עטלעכע רופן עס "פארפליכטענע אָפּצאָלן", אַנדערע רופן עס אויף אַן אויפֿהויפֿישן אופֿן "בײַשטײַערונג־דינסט":
די מיינונגען זענען צעטיילט וועגן די אָפּצאָלן פֿאַר די דינסטן וואָס ווערן צוגעשטעלט
דורך דער ÖRR – עפֿנטלעכע סערוויס בראָדקאַסטינג.
זינט דעם 1טן יאַנואַר 2013 ווערט דער אַזוי גערופֿענער בראָדקאַסטינג־ליצענץ־אָפּצאָל פֿאַר ARD, ZDF, Deutschlandradio
און נײַן אַנדערע עפֿנטלעכע רעגיאָנאַלע בראָדקאַסטערס אויטאָמאַטיש אָפּגענומען פֿון יעדן פּריוואַטן הויזגעזינד אין דײַטשלאַנד.
און דאָס איז גאָר אומאָפֿהענגיק פֿון דעם, צי די מענטשן וואָס וווינען אין דעם הויז קוקן אַמאָל טעלעוויזיע
אָדער הערן צו ראַדיאָ, און אויך פֿון דעם, צי בכלל איז דאָרט אַ טעלעוויזיע אָדער אַ ראַדיאָ.
מער און מער מענטשן ווערן געערגערט פֿון די פֿאַרפּליכטעטע אָפּצאָלן – בפרט די וואָס באַוווּסט פֿאַרמיידן צו קוקן שטאַט־טעלעוויזיע.
פֿאַרוואָס זאָל מען עס פֿאַרמיידן? עס זענען פֿאַראַן אַ סך סיבות דערפֿאַר:
1. טעלעוויזיע מאַכט דיך נאַריש
איבעריקער טעלעוויזיע־קאָנסום האָט נעגאַטיווע קאָנסעקווענצן, ספּעציעל פֿאַר קינדער:
זיי טרעפֿן שפּעטער שוועריקייטן אין שול און ווײַזן דעפֿיציטן אין געזעלשאַפֿטלעכער התנהגות, ווי שטודיעס האָבן געוויזן.
בײַ עלטערע מענטשן שעדיקט צו לאַנג טעלעוויזיע־קוקן די ווערבאַלע זכּרון.
אין אַ גרויס־פֿאַרנעם לאַנג־טערמין שטודיע האָט טעגלעכער טעלעוויזיע־קאָנסום פֿון עטלעכע שעה געפֿירט צו
באַטײַטנדיקע דעפֿיציטן אין דער דערמאָנונג פֿון גערעדטע אינפֿאָרמאַציע – אומאָפּהענגיק פֿון אַנדערע השפּעה־פֿאַקטאָרן.
אָבער נאָר אַ פּאָר מינוט נאָך דעם אָנהייב פֿון אַ פּראָגראַם, האָבן 23–36% פֿון די באַנטוואָרטער נישט
געקענט ענטפֿערן פֿראגן וועגן זײַן אינהאַלט אין אַ טעסט.
מיר מוזן מסקנא ציען אַז נישט נאָר די געדאַנקען זענען אויסגעשאַלטן, נאָר אויך די
אויפמערקזאַמקייט – דאָס הייסט, די באַוווּסטזייַנע אויפנעמונג.
דער אינהאַלט קען אויסערלעך פֿאַרגעסן ווערן, אָבער דער ווירקונג פֿון די בילדער אויף די געפילן בלײַבט לאַנגער!
2. טעלעוויזיע האָט אַ היפּנאָטישן ווירקונג און קען זײַן מאַניפּולאַטיוו.
דיק סאַטפֿען האָט אַנטדעקט אַז טעלעוויזיע פֿירט צו אַ פאָרעם פֿון היפּנאָז:
אין אַ זין איז דאָ אַ אויפהעבונג פֿון געדאַנקען און אַ געוויסער מאַנגל אין ווילקראַפֿט.
