ზოგი მას "სავალდებულო გადასახადებს" უწოდებს, სხვები კი ეუფემიურად "საერთო წვლილის სერვისს" ეძახიან:
აზრები იყოფა საზოგადოებრივი სამსახურის მაუწყებლობის (ÖRR) მიერ გაწეული მომსახურებისთვის დაწესებული გადასახადის შესახებ.
2013 წლის 1 იანვრიდან გერმანიაში ყველა კერძო ოჯახიდან ავტომატურად იგროვება ეგრეთ წოდებული სალიცენზიო მოსაკრებელი
ARD-სთვის, ZDF-სთვის, Deutschlandradio-სთვის და ცხრა სხვა საჯარო რეგიონული მაუწყებლისთვის.
და ეს სრულიად დამოუკიდებელია იმისგან, უყურებენ თუ არა ამ სახლში მცხოვრები ადამიანები ოდესმე ტელევიზორს ან უსმენენ რადიოს,
და ასევე იმისგან, აქვთ თუ არა იქ საერთოდ ტელევიზორი ან რადიო.
სულ უფრო და უფრო მეტ ადამიანს აღიზიანებს ეს სავალდებულო გადასახადები – განსაკუთრებით მათ,
ვინც განზრახ არ უყურებს სახელმწიფო ტელევიზიას.
რატომ უნდა მოვერიდოთ მას? არსებობს მრავალი მიზეზი:
1. ტელევიზორი გიჭკუნებს
ტელევიზიის ჭარბი ყურება უარყოფით შედეგებს იწვევს, განსაკუთრებით ბავშვებისთვის:
შემდგომში მათ სკოლაში უჩნდებათ პრობლემები და, როგორც კვლევები აჩვენებს, სოციალურ ქცევაში დეფიციტს ავლენენ.
ხანდაზმულებში, ტელევიზორის ზედმეტად დიდხანს ყურება აუარესებს სიტყვიერ მეხსიერებას.
ფართომასშტაბიან, გრძელვადიან კვლევაში, რამდენიმე საათის განმავლობაში ყოველდღიურმა ტელევიზიის ყურებამ
სიტყვიერი ინფორმაციის გახსენების მნიშვნელოვანი დეფიციტი გამოიწვია – სხვა გავლენის მქონე ფაქტორების მიუხედავად.
თუმცა, პროგრამის დაწყებიდან სულ რამდენიმე წუთში, გამოკითხულთა 23-36%-მა ტესტში მისი
შინაარსის შესახებ დასმულ კითხვებს პასუხი ვერ გასცა.
უნდა დავასკვნათ, რომ გამორთულია არა მხოლოდ ფიქრები, არამედ ყურადღებაც – ანუ, ცნობიერი აღქმა.
შესაძლოა, შინაარსი ზედაპირულად დაივიწყეს, მაგრამ გამოსახულებების გავლენა ემოციებზე უფრო დიდხანს ძლებს!
2. ტელევიზორს ჰიპნოზური ეფექტი აქვს და მანipulაციური შეიძლება იყოს.
დიკ სატფენმა აღმოაჩინა, რომ ტელევიზორი იწვევს ჰიპნოზის ერთ-ერთ ფორმას:
გარკვეული აზრით, ხდება აზროვნების შეჩერება და ნებისყოფის გარკვეული ნაკლებობა.
აღმოჩნდა, რომ ეს ხდება, როდესაც ფილმში ყოველი 32-ე კადრი ცარიელია ან შავი.
ეს ქმნის 45 დარტყმის სიხშირეს წუთში, რასაც მხოლოდ ქვეცნობიერი აღიქვამს.
იდეალურია ღრმა ჰიპნოზის მოსაყვანად, რომლის დროსაც, სუტფენის თანახმად, ჩვენ მგრძნობიარე ვხდებით გადაცემული შინაარსის მიმართ.
რაც უფრო მეტ ტელევიზორს ვუყურებთ, მით უფრო ღრმა ხდება ჰიპნოზი – იმ დონემდე, რომ
ბავშვებიც კი ძლივს იტანენ ტელევიზორის გარეშე ყოფნას.
ტელევიზორი ორგანიზმში გამოყოფს ენკეფალინებსა და ბეტა-ენდორფინებს — ნივთიერებებს, რომლებიც სიამოვნების შეგრძნებას
იწვევენ და ასევე გამოიყოფა გარკვეული ნარკოტიკების მიღებისას.
