Ոմանք այն անվանում են «պարտադիր վճարներ», մյուսները էվֆեմիստիկ կերպով այն կոչում են «նպաստային ծառայություն»:
Աზգան տեսակետները տարբեր են ÖRR-ի՝ հանրային ծառայող հեռարձակման մատուցած ծառայությունների համար գանձվող վճարների վերաբերյալ։
2013 թվականի հունվարի 1-ից ի վեր Գերմանիայում յուրաքանչյուր մասնավոր տնային տնտեսությունից ավտոմատ կերպով գանձվում է ARD-ի,
ZDF-ի, Deutschlandradio-ի և ինը այլ հանրային տարածաշրջանային հեռարձակողների համար կոչվող «հեռարձակման լիցենզիայի վճարը»։
Եվ սա ամբողջությամբ անկախ է նրանից՝ արդյոք այս տանը ապրող մարդիկ երբևէ դիտում են հեռուստացույց կամ լսում ռադիո, և նույնիսկ
նրանից, արդյոք այնտեղ ընդհանրապես կա հեռուստացույց կամ ռադիո։
Ավելի ու ավելի շատ մարդիկ նյարդայնանում են այս պարտադիր վճարներից՝ հատկապես նրանք, ովքեր դիտմամբ
խուսափում են պետական հեռուստատեսություն դիտելուց։
Ինչու՞ խուսափել դրանից։ Կան բազմաթիվ պատճառներ։
1. հեռուստացույցը քեզ հիմար է դարձնում
Չափից ավելի հեռուստացույց դիտելը բացասական հետևանքներ ունի, հատկապես երեխաների համար:
Հետագայում նրանք դպրոցում խնդիրների են հանդիպում և, ինչպես ցույց են տալիս ուսումնասիրությունները,
սոցիալական վարքագծում թերություններ են դրսևորում։
Տարեց մարդկանց մոտ հեռուստացույցը չափազանց երկար դիտելը խանգարում է բանավոր հիշողությանը։
Մեծածավալ երկարաժամկետ ուսումնասիրության մեջ օրական մի քանի ժամ հեռուստացույց դիտելը հանգեցրեց բանավոր տեղեկատվության
հիշողության զգալի պակասի՝ անկախ այլ ազդող գործոններից։
Սակայն ծրագրի մեկնարկից ընդամենը մի քանի րոպե անց հարցվածների 23–36%-ը թեստում չեն կարողացել
պատասխանել դրա բովանդակության վերաբերյալ հարցերին։
Պետք է եզրակացնել, որ ոչ միայն մտքերը անջատված են, այլև ուշադրությունը՝ այսինքն՝ գիտակցական ընկալումը։
Բովանդակությունը կարող է մակերեսորեն մոռացվել, բայց պատկերների ազդեցությունը զգացմունքների վրա ավելի երկար է տևում։
2. Հեռուստատեսությունը հիպնոտիկ ազդեցություն ունի և կարող է մանիպուլյատիվ լինել։
Դիկ Սութֆենը պարզեց, որ հեռուստատեսությունը առաջացնում է հիպնոզի մի ձև։
Մի իմաստով մտածողությունը կասեցվում է, և նկատվում է կամքի ուժի որոշակի պակաս։
Բացահայտվել է, որ սա տեղի է ունենում, երբ ֆիլմի յուրաքանչյուր 32-րդ կադրը դատարկ կամ սև է։
Սա առաջացնում է րոպեում 45 զարկ ունեցող պուլսացիա, որը ընկալվում է միայն ենթագիտակցության կողմից։
Իդեալական է խոր հիպնոզ առաջացնելու համար, որի ընթացքում, ըստ Սութփենի, մենք դառնում ենք
փոխանցվող բովանդակության նկատմամբ ընդունողական։
որքան շատ ենք դիտում հեռուստացույց, այնքան խորանում է հիպնոզը՝ այն աստիճանի, որ անգամ երեխաները
հազիվ են կարողանում դիմանալ հեռուստացույցից զրկվելուն։
Հեռուստացույցը օրգանիզմում արտազատում է էնկեֆալիններ և բետա-էնդորֆիններ՝ նյութեր, որոնք ստիպում են
