Bu gün tibb elminin təməlini silkələyən bir qonağımız var.
Virusların mövcud olmadığını iddia edən şəxs. Yoxsa ən azı istifadə edilə biləcək heç bir dəlilin olmadığını deyən.
Məşhur hər şeyi bilən? Dəlisayağı ezoterikçi, hətta radikal revizionist? Gəl görək.
Aşağıdakı tezislər onun Next Level platformasının saytında formalaşdırılıb:
Biz cəsur sual vermək və yenidən düşünmək yolunu tuturuq.
Biz viroloji və tibbi mövzuları yeni perspektivlə araşdırır, ziddiyyətləri aşkara çıxarır və orijinallıq tələb edirik.
İddialarımız yoxlana bilən mənbələrə möhkəm əsaslanır və konstruktiv müzakirə üçün möhkəm baza yaradır.
Biz yenilikçi perspektivlərə açıq qalırıq və elmdə davamlı özünüaraşdırmanı təşviq edirik. Nəcib yanaşma!
Gəlin Next Level-in mətbuat sözçüsü cənab Marvin Haberlandı Kla.TV studiyasına xoş gəlmisiniz deyək. Xoş gəlmisiniz!
Axşamınız xeyir və dəvət üçün çox təşəkkür edirəm.
Bəli, çox istərdim! Bir tərəfdən bu çox həyəcanlı səslənir.
Cənab Haberland, bu arzu nəcib və faydalıdır, amma digər tərəfdən sual yaranır: virus
məsələsi ilə bağlı bu həqiqətən zəruridirmi?
Virus sualı bir əsrdən artıqdır ki həll olunmayıb və saysız-hesabsız
tədqiqatlarla inkarolunmaz şəkildə sübut edilməyibmi?
Niyə, deyəsən, saatı geri çevirək, sanki virus tədqiqatlarında heç bir irəliləyiş olmayıbmış kimi?
Bəli, bu yaxşı sualdır. Əgər biz əvvəldə formalaşdırdığınız və ya oxuduğunuz meyarlardan bütün mövzulara
tətbiq etsək, o zaman heç bir istisna edə bilmərik.
Və bunu viroloji sahəsinə tətbiq edib viroloqların nəşrlərini, işlərini və eləcə də viroloji nəticələrini – məsələn, dərmanları,
peyvəndləri və ya tövsiyələri – elmi etibarlılıq baxımından araşdırdıqda, elmi
metodla bağlı dramatik problemlər ortaya çıxır.
Və bu gün biz məhz bu barədə danışacağıq.
Bəli, amma viruslar şübhəsiz tapılıb və bizə media və ixtisaslaşmış nəşrlərdə təqdim olunub.
Mənlə birlikdə mavi dil virusunun, İİV virusunun, çiçək virusunun və koronavirusun bir neçə şəkli gətirmişəm.
Bu inqilabi nailiyyətlər barədə nə demək olar?
Bu, qara-çəhrayı sübutdur.
Beləliklə, əgər, məsələn, iki insanın bir-birini yoluxdıra biləcəyi fərziyyəsi ilə başlayırsınızsa, onda fərziyyəmi
dəstəkləyən və ya təsdiq edən bir təcrübə aparmalıyam.
Viroloji sahəsində deyilir ki, kiçik hissəciklər, məsələn hava vasitəsilə A-dan B-yə tullanır
və sonra bu kiçik hissəciklər kimsəni yoluxdurur.
Bu o deməkdir ki, bu hipotezi təsdiqləmək üçün mən bu səbəb-nəticə zəncirinin bütününü sübut etməliyəm.
Lakin bu görüntülər belə bir sınaq və ya eksperimentdə yaradılmayıb. Burada göstərdiyiniz görüntülər laboratoriyada,
canlıda deyil, insanlarda deyil, hüceyrə kulturalarında eksperiment aparan viroloqlar tərəfindən
yaradılıb – adətən meymun böyrək toxumasından götürülən hüceyrə kulturalarını zəhərləyib və ac saxlayaraq.
Və sonra bu görüntülər görünür. Bu, digər şeylərlə yanaşı sitopatik effekt kimi də tanınır.
Amma həqiqət budur ki, eyni təcrübəni sağlam heyvanların sağlam toxuması ilə təkrarlasanız, ya da xəstə
heyvanlardan götürülmüş nümunələri əlavə etməsəniz, tamamilə eyni görüntülər əldə edirsiniz.
Bu, elmdə nəzarət təcrübəsi və ya mənfi nəzarət kimi tanınan şey olardı.
Bu əslində laboratoriyamdakı təcrübə quruluşunun özü bu nəticəni yaratması ehtimalını istisna etmək üçündür.
Bu o deməkdir ki, əgər indi bir təcrübə aparsam və sağlam nümunələr götürsəm, eyni şəkilləri əldə edəcəyəm.
Amma viroloqlar heç vaxt bunu etmirlər. Onlar yalnız bir təcrübə aparır, sonra bu görüntüləri fotoşəkilə çəkir və
onların xəstəlik törədən patogenlər olduğunu iddia edirlər.
Lakin onlar, birincisi, bunun yalnız xəstələrdə baş verdiyini, ikincisi isə bu strukturların
həqiqətən xəstəliyə səbəb olduğunu sübut etməyiblər.