עס איז אַנטדעקט געוואָרן אַז דאָס פּאַסירט ווען יעדער 32סטער פֿריימווײַז אין דעם פֿילם איז ליידיק אָדער שוואַרץ.
דאָס שאַפֿט אַ פּולסאַציע פֿון 45 שלאָגן פּער מינוט, וואָס ווערט נאָר דערקענט פֿון דער אונטערבאַוווסטזיין.
אידעאַל צו אַרויסרופן טיפֿע היפּנאָז, בעת וועלכער מיר ווערן אָפֿן פֿאַר דעם איבערגעגעבענעם אינהאַלט, לויט סוטפֿען.
ווי מער מיר קוקן טעלעוויזיע, אַזוי טיפער ווערט די היפּנאָז – ביז אַז אפילו קינדער קענען
כּמעט נישט אויסהאַלטן צו ווערן אָן טעלעוויזיע.
טעלעוויזיע לאָזט אַרויס ענצעפֿאַלינען און בעטאַ־ענדאָרפינען אין דעם גוף, סובסטאַנצן וואָס מאַכן אײַך פילן הויך און
ווערן אויך אַרויסגעלאָזט ווען מען נעמט באַשטימטע דראָגן.
דאָס מיינט אויך אַז דו בלײַבסט בײַ פּראָגראַמען וואָס דו אפילו נישט ליב האָסט.
3. די הויפּטשטראם־מעדיע האָבן אָפּגעגעבן זייער ראָלע ווי אַ קאָנטראָלירנדיקע מאַכט אין דער מדינה.
ווי פילע אַלטערנאַטיווע מעדיע־אויסגאַבעס ווײַזן, די שטאַטלעכע מעדיע דערפֿילן ניט מער זייער אָריגינעלן ציל.
ווי דער אַזוי גערופענער פֿערטער שטאַנד, וואָלטן זיי געהאַט אַן אויפֿזיכט־ראָלע איבער די דרײַ צווײַגן פֿון דער
רעגירונג — די לעגיסלאַטור, די עקזעקוטיוו און די יוסטיציע — כּדי צו פֿאַרהיטן דעם מיסברויך פֿון מאַכט.
צו דעם ציל זאָלן די מעדיע פֿאַרעפֿנטלעכן פּאָליטיש באַדײַטנדיקע פֿאַקטן, וואָס אַנדערש וואָלטן געבליבן בכיוון פֿאַרבאָרגן.
אַזוי זאָל מען טאַקע אַנטפּלעקן די מיסברויכן אין פּאָליטיק, ווי אויך אין עקאָנאָמיע און געזעלשאַפֿט.
דעריבער זענען זשורנאַליסטן אויך אונטערװאָרפֿן דעם "פֿאָדערונג פֿון אומאָפּהענגיקייט פֿון דער מדינה", כּדי זיי
קענען "אַרבעטן אומאָפּהענגיק פֿון די מאַכט־אינסטיטוציעס".
דאָס איז דער איינציקער וועג צו פֿאַרזיכערן עפעקטיווע קאָנטראָל.
די געוויזענע פּראָגראַמען ווײַזן אַז די נויטיקע אומאָפּהענגיקייט פֿון דער מדינה האָט שוין לאַנג אויפֿגעהערט צו עקזיסטירן:
דער פֿעדעראַלער קאָנסטיטוציאָנעלער געריכט האָט אויך אין 1966 אין זײַן היסטאָרישן באַשלוס, באַקאַנט ווי דער שפּיגל־באַשלוס,
באַשטעטיקט זײַן ראָלע ווי שומר פֿון דעמאָקראַטיע:
אַ פֿרײַע פּרעסע, נישט קאָנטראָלירט דורך ציבורדיקע אויטאריטעטן און נישט אונטערלייגנדיק צענזור, איז אַ נויטיקער עלעמענט פֿון
אַ פֿרײַער מדינה; בפרט איז אַ פֿרײַע, רעגולער פֿאַרעפֿנטלעכטע פּאָליטישע פּרעסע אומפֿאַרמיטלעך פֿאַר מאָדערנער דעמאָקראַטיע.