քեզ բարձր տրամադրություն զգալ և որոնք նույնպես արտազատվում են որոշ թմրանյութեր ընդունելիս։
Սա նաև նշանակում է, որ դու շարունակում ես օգտագործել այն ծրագրերը, որոնք անգամ չես սիրում։
3. Հիմնական լրատվամիջոցները հրաժարվել են իրենց դերից որպես պետությունում վերահսկող ուժ։
Ինչպես բազմաթիվ այլընտրանքային լրատվամիջոցներ են ցույց տալիս, պետական լրատվամիջոցները
այլևս չեն կատարում իրենց սկզբնական նպատակը։
Այն, ինչը կոչվում է «չորրորդ իշխանություն», պետք է ունենար հսկողական դեր կառավարության երեք ճյուղերի՝ օրենսդիր, գործադիր
և դատական, նկատմամբ՝ իշխանության չարաշահումը կանխելու համար։
Այս նպատակով լրատվամիջոցները պետք է հրապարակեն քաղաքականապես նշանակալի փաստեր, որոնք
հակառակ դեպքում դիտավորությամբ թաքցված կմնային։
Այսպես պետք է իրականում բացահայտվեն քաղաքականության, ինչպես նաև տնտեսության և հասարակության մեջ տեղ գտած չարաշահումները։
Ուստի լրագրողները նույնպես ենթակա են «պետությունից անկախ լինելու պահանջին», որպեսզի
կարողանան «իշխանության մարմիններից անկախ աշխատել»։
Սա միակ միջոցն է արդյունավետ վերահսկողություն ապահովելու համար։
Ցուցադրված ծրագրերը ցույց են տալիս, որ պետությունից պահանջվող այս անկախությունը վաղուց այլևս գոյություն չունի։
Ֆեդերալ Սահմանադրական Դատարանը 1966 թվականին իր պատմական, «Շպիգելի վճիռ» կոչվող որոշմամբ ևս մեկ անգամ
հաստատեց իր դերը որպես ժողովրդավարության պահապան։
Ազատ մամուլը, որը չի վերահսկվում պետական իշխանությունների կողմից և չի ենթարկվում цензуре, ազատ պետության անփոխարինելի տարր
է; մասնավորապես, ազատ և պարբերաբար հրատարակվող քաղաքական մամուլը անհրաժեշտ է ժամանակակից ժողովրդավարության համար։
Եթե քաղաքացիները պետք է քաղաքական որոշումներ կայացնեն, նրանք պետք է լիովին տեղեկացված լինեն, սակայն նրանք նաև պետք է տեղյակ լինեն
ուրիշների ձևավորած կարծիքներից և կարողանան դրանք իրար դեմ կշռել։
Մամուլը շարունակական այս քննարկումը շարունակեցնում է։
Այնուամենայնիվ, իր դերը կատարելու փոխարեն, իբր «ազատ» մամուլը վերջին տասնամյակներում վերածվել է Բիլդերբերգի խմբի և
Համաշխարհային տնտեսական ֆորումի ֆինանսական օլիգարխների քարոզչական գործիքի, որոնք մեծ վերահսկողություն են
իրականացնում թե՛ քաղաքականության, թե՛ լրատվամիջոցների վրա։
Սա ոչ միայն հանրային հեռարձակողներին, այլև հիմնական լրատվամիջոցներին ամբողջությամբ դարձնում է
պատերազմ հրահրողների, «Մեծ Ֆարմա»-ի և ամբողջ թվային ֆինանսական համալիրի գլխավոր գործիքը։
Քանի որ նրանք ակնհայտորեն այլևս անկախ չեն, այլ անցել են այնպիսի անհատների ու կազմակերպությունների ձեռքը, որոնք դիտավորյալ
մանիպուլացնում են մարդկանց և չար նպատակներով շահագործում, նրանք կրում են հիմնական պատասխանատվությունը