Çünki növbəti addımda yalnız bir görüntü hissəcik və ya strukturun xəstəliyə səbəb olduğuna dair sübut deyil.
Mən zədələnmiş bir evi göstərə bilərəm və zədənin zəlzələ nəticəsində yarandığını deyə
bilərəm, amma təkcə şəkil bunu sübut edə bilməz.
Zərəri törədən başqa bir səbəb də ola bilərdi.
Bu o deməkdir ki, bu görüntünü fotoşəkilə çəkib göstərdikdən sonra – əslində bu yalnız xəstələrdə rast gəlinir;
sağlam insanlarda bu strukturları tapa bilmirəm, ona görə də bu strukturları izolyasiya etməli olacağam.
Və sonra, növbəti təcrübədə onu heyvanlara və ya insanlara tətbiq edib sonra nümayiş etdirin:
Aha, əgər onlara bu strukturları versəm, onlar indi eyni simptomlarla xəstələnəcəklər.
Virusoloqlar da bunu heç bir vaxt etmirlər.
Buna görə də bütün işlər yalnız laboratoriyada aparılır.
Hüceyrə kulturaları zəhərlənir, antibiotiklərlə ac saxlanılır və s., sonra isə
sitopatoloji effektlər adlanan bu təsirlər yaranır.
Qeyd edildiyi kimi, bunlar tamamilə eyni şəkildə baş verir, sağlam toxumada belə fərqləndirilə bilməz.
Və çoxlu, çoxlu viroloji tədqiqatlar və viroloji nəşrlər var, xüsusilə müasir viroloji elminin 1940-cı və 1950-ci illərin erkən
dövrlərinə aid olan və sonradan saysız-hesabsız dəfə nəşr olunan, bu təsirin sağlam toxuma
istifadə edildikdə də baş verdiyini bildirən.
1980-ci və 1990-cı illərdən bəri viroloqlar bu təcrübələri sağlam toxuma ilə idarə etməyi ardıcıl şəkildə rədd ediblər.
Artıq bu edilmir. Mən bu barədə çoxsaylı yazışma aparmışam.
Bu məqsədlə Məlumat Azadlığı Aktı çərçivəsində çoxsaylı sorğular göndərmişəm.
Bütün dünyada, beynəlxalq səviyyədə: Robert Koch İnstitutu, İngiltərə Səhiyyə Xidməti, İtaliyada, ABŞ-da
CDC, Fransada Pasteur İnstitutu, Avstraliyada Melburn Universiteti, Doherty İnstitutu və sairə.
Bütün mümkün viruslar, qızılca, SARS-CoV-2, HIV üçün. Və mesaj həmişə eynidir:
Xeyr, biz sağlam materialla nəzarət təcrübələri və ya mənfi nəzarət aparmırıq. Bu kateqorik olaraq edilmir.
Amma əgər onlar bu fərqdən xəbərdardırlarsa, izahları nədir? Bəs niyə bunu etmirlər?
Onlar deyirlərmi: "Bəli, biz bunu 1940-cı illərdə həll etmişik, artıq ona ehtiyacımız yoxdur"?
Yaxşı, cavablar dəyişir. Bəzən eşidirsən ki, bu təcrübələri aparmaq üçün imkan yoxdur.
Sən tamamilə müsbət təcrübələrə fokuslanırsən.
Bu, məsələn, Avstraliyanın SARS-CoV-2-yə verdiyi cavab idi.
Digər hallarda, məsələn, Friedrich Loeffler İnstitutunda hazırda baş verən ayaq-ağız xəstəliyinin yayılmasında bizə
bu lazım deyil deyildi, çünki digər, dolayı üsullar artıq nümunədə virusun mövcud olduğunu sübut etmişdi.
Və mən deyərdim ki, tez-tez eşitdiyiniz bu, ümumi bəhanələrdir.
Lakin bunlar elmi baxımdan qənaətbəxş deyil və həmçinin Almaniya Yoluxucu Xəstəliklərdən Mühafizə Aktının 1-ci
bölməsinə əsasən bütün virusoloqlar və müəssisələr üçün məcburi olan elmi metodu da pozur.
Bildirilir ki, hər kəs ən son elmi tapıntılara uyğun işləməlidir.
Almaniyada Alman Tədqiqat Fondu bütün alimlər üçün elmi iş qaydalarını müəyyən edir.
Və orada açıq-aydın göstərilir ki, biz mənfi nəzarətləri həyata keçirməliyik, yəni metodlarımızı yoxlamalıyıq, hər
şeyi sənədləşdirməliyik ki, hər kəs onu başa düşə bilsin.
Və bu, virologiyada tamamilə pozulur.
Amma nəzarət təcrübələrini apardıqda, özümüz də dərc etdiyimiz kimi, məsələn, virusoloqların istifadə etdiyi eyni antibiotikləri
sağlam materiala əlavə etdiyimiz və virusoloqların tətbiq etdiyi eyni aclıq metodlarından istifadə etdiyimiz nəzarət təcrübələrini
dərc etmişik, o zaman məhz bu təsirləri əldə edirsiniz.
Və əlbəttə ki, bu, keçmişdə viroloqlar tərəfindən bir neçə dəfə dərc olunub, amma dediyim kimi, biz 1940-cı illərdən
1960-cı və 1970-ci illərə qədərki dövrdən danışırıq; 1980-ci və 1990-cı illərdən bəri isə bu sadəcə artıq edilmir.