ეს ასევე ნიშნავს, რომ რჩებით პროგრამებთან, რომლებიც არც კი მოგწონთ.
3. მასმედიის ძირითადმა საშუალებებმა სახელმწიფოში მაკონტროლებელი ძალის როლი დათმეს.
როგორც მრავალი ალტერნატიული მედიასაშუალება აჩვენებს, სახელმწიფო მედია თავის თავდაპირველ მიზანს აღარ ასრულებს.
როგორც ეგრეთ წოდებულ მეოთხე ძალას, მათ ექნებოდათ სამივე სახელისუფლო შტოს — საკანონმდებლო, აღმასრულებელი
და სასამართლო — ზედამხედველობის როლი, რათა თავიდან აეცილებინათ ძალაუფლების ბოროტად გამოყენება.
ამ მიზნით, მედიამ უნდა გამოაქვეყნოს პოლიტიკურად მნიშვნელოვანი ფაქტები, რომლებიც სხვა შემთხვევაში განზრახ დარჩებოდა ფარულად.
სინამდვილეში, პოლიტიკაში, ისევე როგორც ეკონომიკასა და საზოგადოებაში, ბოროტად
გამოყენების ფაქტები სწორედ ასე უნდა იყოს მხილებული.
ამიტომ, ჟურნალისტებზეც ვრცელდება "სახელმწიფოსგან დამოუკიდებლობის მოთხოვნა", რათა მათ
"ხელისუფლების ინსტიტუტებისგან დამოუკიდებლად იმუშაონ".
ეს არის ერთადერთი გზა ეფექტური კონტროლის უზრუნველსაყოფად.
ჩვენებული პროგრამები ცხადყოფს, რომ ეს სახელმწიფოსგან საჭირო დამოუკიდებლობა დიდი ხნის წინ უკვე აღარ არსებობს:
ფედერალურმა საკონსტიტუციო სასამართლომ ასევე დაადასტურა თავისი როლი, როგორც დემოკრატიის მცველის, 1966
წელს თავის ისტორიულ გადაწყვეტილებაში, რომელიც ცნობილია როგორც "შპიგელის გადაწყვეტილება":
თავისუფალი პრესა, რომელიც არ კონტროლდება საჯარო ხელისუფლების მიერ და არ ექვემდებარება ცენზურას, თავისუფალი სახელმწიფოს
უმნიშვნელოვანესი ელემენტია; კერძოდ, თავისუფალი, რეგულარულად გამოცემული პოლიტიკური
პრესა შეუცვლელია თანამედროვე დემოკრატიისთვის.
იმისთვის, რომ მოქალაქეებმა პოლიტიკური გადაწყვეტილებები მიიღონ, ისინი სრულად ინფორმირებულნი უნდა იყვნენ, მაგრამ
ასევე უნდა იცოდნენ სხვათა მიერ ჩამოყალიბებული მოსაზრებები და შეეძლოთ მათი ერთმანეთთან შეფასება.
პრესა ამ მიმდინარე დისკუსიას აგრძელებს.
თუმცა, თავისი როლის შესრულების ნაცვლად, სავარაუდოდ "თავისუფალმა" პრესამ ბოლო ათწლეულებში პროპაგანდისტულ იარაღად გარდაიქმნა
ფინანსური ოლიგარქებისთვის, რომლებიც ბილდერბერგის ჯგუფისა და მსოფლიო ეკონომიკური ფორუმის წევრები არიან და რომლებიც მნიშვნელოვან
კონტროლს ახორციელებენ როგორც პოლიტიკაზე, ისე მედიაზე.
ეს არა მხოლოდ საზოგადოებრივ მაუწყებლებს, არამედ მეინსტრიმულ მედიას მთლიანობაში, ომის გამჩაღებლების, დიდი ფარმაცევტული კომპანიებისა
და მთელი ციფრული ფინანსური კომპლექსის მთავარ იარაღად აქცევს.
რადგან ისინი აშკარად აღარ არიან დამოუკიდებლები, არამედ მოხვდნენ იმ პირებისა და ორგანიზაციების ხელში, რომლებიც მიზანმიმართულად
მანიპულირებენ ადამიანებით და ბოროტი მიზნებისთვის ბოროტად იყენებენ, მათ ეკისრებათ მთავარი პასუხისმგებლობა
მზაკვრული საომარი სიცრუისა და ომის გაჩაღებისთვის.