אויב בירגערס זאָלן מאַכן פּאָליטישע באַשלוסן, מוזן זיי זײַן גאָר אינפֿאָרמירט, אָבער זיי מוזן אויך זײַן באַוווּסט
פֿון די מיינונגען וואָס אַנדערע האָבן געשאַפֿן און זײַן ביכולת זיי קעגן איינאנדער אָפּצוגעוויגן.
די פּרעסע האַלט די לויפנדיקע דיסקוסיע לויפנדיק.
אָבער אַנשטאָט צו דערפֿילן איר פֿליכט, האָט די – נאָר לכאורה – "פֿרײַע" פּרעסע זיך אין די לעצטע דעקאַדעס געמוטירט אין אַ
פּראָפּאַגאַנדע־מיטל פֿאַר די פינאַנציעלע אָליגאַרכן פֿון דער בילדערבערג־גרופּע און דעם וועלט־עקאָנאָמישן
פֿאָרום, וואָס האָבן אַ באַדײַטנדיקע קאָנטראָל סײַ איבער דער פּאָליטיק, סײַ איבער די מעדיע.
דאָס מאַכט נישט נאָר די ציבורדיקע בראָדקאַסטערס, נאָר די הויפּט־שטראם־מעדיע בכלל, צום הויפּט־מיטל פֿון קריגספֿירער,
ביג פארמאַ און דעם גאַנצן דיגיטאַלן פינאַנציעלן קאָמפּלעקס.
זינט זיי קלאָר ניט מער זענען אומאָפּהענגיק, נאָר זענען געפאלן אין די הענט פֿון יחידים און אָרגאַניזאַציעס וואָס באַוווּסט
מאַניפּולירן מענטשן און מיסברויכן זיי פֿאַר שלעכטע צילן, טראָגן זיי די הויפּט־פֿאַראַנטוואָרטלעכקייט
פֿאַר די טריקענע מלחמה־ליגנס און מלחמה־פּראָפּאַגאַנדע.
זיי באַדעקן לויפנדיקע וואַקסינאַציע־קרימינען, גלאבאַלע קרימינען פֿון אויסנעמען, צענדליקער טויזנטער קינדער־אַנטפֿירונגען יעדן
יאָר, ביאָלאָגישע וואָפן־אַטאַקעס, אַטאַקעס אויף דער גאַנצער מענטשלעכער ראַסע דורך מאָביל־טעלעפֿאָן־שטראַלונג און
פאַרפּעסטיקטע עסנוואַרג, און טויזנטער אַנדערע קרימינען.
עס איז דעריבער נישט קיין חידוש אַז מער און מער מענטשן זעען נישט דעם זין אין צאָלן די פארפליכטעטע אָפּצאָלן, ספּעציעל ווײַל
יעדער אָפּצאָל־צאָלער איז אומדירעקט מיטשולדיק אין די אויבן דערמאָנטע פאַרברעכנס דורך זײַן בראָדקאַסטינג־ליצענץ־אָפּצאָל.
די איניציאַטיוו Beitragsstopper.de נעמט אַ קליינעם שריט אין דער ריכטונג.
מיט אַ מאַנשאַפֿט פֿון אַדוואָקאַטן שטיצט עס מענטשן וואָס ווילן קעגנשטעלן די בראָדקאַסטינג־ליצענץ־אָפּצאָל.
די אַדוואָקאַטן האָבן אויסגעאַרבעט רעקאָמענדאַציעס פֿאַר אַקציע און מוסטער־בריוון, למשל "אָפּזאָג צו אַ מעלדונג וועגן דער
אָפּשאַצונג פֿון בײַשטײַער־דינסט", און זיי זענען גרייט צו געבן עצות וועגן אַלע פֿראגן וואָס האָבן צו טאָן מיט לעגאַלע מחלוקתן.
צו דעקן זייערע קאָסטן, ווערן די באַניצערס פֿון דעם "בײַטראַגסטאָפּפּער" באַצאָלט אַ איין־מאָליקע
צאָלונג פֿון 55.08 €, וואָס גלייכט דער בראָדקאַסטינג־ליצענץ־געלט פֿאַר אַ קוואַרטאַל יאָר.