Biz həmişə viruslardan danışırıq. Bu hüceyrə kulturalarında niyə antibiotiklər var? Orada nə edirlər?
Bəli, bu da çox, çox vacib və yaxşı bir sualdır.
Virologlar laboratoriyada bu hüceyrə kulturası təcrübələrində hüceyrə kulturasını dezinfeksiya etmək
istədikləri üçün antibiotiklərdən istifadə edirlər.
Siz bakteriyaların və ya digər mikroorqanizmlərin təcrübəyə təsir etməsinin qarşısını almaq istəyirsiniz.
Onlar yalnız virusları istəyirlər, onlar əslində canlı deyillər, canlı varlıqlar deyillər, onlar
yalnız bu virusların təsir göstərməsini istəyirlər.
Və onlar demək olar ki, bütün digər mikroorqanizmləri tamamilə məhv etmək, yox etmək istəyirlər.
Lakin viroloqlar tez-tez antibiotiklərin özlərinin toxumaya, bu hüceyrə kulturuna böyük stress yaratdığını nəzərə almırlar.
Və antibiotiklərin tətbiqi, adətən ikisi birlikdə – penisilin və streptomisin – istifadə olunur, bunlar təkcə hüceyrə kulturuna
stress yaradır və sonra bu effekt, sitopatogen effekt, baş verir, hüceyrə kulturu parçalanır və
sonra bizə viral görüntü kimi satılır, demək olar ki.
Həmçinin, Friedrich Loeffler İnstitutu kimi qurumların viroloqları ilə aparılan yazışmalarda da açıq şəkildə bildirilir:
Bu yaxşı məlumdur. Virusoloqlar bilir ki, antibiotiklər toxumalar üçün problematikdir və bu sitopatoloji effekti yarada bilər.
Və buna görə də elmi baxımdan antibiotiklərlə müalicə olunan sağlam nümunə ilə nəzarət testi
aparmaq məcburidir, amma bu da heç vaxt edilmir.
Bu o deməkdir ki, ən müasir üsullarla və ən yaxşı skan elektron mikroskoplarla belə eyni təsirlər
sağlam və xəstə insanlarda müşahidə oluna bilər.
Bəli.
Fərq yoxdur?
Fərq yoxdur; onu ayırd etmək mümkün deyil.
Alman Tədqiqat Assosiasiyasının tələb etdiyi başqa bir məqam var ki, virusologiyada heç
vaxt tətbiq olunmur və bu da maskalanmadır.
Əslində laboratoriyadakı viroloqların hansı nümunənin yoluxmuş, hansının isə, məsələn, sağlam mənbədən gəldiyini
bilməmələri vacibdir ki, onlar heç bir qərəz və ya öncədən formalaşmış fikirə malik olmasınlar.
Bu da ümumilikdə virologiyada heç bir mərhələdə edilmir.
Bu o deməkdir ki, əslində elmi metodun bir neçə pozuntusu mövcuddur.
Nəzarət təcrübələrinin olmaması, tam sənədləşmənin olmaması və maskalanmanın olmaması, və bütün bunlar daim
pozulur – hətta Robert Koch İnstitutu tərəfindən belə.
Və dediyim kimi, bu yalnız elmi metodun tənqidi deyil, amma biz bilirik ki, bu nəzarət təcrübələrini
apardıqda eyni nəticə fərqləndirilməz şəkildə baş verir.
Bu, sadəcə virusologiyanın – ən azı bu təsirin – birbaşa təkzibi və saxtalaşdırılmasıdır.
Biz indi burada bu şəkilləri, yəni hüceyrə kulturası təcrübələrini müzakirə etmişik.
Sonra viroloqlar ikinci addımı atırlar, yəni genom ardıcıllaşdırılması, bu barədə bəzi
tamaşaçılar əvvəllər eşitmiş ola bilərlər.
Sonra virusun genomunu və ya genetik məlumatını müəyyən etməyə cəhd edilir.
Bütün bunlar, deyəsən, kompüter modeli istifadə etməklə edilir.
Bu, proqram təminatı vasitəsilə aparılan tamamilə kompüter simulyasiyasıdır.
Bu, əsl ardıcıllıqla heç bir əlaqəsi yoxdur və burada da heç bir yoxlama aparılmır.
Və məhz bu təsirləri yaradan sağlam hüceyrə kulturunu da ardıcıllaşdırmaq lazım gələcək.
Və baxın, bunu etdiyiniz zaman sağlam hüceyrə mədəniyyətində də eyni genomları, eyni virusları tapırsınız.
Bu o deməkdir ki, antibiotiklərlə zəhərlədiyim və aclıqdan öldürdüyüm sağlam hüceyrə
kulturundan bütün virusları hesablay bilərəm.
Mən orada kompüter proqramı ilə HIV-i eyni dərəcədə asanlıqla tapa bilərəm.
Mən orada SARS-CoV-2-ni və onun variantlarını tapa bilərəm.
Və bu hüceyrə kulturunu müəyyən əlavə mərhələlərə, məsələn PCR-ə tabe etməklə bütün bunları daha da sadələşdirə bilərəm,
yəni bu hüceyrə kulturunu, demək olar ki, çoxalda bilərəm.