խաբուսիկ պատերազմական ստերի և պատերազմավարության համար։
Նրանք ծածկում են շարունակվող պատվաստումների հանցագործությունները, համաշխարհային գույքի հափշտակման հանցագործությունները, ամեն տարի
տասնյակ հազարավոր երեխաների առևանգումները, կենսաբանական զենքի հարձակումները, բջջային հեռախոսների ճառագայթման և
աղտոտված սննդի միջոցով ամբողջ մարդկությանը ուղղված հարձակումները և հազարավոր այլ հանցագործություններ։
Ուստի ոչ մի զարմանալի բան չկա, որ ավելի ու ավելի շատ մարդիկ այլևս չեն տեսնում պարտադիր վճարներ կատարելու իմաստը, հատկապես որ
յուրաքանչյուր վճարող անուղղակիորեն մեղսակից է վերոհիշյալ հանցագործություններին՝ իր հեռարձակման լիցենզիայի վճարի միջոցով։
Beitragsstopper.de նախաձեռնությունը այս ուղղությամբ փոքր քայլ է անում։
Փաստաբանների թիմով այն աջակցում է այն մարդկանց, ովքեր ցանկանում են վիճարկել հեռարձակման լիցենզիայի վճարը։
Փաստաբանները կազմել են գործողությունների առաջարկություններ և նմուշային նամակներ, օրինակ՝ «Ժառանգության հարկի վճարման
ծառայության հաշվարկման ծանուցմանը առարկություն», և պատրաստ են խորհրդատվություն տրամադրել
իրավական վեճերի հետ կապված ցանկացած հարցի շուրջ։
Իր ծախսերը հոգալու համար «Beitragsstopper»-ի օգտվողներից գանձվում է մեկանգամյա վճար՝ 55,08 €, որը
համարժեք է մեկ եռամսյակի հեռարձակման արտոնավճարին։
Դրանից հետո կարող եք օգտվել նրանց ծառայություններից առանց սահմանափակումների։
Քարոզարշավի նպատակը հանրային հեռարձակման մանիպուլյատիվ լուսաբանմանը բողոքարկելն է և իրավական
միջոցներով պարտադիր լիցենզավորման վճարը չեղարկելն է։
«Beitragsstopper» արշավը ներկայումս հիմնված է 2018 թվականի հուլիսին Ֆեդերալ Սահմանադրական Դատարանի կայացրած որոշման վրա։
Այդ ժամանակ դատարանը մերժեց մի շարք հայցեր, որոնք պնդում էին, որ հեռարձակման լիցենզիայի վճարը հակաօրինական է։
Դաշնային սահմանադրական դատարանը որոշեց, որ հեռարձակման վճարներ գանձելու իրավունքը հիմնավորված է, քանի
որ դիտողները ստանում են կոնկրետ, անհատական օգուտ։
Այս կոնկրետ անհատական առավելությունը հիմնականում կկազմվեր դիտողներին մանրակրկիտ ուսումնասիրված տեղեկությունների
վրա հիմնված իսկական և բազմազան լրագրություն առաջարկելուց։
Հիմա նվիրատվության արգելափակիչները աշխատում են ապացուցելու, որ այս առավելությունը գոյություն չունի, այլ հակառակը ճիշտ է։
Այնուամենայնիվ, գրեթե անհնար է ինքնուրույն հավաքել հեռարձակման լիցենզիայի վճարը չեղարկելու
համար անհրաժեշտ փաստարկներն ու ապացույցները։
Այդ պատճառով նվիրատվությունների արգելափակիչի հեղինակները մշակեցին «rundfunkalarm.de» ծրագիրը։
Մի քանի կտտոցով դուք կարող եք ստեղծել ծրագրային բողոքներ, որոնք դժվար է վիճարկել։
Երբ լրագրողական աշխատանքի բոլոր սկզբունքները կրկին խախտվում են, դրանք կարելի է ուղարկել հեռուստաալիքների