נאָך דעם קענט איר ניצן זייערע סערוויסן אָן קיין באַגרענעצונג.
דער ציל פֿון דער קאַמפּאַניע איז צו פּראָטעסטירן קעגן די מאַניפּולאַטיווע באַריכטונג פֿון ציבורדיקן
סערוויס־בראָדקאַסטינג און דורך לעגאַלע אַקציע צו מאַכן אַ סוף צו דער פֿאַרפּליכטעטער ליצענץ־געלט.
די "בײַטראָג־סטאָפּפּער" קאַמפּאַניע איז דערווייַל באַזירט אויף אַ באַשלוס פֿון דעם
פֿעדעראַלן קאָנסטיטוציאָנעלן געריכט אין יולי 2018.
אין יענער צײַט האָט דער געריכט אָפּגעוואָרפֿן עטלעכע קלאָגן, וואָס האָבן געטענהט אַז די
בראָדקאַסטינג־ליצענץ־אָפּצאָל איז אומקאָנסטיטוציאָנעל.
דער פֿעדעראַלער קאָנסטיטוציאָנעלער געריכט האָט באַשלאָסן, אַז דאָס רעכט צו אָפּצאָלן בראָדקאַסטינג־געלט איז גערעכטפֿאַרטיקט,
ווײַל צוקוקער באַקומען אַ קאָנקרעטן, אינדיווידועלן נוץ.
דער ספּעציפֿישער, אינדיווידועלער נוץ וואָלט בעיקר באַשטאַנען אין דעם, אַז מען וואָלט פאָרשלאָגן די צוקוקער
אויטענטישע, פֿאַרשיידנאַרטיקע באַריכטונגען, באַזירט אויף גוט דורכגעפֿאָרשטע אינפֿאָרמאַציע.
איצט אַרבעטן די בײַשטײַער־אָפּשטעלער צו באַווײַזן אַז דער פֿאָרטייל עקזיסטירט נישט, נאָר אַז דער אומגעקערטער איז אמת.
אָבער עס איז כּמעט אוממעגלעך אַליין צונויפֿצוזאַמלען די אַרגומענטן און בײַװײַזן וואָס זענען
נייטיק צו אָפּשאַפֿן די בראָדקאַסטינג־ליצענץ־געלט.
דערפֿאַר האָבן די שאַפֿערס פֿון דעם בײַשטײַער־בלאָקירער אַנטוויקלט דעם פּראָגראַם "rundfunkalarm.de".
מיט נאָר אַ פּאָר קליקס קען מען שאַפֿן פּראָגראַם־קלאָגן וואָס זענען שווער צו קעגנשטעלן.
די קענען דאַן געשיקט ווערן צו די דירעקטאָרן און די רעגיאָנאַלע בראָדקאַסטינג־ראַטן פֿון די סטאַנציעס, ווען אַלע פּרינציפּן
פֿון זשורנאַליסטישער אַרבעט זענען ווידער פֿאַרלעצט געוואָרן.
די שטעלונג פֿון די וואָס זענען קעגן בײַשטײַערונגען איז צו גיין פֿון קלאָגן צו האַנדלען.
דער ראַדיאָ־אַלאַרם מאַכט מעגלעך יעדן טאָג אַרײַנשיקן אַ ריזיקן שטראָם פֿון פּראָגראַם־קלאָגן צו די ציבורדיקע
בראָדקאַסטערס און זייערע אויפזיכט־גופים, די בראָדקאַסטינג־ראַטן, מיט הילף פֿון טויזנטער בײַשטײַערער.
די זאַמלונג איז באַשטימט צו פּינקטלעך דאָקומענטירן די סיסטעמאַטישע דורכפאַל און די ברייט
פֿאַרשפּרייטע אומאָרדענונגען אין דער ציבורדיקער סערוויס־בראָדקאַסטינג, וואָס גייט ווײַטער ווי יחיד־פֿאַלן.