Bu o deməkdir ki, mən sadəcə materialı vururam.
Bu, kompüter proqramı üçün virusları tapıb hesablamağı, deyəsən, daha da asanlaşdırır.
Və biz bütün bunları tənqid edirik, çünki görürük ki, əgər onu elmi cəhətdən, lazım olduğu kimi məntiqli şəkildə idarə etsək,
virusoloqların irəli sürdüyü iddiaları təkzib edib rədd edirik.
Və – bu, olduqca mürəkkəb səslənirdi, ona görə də bəlkə bir-iki dəfə daha dinləməli olacaqsınız – amma indi
ən sadə və ən vacib məqam gəlir ki, bu da bütün tamaşaçılar üçün tamamilə məntiqlidir.
Bizə daim göstərilən bu görüntülərə, hüceyrə kulturası təcrübələrinə və kompüter genom ardıcıllığına
baxmayaraq – bunların hamısına tamamilə baxmayaraq:
Tarixdə aparılmış bütün yoluxma təcrübələri, yəni sağlam və xəstə fərdləri – heyvanlar da, insanlar da – birlikdə
yerləşdirməklə bağlı bütün təcrübələr uğursuz olub. Hamısı!
Bu o deməkdir ki, yoluxuculuğu sübut etmək üçün xəstə və sağlam insanları nəzarətli bir təcrübədə bir
araya gətirməyə çalışdığım zaman bu heç vaxt işləmir!
Və bu, virologiyanın birbaşa daha bir təkzibidir.
Bəli, bəlkə dolayı yolla. Amma bu infeksiyaları görəndə virusların xəstəlik yaratmadığını deyə bilməzsən.
Yəni, bunu məktəb sinif otağında görə bilərsiniz.
Sonra bir uşaq xəstələnir, növbəti uşaq xəstələnir, müəllimlər xəstələnir, sinfin yarısı boşdur.
Biz bunu yenə yaşadıq. Bu necə baş verə bilər?
Əgər sonra sübut oluna bilərsə ki, bakteriyalar iştirak etmir, əksinə, biz tez-tez üzləşdiyimiz, amma
dəfələrlə təkrarlanan bu qeyri-spesifik simptomlardır.
Bu, tez-tez rast gəlinən tipik klinikadır. Bunu necə izah edirsən?
Bəli, bu şeyləri müşahidə etdiyimiz zaman elmi hipotezlər yaranır.
Məsələn, indi yayılanların hissəciklər və ya viruslar olması.
Bu həqiqətən çox yaxşı bir hipotezdir. Amma onu sınadığınız zaman işləmir.
Beləliklə, bizə daha çox ideya, daha çox fərziyyə lazımdır.
Əlbəttə ki, biz bu barədə çox düşündük.
Əgər viruslar deyilsə, nə ola bilər? Ya da mikroblar?
Bu, aydın şəkildə bizi elmi tədqiqatlarla əlaqədar qidalanma, ətraf mühit təsirləri, toksinlər və
xarici təsirlərə məruz qalma kimi məqamlara gətirir.
Əlbəttə, radiasiya mənbələri, psixoloji səbəblər və stress də nəzərə alınır.
Bunlar hər hansı bir təcrübədə, məsələn, hər hansı bir təcrübədə çox yaxşı şəkildə təsdiqlənə bilən bütün səbəblərdir.
Mən yalnız pəhriz vasitəsilə simptomlar yarada bilərəm. Zəhərlər vasitəsilə şişlər yarada bilərəm.
Mən şüa eksperimentləri vasitəsilə şişlər yarada bilərəm.
Bu dəyişənlərdən istifadə edərək simptomları bir düyməyə toxunuşla yandırıb söndürə bilərəm.
Bu o deməkdir ki, biz artıq bir çox simptom haqqında kifayət qədər çox şey bilirik, onları təcrübələrdə necə
yarada biləcəyimizi və, demək olar ki, onların səbəblərini.
Hamısı deyil, amma çoxluqdur. Buna görə də biz deyirik ki, bu sahədə tədqiqatları davam etdirmək və orada açıq sonlu
tədqiqat aparmaq daha məntiqlidir, daim bu mövzuya fokuslanmaq əvəzinə, hansı ki, başdan sona tamamilə təkzib olunub.
Bu da əlavə anlayışların, tədqiqatların və biliklərin əldə olunmasına mane olur.
Bu da bizim kəskin tənqid etdiyimiz bir məsələdir, çünki o, təkzib edilmiş bir mövzuya
bilik üfüqünü ciddi şəkildə məhdudlaşdırır.
Düzgün başa düşürəm? İnfeksiyaya nə viruslar, nə də bakteriyalar cavabdehdir?
Doğrudur. Elm baxımından desək, bu təcrübələri viruslarla və ya virus olduğunu iddia etdiyiniz
nümunələrlə aparsanız, yoluxmanı sübut edə bilməzsiniz.
Amma əgər bunu mikroskop altında həqiqətən görə bildiyiniz, həqiqətən mövcud olan bakteriyalarla etsəniz
belə, bu bakteriyaları izolyasiya etdikdə nəzarətli bir təcrübədə infeksiya törədə bilmərik.