տնօրեններին և տարածաշրջանային հեռարձակման խորհուրդներին։
Նվիրատվություններին դեմ գտնվողների դիրքորոշումն այն է, որ նրանք պետք է անցնեն բողոքելուց գործողությունների անցնելու։
Ռադիոալարմը հնարավորություն է տալիս հազարավոր մասնակիցների օգնությամբ ամեն օր հանրային հեռարձակողներին և
նրանց հսկող մարմիններին՝ հեռարձակման խորհուրդներին, ուղարկել ծրագրերի վերաբերյալ բողոքների իսկական հեղեղ։
Այս հավաքածուն նախատեսված է մանրակրկիտ փաստագրելու հանրային հեռարձակման համակարգային ձախողումն ու լայնածավալ անբարեխիղճ
վարքագիծը, որը անհատական դեպքերից շատ ավելի հեռուն է գնում։
Նպատակը այնուհետև դա օգտագործել որպես պայթուցիչ ապացույց՝ իրավական գործողությունները աջակցելու համար։
Այս գործիքի միջոցով մինչ օրս գեներացվել է ավելի քան 50 000 ծրագրային բողոք։
Այս ծրագիրը շատ հեշտ է օգտագործել, որպեսզի յուրաքանչյուրը կարողանա նպաստել ծրագրի
վերաբերյալ բողոքների հսկայական ալիք բարձրացնելուն։
Դուք կարող եք տվյալ օրվա համար ընտրել համապատասխան հեռուստաալիքը և ծրագիրը։
Օրինակ՝ 05.03.25 – ARD – Tagesschau – առավոտյան 10:40-ին
Այնուհետև սեղմեք ծրագրի բողոքի պատճառի վրա, օրինակ՝ կողմնակալություն, կեղծ հաղորդագրություն, պատերազմի հրահրում,
անձնական զրպարտություն, անպարկեշտ բովանդակություն, ցենզուրա։
Վերջապես, կարող եք մուտքագրել ձեր սեփական պատճառները կամ միանալ առկա ծրագրային բողոքներին։
Սա տալիս է ընդհանուր պատկերացում, որը ցույց է տալիս, որ հանրային ծառայողական հեռարձակման չարաշահումը համակարգային
ձախողում է, որը անհատական դեպքերից շատ ավելի լայնածավալ է։
Այս բոլոր բողոքները հետ են ուղարկվում «Beitragsstopper» (նպաստների դադարեցնող) աշխատանքին՝ «Beitragsservice» (նպաստների
ծառայություն) որոշումների դեմ բողոքները հիմնավորելու համար։
Beitragsstopper.de նախաձեռնության անդամ յուրաքանչյուր ոք, ով ցանկանում է դատական հայց ներկայացնել գնահատման ծանուցագրերի դեմ,
այժմ կարող է ստանալ 230-էջանոց հայցադիմում, որը մանրակրկիտ ցույց է տալիս, որ հանրային
հեռարձակումը չի կատարում իր իրավական մանդատը ոչ մի չափով։
Նպատակն է վարչական դատարանների միջոցով գործը հասցնել Դաշնային Սահմանադրական դատարան՝ հիմնարար փոփոխություն իրականացնելու համար։
«Beitragsstopper»-ի թիմը, հետևաբար, ցանկանում է, որ հնարավորինս շատ մարդիկ ներգրավվեն։
Հանրային ծառայության հեռարձակողների անբարեխիղճ վարքագծի վերաբերյալ տվյալները որքան ավելի բովանդակային և ընդարձակ դառնան,
այնքան ավելի դժվար կլինի դատարանների համար դրանք անտեսել։
Միևնույն ժամանակ, հաղորդումների վերաբերյալ բազմաթիվ բողոքները հանրային հեռարձակողներին պարզ են դարձնում, որ
հանրությունը չի կարելի պարզապես առաջնորդել ցանկալի ուղղությամբ, այլ այն նրանց ուշադիր հետևում է և պայքարում է դեմ։