ისინი ფარავენ ვაქცინაციის სფეროში ჩადენილ მიმდინარე დანაშაულებს, გლობალური ქონების მითვისების დანაშაულებს, ყოველწლიურად
ათიათასობით ბავშვის გატაცებას, ბიოლოგიური იარაღით თავდასხმებს, მობილური ტელეფონის რადიაციისა და დაბინძურებული საკვების მეშვეობით
მთელ კაცობრიობაზე თავდასხმებს და ათასობით სხვა დანაშაულს.
ამიტომ, გასაკვირი არ არის, რომ სულ უფრო და უფრო მეტი ადამიანი ვეღარ ხედავს სავალდებულო გადასახადების გადახდის აზრს,
განსაკუთრებით იმის გათვალისწინებით, რომ ყოველი გადასახადის გადამხდელი თავისი მაუწყებლობის ლიცენზის
გადასახადით ირიბად არის თანამზრახველი ზემოხსენებულ დანაშაულებში.
ინიციატივა Beitragsstopper.de ამ მიმართულებით პატარა ნაბიჯს დგამს.
იურისტთა გუნდთან ერთად, ის მხარს უჭერს იმ ადამიანებს, რომლებსაც სურთ სატელევიზიო ლიცენზიის მოსაკრებლის გასაჩივრება.
იურისტებმა შეიმუშავეს რეკომენდაციები ქმედებებისთვის და სანიმუშო წერილები, მაგალითად, "წინააღმდეგობა შენატანების მომსახურების
შეფასების შეტყობინებასთან დაკავშირებით", და მზად არიან, გაგცენ კონსულტაცია
სამართლებრივ დავებთან დაკავშირებულ ნებისმიერ საკითხზე.
ხარჯების დასაფარად, "Beitragsstopper"-ის მომხმარებლებს ერთჯერადი გადასახადი ეკისრებათ 55.08 ევროს ოდენობით, რაც სამაუწყებლო
ლიცენზიის საფასურის მეოთხედ წლიურ ოდენობას შეესაბამება.
ამის შემდეგ, შეგიძლიათ გამოიყენოთ მათი მომსახურება შეზღუდვების გარეშე.
კამპანიის მიზანია საზოგადოებრივი მაუწყებლობის მანიპულაციური გაშუქების პროტესტი და სასამართლო
წესით სავალდებულო სალიცენზიო გადასახადის გაუქმება.
კამპანია "Beitragsstopper" ამჟამად ეფუძნება ფედერალური საკონსტიტუციო სასამართლოს 2018 წლის ივლისის გადაწყვეტილებას.
იმ დროს, სასამართლომ არ დააკმაყოფილა რამდენიმე სარჩელი, რომლებიც ამტკიცებდნენ, რომ სატელევიზიო
ლიცენზირების მოსაკრებელი არაკონსტიტუციური იყო.
ფედერალურმა საკონსტიტუციო სასამართლომ დაადგინა, რომ მაუწყებლობის გადასახადის დაწესების უფლება გამართლებულია,
რადგან მაყურებლები კონკრეტულ, ინდივიდუალურ სარგებელს იღებენ.
ეს კონკრეტული, ინდივიდუალური უპირატესობა, უმთავრესად, მაყურებლისთვის საგულდაგულოდ გამოკვლეულ ინფორმაციაზე დაფუძნებული
ავთენტური და მრავალფეროვანი რეპორტაჟების შეთავაზებას მოიცავდა.
ახლა შეტანის შემჩერებლები მუშაობენ იმის დასამტკიცებლად, რომ ეს უპირატესობა არ არსებობს, არამედ პირიქით.
თუმცა, თითქმის შეუძლებელია დამოუკიდებლად შეაგროვო საჭირო არგუმენტები და მტკიცებულებები
სატელევიზიო ლიცენზიის მოსაკრებლის გაუქმებისთვის.
სწორედ ამიტომ, კონტრიბუციის ბლოკერის შემქმნელებმა შეიმუშავეს პროგრამა "rundfunkalarm.de".
მხოლოდ რამდენიმე კლიკით შეგიძლიათ შექმნათ საპროგრამო საჩივრები, რომელთა გაბათილებაც რთულია.
შემდეგ ესენი შეიძლება გაეგზავნოს სადგურების დირექტორებსა და რეგიონულ მაუწყებლობის საბჭოებს, როდესაც
ჟურნალისტური მუშაობის ყველა პრინციპი კიდევ ერთხელ დაირღვევა.
იმ ადამიანების, ვინც შენატანებს ეწინააღმდეგება, პოზიციაა, რომ ჩივილიდან მოქმედებაზე გადავიდნენ.