Məsələn: Əgər salmonella və ya müəyyən simptomların səbəbi olduğu iddia edilən digər bakteriyaları götürsəm, sağlam bir canlıyı
onlarla yoluxdura və ya çirkləndirə bilmərəm. Bu işləmir.
Həmişə müşahidə olunur ki, canlı artıq xəstə və ya simptomlu olduqda, bakteriyalar da yerli
olaraq eyni zamanda çoxalır, desək yan təsir kimi.
Amma bu, məsələn, tamaşaçıya yanan ev kimi bir analogiya çəkmək üçündür.
Yanğın olan evlərdə adətən və ya demək olar ki, həmişə orada yanğınsöndürənlərin də olduğunu görürəm.
Bu o deməkdir ki, korrelyasiya, korrelyasiya çox, çox yüksəkdir.
Lakin bu, yanğınsöndürənlərin də yanğının səbəbi olduğunu sübut etmir.
Onlar yalnız yanğınla eyni vaxtda görünürlər.
Beləliklə, mikroorqanizmlər və bakteriyalarla çox-çox ehtiyatlı olmalı və onları yaxından yoxlamalısınız.
Sadəcə simptomlarla birlikdə görünmələri onların səbəb olduğu anlamına gəlmir.
Çünki, dediyim kimi, onları izolyasiya edib xəstələnməmiş sağlam bir şəxsə versəm, heç nə baş vermir.
Və bu, əslində bakteriya kimi mikroorqanizmlər vasitəsilə infeksiyaların və ya yoluxmaların mövcudluğunu inkar edir.
Amma bu parazitləri və qurdları da əhatə edir. Orada da işləmir.
Belə sağlam insanları yoluxdura bilməzsən. Bu işləmir.
Bəli, amma sinifdəki bu vəziyyətə qayıtmaq.
Bütün uşaqlar eyni şeyi yemirlər. Onların hamısının yaşayış şəraiti tamamilə eyni deyil.
Bəs onda necə ola bilər ki, hamısında eyni simptomlar inkişaf edir?
Beləliklə, sinifdə oxşar simptomlara malik olduğumuzu söylədiyimiz zaman:
Birincisi, bu həmişə bütün uşaqlara təsir etmir, yalnız bir neçəsinə təsir edir.
Və biz ortaq məxrəc tapmalıyıq. Uşaqlar hamısı bir otaqdadır.
Onların hamısında eyni dərslər var.
Onlar hamısı eyni iqlim şəraitinə məruz qalırlar.
Onlar bu otaqda hamə eyni ətraf mühit şəraitinə məruz qalırlar.
Və bu kifayət qədər dəyişən və ya arqument ola bilər ki, əlbəttə ki, sonra münasib bir təcrübədə sınaqdan keçirilməlidir.
Bu ikinci addım olardı. Amma fərziyyələrimiz yetərincədir. Tamamilə.
Amma əgər bu xəstəlik törədici virusların mövcudluğunun sübuta yetirilmədiyini və elmin əslində nə etdiyini və ya
nə axtardığını bilmədiyini deyirsinizsə, peyvəndlər kimi profilaktik tədbirlər nə dərəcədə faydalıdır?
Bəli, viruslara dair sübut olmasa belə, əgər onlar məqbul bir təcrübədə üstünlük göstərsələr, faydalı ola bilərlər.
Beləliklə, virusların mövcud olub-olmamasından asılı olmayaraq, peyvənd hələ də işləyə bilər.
Amma peyvəndləmə zamanı aparılan təcrübələrdə belə olmur.
Birincisi, peyvəndlərlə bağlı tədqiqatların böyük əksəriyyəti də elmi qaydalara əməl etmir.
Bu o deməkdir ki, ən azı iki qrupumuz var.
Bir nəfər peyvəndi alır, digəri isə uyğun plasebo alır.
Və sonra tamamilə kliniki şəkilə baxılır.
Məsələn, koronavirus peyvəndləri ilə vəziyyət belə idi.
Placebo qrupunun daxil edilməsinə diqqət göstərildi.
Sonra ona salin məhlulu verildi ki, bu özü-özlüyündə uyğun plasebo olmazdı.
Çünki məqbul mənfi nəzarətdəki plasebo əslində yalnız aktiv tərkib hissəsindən tək bir dəyişəndə
fərqlənməlidir ki, yalnız bu dəyişən müşahidə oluna bilsin.
Bu halda, bu viral komponent olardı.
Duzlu məhlul real peyvənddən yüzlərlə dəyişəndə fərqlənir.
Amma bu tamamilə başqa məsələdir.
Bu koronavirus tədqiqatlarında koronavirus peyvəndləri üçün nə edilib? Məsələn, BioNTech-Pfizer üçün?
Sonra insanlar sadəcə PCR testləri ilə yoxlanılırdı.
Lakin tədqiqatın kiçik şriftli mətnini oxusanız, hər iki qrupda eyni sayda insan xəstə idi.
Bu tədqiqatlarda bu "şübhəli Covid-19 halları" kimi göstərilir.
Bu o deməkdir ki, təxminən eyni sayda insanlar xəstə idilər.
Həqiqi klinikada heç bir fərq qoymaq mümkün deyildi.
Bu o deməkdir ki, peyvəndin heç bir klinik təsiri olmayıb. Fərqi yalnız PCR testi göstərdi.