דער ציל איז דאַן צו קענען נוצן דאָס ווי אַ עקספּלאָזיוון בײַװײַז צו שטיצן אַ לעגאַלע אַקציע.
ביז הײַנט זענען איבער 50,000 פּראָגראַם־קלאָגן געשאַפֿן געוואָרן מיט דעם געצייַג.
די פּראָגראַם איז זייער גרינג צו נוצן, אַזוי אַז יעדער קען בײַשטײַערן צו אָנהייבן אַ ריזיקן כוואַליע פֿון פּראָגראַם־קלאָגן:
איר קענט אויסקלײַבן דעם רעלעוואַנטן טעלעוויזיע־קאַנאַל און פּראָגראַם אויף דעם באַטרעפֿנדיקן טאָג.
למשל: 05.03.25 – ARD – Tagesschau – בײַ 10:40 אין דער פֿרי
דאַן קליקט איר אויף די סיבה פֿאַר דער פּראָגראַם־קלאָג, למשל: פּאַרטייַישקייט, פאַלשע באַריכטונג, קריגספּראָפּאַגאַנדע,
פּערזענלעכע באַשמוצונג, אומאָנשטענדיקער אינהאַלט, צענזור.
לעסאָף, קענט איר אַרײַנטײַפּן אײַערע אייגענע סיבות אָדער זיך אָנשליסן צו די שוין עקזיסטירנדיקע פּראָגראַם־קלאָגעס.
דאָס גיט אַן איבערבליק וואָס ווײַזט, אַז די אומאָרדענטלעכקייט אין דער עפֿנטלעכער סערוויס־בראָדקאַסטינג איז אַ סיסטעמאַטישער
דורכפֿאַל וואָס גייט ווײַט ווײַטער ווי איינצעלע פאַלן.
אַלע די קלאָגן ווערן דאַן צוריקגעגעבן אין די אַרבעט פֿון דעם "בײַטראָגסטאָפּפּער" (בײַטראָג־בלאָקירער),
כדי צו באַשטעטיקן די קלאָגן קעגן די באַשלוסן פֿון דעם "בײַטראָגסדינסט" (בײַטראָג־דינסט).
יעדער וואָס, ווי אַ מיטגליד פֿון דער איניציאַטיוו Beitragsstopper.de, וויל נעמען לעגאַלע שריט קעגן די
אָפּצאָל־מעלדונגען, קען איצט באַקומען אַ 230-זייטיקע קלאָג־דערקלערונג וואָס פּינקטלעך ווײַזט אַז די עפֿנטלעכע
סערוויס־בראָדקאַסטינג פֿירט בכלל נישט אויס איר לעגאַלן מאַנדאַט.
דער ציל איז צו ברענגען דעם פאַל דורך די אַדמיניסטראַטיווע געריכטן ביז צום פֿעדעראַלן
קאָנסטיטוציאָנעלן געריכט, כדי צו ברענגען אַ גרונטלעכע ענדערונג.
דער מאַנשאַפֿט הינטער "Beitragsstopper" וואָלט דעריבער געוואָלט זען אַז אַזוי פיל מענטשן ווי מעגלעך זיך באַטייליקן.
ווי מער באַטײַטיק און ווײַט־פֿאַרשפּרייט די דאַטן וועגן אומאָרדענטלעכקייטן פֿון עפֿנטלעכע סערוויס־בראָדקאַסטערס
ווערן, אַזוי שווערער וועט עס זײַן פֿאַר די געריכטן זיי איבערזען.
אין דער זעלביקער צײַט מאַכן די פילע קלאָגן וועגן פּראָגראַמירונג קלאָר פֿאַר די ציבורדיקע בראָדקאַסטערס, אַז זיי האָבן נישט צו
טאָן מיט אַ באַפעלקערונג וואָס וועט זיך פשוט לאָזן בילדן אין דער געוואָלטער ריכטונג, נאָר מיט אַ
באַפעלקערונג וואָס זעט זיי נאָענט און קעמפט צוריק.