რადიო-სიგნალით შესაძლებელი ხდება, ყოველდღიურად, ათასობით მონაწილის დახმარებით, საზოგადოებრივ მაუწყებლებსა და მათ
ზედამხედველ ორგანოებს, სატელევიზიო საბჭოებს, გადაცემებთან დაკავშირებული საჩივრების ნამდვილი ნიაღვარი წარედგინოთ.
ეს კოლექცია მიზნად ისახავს საზოგადოებრივი სამსახურის მაუწყებლობის სისტემურ მარცხსა და ფართოდ გავრცელებულ
არასათანადო ქცევას საგულდაგულოდ დააფიქსიროს, და ინდივიდუალურ შემთხვევებს ბევრად სცდება.
მიზანია, რომ ეს შემდეგ გამოიყენება, როგორც მტკიცებულება, რომელიც სამართლებრივ ქმედებას დაუჭერს მხარს.
დღემდე, ამ ინსტრუმენტის გამოყენებით გენერირებულია 50 000-ზე მეტი საპროგრამო საჩივარი.
ეს პროგრამა ძალიან მარტივია გამოსაყენებლად, ასე რომ ყველას შეუძლია წვლილი შეიტანოს პროგრამასთან
დაკავშირებული საჩივრების უზარმაზარი ტალღის წამოწყებაში:
თქვენ შეგიძლიათ, შესაბამის დღეს, აირჩიოთ სატელევიზიო არხი და გადაცემა.
მაგალითად: 05.03.25 – ARD – Tagesschau – დილის 10:40 საათზე
შემდეგ აწკაპუნებთ პროგრამის საჩივრის მიზეზზე, მაგალითად: მიკერძოება, მცდარი ინფორმაციის გავრცელება, ომის
გაჩაღება, პირადი ცილისწამება, უხამსი შინაარსი, ცენზურა.
საბოლოოდ, შეგიძლიათ ჩაწეროთ თქვენი საკუთარი მიზეზები ან შეუერთდეთ პროგრამაში არსებულ საჩივრებს.
ეს წარმოადგენს მიმოხილვას, რომელიც აჩვენებს, რომ საზოგადოებრივი სამსახურის მაუწყებლობის მხრივ დაუშვებელი
ქმედება სისტემური ხარვეზია, რომელიც ბევრად სცდება ინდივიდუალური შემთხვევების ფარგლებს.
ყველა ეს საჩივარი შემდეგ უკან ეგზავნება "Beitragsstopper"-ის (შენატანების ბლოკერის) მუშაობას, რათა დადასტურდეს
"Beitragsservice"-ის (შენატანების სამსახურის) გადაწყვეტილებების წინააღმდეგ შეტანილი სასამართლო სარჩელები.
ნებისმიერ მსურველს, ვინც Beitragsstopper.de-ის ინიციატივის წევრია და შეფასების შეტყობინებების წინააღმდეგ სასამართლო დავის წამოწყება
სურს, ახლა შეუძლია მიიღოს 230-გვერდიანი სარჩელი, რომელიც დეტალურად ამტკიცებს, რომ საზოგადოებრივი მაუწყებლობა
სრულებითაც არ ასრულებს თავის კანონით გათვალისწინებულ მანდატს.
მიზანია, ადმინისტრაციული სასამართლოებისა და ფედერალური საკონსტიტუციო სასამართლოს მეშვეობით, ფუნდამენტური
ცვლილებების მოსახდენად სამართლებრივი ზომების მიღება.
ამიტომ, "Beitragsstopper"-ის გუნდს სურს, რომ რაც შეიძლება მეტი ადამიანი ჩაერთოს.
რაც უფრო მნიშვნელოვანი და ვრცელი გახდება საჯარო სამსახურის მაუწყებლების მიერ ჩადენილი არასათანადო ქცევის შესახებ
ინფორმაცია, მით უფრო გაუჭირდება სასამართლოებს მის უგულებელყოფას.
ამავდროულად, პროგრამირებასთან დაკავშირებული მრავალი საჩივარი საზოგადოებრივ მაუწყებლებს აშკარას ხდის, რომ ისინი საქმეს უყურებენ
არა მოსახლეობას, რომლის მიმართულებითაც სურვილისამებრ შეიძლება იმოქმედონ, არამედ იმას, ვინც მათ
ყურადღებით აკვირდება და საპასუხო წინააღმდეგობას უწევს.