Və orada da biz peyvəndləri tənqid edirik.
Onların xəstəliklərə qarşı effektiv olduğu elmi cəhətdən sübuta yetirilməyib. Və bunun
üzərinə, deyəsən, bir şey də əlavə etmək olar:
Əgər qızılca və köpüklü öskürək və ya peyvəndlərlə əlaqəli digər xəstəliklərə baxsanız, ənənəvi tibb iddia edir ki, peyvəndlər bu
xəstəlikləri tamamilə aradan qaldırıb, amma əslində görürsünüz ki, hər hansı peyvənd tətbiq olunmazdan xeyli əvvəl
statistik göstəricilər bu xəstəliklərin yayılmasının artıq azaldığını, üstəlik kəskin şəkildə azaldığını göstərir.
Bəzi hallarda, məsələn qızılca xəstəliyində, Almaniyada peyvənd tətbiq edilməzdən əvvəl
xəstəliyin yayılması 95 faizədək azalmışdı.
Bu o deməkdir ki, peyvənd tətbiq olunana qədər xəstəlik əslində artıq yox olmuşdu.
Bu o deməkdir ki, bu məlumatlardan da heç bir nəticə çıxarmaq olmaz.
Buna görə də biz peyvəndləri virusologiyanı tənqid etdiyimiz kimi tənqid edirik.
Və, əlavə olaraq, əksər digər dərmanlar da təsirsiz və lazımsız hesab olunur.
Amma bu demək olar ki, dələduzluq kimidir.
Sizcə, bütün viroloqlar və tibbi tədqiqatçılar dələduz və pis niyyətli insanlardırmı?
Xeyr, heç də yox. Biz həmişə insan amilini də nəzərə almalıyıq.
Çünki bu insanlar bütün həyatlarını bu mövzuya, bu tədqiqata həsr ediblər.
Onlar, ingiliscədə deyildiyi kimi, qərəzlidirlər, yəni qabaqcadan hökm verirlər, baxışları təhrif olunub, açıq düşünə
bilmirlər və tez-tez bütün varlığı bunun üzərində asılı olur.
Bu o deməkdir ki, onların ailələri, uşaqları və s. var və tənqid etməyə maddi imkanı olmaya bilər.
Həmişə bunu nəzərə almalısan; bu, insanları avtomatik olaraq cinayətkar etmir.
Artıq bir çox viroloq cahil olmaqda ittiham oluna bilər.
Çünki onlar danışmaq üçün etdiyimiz təklifləri davamlı olaraq rədd edirlər.
Bəzən yazılı sorğulara cavab alırıq, amma hər zaman deyil, və orada obyektiv, elmi müzakirə aparmaq çox, çox çətindir.
Onları buna görə mütləq günahlandıra bilərsiniz, amma mən bütün həkimlərin, bütün
viroloqların və s. bunu qəsdən etdiyini demək istəməzdim.
Bu daha çox özünü qorumağın bir növüdür və həm də mövzu ilə bağlı müəyyən cahillikdir.
Lakin virus nəzəriyyəsinin tərəfdarları iddia edirlər ki, infeksion xəstəliklərin azalması yalnız gigiyena tədbirlərinin
tətbiqi – məsələn, ginekologiyada Ignaz Semmelweis tərəfindən və Robert Koch tərəfindən
mikrob nəzəriyyəsi vasitəsilə – ilə başlayıb.
Bəs belə deməyinizlə bu nailiyyətlərin yenidən ləğv olunma riskini daşımırsınızmı?
Həmişə fərq qoymalısınız. Məsələn, təkmilləşdirilmiş gigiyena kimi tədbirlər şübhəsiz təsir göstərə bilər, sadəcə
yarama və ya bədənimə daha az yad maddə daxil etdiyim üçün.
Əlbəttə ki, bədən yad çirklərə iltihabla reaksiya verir, deyərdim.
Bu kifayət qədər aydındır və haqlı olaraq belədir.
Amma bu mütləq viruslarla heç bir əlaqəsi olmaya bilər.
Viroloji sahəsində bu bəyanat olduqca aydındır: xəstəliklərə səbəb olan kiçik hissəciklər
mövcuddur və məhz onlar bu xəstəliklərin mənbəyidir.
Və mən bunu elmi cəhətdən sübut etməliyəm. Sadəcə bununla kifayətlənə bilmərəm.
Şübhəsiz ki, gigiyena şəraitini yaxşılaşdırıb. Lakin bunun da əhəmiyyətli məhdudiyyətləri var.
Məsələn, koronavirus pandemiyası zamanı, qripdə olduğu kimi, iki qrup araşdırıldı və çoxsaylı tədqiqatlar aparıldı.
Biri gigiyena tədbirlərini tətbiq etdi, digəri isə etmədi.
Ya biri maskalardan istifadə edirdi, digəri isə istifadə etmirdi.
Və bütün bu, qol standartı adlanan randomizə edilmiş klinik sınaqlarda, iki qrup var və yalnız bir dəyişən
fərqlənir, görürsünüz ki, nə gigiyena tədbirləri, nə də maskalardan heç bir təsir olmayıb.
Hər iki qrupda həmişə eyni sayda xəstə, simptomlu xəstə var idi.
