata direkto, sed prefere tiun, kiu atente ilin observas kaj rebatas.