Beləliklə, statistik cəhətdən əhəmiyyətli fərq yox idi. Və bu da bu hipotezi təkzib edir.
Bununla belə, açıq yaralar üçün indi gigiyena, dediyim kimi, əlbəttə tövsiyə olunur.
Çünki toxumalarda heç bir yad maddə olmadıqda bədən sadəcə ən sağlam olur. Bu kifayət qədər aydındır.
Və sonra, tarixən, bu iri miqyaslı yoluxma cəhdləri də olub.
Dünya müharibələri arasında, dünya müharibələri zamanı
Bu, bakteriyalardan əlavə, bu hissəciklərə izlənilə bilən digər xəstəlik törədici
mexanizmlərin də mövcud olduğuna dair nəticəyə gətirmədi?
Yaxşı, əslində tarix boyu infeksiya cəhdləri kifayət qədər çox olub.
İspaniya qripi pandemiyası zamanı, bəli, amma sonradan qızılca və bir çox digər xəstəliklər,
o cümlədən qrip və digər xəstəliklər zamanı da.
Və mən əvvəldən demişdim ki, onlar həmişə uduzurlar.
Beləliklə, insanları nəzarətli şəkildə yoluxdura biləcəyinizi heç vaxt sübut edə bilməzsiniz. Bu həmişə işləmir.
Və bu məqamda, ən gec, həqiqətən də düşünməyə və başa düşməyə başlamaq lazımdır ki, nəsə düzgün ola bilməz.
Bu tədqiqatlarda iştirak edən həkimlər və tədqiqat heyəti təbii ki, həmişə bununla bağlı düşünürdülər. Hey, bu necə ola bilər?
Burada biz ən yoluxucu xəstəlikləri eksperimental olaraq istifadə etməyə çalışırıq, amma bu heç vaxt işləmir. Bu necə ola bilər?
Sonra, əlbəttə, "Bəli, bəlkə viruslar kifayət qədər konsentrasiya olunmamışdı, ya da bəlkə bu test
iştirakçıları immunlu idi" kimi arqumentlər ortaya çıxır.
Bunlar hamısı yaxşı hipotezlərdir, bu barədə heç bir şübhə yoxdur.
Həqiqət budur ki, biz heç vaxt bir təcrübədə infeksiyanın sübutunu göstərə bilməmişik.
Və əvvəlcə bunu dərindən qəbul etməlisən, əvvəlcə onu həzm etməlisən və əvvəlcə bunun fərqinə varmalısan.
Və bu, burada heç bir infeksiyanın mövcudluğuna dair iddianı və onun bu hissəciklər vasitəsilə işlədiyini rədd edir.
Bu maska tədqiqatlarında bunu görə bilərsiniz.
Məsələn, əgər FFP2 maskalardan həqiqətən istifadə olunmuş olsaydı, ya da viruslar mövcud olsaydı, onda mütləq təsir olmalıydı.
Yoxsa gigiyena maskalari təsir etməli idi, amma etmirlər.
Bu o deməkdir ki, biz virusologiyanın müxtəlif ölçülərdə və müxtəlif təcrübələrdə təkzibini təqdim etmişik.
Əlbəttə, indi onu yaşatmaq üçün bütün güc və vasitələri səfərbər edib cəhd etmək olar və əslində də elə edilir,
çünki bununla çox şey bağlıdır: sənayenin böyük bir hissəsi, iqtisadi dövriyyə, pul və sair.
Təsəvvür etmək olar ki, əgər bu çökməyə başlasa, böyük bir zəlzələ baş verər və insan təbii olaraq ondan qaçmaq istər.
Və biz sadəcə elmi və obyektiv şəkildə göstərmək istəyirik ki, ora baxdıqda elmdə böyük problemlər və
böyük ziddiyyətlər var və bu, alim kimi qəbuledilməzdir.
Tənqidi alim kimi bunu qəbul etmək olmaz.
Bu o deməkdir ki, mənbələr elədir ki, bu nəzəriyyə əslində qəbuledilməzdir. Siz bu mənbələri özünüz oxumusunuzmu?
Tamamilə, Next Level-də, dediyim kimi, biz virusoloqlar da daxil olmaqla iyirmidən çox,
əslində isə onlarca müəssisə ilə yazışma aparmışıq.
Biz müsahibələr apardıq və bu sahədə məlumat verə biləcək Robert Koch İnstitutuna və dünya
üzrə digər bütün qurumlara sorğular göndərdik.
Və hər kəs təsdiqləyir ki, sağlam nümunələrlə heç bir mənfi nəzarət yoxdur, genom sekanslaşdırılmasında ümumiyyətlə
mənfi nəzarətlər mövcud deyil. Beləliklə, onlar tamamilə yoxdur.
İnfeksiya təcrübələrinin, məsələn, etik səbəblərdən aparılmaması, sadəcə müdafiə üçün istifadə olunan saxta arqumentdir.
Heyvanlarla da eyni şeyi edə bilərdiniz, peyvəndlər və digər dərmanlarla hər zaman etdiyiniz kimi, amma
qəribədir ki, burada etika arqument kimi istifadə olunur.
Beləliklə, siz sadəcə bu ziddiyyətlərdən özünüzü qorumağa çalışırsınız və diqqətli müşahidəçi və ya hətta elmi düşüncəyə
malik hər kəs burada elmi sübutlar baxımından və səbəb-nəticə əlaqəsi baxımından böyük problemlərin olduğunu tezliklə görəcək.
Və buradakı bu görüntülərə, bu strukturlara qayıtmaq üçün.
Elm Tarixi üzrə Max Planck İnstitutundan Karlheinz Lüdtke tərəfindən yazılmış böyük bir əsər var.
O, virusologiyanın erkən tarixini öyrənib və bu təsvirlərin böyük problemlər yaratdığı qənaətinə gəlib, çünki onlar
bildiyimiz kimi mikroskopdan alınan optik təsvirlər deyil, əslində isə heç təsvirlər də deyillər.
Burada elektron mikroskopdan istifadə olunur.
Bu elektron mikroskopun vakuum kamerasına yerləşdirilən nümunələr böyük diqqətlə müalicə olunmalıdır.
Məsələn, onlar elektrik cərəyanını keçirə bilməsi üçün metal örtükdən keçirilməlidir, sonra isə iki şüşə lövhə
arasında dondurulmalı və ya epoksi qatranla bərkidilməlidir.
Bu toxuma üzərində son dərəcə böyük stressdir, bu artıq ona gərginlik yaradır və dəyişikliklərə səbəb ola bilər.
Max Planck İnstitutundan Karlhaynz Lüdtke də qeyd edib ki, böyük problemlər var,
artefaktlar yaranır – elmdə onlara məhz belə deyirlər.
Artefaktlar sadəcə eksperimental şəraitin nəticəsi və ya strukturlarıdır.
Və bunlar şəkillər deyil, kompüter tərəfindən çevrilmiş elektrik cərəyanlarıdır, sonra da,
demək olar ki, riyazi üsulla şəkilə çevrilir.
Və bu başqa bir problemdir. Bu o deməkdir ki, ən yaxşı halda dolayı dəlillərlə məşğul
oluruq, lakin birbaşa dəlillərlə heç vaxt.
Birbaşa dəlil belə olardı: Mənim xəstə bir insanım var, sağlam bir insanım var, onları bir araya
gətirirəm, xəstə insan digərini yoluxdurur və o da xəstələnir.
Mən xəstə insandan tüpürcək və ya selik götürürəm, bu seliyi sağlam insana verirəm və o xəstələnir.
Bu birbaşa dəlil olardı. Virusologiyada belə şey heç vaxt baş vermir.
Əgər bunu etsən, işləmir. Və bu, bütün məsələnin əsas tənqididir.
Gəlin nəticəni yekunlaşdıraq.
Elm və tədqiqat müzakirəni açıq saxlasa, yaxşı olar.
Çünki ola bilər ki, biz əsaslı yanlış təsəvvürlər altında əziyyət çəkirik, bəlkə yalnız
virologiyada deyil, həm də digər sahələrdə.
Və bu, sizin də qeyd etdiyiniz kimi, elmin əsas prinsiplərini pozardı. Bəli, nəhayət onu absurdluğa gətirərdi.
Və bu, əlbəttə ki, istəmədiyimiz bir vəziyyət olardı – belə bir vəziyyətdə biz qaranlıq dövrlərə geri dönərik, o
zamanlar şeylər həqiqətən qəti şəkildə sübut edilə bilmir.
Cənab Haberland, bizimlə danışdığınız üçün təşəkkür edirik.
Maraqlıdır, tamaşaçılar bununla bağlı nə deyəcəklərini eşitmək istəyirəm.
Kla.TV senzurasız müxalif səsləri təqdim edir ki, biz gerçəyi dərk edə bilək. Çox sağ olun.
Bəli, bu fürsət üçün də təşəkkür edirəm. Məncə, bu inanılmaz dərəcədə vacibdir.
Çoxsaylı tamaşaçılar mövzu haqqında mütləq nəsə eşidiblər, amma əksəriyyəti mütləq eşitməyib.
Və artıq dediyim kimi, bu mövzudan ictimaiyyətdə danışmaq inanılmaz dərəcədə çətindir.
Əsasən bu mövzudan danışmaq istəyəndə hər yerdə rədd cavabları alırsınız.
Beləliklə, demək olar ki, bu məlumatı boğmaq cəhdləri edilir.
Və tamaşaçıları bütün bəyanatlarımı bizim wissen-neu-gedacht.de saytımızda yoxlamağa dəvət edirəm.
Biz bu sahədə bütün yazışma və mənbələrlə birlikdə çoxsaylı nəşrləri, həmçinin bir çox məhkəmə icraatlarını açıqlamışıq.
Və bəli, bizim də Nexiqa adlı tətbiqimiz var , burada ChatGPT-nin "sual-cavab" üsulundan istifadə edərək bütün
bu mövzuları araşdıra və, demək olar ki, köməklə bütün bu viroloji nəşrləri oxuya bilərsiniz.
Nəşrdən elmin nəzərə alınmadığını, pozulduğunu və ya hətta viroloqlarla yazışmalarda və s. necə dəqiq müəyyən edə bilərəm?
Beləliklə, orada çoxlu məlumat əldə edirsiniz.
Yaxşı, onda faktları özləri yoxlayıb sizə sual vermək tamaşaçıların öhdəsinə düşür. Çox sağ olun.
Sizə də təşəkkür edirəm.